• กฤตบวรวิชญ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-11-15
  • จำนวนเรื่อง : 57
  • จำนวนผู้ชม : 68874
  • ส่ง msg :
  • โหวต 13 คน
นางฟ้า"พู่ไหม"
ลูก คือ กล่องดวงใจของ พ่อ ลูก คือ จิตวิญญาณของ แม่
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/AOT
วันศุกร์ ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 899 , 10:11:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แสงแห่งราตรีดาวดวงเก่งร้องเพลงเดียวดายบนฟ้าส่องแสงสว่างไสวเหว่หว้าแว่วดังสำเนียงความว่างเปล่าแผ่วเบาคร่ำครวญกังวานสะท้อนวันหนึ่งแสงดาวลับลาเลือนกลางราตรีเมืองฟ้ากว้างจันทร์นวลโดดเดี่ยวเดียวดายกี่คนลุกเดินสู่เป้าหมาย.........................................กฤตบวรวิชญ์....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 21 พฤศจิกายน 2551
Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 943 , 15:01:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กันและกัน โลกแห่งความจริงที่โหดร้าย สองมือต่างเอื้อมคว้าหาฝัน เหมือนทุกวันที่ผ่านมา ไม่มีอะไรทำร้ายฉัน...เท่ากับอ่อนล้าโรยแรง ร่วมเดิน ร่วมทาง ฟันฝ่า คว้าฝัน วันคืนที่มีค่า..เวลาที่แสนสุข ยิ้มอยู่คนเดียว..ยังยิ้มได้.. อารมณ์ความรู้สึก..ลึก ลึก สับสนใจ เปราะบาง อ่อนแอ อ่อนไหว คนที่ฉันคิดถึง...จะคิดถึงฉันไหม หนึ่งความหมาย..ซึ่งผูกพันธ์..เพียงเธอเพียงฉัน ...กันและกัน..ยืนนาน..ยาวไกล ........................

อ่านต่อ

Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 1024 , 11:26:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แดดอุ่นอุษาสาง เบิกฟ้า น้ำค้างพรมหนาวลม หวีดหวิว พัดพริ้วผ่านผิวเย็นเยือก เจ็บปวด ทรุดกายายิ่งเหว่หว้า น้ำตาไหล กอดตัวเองสุรีย์สาดแสงทองทาบท้องฟ้านึกทบทวนเหตุการณ์ครั้งพลาดเผลอยิ่งนับวัน..ยิงห่าง ภาพพร่าเบลอแดดอุ่นๆ โอบกอดกาย คลายเหน็บหนาวละอองน้ำเริ่มโปรยปรายคล้ายสายฝนเม็ดน้อย - น้อย หล่นร่วง กระทบหน้าความหนาวเหน็บสัมผัสเนื้อปวดกายาเฒ่าชรากับเรื่องราวไร้สำเนียง...........................................

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 20 พฤศจิกายน 2551
Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 893 , 16:28:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บางทีเหนื่อยและล้า...ไม่รู้จะไปไหนดีสายลมพัด สายน้ำไหล เรื่อยๆ เอื่อยๆหัวใจหนาว กายสั่นไหว ..คิดถึงอีกแล้วเป็นอย่างไรบ้างหนา..สุข หรือ ทุกข์ความรู้สึกที่มี...ไม่เปลี่ยนแปลงเวลานี้..เธออยู่ไหน..ฉันไคร่รู้ความอบอุ่นยามชิดใกล้มีตักเธอให้หนุนนอนลมลอยมาทักทาย..ซักเศร้าหมองวันนี้...บางที..ต้องทนเดินเดียวดาย..........................................................................กฤตบวรวิชญ์ ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2551
Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 1400 , 15:04:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เดียวดายอาดูร พื้นทราย ฟ้าเงียบ ทะเลเหงาเวลา คำสัญญาหมดความหมายร่างกาย ห่างหาย รับรู้เพียงความรู้สึกวิหคกู่ร้อง ดั่งเสียงดนตรีสายลมพัดผ่าน ตะวันเหงาสายฝน หลั่งรินรด สายน้ำไหลก้อนเมฆระบำ ดอกไม้พลิ้วกลีบดอกดวงดาว พราวแพรว ถิ่นแดนไกลไร้ผู้คนแสงจันทร์ยังเหมือนเดิม สดใสหากวันนี้มีความเหงา เศร้า เหนื่อย และล้าหม่นไหม้ สูญสิ้นพลังใจ เหี่ยวแห้งโลกนี้ มีใคร ไม่พลาดพลั้ง สิ่งที่คิด ................................

อ่านต่อ


/12
<< ธันวาคม 2020 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]