*/
  • Chaoying
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pkanesuan@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 583
  • จำนวนผู้ชม : 2126802
  • จำนวนผู้โหวต : 1100
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1100 คน
<< กุมภาพันธ์ 2020 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563
Posted by Chaoying , ผู้อ่าน : 922 , 06:43:55 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน ลาดพร้าวซอยสิบสอง , สุรศักดิ์ และอีก 6 คนโหวตเรื่องนี้

                                                 

                                                คนโอเค...ล่องเลตรัง จัดกิจกรรมที่เกาะลิบง ปี 4 ตอน (3)

                                                         ไปบ้านมาเรียม... ตามล่า หาขยะ ริมชายหาด

           เกาะลิบง เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในบรรดาเกาะของจังหวัดตรัง อยู่ในทะเลอันดามัน ที่มีประชากรพะยูน หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า “ดุหยง” หรือ “หมูดุด” ประมาณ ๗๐ เปอร์เซ็นต์ของพะยูนในประเทศไทยอาศัยอยู่รอบเกาะ เนื่องจากบริเวณดังกล่าวมีแหล่งหญ้าทะเลที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งเป็นอาหารหลักของพะยูน

           แม้เกาะลิบงจะเป็นเกาะใหญ่มีหลักฐานสำคัญทางประวัติศาสตร์เคยเป็นที่ตั้งเมืองตรังในอดีต บนเกาะมีประชากร ๙๐ เปอร์เซ็นต์ นับถือศาสนามุสลิม และชาวไทยเชื้อสายจีน ๑ เปอร์เซ็น ทำอาชีพปลูกยางพารา ประมงพื้นบ้าน และการท่องเที่ยว แต่เกาะลิบงก็ไม่ได้เป็นที่สนใจหรือรู้จักของคนส่วนใหญ่มากนักเมื่อเทียบกับเกาะอื่นๆ ที่เป็นแหล่งการท่องเที่ยวเด่นๆ ของ จ. ตรัง

          จนกระทั่งเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๒ ที่ผ่านมา ได้มีการพบพะยูนทารกสีเทาชมพูที่พลัดหลงกับแม่ที่ จ. กระบี่ ซึ่งได้รับการช่วยเหลือจากคนในท้องถิ่น ต่อมาสัตวแพทย์จากกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งของประเทศไทยได้ช่วยเหลือโดยการย้ายมาเรียมไปอนุบาลยังเกาะลิบง จ. ตรัง เพื่อที่ว่าเมื่อแข็งแรงโตพอรู้จักหากินเองได้ จะได้อยู่ตามธรรมชาติกับบรรดาเพื่อนพะยูนในที่ซึ่งมีอาหารหญ้าทะเลอุดม พะยูนน้อยเพศเมียที่ไร้เดียงสาได้รับการตั้งชื่อว่า “มาเรียม” ซึ่งแปลว่า “ผู้หญิงที่มีความสง่างามแห่งท้องทะเล” ความน่ารักน่าเอ็นดูของพะยูนน้อยกำพร้าแม่ที่มีมนุษย์เป็นแม่นมนำมาเลี้ยงดูได้กลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ขวัญใจของคนไทยและเป็นที่สนใจของทั่วโลกในขณะนั้น

เครดิตภาพจากคุณสุวิท สารสิทธิ์ แห่งเกาะลิบง แม่นมของมาเรียม

เครดิตภาพจากอินเตอร์เน็ต นิวส์ไทยพีบีเอส

เขาบาตู บริเวณหน้าหาด "ดุหยง" หรือ "หาดเขาบาตู" คือ สถานที่อนุบาลมาเรียม ตอนนี้ น้ำกำลังลง

          เกาะลิบง ในช่วงที่พะยูนน้อยมาเรียมได้ถูกนำมารับการอนุบาลที่บริเวณริมหาดเขาบาตู กลายเป็นหมุดหมายของนักท่องเที่ยวหลายคนที่หวังจะมาเห็นพะยูนน้อยมาเรียมในช่วงนั้น ในขณะที่คนส่วนใหญ่ติดตามทางทีวีและโซเชียลมีเดีย

          ฉันได้เฝ้าติดตามข่าวคราวความเป็นไปทางทีวีและทางเฟสบุคทุกวัน และรู้สึกดีใจมากทุกครั้งที่ได้เห็นภาพข่าวพะยูนน้อยกินนมที่คนป้อนทางขวดได้ มีสุขภาพแข็งแรง ฝึกว่ายน้ำกับ “แม่ส้ม” เรือยางสีส้มที่พะยูนน้อยคิดว่าคือแม่ บางครั้งรู้สึกเป็นห่วงกังวลเมื่อรู้ว่ามาเรียมหายไปเพราะความไม่รู้ว่าทะเลมีน้ำขึ้นน้ำลงเร็ว เพราะพะยูนน้อยไร้เดียงสาไม่มีแม่พะยูนคอยสอน

          “ขอให้พบมาเรียมด้วย อย่าเป็นอะไรนะ” นั่นคือคำภาวนาในใจฉัน เมื่อพะยูนน้อยหายไปจากบริเวณที่ปล่อยไว้ตอนกลางคืน แต่เมื่อรุ่งเช้าหาเจอมาเรียม พบว่าไปนอนหลับอยู่ที่ซอกหิน ฉันก็โล่งใจไม่ต่างจากหลายๆ คนที่เฝ้าดู

           ทว่า...เมื่อพะยูนน้อยมาเรียมได้เสียชีวิตลง จากอาการติดเชื้อ และพบพลาสติกหลายชิ้นในสำไส้จนอักเสบในช่องท้อง เมื่อวันที่ ๑๗ สิงหาคม ๒๕๖๒ อ่านเพิ่มเติมได้จากเว็บไซต์นิวส์ไทยพีบีเอส  https://news.thaipbs.or.th/content/283006    เกาะลิบง ก็ได้ค่อยๆ ห่างหายไปจากความสนใจของคนไทย

เครดิตภาพจากอินเตอร์เน็ต

เศษพลาสติกที่พบในลำไส้มาเรียม เครดิตภาพจากอินเตอร์เน็ต นิวส์ไทยพีบีเอส

           แต่การมีชีวิตอยู่ที่เกาะลิบงเพียง ๑๑๔ วันของมาเรียมได้กลายเป็น “ทูตสันถวไมตรีแห่งท้องทะเลไทย” จากการนำเสนอข่าวเรื่องของมาเรียมของสำนักข่าวต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศ ส่งผลให้องค์กร หน่วยงานต่างๆ ให้ความสนใจ และเพิ่มเงินทุนสำหรับการอนุรักษ์พะยูนในประเทศไทย และมีการออกกฎหมายที่เป็นมิตรกับสัตว์ทะเล เช่น การห้ามผู้ค้าปลีกชาวไทยแจกถุงพลาสติก ซึ่งได้งดแจกตั้งแต่เดือนมกราคม ๒๕๖๓ เป็นต้นมา

           พวกเราชาวบล็อกเกอร์โอเคเนชั่นหลายคนเคยไปทำกิจกรรมที่เกาะลิบงและเคยไปปลูกหญ้าทะเลให้พะยูน (ที่อ่าวบุญคง อ. สิเกา จ. ตรัง) มาแล้วถึง ๓ ครั้ง นับตั้งแต่ปี ๒๕๕๖ และล่าสุดเมื่อเดือนตุลาคม ๒๕๖๒ นับเป็นครั้งที่ ๔ ที่เรามาจัดกิจกรรมที่เกาะลิบง โดยการสนับสนุนของบริษัทยูนิซัน และมีเพื่อนๆ จากกลุ่มทหารเรืออาสา กลุ่มชุมพรอาสา และกลุ่มปัตตานีรักบ้านเกิด ร่วมด้วย อ่านเรื่องย้อนหลังได้ กรุณาคลิก

http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying/2019/12/15/entry-1

http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying/2019/12/27/entry-1 )

        หนึ่งในกิจกรรมครั้งนี้ เราจึงตั้งใจที่จะไป “เยี่ยมบ้านมาเรียม” แม้ว่าพวกเรามาช้าไป มาเรียมได้จากไปแล้วก็ตาม และพวกเราจะไป “ตามล่า หาขยะ ริมหาดเขาบาตู” อย่างน้อยๆ ก็เพื่อช่วยกำจัดขยะที่จะเป็นภัยต่อพะยูนและสัตว์น้ำอื่นๆ ลงได้บ้าง            ตามมาเลยค่ะ

 

เวลาสี่โมงเย็น พวกเราทั้งรุ่นเยาว์รุ่นใหญ่ นัดรวมพล เตรียมอาวุธพร้อมถุงดำ เพื่อไปตามล่า หาขยะ

สมาชิกรุ่นเยาว์กลุ่มนี้เคยมาทำกิจกรรมที่เกาะลิบง และเคยปลูกหญ้าทะเลให้พะยูนเมื่อครั้งที่ผ่านมา ขอบคุณคุณแม่ที่เพาะบ่มหัวใจรักษ์พะยูนและสิ่งแวดล้อมแก่เด็กๆ 

พร้อมค่ะ ไปเก็บขยะกันนะคะ

บล็อกเกอร์นรอง น้องฟ้า และ น้องก้อยกับน้องพลอย มาแล้ว

"เอ้า ขึ้นรถ จ้า" เสียงบล็อกเกอร์ชบาตานีตะโกน

ทุกคนขึ้นรถกระบะ ความสนุกสนานตื่นเต้นก็เริ่ม ด้วยหัวใจเบิกบาน ส่วนบล็อกเกอร์เจ้าหญิงหายไปไหน

"พี่ไปรถเครื่องกับผม" คุณสุวิท บอกกับฉัน ก่อนที่เราจะควบมอเตอร์ไซด์นำหน้ากระบะไป

 

มาถึงสวนยาง ทางเดียวกับที่เราเคยเดินเพื่อจะไปปีนเขาบาตูนั่นเอง แต่เมื่อตอนที่เจ้าหน้าที่นำพะยูนน้อยมาเรียมมาอนุบาล ทางจึงถูกปรับให้กว้างขึ้น รถกระบะที่สมาชิกนั่งมาขับขึ้นเนินสูงชัน ในขณะที่คุณสุวิท (บังจ้อน) กับเจ้าหญิงควบรถเครื่องไปทางซ้ายซึ่งเป็นทางเล็กๆ สูงๆ ต่ำๆ กระเด้งไปบนรากยาง ระหว่างต้นยางพารา แต่ชันน้อยกว่า แล้วก็เลี้ยวขวาเลาะตีนเขาบาตูลงไป

ทางลงไป "บ้านมาเรียม" ด้านซ้ายเป็นหน้าผา หากตกลงไป ก็ลงทะเล ด้านขวาเป็นเนินป่ายางพารา เจ้าหญิงกับบังจ้อนขี่รถเครื่องลงไปถึงด้านล่างแล้ว แต่เพื่อนๆ บนรถกระบะต้องจอดด้านบน และทุกคนก็ลงเดิน

เรามาถึงบริเวณนี้ เรียกว่า "อ่าวดุหยง" หรือ "อ่าวเขาบาตู" (ดุหยง ก็คืออีกชื่อหนึ่งของ พะยูน) ที่มองเห็นตรงยอดต้นมะพร้าว นั่นคือ เขาบาตู ตรงนี้ เคยเป็นที่ทำการของเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในการอนุบาลพะยูนน้อยมาเรียม

 

ด้านล่างลงไปที่หาด คือ บริเวณที่นำมาเรียมมาปล่อยและเลี้ยงดูให้นม แต่ตอนนี้น้ำลง หากน้ำขึ้น ก็จะขึ้นมาเต็มถึงฝั่ง

คุณสุวิท หรือ "บังจ้อน" เพื่อนสนิทของพวกเรา ผู้ทำหน้าที่ "แม่นม" ของมาเรียม เล่าเรื่องราวของการดูแลมาเรียมที่นี่

ทุกคนฟังเรื่องราวชีวิตความเป็นอยู่ของมาเรียมอย่างตั้งใจ จากคุณสุวิท เหมือนเรื่องราวเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ในสถานที่จริง

แต่ละคนต่างบันทึกเสียงการบรรยายและถ่ายรูป เรายิ่งรู้สึกสะเทือนใจเมื่อได้ยินเรื่องราวและการจากไปของมาเรียมเพราะกินขยะ

บังจ้อน ผายมือประกอบการอธิบาย ว่า ได้นำมาเรียมไปฝึกว่ายน้ำที่ตรงนั้น และเมื่อหายไป "ผมเป็นคนไปพบ นอนอยู่ที่ตรงนั้น" บังจ้อนบอก

เรื่องราวเกี่ยวกับการดำรงชีวิตของมาเรียมและการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ น่าสนใจมาก

ทุกคนตั้งใจฟัง

นี่คือ แม่ส้ม ที่มาเรียมคิดว่าแม่ เวลาว่ายน้ำใต้ท้องแม่ส้ม เหมือนว่ายน้ำใต้ท้องแม่

คุณสุวิท สารสิทธิ์ อธิบายให้เราฟังอย่างละเอียด เพราะเป็นคนที่ใกล้ชิดกับมาเรียมที่สุด

ป้ายแสดงการอนุบาล มาเรียม กับข้อมูลให้ผู้มาเยือนได้ศึกษา

แสดงให้เห็นถึงการรายงานสภาพสุขภาพของน้องมาเรียม ในแต่ละวัน

แนวทางในการนำนักท่องเที่ยวชมพะยูนในท้องทะเลตรัง

นี่คือ บันได ทางลงไปยังชายหาด ที่เคยใช้สำหรับลงไปดูแลพะยูนน้อยมาเรียมในน้ำ และยังใช้ได้อยู่ทุกวันนี้

ก่อนจะลงไปตามล่า หาขยะตัวร้าย ที่ทำให้มาเรียมเสียชีวิต เราต้องมีอุปกรณ์ "ถุงตาข่าย" เพื่อจะเอาไว้ใส่จองจำขยะ

แบ่งกัน หรือ ใช้ด้วยกันก็ได้ครับ

แล้วพวกเราก็เดินลงบันไดที่น่ารักเก๋ไก๋ ลงไปที่หาดด้านล่าง

ลุย..เราแยกย้าย กัน ตามล่า หาขยะ ริมหาดที่น้ำลง จนหินผุด อยากจะเดินไปที่เห็นน้ำอยู่เบื้องหน้า แต่..อย่าเลย โคลนลึกมาก

แม้ตอนนี้น้ำจะลง แต่ในยามที่น้ำขึ้น ทำให้เรารู้ว่า ณ ที่ตรงนี้เป็นที่พะยูนน้อยมาเรียม มาใช้ชีวิตอยู่นะหรือ เป็นแบบนี้เอง เราเข้าใจมากขึ้นเมื่อเห็นสภาพโขดหินจริง ว่า เวลาที่ข่าวบอกว่า "มาเรียมไปนอนหลับอยู่ที่ซอกหิน พอน้ำลง ก็ลงตามน้ำไม่ทัน"

อะนาคาริค กับชบาตานี สองบล็อกเกอร์โอเค เมื่อเจอกัน มีแต่ความสนุกสนาน เฮฮา ..ตอนนี้แยกย้ายกันไป ตามล่า หาขยะ

"ไชโย เจอแล้ว ได้แล้ว ชิ้นที่ ๑"  บล็อกเกอร์ชบาตานี ชูขยะร้ายหน้าตาน่าเกลียดที่จับได้ด้วยความดีใจ

คนอื่นๆ ก็ออกตามล่า หาขยะ 

อา..เจอแล้ว หนึ่ง ชิ้น

"พ้ม ก็ได้แล้ว ชิ้นใหญ่เลย พี่เจ้าหญิงถ่ายรูปให้หน่อย" บล็อกเกอร์อะนาคาริกชูท่อขยะอันน่าขยะแขยง

บล็อกเกอร์นรอง ก็ได้แล้ว ชิ้นที่ ๑ ดีใจเหมือนได้ทอง

น้องพลอย ก็เจอ ขยะแล้ว "แม่ๆ อยู่นี่ค่ะ"

จากจุดที่เราเดินเก็บขยะ มองไปจะเห็นหอคอยชมพะยูนอยู่ไกลๆ ด้านโน้น เป็นหมู่บ้านชุมชนหนาแน่น และเป็นแหล่งที่ขยะชุก ได้แต่หวัง ว่าการจากไปของมาเรียมจะทำให้ชุมชนตระหนักถึงภัยร้ายของขยะที่ทิ้งลงทะเล

"ไชโย เจ้าหญิงก็ล่าขยะมาได้แล้วค่ะ"

หนุ่มผู้นี้ผละจากสตูดิโอที่ทำงานในกรุงเทพฯ  มาตามล่า หาขยะ พลางชมวิวสวยๆ ไปด้วย

ผมมีความสุขใจที่ได้มาเก็บขยะริมหาด อากาศดี๊ดี ที่เกาะลิบง

"น้องนก" ทหารเรืออาสา ..บางครั้ง ต้องเสี่ยง เอามือล้วงไปควานหาขยะ ที่อยู่ในซอกเหลือบหินคม อีกคนกำลังดึงขยะบางอย่างสุดแรง

"ผมเจอขยะวายร้าย และเอาออกมาได้แล้วครับ มันซ่อนอยู่ใต้หิน" 

เราได้เห็นปูเสฉวน หรือ "หอยฝากตัว" สวยๆ เดินตามพื้นทราย เด็กๆ ได้เรียนรู้ว่า ที่เห็นในเปลือกหอย แต่มันคือ ปู

ขอขอบคุณเจ้าหน้าที่ พี่ๆ อสม. เกาะลิบง ที่มาร่วมกิจกรรม ตามล่าหาขยะ

"นี่ไง เจอพลาสติก ที่เหมือนที่เจอในท้องมาเรียมเลย มันคล้ายสาหร่ายมากเลยค่ะ"

"พี่ยา" ก็เจอขยะค่ะ (มาเกาะลิบงเป็นครั้งที่สองแล้ว)

มันฝังตัวลึกลับ เจ้าขยะตัวร้าย แต่ไม่พลาดสายตาของหนุ่มลิบงเจ้าของพื้นที่ไปได้

โอ้โห เสื้อใครเนี่ย

ว้าย..เนี่ยหรือ คือ ตัวกั้ง ทำไมน่ากลัวจัง

บังจ้อน ตามมาอธิบาย แต่ละจุดให้ฟัง เกี่ยวกับชีวิตของมาเรียม "น้องเค้ามานอนหลับอยู่ตามซอกหินนี้ครับ น้องเค้าไม่รู้จักน้ำขึ้นน้ำลง"

วันนั้นที่น้องมาเรียมหายไป "ผมไปเจอน้องเค้านอนอยู่ที่ตรงโน้น" บังจ้อนชี้ให้ดู

นี่คือ พลาสติก ที่ถูกน้ำซัด มันดูเหมือนสาหร่ายทะเลมากๆ แล้วพะยูนหรือสัตว์ต่างๆ เขาจะรู้ไหมนี่ ว่ามันกินไม่ได้

 

ปฏิบัติการตามล่า หาขยะ ..บางครั้ง มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

แต่พวกเรา ก็จะไปตามล่ามัน

บล็อกเกอร์สำรวจฟ้า กำลังเพ่งพิศ พิจารณา ว่า สาหร่ายหรือพลาสติก กันแน่

มันคือ ถุงพลาสติก ที่น้ำซัดสาด นานวันเข้า สภาพของพลาสติกเหมือนสาหร่ายทะเล และนี่เอง ที่สัตว์ทะเลไม่รู้นึกว่ากินได้

มันคือ ถุงพลาสติกนะคะ ไม่ใช่สาหร่ายทะเล แล้ว เต่า ปู ปลา พะยูน จะรู้ไหมเนี่ย อันตรายมากจริงๆ

เจอแล้ว ..ขยะชิ้นหนึ่ง ดึงเฉยๆ ไม่ออก

ดีงดี ๆ ไม่ชอบ ต้องให้ออกแรงดึง

ดีงอีกที ก็ยังไม่ออกมา จนเหนื่อย แรง

"มานี่ ต้องเจอกับพ้ม" ทหารเรือนก ขันอาสาช่วยดึงให้

ในที่สุดเจ้าขยะตัวร้ายก็สิ้นฤทธิ์

พี่โต้ง บล็อกเกอร์สำรวจฟ้า ยังตามล่าไม่หยุด มันเยอะไปหมด

เวลาหกโมงเย็น ใกล้ค่ำแล้ว ...เก็บขยะ ได้เยอะมากมาย เอาไปไหนต่อ

ต่างคนต่างได้ขยะมาเยอะเต็มถุง

คุณสุวิท บอกว่า เอามาผูกไว้ที่ต้นไม้ เพื่อให้น้ำทะเลชะล้างก่อน เวลาน้ำขึ้น..จากนั้นผมจะนำไปทิ้งเพื่อกำจัดต่อไป

ผลงานของพวกเราวันนี้ครับ

อย่าลืม เราสองคนด้วยครับ

ขอบคุณบล็อกเกอร์ชบาตานีและทีมจาก จังหวัดปัตตานี ในภาพนี้ ชบาตานีสนใจเปลือกหอยที่แขวนอยู่ที่เสา

นี่คือ โครงการ "หาบ้านใหม่ให้ปูเสฉวน" ซึ่งเปลือกหอยเหล่านี้ ไม่ได้เก็บไปขาย แต่บังจ้อนเก็บเพื่อนำไปเป็นบ้านใหม่ให้ปูเสฉวนที่มันจะย้ายเปลือกหรือย้ายบ้านเมื่อมันตัวใหญ่ขึ้น "บางตัวน่าสงสารมากที่มันหาบ้านไม่ได้ มันก็จะไปอยู่ในกระป๋องหรือขวดพลาสติกที่ทิ้งไว้" บังจ้อนบอก 

"หาบ้านใหม่ ให้ปูเสฉวนหรือหอยฝากตัว" อีกโครงการหนึ่งที่บังจ้อนกำลังทำอยู่ น่าสนใจมาก

เกาะลิบง มีหอยฝากตัว หรือ จริงๆ มันคือ ปู ที่อาศัยอยู่ในเปลือกหอย เรียกว่า ปูเสฉวน มันจะต้องเปลี่ยนเปลือกหอยเมื่อมันตัวใหญ่คับเปลือกหอยที่อยู่เดิม มันจะต้องหาเปลือกหอยใหม่ ที่ใหญ่กว่า แต่หากมันหาเปลือกหอยไม่ได้ มันก็จะไปอาศัยตามกระป๋องหรือขวดที่คนทิ้งไว้แทน 

ขอขอบคุณบล็อกเกอร์นรอง จากบริษัทยูนิซัน คนต้นเรื่องที่ทำให้เกิดกิจกรรมดีๆ ครั้งนี้ ขอบคุณน้องก้อยและทีมชุมพรอาสาจากจังหวัดชุมพร

ขอบคุณบล็อกเกอร์ อนาคาริค ที่เดินทางมาจากจังหวัดนครศรีธรรมราช

ขอบคุณทีมทหารเรืออาสา "น้องนก" และทีม จากกรุงเทพฯ

ขอบคุณบล็อกเกอร์สำรวจ ซึ่งเดินทางมาจากจังหวัดสงขลา

ขอบคุณ คุณสุวิท สารสิทธิ์ เพื่อนสนิทของพวกเรา ที่ให้บอกเล่าเรื่องราวของมาเรียม

อย่าลืม ติดตาม กิจกรรมของพวกเรา ในเอ็นทรีต่อไปนะคะ

ขอบคุณพื้นที่ดีๆ แห่งโอเคเนชั่นค่ะ

 

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Chaoying วันที่ : 10/03/2020 เวลา : 06.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ขอขอบคุณทุกท่าน ที่แวะมาชมเรื่องราวของ "บ้านมาเรียม" และร่วมกิจกรรมเก็บขยะครั้งนี้ นะคะ

ความคิดเห็นที่ 7 Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สุรศักดิ์ วันที่ : 04/03/2020 เวลา : 23.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/surasakc
เชิญอ่านบทความใหม่ "ช่วงนี้ มาซ้อมมือบวกเลข"มังกรคาบแก้ว"กันดีไหม !!" กรุณาคลิกลิงก์บรรทัดบนได้เลย   

กิจกรรมดีๆ เช่นนี้ ขอเป็นกำลังใจให้ด้วยคนครับ
และควรที่มีหน่วยงานของรัฐให้ความสำคัญและ
จัดตั้งหน่วยงานขึ้นมารับผิดชอบเก็บ "ขยะทะเล" เหล่านี้เป็นประจำ

พร้อมทั้ง ปชส.ให้ชาวบ้านและนักท่องเที่ยว
ได้รับทราบด้วย เพื่อช่วยกันจัดกิจกรรมมาช่วย
กำจัด โดยเฉพาะถุงพลาสติก อันตรายแก่
สัตว์ทะเลมากจริงๆ อย่างที่มาเรียมเจอ และ
ต้องตายไปอย่างน่าสงสารในที่สุด

ความคิดเห็นที่ 6 Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นรอง วันที่ : 03/03/2020 เวลา : 14.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nrong

คิดถึงค่ะพี่ตุ๊ก
ยิ่งอ่านยิ่งคิดถึงลิบงคิดถึงเพื่อนๆ ทุกคน
ขอบคุณมากมายเลยค่ะ อ่านหลายรอบค่ะแต่เม้นท์ไม่ได้
ลืม password ทั้งของ blog และของ hotmail ค่ะ
วันนี้เพิ่งจะได้ลงมือแก้ไขค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 5 นรอง , Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ชบาตานี วันที่ : 01/03/2020 เวลา : 06.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

ขอบคุณ ทริปตามล่าหาขยะเพื่อพี่น้องของมาเรียม
สุขใจที่ได้ไปร่วมก่อการดี ยิ่งสุขใจที่ได้เจอะเจอพี่น้องบ้านโอเคที่ได้เจอกันไม่บ่อยนัก

ต่อไปจัดทริปแบบนี้อีกบ่อยๆน่ะจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 4 นรอง , Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (2)
Anacarika วันที่ : 29/02/2020 เวลา : 17.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/grunakorn

เสียงเพรียกแห่งท้องทะเล ประหนึ่งว่าเป็นเสียงเรียกหาแม่ของมาเรียม ทำให้เราเหล่าบล๊อกเกอร์โอเคเนชั่นมารวมตัวกันอีกครั้งหนึ่ง ขอบคุณพี่นรองและเจ้าหญิง นะครับ อ่านจบรู้สึกระลึกถึงเสมอครับ

ความคิดเห็นที่ 3 นรอง , Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (2)
สำรวจฟ้า วันที่ : 29/02/2020 เวลา : 16.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

ขยะพลาสติกมากจริงๆเกาะเกี่ยวเลื้อยพันกับต้นไม้เมื่อกระแสน้ำพัดมาจนยากที่จะหลุดจนกระทั่งเปื่อยจนคล้ายสาหร่าย ยากที่สัตว์จะแยกได้ นั่นคือที่มาของความสูญเสียชีวิตพะยูน
ชาวเกาะลิบงเขาช่วยกันดูแลทะเล แต่ขยะที่เจอมากมายเพราะกระแสน้ำพัดพามา

ความคิดเห็นที่ 2 นรอง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Chaoying วันที่ : 29/02/2020 เวลา : 14.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

คห. 1 นายยั้งคิด
ใช่ค่ะ ขอบคุณที่มาเจิมคนแรกนะคะ

ความคิดเห็นที่ 1 นรอง , Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (2)
นายยั้งคิด วันที่ : 29/02/2020 เวลา : 13.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

คนทิ้งขยะไม่เลือกที่ คือ ฆาตกร

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน