*/
  • จินดานคร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-08-29
  • จำนวนเรื่อง : 34
  • จำนวนผู้ชม : 58091
  • จำนวนผู้โหวต : 38
  • ส่ง msg :
  • โหวต 38 คน
<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 25 กันยายน 2551
Posted by จินดานคร , ผู้อ่าน : 713 , 16:12:51 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จะพาไปเที่ยวงานเดือนสิบ ที่เมืองคอน

“ชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช                              
มีเชื้อชาติไทยพำนักทางปักษ์ใต้
ตั้งนครสุนทรสง่ามาแต่ไร
ปัญญาไวฉลาดเฉลียวเชี่ยวปฏิภาณ
เคยมีชื่อเด่นชัดในประวัติศาสตร์
สืบทายาทตระกูลใหญ่เกียรติไพศาล
มีพระธาตุขวัญเมืองเรืองสักการ
ตามตำนานชาติไทยได้มีมา
จนบัดนี้ก็ยังมีความดีเด่น
สมที่เป็นเมืองสำคัญอันสุดหา
สมเป็นด่านด้านใต้ใกล้คงคา
พึงรักษาเกียรติไว้คู่ไทยเทอญ”

(เพลงประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช)

นานเหลือเกินแล้วที่ไม่ได้ยินเพลงนี้ เชื่อไหมว่าน้อยคนนักที่เกิดเมืองนคร (หรือเมืองคอน แล้วแต่จะเรียก) จะร้องเพลงนี้ไม่ได้ พูดได้เต็มปากว่าคือเพลงที่แสดงออกถึงความภาคภูมิใจของคนนคร แม้ว่าบางครั้งจะถูกค่อนแคะว่าเป็นพวก ‘จังหวัดนิยม’ บ้าง ‘ท้องถิ่นนิยม’ บ้างก็ตามที
ตามประวัติประเพณีสารทเดือนสิบหรืองานเดือนสิบนี้ เล่าต่อกันมาว่าประเพณีนี้มี วิวัฒนาการมาจากประเพณีเปตพลีของพราหมณ์ที่ลูกหลานจัดเพื่อทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว ต่อมาพราหมณ์จำนวนมากได้หันมานับถือพระพุทธศาสนาและยังถือปฏิบัติในประเพณีดังกล่าวอยู่ พระพุทธองค์เห็นว่าประเพณีนี้มีคุณค่าเป็นการแสดงออกซึ่งความกตัญญูกตเวทีต่อบรรพบุรุษ นำความสุขใจให้ผู้ปฏิบัติจึงทรงอนุญาตให้อุบาสกอุบาสิกาประกอบพิธีนี้ต่อไปได้ ประเพณีสารทเดือนสิบมีมาตั้งแต่พุทธกาลคาดว่า เมื่อพระพุทธศาสนาเผยแพร่เข้ามาในนครศรีธรรมราชจึงรับประเพณีนี้มาด้วย การจัดงานจัดขึ้นระหว่างวันแรม 9 ค่ำ เดือนสิบ ถึงวันขึ้น 3 ค่ำ เดือนสิบเอ็ด รวม 10 วัน 10 คืน
กล่าวได้ว่างานประเพณีที่คนนครต้องกลับบ้านที่สำคัญคืองานเดือนสิบ และถ้าจะรู้ว่าว่าที่ลูกสะไภ้ ว่าที่ลูกเขยของใครเป็นใครก็ต้องรอดูวันนี้ เพราะถือว่าเป็นวันรวมญาติของคนนคร และจะมีการทำขนมเดือนสิบใส่หฺมฺรับ (อ่านว่า หมรับ หมายถึง สำรับ) ประกอบด้วยขนม 5 อย่าง คือ ขนมพอง ขนมลา ขนมสะบ้า ขนมดีซำ และขนมไข่ปลา ไปวัด
สมัยก่อนแต่ละบ้านจะช่วยกันทำแล้วเอาไปแจกจ่ายเพื่อนบ้านหรือให้ญาติมิตร และที่สำคัญคือลูกหลานต้องไปหาผู้อาวุโสกว่าทุกบ้าน
ช่วงเวลาของการทำขนมใส่หมรับเด็ก ๆ อย่างพวกเราจะสนุกมาก โดยเฉพาะการทำขนมที่พวกเรามีส่วนร่วมได้อย่าง พอง ขนมสะบ้า ขนมดีซำ และ ขนมไข่ปลา พวกเราจะช่วยกันปั้นพอง (ทำด้วยข้าวเหนียว ปั้นเป็นแผ่น ๆ) เอาไปตาก รอให้ผู้ใหญ่มาทอดหรือเรียกว่า “เขี่ยพอง” แต่สำหรับขนมลาต้องเป็นผู้ใหญ่เท่านั้นที่จะทำได้ เพราะยากเกินไปสำหรับเด็ก ๆ อย่างเรา
ปัจจุบันปรับเปลี่ยนมาเป็นซื้อแทนการช่วยกันทำเหมือนเมื่อก่อน
ที่สนุกอีกอย่างสำหรับพวกเราคือการ “ชิงเปรต” คือ การจัดอาหารไปทำบุญอีกส่วนจะ
ตั้งไว้หน้าวัดเยกว่า “ตั้งเปรต” เพื่อเป็นเครื่องเซ่นให้บรรพบุรุษ เสร็จทำบุญลูกหลานจะมาแย่งกันกินอาหารที่ตั้งไว้ใครได้กินเชื่อว่าโชคดี
แต่สิ่งที่เราชอบลุ้นกันมากคือลุ้นกันว่าปีนี้ ญาติๆคนโตๆของพวกเราหรือเพื่อนบ้านจะพาใครมางานเดือนสิบเพราะการพามางานเดือนสิบคือการเปิดตัวอย่างชัดเจน ด้วยเหตุที่ญาติทุกบ้านจะได้เจอกันพร้อมหน้าที่สำคัญคือต้องไปวัดด้วย ที่สำคัญคือ “วัดพระธาตุ” ที่เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองที่ ดังนั้น การพาใครไปนมัสการพระธาตุจึงเสมือนว่า “เลือกแล้ว”
เดือนสิบปีนี้ มีคนนครคนไหนชวนคุณไปไหว้พระธาตุแล้วหรือยัง


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ปรายแสง วันที่ : 26/09/2008 เวลา : 13.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/koravee
ใยไหม: คือฉัน  คือตะวัน  คือกรวี

การพาใครสักคนมาทำบุญเดือนสิบนี่หมายความว่า
เลือกแล้วจริงๆค่ะ...ช่วงนี้เลยเหงา เศร้าๆ นิดหน่อย
เพราะว่างปล่าว... เมื่อนึกถึงเรื่องราวเมื่อปี่ก่อนๆ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ฅนเมืองคอน วันที่ : 25/09/2008 เวลา : 16.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/1117
Chai Nakhon

ที่มาที่ไปของความเชื่อเรื่องทำบุญรับ-ส่งตายาย

"การรับ-ส่ง ตายาย" ถือเป็นความเชื่อของชาวใต้ (ภาคอื่น ๆ ก็มีประเพณีซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกัน รวมทั้งมีนัยสำคัญทางด้านความเชื่อคล้าย ๆ...เพียงแต่ "ชื่อต่างกัน" เท่านั้น)

ชาวใต้..มีความเชื่อว่าบรรพบุรุษซึ่งได้ล่วงลับไปแล้ว ท่านใดที่ยังจำต้องไปชดใช้กรรมในนรกภูมิ
ในรอบ 1 ปี ท้าวยมราชก็จะปลดปล่อยให้ขึ้นมาพบลูกหลานได้ช่วงเวลาหนึ่ง (15 วัน)

ดังนั้น บรรดาลูกหลานผู้มีความกตัญญูทั้งหลายจึงต้องไปต้อนรับ "ทำบุญรับ"
และ..เมื่อครบกำหนดเวลา(เยี่ยม)แล้ว วิญญาณบรรพบุรุษเหล่านั้นจะต้องกลับลงไปสู่แดนนรกภูมิดังเดิม
ลูกหลานที่ดีจึงต้องไปส่ง "ทำบุญส่ง"

ส่วนบรรดาสัมภเวสีไร้ญาติ (ไม่มีลูกหลานไปให้การต้อนรับ) เมื่อขึ้นมาแล้วจึงกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนไปทั่ว
และ..เมื่อครบกำหนดเวลาก็ต้องลงกลับไปเช่นกัน (ไม่มีลูกหลานไปตามส่งอีกนั่นแหละ)

*ท่านว่า..บรรดาสัมภเวสีเหล่านั้น..เมื่อไม่มีทั้งลูกหลานต้อนรับ/ส่ง(ด้วยผลบุญและผลาหาร) วิญญาณเหล่านั้นย่อมต้องอดอยาก หิวโหย ทรมาน ฯลฯ

โดยปกติวิสัยคนไทย มีความโอบอ้อมอารี ใจบุญ ฯลฯ
มีความคิดว่า...เมื่อได้ทำบุญอุทิศให้บรรพบุรุษของตนจนอิ่มหนำสำราญแล้ว ก็ควรมีใจเผื่อแผ่(ผลบุญ)ไปให้กับสัมภเวสีไร้ญาติเหล่านั้นด้วย...

นี่จึงเป็นที่มาของประเพณี "ตั้งเปรต" นั่นเอง

*แต่ในความใจบุญนั้น...ก็ยังมีอารมณ์สนุกสนาน(หรือขี้เหนียว..ก็ไม่รู้?)อยู่ด้วย

สนุกอย่างไร?...
เมื่อได้ "ตั้งเปรต" และได้เชิญชวนให้บรรดาสัมภเวสี(เปรต)เหล่านั้นมารับผลบุญ(กินบรรดาขนม ผลาหาร ฯลฯ) แล้ว...

จะให้นั่งกินเฉย ๆ ชนิดพับเพียบเรียบร้อยก็กระไร ๆ อยู่นา...อย่างนี้ไม่สนุกสิ

"คน..ต้องไปแย่งกินมั่ง"...อย่างนี้สิจึงค่อยสนุกหน่อย...

นี่แหละ! จึงเป็นที่มาของประเพณี "ชิงเปรต"
(คนเรานี่นะ...เมื่อแบ่งให้เค้ากินแล้ว...จะให้เค้ากิน ๆ หน่อยก็ไม่ได้...ยังจะไปแย่งกินของเค้าอีก เอ้อ! )

*ประเพณีรับ-ส่งตายาย...นับเป็นประเพณีซึ่งได้รับการปลูกฝัง และสืบทอดกันมายาวนาน..
ซึ่งหากจะวิเคราะห์กันในเชิงตรรกะแล้ว นับได้ว่าเป็นกุศโลบายของอย่างหนึ่งเพื่อให้เราได้รู้จักรำลึกถึงบรรพบุรุษผู้ล่วงลับ...
โดยมีนัยสำคัญที่แท้จริง ก็คือ "ให้มีความกตัญญู" นั่นเอง

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 25/09/2008 เวลา : 16.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ชิงเปรต กินหนมพอง หรอยจังหู

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เคียงดิน วันที่ : 25/09/2008 เวลา : 16.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keangdin
รั ก แ ค่ ว า ท ก ร ร ม  อำ พ  ร า ง

คิดถึงบ้าน นานเท่าไหร่แล้วนะ ....ชิงเปรต ไมได้ไป

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ChaiManU วันที่ : 25/09/2008 เวลา : 16.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

มาชวนไปชม

เปรต จากนครศรีธรรมราช
http://www.oknation.net/blog/chaimanu/2008/09/24/entry-1

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ไพทูรย์ วันที่ : 25/09/2008 เวลา : 16.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paithoon
รักพี่ รักน้องรักลูกหมา ตากริบ

นึกถึงบรรยากาศชิงเปรต

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน