*/
  • Mr.Apirak
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-12-22
  • จำนวนเรื่อง : 30
  • จำนวนผู้ชม : 169418
  • จำนวนผู้โหวต : 89
  • ส่ง msg :
  • โหวต 89 คน
<< กุมภาพันธ์ 2012 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2555
Posted by Mr.Apirak , ผู้อ่าน : 20002 , 19:44:04 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน ย่าดา , สยุมพร และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

ผมตื่นเช้าขึ้นมานั่งเหม่อลอย...วันนี้เป็นวันหยุด...จะเอายังไงกับชีวิตดีนะ >"<
เพื่อนๆ ก็ไม่อยู่ พี่เจษก็ไม่ว่าง...เหงา...เหงา...และเหงา...
จะออกไปถ่ายรูปก็ไม่รู้จะไปที่ไหน...อารมณ์อะไรๆ ก็หดหาย Y_Y
อากาศท้องฟ้า ก็อึมครึม สีท้องฟ้าหม่นหมอง -*-

แต่จะทำไงได้...ไปก็ไป...ไม่มีทางเลือกอื่นใดไปฝึกถ่ายรูปดีกว่า...
อยู่คนเดียวในห้องสี่เหลี่ยมนานๆ..."เดี๋ยวบ้า" 555+

ผมขับรถออกจากที่พัก มุ่งหน้าทิศทาง "ทะเล ระยอง"
โดยไม่ต้องคิดอะไรครับ เลี้ยวเข้าไปที่หาดแม่รำพึง และลานหินขาว ทันที...

เมื่อคนมีจิตใจ "เดียวดาย"...อารมณ์ของรูปถ่าย ก็ได้มาแต่รูปที่แสนจะเดียวดาย...



ด้วยอากาศที่ร้อนแรง ผมเข้ามาหลบอยู่ใต้สะพานปลา...ยืนสูดรับลมทะเลที่สดชื่น
พลางคิดหวนไปถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา...
ผมเริ่มฝึกถ่ายรูปมาก็เป็นปีละ...อยากถ่ายรูปสวยๆ เหมือนคนอื่นเขา
อยากเอารูปมาลงเว็บเก็บเอาไว้ และแบ่งคนอื่นได้ดูที่ๆ เราไปเจอความประทับใจ
แต่พอเริ่มฝึกถ่ายรูปจริงๆ กลับออกแนว...หลงไหล...เพลิดเพลินไปกับการถ่ายรูป



ผมเคยอยากเป็นเหมือนพี่ๆ หลายๆ คน ที่มีคนจดจำรูปถ่ายได้...
Search ใน Google ก็เจอรูปของเรามากมาย มีคนจดจำนามปากกาได้ 555+

ถึงตอนนี้ มีหลายๆ คนมาขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์ มีคนถามเรื่องเทคนิคการถ่ายรูป
มีคนมาขอออกทริปด้วย มากมายหลากหลายเรื่องราว....
"ผมได้เป็นคนที่ผม...อยากจะเป็น" ไปซะแล้ว...^^"
ผมได้เป็น Mr.Apirak 555+ หล่อมว๊า่กกกกกกก >"<



ยังไงๆ ก็ต้องขอโทษหลายๆ ท่านด้วยที่ผมไม่สามารถไปออกทริปด้วยได้จริงๆ
เพราะ...ผมอาย >"<
กลัวหากถูกถามเรื่องการถ่ายรูป แล้วตอบไม่ได้ 555+
ผมถ่ายมั่วๆ เอาครับ 555+
คิดยังไง ก็ถ่ายไปแบบนั้น ถ่ายไปเรื่อยๆ...
ไม่มีกรอบ ไม่มีเทคนิค ไม่มีอะไรในใจ...

ผมยังต้องการฝึกถ่ายรูปให้มากกว่านี้...ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นมือใหม่อยู่ตลอดเวลา
ผมยังเห็นว่ารูปของตัวเองมันก้าวข้าม "ไม่สวย" มาแล้ว แต่มันก็แค่ "สวย"
ผมอยากถ่ายรูปให้ได้ "สวยมาก" และ "สวยโคตร" ต่อไป 555+
ผมไม่ชอบเวลาถูกเรียกว่า "โปร"...แต่ผมชอบเวลาที่คนชมว่า "รูปสวย" ^0^

เพราะผมใช้แค่..."จินตนาการ" ในการกดแต่ละชัตเตอร์ และความ...มั่ว 555+



ยืนอยู่ที่นี่พักใหญ่ๆ ก็เริ่ม...เหงา...เลยนั่งคุยกับเจ้าปลาน้อย...
ว่าแถวนี้มีที่ไหนน่าไปถ่ายรูปบ้าง...เจ้าปลาน้อยบอกว่า...
ลองแวะไปที่อุทยานแห่งชาติดูสิ!!!

ผม : ห๊า!? ระยองมี อช. ด้วยเหรอ!?
ปลาน้อย : มีสิ ก็ อช.เขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ดไง >"<
ผม : ง่ะ ไม่เอาอ่ะ เกาะเสม็ดเคยไปมาละ
ปลาน้อย : ไม่ใช่ๆๆๆๆๆๆ >"< อยู่ฝั่งนี้ ไม่ต้องข้ามไปที่เกาะ เป็นภูเขาตะหาก
ผม : กรรม...จริงอ่ะ มีแน่นะ ไม่เห็นเคยเจอเลย
ปลาน้อย : ไม่เชื่อแล้วถามทำไมฟระ ขับรถตรงไปเรื่อยๆ ก็เจอละ
คนชอบขับรถผ่านเลยไปเลยมาแต่ไม่รู้ว่าอยู่ตรงนั้น -*-
ผม : โอเคๆ ไปก็ไป ถ้าไม่สวยนะ จะมาจับปลาไปย่างกินเลย 555+
ปลาน้อย : >"< เด๋วโดดกัดคอเลย -*-



ผมยังไม่ค่อยเชื่อใจเจ้าปลาน้อยเท่าไหร่ ผมมาเที่ยวทะเลระยองนับครั้งไม่ถ้วน
ตั้ง 20 ปีมาละที่มาเที่ยวแถวนี้...มันจะมี อช.ได้ยังไง หลบอยู่มุมไหนเนี่ย >"<
เงยหน้ามองไปรอบๆ...ก็ยังเจอแต่ความเงียบเหงา...และเดียวดาย...ต่อไป
ฟ้าที่หม่นหมอง...ทำให้ความสดใสของโลกเรา...ลดน้อยไปมากมาย Y_Y



ผมขับรถลัดเลาะมา...เห็นโขดหินสลับไปมาสวยงาม บริเวณ ลานหินขาว...
จึงแวะถ่ายรูป...ทำไมนะทำไม...เจ้าเสาไม้นั่นถึงได้ไปอยู่กลางน้ำแต่เพียงลำพัง
ช่างน่าสงสาร Y_Y คงจะเหงาน่าดู...



คนเราพอมันเหงา...ถ่ายรูปอะไรๆ ก็เหงาไปหมด...อารมณ์
ออกทะเลกันไปเลย Y_Y



ผมลองถามเจ้าปูน้อยดูอีกที เรื่อง อุทยานในระยอง...ก็ได้รับคำตอบตรงกับปลา
น้องปูกับน้องปลายืนยันเหมือนๆ กันว่า ระยองมี อช.จริงๆ >"<
แล้วผมไปอยู่ที่ไหนมาเนี่ย...ไม่เคยรู้เลยจริงๆ

และน้องปูยังบอกอีกว่า...วันนี้ไม่ได้มีผมคนเดียวหรอกที่...เหงา...
ชาวบ้านคนอื่นๆ เค้าก็เหงากันเต็มโลกใบนี้ >"< รวมทั้งน้องปูด้วย
น้องปูบอกว่า...วันนี้ไม่มีเพื่อนเลย Y_Y



ณ.ลานหินขาว...น้องคนนี้พอเห็นผมส่องกล้องไปทางน้องเค้า
น้องรีบหยิบโทรศัพท์มาโทรคุยหันหลังให้ทันที...คงจะเขินและอายกล้อง ^^
เอ๊ะ!!! หรือว่ากำลังโทรแจ้งความกันแน่!! ว่าโดนตากล้องโรคจิตแอบตามถ่ายรูป >"<



ผมขับรถมาจนสุดหาดแม่รำพึง...ก็ยังไม่เจออุทยานฯ ที่น้องปูกะน้องปลาบอกเลย
ได้เจอแต่ความอ้างว้าง..."เดียวดาย"



แต่พอขับรถไปจนสุดหาด...มีทางโค้งไปทางซ้าย...ผมก็แตะเบรค!!!!
เจอกับป้ายทางเข้า อุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด ด้านขวามือ
เจ้าหน้าที่ : เ่อ่อ...มาทำอะไรครับ
ผม : (ไม่ค่อยชอบคนในเครื่องแบบเลย กัวโดนจับ >"<) อ่า...มาเที่ยวครับ
เจ้าหน้าที่ : แค่มาเที่ยวถ่ายรูปใช่ไหมครับ
ผม : >"< แค่นั้นครับ...
(จะให้ทำอะไรได้มากกว่านั้นฟระ!? ปูกะปลาแนะนำมาเชียวนะ)
เจ้าหน้าที่ : คนเดียว 40 บาทครับ
ผม : โอเคจัดไปครับ...ไม่แพงๆ (ต้องเสียตังค์ด้วยแฮะ >"<)
เจ้าหน้าที่ : ขอบคุณครับ ขับช้าๆ นะครับ ทางค่อนข้างชัน

ผมขับรถเข้ามาได้ไม่กี่ร้อยเมตรก็พบกับ "เส้นทางศึกษาธรรมชาติ"
Natural Trail
โดยไม่ต้องคิดครับ ผมจอดรถทิ้งไว้ทันที...
สะพายกล้องเดินเข้าป่า...เพิ่มความเหงาและเดียวดายไปให้ถึงขีดสุด...Y_Y
ก็เดินป่า...นี่มันเงียบและวังเวงสุดๆ นี่นา >"<

สถานีที่ 1..."แผนที่แนะนำเส้นทาง"
ดูจากป้ายบอกทาง จะแบ่งเป็น 9 สถานี ระยะทาง 1.1 กิโลแม้วเท่าันั้นเอง
ผมเปลี่ยนตัวเองจากโหมดเที่ยวทะเล เป็นโหมดเดินป่า...เดินบุกเข้าไปทันที...
"คำเตือน สถานีที่ 7-8 เป็นโขดหินที่ลื่นและอันตรายมาก
แนะนำให้กลับทางเดิม
แล้วอ้อมไปสถานีที่ 9"
....ผมอ่านๆ ไป แต่ไม่ได้สนใจ >"< ตายช่างมัน 555+



เส้นทางเดินก็ประมาณในรูปครับ...ตลอดทางมีร่มไม้ปกคลุม ไม่ร้อน...อากาศดี
บางช่วงมีลมทะเลพัดเข้ามา...ทำให้เป็นการเดินป่าที่...เย็นสบายที่สุด ^^



แต่ละจุดของสถานี จะมีป้ายแนะนำความรู้ความเข้าใจในการศึกษาธรรมชาติ
อ่านง่ายสบายตา...ได้ความรู้ ^^
มองลงไปจากบนนี้...จะเห็นท่าเทียบเรือด้านล่างและเห็น "เกาะเสม็ด"จากไกลๆ
สวย...เวิ้งว้าง...มากมาย >"<



สถานีที่ 2 กล่าวถึงเรื่อง "ชีวิตกลางวนา" เป็นเรื่องของการพึ่งพาต่างๆ นาๆ
ของสัตว์และพืช ประมาณ Ecosystem ผมก็ก้มๆ เงยๆ ถ่ายรูปต่อไป...
เจอผีเสื้อเกาะอยู่ในมุมมืด >"< ไม่มีแสงก็ได้มาแต่ความเบลอครับ 555+



การเดินป่าถ่ายรูปเนี่ย ผมสังเกตตัวเองหลายๆ ครั้งแล้วพบว่า
ชอบถ่ายแมลงดอกไม้ใบหญ้าซะเหลือเกิน...>"<
น่าจะเป็นลูก Spondias pinnata หรือ..."มะกอก" นั่นเอง - -"
พอดีมีป้ายบอกไว้...555+ บางลูกร่วงลงมาเกือบโดนหัวผมง่ะ Y_Y



สถานีที่ 3 เป็นเรื่องของ "ห้องเรียนธรรมชาติศึกษา"
เป็นแบบว่านักวิจัยเอาเชือกล้อมพื้นที่ไว้เป็นสี่เหลี่ยม
เพื่อดูความเปลี่ยนแปลงของพืชภายในบริเวณสี่เหลี่ยมนั้น แล้ววิเคราะห์
ส่วนผมมุดหาเจ้าตัวนี้ เจอในพื้นที่ห้องเรียนธรรมชาติศึกษาพอดี >"<
หล่อมว๊ากกกกกกกกกกกก....

รูปถ่ายประเภทนี้ บางคนจะบอกว่าสวย ส่วนบางคนบอกว่า ยี้ๆๆๆๆ กรี๊ดๆๆๆๆ >"<



การศึกษาเรื่องธรรมชาติเนี่ย ผมจะมีความรู้น้อยมาก
ดอกไม้รู้จักไม่กี่ชนิด ต้นไม้เนี่ยไม่ต้องพูดถึง...
หากไม่ค่อยรู้จักชื่อต้นไม้ แนะนำว่า...

เวลาแฟนถามว่า นั่นต้นอะไร...???
ก็ตอบไปเลยว่า..."ก็ต้นเหตุที่ทำให้เรารักกันไงจ๊ะที่รัก" ฮิ้วววววววววววว >"<



สถานีที่ 4 เป็นเรื่องของ "อุโมงค์ต้นไม้" หรือ Tree tunnel
ผมมองๆ หา ก็พบว่าทางเดินของที่นี่ เป็นอุโมงค์ต้นไม้แทบจะตลอดสาย
สวยร่มรื่นชื่นใจดีจริงๆ ครับ...ขึ้นมาแล้วแทบไม่อยากกลับออกไปเลย ^^



และแล้วเมื่อมาถึง สถานีที่ 5 "มหัศจรรย์แหลมหญ้า น่าชม"
พบถึงกับตะลึงอ้าปากค้าง....ว้าวววววววววววว...สวย...ยยยยยยยยย
กว้าง...ไกล สุด สาย ตา นี่ขนาดผมมาวันที่ฟ้าหม่นหมองนะเนี่ย...^o^



ผมปล่อยใจทอดอารมณ์ มองเส้นขอบฟ้าท่ามกลางทุ่งหญ้า ณ.เขาแหลมหญ้า
ได้แต่กระซิบกับตัวเองว่า...ดีนะที่ตัดสินใจขับรถออกมาจากที่พัก...
หากยังนอนอยู่...คงไม่มีโอกาสได้เห็นอะไรสวยๆ แบบนี้
...เมืองไทย ไม่ไปไม่รู้จริงๆ...



เนื่องจากบริเวณนี้มีลมพัดแรงอยู่ตลอดเวลา เพราะเป็นแหลมที่ยื่นไปในทะเล
จึงทำให้พืชที่สามารถอาศัยอยู่ได้มีเพียง "ต้นหญ้า" เท่านั้น...



เปรียบดังคน...ควรรู้ว่ายามไหนลมแรงไม่อาจขืน ยามไหนไม่อาจต้านแรงลม...
ต้นหญ้าไม่ได้หนีไปไหน...ยังคงยืนอยู่ได้...เพียงแค่โอนอ่อนผ่อนตามลม...
ผมได้แง่คิดดีๆ มากมายจากสถานที่แห่งนี้...



พื้นที่ของ อช.แห่งนี้ครอบคลุมทั้งหมดทั้งเขาแหลมหญ้า และเกาะเสม็ด...
จึงเป็นที่มาของอุทยาน...บนนี้สามารถมองเห็นเกาะเสม็ดได้ในระยะใกล้...



สถานีที่ 6 "เมื่อลาวาสงบ"
เป็นเรื่องของพื้นที่บริเวณนี้ ที่เป็นหินแกรนิต (แมกม่าที่เย็นตัวใต้ผิวโลก)
มีอายุเก่าแก่มาก มากจนแบบว่า...3,500 ล้านปีโน่นนนนนนนนน >"<
เป็นยุคทีพวกแบคทีเรียครองโลก 555+



มาถ่ายรูปที่นี่สนุกมากครับ ทั้งได้ความรู้ เพลิดเพลิน แถมยัง สวยมว๊ากกกกกก
ผมจะต้องกลับมาที่นี่อีกครั้งในวันที่ฟ้าสดใสให้ได้ ^^
วันนี้ฟ้าหม่นหมอง ถ่ายรูปยากเหลือเกิน Y_Y
(ปล.ผมชอบรูปนี้จัง ได้อารมณ์ของผมคนเดียวมากๆ Y_Y)



ภูมิประเทศที่นี่มีหินแกรนิตสารพัดชนิดให้ได้ดู...แปลกตาดีครับ...



เกือบลืมถ่ายป้ายสถานที่...>"< เดี๋ยวไม่รู้ว่าเป็นที่นี่ครับ 555+
มีคนมานั่งตกปลาชิลล์มั๊กๆ ส่วนผมตกปลาไม่เป็น กินเป็นอย่างเดียว >"<



จากนั้น...ทางเดินก็หายไป...เส้นทางที่จะไปสถานีที่ 7 และ 8 นั้นไม่มี...!?
ป้ายบอกทางเคยเตือนเอาไว้ว่า...แนะนำให้กลับทางเก่า
แล้วอ้อมไปทางสถานีที่ 9->8->7-> ตามลำดับ...>"<
ผมเดินลัดเลาะเรียบฝั่งเพื่อไปหาสถานีที่ 7...
ท้องเริ่มร้อง เพราะยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่ตื่นขึ้นมา Y_Y มือสั่นไปหมด...
ทางเดินก็ทุรกันดาร ลื่นมั๊กๆ Y_Y ...ลองมาดูเส้นทางสถานี 7 และ 8 กันครับ
เป็นเรื่องของน้ำขึ้นน้ำลง พระจันทร์ สิ่งมีชีวิตริมน้ำ ฯลฯ บลาๆๆ
อ่านม่ายรู้เรื่อง หิวข้าวตาลาย...



ผมนึกในใจ..."หิว.....วววววว....กินปูซะเลยดีไหมนะ" >"<
แต่คิดไปคิดมา...เห็นน้องปูบอกว่าไม่มีเพื่อน ก็เลยปล่อยตัวนี้ไป
จะได้อยู่เป็นเพื่อนกัน 555+



ผมนั่งพักใต้ร่มเงาไม้ริมหาด...หมดสภาพ...น้ำก็ไม่ได้พกมา...หิวน้ำ หิวข้าว
1.1 กิโลแม้ว คนเขาชมวิวกันใช้เวลา 1 ชั่วโมง...
ส่วนผมเดินๆ ก้มๆ เงยๆ ถ่ายรูปใบไม้ใบหญ้า
แต่ละครั้งที่กดชัตเตอร์ ก็กลั้นหายใจ...บางทีก็ยืนตากแดดนานๆ รอจังหวะ...
ทำให้เหนื่อยเป็นร้อยเท่า...และตอนนี้ผมอยู่ในเส้นทางนี้มาสองชั่วโมงละ...



นั่งอยู่ดีๆ ก็บินมาให้ถ่ายรูป นกอะไรไม่รู้เหมือนกันครับ
รู้แต่ว่าตัวใหญ่มากและบินเร็วมากกกกกกกก
รัวชัตเตอร์ไปยี่สิบกว่ารูป ถ่ายทันแค่รูปนี้รูปเดียว>"<



ในที่สุดผมก็ลากสังขารตัวเองมาจนถึงสถานีที่ 9 สิ้นสุดทางและท่าเรือ
หิวข้าวมาก ตอนนี้กินเกาะได้ทั้งเกาะเลยครับ Y_Y



สุดทางท่าเรือตรงนี้วิวสวยดีครับ...มีร้านค้าสวัสดิการอยู่แถวนี้ ผมเลยแวะซื้อน้ำ...
ช่วยให้รอดมาได้...



ถ้าพระอาทิตย์ตกตรงนี้คงจะสวยน่าดู...แต่เห็นป้ายเขาบอกว่า...
พระอาทิตย์ตกแถวๆ เขาแหลมหญ้า >"<
ผมคงไม่เดินกลับไปแน่ๆ ออกไปหาอะไรกินดีกว่า...จาเป็นลม Y_Y



ผมขับรถออกมาจากอุทยานแค่ไม่กี่นาที ก็ถึงบริเวณบ้านเพ...
เจอร้านปุ๊บเลี้ยวเข้าไปทันที...
ผม : น้องๆ มีหอยแมลงภู่ไหมครับ
น้อง : - - มีค่าา พี่เอากี่โล?
ผม : เฮ้ยย อะไรนะ ขายเป็นโลเหรอ?
น้อง : ขายเปนกีโลค่าา
ผม : หอยแมลงภู่เนี่ยนะ!!!
ผมตะโกนไปถามเจ้าของร้าน...เจ๊ๆ!! หอยแมลงภู่ขายเป็นกิโลเลยเหรอ????
เจ๊เจ้าของร้าน : เฮ้ยยย ขายเป็นหม้อสิ!! เอาแบบ "อบ"ใช่ไหมคะ
ผม : - -" ครับอบน่ะ อบ...
เจ๊ : 555+ เด็กมันเพิ่งมา ฟังภาษาไทยยังไม่ค่อยรู้เรื่อง
ผม : >"< เวร...เกือบได้กินเป็นกิโลซะละ...งั้นเอาปลาหมึกย่าง กะลีโอขวดด้วย

การนั่งทานของแบบนี้ คนเดียว...มัน...ไม่อร่อยเลย Y_Y
เหงา...อ่ะ...เหงาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



แต่...ด้วยลมที่พัดสบาย...จิบเบียร์...เคล้าอาหารทะเล กับน้ำจิ้มรสเด็ด
ก็เป็นอะไรที่...ผ่อนคลายมากๆ ^^
ผมนั่งดูวิวทะเลจากที่ร้าน...สบายๆ สุดๆ



พอบ่ายคล้อย...สีน้ำทะเล...และสีของท้องฟ้าก็เปลี่ยนไป...
เริ่มจะออกเหลืองๆ ขุ่นๆ ...
ความจริงน้ำก็สีเดิม แต่เป็นเพราะแสงที่มากระทบมากกว่า



หลังจากทานคนเดียวจนเกลี้ยงแล้ว ใกล้จะค่ำ ผมจึงขับรถเพื่อหาสถานที่เหมาะๆ
อยากถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกทะเล...ขับเรื่อยมาจนถึงหาดสวนสน...
เห็นฝรั่งทำอะไรไม่รู้แปลกดี...โดดร่มก็ไม่ใช่ จะให้เรือลากก็ไม่เชิง
เห็นยืนดึงอยู่ตั้งนาน...>"<



ดูจากเส้นทางที่พระอาทิตย์จะตกทะเลแล้ว...ผมพลาดซะละ
แถวๆ นี้พระอาทิตย์ไม่ตกทะเลแน่นอน เหลือเวลาอีกแค่ไม่ถึงชั่วโมง...
เอาไงดี...ผมจึงตัดสินใจขับรถกลับเข้าระยอง มองพระอาทิตย์ไปตามทาง
ว่าแถวๆ ไหนถึงจะมองเห็นพระอาทิตย์ตกทะเล...

ผมคำนวนแล้ว ก็เลี้ยวไปทาง "ปากน้ำระยอง" ทันที...
ลัดเลาะไปตาม "หาดแหลมเจริญ" เห็นๆ ว่าช่วงเดือนนี้...พระอาทิตย์มุ่งตกที่นี่
ผมยืน งง อยู่หน้าประภาคารระยอง...ป้ายบอกว่าปิด 6 โมงครึ่ง...
แต่ตอนนี้หกโมงตรง...ประภาคารปิดประตูไปแล้ว อดขึ้นเลย Y_Y



มองเห็นพระอาทิตย์ยังอยู่สูง...ยังมีเวลา...แล้วจะไปถ่ายตรงไหนดีเนี่ย
อยากได้รูปพระอาทิตย์ตกน้ำสวยๆ >"<



ผมเดินไปตามทางเดินที่ยื่นไปในทะเล...เห็นท้องฟ้าและเมฆเรียงตัวแบบนี้
เชื่อว่าหลังพระอาทิตย์ตก ฟ้าจะต้องสวยมากๆ แน่ๆ เลย



ไม่เชื่อเลยว่า...วันนี้จะเป็นอีกหนึ่งวัน...ที่ผมต้องมายืนดูพระอาทิตย์ตก...คนเดียว
ช่างเป็น..."วันเดียวดาย สุดชายทะเล" ของผมอีกหนึ่งวันจริงๆ



ผมฝังตัวอยู่ในมุมมืดแห่งนี้ สุดหาดแหลมเจริญ เพื่อศึกษาดูความเปลี่ยนแปลง
แสง สี ของธรรมชาติ เพื่อที่จะเรียนรู้ความเป็นไปของกลไกแห่งแสง...
พระอาทิตย์ในยามอัสดง...เราสามารถมองดูได้ด้วยตาเปล่า ดูได้อย่างสบายตา



และแล้ว...ความเหงา ความเดียวดาย...ก็พุ่งเข้าสู่ระยะสุดท้าย...
ใครนะเป็นคนเขียนเนื้อเพลงๆ นี้ ผมนึกในใจ...มันช่างเหงาได้บาดใจจริงๆ Y_Y

"เคยรู้สึกไหม เวลาไม่มีใครแล้ว..."
"จะมองไปทางไหน ไม่มีใครให้พูดจา..."




"ไม่มีเลยซักคน จะหันมองมองและเข้าใจ คนๆนี้ที่มันไม่มีอะไร..."



นี่คือเหงา นี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ...
เจ็บปวดทรมานลึกลงข้างในใจ...



โอ้ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนานและทุกข์ทน...
รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน...



ผม...คงต้องหยุดอารมณ์ เหงาและเดียวดายเอาไว้ก่อน...
เพราะ..."ดาว" เริ่มขึ้นมาทักทายละ
เหลียวมองไปรอบตัวไม่มีใคร...มืดสนิด
ผมกำลังนั่งอยู่ที่มืดๆ ริมทะเล >"<
 คนเดียว Y_Y
เก็บขาตั้งกล้อง...เก็บกระเป๋า...เผ่นก่อนล่ะครับ
แล้วพบกันใหม่กับทริปฝึกถ่ายรูปคราวหน้านะครับ Bye bye...




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
sagurana วันที่ : 11/06/2012 เวลา : 13.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sagurana

สวยมากค่ะ มองภาพแล้ว สามารถรู้ได้เลยว่าความรู้สึกตอนนั้นเป็นอย่างไร มันอธิบายออกมาด้วยภาพ สวยค่ะ ....

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
มะอึก วันที่ : 21/02/2012 เวลา : 16.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

คิดยังไง ก็ถ่ายไปแบบนั้น ถ่ายไปเรื่อยๆ...
ไม่มีกรอบ ไม่มีเทคนิค ไม่มีอะไรในใจ...

.
ผมจดประโยคนี้เก็บไว้ในสมุดถ่ายภาพของผมแล้วครับอาจารย์
.

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 20/02/2012 เวลา : 11.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

ทะเลนี่ เหมาะกับช่วง เวลาเหงาๆนะครับ โดยเฉพาะตอนเย็นๆ โพล้เพล้ๆ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ย่าดา วันที่ : 14/02/2012 เวลา : 10.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

ตามมาเที่ยวด้วยคนค่ะ ภาพสวยเช่นเคย
ชอบภาพที่เห็นเท็กซ์เจอร์ของหิน สวยมากค่ะ
อช.เขาแหลมหญ้าเป็นอย่างงี้นี่เอง เคยได้ยินชื่อมานานแล้ว ขอบคุณค่ะที่พาเที่ยว โหวด

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
สยุมพร วันที่ : 13/02/2012 เวลา : 23.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ooddee

ชอบทุกภาพค่ะ
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดี ๆ
ของคนช่างฝัน ในวันเหงา
อ่านแล้วเพลิดเพลินมาก
จริง ๆ แล้วไม่เหงาหรอก
เพราะธรรมชาติเป็นเพื่อนของเรา
ขนาดไปคนเดียวยังหามิตรใหม่
เป็นปลา เป็นปู ก็ได้...อิอิ
มีหลายภาพ ที่อยากหัดวาดสีน้ำ
ขออนุญาต เก็บไว้เป็นแบบ
โหวตทุกโหวต นะคะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
coffeehuman วันที่ : 13/02/2012 เวลา : 12.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ryokoku
เราเป็นมนุษย์ เกิดมาก็อายุสั้น ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่ ผมจึงอยากรู้ว่าถ้าเราทำอะไรสุดๆ ซักอย่างชีวิตเราจะไปอยู่ตรงไหน..ซึ่งหมายคามว่าความเจริญรุ่งเรืองของเราะมันจะอยู่ตรงไหน ผมเชื่อว่าหากเราทำอะไรอย่างสุดๆ อย่างจริงจัง เรามีที่อยู่แน่นอน

อีกบล็อก นึงที่ผมไม่ค่อยพลาด จะเข้ามาอ่าน อยู่ๆเสมอๆๆ ครับ
กับเรื่องราวต่างๆๆที่เขียนเอาไว้ได้น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง [ขอบคุณมากน่ะครับ]
อีกทั้ง ภาพถ่าย แสง สวยครับ ผมล่ะช๊อบช้อบ.......
เดือนเมษายนนี้ หากมีโอกาส จะเดินทางไปเกาะเสม็ดเหมือนกันครับ ......

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
นักเดินทางตัวเขื่อง วันที่ : 13/02/2012 เวลา : 11.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/navigaty

แวะมาชมภาพก่อน ยังไม่ได้อ่านรื่องราวเลยค่ะ "เรื่องยาว" (ชอบอ่านเรื่องสั้นอ่ะค่ะ555 ) เป็นคนภาพ "อาทิตย์อัสดง" มากๆ ดูเหงาๆ ดี หากไม่อยากเหงา.. ต้องมีคนเคียงข้างคอยชมอาทิตย์ตกดินด้วยกันซิคะ..

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Icy วันที่ : 12/02/2012 เวลา : 20.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hutandoh
I'm not a photographer ติดตาม trip ฝึกถ่ายรูปทางนี้เลยครับ http://www.oknation.net/blog/mrapirak

ความคิดเห็นที่ 4
popladda

อิอิ ม่ายมาวววคราบบขวดเดียวเอง
ไม่ขับแล้วจะกลับยังไง 555+

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Icy วันที่ : 12/02/2012 เวลา : 20.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hutandoh
I'm not a photographer ติดตาม trip ฝึกถ่ายรูปทางนี้เลยครับ http://www.oknation.net/blog/mrapirak

ความคิดเห็นที่ 3
พี่ชบาตานี


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
popladda วันที่ : 12/02/2012 เวลา : 20.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lamjuan

สวยๆทั้งนั้นเลย อยากไปบ้างจัง

อาหารทะเลริมทะเลกับเบียร์เย็นๆ น่าอิจฉาจริงๆ ว่าแต่เมาไม่ขับใช่มั้ยครับ?

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ชบาตานี วันที่ : 12/02/2012 เวลา : 20.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

ภาพสวยจนใจแทบละลายค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Icy วันที่ : 12/02/2012 เวลา : 20.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hutandoh
I'm not a photographer ติดตาม trip ฝึกถ่ายรูปทางนี้เลยครับ http://www.oknation.net/blog/mrapirak

ความคิดเห็นที่ 1
อาเนาะบุหลัน

^^" อิจฉาทามมัยครับ
หยิบกล้องขับรถออกไปเลยยยยยยยยย 555+
ขอบคุณมากๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
อาเนาะบุหลัน วันที่ : 12/02/2012 เวลา : 19.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bulan
http://www.oknation.net/blog/hati¨‘°ºO--ลูกพระจันทร์บรรเลง--Oº°‘¨   ดนตรีพื้นเมืองชายแดนใต้   

อิจฉาคนมีเรื่องราวมากมายผ่านเลนส์
ภาพสวยจริง ๆ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน