*/
  • Chaoying
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pkanesuan@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 598
  • จำนวนผู้ชม : 2164716
  • จำนวนผู้โหวต : 1108
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1108 คน
<< มกราคม 2010 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 22 มกราคม 2553
Posted by Chaoying , ผู้อ่าน : 8033 , 07:44:11 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สวัสดีครับ...ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้านกะเหรี่ยงคอยาวครับ...

เจดีย์องค์นี้ จำลองจากมหาเจดีย์ชะเวดากองที่ย่างกุ้ง ตั้งอยู่บนเนินเขารอบๆ ห้อมล้อมด้วยภูเขาที่ถางเตียนเพื่อการปลูกยางพารา และบ้านเรือนพม่าในฝั่งท่าชิเหล็กที่สร้างขยายตัวออกไปอย่างรวดเร็วไม่หยุดยั้งเหมือนแต่ก่อน

หมู่บ้านชาวกะเหรี่ยงคอยาว ปลูกสร้างบนเนิน ร่มรื่นด้วยต้นไม้ เดินขึ้นๆ

เตรียมตัว...จากร้านขายของ...เดินไปลานแสดง

คุณยายคนนี้ ภาพของเธอคงแพร่ไปทั่วโลก เธอตั้งใจและยินดีโพสต์ท่าให้ถ่าย

ด้วยรอยยิ้ม

เรามาเยี่ยมนะคะ...และมองเธอด้วยความชื่นชม

บนเวที...การแสดงเต้นรำเริ่มแล้ว เมื่อกลุ่มผู้ชมมาได้

ประมาณ 10-15 คน

หนูคนนี้...เธอซ้อมเต้นรำ ได้ทุกเพลงอยู่ด้านล่างเวที

ถึงคิวที่เธอต้องขึ้นแสดงแล้วกับรุ่นใหญ่...เก่งจริงๆ

เธอเต้นรำอย่างตั้งใจและด้วยใจรักในเสียงเพลง...ร้องไปด้วย

ฝึกซ้อมเป็นอย่างดี

ผู้ชมรอบนี้มีประมาณ 15 คน

จบการแสดงแล้วค่ะ....สวัสดีค่ะ

มาต้อนรับ...ถ่ายรูปสวยๆ นะคะ

เอ้า หมู่เฮา...ถ่ายกันทั้งหมู่บ้านเลย

นักแสดงรุ่นใหญ่....อีกเพลง

เห็นแล้วรอยยิ้มสวยๆ... อยากขึ้นไปเต้นบ้างจังเลย

ชุดสวยนะคะ

ซื้อสายสร้อยข้อมือ... ใส่แล้วสวยดี

...เผ่าอาข่า...กับเผ่า.. อาม่า...เฮ้ย ม่ายช่าย...กับเจ้าหญิง..ไงคะ

นักท่องเที่ยวเลือกชมสินค้างานฝีมือ

ย่ามเหล่านี้...อย่าให้กูเรคก้าเห็นเป็นอันขาด

ใต้ถุนบ้าน...คือ..ที่ทอผ้า

อ้าว...กูเรคก้าก็มาด้วย แต่งตัวสวยๆ แบบนี้ จำไม่ได้ค่ะ

การค้าขายในฝั่งพม่า ด้านท่าชิเหล็ก ...คึกๆ คักๆ

ซื้อบุหรี่ไหมครับ

อยากซื้อไปฝากคุณชาลี บลูฮิล...แต่กลัวไม่ผ่านด่าน...มีขุนทอง นกกรงหัวจุกด้วยนะ

ตัวนี้...  ซื้อได้ไม่จับ ทำไมตัวใหญ่เบ้อเร่อ ยังงี้ กินอะไรจ๊ะ

ปูนี้ ท่านได้แต่ใดมา...ส่วนใหญ่มาจากพม่าจริงๆ เพราะทะเลด้านมหาสมุทรอินเดียที่อุดมสมบูรณ์

ถั่วหัวเราะ.. แม้โดนจับใส่ถุง ก็ยังหัวเราะ...อีกถั่วไม่หัวเราะ

ตึกที่เป็นร้านค้าด้าน..ท่าชิเหล็ก

มองจากฝั่งพม่าไปยังฝั่งไทย...เห็นด่านศุลกากรไทย...เดินมา ก็ต้องเดินกลับไป

ตึกที่เห็น...คือ ด่านศุลกากรพม่า แต่ทำไม ทรงไทยๆ เข้า...ขวา..ออก...ซ้าย

เห็นธง...ใต้ร่มพระบารมี ...แผ่นดินไทยที่รักยิ่ง...

หิวแล้ว... ไก่ทอดภาคใต้ ไหงมาอยู่นี่ด้วย...นักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติเข้าพม่าได้หมด (เดิมเข้าได้เฉพาะคนไทย)

---------------------------------------------------

อีกกี่ครั้งก็ยังไม่สาย... “แม่สาย” ตอน กะเหรี่ยงคอยาว

ฟากฟ้ายามเย็นเห็นแสงรำไร 

อาทิตย์จะลับโลกไป

พระจันทร์จะโผล่ขึ้นมา 

หมู่มวลวิหคเหินลมอยู่กลางเวหา

จะกลับคืนสู่ชายคา   

ายป่าคือแหล่งพักพิง...

นั่นเป็นเพลง “แม่สาย” ของคุณเทียรี เมฆวัฒนา ที่ฉันชอบร้อง พอๆ กับชอบไปเที่ยว “แม่สาย” ซึ่งเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงรายที่อยู่สุดแผ่นดินสยามติดกับชายแดนพม่าที่พม่าเรียกว่า “ท่าชิเหล็ก” หรือคนไทยเรียกว่า “ท่าขี้เหล็ก” 

เหมือนกับบางคนที่ชอบเที่ยวที่ใดที่หนึ่งแล้วมักจะกลับไปแล้วไปอีกเพราะชอบที่แห่งนั้น... ฉันไปเที่ยวแม่สายจนนับครั้งไม่ถ้วนตลอดระยะเวลากว่า 15 ปี อาจกล่าวได้ว่า แม่สาย เป็นสถานที่เที่ยวที่ฉันไปบ่อยเป็นอันดับสองรองจากบ้านที่ต่างจังหวัด...แม่สายมีดีอะไรนัก…

หลายคนที่หลั่งไหลกันมาเที่ยวแม่สายในช่วงกลางวัน อาจมาเพียงเพื่อมาซื้อสินค้าจากจีน  สินค้าพื้นเมืองพม่า แล้วก็เดินทางกลับไปเที่ยวไปพักที่อื่น คนที่มาเที่ยวแล้วพักที่แม่สายอาจจะไม่มากเท่าเชียงรายหรือเชียงใหม่ ในยามค่ำคืนแม่สายจึงไม่มีนักท่องเที่ยวพลุกพล่านมากนัก

            

           แต่ที่ฉันชอบจะมาขลุกตัวเงียบๆ อยู่ในเมืองเล็กๆ แห่งนี้ หาใช่เป็นเพราะชอบซื้อสินค้าจีน แต่เป็นเพราะที่นี่มีทางเดินเล็กๆ ให้ฉันเดินขึ้นเดินลงตามเนินเขา  มีอาหารอร่อยโดยเฉพาะผักสดๆ เช่นป๋วยเล้งและเห็ดหอมสด มีที่ให้เที่ยวเช่นไปเที่ยวในฝั่งพม่า หรือนั่งรถสองแถวออกไปเที่ยวชมทุ่งนานอกตัวเมืองแม่สายไปยังสามเหลี่ยมทองคำ ในอำเภอเชียงแสน ขึ้นดอยแม่สลองไปกินขาหมูยูนานกับหมั่นโถ ไปดูดอกไม้ที่ดอยตุง เหนื่อยนักก็กลับมานอนเล่นที่โรงแรม แล้วก็ออกไปเดินหาขนมกิน เช่น ขนมจีนน้ำเงี้ยว ขนมแป้งงาจี่...แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว

แม่สายเป็นเมืองชายแดนเล็กๆ ที่มีเสน่ห์  อยู่สุดสายถนนเส้นหลักที่ตรงมา 62 กิโลเมตรจากจังหวัดเชียงราย มาสุดสายที่ชายแดนพม่า บนถนนสายนี้ในตัวเมืองแม่สาย มีอาคารพาณิชย์ ซึ่งส่วนใหญ่สูงแค่เพียงสองถึงสามชั้นสลับกับบ้านที่อยู่อาศัย เดิมมีสินค้าจากจีนที่คนพม่าต้องเดินทางเป็นระยะทางไกลและใช้เวลานานในการขนส่งและนำมาขายที่ชายแดนทั้งในฝั่งพม่าและฝั่งไทย ...แต่ต่อมาเมื่อสินค้าจากจีนไหลทะลักเข้ามาทางพม่าโดยผ่านสะพานมิตรภาพไทย-พม่าแห่งที่ 2 และทางเรือผ่านแม่น้ำโขงมาขึ้นที่ท่าเรืออำเภอเชียงแสน บ้านเรือนที่อยู่อาศัยได้ถูกผันเป็นร้านขายสินค้าจากจีนเกือบตลอดเส้นทาง ไม่เว้นตามตรอกซอกซอยเล็กๆ ที่แยกไปจากถนนใหญ่ จะเห็นตึกที่เป็นโรงแรมสูงไม่เกิน 4-5 ชั้นเพียง 3 โรง นับว่าทัศนียภาพสองข้างถนนสายหลักยังคงมีกลิ่นอายของความเป็นต่างจังหวัดอยู่ หากไม่มองนักเที่ยวที่คลาคร่ำในยามกลางวัน

แม่สาย...โชคดีที่มีแม่น้ำแม่สายคั่นระหว่างแผ่นดินสยามและแผ่นดินพม่า ให้ความรู้สึกสดชื่นเย็นฉ่ำสบายตาทุกครั้งที่มอง ลำน้ำนี้บางช่วงก็กว้าง บางช่วงก็แคบแค่  3-4 เมตร น้ำสีออกน้ำตาลแดงขุ่นๆ เนื่องจากต้นน้ำทางด้านเหนือไหลผ่านภูเขาดินสีแดงดูเหมือนไม่ลึกมาก แต่ไหลเชี่ยวกรากไปสู่แม่น้ำโขงด้านล่างลงไปที่บริเวณสามเหลี่ยมทองคำ มีถนนสายเล็กๆ ที่สามารถเดินผ่านบ้านเรือนที่ปลูกเลียบเลาะลำน้ำแม่สายไปยังชุมชนอันเป็นที่อยู่ของชาวบ้านในอำเภอแม่สายมาแต่ไหนแต่ไร ไปจนสุดที่วัดถ้ำผาจม  แต่ในเวลาต่อมา...ไม่นานนักบ้านเรือนไม้ชั้นเดียวเหล่านั้นค่อยๆ หายไปกลายไปบ้านก่อด้วยปูนปูกระเบื้อง ทำเป็นห้องพัก โฮมสเตย์ ที่จอดรถและร้านขายสินค้าจากประเทศจีนไปทั่วบริเวณ

ถนนซอยเล็กๆ ที่แยกจากถนนใหญ่จะเดินถึงกันแทบจะทุกสายในแม่สาย บางถนนที่เคยเป็นถนนดินกลับกลายเป็นทางปูนซีเมนต์ ...  ฉันชอบเดินขึ้นเดินลงไปตามไปตามตรอกซอกซอยของถนนเล็กๆ ซึ่งเป็นเนินเขา จะเห็นบ้านสร้างบนเนินต่างระดับกันอย่างมีเสน่ห์ ฉันมักจะเดินดูชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนที่นี่

นอกจากนี้ ที่แม่สายยังมีพระธาตุดอยเวา (แปลว่าแมงป่อง) ที่สร้างอยู่บนภูเขา มีบันได้ให้เดินขึ้น 207 ขั้น และมีทางถนนให้รถขึ้นได้ด้วย ฉันมักจะตื่นเช้าเพื่อมาเดินออกกำลังกายด้วยการเดินขึ้นพระธาตุดอยเวา และยืนมองไปยังฝั่งพม่า มองดูความเปลี่ยนแปลงของบ้านเมืองพม่าที่ความเจริญย่างกรายเข้ามาพร้อมๆ กับการตัดต้นไม้ทำลายธรรมชาติบนภูเขาใหญ่... แม้ว่า...แม่สาย..นับวันจะเจริญมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เส้นทางเดินเล็กๆ ก็ยังคงความมีเสน่ห์ให้ฉันมาเดินเล่นอยู่ทุกเมื่อ 

ที่ร้านอาหาร “ริมน้ำ” ซึ่งอยู่ริมแม่น้ำแม่สาย ตีนสะพานด้านซ้ายของด่านไทย...เมื่อสิบกว่าปีมาแล้ว ...ฉันมาแม่สายครั้งแรกๆ ขณะที่ฉันและสามีนั่งรับประทานอาหารจานโปรด คือ ต้มยำปลาแขะ (ปลาน้ำจืดในลำน้ำแม่สาย) มีเด็กชายชาวพม่า อายุประมาณ 13 ขวบ นุ่งโสร่ง มุดรั้วลวดหนามมาจากฝั่งพม่า ว่ายน้ำดำผุดดำว่ายในลำน้ำแม่สายและมาขึ้นฝั่งตรงใต้สะพานข้ามที่เชื่อมสองแผ่นดิน เด็กคนนั้นเกิดทะเลาะชกต่อยกับเด็กพม่าอีกกลุ่มหนึ่ง จนต้องหนีผ้าโสร่งหลุดลุ่ยว่ายน้ำกลับไปด้วยกายล่อนจ้อนเห็นก้นสีคล้ำดำเนียน... ฉันกับสามีนั่งมองแล้วอดอมยิ้มไม่ได้

 3 ปีต่อมา...ขณะที่ฉันนั่งมองความเป็นไปของสองฝากฝั่งแม่น้ำแม่สายเช่นทุกครั้ง เด็กหนุ่มชาวพม่าคนเดิม ตอนนี้โตเป็นวัยรุ่นประมาณ 15 ปี เดินมาหาฉันกับสามีและบอกขายพลอยพม่าให้ฉันพร้อมยื่นเม็ดพลอยให้ดู แต่ฉันปฏิเสธ แล้วเราก็เริ่มคุยและรู้จักกัน

อีก 5 ปีให้หลัง ฉันและสามียังคงกลับไปนั่งรับประทานอาหารที่ร้าน “ริมน้ำ” ชายหนุ่มรูปหล่อวัยฉกรรจ์ชาวพม่าออกมายืนหน้าร้านใกล้ร้านอาหารริมน้ำเรียกลูกค้า เขานั่นเอง ..เปิดร้านขายของเล่นและสินค้าอื่นๆ ที่มาจากประเทศจีนให้นักท่องเที่ยว เขาเช่าห้องเปิดร้านเป็นหลักเป็นฐานแล้ว เราทักทายกันเหมือนคนรู้จักทุกครั้งที่เจอกัน

กลางเดือนมกราคมที่ผ่านมา ฉันกลับไปเที่ยวแม่สายอีก ครั้งนี้ฉันทำบัตรผ่านแดนเข้าไปเที่ยวฝั่งพม่าเหมือนเช่นเคย แต่ครั้งนี้ฉันเกิดอยากไปเที่ยวชมหมู่บ้านกะเหรี่ยงคอยาวว่าเป็นอย่างไร (ทั้งๆ ที่เดิมไม่นิยมไปดูพวกเขา และรู้ว่าในเมืองไทยก็มี) โดยการนั่งรถสองแถวของพม่าซึ่งพอเราผ่านการตรวจคนเข้าเมืองที่ด่านของสองประเทศ ย่างเข้าสู่พม่าที่ปลายสะพานด้านพม่า จะมีคนขับรถเข้ามาถามเพื่อพาเที่ยวในราคาคนละ 50 บาท ไป-กลับ คนขับรถพาเราแวะชมวัดพม่า และไปสักการะเจดีย์จำลองมหาเจดีย์ชะเวดากอง แล้วต่อไปยังหมู่บ้านกะเหรี่ยงคอยาวและชาวเขาเผ่าอาข่า เสียค่าผ่านประตู คนละ 90 บาท

จริงๆ แล้วที่นี่มิใช่เป็นที่อาศัยแต่เดิมของชาวกะเหรี่ยงคอยาว คนขับรถซึ่งเป็นชาวไทยใหญ่พูดภาษาไทยได้ แต่พูดภาษาพม่าไม่ได้บอกกับฉันว่า ทางการท่องเที่ยวของพม่าจัดให้ชาวกะเหรี่ยงคอยาวมาอยู่ในที่นี้เพื่อจัดให้เป็นที่สำหรับให้นักท่องเที่ยวมาชมเพื่อหารายได้ ซึ่งฉันก็คิดว่าเป็นความคิดที่ดี ทำให้ชาวเขามีรายได้ด้วย (แต่เดิมเคยคิดว่าเป็นการทำลายวิถีชีวิตดั้งเดิม แต่โลกเปลี่ยนไปแล้ว) ฉันเองช่วยอุดหนุนสินค้ากระจายรายได้ ได้ย่ามมา 1 ใบและผ้าพันคอหนึ่งผืน

หากท่านใดจะไปเที่ยวแม่สายคราหน้า อาจจะแวะไปให้กำลังใจและอุดหนุนสินค้าชาวกะเหรี่ยงคอยาวบ้างก็ได้นะคะ...เที่ยวให้สนุก อย่าคิดอะไรมาก เดี๋ยวจะเครียด...

 

 

 

 

< >


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
J1214 วันที่ : 25/01/2010 เวลา : 13.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jittima1214

โฮ่ๆๆๆๆๆ.....ย่ามนั่น

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 23/01/2010 เวลา : 18.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

คิดถึงเผาอาม่า แล้วคิดถึงแม่ คิดถึงพ่อจริงๆนะ วันนี้ โทรไปหาเพื่อนรัก อดีตนายไปรษณีย์ ที่ศรีตรัง เขาเออร์ลีออกไปทำสวนยาง
คนช่างเล่า โทรฯถาม ว่าเออ คล่อง ยางราคาดี มึงได้เช้าละกี่โลหล่า
ไอ้คล่องของเพื่อนบอกว่าหม่ายเท่าใด ตัดได้แต่สวนนี้เอง สวนโน้น ยางมากหว่า ปีหน้าตัดได้
คนช่างเล่าถามต่อ แล้วได้ กี่ผื่นยางหล่า
คล่องตอบว่าได้แค่ 300 โลเอง ปีหน้าคงดีหว่านี้ สวยโน้นตัดได้
ฮาๆๆ300โล คูณ 100 แม่เจ้าโว้ย

เจ้าหญิงหม่ายถามสักคำว่าตกต้นมะยมที่ทุ่งสงพันพรื้อมั่งใจดำจ๊าน

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
Chaoying วันที่ : 23/01/2010 เวลา : 15.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ความเห็น 15..แม่Cat ขนมกล้วยสูตรอร่อย ตามไปกินแล้วจ้า


ความเห็น..16-17...คนช่างเล่า...
ไม่ช่ายภาพสาวที่อุ้มลูกนะ ...อันนั้นฝากบ่าวสุนทร..
แต่ของเติ้น...ยายที่ใส่ห่วงที่คอ ที่นั่งยิ้มเป็นนางแบบนะ ฝากเติ้นนิ
...ปูไทย...ไปไต้หวัน...ขี่เรือบินไป..
...บัดนี้ ปูพม่า ก็นั่งเครื่องมาจากย่างกุ้ง มาไทยได้เช่นกันค่ะ
...ยางกิโลละ 100 บาท จริงสินะ...ต้องขอบคุณ คุณพ่อและคุณแม่ที่ปลูกไว้ให้เรา...ถึงได้มีวันนี้..
หน้าเหลี่ยม..เห็นไปปลูกยางโยที่เขมรมั้ง

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
Chaoying วันที่ : 23/01/2010 เวลา : 15.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ความเห็น 13 ...กูเรคก้า...มะจีกู้ลูกอ่อน หรือไม่ก็ไปคลำหอยอยู่...คงต้องชวนนายหัวหนังสือพิมพ์คนตรังล่ะมั้ง

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 23/01/2010 เวลา : 06.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

เห็นปู แล้ว นึกถึงเมือคราว สนามบินอยู่ดอนเมือง เคยทำงานที่ดอนเมือง ดึกๆ เทียวบินสินค้าผ่านดอนเมืองไปไต้หวันมีปูตัวโตๆกุ้งโตส่งไปมากมาย บา้นเราสมัยเด็กเห็นผู้ใหญ่เขาหาปูกันจับกุ้งแม่น้ำตัวโตๆเช่นนี้แหละ
สาวศรีตรัง จะไปนั่งเป็นชาวเผารัยเอย

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 23/01/2010 เวลา : 06.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

เอาคนคอยาวมาฝาก แถมอุ้มมาอีกหนึ่งโห้ยเลี้ยงไหวไหมนี่

ราคายาง กก.ละ100บาท คิดถึงพรกยางซินะ คิดถึงแม่เฒ่า พ่อเฒ่ามั่งหม้าย ให้ตางค์มาเรียนหนังสือ ไม่อยาก ตื่นแต่หัวรุ่ง แล้วยังอีไปทำงานดังเดิม

พ่เฒ่าแม่เฒ่า บ่นในใจว่า มันไม่พ้นกู หล่าวๆๆ

ดีใจจ๊านยางราคาแพง เดียวไอ้เหลี่ยม ว่าที่แพงเพราะมันหลาว

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
Cat@ วันที่ : 23/01/2010 เวลา : 05.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

ขอบคุณนะค่ะ สำหรับข้อมูล

..


ขอให้มี่ความสุข กับ วีคเอ็นส์

เชิญจีะ

มาชมสูตรอาหาร
กับ แม่นางกระบี ..จ้า

ตอนกล้วยแก่หงอม แปรงโฉม สูตรแม่แคทจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
passama วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 21.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/passama
สิ่งที่เราไม่มีเราจะไม่สูญเสียมันไป

ขอบคุณที่นำภาพสวยๆและประสบการณ์ดีๆมาแบ่งปัน

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
J1214 วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 18.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jittima1214

เง้ออ...เที่ยวกันเข้าไปแร๊ะ
จีกุ๊ไม่พาเที่ยวแล่วนิ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
Chaoying วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 16.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ความเห็นที่ 11...มดเอ็กซ์ ..ดีใจจัง ที่มดเอ็กซ์มากินปูที่ซื้อฝาก..มีตะกั่ว ก็ดีสิ จะได้เอาตะกั่วไปขาย เอาเนื้อปูไปกิน ..ได้ ทูอินวัน...แหละ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
mod-x วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 13.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mod-x

เจ้าหญิงจ๋า แวะมากินปูตามที่ตัวเองชวนแล้วนะ แต่เอ..กุ้งแม่น้ำตัวโตๆ นั่น ที่เค้าเคยลือกันว่ารุ่นมีตะกั่วยัดหัวให้มันหนักอะป่าวหนอ...55555

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 12.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

เทียวหม้ายด้ายหยุด เทียวจัง

น้องสาวกลับบ้านแล้ว ครับคิดถึงแม่ คิดถึงพ่อ รอหิตตะแม่ ไปเทียวหน้า ไปหลายวันแน่ๆ
งานมันยุ่งจัง เข้าใจเจ้าหญิง คือแลแม่หม้ายอยากให้ผลัดวัน เพราะเจ้าหญิงพบมาแล้ว แม่ตายเสียก่อนแล้วอีเสียใจ พ้มกะรู้ คิดถึงจัง แม่ครับผมฝากน้องสาวหอมแม่กันตะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
Chaoying วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 10.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ความเห็นที่ 6 ...โอ้โห..บก. วานิช แห่งหนังสือพิมพ์คนตรัง ให้เกียรติมาเยือน แม้จะแลแต่โรป ก็ถือว่าเป็นบุญ..ที่ทำให้รู้ว่า...ยังมีลมหายใจอยู่.. อ่านมากเดียวเป็นลม
...เผ่าอาม่า...ฮ่าๆๆๆ อา...สายไปแล้ว จริงๆ แม่สายจ๋า

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Chaoying วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 10.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ความเห็นที่ 5...พี่สุภาวัลย์ค่ะ...ดีใจที่พี่มาเยี่ยมค่ะ กลับมาจากทางเหนือหรือยังคะ...ฮั่นแน่ ไปขอบด้งมา น่าอิจฉามากๆ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
Chaoying วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 10.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ความเห็นที่ 4...มะจีกู้...ขอบคุณมากๆ ค่ะ
.. นกซออู้...เอ๊ะ...ทำไม ชื่อ อู้ ๆๆ ด้วยนะ ชอบอู้หรือเปล่า หรือร้องเสียงเหมือน..ซออู้
..ปูน้ำเค็ม...ช่าย...มาจากทะเลฝากตะวันตก อันดามัน ด้านพม่า..ที่แม่สอด ก็มี มาจากพม่าเหมือนกัน
..แม้แต่ปูเค็ม ที่ใส่ส้มตำ ก็มาจากพม่าค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
วานิชสุนทรนนท์ วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 09.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontrang49
ความเรียง บทความขนาดสั้น บทกวี จากคนบ้านนอก... ติดตาม... นสพ.ฅนตรัง ได้ที่... http://www.oknation.net/blog/kontrangnews

แวะมาบอกว่า ชอบเผ่า อาม่า...

แต่สายไปแล้ว แม่สายเอ๋ย... 555

ฮาย... แลแตโรป ไม่อานนิ...

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Supawan วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 08.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

ชอบภาพแรก เด็กน่ารักจริงๆค่ะ ...

ตามมาเที่ยวนะคะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
มะจีกู วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 08.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/majeeku
เปลี่ยนความคิด   ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยน

ไปหลายหนแล้วแม่สาย
นกนั้นเรียกนกซออู้
กุ้งแม่น้ำตัวขนาดนี้
บ้านเราก็เคยมี
ส่วนปูดำน่าจะมาไกล
เพราะเป็นปูน้ำเค็ม

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Chaoying วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 07.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ถั่วปากอ้า...ที่หัวเราะอยู่ในถุง ฝากมะจีกู้นนิ..หลบมาอ่านนะ...ขอบคุณมากที่มา เจิม...ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Chaoying วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 07.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

หวัดดีค่ะ..ไปเที่ยวแม่สายครานี้ ไม่ได้นำภาพแม่สายมาฝากนะคะ...ขอโทษทีนะคะ สำหรับท่านไม่เคยไป

..ส่วนท่านที่เคยไป...คงยังจำกันได้นะคะ
..กูเรคก้า เห็นมะจีกู้ นุ่งผ้าถุงยืนหันหลัง ขายของอยู่ในฝั่งพม่าไหมจ๊ะ
...คุณบลูฮิล...ช่วยบอกด้วยว่า...นกที่อยู่ในกรงนั้น นกอะไร
...คุณยายสวยๆ ในภาพ...ขอฝากให้ คุณคนช่างเล่า..และคุณพันธุ์สังหยด
...ส่วนสาวสวย..เต้นรำ มอบแด่ หมู่บ้าน.. ร้านแตง
...ปู มอบให้..มดเอ็กซ์
...ส่วนกุ้ง ฝากให้แม่ Cat Germany ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
มะจีกู วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 07.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/majeeku
เปลี่ยนความคิด   ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยน

เจิม ครับ
ค่อยมาอ่าน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน