• ปูแมว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : poomeaw@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-04-27
  • จำนวนเรื่อง : 53
  • จำนวนผู้ชม : 58645
  • ส่ง msg :
  • โหวต 25 คน
Anchors
ดิฉันไม่ใช้นางงามแต่ก็รักเด็ก ดิฉันไม่ใช่คุณนายแต่ก็ถนัดงานสังคมสงเคราะห์ ดิฉันไม่ได้มีอาชีพเฉียดกรายแวดวงสื่อสารมวลชน แต่ก็สนใจเข้าร่วมรับการอบรมครั้งนี้
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/3anchors21
วันพุธ ที่ 17 มีนาคม 2553
Posted by ปูแมว , ผู้อ่าน : 1068 , 12:16:49 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลังจากสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะกับพี่ใหญ่ของรุ่น ... "พี่โม่" ... ว่าจะขยันเขียนบล็อก แถมบอกด้วยว่า "พี่ไม่ต้องรอหนูนานอย่างที่คิด" ... แต่เอาเข้าจริง ... "มันนานกว่าที่คิด" ... กว่าที่จะได้ Post ข้อความอีกครั้ง

ช่วงที่ผ่าน ๆ มา ปูแมวหัวหมุนกับเรื่องคนรอบข้างไม่รู้จบ จนมานิ่งเอาช่วง 1 เดือนนี่เองค่ะ ... พอดีหมาที่บ้านคลอดลูกคอกแรก ... "เจ้าสำลี" ลูกหมา 1 ในคอกนี้ ... ตาบอดข้างนึงและหูหนวกค่ะ ... ได้แต่รำพึงกับคุณแม่ว่า ไม่รู้มันทำกรรมอะไรไว้ ... แต่ที่แน่ ๆ เป็นกรรมร่วมกันที่เราต้องเลี้ยงและดูแลมันอย่างดีที่สุด ... 

แต่ตอนนี้ มีคนหัวหมุนกว่าปูแมวแล้วค่ะ ... 

ช่วงนี้หลายโรงเรียนกำลังสอบ หลายโรงเรียนเพิ่งจะปิดเทอม และหลายโรงเรียนกำลังรับสมัครนักเรียนใหม่ ... เป็นช่วงเวลาปกติ แบบที่มันดำเินินไปตามวัฏจักร ... หากไม่มีวันแดงเดือดเลือดสาดทางการเมือง!

ที่อุดรฯ กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่ว่าค่ะ ... แม้จะมีข่าวคราวเรื่อง "ม็อบเสื้อแดง" ... แต่คนในพื้นที่ โดยเฉพาะกลุ่มพลังเงียบก็เกิดอาการ "หน่าย" กันไม่น้อย ... ม็อบที่เห็นที่ได้ยิน ... คล้าย ๆ การจัดคอนเสิร์ต ... บางครั้ง คล้าย ๆ การฉายหนังกลางแปลงตามงานวัด ... บางครั้ง คล้าย ๆ จัดส่ง ๆ ไปให้พอพ้น ๆ วัน ... ใครคนหนึ่งที่ใกล้ชิดกับแกนนำของอุดรฯ เล่าให้ฟังว่า ... "ตัวแกนนำเองบอกว่า ไม่รู้หรอกนะใครผิดใครถูก รู้แต่ว่า ทำตามนายจ้างสั่งมา ... ผมก็แค่รับจ้างเค้ามาอีกที" ...

หากไม่มีเรื่องม็อบเรื่องการเมือง ช่วงเวลานี้ อุดรฯ ก็เป็นช่วงที่โกลาหลไปกับการ "วิ่งเต้นฝากเด็ก" ... ไม่ใช่ตามโผแต่งตั้งที่ไหน ... หากแต่เป็น "การเข้าโรงเรียน" ...

เพราะโรงเรียนสหศึกษาประจำจังหวัด เป็นโรงเรียนที่ขึ้นชื่อว่า "เอนทรานซ์ติดมากที่สุดอันดับหนึ่งของภาคอีสาน" ... เด็ก ๆ และผู้ปกครองจึง "แห่" กันมาสมัคร ... บรรยากาศเป็นอย่างไร ... ก็คงพอ ๆ กับการรับสมัครประกวดเป็นดารา นักร้องนั่นทีเดียว ...

ลูกของเพื่อนพี่ชายโทร.มาร้องไห้กะพี่ชาย บอกว่าอยากเข้าโรงเรียนดังกล่าว ... แล้วปูแมวก็เป็นศิษย์เก่าที่ "ความสัมพันธ์ยังเหนียวแน่น" กับอาจารย์เก่า ๆ ... พอจะ "ฝาก" ได้มั้ย? ...

พูดถึงเด็กคนนี้แล้วก็น่าสงสารค่ะ เป็นลูกคนโตที่ต้องช่วยงานพ่อแม่ แล้วไหนจะต้องกวดวิชา กลับมาก็ต้องช่วยงานอีก กว่าจะได้ทำการบ้านอ่านหนังสือก็ดึกดื่น แล้วไหนจะดูแลน้อง ๆ ... เดิมที เด็กตั้งใจว่าเรียนที่ไหนก็ได้ เพราะโรงเรียนที่มีชื่อในจังหวัดทั้งรัฐและเอกชนก็มีหลายแห่ง แต่เพราะพ่อกับแม่อยากให้ลูก "เรียนที่นี่!" และ "ต้องเป็นที่นี่!" ... ด้วยความที่กดดันและหาทางออกไม่ได้ ก็เลยโทร.มาร้องไห้กับพี่ชายของปูแมวเมื่อปลายเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา จนพี่ชายออกปากว่า "จ้อ ๆ อย่างงี้เนี่ยนะ" ...

แต่หากจะมอง "ความสัมพันธ์เหนียวแน่น" ที่ปูแมวมีกับอาจารย์และสถาบันเก่า ... มันไม่ได้มีความสัมพันธ์ไปในทำนองนั้น ... บ่อยครั้งที่กลับไปโรงเรียน ก็เพียงเพื่อไปช่วยงานอาจารย์ ไปนั่งคุยเล่น หรือไม่ก็ไปส่งข่าวคราวบรรดาเพื่อน ๆ และตัวเองให้อาจารย์ฟัง ... อาจารย์ท่านหนึ่งเคยบอกว่า "ครูก็ไม่มีอะไร ส่งพวกเธอถึงฝั่งแล้ว ก็หวังว่าพวกเธอจะแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนให้หายคิดถึงกันบ้าง" ...

พอพี่ชายหันมาถามว่า "ช่วยได้มั้ย?" ... คำตอบจึงเป็นไปในทางปฏิเสธโดยไม่ต้องสงสัย ... 

นั่นคนไกลตัว ... มาดูคนใกล้ตัวกันบ้าง ... ลูกพี่ลูกน้องค่ะ ... มาแบบเดียวกันเลย ... แต่นั่นเล่นถึงคุณพ่อกันเลยทีเดียว ... "ลุงรูุ้จักคนเยอะ ฝากให้ไม่ได้เหรอ?" ... นี่ไม่รวมถึงการที่เค้าจะให้ลูกเรียนแข่งกะลูกคนนั้นคนนี้นะคะ ...

คุณมองเห็นอะไรคะ ... แง่มุมนึงที่ปูแมวมองเห็น คือ "การยัดเยียด" จากพ่อแม่ค่ะ ... 

คงไม่ปฏิเสธ หากจะมองกันจริง ๆ ว่า หลายครอบครัวขีดเส้นทางให้ลูกเดิน ตามความต้องการของตัวเอง ตาม "หน้าตาทางสังคม" ของตัวเอง โดยอ้างว่า "ทำเพื่อลูก" ... แต่กลับมองข้าม "จิตใจของลูก" ไป ... 

แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้อีกเช่นกันว่า สิ่งเหล่านั้น "เป็นแรงผลักดัน" ให้เด็ก ๆ ไม่น้อย ... ใครมีลูกที่เข้มแข็งก็ดีไป ... หากเปราะบาง ... แก้วเจียรไนที่หวงแหน ก็อาจเป็นเศษแก้วที่มีรอยแผลไปโดยที่สร้างความเจ็บช้ำทั้งสองฝ่าย ...

 เหตุการณ์นี้ทำให้หวนคิดถึงครั้งหนึ่งตอนที่อยู่ กทม. ค่ะ ...  ปูแมวสอนพิเศษไปด้วยและเรียน ป.โท ไปด้วย ... คนที่ไหว้วานเป็นคนรู้จักมักคุ้นกันดีค่ะ ... แรก ๆ เด็กก็ตั้งใจเรียน แต่พอใกล้เวลาสอบเข้า ม.1 เด็กก็เริ่มเครียด แล้วก็เป๋ไปเหมือนกัน ... สังเกตได้จากตอนสอน เด็กจะขอเวลาพักบ่อยครั้ง จนหลัง ๆ ต้องเผื่อเวลาให้เด็ก "ระบาย" 1 ชั่วโมงเต็ม ๆ ไม่นับเวลาพักยิบย่อยนั่น ...

และช่วงเวลาแห่งการตัดสินใจของผู้ปกครองก็มาถึง ... พ่ออยากให้เรียนโรงเรียนนึง ... แม่อยากให้เรียนอีกโีรงเรียน ... และป้าก็อยากให้เรียนอีกที่นึง ... แต่ให้บังเอิญว่า โรงเรียนที่พ่อกับแม่อยากให้เรียน ดันสอบวันเดียวกัน ... ผู้ชนะในที่นี้คือคุณป้าค่ะ ... แถมด้วย "ป้าจะส่งเรียนเอง" ...

ฟังดูเหมือนจะเป็นไปด้วยดี ... หากพฤติกรรมของเด็กไม่เปลี่ยนไปเมื่ออีก 1 สัปดาห์จะถึงวันสอบ ... "ชิวชิวพี่ สบาย ๆ น่า ... ป้าบอกไม่ได้ก็ฝากเอา" ... คนที่ใช้เวลาร่วมกันกับเด็กมาแรมเดือนอย่างปูแมว มีอันเกิดอาการ "อึ้ง" สิคะ ... ยอมรับว่า เกือบถอดใจจะไม่สอนแล้วด้วยซ้ำ ...

"แต่ลูกคน ไม่ใช่ลูกหมา" ... คำพูดของรุ่นพี่ผุดขึ้นมาในหัว ... "ถ้าลูกดื้อ ลูกไม่ดี เราคงตัดหางเอาไปปล่อยวัดอย่างลูกหมาไม่ได้" ...  จะทิ้งจะขว้างกันก็กระไรอยู่ ... บางเรื่องเกิดจากพ่อแม่ บางเรื่องก็ลูกนี่ล่ะตัวการ ... บางทีเรารู้ว่าถ้าปล่อยลูกไปตามยถากรรม อาจจะต้องอยู่ตามอรรตภาพ ... เราจึงต้องเป็นฝ่ายเลือกให้กับลูก และเป็นฝ่ายถางทางให้เค้าเดินกันเอง ...

คุณป้าของเด็ก หรือแม้แต่พ่อแม่คนอื่น ๆ อาจมีมุมมองเช่นนี้ ... คนที่ไม่ได้เป็นพ่อแม่คนจริง ๆ อย่างปูแมว อาจไม่รู้ซึ้งถึงข้อนี้ ... 

หันมามองเจ้าสำลี ลูกหมาที่ทำให้ปูแมวต้องผูกขาตัวเองติดกับบ้าน ... ความห่วงใยที่เรามีให้มัน มันอาจรับรู้ แต่มันคงไม่รับรู้ถึงความกังวลของเราเท่าไหร่ ... บ่อยครั้งที่มันแอบออกไปเล่นนอกบ้าน ... การตามหาลำบากมากเพราะมันไม่ได้ยินเสียง ...

แต่ข้อดีของมันก็มี ... ตอนที่มีงานฉลอง "อากงแซ" ของจังหวัด ... ลูกหมาตัวอื่นวิ่งหนีเสียงพลุกันจ้าละหวั่น ... มีเพียงเจ้าสำลีที่นอนแหงนมองพลุได้อย่างเต็มตา ... 

บางทีหูหนวกตาบอดแบบเจ้าสำลีซะบ้าง อาจจะดีสำหรับอะไร ๆ ในช่วงนี้ก็ได้กระมังคะ ^^

ปูแมว 





แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน