*/
  • ดอกไม้บานในสวนอักษร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : forrest_1663@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-01-25
  • จำนวนเรื่อง : 37
  • จำนวนผู้ชม : 85787
  • จำนวนผู้โหวต : 104
  • ส่ง msg :
  • โหวต 104 คน
ย้ำคิดย้ำฝัน

คนคนนึงเคยยืนมองไปบนฟ้าอันกว้างใหญ่ วันเวลาเวียนไปก็ยังมองฟ้าตรงที่เก่า ใครจะมองว่าเราเป็นคนชอบ "ย้ำ" ก็ช่างเขา คงมีดาวบางดาวรอเรามองซ้ำบ้างใช่ไหม ให้"ย้ำ" กันต่อไป ให้ "ฝัน" กันต่อไป

View All
<< มีนาคม 2008 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 24 มีนาคม 2551
Posted by ดอกไม้บานในสวนอักษร , ผู้อ่าน : 1795 , 13:36:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้มีจุดประสงค์ที่ยิ่งใหญ่อะไรแฝงอยู่เลย
นอกจากอยากให้คุณสบายใจ ทิ้งโลกปัจจุบันอันน่าหัวฟัดหัวเหวี่ยงไปชั่วคราว
แล้วมาอยู่กับความทรงจำอุ่น ๆ หวาน ๆ ที่คุณเองก็อาจเคยมี

อย่าสนเลยว่ามันจะคมหรือไม่คม สำนวนแค่ไหน
และมันให้อะไรกับคุณบ้าง

แค่อยากให้คุณมีไว้อ่านเล่น ๆ คิดซะว่าอ่านเอาเพลินก็แล้วกัน

 

* * * * * * * * * * * * * *

เรื่องของใบหม่อน

 

ใบหม่อนเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง อาศัยอยู่กับครอบครัวซึ่งมี พ่อ แม่ คุณย่า และพี่ชาย
ณ บ้านไม้อันอบอุ่นหลังหนึ่ง ในเมืองแห่งสายหมอกดอกไม้


ปัจจุบันนี้ใบหม่อนโตแล้ว และคงอยู่ที่ไหนซักแห่งบนโลกใบนี้ กับจิตใจที่กำลังสับสน อ้างว้าง
กลางมหกรรมความปวดร้าวของคนเมือง


ถ้าใบหม่อนได้อ่านหนังสือเล่มนี้ขอให้รู้ไว้เถิดว่า
บ้านไม้หลังนั้น ยังรอคอยเธออยู่
ความทรงจำดี ๆ ก็ยังคงซุกซ่อนอยู่ตามหลังพุ่มไม้
ข้างชิงช้า ในกลีบดอกไม้ ใต้ตู้กับข้าว และอีกหลาย ๆ ที่


เพื่อรอคอยการกลับไปหา หรือเพียงการระลึกถึง

 

 

 * * * * * * * * * *  * * * * ** * * *  * * * *
เรื่องของใบหม่อน  ตอน ชัยชนะ

                  เด็กหญิงตื่นขึ้นมากลางทุ่งหญ้าที่มีแต่หญ้า ไม่มีต้นไม้สักต้นเดียว มีแต่เนินหญ้านับร้อยเหมือนกับคลื่นทะเลที่เป็นสีเขียว เด็กหญิงหาวหนึ่งครั้ง บิดขี้เกียจอีกหนึ่งครั้ง และลุกขึ้นยืนบนเนินหญ้า

                  เด็กหญิงมองไปข้างหน้าก็พบแต่เนินหญ้า

                  เด็กหญิงหันหลังก็มีแต่เนินหญ้า

                  เด็กหญิงหันด้านซ้ายก็เห็นแต่เนินหญ้า

                  เด็กหญิงหันด้านขวาก็เห็นแต่เนินหญ้าอีกเช่นกัน

                 เด็กหญิงคิดว่า ถ้าตัวเองกลายเป็นวัวหรือแกะ คงจะมีความสุขมาก ๆ

 

 

                   เด็กหญิงก้าวเดินต่อไป ตามองไปยังเส้นขอบฟ้าที่อยู่ติดกับยอดหญ้า ทันใดนั้นเด็กหญิงก็หล่นลงใน อะไรก็ไม่รู้ มันเหมือนหลุม มันต้องเป็นหลุมแน่ ๆ หรืออาจจะเป็นอุโมงค์ ถ้าเป็นอุโมงค์ ก็ต้องเดินเข้าสิ แต่ที่เด็กหญิงตกลงไปนั้นมันน่าจะเป็นเหวมากกว่า แต่มันก็ไม่กว้างพอที่จะเป็นเหว เด็กหญิงยังไม่ทันคิดออก ก็หล่นลงมาถึง ก้น...เหว หรืออาจจะเป็นหลุมแล้ว เธอไม่รู้สึกเจ็บเลย แต่พื้นดินที่เธอตกลงมากลับเป็นรอยยวบลงไป เป็นรูปก้นเล็ก ๆ ของเธอ


                 พื้นดินนั้นเป็นสีเหลืองทอง มัน ๆ และ หอม  เหมือนกับเนยแข็ง หรือว่าเป็นดินเนยแข็ง
หรือเป็นเนยแข็งที่เธอกินเมื่อคืนก่อนจะนอนแล้วตื่นขึ้นที่ทะเลหญ้า เด็กหญิงลุกขึ้นยืน แต่ยืนไม่สุด หัวก็โขกกับเพดาน

 

                  เด็กหญิงแหงนมองดูเพดาน นี่คือเพดานเนยแข็ง ! เธอเดินต่อไปตามทางเล็ก ๆ เป็นเหมือนโพรง เป็นเขาวงกตที่หาทางออกไม่ได้ เดินจนเหนื่อยนั่งลงพัก


                 เด็กหญิงคิดว่า ถ้าตัวเองกลายเป็นหนูคงจะมีความสุขมาก ๆ เพราะที่นี่จะต้องเป็นด้านในของเนยแข็งแน่ ๆ


                  เด็กหญิงตัดสินใจเดินต่อไป จนสุดทาง และออกมาทางหน้าต่างเนยแข็ง แล้วออกมายืนอยู่บนเรือลำใหญ่มาก มากที่สุดเท่าที่เด็กหญิงเคยขึ้นมา


                  เด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่หัวเรือ เขาสวมหมวกเหมือนอาลาดินเจ้าชายจอมโจร เอ้ย ! ไม่ใช่ เหมือนใครนะ ที่แม่เล่าให้ฟังก่อนนอนของคืนวันที่เธอดื่มนมหมดแก้ว อ๋อ ! โรบินฮู้ดเจ้าชายจอมโจร

                     บางทีเขาอาจจะตอบเธอได้ว่าเธออยู่ที่ไหน

 

                     “นี่ .. เธอ”


                      “นี่ ... ช่วยหันมาคุยกับฉันได้ไหม”

                      เด็กผู้ชายคนนั้นค่อย ๆ หันหน้ามาอย่างช้า ๆ ช้า ๆ
                     เป็นใบหน้าที่ทำให้เด็กหญิงตกใจสุดขึด !”

 

                      ใบหน้านั้นกระหยิ่มยิ้มย่อง ทำหูตาพริ้มพรายน่าหมั่นไส้แต่สยอง เด็กหญิงถึงกับตาเหลือกและอุทานด้วยน้ำเสียงตื่นตะลึงสุดชีวิต ก่อนจะเป็นลมล้มพับไป

 

                      “ว้าย ! ปรเมศน์”

 

                      “หม่อน ! หม่อน ! ตื่นได้แล้ว แม่เรียก มานอนอะไรตรงนี้ ไปเร็ว โดนก้านมะยมเค้าไม่ช่วยนะ”

 

ลานหน้าบ้าน โต๊ะม้าหิน ใต้ต้นมะม่วง

 

                    “ว่าไงแม่ตัวดี ฮะ หน้ามุ่ยมาเชียว มัวไปซนอยู่ที่ไหนล่ะแม่เขาเรียกไม่ยอมมากินข้าวกินปลา ย่าต้องให้พี่เขาไปตาม”

                     “คงไม่ได้ไปมัวปีนต้นไม้น้า แม่ไม่อยากเห็นลูกสาวแม่เป็นลิงเป็นค่าง”

 

                      เด็กหญิงส่ายหย้าตอบ หน้าตายังไม่ตื่นดี

 

                      เสียงหยอกจากพี่ชายตัวแสบก็ขึ้นมาว่า


                      “แอบหลับอยู่ในสวนหลังบ้านน่ะแม่ มัวแต่นอนฝันถึงปรเมศน์อยู่ ฮะ ฮะ ฮะ”


                      “ล้อเค้าอีกแล้วนะ เดี๋ยวเค้าจะบอกแม่บ้างว่าพี่เม่นน่ะ แอบชอบรองหัวหน้าห้องนะ”


                       เสียงใส ๆ ขึ้นมาพร้อมอารมณ์บูด ๆ

                      “กินข้าวไปเถอะ ไม่ต้องพูดมาก”

                       เด็กชายเขิน พาลพูดหน้าแดงก่ำ

             ผู้ใหญ่ทั้งสองได้แต่มองเด็ก ๆ เถียงกันด้วยความขบขันปนความเอ็นดู



***************

 

โปรดติดตามตอนต่อไป


 
 
 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
วัติธนวิทย์ วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 23.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/songer

ปวดตาเหมือนกัลล์เน๊าะ ! ไง..ก็สงสารสายตาคนเริ่มแก่มั่งฮิ...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นารถ_บูรพา วันที่ : 25/03/2008 เวลา : 18.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dinhinzai
 ต้องมุ่งหน้าหา ดวงตะวัน ....ไม่งั้นก็ "แพ้"  แม้แต่เงาตัวเอง

น่าติดตามยิ่ง...

อ้อ..แต่ขอตัวอักษรใหญ่กว่านี้หน่อยนะ ปวดตาว่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน