• Din
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nnida@truemail.co.th
  • วันที่สร้าง : 2007-09-11
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 367549
  • จำนวนผู้โหวต : 315
  • ส่ง msg :
  • โหวต 315 คน
When she loved me

Toy Stories

View All
<< พฤศจิกายน 2007 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤศจิกายน 2550
Posted by Din , ผู้อ่าน : 1675 , 22:45:04 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๒๙ ตค.๕๐

ปีนั้น.......ผู้คน หวั่นเกรงกันในเรื่องของผลร้ายที่อาจเกิดขึ้นถ้าหากระบบคอมพิวเตอร์หลักของโลกไม่ยอมรับรู้การเปลี่ยนศตวรรษ วายทูเค ค.ศ.2000

พ.ศ.2543 คืนส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่นั้นเราไปกินอาหารเย็นกัน คุณกังวลกับงานที่จะต้องเข้าเวรในเวลาเที่ยงคืน  เรากินข้าวเสร็จเวลาประมาณสี่ทุ่ม แล้วขับรถออกมาจนถึงบริเวณสี่แยกราชประสงค์ รถติดมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ห้าทุ่มแล้วรถเพิ่งจะเคลื่อนที่ไปได้ไม่ถึง ๒ เมตร  บริเวณเวิล์ดเทรดเซ็นเตอร์มีงานส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่อย่างยิ่งใหญ่เป็นประจำทุกปี  คุณเริ่มเครียด ฉันพยายามกล้ำกลืนความน้อยใจ คุณเป็นอย่างนี้ทุกปี เราไม่เคยได้ฉลองปีใหม่ด้วยกัน ฉันไม่เคยนึกอยากจะไปสนุกสนานกับใครที่ไหน นอกจากไปกับคุณ เราไม่เคยได้ไปที่ไหนบ่อยนักเช่นกัน เพราะงานของคุณบวกกับความรับผิดชอบที่ฉันรู้สึกว่ามันน่าจะเกินความจำเป็นไปสักหน่อย แต่ฉันก็เข้าใจและพยายามอดทน

ผู้คนทะลักทลายมาจากไหนไม่รู้ รถเคลื่อนที่ไม่ได้อีกเลย คุณหงุดหงิดอย่างออกนอกหน้า ฉันคงไม่เสียใจถ้าคุณจะแยกแยะให้ฉันรู้สึกได้ชัดเจนว่าคุณหงุดหงิดกับสภาพการณ์ตรงหน้า ไม่ใช่ฉันที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่ ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วรถเล็กๆ ของฉัน เพียงข้ามคลองแสนแสบไปฝั่งประตูน้ำ คุณก็จะเข้าเขตพื้นที่ความรับผิดชอบของคุณแล้ว เราไม่ได้มีปากเสียงกันเพราะฉันจะเกรงใจคุณมากมายเสมอมา

แล้วจู่ๆ คุณก็เดินลงจากรถไป...........

ฉันนั่งอยู่ในรถอย่างหมดหนทางท่ามกลางฝูงคนที่ล้อมรถแน่น รถถูกคนจำนวนมากมหาศาลที่ออกมาฉลองกระแทกจนโยกโยน แล้วนาทีนับถอยหลังก็มาถึง ผู้คนส่งเสียงกึกก้องด้วยความยินดีปรีดา พลุหลากสีถูกจุดขึ้นสู่ท้องฟ้า ประกายแสงสีเจิดจ้า  เสียงโห่ร้องอย่างมีความสุขดังกระหึ่ม ไม่มีใครเห็นว่าผู้หญิงคนหนึ่งนั่งซบพวงมาลัยอยู่ในรถคนเดียว ด้วยหัวใจที่ปวดร้าว น้ำตาไหลรินฉลองปีใหม่อย่างเงียบๆ

คืนนั้นฉันกลับถึงที่พักที่อยู่ห่างออกไป ประมาณ ๓ กม.เป็นเวลาตีสอง คุณจึงโทรศัพท์เข้ามาถามไถ่.........

 

บ่ายวันนี้ (29ตค. 2550) ฉันขับรถมุ่งหน้าไปชะอำ  เส้นทางที่แสนจะคุ้นเคย เมื่อปี ๒๕๔๔ ที่ฉันมาใช้ชีวิตอยู่ที่หัวหินคนเดียวถึง ๓ เดือน

๗ ปีแล้วสินะ ฉันคงบอกไม่ได้ว่าเวลาที่ผ่านไปนั้น มันผ่านไปอย่างรวดเร็วหรือเชื่องช้า ฉันรู้เพียงว่า...มันผ่านไปแล้ว จากเมื่อวันที่ผู้หญิงคนนี้พาใจกายที่แหลกสลายมาซุ่ม ใช้เวลาเลียแผล เยียวยาหัวใจ เพราะมันไม่มีเนื้อหาของความรู้สึกที่เป็นกลุ่มก้อนพอจะบอกออกมาเป็นหน่วยได้ว่ามันมากแค่ไหน หรือนานเท่าใดกับความเจ็บปวดที่ฝังลึกอยู่ภายใจ เพียงรู้แน่ชัดว่า หลังจากนั้น ผู้หญิงคนนี้ก็เปลี่ยนไป เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง  จากที่ไม่เคยอยู่คนเดียวจริงๆ แบบนี้ ไม่เคยทำอะไรเพื่อตัวเอง ทุกสิ่งทุกเรื่องราวในชีวิตต้องมีเรา ว่ากันให้ชัดลงไปอีกสักหน่อย คือทุกสิ่งที่ฉันทำ ทำให้คุณ ทำเพื่อคุณ 

บ่ายวันนี้เส้นทางถนนพระราม ๒ ช่วงแรกยังมีแดดจ้า ฉันเปิดซีดีเพลงชุดเพลงรักคนวันจันทร์ ที่ฉันคัดและรวบรวมเพลงเกี่ยวกับพระจันทร์ไว้ถึง ๒๐ เพลง เพลงเพราะจัง.....ฉันขับรถอย่างรู้สึกเป็นสุข บางทีก็แหกปากร้องไปด้วย ก่อนถึงมหาชัยฉันถอดแว่นกันแดดออกเมื่อฟ้ามืดลงเรื่อยๆ แล้วฝนก็ตกลงมา.................

ฉันยังรู้สึกดี  ออกจะขำที่เพิ่งล้างรถมาฝนก็ตกทันที ก็ไม่ได้ล้างมาร่วมเดือน จนมีมือดีมาเขียนไว้ข้างรถว่า "คนล้างไปยุโรป" !!

ถึงช่วงสมุทรสงคราม เห็นป้ายชวนล่องเรือชมหิ่งห้อย เพิ่งรู้ไม่นานว่าหิ่งห้อยจะมีมากในหน้าหนาว ก็นึกเสมอมาว่าหิ่งห้อยมีมากในฤดูฝน เป็นข้อมูลที่ทำให้หนาวปีนี้ฉันตั้งใจที่จะมาดูอีกให้ได้ แม้ว่าจะเคยมาดูแล้วหลายครั้ง ฉันเพลินนึกไปถึงเรือที่ล่องเอื่อยๆ ในความมืดอย่างเงียบๆ จนมาถึงต้นลำพูก็จะเห็นหิ่งห้อยกระพริบแสงพร่างพราย หิ่งห้อยแสงน้อยทำให้ฉันตื่นตาตื่นใจได้มากมายทุกครั้ง

ฉับพลันฉันรู้สึกเต็มตื้นขึ้นมา  ฉันยิ้มกับตัวเอง ทำไม...ณ ปัจจุบันนี้ ดูเหมือนว่าอะไรๆ ก็ทำให้ฉันรู้สึกเป็นสุขได้ง่ายดายไปเสียทั้งนั้น ชักสงสัยขึ้นมาครามครันว่า ฉันมีความสุขมากเกินเหตุไปหรือเปล่า

ฉันเป็นสุขในหมู่ญาติสนิทมิตรสหายเก่าแก่ สนุกสนานรื่นเริงกับมิตรภาพใหม่ ๆ กับคนทั้งโขยง ...กับคนพิเศษสักคนหนึ่ง...สักครู่หนึ่ง... สักครั้งหรือ....สองครั้ง นั่นคือเป็นสุขได้กับทุกสถานการณ์ที่เข้ามาโดยไม่มีความวาดหวังใดๆ โดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ ใครจะจากไป ใครจะเข้ามา หรือแม้ในวันที่ฉันอยู่กับตัวเอง

คุณอยู่ที่ไหนนะ วันนี้คุณหายเจ็บหรือยัง ใครจะทำร้ายใคร ใครเป็นฝ่ายผิด ใครเป็นฝ่ายถูก คุณมุ่งมั่นหาคำตอบมากเกินไปหรือเปล่า มันทำให้คุณสลัดทุกข์ไม่พ้นใจหรือเปล่า

ฉันคิดถึงคุณ .....ฉันอยากแบ่งปันความสุขของฉันให้กับคุณนะ

เมื่อมีใครคนหนึ่งบอกฉันว่า ไม่มีใครทำร้ายเราได้ถ้าเราไม่ยอม .........ฉันก็ไม่เจ็บอีกต่อไปแล้ว

คุณอย่าทำร้ายตัวเองอีกเลยนะ มันจะเจ็บมากเท่าที่คุณยอมให้มันเจ็บ มันจะอยู่กับคุณนานเท่าที่คุณยอมใหัมันอยู่

 

วันนั้นกับวันนี้........มีสิ่งที่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือ.....

 

...ฉันอยากให้คุณมีความสุข...



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10
khunrin วันที่ : 28/06/2008 เวลา : 10.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunrin

(0)
คิดถึงนั้นเป็นทุกข์
คิดถึงนั้นหม่นหมอง
แต่เมื่อหวลไตร่ตรอง
ก็มิพ้นต้อง..คิดถึง..

(เข้าใจว่ามาจากเรื่อง ฤทธิ์มีดสั้น)
ความคิดเห็นที่ 9
pimahn วันที่ : 01/05/2008 เวลา : 22.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2

(0)
ผู้หญิง มักมีเรื่องน้อยอกน้อยใจคนที่ตัวเองรักเสมอ
ถ้าไม่รักซะ ก็คงไม่รู้สึกน้อยใจ
ผู้หญิง มักอยากให้คนรัก มีเวลา สนใจใยดี ดูแลเอาใจใส่เธอ

สำหรับ "ความรัก" คำว่า "อดทน" คงไม่มีประโยชน์มากเท่ากับ....
การเข้าอกเข้าใจคนที่เรารัก และ ยอมรับเขา อย่างที่เขาเป็น
ยอมรับว่า...เขาอาจมีเวลาให้เราน้อย
ยอมรับว่า...เขาเองก็มีงานยุ่ง
ยอมรับว่า...ผู้ชายนั้นคิดแตกต่างจากผู้หญิง
และ ควรพูดกันตรงๆ ไม่ควรเก็บเอาความน้อยใจไว้ในใจคนเดียว
เพราะ....ผู้ชาย ไม่อาจรับรู้ได้หรอกครับ ว่าผู้หญิง คิดน้อยใจไปเองแล้ว
มีอะไร ควรปรับความเข้าใจกัน ควรคุยกันดีๆ ด้วยเหตุผล อย่าเอาแต่น้อยใจ

การที่ผู้ชายหงุดหงิด เครียด เพราะรถติด เป็นเรื่องธรรมดามากๆ
เพราะเขาอาจกังวลว่า จะไปทำงานไม่ทัน
แต่...ผู้หญิงคนที่อยู่ข้างๆ ถ้าหงุดหงิดตามไปด้วย สถานการณ์ก็เลวร้ายไปกว่าเดิม
มันเหมือนเอาน้ำมันไปราดกองไฟ

ความเข้าใจกัน นี่สำคัญนะ
ผู้ชายไม่ได้คิดอะไร หงุดหงิด แล้วก็หาย
แต่ถ้าผู้หญิงอ่อนไหวและเปราะบาง ความสัมพันธ์ก็ร้าวได้ง่าย

ยินดีด้วยครับ กับความสุขของคุณดินในวันนี้
สุขได้ แม้ไม่มีเขา
หากแต่ ยังคงคิดถึงเขาอยู่ แล้วทำไม ไม่คิดจะปรับความเข้าใจกันเสียล่ะ
ความคิดเห็นที่ 8
SHUTTERTD วันที่ : 07/11/2007 เวลา : 16.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SHUTTERTD

(0)
หากว่า คุณคนนั้นของ คุณ Din ได้อ่านบทความนี้ หวังเป็นอย่างยิ่งว่าเค้าคงได้พบกับความสุข ขจัดหมดสิ้นแล้วซึ่งความทุกข์กับเหตุการณ์ที่ผ่านพ้นมา ดีใจกับคุณ Din ที่วันนี้สามารถหาความสุขจากสิ่งรอบตัวได้โดยง่าย แตกต่างจากหลายๆ คน ที่วันนี้ ยังหาความสุขส่วนตัวไม่ได้ ยินดีด้วยครับ
ความคิดเห็นที่ 7
rabbitzilla วันที่ : 05/11/2007 เวลา : 19.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/season-change-chaingmai

(0)
ผมก็อยากเจอผู้หญิงคนนึงที่ไม่ได้เจอ 7 ปี แล้วเหมือนกัน รู้จักเธอประมาณปี 1998 ครับ
ป่านนี้คงเป็นแม่ที่น่ารักของลูกๆหลายคน
ความคิดเห็นที่ 6
แก้วตา วันที่ : 05/11/2007 เวลา : 16.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tto-okk
"เกียทซ์บอกกับฉันว่า หากคุณประสงค์จะเดินสิ่งหนึ่งที่จำเป็นคือ ความขรุขระ"

(0)
ยินดีที่แวะไปเยี่ยมนะคะ

...มอบความหวังดีให้กันไว้
ไม่เสียหลายแน่นอนค่ะ
ความคิดเห็นที่ 5
หนุมานชาญสมร วันที่ : 05/11/2007 เวลา : 10.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

(0)
สุข สุข ทุกข์ ทุกข์ คละเคล้ากันไปนะครับ
ความคิดเห็นที่ 4
ภูผาน้ำฝน วันที่ : 04/11/2007 เวลา : 23.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/augustrain
Into each life some rain must fall.

(0)
ขอให้คุณ din และ "คุณ" คนนั้น
มีความสุขเสมอนะคะ
ความคิดเห็นที่ 3
BorN_2_bE_jusT_LOVEs วันที่ : 04/11/2007 เวลา : 23.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/oyes789
oyes789@hotmail.com 

(0)

หัวใจสะออน คือคำตอบ สู้ๆๆ คับ คุณ.......

รักษาสุขภาพนะคับ

โอ๋ เอง นะ
ความคิดเห็นที่ 2
ลานเทวา วันที่ : 04/11/2007 เวลา : 23.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........

(0)
ให้ความรัก เยียวยาเถอะนะหัวใจ
เพื่อความอบอุ่นในชีวิต
ความคิดเห็นที่ 1
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 04/11/2007 เวลา : 22.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

(0)
เมื่อปล่อยวาง...ทุกอย่างก็เป็นสุข

แต่กว่าจะเข้าใจขนาดนี้...ไม่ง่ายเลยนะครับ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน