*/
  • เด็กนับดาว20
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : Ket_Deknabdaw@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-07-18
  • จำนวนเรื่อง : 14
  • จำนวนผู้ชม : 30890
  • จำนวนผู้โหวต : 7
  • ส่ง msg :
  • โหวต 7 คน
วันจันทร์ ที่ 27 กรกฎาคม 2552
Posted by เด็กนับดาว20 , ผู้อ่าน : 1720 , 15:48:52 น.  
หมวด : นักข่าวอาสา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฟาตา : ใบบัว สอบเสร็จแล้วไม่กลับบ้านหรือ

ใบบัว : กลับสิ แต่คงกลับวันเสาร์เพราะพรุ่งนี้มีงานที่ต้องเคลียร์นิดหน่อย แล้วเธอไม่กลับหรือ

ฟาตา : ก็ยังไม่แน่ใจ คงต้องโทรไปถามพ่อก่อน ว่าจะกลับได้หรือเปล่า

ใบบัว : ทำไมต้องถามล่ะ กลับไปแล้วโทรบอกแบเลาะให้ออกมารับสิ

ฟาตา : ก็สถานการณ์ที่หมู่บ้านไม่ค่อยดีน่ะ ออกจะหนักกว่าเดิมอีก 

ใบบัว :  แล้วบ้านของเธออยู่ที่ไหนล่ะ ไกลจาก มอ.ปัตตานีมากไหม

ฟาตา : ก็ไกลอยู่เหมือนกัน อ.เจาะไอร้อง จ.นราธิวาส

ใบบัว : ถ้าอย่างนั้นให้ฉันไปเป็นเพื่อนเธอไหม เพราะฉันยังไม่เคยไปบ้านของเธอเลยสักครั้ง

ฟาตา : ไม่เป็นไรหรอก เอาเป็นว่าถ้าฉันกลับถึงบ้าน ฉันจะรีบโทรมาบอกเธอแล้วกัน

ใบบัว : อย่างนั้นก็ได้ แต่ห้ามลืมนะ ขอให้เดินทางโดยปลอดภัยนะ

     ฟาตายิ้มทั้งใบหน้าและดวงตาภายใต้ผ้าคลุมหน้าสีชมพูสดใสผืนใหญ่ เธอรู้ดีว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ คนที่เธอเรียกได้เต็มปากว่า “เพื่อน” เป็นห่วงเธอแค่ไหน และเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เธอจะกลับบ้าน ถึงแม้ว่าทั้งสองจะมีการนับถือศาสนาที่ต่างกัน แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คนต้องเกิดความแตกแยกกัน เพราทุกศาสนาล้วนแต่สอนให้คนทุกคนเป็นคนดี

      ใบบัว สาวน้อยจากดินแดนที่ราบสูง เธอเลือกมาเรียนที่ มอ.ปัตตานี คณะศึกษาศาสตร์ที่จบออกไปเพื่อเป็นแม่พิมพ์ของชาติ อาจด้วยจิตวิญญาณแห่งความเป็นครู หรือจิตสำนึกของความเป็นคนที่มีอยู่ในตัวเธอ เธอจึงเลือกมาอยู่ที่นี่และเลือกที่จะเป็นครูสอนใน 3 จังหวัด ทั้งๆที่มีเหตุการณ์ความไม่สงบเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน และแทบไม่มีใครอยากจะมาอยู่

    “ฉันสงสารเด็กที่นี่ พอเกิดเหตุการณ์ขึ้นก็ต้องหยุดเรียน ส่วนครูในพื้นที่ก็ขอย้ายออกจากพื้นที่เพราะความหวาดกลัว สุดท้ายผลเสียก็มาตกอยู่กับเด็ก ฉันจึงอยากเป็นครูสอนที่นี่ หากจะถามว่าฉันกลัวไหม ยอมรับนะว่ากลัว แต่ความตั้งใจของฉันมีมากกว่านั้น” 

     “ฉันเกิดมาเป็นคนไทย อยู่ในแผ่นดินไทย ผืนแผ่นดินที่เป็นของคนทุกคน มิใช่ของใครคนใดคนหนึ่ง ผืนแผ่นดินที่ให้อะไรกับฉันมามากมาย และผืนแผ่นดินที่คนทุกคนที่อาศัยอยู่เป็นพี่น้องกัน สมควรแล้วที่ฉันจะตอบแทนคุณแผ่นดิน จงอย่าได้ถามว่าดินผืนนี้ให้อะไรกับเราบ้าง แต่จงถามว่าเราได้ให้อะไรแก่ดินผืนนี้หรือยัง”  นี่คือคำพูดของเธอที่แสดงออกถึงความตั้งใจจริง

      ส่วนฉันเป็นคนในพื้นที่ หมู่บ้านของฉันก็เกิดผลกระทบจากความไม่สงบนี้ และฉันก็มีเป้าหมายที่ไม่แตกต่างกับใบบัว เพราะฉันรักหมู่บ้านของฉัน ที่ที่ฉันอยู่มาตั้งแต่เล็กๆ และฉันต้องการทำประโยชน์ให้เกิดกับแผ่นดินเกิดของฉันเช่นกัน

     “เมื่อครั้งที่ฉันเรียนอยู่ชั้น ม.5 โรงเรียนของฉันถูกเผาจนเกิดความเสียหาย โรงเรียนหยุดเรียน ครูบางคนก็ย้ายออกจากพื้นที่ไปสอนที่อื่นที่ปลอดภัย บางคนที่ไม่สามารถย้ายได้ก็ลาออก จนโรงเรียนหลายโรงเรียนไม่มีครูมาสอนหนังสือ มาถ่ายทอดความรู้ให้แก่เด็กที่จะเติบโตเป็นอนาคตของชาติต่อไป ฉันเลยอยากเป็นครูและกลับไปสอนเด็กๆในโรงเรียนที่หมู่บ้านของฉัน และฉันต้องทำได้”

     ฉันกับใบบัว เราสองคนเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก อาจเป็นเพราะเรามีเป้าหมายเดียวกัน ใบบัวมักจะเล่าถึงสภาพความเป็นอยู่ของคนในหมู่บ้านที่เชียงใหม่ให้ฉันฟังเป็นประจำ บ่อยๆที่ใกล้หมู่บ้านของเธอ มีการเกิดการปะทะกันระหว่างทหารกับพวกคนย้ายยาเสพติดข้ามประเทศตามแนวตะเข็บชายแดน ทำให้ชาวบ้านเกิดความหวาดกลัว ไม่กล้าออกจากบ้านของตน

      เธอเคยถามถึงเหตุการณ์ที่นี่ตอนมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ ฉันก็คอยเล่าให้ฟัง บางที่ก็ไม่ร้ายแรงมาก บางที่ก็ถูกประกาศให้เป็นพื้นที่สีแดง ซึ่งถือว่าเป็นพื้นที่ที่อันตรายมาก และฉันก็ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับหมู่บ้านของฉัน แต่....

ใบบัว : ฟาตา เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ฉันเห็นข่าวการวางระเบิดที่หมู่บ้านของเธอ

ฟาตา : ฉันไม่เป็นไร แต่...แบเลาะ พี่ชายของฉันเขาโดนสะเก็ดระเบิดเสียชีวิตแล้ว

ใบบัว : ฉันเสียใจด้วยนะ แล้วพ่อกับแม่ของเธอเป็นอย่างไรบ้าง

ฟาตา : ท่านก็เสียใจ แต่พ่อบอกว่าแบเลาะกลับไปหาองค์อัลลอฮฺ ผู้ที่ทรงให้ชีวิตแบเลาะ และพระองค์จะทรงรับแบเลาะไว้ยังสรวงสวรรค์ เพราะแบเลาะเป็นคนดี

ใบบัว : ฉันก็หวังให้เป็นเช่นนั้น แล้วเหตุการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง

ฟาตา : ตอนนี้ทางราชการประกาศให้หมู่บ้านของฉันเป็นพื้นที่สีแดง มีการประกาศใช้กฎอัยการศึกชั่วคราว  จนกว่าเหตุการณ์จะดีขึ้น แต่ฉันไม่อยากให้หมู่บ้านของฉันเป็นพื้นที่สีแดง เพราะปกติหมู่บ้านก็มีเหตุการณ์เกิดขั้นอยู่แล้ว และแทบจะไม่มีใคร ไม่มีบุคคลภายนอกเข้ามา ทำให้บรรยากาศภายในหมู่บ้าน ดูหดหู่ หันไปทางไหนก็เห็นแต่พวกทหารเดินอยู่เต็มไปหมด จะออกจะเข้าหมู่บ้านแต่ละครั้งก็มีทหารมาคอยตรวจโน่นตรวจนี่ ชาวบ้านอยู่กันอย่างหวาดระแวง ไม่กล้าขึ้นไปเก็บผลไม้ในสวนเพราะความหวาดกลัว ยิ่งถูกประกาศให้เป็นพื้นที่สีแดง ใครที่ไหนจะกล้าเข้ามา แล้วฉันจะทำอย่างไรดี

ใบบัว : ใจเย็นๆก่อนนะ ปัญหาทุกอย่างต้องมีทางออก ฉันว่าการที่เขาประกาศให้เป็นพื้นที่สีแดงอาจเพื่อให้การทำงานง่ายดายขึ้น จนบางทีเขาอาจไม่ได้คิดถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้น แต่เขาก็ทำตามหน้าที่ของเขา เพราะอาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดของเขา แต่...ถ้าเธออยากให้เขายกเลิกการประกาศนี้ เธอและชาวบ้านก็ต้องคอยเป็นหูเป็นตา คอยสอดส่องดูแลหมู่บ้านของเธอ มีอะไรที่น่าสงสัยก็ให้ระวังไว้เสียก่อน เพราะเราไม่รู้ว่าใครมาดี ใครมาร้าย แต่หนทางที่ดีที่สุดคือการป้องกันไม่ใช่การแก้ไข เพราะการป้องกันจะช่วยลดปัญหาในระดับหนึ่ง แต่หากมีเหตุการณ์เกิดขึ้นแล้วก็ต้องตั้งสติและร่วมกันหาทางแก้ไข อย่าปล่อยทิ้งไว้จนแก้ยาก และอย่าปล่อยให้เป็นหน้าที่ของใครเพียงคนเดียว แต่ต้องอาศัยความร่วมมือของชาวบ้านทุกคน การแก้ปัญหาจึงจะลุล่วงไปได้ เพราะฉันเชื่อว่าชาวบ้านทุกคนรักหมู่บ้าน รักแผ่นดินที่บรรพบุรุษมอบให้แก่พวกเขา เมื่อเป็นเช่นนี้หมู่บ้านของเธอก็จะกลับมาสงบสุขดั่งเช่นในอดีต จาก “พื้นที่สีแดง” กลับกลายเป็น “ พื้นที่สีชมพู” ที่มีแต่ความสงบสุขและรอยยิ้ม

     ขอความสันติสุขจงมีแด่พวกเขาทุกคน ทุกคนใน “พื้นที่สีชมพู” ที่กำลังจะเป็นจริงในไม่ช้า


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
สเต็ปอักษร19 วันที่ : 22/08/2009 เวลา : 21.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bboyeconotic

ครับน่าสนใจมากครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ละอองดิน วันที่ : 04/08/2009 เวลา : 11.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LaOngDin
เมื่อหัวใจออกเดินทาง....ดอกไม้สองฝากฝั่งก็เบ่งบาน...อีกครั้ง

ภาพกิจกรรมนักเขียน-นักข่าวชายแดนใต้ตอนจบมาแล้วคะ
http://www.oknation.net/blog/LaOngDin/2009/08/03/entry-1
ร่วม ‘ปลุกไฟฝัน’ เยาวชนนักเขียน-นักข่าวชายแดนใต้ (ตอนจบ)

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ละอองดิน วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 22.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LaOngDin
เมื่อหัวใจออกเดินทาง....ดอกไม้สองฝากฝั่งก็เบ่งบาน...อีกครั้ง

พี่นำเสนอเรื่องและภาพกิจกรรม
วันอบรมนักเขียน-นักข่าวชายแดนใต้แล้วนะคะ
ตามไปชมได้เลยคะ
http://www.oknation.net/blog/LaOngDin/2009/07/29/entry-1

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ยิ้มได้เมื่อฟ้าหลังฝน04 วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 12.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Sodaza

ดีคะ
มารายงานตัวจร้า
N'noo

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 28/07/2009 เวลา : 08.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

เล่าเรื่องได้น่าสนใจจริงๆ อย่างที่พี่ย่องบอก
ถ้าทุกคนช่วยกันป้องกัน ระวังภัย เหมือนกับบ้านต้นหยี
ใครก็คงมาทำอะไรไม่ได้

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ปราณชลี วันที่ : 27/07/2009 เวลา : 22.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/narapong-sak
  นัยน์ตา...มีตีน   ในตีน...มีแก่นชีวิต   

เล่าเรื่องได้น่าสนใจครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 27/07/2009 เวลา : 18.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

พี่นำไปรวมลิงค์ให้แล้วค่ะ

รวมลิงค์อบรมการเขียนเว็บบล็อก สร้างนักข่าว-นักเขียน สายพันธุ์ใหม่ชายแดนใต้
http://www.oknation.net/blog/SingMeuSai/2009/07/20/entry-2

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน