*/
  • Chaoying
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pkanesuan@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 629
  • จำนวนผู้ชม : 2275915
  • จำนวนผู้โหวต : 1132
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1132 คน
<< กรกฎาคม 2021 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 10 กรกฎาคม 2564
Posted by Chaoying , ผู้อ่าน : 1339 , 08:00:58 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน Chaoying , konsilaat และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

 

                                                                                                    เครดิตภาพจากอินเตอร์เน็ต

 

ถ้ำพุหวาย...สถานที่ถ่ายทำละครนาคี (๒) เล่นเอาหายใจไม่ทั่วท้อง

 

เรามารู้จักถ้ำพุหวายกันก่อนนะคะ

            ถ้ำพุหวาย ตั้งอยู่ในเขาพุหวาย วนอุทยานถ้ำเขาวง อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี เป็นถ้ำขนาดใหญ่กว้างขวางทะลุถึงกัน ทางเข้าถ้ำอยู่บนไหล่เขาต้องเดินเข้าไป สามารถติดต่อคนนำทางได้บริเวณปากถ้ำ

            ภายในถ้ำมีโพรงทะลุถึงด้านตรงข้ามของภูเขา อากาศถ่ายเทได้สะดวก ด้านในก็จะมีหินงอก หินย้อย เป็นรูปร่างต่างๆ มากมาย มีจุดชมหินงอกหินย้อย อันสวยงามแปลกตา จำนวน ๒๑ จุดหลัก เช่น รูปเจดีย์ อ่างน้ำ จุดที่เป็นไฮไลท์ ก็คือ “น้ำตกหินปูน” มีลักษณะเป็นม่านน้ำตกลดหลั่นกันลงมาเป็นชั้นๆ เมื่อส่องแสงไฟไปที่ตัวหินงอกนี้ ก็จะเกิดเป็นประกายระยิบระยับ สวยงามจับตา อันเกิดจากการตกผลึกของแร่แคลเซียมคาร์บอเนต ซึ่งเป็นงานศิลปะของธรรมชาติรังสรรค์ขนานแท้

            ถ้ำพุหวาย ยังเป็นที่อยู่อาศัยของค้างคาวนับสิบชนิด บางชนิดหายากใกล้สูญพันธุ์อีกด้วย ทางด้านหลังของถ้ำพุหวาย มีถ้ำเทพมาล (ถ้ำพญานาค) เป็นถ้ำขนาดเล็กค่อนข้างลึกมีความสวยงามตามธรรมชาติของหินงอกหินย้อย

           ยอดเขาพุหวาย สูง ๗๐๐ เมตรจากระดับน้ำทะเล สามารถมองเห็นทัศนียภาพที่กว้างไกลอย่างสวยงาม บนสันเขาเป็นป่าเต็งรังที่ค่อนข้างสมบูรณ์

(ขอบคุณข้อมูลจากแผ่นป้ายที่ศาลาจุดบริการนักท่องเที่ยว)

 

                       -------------------------------------------------------------------

         วันนั้น ยามสายๆ กลางฤดูฝน ขณะที่ฉันกับสามีกำลังเที่ยวอยู่ที่วัดถ้ำเขาวง อำเภอบ้านไร่ จ. อุทัยธานี เพื่อนที่อยู่บ้านไร่โทรมาถามว่า ฉันอยู่ไหนตอนนี้ ฉันบอกว่า

 

  วัดถ้ำเขาวง       

 

          “อยู่ที่วัดถ้ำเขาวง ค่ะ”

         “ไปเที่ยวถ้ำพุหวายสิ สถานที่ถ่ายทำละครเรื่อง นาคี ๒ อยู่เลยวัดถ้ำเขาวงไปอีกราว ๒ กิโลเมตร” เพื่อนบอกมาตามสาย เพื่อนคนนี้ก็เป็นคนเดียวกับที่เคยบอกฉันให้ไปเที่ยวพุเตยนั่นแหละ

         ปกติฉันไม่ใช่คนที่พิสมัยในการเที่ยวถ้ำสักเท่าไหร่ เพราะฉันกลัวความมืด แคบ อึดอึด อับชื้น เหม็นกลิ่นขี้ค้างคาว หายใจไม่ออก แต่พอฉันได้ยินเพื่อนบอกว่า “สถานที่ถ่ายทำละครเรื่อง นาคี ๒” ซึ่งเป็นละครดังและเพิ่งออกอากาศไปไม่นาน ฉันไม่ได้ติดตามละคร แต่ก็พอจะนึกถึงภาพชุดไทยโบราณสวยอลังการที่นางเอกแสดงโดย “แต้ว ณฐพร”สวมใส่ในเรื่องได้ตอนดูโฆษณาทางทีวี ทำให้ฉันอยากเห็นสถานที่ถ่ายทำละครขึ้นมา ยิ่งรู้ว่าอยู่ใกล้แค่ไปอีก ๒ กิโลเมตรก็ถึงแล้ว บนเส้นทางเดียวกันกับทางไปวัดถ้ำเขาวง ฉันจึงบอกสามีว่า

          “งั้น ต่อจากวัดถ้ำเขาวง..เราไปเที่ยวถ้ำพุหวายกันเถอะ”

            เรามาถึงวนอุทยานถ้ำเขาวง จอดรถแล้วก็เดินขึ้นไปตามทางที่บอกว่า “ทางไปถ้ำพุหวาย ๒๐๐ เมตร”

  “ใกล้มาก ไม่ต้องเดินไกล แค่ ๒๐๐ เมตรเอง” ฉันคิดในใจว่า  ทำไมถ้ำอยู่ใกล้จังเลย 

         เมื่อเราเดินขึ้นบันไดมาราวห้าสิบเมตรที่ตีนเขา ก็เจอกับจุดบริการนักท่องเที่ยว เป็นศาลาโล่งโปร่งไม่มีฝา เสาไม้ทั้งต้น หลังคามุงกระเบื้อง มีเจ้าหน้าที่วนอุทยานนั่งเฝ้าดูแลและอำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวอยู่ ๑ คน ขณะที่สามียืนพินิจพิเคราะห์ดูไซส์เสื้อยืดของที่ระลึกที่แขวนขายโชว์อยู่

ฉันเดินดูภายในศาลา อ่านแผ่นป้ายแสดงข้อมูลเกี่ยวกับแผนผังในถ้ำและภาพภายในถ้ำพุหวาย

 

นั่นไง...มีภาพถ้ำที่เป็นฉากในละครนาคี ๒ ด้วย

      นอกจากนี้ ที่บนโต๊ะยังมีไฟฉายบริการให้เช่า อันละ ๒๕ บาท เจ้าหน้าที่ได้แนะนำให้นำไฟฉายไปสำหรับใช้ในการเข้าไปเที่ยวในถ้ำ สามีจึงเช่าไปอันเดียวเอาไว้ใช้ด้วยกันเพื่อเป็นการประหยัด ฉันกวาดสายตาไปทั่ว ๆ มองเห็นมีไม้ไผ่กลมใหญ่พอเหมาะมือ ยาวประมาณเมตรครึ่งหลายอัน ปักอยู่ในกล่องตะกร้าไม้ที่วางอยู่ที่พื้น แต่ฉันก็นึกไม่ออกว่า ไม้ไผ่เหล่านี้มีเอาไว้ทำอะไร

         ระหว่างที่เรายืนดูเสื้อยืดอยู่ที่ศาลาจุดบริการนักท่องเที่ยว ก็มีวัยรุ่นเดินขึ้นมา ๔ คน ชายสองหญิงสอง ทั้งสี่แวะเช่าไฟฉายแล้วเดินนำหน้าไป เราดีใจได้โอกาสมีเพื่อนเดินถ้ำด้วยกัน ก็เลยเดินตามไปติด ๆ

 

 โดยมีฉันเดินรั้งท้ายอย่างไม่รีบร้อน พลางถ่ายรูปเก็บภาพเส้นทางเดินสวยๆ เส้นทางแบบนี้โดนใจเพราะฉันชอบเดินป่า ระหว่างทางฉันยังเจอดอกแคป่าสีเหลืองอ่อนระเรื่อร่วงอยู่ ฉันหยิบดอกแคป่าขึ้นมาดู ยังจำคำที่เพื่อนชาวบ้านไร่บอกได้ว่า

         “เนี่ย ดอกแคป่า กินได้นะ เอาไปแกงหรือทำห่อหมก”

 ไหนบอกว่า ไกล แค่ ๒๐๐ เมตร ทำไมรู้สึก ไกลจัง  

         ในไม่ช้าเราก็เดินขึ้นเขามาถึงปากทางที่จะเข้าถ้ำ ทุกคนหยุดยืนทัศนารอบๆ บริเวณเป็นการหยุดพักเหนื่อยไปในตัว ที่ปากถ้ำฉันเห็นศาลเจ้าที่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ตั้งอยู่ จึงยกมือไหว้ทำความเคารพเจ้าที่เจ้าทางก่อน

แล้วเราทั้งหกคนก็เดินไปที่ปากถ้ำพุหวาย ซึ่งยังมีแสงสว่างส่องลงไปให้เห็นในถ้ำเบื้องล่างได้ระยะช่วงปากถ้ำไม่ไกลนัก

 

         เราเจอกับคนกลุ่มหนึ่งราวเจ็ดแปดคนมีทั้งผู้ใหญ่ ผู้สูงวัย เด็กวัยรุ่น และเด็กเล็ก เดินสวนทางกลับขึ้นมาที่ปากถ้ำ พวกเขาเดินเที่ยวภายในถ้ำเสร็จแล้ว ดูเหมือนคนกลุ่มนี้ได้มีมัคคุเทศก์น้อยนำทางด้วย แต่กลุ่มเราหกคนไม่มีคนนำทางและเราก็ไม่ได้ร้องขอด้วย เราจะเดินกันเองแบบชิลๆ

 

         ฉันยืนรอให้คนกลุ่มนั้นเดินขึ้นมาก่อน มีคนหนึ่งในนั้นยื่นไม้ไผ่ลำขนาดยาวเมตรครึ่งให้ฉัน แล้วบอกว่า

         “เอาไม้เท้านี่ไป เวลาเดินขึ้นเขาลงเขา ไม้เท้าจะช่วยได้มาก มีประโยชน์”

         “แล้วคุณไม่ใช้หรือคะ” ฉันถาม

         “ผมไม่ได้ใช้แล้ว คุณเอาไปเถอะ” เขาบอกฉัน

         ฉันรับไม้ไผ่ “ไม้เท้า” มาถือไว้แล้วก็ยันกับพื้นดินหรือหินเวลาที่เดินลงไปในถ้ำ อา...ฉันเข้าใจแล้ว ไม้ไผ่หลายลำที่ปักไว้อยู่ในกล่องตะกร้าไม้ที่จุดบริการนักท่องเที่ยว ก็คือ ไม้เท้า นั่นเอง ทำไมฉันโง่เช่นนี้นะ

 นักท่องเที่ยวกลุ่มนั้นเดินขึ้นมาจากในถ้ำหมดแล้ว เราหกคนก็เดินลงไปเข้าถ้ำตรงทางที่บอกว่า

ทางเข้าถ้ำ”

ฉันเก็บภาพได้อีกสองสามภาพเฉพาะที่ยังมีแสงสว่างพอ

ตรงด้านหน้าที่มีพระพุทธรูป หลังจากนั้น เมื่อเข้าไปในถ้ำแล้ว ทุกอย่างรอบๆ ตัวก็มืดมิดสนิทราวกับกลางคืน นอกจากแสงไฟจากไฟฉายที่เห็นวับ ๆ แวมๆ เท่านั้น

 ขอสักรูปก็ยังดี มีแสงสว่างไม่มาก

สามีเป็นคนส่องไฟฉาย

 เห็นเลือนลางในความมืด

         เราพยายามเดินเกาะกลุ่มไปด้วยกันเพื่อความอุ่นใจ ฉันรู้สึกว่าไม่เห็นมีหินงอกหินย้อยที่สวยๆ ดังในภาพเลย หรือว่า...เรายังเดินไม่เจอหินที่สวยๆ ทว่า...เรารู้สึกเหมือนเราเดินวนไปวนมาอยู่ในบริเวณนั้น ไม่ได้ไปไหน เพราะซอกหินในถ้ำดูเหมือนกันไปหมด หนึ่งในวัยรุ่นพูดขึ้นมาว่า

         “เราจะติดอยู่ในถ้ำเหมือนทีมสิบสามหมูป่าไหมเนี่ย”

         “เฮ้ย อย่าพูดสิ” ฉันพูดบ้าง รู้สึกใจไม่ค่อยจะดีเลยตัวเย็นวาบแต่เหงื่อเริ่มตก

         เราทุกคนพยายามช่วยกันหาทางออก ไม่มีใครมีกะจิตกะใจที่จะเดินลึกเข้าไปเพื่อจะชมหินงอกหินย้อยภายในถ้ำอีก ทั้ง ๆ ที่เรายังไม่ได้เห็นหินงอกหินย้อยสวยๆ เลยสักจุด

         “มาทางนี้” เสียงคนหนึ่งพูดขึ้นมาจากทางข้างหน้า

         “แต่ เอ..ไม่ใช่ทางออก” เสียงหนึ่งในวัยรุ่นบอกในความมืด

         “เมื่อกี๊ เรามาทางนี้นี่นา” ฉันเห็นหลืบหินคล้ายเหมือนทางที่เดินเข้ามาจึงเดินไปที่ตรงนั้น เพราะคิดว่า เมื่อเราเข้ามาได้ เราก็ต้องออกได้สิ แต่ปรากฏว่า เป็นทางตัน ไม่ใช่ทางที่เราเข้ามา แล้วฉันก็รีบเดินไปสมทบเกาะกลุ่มกันไว้กับเด็กวัยรุ่นทั้งสี่ ไม่กล้าแยกตัวไปหาทางออกอีกกลัวพลัดหลงกัน

         “เจอแล้ว ทางออก” เสียงวัยรุ่นคนหนึ่งพูดขึ้น 

         ฉันรู้ว่าทุกคนโล่งอกรวมทั้งฉันด้วย แล้วเราก็พากันเดินออกมาจากถ้ำพุหวาย ฉันรู้สึกโล่งใจ เช่นเดียวกับสามี ถึงแม้เขาจะไม่พูดแต่ฉันก็รู้

         สรุปว่า... ฉันยังไม่ได้เห็นหินงอกหินย้อยที่ว่าสวยๆ ในถ้ำเลย และถ้าหากจะให้ฉันเข้าไปในถ้ำอีกครั้ง คราวหน้าฉันขอให้มีคนนำทาง ฉันถึงจะเข้าไป

เมื่อออกมาจากถ้ำ วัยรุ่นทั้งสี่ก็เดินลงเขาไปก่อน ส่วนฉันและสามีเดินลงมาอย่างช้า ๆ ไปตามทาง

ฉันอยากจะกล่าวขอบคุณคนที่ยกไม้เท้าให้ฉันคนนั้นอีกครั้ง หากเขาได้อ่านเรื่องนี้ เพราะไม้เท้าที่เขาให้ไว้ มันมีประโยชน์จริงๆ อย่างที่เขาบอก เวลาที่เดินขึ้นและลงเขาตามทางที่ลดหลั่น มันช่วยพยุงตัวเราให้เดินสะดวกและไม่ให้ล้มด้วย ทำให้ฉันนึกถึงหนังจีนกำลังภายในขึ้นมาทันที รู้สึกเหมือนเป็นนักพรตเฒ่าแห่งสำนักเส้าหลินกำลังเดินลงจากเขาปานนั้น

         กระทั่งมาถึงทางแยกเป็นทางเดินขึ้นไปอีกด้านหนึ่ง เราก็เดินขึ้นไป คราวนี้เราเจอกลุ่มคนแปดคนที่เราเจอที่ปากถ้ำอีกครั้ง พวกเขากำลังเดินลงมาจากด้านหนึ่งของภูเขา หนึ่งในนั้นบอกว่า

         “ไปถึงยอดเขาอีกด้านมาแล้ว วิวสวยมาก ขึ้นไปดูสิคะ” แล้วก็เดินลงเขาจากไปดูพวกเขามีความสุขมากและไม่เหนื่อยกันเลย

         เราเดินมาถึงจุดชมวิวแล้วแวะพักเหนื่อย ยืนชมธรรมชาติที่ห้างไม้ไผ่ ลมภูเขาเย็นสดชื่นพัดแรงเพิ่มพลังให้แก่ชีวิตเสมอฉันรู้สึกเช่นนั้น

สามีนั่งพักที่ขอบราวไม้ไผ่ ในขณะที่ฉันยืนสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ มองดูเทือกเขาเขียวที่สลับซับซ้อนอยู่เบื้องหน้าตัดกับขอบฟ้าหม่นของฤดูฝน ส่วนเบื้องล่างที่เป็นพื้นที่ราบนั้นก็ช่างงดงามยิ่งนัก

         “พอแค่นี้ เดินกลับกันเถอะ ไม่ต้องเดินขึ้นไปหรอกบนโน้น คงไม่มีอะไร” สามีบอก เพราะเกรงว่าฉันจะเดินต่อตามที่คนกลุ่มนั้นบอกว่า บนยอดเขาวิวสวย

         ฉันเดินกลับลงจากเขาอย่างมีความสุข เพราะฉันชอบการเดินป่าไปตามทางดินเล็ก ๆ ต้องเดินอย่างระมัดระวังเพราะมีก้อนหินเรี่ยรายทาง

         ทว่า...ระหว่างทางในใจฉันยังนึกถึงเหตุการณ์ในถ้ำพุหวาย...ถ้ำนาคี.. ทำเอาหายใจไม่ทั่วท้อง นึกถึงคำโปรยโฆษณาในหนังที่ว่า

         “สิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ได้หมายความว่า ไม่มีอยู่จริง”

         เขียนเรื่องเอ็นทรีนี้จบ เห็นทีจะต้องเปิดดูละคร “นาคี ๒” ทางยูทูปเสียแล้วหละ เพราะไม่เพียงอยากรู้เรื่องราวในละครแล้ว แต่อยากดูภาพถ้ำพุหวายจากฉากในละครด้วย...นั่นเอง

        ขออนุญาตนำภาพจากละครเรื่อง "นาคี ๒" มาให้ชม เครดิตภาพ จากในอินเตอร์เน็ตค่ะ

 ฉากพระพุทธรูปที่ในถ้ำ ก่อนจะเดินเข้าไปด้านในที่มืดมิด

 

มองเห็นหินงอก หินย้อย เป็นฉากหลังที่สวยงาม

 ฉากม่านน้ำตกหินย้อย ที่งดงามมาก เป็นไฮไลท์

 ทีมดารานักแสดงฝ่ายชาย ถ่ายภาพ ที่หน้าปากทางเข้าถ้ำ

         คุณสนใจอยากไปชมถ้ำพุหวายแล้วใช่ไหมคะ...แต่ช่วงนี้ ...อุทยานปิด เนื่องจากสถานการณ์ป้องกันโควิดค่ะ

ขอบคุณค่ะ


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7 Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลิงเขียว วันที่ : 13/07/2021 เวลา : 22.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

สวัสดีค่ะพี่เจ้าหญิง

ลิงว่างนะคะ แต่ไม่มีจิตใจจะเขียนอะไรเลยจ้า
คอยติดตามข่าวโควิด
ยิ่งเห็นคนในชาติยากลำบากล้มตายกันเยอะ ยิ่งหดหู่

ผู้นำก็ช้าาาาาาาา ไม่อยากพูดมากไปกว่านี้เลยค่ะ

ละไว้ในฐานที่เข้าใจ

ฝันดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Chaoying วันที่ : 13/07/2021 เวลา : 07.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

คห. 4 ลิงเขียว
หวัดดีลิงเขียว ดีใจที่ได้เห็นแวะมาให้กำลังใจนะคะ
เจ้าหญิง ชอบ เข้าป่า เดินๆๆๆ ขึ้นเขา ลงห้วย เท่าที่กำลังมี ฮิๆ เที่ยวถ้ำ..บางแห่งเค้าก็มีการติดไฟฟ้าไว้ในถ้ำให้เห็นทาง เดินที่ในถ้ำโล่งๆ กว้างๆ ก็พอไหว เห็นรอบๆ เช่น ถ้ำเขาช้างหายที่จ. ตรัง บ้านเจ้าหญิงเนี่ย เข้าไปเที่ยวหลายรอบ แต่ต้องไม่เข้าคนเดียว ฮาๆ แต่บางครั้ง เราก็รู้สึกว่า ไฟหลอดนีออนทำให้บรรยากาศของถ้ำเสียไป แต่ก็ดีในด้านทำให้มองเห็นทาง
....แต่..ที่ถ้ำพุหวาย ..เป็นธรรมชาติมาก ก็ดีที่ไม่มีไฟฟ้านีออน ให้ส่องด้วยไฟฉาย จะให้ความรู้สึกที่เอ็ดเวนเจอร์กว่า แต่ถ้ำมืดมิดสนิทมากๆ จริงๆ ฮาๆ แล้ว ความมืดนี่แหละมักมาพร้อมกับจินตนาการ เหอๆ
...เจ้าหญิงไม่กล้าลงน้ำ..ที่มองไม่เห็นพื้นน้ำใสๆ ฮาๆ กลัวจระเข้ กับ อนาคอนด้า ค่ะ

ขอบคุณมากที่บอกว่า มี "นาคี" ทั้งหนังและละคร ค่ะ เจ้าหญิงคงดูทีวีเป็นละครที่คุณแต้วแสดงค่ะ

ว่างๆ ไม่ได้ขายของ ลิงเขียวเขียนเรื่องให้อ่านมั่งนะคะ เรื่องปลูกข้าวไปถึงไหนแล้วคะ เก็บเกี่ยวได้หรือยัง
คิดถึงเสมอค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Chaoying วันที่ : 13/07/2021 เวลา : 06.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

คห. 3 สำรวจฟ้า
หากติดถ้ำ..หายไปนานเป็นวัน หวังว่าเจ้าหน้าที่ที่เฝ้าต้นทาง จะเอะใจแล้วมาช่วยหรือเปล่า ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน ฮิๆ อย่าติดเลยเป็นดีที่สุดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลิงเขียว from mobile วันที่ : 12/07/2021 เวลา : 20.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

สวัสดีค่ะ

ขอยกมือเลยค่ะเรื่องขึ้นเขาลงห้วย
เข้าถ้ำเนี่ย
คือ ไม่ชอบเอาซะเลยอะค่ะ
ไม่สนุกกับกิจกรรมเอนเวนเจอร์
ลิงชอบความสบาย เดินเล่นริมทะเลริมแม่น้ำ พื้นที่ป่าราบอะไรแบบนี้อะค่ะ
แต่ก็ชอบดูภาพลึกลับๆนะคะ

จริงๆแล้วลงน้ำอย่าพูดถึงจรเข้
เข้าป่าอย่าพูดถึงเสือ
น่าจะยังใช้ได้นะคะ
บรืออออ

โล่งอกเลยค่ะออกจากถ้ำได้ทุกคน

นาคี ทางช่อง 3 คือ ละครค่ะ
แต้ว แสดงนำ

ส่วน นาคี 2 คือ ภาพยนตร์
นำแสดงโดย ณเดชและญาญ่า จ้า

ความคิดเห็นที่ 3 Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สำรวจฟ้า วันที่ : 12/07/2021 เวลา : 20.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

หากติดในถ้ำคงต้องรบกวนผู้ว่าณรงค์ศักดิ์ให้มาเป็นผู้อำนวยการช่วยเหลือ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Chaoying วันที่ : 10/07/2021 เวลา : 09.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

คห. 1 พี่พุธทรัพย์
ขอบคุณที่มาเจิมนะคะ
หมดโควิดเมื่อไหร่ ..พี่ต้องไปหาคำตอบ ตอนจบ..ให้หายอารมณ์ค้าง นะคะ ฮาๆ

ความคิดเห็นที่ 1 Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พุธทรัพย์ from mobile วันที่ : 10/07/2021 เวลา : 09.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/puthsup

แหม ทำให้อารมณ์ค้างตอนจบครับคุณเจ้าหญิง

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน