• หนึ่งลมหายใจ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : child2511@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2007-04-24
  • จำนวนเรื่อง : 23
  • จำนวนผู้ชม : 97786
  • จำนวนผู้โหวต : 34
  • ส่ง msg :
  • โหวต 34 คน
<< พฤษภาคม 2007 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 14 พฤษภาคม 2550
Posted by หนึ่งลมหายใจ , ผู้อ่าน : 2174 , 19:05:27 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๒๔  กุมภาพันธ์  ๒๕๕๐  

เช้ามาเก็บที่นอน ลงไปเอาขนมปังไส้แซนด์วิชผักมังสวิรัติ วันนี้ตามโปรแกรมเป็นวันที่ไถ่และสังฆะต้องเดินทางไปปฏิบัติธรรมที่ วัดบักหงา  ซึ่งตั้งอยู่ที่ เบ๋าล็อก  เป็นเวลา ๑๗ วัน กว่ารถจะออกก็ ๘ โมงเช้า  พวกเราถึงวัดบักหงาเอาบ่ายสองโมง  เพลีย ๆ นิดหน่อย เราถูกจัดให้เข้าพักร่วมกับหลวงพี่ฝรั่งอีก ๖ รูป คือ ฟับโห แปลว่า ผู้ปกป้อง (เป็นชาวสวีเดน)  ฟับซา แปลว่า อุเบกขา (เป็นชาวฮอลแลนด์)  ฟับไล แปลว่า การมาถึง (เป็นชาวอังกฤษ)  ฟับลู แปลว่า สายน้ำ (เป็นชาวอเมริกัน)  ฟับตั้ม แปลว่า จิต (เป็นชาวเวียดนาม) และฟับอี๋ (ชาวอิตาลี) ชื่อของพระภิกษุจะมีคำว่า ฟับ นำหน้า  ฟับ แปลว่า ธรรมะ

          แต่ละท่านพูดภาษาอังกฤษกันคล่องคอ  เรากลายเป็นชนกลุ่มน้อยไปโดยปริยายเพราะความสามารถในการฟังต่ำ หลวงพี่ฝรั่งเลยไม่ค่อยชวนเราคุย ท่านมักจะคุยกันเองมากกว่า หลวงพี่ฟับตั้มก็เป็นชาวเอเชียแต่พูดภาษาอังกฤษได้คล่องปรื๋อ ถึงตรงนี้เราปรับตัวยากเอาการเลยนึกถึงตอนที่เข้าโรงเรียนอนุบาลตอนเด็ก ๆ โดนพ่อแม่จับมาปล่อยเกาะร้องไห้งอแง  ตอนนี้เลยเข้าใจมากขึ้นว่าทำไมเด็กไทยที่ไปเรียนนอกถึงได้เป็นโรคซึมเซาและคิดถึงบ้าน บางคนก็รู้สึกกดดันจากการไม่สามารถฟังภาษาต่างประเทศเข้าใจ ภาษานี่เรื่องใหญ่จริง ๆ   

          วัดบักหงา (บักหงา แปลว่า ปรัชญา)  เป็นวัดที่ไถ่ได้รับมอบให้เป็นวัดสาขาของหมู่บ้านพลัมประจำเวียดนามตั้งแต่ไถ่มาเยือนเวียดนามครั้งแรกเมื่อสองปีที่แล้ว  เนื่องจากท่านเจ้าอาวาสวัดนี้มีความเลื่อมใสในวิถีการปฏิบัติของไถ่ จึงเต็มใจถวายวัดนี้ให้เป็นวัดสาขาของหมู่บ้านพลัม จะเรียกว่าเป็นสาขาแห่งแรกของหมู่บ้านพลัมในเวียดนามก็ว่าได้  เป็นวัดที่อยู่บนเนินเขาในชนบท มีพื้นที่เป็นร้อย ๆ ไร่ มองออกไปรอบ ๆ วัดเต็มไปด้วยไร่ใบชา อากาศที่นี่อบอุ่นในตอนกลางวันและหนาวเหน็บในเวลากลางคืน โชคดีที่เอาเสื้อกันหนาวมาด้วยไม่งั้นคงทนความหนาวไม่ไหวแน่ 

ทุกเช้าเวลาตี ๕ ครึ่งเรามีกิจวัตรคือนั่งสมาธิร่วมกันทั้งนักบวชและฆราวาสที่หอประชุมใหญ่ ซึ่งสามารถจุคนได้เป็นพัน ๆ คน แต่เชื่อหรือไม่ว่าพอข่าวการปฏิบัติธรรมกับไถ่ได้แพร่สะพัดออกไป ผู้คนก็มากันมืดฟ้ามัวดินกันถึง ๖ พันคน จากที่เคยตั้งหลักไว้ที่ ๒ พัน  ถึงแม้ทางวัดจะบอกว่าที่เต็มแล้ว ทางวัดไม่มีที่พักให้เพียงพอ แต่พวกเขาเหล่านั้นก็ยังยืนยันที่จะพักในที่โล่งแจ้งให้ได้  ฉันรู้สึกทึ่งมาก ๆ กับความกระตือรือร้นเพื่อที่จะปฏิบัติธรรมของชาวเวียดนามในแบบที่ผู้คนมากันมากมายจนล้นวัดขนาดนี้ 

อาหารที่เตรียมมาแต่ละมื้ออย่างน้อยต้องมีกลุ่มที่ผลัดวาระกันทำคราวละ ๓๐ คน บางมื้ออาหารไม่เพียงพอ ก็ต้องทำเพิ่ม เห็นได้ว่าการปฏิบัติธรรมสำหรับชาวเวียดนามแล้วเป็นสิ่งที่พวกเขาโหยหามานาน คงเพราะพวกเขารอไถ่มา ๔๐ ปีแล้ว เมื่อไถ่กลับมาเยี่ยมบ้านเกิด พวกเขาจึงไม่รีรอที่จะมาปฏิบัติร่วมกับไถ่และฟังไถ่พูดธรรมะกันอย่างล้นหลามแบบนี้

สำหรับเสียงระฆังที่นี่ยังมีความหมาย เมื่อมันดังขึ้นนั่นหมายความว่าเราทุกคนหยุดกิจกรรมทุกอย่าง อยู่นิ่ง ๆ นับลมหายใจเข้าออก ๓ ครั้ง ก่อนจะทำอะไรตามปรกติ ที่สำคัญมันทำให้เรามี ‘สติ’ มากกว่าตอนที่ยังไม่ได้ยินเสียงระฆัง

การปฏิบัติธรรมที่เวียดนามทริปนี้ยังคงมีเพื่อนชาวไทยมาร่วมกันเช่นเคย คือ พี่โก๋  หญิง  อ้อ  จักร  นิ้ง  โต้ง บี และ นภา ทุกคนต่างเคยผ่านการฝึกปฏิบัติการเจริญสติตามแนวหมู่บ้านพลัมมาแล้วทั้งนั้นและต่างก็เคยอ่านหนังสือของไถ่มาแล้วด้วย เพราะธรรมะ...ทำให้เราได้พบและรู้จักกัน

คำบรรยายจากไถ่

ไถ่บรรยายให้ชาวเวียดนามฟังว่า  ‘เมื่อเรามีความเครียด เราปฏิบัติธรรมเพื่อให้ความเครียดหายไป การปฏิบัติธรรมที่วัดบักหงาแห่งนี้เรามีเวลาอยู่ด้วยกันไม่กี่วัน  การอยู่ในวัดจะมีสิ่งแวดล้อมที่ดีพอที่จะสนับสนุนให้เราปฏิบัติธรรมได้ดี  ถ้าเรากลับไปบ้าน เราจะไม่มีสิ่งแวดล้อมดี ๆ เช่นนี้  ฉะนั้นเมื่อเราตั้งใจมาวัดแล้วก็ควรปฏิบัติให้เต็มที่  ไม่ใช่มาแล้วก็เอาแต่คุยกัน พวกเธอรอฉันมานานถึง ๔๐ ปีแล้วไม่ใช่หรือ ฉะนั้นจงใช้ช่วงเวลานี้ให้คุ้มค่า’

          ‘เมื่อเราอยู่ที่วัดบักหงา ให้เราสัมผัสกับความสุขอย่างเต็มที่ อยู่กับปัจจุบัน อยู่กับลมหายใจ อยู่กับการทานอาหาร พยายามหยุดความสงสัย ไม่ต้องตามความสงสัยไป เมื่อเราตามความสงสัยหรือตามความคิดบางทีเราหยุดความสงสัยไม่ได้เราก็เก็บไปคิดในขณะนอนหลับทำให้ฝันไปต่าง ๆ นานา จิตใจของเราจึงไม่มีอิสระ  จิตใจของเรามักจะคิดไปต่าง ๆ นานาทั้งอนาคตและอดีต แต่ลมหายใจจะช่วยให้จิตใจกลับมาอยู่กับร่างกาย เมื่อเรากลับมาอยู่กับลมหายใจจึงเป็นการดึงจิตให้กลับมาอยู่กับร่างกาย จิตลืมร่างกายไปก็ต้องพากลับมาสู่บ้านที่แท้จริง’

          ‘ทุกวันนี้จิตแพทย์ในโรงพยาบาลบางแห่งได้นำวิธีการทางพุทธไปใช้กับคนไข้ พวกเขาทำการค้นคว้าถึงวิธีการที่จะทำให้คนไข้ของเขาผ่อนคลายจากโรคเครียด และเขาก็ประสบความสำเร็จ ด้วยการใช้การผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์  (Total Relaxation)  กับคนไข้  เพียงนอนหงายราบไปกับพื้นแล้วอยู่กับลมหายใจเข้าออก แค่นี้ก็เป็นการผ่อนคลายอย่างแท้จริง’

          ‘พวกสัตว์มันก็รู้จักการผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์เหมือนกัน เมื่อมันป่วยมันจะหาที่เงียบสงบปลอดภัยจากสิ่งรบกวน แล้วนอนนิ่ง ๆ เลียแผลที่บาดเจ็บ ไม่นานมันก็จะกลับมาเป็นปรกติเหมือนเดิม ร่างกายของมนุษย์ก็มีความสามารถในการเยียวยารักษาตนเองเหมือนกัน เมื่อเรารู้สึกอ่อนเพลียนั่นหมายความว่าร่างกายเราต้องการการพักผ่อน แค่เพียงเรานอนผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์สัก ๑๕ นาที ร่างกายของเราก็จะกลับมากระปรี้กระเปร่าเหมือนเดิมโดยไม่ต้องพึ่งพิงยาใด ๆ ’

         

            มีนาคม  ๒๕๕๐     

          วันนี้มีรายการพิเศษ เป็นพิธีบวชสามเณรและสามเณรี  การบวชที่นี่แตกต่างจากการบวชที่บ้านเราโดยสิ้นเชิง  ผู้ที่จะบวชต้องผ่านการฝึกปฏิบัติอยู่ที่วัดอย่างน้อยเป็นเวลา ๓ เดือน จากนั้นจึงจะได้บรรพชาเป็นสามเณรหรือสามเณรี แต่การบวชก็ใช่ว่าจะบวชกันได้ง่าย ๆ เพราะใน ๑ ปีจะมีการบวชแค่ครั้งเดียวเท่านั้น เพื่อที่ว่าจะได้บวชหมู่ในคราวเดียวกันและไม่เสียเวลา ไม่มีการบวชเดี่ยวรูปเดียวเหมือนบ้านเรา

          เมื่อบวชเป็นสามเณรแล้วอย่างน้อยต้องปฏิบัติเป็นเวลา ๓ ปีจึงจะได้เข้าพิธีรับศีลเป็นพระภิกษุ  ส่วนผู้หญิงเมื่อเป็นสามเณรีผ่านพ้น ๓ ปีไปแล้วจึงจะได้เข้าพิธีสมาทานเป็นสิกขมานา และเมื่อปฏิบัติในสิกขมานาครบ ๒ ปีแล้วจึงจะได้เข้าพิธีรับศีลเป็นภิกษุณีตามลำดับ  การบวชเป็นพระสำหรับที่นี่แล้วจึงไม่ใช่เรื่องง่ายนักเพราะต้องใช้เวลาอย่างน้อยก็ ๓ ปี ในขณะที่ของเราใช้เวลาแค่สองชั่วโมง

          พิธีกรรมเริ่มตั้งแต่ตี ๕ มีผู้ที่จะบรรพชา ๗๗ ท่านด้วยกัน เป็นสามเณร ๒๕ ท่าน สามเณรี ๕๒ ท่าน ทุกท่านเดินเข้าแถวมาในโบสถ์อย่างช้า    มีพระภิกษุนั่งคนละฟากกับภิกษุณี ตรงกลางเว้นว่างไว้สำหรับในนาคทั้ง ๗๗ ท่านเดินเข้ามากล่าวคำขอบรรพชา  มีไถ่ (ติชนัทฮันห์) เป็นอุปัชฌาย์นั่งเป็นประธานในพิธี  พิธีกรรมดำเนินไปอย่างช้า ๆ กว่าจะเสร็จก็ ๘ โมงเช้าพอดี

          เมื่อพิธีบรรพชาจบสิ้นลง  สามเณรและสามเณรีทั้ง ๗๗ รูปจึงค่อยออกไปปลงผม แล้วค่อยนุ่งห่มจีวรในภายหลัง  ช่วงที่ปลงผมมีสามเณรีหลายรูปร้องไห้เพราะซาบซึ้งใจที่ตนเองได้ผ่านพิธีบวชและกำลังจะได้ครองผ้าเหลืองภายหลังปลงผมเสร็จ  ถ้าเมืองไทยมีการบวชภิกษุณีอย่างนี้บ้างพุทธศาสนาในเมืองไทยคงสวยงามกว่านี้และคงเป็นช่วงเวลาที่น่าปลาบปลื้มใจไม่น้อยทีเดียวเมื่อผู้หญิงได้ออกบวชเช่นเพศชาย

          หลังจากนั้นวันถัดมาเป็นวันที่สามเณรและสิกขมานาจากวัดต่าง  ๆ ที่ปฏิบัติครบกำหนดที่จะรับศีลเป็นภิกษุ-ภิกษุณีมาเข้าพิธีอุปสมบทที่วัดบักหงา โดยมีไถ่เป็นอุปัชฌาย์เช่นเคย

          วันถัดไปเป็นวันของสามเณรีที่ผ่านการปฏิบัติครบ ๓ ปี เข้าพิธีสมาทานเป็นสิกขมานา โดยมีไถ่เป็นอุปัชฌาย์  สังเกตว่าแต่ละวันเป็นวันบวชเลื่อนชั้นของนักบวชเป็นวัน ๆ ไป ไม่ได้จัดวันเดียวกันและไถ่เป็นอุปัชฌาย์ให้ทุกกระบวนการ

แน่นอนว่าสามเณรและสามเณรีที่บวชในเช้าวันนี้ ๗๗ รูป อีก ๓ ปีข้างหน้าท่านจะได้รับศีลขึ้นเป็นภิกษุ - สิกขมานา- และภิกษุณีตามลำดับ         

          ไถ่ตอบปัญหาธรรมะ

          รายการปฏิบัติธรรมกับไถ่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องฟังบรรยายอย่างเดียว เช้าวันหนึ่งไถ่เปิดโอกาสให้ญาติโยมที่มาปฏิบัติธรรมได้มีโอกาสถามปัญหาต่าง  ๆ นานา ตั้งแต่ปัญหาทั่วไปไปจนถึงปัญหาชีวิต ไถ่จะให้คนที่ถามยืนขึ้นแล้วพูดใส่ไมโครโฟน จากนั้นไถ่จะตอบให้ฟัง        

- พุทธศาสนาจะสอนให้เด็ก ๆ รักษาสิ่งแวดล้อมได้อย่างไร (ถามโดยคุณครูท่านหนึ่ง)

          ไถ่  :  มนุษย์มาจากสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ มนุษย์เกิดมาจากสิ่งแวดล้อม มนุษย์จะมีชีวิตอยู่ได้เมื่อสิ่งแวดล้อมอยู่ในสภาพดี  ถ้าเราไม่รักษาสิ่งแวดล้อมนั่นก็คือเรากำลังฆ่าตัวเอง  ขณะนี้ชาวเวียดนามกำลังฆ่าตัวเองด้วยการทิ้งถุงพลาสติก ทิ้งขยะลงในแม่น้ำลำคลอง ถ้าคนเวียดนามไม่รักษาสิ่งแวดล้อมต่อไปคนเวียดนามจะมีชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก

          - ดิฉันอยากบวช แต่คุณแม่ไม่ยอมให้บวช จะทำอย่างไรดี (ถามโดยหญิงวัยรุ่นท่านหนึ่ง)

          ไถ่  :  พาแม่ให้มารู้จักกับภิกษุณีที่มีความสุขที่วัดสิ  แม่ก็จะพบว่าชีวิตของนักบวชมีความสุข เมื่อแม่เห็นนักบวชมีความสุขแม่ก็จะเข้าใจ  เดี๋ยวแม่ก็อนุญาตให้บวชเอง

          - ดิฉันเป็นชาวพุทธแต่แฟนเป็นชาวคริสต์ เราจะรักกันได้ไหม

          ไถ่  :  รักกันแล้วก็สามารถเรียนรู้ศาสนาของกันและกันก็ได้ วันอาทิตย์ฝ่ายหญิงก็ไปโบสถ์กับฝ่ายชาย  พอถึงวันพระฝ่ายชายก็ไปเข้าวัดกับฝ่ายหญิง

          - ดิฉันเป็นมะเร็ง และมีทุกข์มาก ไม่อาจจะเจริญสติและมีความสุขในปัจจุบันได้ ฉันจะทำอย่างไรดี

          ไถ่  :  ตอนที่ฉันอยู่ที่หมู่บ้านพลัม มีสตรีชาวแคนาดามาถามฉันด้วยปัญหาเดียวกัน เธอป่วยเป็นมะเร็ง หมอบอกว่าเธอจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน ฉันจึงสอนให้สตรีผู้นั้นรู้จักการดื่มชาและขนมเค้กอย่างมีความสุข ขณะที่ดื่มชาก็ให้รู้รสอร่อยของชา มีความสุขกับรสอร่อยของขนมเค้ก มีความสุขอยู่กับปัจจุบันในขณะที่กำลังดื่มชา ไม่หลงไปกับความทุกข์ที่รายรอบตัว หรือหลงไปกับความเจ็บไข้ได้ป่วย สตรีท่านนั้นก็นำไปปฏิบัติตามและอยู่ต่อมาถึง ๑๑ ปี   เพราะดื่มชาอย่างมีความสุข  เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับจิตใจและการปฏิบัติธรรมเป็นสำคัญ     

          นั่นเป็นช่วงของฆราวาส  มีเหมือนกันสำหรับช่วงของนักบวชที่ไถ่เปิดโอกาสให้พระภิกษุ-ภิกษุณีได้ถามคำถาม แต่ของนักบวชจะพิเศษกว่าตรงที่จะมีเก้าอี้ให้นั่งประจันหน้ากับไถ่ ใครที่อยากถามคำถามต้องลุกขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ที่จัดไว้ให้ รู้สึกว่าท้าทายน่าดู มีนักบวชชายหญิงลุกขึ้นไปถามคำถามคาใจกับท่าน  ฉันนึกสนุกขึ้นมาเลยลุกขึ้นไปตั้งคำถามบ้าง ฉันถามไถ่ว่าตอนที่ไถ่มาถึงสนามบิน ฉันเห็นผู้คนโบกธงพุทธศาสนา ๕ แถบสี  ธงนี้มีความหมายว่าอย่างไร

          ไถ่  :  ธง ๕ สี  หมายถึง พละ ๕  แต่ละสีมีความหมายคือ 

น้ำเงิน    =     ศรัทธา

เหลือง    =   วิริยะ

แดง        =   สติ

ขาว        =    สมาธิ

ส้ม         =    ปัญญา

บริเวณส่วนปลายของธงมี ๕ แถบสีเป็นช่องเล็ก ๆ เป็นสัญลักษณ์ว่า การจะบรรลุธรรมได้ต้องมีพละกำลังทั้ง ๕ หน่วยนี้อย่างละเท่า ๆ กัน เมื่อรวมกันเป็นหนึ่งก็พร้อมที่จะเกิดพลังแห่งการบรรลุมรรคผลที่แท้จริง

หลังจากที่ได้ฟังคำตอบก็รู้สึกคลายความตื่นเต้นไปเยอะ  และรู้สึกมากขึ้นว่าการตั้งคำถามนั้นไม่ยาก แต่ที่ยากกว่าคือรู้สึกตื่นเต้นที่ได้นั่งใกล้ ๆ ไถ่ ได้ถามคำถามถึงแม้จะไม่ค่อยสลักสำคัญอะไรนัก แต่ก็รู้สึกดีที่ใช้เวลาที่ท่านเปิดโอกาสขณะนั้นให้เป็นประโยชน์กับตัวเองและหลาย ๆ คน เพราะหลังจากนั้นมีเพื่อนภิกษุบางรูปแวะมากระซิบว่า ‘ขอบคุณ ที่ถามคำถามนี้ ทำให้ผมเข้าใจสีของธงมากขึ้น’  เพราะธรรมะ...ทำให้เราค้นพบสิ่งดี ๆ ในกันและกัน.


ª บทความขนาด ๓ ตอนจบ
เพื่อต้อนรับการมาเยือนเมืองไทยองท่านติช นัท ฮันห์
ะหว่างวันที่ ๑๙ พฤษภาคม –   ๑ มิถุนายน  ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ใน คอลัมน์  "สู่ศานติสมานฉันท์"   เนชั่นสุดสัปดาห์

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7
กวิศุภา วันที่ : 06/06/2007 เวลา : 22.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khienkhao
  เขียนข้าว  : จุลสารออนไลน์บน Blog รายสะดวก : กลุ่มเขียนข้าว

(0)
รออ่าน ท่านติช ตอนใหม่อยู่นะเจ้าค่ะพี่ท่าน รายงานภาคสนามมาหน่อยดิ
ความคิดเห็นที่ 6
กระดิ่งลม วันที่ : 15/05/2007 เวลา : 16.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/crystal

(0)
ธรรมะ ทำให้เรารู้จักความจริงของธรรมชาติ ว่า สิ่งใดสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น สิ่งนั้นยอมดับไปเป็นธรรมดา
ขอบคุณที่นำสิ่งดีๆ มาเล่าให้ฟัง
ความคิดเห็นที่ 5
ปุถุชน วันที่ : 15/05/2007 เวลา : 09.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/putushon
บล็อกอย่างเป็นทางการของปุถุชน > http://putushon.wordpress.com

(0)
ชอบบทกวีของท่านติช นัท ฮันห์
ความคิดเห็นที่ 4
พลายพัทลุง วันที่ : 14/05/2007 เวลา : 22.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suphakara
 วัจนะกวีอิสระ:ถ้อยคำ เรื่องราวและนิยาย/กลุ่มเขียนข้าว   : http://www.oknation.net/blog/writerdao     นักเขียนของโลกฯ        >เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว http://www.oknation.net/blog/waraninstar

(0)

งุงุ เรียงแถวกานมาอ่าน/เม้มวุย มีแต่เขียนข้าว งางา
ความคิดเห็นที่ 3
รุ้งสีตะวัน วันที่ : 14/05/2007 เวลา : 20.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rungseetawan
 สร้างฝัน สร้างทาง เดินข้ามตามเส้นทางสะพานสายรุ้ง  "รุ้งสีตะวัน" 

(0)
จะศาสนาใด ก็ไม่อาจแบ่งได้ถ้าจะทำดี...คาระวะ เจ้าค่ะ ดีใจมากที่เดินทางมาถึงได้ โห หนทางคดเคี้ยวมากมาย อ่านป้ายมาตลอดทาง นึกว่าจะหลง หุหุ ขอบคุณธรรมะ ค่ะที่ให้นู๋ รุ้งสีตะวัน ได้พบคนดีทุกท่าน ค่ะ ขอบคุณจริงๆๆ
ความคิดเห็นที่ 2
จันทร์วารี วันที่ : 14/05/2007 เวลา : 20.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี  : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

(0)
พีท่านแวะมาอ่านแล้วค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1
คนรักของกวี วันที่ : 14/05/2007 เวลา : 19.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yak
ชีวิตมีอยู่ชั่วขณะหนึ่ง  "คนรักของกวี<< >>รุ้งสีตะวัน" / กลุ่มเขียนข้าว

(0)
เพราะธรรมะทำให้เราค้นพบตัวเอง.....
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน