• Din
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nnida@truemail.co.th
  • วันที่สร้าง : 2007-09-11
  • จำนวนเรื่อง : 114
  • จำนวนผู้ชม : 364216
  • จำนวนผู้โหวต : 315
  • ส่ง msg :
  • โหวต 315 คน
When she loved me

Toy Stories

View All
<< สิงหาคม 2010 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 2 สิงหาคม 2553
Posted by Din , ผู้อ่าน : 3354 , 21:09:24 น.  
หมวด : ดนตรี

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

คอนเสิร์ท "เสมอคำยืนยันวันแม่"

กำไรจากการจัดงานทั้งหมดมอบให้ "ศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการจังหวัดชลบุรี" ช่วยให้ผู้พิการในระดับรุนแรงได้มีพัฒนาการ มีโอกาส และมีชีวิตที่ดีขึ้น  รู้จักกับ "ศูนย์ฯ" เพิ่มเติมที่ www.ilchonburi.org




คงไม่มีข้อความชักจูงโน้มน้าวใจแต่อย่างใดนอกจากเรื่องเล่าเล็กๆ นี้ :-

ถ้าเป็นเพื่อนๆ บล็อกเกอร์ที่โอเคเนชั่น คงรู้จักบล็อกเกอร์กิติชัย ผู้พิการรุนแรง เจ้าของบล็อก
http://www.oknation.net/blog/kittichaiblog
ชัยเป็นผู้พิการที่ใช้ประสบการณ์จากความพิการของตัวเองช่วยเหลือผู้พิการที่เพิ่งเข้าสู่ชีวิตพิการทีหลัง
ถ้าพวกเราได้รับรู้ว่า คุณกิติชัยคนพิการขั้นรุนแรงทำอะไรบ้างวันหนึ่งๆ ของชีวิตที่ร่างการเพียงเคลื่อนไหวได้เฉพาะคอขึ้นไปเท่านั้น 
บางทีพวกเราอาจรู้สึกเสียดายเวลา เสียดายที่บางครั้งเราเอาแต่ใช้มันก่นพร่ำความไม่สมหวังเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต...........
ให้ฉันเล่าให้ฟังนะ

"ชัย" โทรศัพท์มาชวนให้ฉันไปที่ รพ.เลิดสิน เพื่อเยี่ยมเบน ผู้พิการรุนแรงอีกคนหนึ่ง
"พี่นึกว่าชัยลืมไปเสียแล้ว" "ไม่หรอกครับ ตั้งแต่บอกพี่ไว้ผมเองก็เพิ่งจะได้ไปเยี่ยมเบนนี่แหละ"
เราคุยกันแต่เพียงเท่านั้น

เช้าวันพุธที่ 28 กค. 53 ที่ผ่านมา ฉันเดินทางไป รพ.เลิดสิน เวลา 9.00 ตรง ด้วยความรู้สึกวุ่นวายใจนิดหน่อย (ความจริงมากเลยล่ะ)
ฉันส่งเมลถามว่าของเยี่ยมควรจะเป็นอะไร "ถ้าพี่อยากหาอะไรอร่อยๆ ไปฝากเบนก็ได้ แต่ได้ข่าวว่าเบนอ้วน" ชัยเมล์ตอบมาสั้นๆ
ซึ่งไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกกระจ่างขึ้นเลย ฉันไม่กล้าถามว่า ผู้พิการขั้นรุนแรงที่ไม่แม้แต่จะหายใจเองจะกินขนมได้หรือ แล้วเค้ากินยังไง
และอะไรคือสิ่งที่จำเป็นต้องใช้ แน่นอนฉันไม่อยากทำให้เบนอ้วนขึ้นอีกหรอก ในที่สุดฉันตัดสินใจว่าจะเอาการ์ดสีน้ำไปฝาก
"ไว้เป็นอาหารตา อาหารใจนะ" ฉันบอกน้องเมื่อตอนส่งให้ แล้วฉันก็ยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปที่จะให้น้องดู ได้แต่เอาวางไว้เฉยๆ

เมื่อเดินทางไปถึงโรงพยาบาลแล้วไม่พบใครฉันโทรไปหาชัยอย่างเกร็งๆ เพราะไม่รู้ว่าชัยสะดวกจะรับโทรศัพท์ยังไงขณะกำลังเดินทาง
แต่ชัยรับสายได้ทันทีบอกว่าจะมาสายจากเวลาที่นัดหมายชั่วโมงกว่า...
พยาบาลบอกว่าฉันจะเข้าไปคุยกับเบนก่อนก็ได้...อีกครั้งที่ฉันลังเล

ในที่สุดฉันก็เดินตามพยาบาลเข้าไป แนะนำตัวว่านัดชัยไว้ เราต่างคนต่างประหม่า ฉันเลยบอกไปตรงๆ ว่า
"คือพี่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง ไม่รู้ว่าควรเอาอะไรมาฝาก ไม่รู้ว่าควรพูดหรือไม่ควรพูดอะไร"
เบนยิ้มเขิน แล้วตอบว่า "ผมก็เหมือนกัน" แต่ไม่นานเบนก็เป็นฝ่ายพูดจ๋อยๆ รวมทั้งเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างปกติธรรมดา ซึ่งฉันเอง
อยากรู้แต่ไม่อยากถาม ด้วยไม่แน่ใจว่าน้องจะเจ็บปวดหรือเบื่อที่จะต้องพูดถึงบ่อยๆ หรือเปล่า

เบนเป็นคนจังหวัดสุโขทัย ตอนนั้นเบนอายุ 19....เป็นเด็กหนุ่มรูปร่างหน้าตาดี
"ผมนอนอยู่ท้ายรถกะบะคนเดียวกำลังจะไปชลบุรีหางานทำ"
ฉันไม่รู้ว่าเบนหมายถึงตรงไหน แต่ลักษณะมันเป็นทางลงสะพานที่มีสัญญาณไฟจราจรอยู่ไม่ไกล รถที่ไม่คุ้นเส้นทางใช้ความ
เร็วเนื่องจากเป็นทางลงจากสะพานแล้วมักจะเบรกไม่ทันเมื่อมาเจอรถที่ติดสัญญาณไฟอยู่

เบนบอกว่าแม้จะไม่มีแผลร้ายแรงที่ทำให้รู้สึกเจ็บปวด
"ผมลอยออกมาจากท้ายรถ พอรู้สึกตัวก็รู้เลยว่ามันต้องมีเรื่องผิดปกติมากเกิดขึ้น"
เขาไม่ตาย แต่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ตั้งแต่คอลงมา อีกทั้งไม่สามารถหายใจเองได้ ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจที่เสียบไว้ตรงช่องที่
เจาะไว้ที่คอตลอดเวลาและจุดนี้ที่ชัยมักจะบอกว่า "ผมโชคดีกว่าเบน" ชัยโชคดีกว่าเบนตรงที่หายใจได้เอง

ฉันคงต้องหานิยามของคำว่า "โชคดี" ให้กับตัวเองใหม่

"ผมได้พี่ชัยแหละครับ เวลาผมเครียดผมก็โทรคุยกับพี่ชัย คุยทุกอย่าง คุยได้ทั้งวัน"
ขัยเป็นเลขานุการศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการจังหวัดชลบุรี ยังมีหน้าที่ "ให้คำปรึกษาฉันท์เพื่อน"
ฉันอยากรู้ว่าเบนเครียดเรื่องอะไร เบนบอกว่าเครียดเวลานึกถึงตอนจะได้กลับไปอยู่บ้านในสภาพที่ทำอะไรไม่ได้อย่างนี้ แต่ชัยแอบ
กระซิบว่า สำหรับเบนแล้ว...ยังอีกนาน อย่างน้อยที่สุดเบนก็จำเป็นต้องผ่านกระบวนการ IL (Independent Living Skill Training)
จากหน่วยงานประเภท ศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ เสียก่อน เบนนอนอยู่ที่รพ.เลิดสินนี่ 4 ปี แล้ว

วันนั้น...เบนมีเมียมีลูกสาวอายุประมาณ 2 ขวบ หนึ่งคน
"แก่แดดนะเราน่ะ ตอนมีลูกมีเมียอายุแค่ 17 เองนี่" ฉันแซวน้อง เบนยิ้มปลื้ม หน้าตาน่าตีนัก
พ่อของเบนดำเนินการเรียกร้องรวมทั้งรับเงินค่าเสียหายจากคนชนไปประมาณสี่แสนบาท พ่อรับไปแล้ว...ไม่เคยกลับมาหาเบนอีกเลย
เมียของเบนซึ่งยังเป็นเด็กวัยรุ่นก็หายไป ทิ้งลูกไว้กับผู้เป็นย่า ทั้งสองนานๆ จะมาเยี่ยมเบนได้สักครั้ง
แต่โชคดี...คนชนซึ่งเป็นสุภาพสตรีวัยกลางคน ยังคงมาดูแลอุปการะเบนอย่างสม่ำเสมอ
 
อีกแล้ว ฉันรู้สึกว่าคำว่าโชคดีที่สะกดเหมือนกันของแต่ละคนนั้น...ราคาของมันไม่เท่ากัน

"ช่วงนั้นผมอยากตาย แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง คิดว่าจะกลั้นใจตาย หายใจเองก็ยังไม่ได้เลย "
เบนยิ้มขำขื่น ฉันกลั้นน้ำตา ทำขำไปด้วย

ระหว่างนี้มีเจ้าหน้าที่มาเปลี่ยนท่อของเครื่องช่วยหายใจ จึงมีช่วงหนึ่งที่เบนจะต้องหายใจเอง เจ้าหน้าที่ดูเหมือนมือไม้เชื่องช้าเสีย
เหลือเกิน ฉันพลอยกลั้นใจตามไปด้วย เบนบอกว่าน่าจะกลั้นได้นานที่สุดประมาณไม่เกิน 10 นาที "คงเหมือนนักประดาน้ำมั้งนะ"
ฉันพูดอย่างจะให้มันไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายที่อยู่รอตรงหน้าเบนทุกวัน ทุกเวลา ใจนึกไปถึงว่าเมื่อกลับไปอยู่บ้านถ้าท่อหลุด เครื่องมีปัญหา ไม่มีคนอยู่ หรือคนดูแลแก้ไขไม่เป็น...เบนจะมีเวลาแค่สิบนาที
..........................................................................................
อยากจะให้เราได้คุยเรื่องราวอะไรที่ห่างไกลไปจากความ "ทำอะไรไม่ได้" ทั้งหลายแหล่ต่อหน้านี้ แต่ก็ฉันไม่รู้จะคุยอะไร ยังไง...
ฉันคงต้องโทรไปคุยกับชัยเพื่อรับการ "ให้คำปรึกษาฉันท์เพื่อน" เสียเองแล้ว

ในที่สุดชัยก็เดินทางมาถึง มาเป็นขบวนใหญ่ หลังจากนั้นห้องโถงที่มีเตียงคนไข้อยู่หลายเตียง โดยเตียงของเบนอยู่ด้านนอกสุด
ติดทางเดินก็โกลาหลไปหมด
ชัยมาพร้อมกับทีมงานถ่ายวีดีโอ เด็กหนุ่มตากล้องนั่งอยู่ในรถเข็น เด็กนักเรียนผู้หญิงวัยรุ่นสองคนเดินขากะเผลก เป็นผู้ช่วยคอยย้าย
ขาตั้งกล้อง น้องๆ มาจาก รร.อาชีวพระมหาไถ่ พัทยา ซึ่งเป็นเสมือนหนึ่งศูนย์ฝึกอาชีพให้คนพิการ

หลังจากนั้นมีคุณองอาจผู้พิการอีกคนนั่งรถเข็นเข้ามาพร้อมกับผู้ช่วยเหลือร่างใหญ่ คุณองอาจพิการเพราะกระโดดน้ำพลาด
"ผมนั่งไม่ถนัดกับรถคันนี้"เขาเข็นรถมาเกาะเสาเหล็กข้างเตียงคนไข้ใกล้ๆ ฉันเพื่อพยุงตัว ฉันได้แต่พยายามยิ้มกว้างๆ ตอบรอยยิ้ม
ที่แจ่มใสมากๆ ของคุณองอาจ ผู้ซึ่งมีตำแหน่งเป็นประธานคณะกรรมการศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการจังหวัดชลบุรี

ต่อมาเป็นขบวนของคุณโก มาจาก อ.สนามชัยเขต จ.ฉะเชิงเทรา คุณโกเป็นผู้พิการระดับเดียวกับเบนคือหายใจเองไม่ได้ และปัจจุบัน
ยังพูดเองไม่ได้ มีภรรยาและลูกชายเป็นปาก เป็นเสียง...เป็นทุกอย่างยกเว้นแค่ลมหายใจ...ที่มาจากเครื่องช่วยหายใจ...
"พี่เค้ายังออกไปทำงานทุกวันค่ะ รับงานก่อสร้าง ไปประมูลงาน" ภรรยาเล่า สามีนอนอมยิ้มเหมือนเป็นสุข ลูกเมียที่อยู่เคียงข้างตลอด
เวลาคือความโชคดีของคุณโก
 
ในที่สุดชัยก็ขยายความถึงแผนการณ์ในวันนี้ให้ฟังว่า ก่อนหน้านี้ประมาณ 1 ปี ชัยได้ดำเนินการหาความช่วยเหลือจาก Human care
Association (Japan) ทำให้เบนได้รถไฟฟ้าที่บังคับด้วยคางและลมเป่าด้วยปาก (มูลค่าประมาณสามแสนบาท) แต่เบนก็ได้แต่ใช้นั่ง
วนรอบเครื่องช่วยหายใจในรัศมีไม่เกิน 1 เมตร เท่านั้น สิ่งที่เบนต้องการก็คือ เครื่องช่วยหายใจชนิดใช้แบตเตอรี่หรือไร้สายนั่นเอง
(มูลค่าประมาณห้าแสนบาท) ส่วนคุณโกผู้ซึ่งมีเครื่องช่วยหายใจชนิดนี้ 2 เครื่อง (สำรอง 1 เครื่อง) อยากได้รถไฟฟ้าแบบของเบน
                                                                    


(ถ้าเบนได้เครื่องช่วยหายใจมาติดตั้งไว้ในรถเข็น เบนจะสามารถไปไหนมาไหนได้ในรถรวมมูลค่าเหยียบล้านบาทนี้ในเวลาไม่เกิน
 3 ชม.ไม่รวมผู้ติดตาม รถตู้พิเศษสำหรับเดินทางในขั้นต้น ถ้าใครมีรถราคาเหยียบล้านไว้ขับไปไหนต่อไหน คุณคงต้องทบทวนความหมายของคำว่า "โชคดี" ของคุณให้มากๆ ด้วย)

สิ่งที่ชัยจะทำในวันนี้ก็คือ ให้เบนได้ทดลองใช้เครื่องช่วยหายใจชนิดใช้แบตเตอรี่ของคุณโก และให้คุณโกได้ทดลองนั่ง (นอน)
รถไฟฟ้าของเบน ทีมงานน้องๆ จะถ่ายทำวีดีโอไว้แล้วชัยจะนำไปให้กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ในช่วงบ่าย
เป็นการขอการสนับสนุนจากภาครัฐ เพื่อแสดงให้เห็นว่าคนพิการระดับนี้ไม่ใช่ผู้ที่หมดหวังหากพวกเขายังมีโอกาสและอิสระในการ
ใช้ชีวิต

เบนเล่าว่ามีทีวีมาสัมภาษณ์ ถ่่ายทำรายการเยอะ ตึกกระดูก 2 นี้เรียกเบนว่าเป็นดารา
"ผมพูดอะไรไปตั้งเยอะ แต่เค้าตัดเหลือนิดเดียว" ฉันยังไม่กล้าถาม (อีกตามเคย) ว่าเบนอยากบอกอะไรกับสังคม แต่ฉันอยากบอก
แน่กับวัยรุ่นวัยแรงที่ซิ่งแล้วซ่าอยู่ตามท้องถนนทั้งหลาย...

ชัยมีอาการกล้ามเนื้อเกร็ง เขาร้องบอกฉันให้ช่วยจับตัวเขาไว้หน่อยไม่งั้นชัยอาจหล่นลงมาจากเก้าอี้รถเข็นได้ ฉันตกใจละล้าละลัง
แล้วผู้ติดตามก็เข้ามาช่วยเหลือ เบนเองก็จะมีอาการแบบนี้เหมือนกันในบางครั้ง ซึ่งต้องฝึกแล้วจะพอควบคุมได้
ไม่มีใครตกใจยกเว้น..ฉัน

แต่วันนี้คุณโกไม่ได้นำเครื่องช่วยหายใจสำรองมาด้วย เบนเลยได้แต่มองดูคุณโกทดลองใช้รถไฟฟ้าของตัวเองด้วยสายตากังวล
ไม่ยอมกินข้าวผัดกระเพราไก่ที่เจ้าหน้าที่ซื้อมาเลี้ยงพวกเราทั้งหมด เนื่องจากเลยเที่ยงไปพักใหญ่แล้ว น้องแอบเล่าว่า กว่าจะปรับ
ให้พอดีกับน้องมันยากลำบาก ฉันเริ่มเข้าใจว่า มันไม่ใช่แค่ยากลำบากสำหรับเบนเพราะเบนทำอะไรไม่ได้เลย แต่มันยากลำบากเป็น
สองต่อที่จะต้องให้เจ้าหน้าที่พยาบาลท่านอื่นๆ มาช่วยมากกว่า "ทุกคนเค้าก็งานล้นมือนะครับ" เบนบอก

ฉันได้แต่คอยเข้าไปถามว่า เบนจะกินข้าวหรือยัง และเบนก็เอาแต่ปฎิเสธ จนในที่สุดเขาก็ถามว่า "พี่จะป้อนเหรอ" ฉันซ่อนอาการอึ้ง
กลั้นใจพยักหน้าพยายามทำสีหน้าปกติ มันก็เป็นอีกเรื่องที่ฉันไม่เคยทำเท่านั้น
โธ่เอ๋ย กระเพราไก่เจ้านี้มันเผ็ดแถมเป็นไก่ที่สับทั้งกระดูก ฉันบอกน้อง น้องบอกว่ากินได้ ชอบ แล้วก็เบื่อก๋วยเตี๋ยว
"หมายความว่าเบนกินกระดูกได้หรือคายกระดูกได้?" ฉันงง คนอื่นๆ ยิ้มขำ
ฉันตั้งใจป้อนเบนอย่างระมัดระวัง คิดสมมุติว่ากำลังป้อนหลานอายุ 1 ขวบ อยู่ แต่มันไม่เป็นอย่างนั้น เบนใช้ฟันหน้าบังคับควบคุมให้
ข้าวในช้อนเข้าปากอย่างชำนาญ เมื่อมีกระดูกไก่ เขาก็บอกให้ฉันช่วยรับ
ถึงยังไงฉันก็ไม่แน่ใจ (อีกแล้ว) ว่าฉันควรจะตักข้าวคำแค่ใหญ่ไหน น้องควรจะกินแค่ไหน ชอบไหม อร่อยไหม เอาเป็นว่าคราวหน้า
พี่จะซื้อข้าวหน้าเป็ดไม่มีกระดูกมาฝากเบนดีกว่านะ

ท่ามกลางผู้พิการที่ทำตัววุ่นวายกับภาระ กิจกรรมต่างๆ ในการช่วยเหลือตัวเอง ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน นับสิบชีวิต ณ ที่นั้น

ฉันเองกระมังเป็นผู้เดียวที่ดูเหมือนไร้ค่าที่สุด ได้แต่ยืน เดิน พูด ยิ้มและทำในสิ่งที่ขาดความมั่นใจโดยสิ้นเชิง.............




ราคาบัตร
  • 1,000
  • 800
  • 600
  • 500
จับจอง/ซื้อผ่านทรู 
www.we-booking.com  และ
โทร 02 900-9999 กด 4 หรือเคาน์เตอร์WeBooking  ในร้าน true   (กทม. และปริมณฑล)
 
และที่กะทิ กะลา
โทร 02-939-5196,  083-903-6993, 085-120-2706



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 28
มะอึก วันที่ : 09/10/2012 เวลา : 09.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

(0)
คุณนิดไม่ยอมเข้าบล็อกเลย....
ความคิดเห็นที่ 27
หน่อผุด วันที่ : 30/12/2011 เวลา : 17.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

(0)

ปีนึงมันผ่านไปเร็วจังค่ะพี่ดิน
ใกล้จะปีใหม่อีกแล้ว สุขสันต์ปีใหม่ ๒๕๕๕ ค่ะพี่
ความคิดเห็นที่ 26
sunsmile วันที่ : 07/01/2011 เวลา : 22.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

(0)
สวัสดีปีใหม่ครับ

การ์ดสีน้ำ เป็นอาหารตาอาหารใจได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะ ส.ค.ส.แสนสวยที่ส่งถึงครอบครัว ซันตะวันยิ้ม

เห็นวันที่ของเรื่้องสุดท้ายแล้วใจหายนะ ว่าเจ้าของบ้านนี้จะว่างได้กลับเข้ามาอ่านข้อความนี้หรือเปล่า

นับว่าเป็นความโชคดี ทั้งของคนที่ได้รับการเยี่ยมและคนที่มีโอกาสเดินทางไปเยี่ยม อ่านแล้วรู้สึกตื้นตันใจและปิติยินดีที่ได้มีโอกาสรู้จักศิลปินคนนี้ ที่รู้จักในนาม ดิน พู่กันสัญจร

เวลาและโอกาสในการเข้ามาทักทายถูกจำกัดด้วยภารกิจและอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่อาจควบคุมได้ แต่ยังคงระลึกถึงอยู่เสมอ
ความคิดเห็นที่ 25
wansuk วันที่ : 03/01/2011 เวลา : 16.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

(0)

สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่ดิน
ความคิดเห็นที่ 24
หนึ่งมิตรชิดใกล้ วันที่ : 01/01/2011 เวลา : 16.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/skylove
นิราศรักหน้าถ้ำ : ร่ายโคลงร่ำเมรัยอาลัยรัก / กลุ่มเขียนข้าว 

(0)
สุขสวัสดีปีใหม่ ขอให้มีความสุขกายสบายใจนะครับ
ความคิดเห็นที่ 23
อะหนึ่ง วันที่ : 01/01/2011 เวลา : 12.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

(0)

ธรรมะสวัสดี ปีพุทธศักราชใหม่
๒๕๕+๔ = ๙ ๙ ๙ ๙ ๙ ๙ ๙ ๙ ๙...หน้า
ครับ คุณดิน

ะ๑
ความคิดเห็นที่ 22
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 01/01/2011 เวลา : 09.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

(0)
สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๔

ขอให้สุขสดชื่นระรื่นจิต
ขอให้คิดสิ่งใดได้สมหวัง
ขออายุวรรโณสุโขพลัง
ขอให้ตังค์มีใช้ไม่ขาดมือ

Happy New Year 2011
ความคิดเห็นที่ 21
แม่หมี วันที่ : 18/10/2010 เวลา : 09.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

(0)
อ่านแล้ว.....มันจุก จุกตั้งแต่พ่อรับเงินแล้วหายจ้อย....

เมีย....เออนะ เธอยังสาว ยังวัยรุ่น แต่ทำไมทิ้งลูก

เฮ้อ......


ชื่นชม...คุณดิน คุณชัย ใครต่อใครอีกหลายคน

อ่านแล้ว ใจเข้มแข็งขึ้น จะไม่ยอมแพ้ค่ะ แม่หมีจะยืนหยัด หมีน้อยยังโชคดีกว่าเยอะ

+ 1 ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 20
chailasalle วันที่ : 25/09/2010 เวลา : 02.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

(0)
เห็นถึงคำว่าคนที่ลำบากกว่าเรายังมีอีกมาก... ขอบคุณครับ
ความคิดเห็นที่ 19
wansuk วันที่ : 22/08/2010 เวลา : 23.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

(0)
สวัสดีค่ะพี่ดิน

ขอบคุณค่ะ
ความคิดเห็นที่ 18
ทรายรุ้ง วันที่ : 09/08/2010 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kartai
เกาะกูด science : กลุ่มเขียนข้าว http://www.oknation.net/blog/scienceteachวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน เนื้อหาวิชาวิทยาศาสตร์ระดับประถมศึกษาปีที่ 1 - 6

(0)
มาเยี่ยมมาเยือนจ้าพี่นิด...
กับเรื่องราวที่นำเสนอผ่านตัวอักษรทำให้รู้และเข้าใจในคำว่าคุณค่าของคน กับคำว่าเข้มแข็ง และโชคดีของคนแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ
ขอให้คอนเสิร์ตมีผู้ชมล้นหลามกำไรท่วมท้นค่ะเพื่อผู้พิการหัวใจแกร่งทุกท่าน..สาธุ!
ความคิดเห็นที่ 17
driftworm วันที่ : 04/08/2010 เวลา : 00.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

(0)
อึ๊ก

จุกคอ
พูดไม่ออก

อาการเกร็ง .... รู้
แม้เดี๋ยวนี้ หากใครย่องมาทัก ผมตกใจ-ข้อศอกซ้ายจะงัดขึ้นเลย คุมไม่ได้
(แต่ไม่ตกใจแบบวิงเข้าห้างเซ็น ดิ่งไปร้านทองนะ เอ้า)

อาการแบบคุณเบน ผมเคยใช้จินตนาการ ลดความสามารถไปทีละอย่าง...จนไม่เหลือ
พบว่าตัวเองเป็นก้อนเนื้อกลมๆลูกหนึ่งกลิ้งไปตามยถากรรม
บรื๊ออออวววว ... ไม่กล้าทำอีก
.
ความคิดเห็นที่ 16
minmint วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 14.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paradiso

(0)
เมื่อสามเดือนก่อนหน้านั้นพี่จุ้ยไปเยี่ยม วิกหัวหิน
minmint ได้ DVD ล่าสุดของพี่มา 2 แผ่น ชื่นใจ
มัววุ่นวายกับงานไม่ได้ดูแลเลย หวังว่าพี่จะไม่ลืม
โครงการทึ่คุยกันไว้เรื่องทำกิจกรรม-อื่นๆร่วมกัน

อยากไปร่วมซึมซับบทเพลงของพี่ แต่ไม่มีโอกาศ..
ครั้งนี้ก็ติดงานที่สุราษร์ค่ะพี่ ทั้งที่ใกล้บ้าน เสียดาย
ขอให้งานราบรื่น ได้ทุนทำบุญตามวัตถุประสงค์ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 15
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 14.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

(0)
อ่านเมล์พี่ดินเหมือนกันค่ะ...
แต่อ่าน Entry นี้แล้ว...มันซึ้งระคนความปลื้มใจจริง ๆ

พี่ดินเป็นผู้หญิงที่ใจงดงามเสมอค่ะ

ปล. เห็นเมล์พี่แล้วคิดออกบางเรื่อง เลยรู้สึกผิดขึ้นมาจับใจ...แล้วจะรีบ ๆ หาเวลาไปให้ในบัดดล...เซ็งความไม่เอาใจของตัวเองจริง ๆ ค่ะพี่...ขอโทษ ณ ตรงนี้เลยค่ะ
ความคิดเห็นที่ 14
chai14 วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 12.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kittichaiblog
Independent Living

(0)
ขอบคุณพี่นิดครับ ที่จริงวันนั้นพี่มีคุณค่ามากเลยตะหาก ที่มาให้กำลังใจ, ชวนคุยสนุกๆ, ป้อนข้าวเบน, แถมยังช่วยเขียนเล่าเรื่องได้อย่างสุดประทับใจอีก แค่นี้ก็ขอบคุณสุดๆแล้วครับ
ความคิดเห็นที่ 13
หน่อผุด วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 12.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

(0)
นับถือจิตใจของความเป็นนักสู้ของคุณชัย น้องเบน
และน้ำใจทีไม่เคยเหือดแห้ง ของพี่ดิน..และคุณชัยด้วยค่ะ เราเคยนั่งคุยกัน ยังระลึกถึงเสมอ

พี่จุ้ยมาช้าวข่าวข้นด้วยเหรอ....ว้า...วันนี้ไม่ได้ดู
คอนเสิร์ตก็คงไม่ได้ดู
ความคิดเห็นที่ 12
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 11.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  

(0)
ไปต่างประเทศค่ะพี่ แต่ถ้าพี่ดินจะไปเยี่ยมคุณเบนอีก บอกด้วยนะค่ะ ....
ความคิดเห็นที่ 11
BlueHill วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 11.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

(0)
อยากให้ไปดูกันมาก ๆ ครับ
วัีนนี้ คุณดินเขียนแล้วผมคอมเ้มนท์ไม่ออกจริง ๆ
ความคิดเห็นที่ 10
feng_shui วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 10.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

(0)
วัน เวลา คอนเสิร์ตไม่อำนวยเลยค่ะคุณดิน

แต่นับถือน้องเบนและรำลึงกถึงคุณชัยค่ะ
รวมทั้งจขบ.ด้วย
อิ อิ ไม่ได้สุมหัวกันนาแล้ววว

.
ความคิดเห็นที่ 9
มัชฌิมาปกร วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 09.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม

(0)

http://www.oknation.net/blog/KINTARO2/2010/08/03/entry-1

ชอบพี่จุ้ยเหมือนกันครับ แต่แสดงวันแม่เลยหรือครับ...น่าเสียดาย ถ้าเป็นวันอื่นก็อาจจะมีเอี่ยวด้วย...
ความคิดเห็นที่ 8
tengpong วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 09.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

(0)
ชีวิตต้องดำเนินต่อไป

ชอบพี่จุ้ย แต่ไม่ชอบเบื้องหลัง(เวที)ของคิ้ม.....ทำไงดีละครับเจ้
ความคิดเห็นที่ 7
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 09.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

(0)
นึกว่าแต่งบล็อกเสร็จแล้วเสียอีก 555 สีเดิมๆ
ความคิดเห็นที่ 6
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 09.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

(0)
มายืนยันก่อนวันแม่

(ยืนยันว่าอ่านทั้งเมล์ ทั้งเอนทรี)
ความคิดเห็นที่ 5
mookie วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 08.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)
6 โมงเช้าตื่นขึ้นตามเสียงนาฬิกาปลุกอย่างเคย...

เกือบจะลุกไปอาบน้ำอยู่แล้ว พลันได้ยินคำโปรยจากเช้าข่าวข้นฯ ว่าพี่จุ้ยมา ช่วงตอมแมลงวัน ก็เลยขี้เกียจต่อบนเตียงอีกสักหน่อย

แล้วก็ไม่ผิดหวัง ได้ฟังเพลงเช้าข่าวข้นฯ ที่กระท่อนกระแท่นเหมือนจะหาที่ลงไม่ได้ แต่ก็ลงได้ในที่สุด

น่าดูจริงๆ คอนเสิร์ตนี้ คงต้องส่งใจฝากพี่ดินไปดู เพราะว่าไม่สามารถเดินทาง ทำไมมันเป็นวันหยุดฟันหลอ (ฟระ!)

พี่จุ้ยบอกว่ากำไรทั้งหมด (ถ้ากำไร) จะมอบให้ศูนย์การดำรงชีวิตอิสระของคนพิการจังหวัดชลบุรีทั้งหมด

ขออนุโมทนาสาธุด้วย ขอให้กำไรๆๆๆๆๆๆๆ งามๆๆๆๆๆๆ

ปล.คิดถุงคุณยายดินซาเหมอ จุ๊บๆ
ความคิดเห็นที่ 4
ป้ารุ วันที่ : 03/08/2010 เวลา : 05.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paaru

(0)
ขอบคุณคุณดินที่นำเรื่องราวของ "คนเข้มแข็ง" หลายท่านมาแบ่งปันให้พวกเราได้เกิดความคิดที่จะต้องเข้มแข็งในการดำเนินขีวิตขึ้นไปอีกค่ะ
ความคิดเห็นที่ 3
อะหนึ่ง วันที่ : 02/08/2010 เวลา : 23.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

(0)
ขอบคุณครับ ดิน
ชอบพี่จุ้ย
รอดูเวลาก่อนนะ
ความคิดเห็นที่ 2
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 02/08/2010 เวลา : 22.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
เบื้องหลังของมิตรภาพ
คือน้ำใจที่แสนงาม..
ความคิดเห็นที่ 1
สิริปตี วันที่ : 02/08/2010 เวลา : 22.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siripatee
You are what you eat.You are what you write.

(0)
ราคาของมันไม่เท่ากัน...จริงๆ ค่ะ
โชคดีที่เรามีมิตรภาพดีดีจากโอเคเนชั่น
ทำให้เรารู้ซึ้งถึงคนที่โชคดี...น้อยกว่าเรา
ทำให้เรารู้เรื่องคนที่โชคดี...มากกว่าเรา
ทำให้เรารับรู้ถึงโชคดี...ที่เรามี

เสมอคำยืนยันว่ารักแม่ ในวันแม่เลยค่ะ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน