• จันทนเวชะ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : neo_romance@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-03
  • จำนวนเรื่อง : 45
  • จำนวนผู้ชม : 46714
  • ส่ง msg :
  • โหวต 33 คน
art&poem
ท่วงทำนองของบริบท
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/AbhijataChandhanavesha
วันอังคาร ที่ 18 พฤษภาคม 2553
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 572 , 08:55:17 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

14 พ.ค.53เช้านี้ที่ปากเซ แสงแรกสาดฉาบสะพานมิตรภาพลาว-ญี่ปุ่นเป็นทางตัดแม่ของ ยังไม่ถึงเวลานัดหมายฉันเดินเลียบสะพานทักทายของยามเช้าที่ชาวเรือหาปลาตื่นแล้วหลายลำ สายลมหลายระรอกโตนจากภูบาเจียงหอบละลิ่วฝากความคิดถึงภูมะโรงถักทอตำนานการพลัดพรากหยั่งรากลึก อยู่รายรอบความเจริญของสิ่งปลูกสร้างสมัยใหม่กลางเมืองหลวงแห่งลาวใต้ มองจากสะพานข้ามไปอีกฟากเมืองอดีตวังจ้าวบุญอุ้มตรหง่านสงบงันสูงเด่นตัดเส้นภูเขาแบ่งฟ้า....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 17 เมษายน 2553
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 2086 , 12:52:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สาเกตุมาจากไหน ไม่มีใครทราบแน่ใจทำไมจึงเป็นสาเกตุคำที่ปรากฏในเอกสารใบลาน โดยความเป็นชื่อบ้านนามเมืองคำที่ปรากฏโดยมากคือคำว่าสาเกส(สระเกศ)หรือสระหัวแต่โดยหลักการออกเสียงภาษาพื้นถิ่นแล้วนั้น สระ คนอีสานออกเสียงเป็น สายิ่งคำว่า เกตุ ด้วยแล้ว เราไปเกี่ยวอะไรกับพระเกตุกันยิ่งมาบวกกันเป็นคำว่าสาเกตุ ปราศจากความหมายโดยสิ้นเชิง ใช้แค่ระบุสถานที่ เราน่าจะกลับไปรื้อค้นกันสักหน่อยแล้วว่า มันน่าจะมาจากคำว่า สระเ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 12 เมษายน 2553
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 705 , 11:52:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กาพย์ฉบัง 16เพียงชั่วสุดเสียงกังวานกังสดาลโบราณจากรั้วลานวัดนัดหมายเล่าขานสงกรานต์เยี่ยมกรายวันก่อกองทรายดอกคูนบานพรายช่อเหลืองและแดงหางนกยูงเรืองข้างร่มมะเฟืองรากหยั่งข้างศาลานานแม่เฒ่ากรวดน้ำส่งทานส่งบุญสมภารถึงโคตรผีญาติหยาดลงรินน้ำฉ่ำหญ้าปลดปลงสู่ดินผินส่งประกาศแก่แม่ธรณีข่าวเมืองรบฆ่าราวีหยาดบุญส่งพลีถึงทั้งคนตายคนเป็นว่าขอขาบไหว้ให้เย็นรู้วางรู้เว้นรู้เวรรู้รักและบ้านลูกชายจากไปทำงานอยู่กรุงแต่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 30 พฤศจิกายน 2552
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 722 , 10:20:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใต้โคนต้นมะฮอกกานีทาสีขาว                        หนาวนี้ที่เวียงจันทน์ฉันหนาวกว่า- การเยี่ยมเยือนเลือน-หลังทุกครั้งครา                  ก็แปลกตาต่างเก่าเป็นเท่าตัว ริ้วใบไล้แดดก็แผด-ผก                                 เป็นปลายตกรับลม-ร่มสลัว ขณะม่านกาลเวลา-พร่ามัว                             เพลงกล่อม-เพลงกลัวยังแว่วมา ฝรั่ง-นักท่องเที่ยว-ร้านกาแฟ                          ครอบคลุมแผ่แม่โขงในแสงจ้า ซ้อ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 9 กันยายน 2552
Posted by จันทนเวชะ , ผู้อ่าน : 386 , 10:41:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขณะฝนปรอยๆ ที่โคนต้นไม้นั้นอึ่งอ่างน้อยพยายามพองตัวสุดกำลังเพราะอาจคิดว่า.....งูคงจะยอมคายแต่เปล่าหรอก++++++++++++++++++++ขณะฝนเมืองโหมกระหน่ำฝันหนุ่มกระตุกเป็นคราครั้งเพราะอาจคิดว่า....จักไม่ถูกกลืนเร็วเกินไปแต่เป..............................................................................................................................................

อ่านต่อ


/9