*/
  • ดอกไม้บานในสวนอักษร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : forrest_1663@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-01-25
  • จำนวนเรื่อง : 37
  • จำนวนผู้ชม : 85787
  • จำนวนผู้โหวต : 104
  • ส่ง msg :
  • โหวต 104 คน
ย้ำคิดย้ำฝัน

คนคนนึงเคยยืนมองไปบนฟ้าอันกว้างใหญ่ วันเวลาเวียนไปก็ยังมองฟ้าตรงที่เก่า ใครจะมองว่าเราเป็นคนชอบ "ย้ำ" ก็ช่างเขา คงมีดาวบางดาวรอเรามองซ้ำบ้างใช่ไหม ให้"ย้ำ" กันต่อไป ให้ "ฝัน" กันต่อไป

View All
<< มิถุนายน 2008 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 9 มิถุนายน 2551
Posted by ดอกไม้บานในสวนอักษร , ผู้อ่าน : 1416 , 09:34:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใบหม่อนเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง อาศัยอยู่กับครอบครัวซึ่งมี พ่อ แม่ คุณย่า และพี่ชาย
ณ บ้านไม้อันอบอุ่นหลังหนึ่ง ในเมืองแห่งสายหมอกดอกไม้


ปัจจุบันนี้ใบหม่อนโตแล้ว และคงอยู่ที่ไหนซักแห่งบนโลกใบนี้ กับจิตใจที่กำลังสับสน
อ้างว้าง กลางมหกรรมความปวดร้าวของคนเมือง


ถ้าใบหม่อนได้อ่านหนังสือเล่มนี้ขอให้รู้ไว้เถิดว่า
บ้านไม้หลังนั้น ยังรอคอยเธออยู่
ความทรงจำดี ๆ ก็ยังคงซุกซ่อนอยู่ตามหลังพุ่มไม้
ข้างชิงช้า ในกลีบดอกไม้ ใต้ตู้กับข้าว และอีกหลาย ๆ ที่


เพื่อรอคอยการกลับไปหา หรือเพียงการระลึกถึง

**************


                    “อย่าไปทำเขา เขามีชีวิต !!”


                   “ไม่มีซักหน่อย ! มันเป็นแค่ดอกอ้อที่ปลิวมา

จากทุ่งหญ้าข้างโรงเรียน”

            วันนี้ลมพัดแรง ทั้งโรงเรียนมีดอกอ้อปลิวว่อนไปหมด

           ภารโรงรีบปิดหน้าต่างห้องพักครูเพราะกลัวว่า

ดอกอ้อจะปลิวไปติดที่มุ้งลวด

           เด็กผู้ชายกลุ่มหนึ่งกำลังเตะบอลกันในสนาม กลุ่ม

ฝุ่นเคลื่อนย้ายไปทางซ้ายที ขวาที จำนวนผู้เล่นดูจะลดลง

เรื่อย ๆ เพราะพ่อแม่ทยอยกันมารับ


จนท้องฟ้ากลายเป็นสีแดง กลุ่มนักฟุตบอลก็หายไปเหลือ

แต่สนามที่ว่างเปล่า

            ใบหม่อนนั่งเล่นชิงช้า ระหว่างคอยพี่เม่นทำเวร

             ตอนเด็ก ๆ ใบหม่อนเล่นิงช้าเองไม่ได้ต้องให้พี่

เม่นแกว่งให้เพราะนอกจากขาไม่ถึงแล้ว ยังกลัวจะหงาย

หลังตกชิงช้าด้วย

             ตอนนี้ใบหม่อนขายาวแล้ว จึงใช้ขาดันชิงช้าให้

แกว่งเองได้ แบบที่เด็กคนอื่น ๆ เขาเล่นกัน  ยิ่งเล่นบ่อย

ขึ้นใบหม่อนก็รู้ว่า  ถ้ารันพื้นได้ไกลเท่าไหร่ชิงช้าก็จะ

เหวี่ยงขึ้นสูงและแกว่งแรงเท่านั้น และถ้าเราจับโซ่ชิงช้า

ไม่แน่นพอล่ะก็  ตัวเราก็จะถูกเหวี่ยงด้วยแรงของเราเอง

จนกระเด็นตก เจ็บตัวได้

              ใบหม่อนย้ายไปเล่นเรือไวกิ้ง ดันเสาเหล็กเบา

ๆ หนึ่งครั้ง แล้วเอนตัวนอนลงบนไม้กระดานที่ใช้นั่ง

                  ลมเย็น ๆ พัดพาดอกก้อจากทุ่งหญ้าข้าง

โรงเรียนปลิวมาเป็นระยะ ใบหม่อนนอนเหม่อมองดอก

อ้อที่ลอยผ่านตัวเธอไป เรือไวกิ้งโยกเบา ๆ ไม่หยุด

                   เมื่อตอนพักกลางวันใบหม่อนกับน้องพลอย

ไปหาครูไดรโว่มา ไปถามว่า เจ้าดอกอ้อเนี่ย แท้จริงแล้ว

มันมีชีวิตหรือปล่าว เพื่อเป็นการขจัดความสงสัยและความ

ขดแย้งระหว่างใบหม่อนกับน้องพลอย ดอกอ้อเป็นสิ่งที่มี

ชีวิต ถ้าเราไล่จับมันมาบี มันจะตาย แต่น้องพลอยกลับไม่

เชื่อว่ามันมีชีวิต เป็นแค่ดอกอ้อที่ปลิวมาตามแรงลม

เหมือนกับใบไม้แห้งที่ต้องร่วงหล่นจากต้น

                    คำตอบที่ได้ทำให้ใบหม่อนต้องถูกน้องพลอย

หัวเราะเยาะ เมื่อคุณครูตอบว่า ดอกอ้อไม่ใช่สิ่งมีชีวิต

                   ใบหม่อนคว้าดอกอ้อเอาไว้ในมือดอกนึง

มองดูเส้นขนยาว ๆ ที่งอกออกจากกระจุกตรงกลาง มันช่าง

บางเบา บอบบาง สวยมาก ๆ ในความรู้สึกของใบหม่อน

สวยเหมือนดอกกฐินริมรั้วบ้าน ที่ใบหม่อนเคยเก็บมาถูกับ

แก้มเบา ๆ แต่ดอกอ้อสวยกว่านิดเดียวตรงที่ลอยไปตาม

ลมได้ แล้วก็ลอยกันมาเยอะ ๆ ด้วย

                     ใบหม่อนเป่าดอกอ้อดอกนั้นให้ลอยจากไป

ไปกับสายลม ลอยปะปนไปกับดอกอื่น ๆ นั่นยิ่งทำให้ดอก

อ้อดอกนั้นดูสวยขึ้น สดใสขึ้น เมื่อได้กลับไปเจอเพื่อน ๆ

                    “ครูไดรโว่กับน้องพลอยคงไม่เคยเห็นอย่าง

นี้ ถึงบอกว่ามันไม่มีชีวิต”

                      3 ทุ่มแล้ว ใบหม่อนยังไม่ยอมนอน อุ้มพี่

หมาไปหาคุณพ่อในห้องทำงาน

                       “พ่อจ๋า”

                      คุณพ่อกำลังอ่านหนังสืออยู่

                      “ หม่อน สามทุ่มแล้วนะยังไม่ไปนอนอีก

เหรอลูกเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ตื่นสายหรอก”

                       พ่อหันมาพูดกับใบหม่อน มือที่ถือหนังสือ

อยู่ก็วางลง แล้วหันมาอุ้มใบหม่อนขึ้นนั่งบนตัก

                       “พ่อคะ ดอกอ้อ มันมีชีวิตมั้ยคะ ครูไดรโว่

กับน้องพลอยเค้าบอกว่ามันไม่มีชีวิต”

                        เด็กน้อยถามเสียงใส

                        “แล้วหนูว่าดอกอ้อมันมีชีวิตมั้ยล่ะคะ”

                         ใบหม่อนฟังพ่อพูดแล้วพยักหน้า

                         “หม่อนฟังพ่อนะลูก อะไรที่เราเชื่อว่ามัน

มีชีวิต มันก็จะมีชีวิตสำหรับเราเสมอ หม่อนไม่ต้องไป

สนใจคนอื่นหรอกลูก ว่าเขาจะเชื่อว่ามันมีชีวิตหรือปล่าว

เหมือนพี่หมาของหม่อนไง พี่หมาเคยคุยกับหม่อนไหม ? ”

                          “เคยค่ะ” ใบหม่อนพยักหน้ารับ

                          “เห็นมั้ย ขนาดพี่หมาเค้าเป็นตุ๊กตา ใคร

 ๆ เค้าก็บอกว่าตุ๊กตาไม่มีชีวิต ใช่ไหมลูก ? “

                         “ช่าย” ใบหม่อนพยักหน้ารับอีก

                          “แต่พี่หมาเค้ายังคุยกับหม่อนได้เลย  ก็

เพราะพี่หมาเค้ามีชีวิตสำหรับใบหม่อนไง แต่กับคนอื่น

อย่างพี่เม่นอย่างงี้ พี่หมาเค้าก็ไม่เคยคุยด้วยเลย เพราะว่า

คนอื่นเค้าคิดว่าพี่หมาเป็นแค่ตุ๊กตา เค้าไม่เชื่อว่าพี่หมามีชีวิตไงคะ”

                           พ่อพูดไปแล้วก็ลูบผมของใบหม่อนไป

แล้วก็หันไปพูกกับเจ้าตุ๊กตาหมาของใบหม่อนต่อ  พ่อชี้

หน้ามันแล้วพูดว่า

                         “นี่ พี่หมา เดี๋ยวพาใบหม่อนไปนอนได้

แล้วนะ นี่มันสามทุ่มแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ใบหม่อนไป

โรงเรียนสาย เข้าใจมั้ย”

                          พ่อจับหัวเจ้าตุ๊กตาหมาให้พยักหน้าแล้ว

บีบเสียงแหลมเล็กพูดว่า

                         “เข้าใจแล้วค้าบ !! “

                         ใบหม่อนหัวเราะเสียงใส แล้วก็ต้อง

หัวเราะไม่หยุดเพราะพ่อแกล้งจี้เอวให้จั๊กจี้ เพื่อไล่ให้

ใบหม่อนไปนอน


                         ใบหม่อนรีบวิ่งไปนอน แต่ก็ไม่ลืมที่จะ

อุ้มพี่หมาไปด้วย

                         เพราะคืนนี้ใบหม่อนมีเรื่องจะเล่าให้พี่

หมาฟังเยอะเลย

*************************




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
วัติธนวิทย์ วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 10.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/songer

ขออีกหน่อยเหอะ... อ่านแล้วลึกซึ้งทำให้นึกถึงบทเพลงนี้ของ สาว ๆ ๆ เลยแฮะ...แปะเนื้อเพลงไว้ด้วยนะ
" ทุ่งอ้อ "
ทุ่งอ้อ คงล้อลมไสว พริ้วใบโอนอ่อนไหวหวาน
ทิวสนลิ่วลมเบิกบาน จะมีวันกลับมาเห็นหรือไร
เคย...เก็บดอกหญ้ามาฝาก
เก็บความรักมาร้อยมาลัย
ส่งความคิดถึงมาให้
อยู่ไหน...ไกลกันนักเอย
เก็บดอกไม้ลอยน้ำ
ส่งตามความรักมาให้
ผ่านป่า นาเขากว้างไกล
ฝากใจ ไว้ที่ดวงดาว
คนดี... อย่าร้องไห้
มองไป มองไกล ที่ดารา
ที่นั่น... มีฉันมองมา
ด้วยดวงตา ห่วงใยนิรันดร์

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
วัติธนวิทย์ วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 09.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/songer

Happy ดีนะครับบุษ... จริงซีนะ " บางทีเรื่องที่ผู้อื่นไม่เข้าใจอาจเพราะเขาเข้าไม่ถึงจินตนาการของเรา ดังนั้นจึงต้องสัญจรมาหาคนที่เข้าใจในจินตนาการของเราใน blog นี้ไง ! "

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
เด็กหญิงหว่านกล้า วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 08.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/weed
V.-บทเพลงหัวใจของเด็กเดินทาง-.V : กลุ่มเขียนข้าว

เนอะ , ขนาดสมุดบันทึกเหลี่ยมๆแข็งๆ
มันยังมีชีวิตเลยอ่า ..

น่ารักจริงๆ +โหวตค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ภู_เชียงดาว วันที่ : 03/07/2008 เวลา : 00.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phuchiangdao

สบายดีนะครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
นารถ_บูรพา วันที่ : 30/06/2008 เวลา : 17.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dinhinzai
 ต้องมุ่งหน้าหา ดวงตะวัน ....ไม่งั้นก็ "แพ้"  แม้แต่เงาตัวเอง

รอรับโป๊ด-สะ-ก๊าด จากแดนภารตะด้วยเด้อ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
สเลเต วันที่ : 10/06/2008 เวลา : 18.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mahahong


เรื่องราว...น่ารักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
นารถ_บูรพา วันที่ : 10/06/2008 เวลา : 10.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dinhinzai
 ต้องมุ่งหน้าหา ดวงตะวัน ....ไม่งั้นก็ "แพ้"  แม้แต่เงาตัวเอง

เจ๋ง!!!

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ยายเม้าท์เองค่ะ วันที่ : 09/06/2008 เวลา : 09.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yaimout
"เม้าท์"  กันไหมคะ? คุณๆขา....

มาอ่านเรื่อง น่ารักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
officemom วันที่ : 09/06/2008 เวลา : 09.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/officemom
officemom ชอบเล่าเรื่องสนุกๆ 

ใบหม่อนจ๋า ระวัง เป็นภูมิแพ้นะ อุ้มหมาไปนอนน่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน