• จันทนเวชะ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : neo_romance@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-03
  • จำนวนเรื่อง : 45
  • จำนวนผู้ชม : 45931
  • ส่ง msg :
  • โหวต 33 คน
art&poem
ท่วงทำนองของบริบท
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/AbhijataChandhanavesha
วันพฤหัสบดี ที่ 19 มกราคม 2555
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 355 , 13:02:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

-จุดพักนักเดินทางข้างถนน                              ผู้คน-รถราดูหนาแน่นเศรษฐกิจบายพาสมาสเตอร์แพลน                  จำลองโลกทดแทนนักเดินทางครบครันทั้งน้ำมัน มินิมาร์ท                             ซ้ำยังซื้อธรรมชาติมาจัดสร้างร่มรื่นตื่นตัวในแตกต่าง                                      เป็นรูปร่างประหลาดพิลึกพิกลต้นไม้หลายหลากพันธุ์ประชันยอด                แลลอดต่างฤดูชวนสับสนทั้งไม้ถิ่น ไม้เทศเขตร้างค....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 22 ธันวาคม 2554
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 421 , 13:28:47 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขณะผมนิ่งเพื่อศึกษาเข้าไปภายในจิตใจ เธอเข้าใจว่าคือความเฉยชาขณะผมยิ้มน้อยลง เธอเข้าใจว่า รักน้อยลงขณะผมพูดน้อยลง เธอเข้าใจว่า ห่วงน้อยลงในวันที่เพลงรักบรรเลงจบเหลือซากใจผุๆของผมเพียงดวงเดียวตกอยู่ตรงพื้นเธอจากไปด้วยเหตุผลว่าผมหมดรักแต่คนที่ทุรนทุรายกลับกลายเป็นผมเองความเข้าใจผิดของเรื่องต่างๆประเดประดังเข้ามาและเป็นปฏิกิริยาต่อเนื่องของสิ่งหนึ่งสู่สิ่งหนึ่งจนสุดท้ายเราต่างพยายามหาเหตุหรือห่วงโซ่ปล้อง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 12 กันยายน 2554
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 876 , 19:08:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

"ขณะคนจะก้าวข้ามความเป็นสีผี-ที่ยังหายใจตามมาหลอกขณะหายามาแปะความช้ำชอกยังเหมือนพอกพิษซ้ำย้ำแผลเดิม-ดอกไม้แห่งชัยชนะฤาบานเบ่งได้ขณะ-ภาระเพิ่มแคระแกรนเรือนยอดปลอดปุ๋ยเดิมเคลิบเคลิ้มกลั้วขม-คมความคิดธงน้อยสะบัดพริ้วบนคิ้วรถสติ๊กเกอร์ยังมิปลด-วิปริตสองสิ่งยิ่งตอกย้ำช้ำประชิดว่าสองวิกฤติคือแนวรบ-แนวรบที่มองไม่เห็นขับเค้นเหยียดหยาม-นามสงบปานแค้นแสนทีทวีทบเป็นยาพิษคิดคบ-ใครซบใครนกท้อ-ช่อมะกอก-อุษาคเนย์สนเท....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 มีนาคม 2554
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 483 , 13:20:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

แม่น้ำหอม-หอมนานกลางธารเปลี่ยนคลื่นเคลื่อนเหมือนโบยเคี่ยนคลื่นลูกเก่ากลางเมืองเว้ดูว้าเหว่อยู่ในเงาเพลงเหงาเจ้าขับกล่อมในค่ำคืนเอม*เอ๋ยเคยยิ้มแก่โลกหล้าเนิ่นช้าเคลื่อนผนึกกับดึกดื่นแม้หวานนานนับกลับกลืนเหมือนหนึ่งมิรู้ตื่นมาพบกาลอ๋าวหยาย*ชายสะบัดตามจังหวะขณะต่อขณะก้าวประสานคือก้าวบนโมงยามแต่เนิ่นนานและท่องไปตามธารแห่งนายทุนเพลงเก่าเจ้าบรรเลงเป็นเพลงใหม่สดใสล้อโสลกกับโลกหมุนกามเอิน กามเอิน* ขอบคุณยิ้ม....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 มกราคม 2554
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 571 , 17:48:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สวัสดีที่รักนักเดินทางถึงแม้แววตาต่างตอนเริ่มต้นแต่กับแววตาคล้ายหลายๆคนยังแววตาน่าค้นความนึกคิด ในเนิ่นช้าตาวันพลันระยับยังกระชับจังหวะทุกขณะจิตต่อรอยเท้าเท่าที่มีทีละนิดคือรอยมิตรเพื่อตรึงม่านกาลเวลา -คือพี่น้องคือในภักดิ์คือใจรักคือความฝันอันหาญกล้าเชื้อไฟจึงต่อเชื้อต่อๆมาความเชื่อจึงโชนกล้าต่อๆไป แม้บางคืนหนาวนานสะท้านสะทกแต่นกศรัทธายังปราศรัยหลายๆปีกจึงเพลิดเพลินเดินทางไกลเท่าจังหวะหัวใจนักเดินทา....

อ่านต่อ


/9