*/
  • Chaoying
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pkanesuan@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 629
  • จำนวนผู้ชม : 2276563
  • จำนวนผู้โหวต : 1132
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1132 คน
<< กรกฎาคม 2021 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 21 กรกฎาคม 2564
Posted by Chaoying , ผู้อ่าน : 782 , 15:52:58 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน สำรวจฟ้า , พุธทรัพย์ โหวตเรื่องนี้

 

อ่างเก็บน้ำหุบเขาวง...กลางพงไพร ใต้ปีกเงาขุนเขา

 

         ๑...ยามสายของวันศุกร์ในเดือนพฤษภาคม หลังจากกินข้าวเช้าที่บ้านกับกับข้าวที่เหลือๆให้หมดจนอิ่มแปล้ล้างถ้วยคว่ำชามแล้ว ฉันและสามีก็ออกเดินทางไปอำเภอบ้านไร่ จ. อุทัยธานี กันอีกครั้ง โดยไปทางอำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี เหมือนทุกที ไม่ต้องแปลกใจว่า ทำไมฉันและสามีชอบไปพักผ่อนนอนเล่นที่อำเภอบ้านไร่ จนเพื่อนเย้าว่ารีสอร์ทที่บ้านไร่จะเป็นบ้านหลังที่สองของเราไปแล้ว เพราะเราชอบบรรยากาศบ้านนอกของอำเภอเล็กๆ เงียบๆ อย่างบ้านไร่ที่โอบอ้อมด้วยธรรมชาติป่าเขาลำเนาไพรนั่นเอง

         จากเมื่อครั้งที่ฉันเขียนเรื่อง “สนสองใบ...นำฉันไปอุทยานแห่งชาติพุเตย”อ่านย้อนหลัง

http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying/2021/05/31/entry-1

 

         ฉันมองดูแผนที่ท่องเที่ยวของสุพรรณบุรีแล้วเห็นว่า บนเส้นทางไปอำเภอบ้านไร่ ที่อำเภอด่านช้าง ซึ่งเราขับรถผ่านอยู่ทุกครั้งที่ไปบ้านไร่ มีสถานที่แห่งหนึ่งน่าสนใจไปสำรวจ

         “อ่างเก็บน้ำหุบเขาวง”

 

         เวลาบ่ายโมงกว่า เมื่อเรามาถึงสี่แยกไฟแดงตรงหอนาฬิกาบรรหารแจ่มใส อำเภอด่านช้าง ระหว่างจอดรถหยุดรอไฟเขียว ฉันถามสามีว่า

         “หิวยัง”

         “ยังเลย” สามีตอบ เพราะเรากินข้าวกันเยอะมากก่อนมา

         “งั้น เดี๋ยวเราไปเที่ยวอ่างเก็บน้ำหุบเขาวง กันก่อนนะ แล้วค่อยไปบ้านไร่” ฉันบอกถึงความคิดที่โลดแล่นอยู่ในหัวของฉัน

         “อ่างเก็บน้ำ จะมีอะไร ก็แค่อ่างเก็บน้ำ” สามีพูดให้ความเห็นแย้งไว้ก่อนแต่ก็ไม่ขัด

         “เถอะน่า ต้องไปดูให้เห็นกับตาว่าเป็นยังไง” ฉันมักทำอะไรให้ได้ตามที่ตั้งใจเสมอ

         “แต่ว่า ตอนนี้ปวดฉี่ ขอไปเข้าห้องน้ำที่ปั๊มปตท. ก่อนนะ” ฉันบอกพลางดูไฟสัญญาณ

         สัญญาณไฟเขียวพอดี ฉันก็ขับรถมาจอดที่ปั๊มปตท. ด่านช้าง ซึ่งอยู่เลยสี่แยกไฟแดงมาราวสองร้อยเมตร เมื่อออกมาจากห้องน้ำ ฉันเห็นมีบูธขายหมูปิ้งนมสดที่ข้างหน้าห้องน้ำ ฉันเปิดดูรูปแผนที่ในมือถืออีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าฉันจะเรียกชื่อไม่ผิดเป็น “ถ้ำเขาวง” แล้วเดินไปถามคนขายหมูปิ้งสองสามีภรรยาว่า

         “คุณรู้จักอ่างเก็บน้ำหุบเขาวงไหมคะ”

         “รู้จักครับ ผมเคยไป สวยมาก เข้าไปแค่ ๘ กิโลเมตรเอง” ผู้ชายที่ขายหมูปิ้งบอก

         “แล้วจากนี่ ไปทางไหน คะ” ฉันถามต่อ

         “คุณเลยทางเข้ามาแล้ว คุณต้องกลับไปที่สามแยกไฟแดง ก่อนจะถึงสี่แยกไฟแดงนี้ แล้วเลี้ยวไปตามทางนั้น” ชายขายหมูปิ้งบอกอธิบายเส้นทาง ซึ่งฉันจำสามแยกไฟแดงที่ผ่านมาได้ดี

         “อ๋อ งั้นต้องขับรถกลับไปที่สามแยกไฟแดงที่เราผ่านมาแล้ว” ฉันพูด เป็นการย้ำความเข้าใจอีกครั้ง

         สามีเดินออกมาจากห้องน้ำ ฉันถามว่าหิวไหม ถ้าหิวก็ซื้อหมูปิ้งกับข้าวเหนียวกินรองท้องไปก่อน สามีบอกว่ายังไม่หิว ฉันก็เลยบอกว่า

         “เมื่อกี๊ถามพ่อค้าหมูปิ้ง เขาบอกว่า ทางไปอ่างเก็บน้ำหุบเขาวง เลี้ยวเข้าไปทางสามแยกไฟแดงที่เราผ่านมาแล้วเมื่อกี๊”

         “เราจะยูเทิร์นกลับไป” ฉันบอกพลางเปิดประตูก้าวขึ้นรถ

         ๒...ฉันเลี้ยวรถกลับมาทางเดิมและเลี้ยวขวาตรงสามแยกไฟแดง ขับไปตามถนนเส้นนั้น ฉันรู้สึกตื่นเต้นที่ได้ขับรถมาในเส้นทางที่ไม่เคยมา โดยเฉพาะมีป้ายบอกทางที่ฉันตามหามานาน

         “ว้าว นั่นไง ป้ายบอกว่า ทางไปโครงการห้วยองคตอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ไม่คิดว่าไปทางถนนนี้นี่เอง” ฉันบอกกับสามี

         ฉันดีใจมากที่ได้เห็นป้ายบอกทางไปโครงการห้วยองคตอันเนื่องมาจากพระราชดำริ เพราะฉันเห็นป้ายบอกโครงการห้วยองคตฯ ครั้งแรกปักอยู่ข้างริมทางตรงแถวๆ สระกระโจม ทำให้ฉันขับรถไปหาที่อำเภอห้วยคต แต่ก็ไม่เจอ เพราะชื่อคล้ายๆ กันนั่นเอง “ห้วยคต” กับ “ห้วยองคต

         “เฮ้ย... ทางนี้ ไปอำเภอบ่อพลอย จังหวัดกาญจน์ ได้ด้วย” สามีก็ส่งเสียงขึ้นบ้าง

         “เย่ๆ ดีเลย วันอาทิตย์เราจะกลับทางนี้ ไปบ่อพลอย กลับทางเมืองกาญจน์”   

           ฉันวางแผนเดินทางวันกลับไว้ล่วงหน้า เพราะอยากไปชมโครงการพระราชดำริห้วยองคตที่ฉันตามหามานาน ตั้งแต่มาอำเภอบ้านไร่ครั้งแรก ฉันชอบไปศึกษาโครงการของพ่อหลวง รัชกาลที่ ๙ ทุกแห่ง ถ้าเป็นไปได้...

         ฉันขับรถไม่เร็วมาก เราสองคนช่วยกันสอดส่ายสายตามองหาป้ายทางเข้าอ่างเก็บน้ำหุบเขาวง กระทั่งมาไกลประมาณกว่า ๑๕ กิโลเมตร ถึงหน้าโรงเรียนพุน้ำร้อน ฉันก็มองเห็นป้ายทางเข้า

         “อ่างเก็บน้ำหุบเขาวง”

อยู่ถึงก่อนรั้วโรงเรียนบ้านพุน้ำร้อน แล้วก็เลี้ยวรถเข้าไปตามทางคอนกรีตแคบ ๆ เจอเด็กผู้ชายคนหนึ่งถีบจักรยานสวนทางมา ฉันลดกระจกลงโบกมือให้หยุดแล้วถามว่า

         “หนู ทางนี้ ทางไปอ่างเก็บน้ำหุบเขาวง หรือเปล่า”

         “ใช่ครับ” เด็กชายคนนั้นตอบ

         เมื่อมั่นใจว่าเรามาถูกทางแล้ว ฉันก็ขับรถชมวิวสองข้างทางมาเรื่อย ๆ แรกๆ เห็นมีบ้านคนอาศัยอยู่ห่างๆ  แต่สักพักก็ไม่มีบ้านคน จากถนนเล็กๆ ที่เป็นคอนกรีตก็มาสู่ถนนลาดยางอย่างดีนำเรามาอยู่ท่ามกลางไร่อ้อยที่กำลังเพิ่งปลูกหลังจากตัดแล้ว (ฤดูตัดอ้อย คือ เดือนธันวาคม – มกราคม)

อีกด้านเป็นไร่มันสำปะหลังต้นสูงแค่เข่า แสดงว่าเพิ่งปลูกมาไม่นานเหมือนกัน มองเห็นทิวเขาเป็นแนวสลับซับซ้อนอยู่ไกลออกไป ท้องฟ้าสีฟ้าเข้มยามบ่ายสองแดดส่องมองเห็นปุยเมฆขาวลอยละล่องงดงามยิ่ง

         ฉันขับรถไปเรื่อย ๆ และแล้วถนนลาดยางก็สุดสิ้นลง แต่เรายังไม่เห็นวี่แววของอ่างเก็บน้ำหุบเขาวงเลย นอกจากเส้นทางข้างหน้าที่เป็นดินแดงลูกรัง และห้อมล้อมด้วยป่าหญ้ารกทั้งสองฟากถนน

         ฉันไม่ได้ตื่นตระหนกตกใจที่ขับรถอยู่บนถนนลาดยางอยู่ดีๆ แล้วก็มาเจอเส้นทางลูกรัง แค่รู้สึกว่าทางเปลี่ยวเพราะเราไม่ใช่คนแถวนี้ หากฉันเดินทางคนเดียวก็คงหวาดหวั่นใจ แต่มาสองคนสามีก็ค่อยอุ่นใจ ฉันคิดปลอบใจตัวเองว่า นี่เป็นเรื่องธรรมดา เป็นไปไม่ได้ที่เราจะเจอถนนลาดยางไปตลอดในท่ามกลางป่าเขาเช่นนี้ หากฉันอาศัยอยู่แถวนี้ก็คิดว่าการสัญจรทางลูกรังดินแดงนี่เป็นเรื่องปกติ และเพื่อให้มีเสียงทำลายความเงียบ จึงเอ่ยกับสามี

         “เนี่ย เมื่อก่อนถนนที่หน้าบ้านฉันก็เป็นถนนดินแดงลูกรังแบบนี้แหละ กว่าที่จะลาดยาง เราก็ต้องเดินไปโรงเรียนและขี่รถเครื่อง (มอเตอร์ไซด์) บนถนนลูกรังแบบนี้แหละ”

         สามีมองไปรอบๆ สองข้างทาง แล้วพูดว่า “แถวนี้มีคนมาทำไร่ จับจองที่ดินกันหมดแล้ว นี่เป็นที่ในเขตอุทยานหรือเปล่าเนี่ย หรือที่ดินมีโฉนดของชาวบ้าน”

         ฉันรู้สึกว่าถนนที่ชายขายหมูปิ้งบอกว่าเข้าไปแค่ ๘ กิโลเมตร แต่ทำไมมันไกลเช่นนี้ แล้วเราจะต้องขับรถไปบนทางลูกรังอีกไกลเท่าไหร่ ถึงจะถึงอ่างเก็บน้ำหุบเขาวง

บางช่วงของถนนฉันเห็นมีทางน้ำเหมือนลำธารไหลผ่านถนนด้วย ฉันชอบสายน้ำลำธารแบบนี้ ฉันว่าเป็นธรรมชาติสวยดี

         ในขณะที่มองไปทางไหนก็เห็นแต่ป่า ฉันก็ยังมุ่งหน้าขับรถไปบนถนนลูกรังอย่างช้าๆ พลางคิดในใจ “หรือว่าเราจะกลับรถ ถอยหลังกลับ” พลันก็เห็นบ้านหลังหนึ่งอยู่ทางด้านซ้ายมือ ฉันรู้สึกดีใจที่ได้เจอบ้านคน มีผู้ชายวัยกลางคนสองคนกำลังนั่งซ่อมมอเตอร์โซด์อยู่หน้าบ้าน ฉันจึงจอดรถแล้วลดกระจกลง สามีตะโกนถามไปจากในรถ ว่า

         “ขอโทษนะครับ อ่างเก็บน้ำหุบเขาวงยังอยู่อีกไกลไหม ครับ”

         ชายทั้งสองเงยหน้าแล้วยิ้มให้ คนหนึ่งบอกด้วยสีหน้าที่เป็นมิตร เหมือนเคยมีคนมาถามแบบนี้บ่อย ๆ แกตอบว่า

         “ใกล้แล้วครับ ไปอีก ๓ กิโล ไม่ไกลแล้วครับ มาถึงนี่แล้ว ไปให้ถึง ทางนี้แหละ”

         ฉันรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาเป็นกอง เห็นความหวังเรืองรองอยู่เบื้องหน้า สักครู่เราก็เจอกันทางปูนซีเมนต์ เหมือนเป็นทางเข้าแหล่งท่องเที่ยว

         “ไชโย ถึงแล้ว” ฉันร้องเสียงดัง ส่วนสามีบอกว่า

         “ปวดเยี่ยว จอดแถวนี้ได้ไหม”

         ฉันจอดรถให้สามีลงไปยิงกระต่าย ส่วนฉันเดินออกมานอกรถสำรวจบริเวณรอบๆ ด้วยความดีใจที่ใกล้ถึงจุดหมายเสียที

 

ฉันเดินมองดูริมข้างทางเห็นมีน้ำไหลในลำธาร คิดในใจว่า “เรามาใกล้ถึงแล้ว” และอดตื่นเต้นไม่ได้ว่า ประเดี๋ยวเราก็จะได้เห็นอ่างเก็บน้ำหุบเขาวง คงจะสวยมากตามที่คนชายขายหมูปิ้งบอกแน่เลย

       

           ๓...ฉันขับรถต่อเข้ามาอีกราว ๘๐๐ เมตร ก็เห็นร้านค้าหลังคามุงจาก นึกในใจว่าต้องเป็นร้านขายอาหารและเครื่องดื่มแน่ ๆ จึงบอกสามีว่า

         “เรากินข้าวเที่ยงที่นี่ ดีกว่า จะได้อุดหนุนร้านเค้าด้วย”

         ฉันหาที่จอดรถแล้วเดินขึ้นไปดูด้านบนร้านเรือนไม้หลังคามุงจาก.... ปรากฏว่า ร้าง ไม่มีอะไรเลย แต่มีสภาพเหมือนเคยเป็นร้านอาหารและที่ขายของที่น่าจะมีความรุ่งเรืองมาก่อน มีเคาน์เตอร์เหมือนให้บริการนักท่องเที่ยวที่มาพัก เราเดินๆ ไปรอบๆ ในร้านแล้วก็ออกมาด้านนอก เจอผู้ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังเลื่อยไม้ทำโต๊ะเก้าอี้อยู่ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่

         “หวัดดีค่ะ ที่นี่ปิดมานานแล้วหรือคะ” ฉันถาม

         “ปิดมาตั้งแต่มีนาคม ปี 2563 ตอนโควิดระบาดรอบแรก นั่นแหละครับ”

         “โอ้ว เสียดายนะคะ ไม่รู้จะเปิดได้อีกเมื่อไหร่” ฉันรู้สึกเห็นใจที่ทุกอาชีพเจอปัญหาผลกระทบจากวิกฤตโควิด -19 เหมือนๆ กัน

          “น้ำในอ่างเก็บน้ำหุบเขาวงนี้ เกิดจากน้ำไหลมาจากภูเขามาลงในอ่างน้ำหรือคะ” ฉันถามถึงที่มาของน้ำในอ่างเก็บน้ำ เพราะมองไปรอบๆ เห็นมีภูเขาเป็นทิวแถวรายล้อม

         “เปล่าหรอกครับ นี่เป็นแอ่งน้ำตามธรรมชาติ น้ำมาจากน้ำฝนอย่างเดียว ไม่ได้มีน้ำไหลมาจากภูเขาครับ” ชายคนนั้นบอก

         “คุณเดินไปถ่ายรูปที่สะพานไม้สิครับ สวยมากครับ” ชายผู้นั้นบอกเรา

         เรารีบเดินมุ่งไปที่สะพานไม้ราวกับเป็นแม่เหล็กดึงดูดให้เดินไปชมอ่างเก็บน้ำและเก็บภาพถ่ายไม่รอช้า แม้แสงแดดยามบ่ายสองจะไม่เป็นใจนัก ร้อนหน้าแทบไหม้ หากเป็นยามเย็นหรือยามเช้า ที่นี่คงจะสวยน่าอภิรมย์มากทีเดียว

 แดดร้อนเอาเรื่อง ต้องรีบเดิน

         ฉันรู้สึกประทับใจในความงดงามของอ่างเก็บน้ำหุบเขาวงที่อยู่ในท่ามกลางป่าธรรมชาติโอบล้อมใต้เงาปีกของขุนเขา ทำให้ฉันคิดถึงอ่างเก็บน้ำห้วยขุนแก้ว อ. องคต และอ่างเก็บน้ำทับเสลา อ. ลานสัก จ. อุทัยธานี ซึ่งทั้งสองอ่างเก็บน้ำที่นั่นเกิดจากน้ำที่ไหลจากภูเขามารวมกันในอ่างเก็บน้ำ แต่ที่อ่างเก็บน้ำหุบเขาวง เกิดจากน้ำฝนล้วน ๆ

 

        ๔... อ่างเก็บน้ำหุบเขาวง ก่อนปี ๒๕๖๓ เคยเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่มีนักท่องเที่ยวให้ความสนใจมาเที่ยวกันมากมาก่อน สถานที่แห่งนี้เกิดขึ้นจากความร่วมมือ ร่วมแรง ร่วมใจ ของชาวชุมชนบ้านพุน้ำร้อน พัฒนาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ใช้ต้นทุนไม่มาก หากแต่มีต้นทุนทางธรรมชาติอันหาค่ามิได้ ให้กลับกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม  และยังเป็นสถานที่ที่น่าศึกษา เพื่อนำมาใช้เป็นต้นแบบในการพัฒนาสถานที่ท่องเที่ยวที่ใช้ต้นทุนไม่มากอีกด้วย

        รางวัลพระราชทานฯ "คนรักษ์ป่า ป่ารักชุมชน"

         เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๗ อ่างเก็บน้ำหุบเขาวง ป่าชุมชนบ้านพุน้ำร้อน ได้รับรางวัลชนะเลิศระดับประเทศ "คนรักษ์ป่า ป่ารักชุมชน" โดยได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ  และปี พ.ศ. ๒๕๖๑ ได้รับรางวัลลูกโลกสีเขียว จากคณะกรรมการสถาบันลูกโลกสีเขียว

        ขอนำภาพที่พักและกิจกรรมที่อ่างเก็บน้ำหุบเขาวง ก่อนที่จะปิดให้บริการในปี ๒๕๖๓ มาให้ชมนะคะ ขอขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต

 มีเรือให้พายในอ่างเก็บน้ำ                                                       (เครดิตภาพจากอินเตอร์เน็ต)

ก่อน ปี ๒๕๖๓  มีเรือนแพให้เช่าพักค้างคืน                             (เครดิตภาพจากอินเตอร์เน็ต)

หรือจะกางเต็นท์ 

ภาพอ่างเก็บน้ำหุบเขาวงในฤดูร้อน ก่อนมีนาคม ปี ๒๕๖๓   (เครดิตภาพจากอินเตอร์เน็ต)

         ฉันพอจะจินตนาการได้ถึงกิจกรรมท่องเที่ยวที่นี่ก่อนที่จะปิดตัวลง เมื่อเห็นสภาพของเรือนไม้ที่เหมือนร้านอาหารรวมถึงแหล่งสันทนาการสำหรับนักท่องเที่ยวที่ถูกปล่อยทิ้งร้างมานานปีกว่า ทำให้เรือนไม้ไผ่มุงหลังคาจากทรุดโทรมลงอย่างมากยากที่จะซ่อมแซมหลังจากที่ปิดบริการ ยังเห็นร่องรอยของมุมรถจักรยานให้เช่าที่หญ้าขึ้นรก เรือยางที่เคยพายเล่นในอ่างเก็บน้ำก็จอดพักเงียบๆ ในร่มไม้ 

 

ณ วันนี้ 

 แต่...ตั้งแต่ปี ๒๕๖๓ มาจนถึงขณะที่ฉันมาเที่ยว ในเดือนมิถุนายน ปี ๒๕๖๔ ตอนนี้ เรือนแพกลางน้ำ รวมทั้งที่พัก และร้านสหกรณ์ชุมชนพุน้ำร้อนได้ปิดตัวลง เนื่องจากสถานการณ์โรคระบาดโควิด-๑๙ เมื่อปล่อยทิ้งร้าง เรือนแพ และร้านอาหารก็ได้ชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา รอจนกว่าสถานการณ์โควิดจะหมดไป รอวันที่จะฟื้นฟูให้กลับมามีชีวิตชีวาใหม่อีกครั้ง

สะพานไม้แผ่นผ่าซีกแบบนี้ มีเสน่ห์ ฉันชอบมาก

มองไปเห็นร้านอาหารที่ปิดร้าง เมื่อก่อนคงจะสวย บรรยากาศดี น่านั่งทีเดียว

 ฉันรีบเก็บภาพที่สะพานไม้แสนสวย แนวป่า ทิวเขาที่โอบล้อมน้ำ แข่งกับแสงแดดที่แผดร้อน

หมาตัวนี้อัธยาศัยดี มาต้อนรับและมาเดินเล่นบนสะพานกับฉัน

และยังเดินมาส่งฉันที่รถด้วย ส่งยิ้มให้ด้วย

         ขณะที่ขับรถกลับออกมา ระหว่างทางเราเจอกับรถเก๋งสีขาว ยี่ห้อฮอนด้า ทะเบียนกรุงเทพฯ แล่นสวนทางมาบนถนนดินลูกรังอย่างช้าๆ เหมือนกำลังหลงทาง ฉันพอจะเดาความรู้สึกของคนในรถคันนั้นได้ว่า คงคิดไม่ต่างจากฉันในตอนขามาที่เราขับรถเข้ามาโดยไม่เห็นจุดหมายปลายทาง ฉันจอดรถแล้วลดกระจกลง คนที่ขับรถคันนั้นเห็นฉันก็ลดกระจกลงเช่นกัน จนเรามองเห็นหน้ากัน ฉันตะโกนจากในรถฉันไปให้กำลังใจยังคนขับรถคันนั้น

         “ใกล้ถึงแล้วค่ะ ขับตรงไปอีกนิดเดียวค่ะ สวยค่ะ”

         “ขอบคุณมากครับ” ชายคนขับรถคันนั้นกล่าว

         “ขอบคุณมากค่ะ” เสียงดังมาจากผู้หญิงที่ด้านหลัง ขณะลดกระจกหลังลง

         เรากลับออกมาสู่ถนนใหญ่ แล้วมุ่งหน้าไปสู่อำเภอบ้านไร่ ก่อนเข้าที่พัก เราก็คิดว่า ควรจะหาอะไรกินเป็นมื้อเย็นเสียเลยดีกว่า

หมูป่าผัดเผ็ด เมนูโปรดของสามี

ผัดผักกูด เมนูยอดนิยม

ต้มยำปลาคัง

         วันนี้ระหว่างทางที่อำเภอด่านช้าง เรามีความสุข สนุก ตื่นเต้น กับการไปสำรวจ “อ่างเก็บน้ำหุบเขาวง” วันพรุ่งนี้ เราจะไปไหนกันต่อ โปรดคอยติดตามตอนต่อไป นะคะ


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
โอเคนะ วันที่ : 14/08/2021 เวลา : 16.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ok-blok


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Chaoying วันที่ : 21/07/2021 เวลา : 21.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

คห. 2 สำรวจฟ้า
ค้นหาข้อมูลในกูเกิลก่อนเขียน เห็นว่า ก่อนปี 2563 ที่นี่ คึกคักมาก เรียกกันว่า "ปางอุ๋ง สุพรรณ" นักท่องเที่ยว นิยมไพร ธรรมชาติ มากางเต็นท์ ก่อไฟ นอนแพ กันมาก จนต้องจำกัดจำนวนนักท่องเที่ยว
..ปี 2563 มา 2564 ร้าง...แทบจะซ่อมแซมไม่ได้ บางแห่ง แต่หายโควิดเมื่อไหร่ ก็หวังว่า ชุมชนเข้มแข็ง จะร่วมแรงร่วมใจสร้างขึ้นมาใหม่ได้ แน่นอน จะได้ไปเที่ยวอีก

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Chaoying วันที่ : 21/07/2021 เวลา : 21.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

คห. 1 พี่พุธทรัพย์
ขอบคุณมากค่ะ ที่แวะมาเจิมก่อนเพื่อน ดีใจจังค่ะ
เจ้าหญิง ชอบใช้ปาก ฮาๆ เหมือนหอย ในการเดินทาง..เคยใช้กูเกิล ..พาไปหลงเวียนอยู่รอบป่าอ้อยตั้งไกล ทั้งๆ ที่ขับตรงไปก็ระยะสั้น ตรงดี เลยไม่พึ่งกูเกิลอีกเลย ไม่ตื่นเต้น เร้าใจ เท่าถามคนข้างทาง การมีปฏิสัมพันธ์ กับเพื่อนมนุษย์ รู้สึกเป็นคนโบราณ ดีค่ะ
..เจ้าหญิง มีวัตถุดิบ ล้นสต๊อก เขียนกันได้ทั้งปี ก็ไม่หมด ฮาๆ ตอนนี้ กักตัว หยุดเที่ยว สักเดือน ก็เอามาเขียนได้ทุกวัน ฮาๆ

..

ความคิดเห็นที่ 2 Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สำรวจฟ้า from mobile วันที่ : 21/07/2021 เวลา : 21.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

ก่อนโควิคที่นี่คงจะคึกคักมีนักท่องเที่ยวเยอะ

สะพานไม้คล้ายๆกับสะพานไม้ที่อ่างเก็บน้ำชุมพร

ความคิดเห็นที่ 1 Chaoying ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พุธทรัพย์ from mobile วันที่ : 21/07/2021 เวลา : 20.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/puthsup

เห็นภาพแรก คิดถึงสะพานไม้เคี่ยมที่ชุมพรครับ

ใน Google map คงไม่โชว์ซิครับ เพราะดูเส้นทางเข้าก็ถึงบางอ้อ คงอีกนานกว่าจะขึ้นกูเกิ้ล แต่ไม่มีปัญหาเพราะแม่สอนไว้ แล้วว่าไปไหนใช้ปากดีที่สุดครับ

คุณเจ้าหญิงเก่งนะ เก็บวัตถุดิบไว้เยอะ ผมไปไหนก็รีบเขียนเลย ตอนนี้จึงไม่มีในสต๊อกครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน