• กฤตบวรวิชญ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-11-15
  • จำนวนเรื่อง : 57
  • จำนวนผู้ชม : 68816
  • ส่ง msg :
  • โหวต 13 คน
นางฟ้า"พู่ไหม"
ลูก คือ กล่องดวงใจของ พ่อ ลูก คือ จิตวิญญาณของ แม่
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/AOT
วันจันทร์ ที่ 14 มกราคม 2551
Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 1050 , 10:34:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน


 

           พอเบิกตาตื่น  สิ่งแรกที่เห็นก็คือความหมองมัว  ในขณะที่สมองของเธอกำลังจัดแจงข้อมูลต่างๆให้เข้าที่เข้าทางอยู่นั้น  ร่างของเธอจึงยังคงแผ่ร่าอยู่บนเบาะนุ่มๆของเตียงนอน

           ในโลกแห่งความฝัน  ซึ่งบัดนี้มันได้กลับกลายไปเป็นอดีตแล้วนั้น  ช่างสะดุดใจให้เธอต้องทบทวนเรื่องราวกลับมาคิดอีกครั้ง  กล่าวกันว่า  ความฝันที่เกิดมักมีอิทธิพลจากการนึกคิดเมื่อตอนก่อนหลับ  ซึ่งก็จริงอยู่  เพราะก่อนที่เธอจะย่างก้าวสู่นิททราฝัน  ความรู้สึกนึกคิดของเธอในขณะนั้นก็กำลังจดจ่ออยู่กับเรื่องความรักที่เพิ่งพลัดพรากจากไป  เป็นภาพใบหน้าของชายคู่รัก  ซึ่งบัดนี้ได้เป็นอดีต  ผสมกับเหตุการณ์ต่างๆที่เคยสัมผัสผ่านมาร่วมกัน  คลุกเคล้าว่ายเวียนราววิญญาณที่ยังเฝ้าหลอกหลอน  เพราะยังไม่ได้รับการสวดส่งให้ไปผุดไปเกิด

           สิ่งดังกล่าวคงไม่สำคัญเท่าไหร่นัก  หากความรักของเธอนั้นเป็นรักที่ด้านชา  แต่นี่ไม่ใช่  เพราะนี่เป็นรักแรกและรักเดียวที่เธอให้ความทุ่มเท  เป็นรักที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความวาดหวังถึงอนาคตอันสดใส  เป็นรักที่สอดคล้องกับจินตนาการแห่งความเพ้อฝัน  เป็นรักที่ไตร่ตรองหลายเที่ยวก่อนจะเปิดใจ  เป็นรักที่เต็มเปี่ยมไปด้วยสารพัดเหตุผลที่เด็กสาวผู้หนึ่งมี  แต่เหตุผลที่เธอคิดนั้นจะผิดหรือถูก  ก็คงจะขึ้นอยู่กับตัวเธอเองเป็นผู้ตัดสิน  เพราะในท้ายที่สุดแล้ว  ผลแห่งการกระทำก็ย่อมที่จะตกมาที่เธอ

          เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์โลกผู้มีรัก โลภ โกรธ หลง  ที่เมื่อทำอะไร โดยมอบใจและความทุ่มเทให้กับสิ่งนั้นอย่างเหลือล้น  แต่เผอิญสิ่งที่คาดไว้กลับไม่เป็นดังคิด  ก็ย่อมจะก่อเกิดความผิดหวังจนสุดแสนจะทำใจ  และเมื่อยิ่งปล่อยให้มันลุกลามจนไม่ยอมยับยั้ง  สิ่งที่ว่านั้นก็ชักจะเริ่มเปลี่ยนเป็นความเคียดแค้น  หมายมั่นที่จะหาหนทางตอบสนองความบาดเจ็บคืนกลับให้ฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่มีว่างเว้น  ซึ่งเมื่อย้อนกลับไปดูภาพเหตุการณ์เมื่อคราวแรกรักแรกเจอแล้ว  มันช่างต่างกันราวขาวกับดำไม่มีผิด  แต่เธอก็หารู้ตัวไม่  ว่ากำลังล่วงล้ำเข้าสู่ดินแดนแห่งมายากรรมโดยถลำลึกเข้าไปทุกที

         “ช่างมันเถอะ”บทปลอบใจตัวเองที่พอกระทำได้  เกิดขึ้นพร้อมๆกับการยันร่างจากท่านอนเป็นท่านั่ง  สมองก็กระทำการเหวี่ยงเรื่องราวที่เกาะติดอยู่ให้หลุดออกไปไกลแสนไกล  มุ่งหวังที่จะให้ดินแดนแห่งปัจจุบันก่อเกิดเป็นพื้นที่ว่างกว้างพอที่จะให้ต้นกล้าใหม่ๆในมีโอกาสงอกงามขึ้นมา  แต่แล้วก็กระทำได้เพียงประเดี๋ยวเดียว  เพราะไม่ว่าเธอจะเหลียวตาไปทางไหน  ก็ดูเหมือนว่าคราบเก่าๆแห่งเรื่องราวของชายผู้ที่เธออยากลืม  จะยิ่งแจ่มชัดขึ้นเป็นเท่าตัว

         บนหัวเตียง  มีสิ่งละเล็กสิ่งละน้อยวางอยู่มากมาย  ส่วนใหญ่จะเป็นของจำพวกสื่อแทนใจจำพวกของที่ระลึก  ตุ๊กตา  รูปถ่าย  ฯลฯ  และในวันนี้ดูเหมือนว่าของที่ระลึกชิ้นหนึ่งจะกระชากอารมณ์ของเธอได้ยิ่งนัก  มันเป็นนาฬิกาทราย  ของขวัญที่อดีตคู่ใจเคยมอบให้เมื่อคราความรักยังเอิบอิ่ม  เป็นตัวแทนแห่งนัยยะที่บัดนี้ได้กลายเป็นคำลวง  ซึ่งเมื่อครานั้น  เขาเคยฝังนิยามไว้กับของที่ระลึกชิ้นนั้นว่า  ความรักจะถูกเติมเต็มพร้อมๆกับกาลเวลา  ดวงใจของเขาจะพร่องลงเรื่อยๆ  เพื่อจะลงไปเติมเต็มและหล่อรวมกับดวงใจของเธอให้กลายเป็นเนื้อเดียว  ประดุจดั่งนาฬิกาทรายที่ท้ายที่สุดแล้ว  จุดสิ้นสุดคือความเป็นหนึ่งเดียว  ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งอยากจะสำลัก  เพื่อขยอกเอาความน้ำเน่าที่เขาได้มอบให้ออกมาให้หมดไส้หมดพุง  อย่าให้หลงเหลือไว้เป็นเชื้อแห่งความคำนึงอีกต่อไป  คำหวานในครานั้น  บัดนี้มันได้แปรเปลี่ยนเป็นของปรุงแต่งสังเคราะห์ที่แฝงไว้ด้วยสารเคมี  ซึ่งตัวเธอเองไม่อยากแม้แต่จะแตะต้องมันอีก

       ขยับสายตาไล่ไปอีกนิด  เป็นกรอบรูปถ่ายใบเล็ก  ที่มีรูปใบหน้าของเธออิ่มยิ้ม  แต่สิ่งหนึ่งที่ดูแปลกไป  ทำให้รูปนั้นดูไม่สมบูรณ์แบบอย่างที่ควรจะเป็น  คงอยู่ที่ตรงส่วนกึ่งกลางของขนาดรูปถ่ายโดยรวม  ที่ได้ถูกตัดออกเป็นรอยยิกยักเลี้ยวไล้ไปอย่างไม่มีที่ทางอันแน่นอน  ที่มาที่ไปของการกระทำนั้น  เกี่ยวเนื่องมาจากการประสงค์ที่จะหักห้ามใจ  โดยส่วนที่ถูกตัดออกไปนั้น  ก็คือส่วนที่เป็นร่างของชายคู่ใจ

        ในเมื่ออยากจะลืม  เหตุใดเล่าเธอถึงยังเก็บสิ่งของต่างๆไว้อยู่?  นั่นเพราะเธอกำลังยืนอยู่ระหว่างรอยต่อแห่งความรู้สึก  โดยเท้าหนึ่งยังย่างอยู่บนฝั่งแห่งความห่วงหา  ส่วนอีกเท้านั้นได้ทอดผ่านไปยังฝั่งแห่งการทำใจ  มันเป็นช่วงเวลาแห่งความสับสน  เปรียบเสมือนน้ำขุ่นที่ยังไม่ได้ผ่านการตกตะกอนลงสู่ก้นบึ้ง  อารมณ์สามารถลู่ไหวไปตามแรงลมได้อย่างไม่อาจยุดยั้ง  เป็นฤดูกาลที่เอาแน่เอานอนไม่ได้  เช่นเดียวกับความรู้สึกภายในที่เธอเป็นอยู่

        ดวงตาแดงก่ำขึ้นอีกครั้ง  เมื่อความอ่อนไหวกับความเข้มแข็งขัดคอกันคราวใด  ท่อน้ำตาของเธอก็ชักจะได้รับการใช้งานอยู่ทุกทีไป  ผู้หญิงก็เป็นเสียเช่นนี้  ทุ่มเท  อ่อนไหว  พร้อมที่จะให้อภัยทุกเมื่อกับเหตุการณ์ที่แม้จะเพิ่งเจ็บมา  แต่เมื่อมันแทบจะเป็นไปไม่ได้ดังใจคิด  อารมณ์เหล่านั้นก็ชักจะอัดอั้นยิ่งขึ้นทุกที  เปรียบเสมือนก้อนเมฆ  ที่สั่งสมขึ้นจากไอน้ำ  เกาะรวมกันเป็นกลุ่มก้อน  ยิ่งนานแรงดันภายในก็ยิ่งทวีมากตาม  สุดท้ายมันก็แปรสภาพเป็นความชุ่มฉ่ำ  ไหลผ่านร่องแก้มสู่หน้าผาชันตรงบริเวณปลายคาง  แล้วจึงหยดลงสู่หน้าขาเบื้องล่างที่ห่อหุ้มไว้ด้วยกางเกงนอน  ต่างบ้างก็ตรงที่ความชุ่มฉ่ำซึ่งเกิดขึ้นนี้  มันได้กำเนิดขึ้นจากความอ่อนแอ

         เธอเอามือป้ายเช็ดน้ำตา  รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กขี้แงที่ถูกทอดทิ้งให้อยู่ตามลำพัง  นานเท่าไหร่แล้วที่เธอได้ปล่อยให้ตัวเองเป็นอยู่เช่นนี้  ตัวตนที่แท้จริงแต่ดั้งเดิมหายไปไหนหมด  ไม่น่าเชื่อว่าแค่ผู้ชายคนเดียว  จะสามารถเปลี่ยนชีวิตของเธอไปได้ถึงเพียงนี้

         เธอลุกขึ้นพับผ้าห่ม  จัดแต่งที่นอนให้เป็นระเบียบอย่างที่กระทำอยู่เป็นอาจิณ  หมายมั่นที่จะออกไปดูทีวีเพื่อจะคลายความหมกมุ่นในเรื่องราวต่างๆ

 

         ห้องนั่งเล่นขนาดสี่คูณสี่เมตร  ถูกตกแต่งด้วยเครื่องประดับที่แสดงให้เห็นถึงความอ่อนหวาน  แน่นอนว่านั่นเป็นฝีมือของเธอ  ซึ่งเธอก็คือผู้ที่ใช้บริการห้องนี้มากที่สุด  สภาพของห้องโดยรวมไม่มีอะไรมาก  มุมตรงข้ามกับทีวีคือโชฟาเบาะนุ่มนิ่ม  ส่วนด้านข้างใกล้มือ  เป็นตู้เล็กๆที่ใช้ใส่เก็บหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น  ที่ค่อนข้างมีอิทธิพลต่อการใช้ชีวิตและอุปนิสัยของเธออยู่พอควร  ถัดขึ้นไปบนฝาผนัง  เรียงรายด้วยแผ่นโปสเตอร์รูปดารานักร้องวัยรุ่น  ที่ล้วนแล้วแต่เน้นหนักไปทางหน้าตามากกว่าฝีมือ

         ปุ่มเปิดทีวีถูกกด  ภาพและเสียงในสื่อตามมาราวน้ำที่ถูกปล่อยออกจากเขื่อน  วันนี้เป็นวันหยุด  รายการเกมส์โชว์ทั้งที่มีสาระและไม่มีสาระมีอยู่มากมายแล้วแต่จะเลือกชม  ยิ่งเป็นหนังที่เน้นหนักในการใช้ชีวิตอินเทรนของวัยรุ่นด้วยแล้วยิ่งมีมากมายก่ายกอง  โดยตัวละครทั้งหลายก็ล้วนแล้วแต่อยู่ในวัยรุ่นๆกันแทบทั้งนั้น  แม้ท่วงทีการแสดงจะดูขัดๆเขินๆตามประสานักแสดงหน้าใหม่  แต่เธอก็ยังฝืนดูมัน  เพราะรู้สึกว่านักแสดงฝ่ายชายหล่อโดนใจ

          ทันทีที่ก้นหย่อนลงบนโชฟาเบาะนวม  น้ำหนักตัวที่ทิ้งลงไปก็ทำให้พื้นที่ตรงส่วนนั้นฟูบลงไปในทันที  เธอหยิบหมอนพิงที่วางอยู่ใกล้ๆมาวางไว้บนหน้าตัก  รีโมตถูกวางไว้บนนั้น  เพื่อง่ายต่อการเปลี่ยนช่อง  สายตาเพ่งเล็งไปยังหน้าจอทีวีราวเด็กเห็นขนม  แต่ไม่ทันที่จะเคลิบเคลิ้มไปกับมัน  ความเคยชินบางอย่างก็ผุดเตือนขึ้นมาจนต้องกระทำการตอบสนอง

         เธอเบี่ยงหมอนและรีโมตออกวางไว้ข้างๆ  ลุกขึ้นเดินมุ่งหน้าสู่ห้องครัวตรงส่วนท้ายบ้าน  ประสงค์ที่เข้าไปชงกาแฟดื่มกินให้หายความซึมเซา  นี่คือเป็นผลพวงอีกอย่างที่เธอได้รับมาจากชายที่เธออยากลืม  และดูเหมือนสรรพคุณของมันจะคลับคล้ายกันอยู่บ้างก็ตรงที่  เมื่อได้ลิ้มรสแล้วมักจะลืมยาก  เพราะตั้งแต่ที่ชายคนนั้นได้สอนให้เธอหัดดื่มกาแฟแล้ว  ตลอดระยะเวลาที่ผ่านเธอก็ยังคงต้องดื่มมันมาโดยตลอด

        ห้องครัวแบ่งออกเป็นสองส่วนใหญ่ๆ  ส่วนแรกเป็นที่วางช้อนชาม  โต๊ะอาหาร  และส่วนผสมของเครื่องชงเครื่องดื่มต่างๆทั้งโอวันติน กาแฟ  ส่วนลึกเข้าไปอีกนิด  เป็นส่วนห้องปรุงและที่เก็บเครื่องครัวต่างๆ

        เธอหยุดลงตรงมุมเล็กๆอันเป็นที่วางของส่วนผสมชงชากาแฟ  จากนั้นหยิบแก้วกาแฟขึ้นมา  ตักกาแฟดำใส่ลงไปในก้นถ้วยหนึ่งช้อนชา  ตามด้วยครีมเทียมสองช้อนชา  สุดท้ายคือน้ำตาลทรายไร้คลอเรสตรอรอล(รักษาหุ่น)  แต่พอเอื้อมมือไปหยิบขวดโหลน้ำตาลทรายขึ้นมา   ไม่ทันเปิดฝาออกก็สังเกตว่ามีมดเข้าไปอยู่ในนั้นมากมาย  ทั้งที่อยู่บนผิวหน้าและฝังร่างเข้าไปด้านใน  ชวนให้คิดสงสัยว่ามันเข้าไปได้อย่างไรกัน  จนเมื่อขยับมือไปแตะฝาปิดดู  จึ่งได้รู้ว่าที่แท้ฝานั้นปิดไม่สนิท  เปิดช่องทางให้พวกมดได้เข้าไปดูดกินความหวานภายในได้อย่างง่ายได้  คิดแล้วก็ช่างไม่ต่างไปจากตัวเธอเอง  ที่เปิดช่องให้ชายผู้นั้นเข้าลิ้มรสหวานภายในเสียจนเต็มอิ่ม  เมื่อสมใจอยากแล้วชายผู้นั้นก็ได้จากไปอย่างที่มดพวกนี้จะกระทำ  สุดท้ายสิ่งที่ทิ้งเหลือไว้ในขวดโหลก็คงหนีไม่พ้น  ร่องรอยแห่งการกิน  ซึ่งทำให้คุณค่าโดยรวมของน้ำตาลลดน้อยตามไปด้วย

           และแล้วคำเตือนบางอย่างที่เธอได้รับจากแม่อยู่บ่อยๆก็แจ่มชัดขึ้น “อย่าลืมปิดฝาขวดน้ำตาลให้ดีละ  เดี๋ยวมดมันจะเข้าไปกิน”

 

 

 

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Supawan วันที่ : 14/01/2008 เวลา : 11.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

คนเราทำผิด และหกล้มได้ .. แต่ต้องลุกขึ้นเร็วที่สุด

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มกราคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]