• ลูกบัว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-03
  • จำนวนเรื่อง : 293
  • จำนวนผู้ชม : 1745298
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1303 คน
HappyToFly By ลูกบัว @ แอร์ฯ ไทยในสายการบินต่างชาติ...
++แอร์โฮสเตส คืออาชีพหลัก...หิ้วของขายคืออาชีพรอง งานเขียนคือสิ่งที่รัก++ว่างๆ แวะมาอ่านได้นะคะ อ้อ...แล้วอย่าลืมอ่านเรื่องราวดีๆ ย้อนหลังด้วยนะคะ พลาดไปเสียใจแย่.
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/HappyToFly
วันจันทร์ ที่ 15 มีนาคม 2553
Posted by ลูกบัว , ผู้อ่าน : 6249 , 17:42:45 น.  
หมวด : นักเรียน/นักศึกษา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หยุดติดกันห้าวัน เลยบินกลับไทย จริงๆ ก็ลังเล สองจิต สองใจ กลับดีไม่กลับดี...สถานการณ์บ้านเมืองยิ่งร้อนแรง ข่าวว่าพวกเสื้อแดง จะรวมตัวกันอีกแล้ว...ไม่รู้จะมีการปิดสนามบินไหม...

แต่เอาเหอะยังไงก็แล้วแต่ อยากไปเห็นผ้าเหลืองของคุณว่าที่...ก็เลยบินกลับไปอนุโมทนากับหลวงพี่ท่านซะหน่อย...ตอนแรกตั้งใจว่า หยุดห้าวันนี้ จะไปทำบุญตอนเช้าที่วัดทุกวัน...แต่ไปได้แค่วันเดียว...ที่เหลือมีมารมาผจญ...ปิดถนน ไปหาหลวงพี่ไม่ได้...แอบเซ็ง

เลยนั่งๆ นอนๆ แกร่วอยู่ กทม. คนเดียว...เพราะเพื่อนๆ เค้าก็กลับต่างจังหวัดกันหมด ไม่มีใครอยากอยู่ กทม. ช่วงนี้หรอก เพราะคาดการณ์กันไม่ถูกว่าสถานการณ์จะเป็นยังไง ใจเราตอนนั้นก็ตุ่มๆ ต่อมๆ อยากจะบินกลับเมืองทะเลทรายให้รู้แล้ว รู้รอด...แต่ก็ยังติดภาระกิจ ส่งของลูกค้า...

ลูกค้าที่นัดรับของกันที่สยาม ก็ต้องเปลี่ยนที่นัดหมาย บางรายก็ส่งไปรณีย์ไปให้...วุ่นวายเล็กน้อย แต่ก็ผ่านไปด้วยดี...ทีนี้ทำธุระเสร็จก็ไม่รู้จะทำอะไรแล้ว จะไปเดินเล่นสยาม ไปเดินเล่นพารากอน หรือแม้แต่ เจ เจ ก็ไปไม่ได้...เดี๋ยวเกิดมีระเบิดตูมตามขึ้นมา จะซวยไม่คุ้มกัน...ยังไม่ทันเป็นเจ้าสาวเลยตรู อิอิ

ก็เลยตัดสินใจไปเดินเล่นห้างใกล้ๆ ที่พัก...เซ็นทรัลพระราม 3... ห้างเล็กๆ ที่เดินไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ทั่วหมดแล้ว เดินยังไงก็ไม่หลง วนไปวนมาที่เดิมนั่นแหละ... เห็น เอ็มเค สุกี้ แล้วอยากกินมาก...แต่มาคนเดียว จะให้นั่งกินเอ็มเค คนเดียวก็ดูกะไร เหมือนจะตั้งใจมากินไปหน่อย เลยผ่านไป...

ผ่านร้านไอติมชื่ออะไรก็ไม่รู้จำไม่ได้ แต่หน้าตาหน้ากิน แถมยังไม่มีคนนั่งกินเลย เอ่อก็ดี จะได้ไม่เขิน ไปนั่งกินไอติมดีกว่า...นั่งกินไปได้สักพัก เค้าก็มานั่่งกันเป็นคู่ๆ หึ...แคร์ที่ไหน...อย่าได้แคร์ กินคนเดียวก็ได้ อร่อยเหมือนกัน กินไอติมจนหมด เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ทานข้าว ทั้งเช้า ทั้งกลางวัน...

เลยเดินลงไปชั้นล่าง หาอะไรกินตรงฟู๊ดคอร์ทหน้า Top ดีกว่า ... จริงๆ การทานข้าวที่ฟู๊ดคอร์ท เป็นอะไรที่เราชอบมากๆ เพราะมีอาหารหลากหลายชนิดให้เลือกรับประทาน... ที่สำคัญราคาถูกกว่าในร้านหลายตังค์

เห็นเส้นขนมจีน ก็เลยพุ่งตรงไป เข้าใจว่าน่าจะมีน้ำเงี้ยว ให้ทาน...อ้ะ ไม่มี เป็นร้านข้าวราดแกงที่มีขนมจีนมาแจมๆ... เลยสั่งขนมจีน ราดกับ แกงเผ็ดหมู...คิดแล้วน้ำลายสอ...แต่พอเค้าตักขึ้นมาให้ อ้าวน้ำลายแทบฟูมปาก อยากชักดิ้นชักงอ...ดันเป็นแกงเผ็ดหมูใส่มะระ แง๊ๆ ไม่ชอบกินมะระ มันขม...ไม่เป็นไรซื้อมาแล้ว เสียดายของ กินๆ ไป อย่าได้เป็นคนเรื่องมาก มะระนี่แหละดี มีประโยชน์ เค้าว่ามันเป็นตัวรักษาโรคอะไรหลายอย่าง...

ทานๆ อยู่เห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินผ่าน...ไม่ทันได้มองหน้าตาเค้าหรอก ว่าเป็นใครมาจากไหน เห็นแต่ของที่เค้าถืออยู่ในมือ...ลูกชิ้นปิ้งเรียงกันอยู่ในจาน...ไม่ได้การละ ต้องไปสั่งมาทานบ้าง...

เดินไปสั่งลูกชิ้นปิ้ง...ดันเหลือบไปเห็นส้มตำร้านข้างๆ ก็เลยสั่งมาด้วย สรุปมื้อนี้กินไปทั้งหมดสามอย่าง...ส่วนของหวานไม่ต้องกินแล้ว เพราะกินไอติมล่วงหน้ามาก่อนหน้านี้แล้ว...

กินเสร็จเดินย่อยสักพัก มองดูเสื้อผ้า ไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่ ถ้าเป็นเสื้อผ้ามียี่ห้อ จะซื้อจากต่างประเทศเพราะจะถูกแล้วก็แบบแปลกกว่าซื้อในไทย แต่ถ้าเป็นพวกเสื้อผ้าแฟชั่นก็จะซื้อที่ไทยนี่แหละ ถูก ดี แล้วก็สวยด้วย...เลยไม่ได้เสื้อผ้าอะไรมา นอกจากชุดชั้นใน เหมามาเกือบสิบชุดได้ สะใจมาก (ไม่ต้องตกใจ ซื้อแบบซื้อสามแถมหนึ่ง ไม่ก็ลด 30-50% เอาถูกๆ เข้าไว้ ของอยู่ข้างในไม่มีใครเห็น อิอิ เก็บเงินไว้ซือกระเป๋าดีกว่า)

รุ้สึกเหนื่อยแล้ว เลยแวะเข้าซุปเปอร์แป๊บหนึ่ง เพื่อที่จะซื้อของไว้กลับมาตุนที่เมืองแขก...จากนั้นก็กลับ เหนื่อยๆ เมื่อยๆ เก็บของเสร็จ ก็เดินลงมานวดข้างล่างที่พัก...สองชั่วโมง 300 บาท ถูกได้ใจมาก แถมยังนวดได้ดี มาทุกรอบใช้บริการคุณป้าแกทุกรอบ...

หมดไปสองวันละ...(วันแรกไปวัด วันที่สองเดินห้าง พร้อมกับส่งของลูกค้า)

ต่อมาวันที่สาม...ก็เค้าประกาศไม่ให้ไปที่นั่นที่นี่ ก็เลยไม่รู้จะไปไหนดี จะไปไหนก็กลัวไม่ปลอดภัย แถมยังไม่มีเพื่อนด้วย ก็เลยเอาวะ ไปที่เดิมนี่แหละ เซ็นทรัลพระราม 3 อีกรอบ เอาให้หลับตาเดินได้เลย...

วันนี้ไปเก็บตกของที่ยังลังเลว่าจะซื้อดีไม่ซื้อดี ปรึกษาคุณพระ เค้าบอกว่าซื้อเหอะๆ (แต่ไม่ยักกะบอกว่าจะออกตังค์ให้ ชิชะ) ก็เลยเดินๆ เลือกไปเลือกมา ก็เลยได้ โน้ตบุ๊ตใหม่มาหนึ่งเครื่อง...ยี่ห้อ Ienovo (IBM เก่า) สเปคอะไรยังไง ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก อาศัยว่ารูปแบบโอเค ราคาถูกใจ ก็โทรไปปรึกษาคุณพระว่าสเปคแบบนี้ ราคานี้โอเคไหม ...เค้าบอกโอเค ก็เลยซื้อเลย ... 20,544 บาทเองอ่ะ สำหรับเราถือว่าไม่แพงเลย เพราะว่าเรารวย ห้าห้า ไม่ใช่ค่ะ เพราะเราถือว่า คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คกะเราเป็นอะไรที่ต้องอยู่เคียงคู่กันตลอด...

ทำงานขายของก็ผ่านโน้ตบุ๊ค...แค่สองหมื่นนิดๆ กับรายได้ที่ขายของได้ มันถือว่าคุ้มสุดๆ ละ...ส่วนเจ้าคอมตัวเล็กที่ซื้อมาจากญี่ปุ่น ตัวนั้นก็ยังใช้ได้ดีอยู่เหมือนเดิม แต่ว่าความจุมันน้อยนิด จะเก็บรูปจะโหลดหนังอะไรทำได้ช้าเหลือเกิน เลยต้องเอาเจ้าพี่ใหญ่นี้มาช่วยงาน...สาธุ กิจการรุ่งเรืองๆ เพี้ยงๆ

ซื้อคอมเสร็จ ระหว่างที่รอเค้าลงโปรแกรมอะไรให้ก็เดินเล่นดูทอง ดูเพชร ดูพลอย ดูไปเรื่อยๆ ตามประสา คน (เหมือนจะ) รวย แต่ก็ได้แต่ดู ไม่ซื้อ อิอิ ก็ไม่รู้จะเดินดูอะไรแล้ว ดูเสื้อผ้า ดูของก็ครบจนทั่วห้าง จะไปอีกรอบเดี๋ยวแม่ค้าจำหน้าได้ อาจคิดในใจอีบ้านี่มาอีกแล้ว เมือวานก็มาดูแล้วก็ไม่ซื้อวันนี้ก็มาดูอีกแล้วน่าเบื่อจริง อะไรประมาณนี้ เลยเปลี่ยนแนวไปดูเพชร ดูพลอยแทน...

ผ่านร้านขนมอานตี้แอนท์ แวะกินซะหน่อย ของโปรด...ระหว่างที่รอสั่ง เห็นผู้ชายคนหนึ่งตัวดำๆ แต่งตัวบ้านๆ เสื้อบอลกางเกงขาสั้น คีบรองเท้าแตะ มากับลูกๆ สองคน...ซึ่งลูกๆ ก็แต่งตัวสไตล์เดียวกัน สามคนนี้เค้าก็มาก่อน แล้วก็เลือกเมนูอยู่ว่าจะสั่งอะไรบ้าง...ใช้เวลานานอยู่เหมือนกันกว่าจะสั่งได้ เพราะผู้ชายคนที่เป็นพ่อ เค้าก็อ่านไม่ออก ไม่รู้ว่าจะสั่งอะไร ก็อาศัยชี้ๆ ให้แล้วอธิบายให้ลูก แบบผิดๆ ถูกๆ ก็อธิบายไป สุดท้ายก็เลือกได้

เราเห็นภาพนี้แล้วอดที่จะอมยิ้มไม่ได้...รู้สึกและสัมผัสได้ถึงความ น่ารักมากๆ ของครอบครัวแบบนี้...คือเป็นอะไรที่บ้านๆ ดี เห็นแล้วทำให้นึกถึงที่บ้าน นึกถึงพ่อ ถึงแม่ และทุกๆ คนที่บ้านตลอดเวลา...ครอบครัวอบอุ่นและมีความสุขได้ แบบไม่ต้องมีเงินล้นฟ้า...ในทางกลับกันบางคนมีเงินล้นฟ้าก็หาความสุขไม่เจอ...

อุ้ยแอบเม้าท์คนอื่นไกลตัว ขอแอบเม้าท์คนใกล้ตัวหน่อย...ทุกวันนี้ป้าเรา คนที่อายุเกือบแปดสิบ...ยังไม่สามารถบอกใครต่อใครได้ว่าหลานสาว ทำงานอะไร เพราะคุณป้าท่านพูดคำว่า "แอร์โฮสเตส" ไม่เป็น...ใครถามหลานทำงานอะไร...อ้อ มันทำงานบนเครื่องบิน...แล้วไปทำอะไรบนเครื่องบินเหรอป้า...อ้อ มันไปขายของ...แป่วววว

พอได้คอมเสร็จเรียบร้อยก็นั่งแท๊กซี่กลับบ้าน...ปกติไม่ชอบคุยกะคนแปลกหน้า ดังนั้นขึ้นแท๊กซี่ก็จะไม่เสวนากับคนขับหรอก แต่วันนั้นนึกคึกยังไงก็ไม่รู้ เลยถามว่า อ้าวพี่ไม่ไปประท้วงกับเค้าเหร๊อ? แท๊กซี่เค้าก็บอกโอ้ยคุณผมไม่ไปหรอก ผมมันฝั่งตรงข้ามครับ...ที่เห็นๆ ขับรถกันอยู่วันนี้เนี่ย ฝั่งตรงข้ามทั้งนั้น...แล้วเค้าก็พูดอะไรอีกเยอะแยะ เอาเป็นว่าเซนเซอร์ ไม่เขียนดีกว่า เดี๋ยวจะเข้าเรื่องการเมือง...แต่เค้าพูดได้ดีมากๆ มากจนขนาดที่ว่า พอถึงจุดหมายปลายทาง ค่ารถอยู่ที่ 47 บาท (ก็ที่พักเราอยู่ใกล้ๆ เซ็นทรัลพระราม 3 เอง) เลยให้ไป 100 บอกไม่ต้องทอน...

นำของขึ้นไปเก็บแล้วลงมานวด (อีกรอบ)...นวดเสร็จก็เดินออกไปหน้าปากซอยหาอะไรทาน...วันนี้ได้ทานกับข้าวข้างทางของจริง...ซื้อ ไส้ย่าง คอหมูย่าง แล้วก็ข้าวเหนียวเดินกลับเข้าที่พัก ก่อนถึงที่พักเห็นหมูปิ้ง ก็เลยแวะซื้อหมูปิ้งอีก...เรียกว่ากินหมูตุนก่อนกลับเมืองแขก...

เหลือเวลาอีกสองวัน แต่ไม่รู้จะอยู่ทำแม้วอะไรที่ไทยแล้ว เหตุการณ์ช่างน่าเบื่ออะไรเช่นนี้...บินกลับเมืองแขกดีกว่า...เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นเลยโทรนัดให้แท๊กซี่ให้มารับไปส่งที่สนามบิน...เครื่องออก 8.35 นัดแท๊กซี่มาตอนตี 5.15 แท๊กซี่ดันมาก่อนเวลา เราเลยรีบลงมา เพราะไม่ชอบให้ใครรอ...สรุปออกที่พักตอนตีห้า...คาดว่าการจราจรอาจติดขัด เผื่อมีการจราจลเกิดขึ้น เผื่อเวลาไว้ก่อนแหละดี...แต่กลับไม่มีอะไรติดขัดเลย ทางโล่งๆ 45 นาทีก็ถึงสุวรรณภูมิ...ไปรอเค้าเปิดเค้าท์เตอร์เช็คอิน...

ระหว่างที่รอก็ไปหาอะไรกินที่ชั้นหนึ่ง...ฟู๊ดคอร์ทอีกเช่นเคย (ทีสุวรรณภูมิจะมีฟู๊ดคอร์ทอยู่ที่ชั้นหนึ่งนะคะ ราคาไม่แพงเลย เมื่อเทียบกับร้านอาหารทั่วไปที่อยู่บนชั้นอื่นๆ) เช้านั้นเราทาน บะหมี่เป็ดย่าง กะเกี๊ยวหมู เซทนี้ 79 บาท...

ทานเสร็จเข้าห้องน้ำแปรงฟันอีกรอบ...แล้วก็ไปเช็คอิน...คนเยอะมาก สรุปว่าคนเต็มเครื่องเลย ต่างกันกับขาเข้ามากรุงเทพ...ขาบินเข้ามานี่โล่งๆ เรานอนมาเลยล่ะ คงเป็นเพราะใครไม่อยากมาประเทศเราแล้วล่ะช่วงนี้...แย่จัง...ขากลับนี่ใครๆ ก็แย่งกันออกนอกประเทศ จนทำให้ที่เต็มตลอดในช่วงนี้...โชคดีที่เราเป็นซีเนียร์สุดในวันนี้ เลยได้ที่นั่งลูกเรือที่เหลืออยู่เพียงที่เดียว นั่งกลับมา...น้องๆ จูเนียร์ ตกเครื่องตามระเบียบ...ใครใช้ตั๋วพนักงานเดินทางช่วงนี้เช็คโหลดกันให้ดีดีนะคะ...เดี๋ยวตกเครื่อง...

มาถึงก็รู้สึกว่าที่นี่เหมือนจะเป็นบ้านหลังที่สองไปแล้วล่ะ...มันรู้สึกคุ้นเคยมากกว่ากรุงเทพ...จัดข้าวจัดของ ทำความสะอาดห้องนิดๆ หน่อยๆ แล้วก็เอาน้องคอมใหม่ออกมาใช้งาน...อ่ะไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เดี๋ยวจะอัพเดทรูปภาพ ของสวยๆ งามๆ ให้ชมกันนะคะ...

อิอิ โพสขายของลงบล็อคไปเลยโดนแบนค่ะ...ไม่โพสขายทางนี้ละ เพราะตอนนี้ได้ที่ลงแล้วค่ะ

ว่างๆ แวะไปนะคะ อัพเดท ทุกอาทิตย์ค่ะ

 http://board2.yimwhan.com/board.php?user=AirShop





คอมเมนต์อ่านได้เฉพาะเจ้าของ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

คอลลาเจนเข้มข้น (นำเข้าจากนิวซีแลนด์)

ชื่อแบรนด์ : เฟิร์สท ไพรส์ ชื่อสินค้า : มารีน คอลลาเจน ปริมาณ : 100 กรัม ประเทศผู้ผลิต : นิวซีแลนด์ ราคา 1 กระปุก 650 บาท 2 กระปุก 1,200 บาท (@600) 6 กระปุก 3,000 บาท (@500)

View All
<< มีนาคม 2010 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]


ชอบอะไรใน Blog นี้กันบ้างเอ่ย?
ชอบแวะมาดูรูป
17 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องท่องเที่ยว
42 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องแอร์ๆ ชีวิตการทำงาน
183 คน
ชอบหมดเลย ทั้งรูปทั้งเรื่อง
910 คน
อื่นๆ (ส่งความคิดเห็นมาหลังไมค์ได้ค่ะ)
29 คน

  โหวต 1181 คน