• ลูกบัว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-03
  • จำนวนเรื่อง : 293
  • จำนวนผู้ชม : 1745298
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1303 คน
HappyToFly By ลูกบัว @ แอร์ฯ ไทยในสายการบินต่างชาติ...
++แอร์โฮสเตส คืออาชีพหลัก...หิ้วของขายคืออาชีพรอง งานเขียนคือสิ่งที่รัก++ว่างๆ แวะมาอ่านได้นะคะ อ้อ...แล้วอย่าลืมอ่านเรื่องราวดีๆ ย้อนหลังด้วยนะคะ พลาดไปเสียใจแย่.
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/HappyToFly
วันอังคาร ที่ 11 พฤษภาคม 2553
Posted by ลูกบัว , ผู้อ่าน : 19739 , 19:39:42 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปลายเดือนเมษาที่ผ่านมา พอตารางบินออกก็แอบเซ็งเล็กน้อย...ก็ดันให้ SBY (สแตนบาย รอเรียกบิน) มาตั้ง 7 วันติดในตอนต้นเดือน...ก็เลยแบบว่า ไม่รู้ชะตากรรมชีวิต ว่าจะได้บินไปไหนบ้างวางแผนไม่ถูกเลยจริงๆ...ปกติถ้า SBY เค้าโทรมาเรียกไปบินที่ไหนก็ต้องไปที่นั่น...แต่ ณ ตอนนี้เป็น ซีเนียร์ นัยว่าเริ่มเคี้ยวขึ้นแล้ว เห็นตารางตัวเองเป็น SBY ปุ๊บ ไม่รอช้า แทนที่จะให้ทางฝ่ายจัดตารางบินเค้าโทรมาเรียกไปบิน ก็จัดการโทรไปขอบินก่อนเลย...รีเควสไปบอกว่ามี layover (บินแบบค้างคืน) ที่ไหนขาดคนบ้าง (บินแบบไปเช้า เย็นกลับไม่เอานะเหนื่อย เงินน้อยด้วย) ถ้ามีไฟล์ทไหนว่างให้ใส่ชื่อชั้นไปบนไฟล์ทซะดีดี อย่าช้า...

 คนจัดตารางบินก็ว่านอนสอนง่าย...(อย่างไม่น่าเชื่อ) บอกว่ามีไฟล์ทที่คนขาดดังนี้...โคลัมโบ ดักก้า คาซาบลังกา แมนเชสเตอร์ ลอนดอน...ถามเราว่าอยากได้ไฟล์ทไหน เดี๋ยวจัดให้ หุหุ น่ารักมาก...มีเหรออย่างเราจะเลือกไฟล์ทสามอันแรก (เหนื่อยก็เหนื่อย บ้านเมืองก็ไม่ค่อยเจริญหูเจริญตา แถมได้เงินก็น้อย) ก็เลยตัดสินใจเลือกแบบไม่ต้องคิดผ่านกระดูกไขสันหลัง...ขอแมนเชสเตอร์ กับลอนดอนค่ะ...

แป๊บเดียวเค้าก็เปลี่ยนตารางให้กลายเป็น แมนเชสเตอร์ กับลอนดอน...อังกฤษ ดีใจมาก เพราะไม่ได้ไปแมนเชสเตอร์นานมาก น่าจะราวๆ เกือบสองปีได้...นึกขึ้นได้ว่ามีเพื่อนเก่ารู้จักกันมาเกือบสิบปีที่แล้ว...เมื่อก่อนเพื่อนเป็นแอร์ฯ อยู่ในไทย แต่เนื่องด้วยสายการบินประสบปัญหาเศรษฐกิจ เลยปิดๆ เปิดๆ จ่ายเงินบ้าง ไม่จ่ายเงินบ้าง...เพื่อนเลยตัดสินใจลาออก มาช่วยธุรกิจที่บ้าน หลังจากนั้นก็เก็บเงินมาเรียนต่อที่แมนเชสเตอร์...

เลยติดต่อบอกเพื่อนไปว่าจะบินไปแมนเชสเตอร์...เค้าดีใจมากกกก ที่จะได้เจอกับเรา...อ้ะ แน่นอนเราก็ดีใจมากที่จะได้เจอเค้า แบบว่าไม่ได้เจอกันนานมาก แต่ก็จะติดต่อกันเรื่อยๆ ผ่านทางอีเมล์และ MSN ...

บนไฟล์ทที่บินไปก็สนุกมาก ให้ความรู้สึกเหมือนกับบินไฟล์ทกลับกรุงเทพยังไง ยังงั้น...ลูกเรือที่ทำงานบนไฟล์ทนี้มีทั้งหมด 13 คน เป็นคนไทยไปละ 7 คน ลงมาจากไฟล์ทพูดภาษาอังกฤษแทบไม่เป็น เจอน้องๆ ลูกเรือคนไทยที่น่ารัก ทำงานขยันขันแข็งแบบนี้ ทำให้อยากเป็นแอร์ฯ ต่อไปอีกซักสิบปี...แต่ก็อย่างว่ามันไม่ได้ดีไปแบบนี้ซะทุกไฟล์ท...เจอลูกเรือแย่ๆ ขี้เกียจๆ ก็เบื่อๆ เซ็งๆ แต่ก็ไม่ค่อยคิดอะไรมาก ทำๆ ไปจบไฟล์ทก็จบ เดี๋ยวก็ไม่เจอกันละ คิดแบบนี้จะทำให้การทำงานมีความสุขขึ้นเยอะ...

พอเครื่องลงทุกคนก็ตื่นเต้นดีใจกันยกใหญ่ เพราะแต่ละนางก็มีเพื่อน มีแฟน มีคนรู้จักอยู่ที่นี่กันซะส่วนใหญ่ ถึงโรงแรมก็เลยทางใครทางมัน...

อากาศที่แมนเชสเตอร์ก็ยังหนาวอยู่ ถึงแม้ว่าจะเข้าช่วง summer แล้วก็ตาม...ดอกไม้บานสะพรั่ง สวยสด...

โรงแรมใหม่ที่สายการบินจัดให้อยู่ ก็อยู่ในตัวเมืองเลย ค่อยยังชั่วเมื่อก่อนอยู่ติดกับแอร์พอท จะเข้าเมืองทีก็ต้องนั่งรถหลายต่อ เสียเวลา...โรงแรมใหม่ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะชื่อ Renaissance (เรอเนซ้อง) ทำเลดีมาก...เดินโผล่ออกจากโรงแรมเลี้ยวซ้าย เดินไปไม่ถึงร้อยเมตร หรือสามสิบก้าว จะเจอกับร้าน ZARA...

ฝั่งตรงข้ามก็จะเป็น FCUK (อ่านดีๆ อย่าสลับตัวอักษร)

หน้าตา taxi ประเทศเค้าค่ะ...

น่ารักจัง...

บริเวณรอบๆ เดินไปเดินมาก็จะเป็นแหล่งกิน แล้วก็ช้อปปิ้ง...ถูกใจดีแท้...อันนี้ใช้กล้องถ่ายรูปตัวเล็กถ่ายมา เลยแบบว่ามุมไม่ค่อยได้เท่าไหร่ หัวขาดซะงั้น...

เห้อ กล้อง...ราคาสามพันกว่าบาท...คุณภาพสมราคาจริงๆ...

เพื่อน...ชื่อแอนนี่...แอนนี่มาหาที่โรงแรม แล้วก็ออกเดินไปพร้อมๆ กัน แวะร้านนู้นเข้าร้านนี้แบบรีบๆ เร่งๆ เพราะว่าวันที่ไปถึงเป็นวันหยุดธนาคารอะไรราวๆ นี้ ซึ่งจะทำให้บ้านเมืองเค้า ร้านรวงปิดเร็วกว่าปกติ (หกโมงเย็นก็ทยอยปิดกันละ)

รูปด้านล่างมีร้านกาแฟสตาร์บัค ตั้งอยู่...แต่เราเป็นคนไม่ชอบดื่มชา กาแฟ หรือของร้อนอะไร...เลยไม่ค่อยชอบเข้าร้านพวกนี้เท่าไหร่ แต่ต้องยอมรับว่าพอเห็นร้านแบบนี้แถบยุโรปเมื่อไหร่ อดไม่ได้เลยที่จะเข้าไปนั่งชิลล์...เอาวะ ไม่ดื่มกาแฟ ไม่ดื่มของร้อนก็สั่งโกโก้แฟลบปูชิโน่ทานก็ได้

แมนเชสเตอร์...เป็นเมืองเล็กๆ ที่สงบ (และน่าอยู่มาก) น่าอยู่ไม่น่าอยู่ก็ลองดูบรรยากาศ บ้านเมืองโดยรอบดูได้ค่ะ...

ตึกดีไซน์เก๋ๆ ก็มี...ความสะอาดก็ไม่เป็นรองประเทศไหนๆ เมื่อก่อนเคยมีคนถามว่าชอบประเทศไหนในยุโรปมากที่สุด...ตอบไปว่าชอบฝรั่งเศส (ปารีส) เพราะแรกๆ ไปก็เห็นแต่ความสวยงาม...หลังๆ ไปเริ่มเห็นแล้วว่าปารีส ไม่น่าอยู่เลย เมื่อเทียบกับยุโรปประเทศอื่นๆ เพราะเป็นเมืองที่ "สกปรกและไม่ปลอดภัย" (ความเห็นส่วนตัวที่ได้สัมผัสค่ะ)

ส่วนอังกฤษ ไม่ว่าจะเป็นลอนดอน หรือแมนเชสเตอร์ (เมืองอื่นไม่รู้เพราะไม่เคยไป) ตอนนี้เป็นเมืองที่ขึ้นมาอยู่ในใจอันดับต้นๆ แล้ว...เพราะว่าอย่างที่เห็น สะอาดเรียบร้อย ผู้คนก็ไม่วุ่นวาย ที่สำคัญคุยกันรู้เรื่องค่ะ (ถึงบ้างครั้งสำเนียงเค้าจะฟังยากหน่อย แต่ก็ดีกว่าประเทศที่ไม่พูดภาษาอังกฤษ)

เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าเก็บเงินได้สักก้อน (ต้องก้อนใหญ่ๆ) ก่อนกลับไปอยู่ไทยอาจจะแว๊บไปอยู่อเมริกา ไม่ก็อังกฤษ สักปี (หรือน้อยกว่านั้น)...อยากเรียนหนังสือหลักสูตรสั้นๆ ใช้ชีวิตแบบ "เด็กนอก" เป็นประสบการณ์ชีวิต...(แต่ก็ได้แค่คิดเพราะตอนนี้ยังไม่มีเงิน ฮิ้ววว)

ถามแอนนี่ว่ามาเรียนที่...University of Manchester (เรียกสั้นๆ ว่า U of Man) นี่แพงไหม...แอนนี่เค้าเรียนหลักสูตรปริญญาโทเกี่ยวกับการบริหารแฟชั่นอะไรสักอย่างนี่แหละค่ะ...แอนนี่บอกว่าก็แพงนะ ค่าเทอมปีละ 14,000 ปอนด์...ไอ้เราก็เอ้ยถูกจัง แค่ 70,000 กว่าๆ เองเหรอ...ที่ไหนได้คูณผิด ตกเลขศูนย์ไปหนึ่งตัว...หุหุ ปีละ 700,000 กว่าบาท นี่ไม่รวมค่ากินค่าอยู่ ค่าที่พักนะค๊าา....แต่ก็โอเค ถือว่าได้ความรู้ ได้ประสบการณ์...เอาน่าเรียนโท แค่ปีเดียวก็จบแล้ว...ที่อังกฤษถ้าจบโท เค้าจะให้ต่อวีซ่าทำงานได้เลย แบบว่าสามารถหางานทำในประเทศเค้าได้สองปี...เพราะเค้าถือว่าเราเป็นผู้ทรงคุณวุฒิแล้วอะไรประมาณนี้...แอนนี่ก็เตรียมถอนทุนคืนในเร็วๆ นี้

เพื่อเป็นการช่วยแอนนี่ให้เรียนจบเร็วๆ ฝากสาวๆ ช่วยกรอกแบบสอบถามเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์ด้วยนะคะ...ตามลิงค์นี้เลยค่ะ

http://spreadsheets.google.com/viewform?hl=en&formkey=dHdTdWU5cndLUTVISzFTNWVac3RJZVE6MQ

กราบขอบพระคุณทุกๆ ท่านที่มีน้ำใจช่วยเหลือนะคะ

ตึกล่างนี้หน้าตาเหมือนเคยเห็นที่อเมริกาเลย...แต่ที่นี่ แมนเชสเตอร์ค่า...

ที่เห็นด้านล่างนี่ก็เหมือนลอนดอนอายที่ลอนดอนเลย...คงเพิ่งสร้างใหม่เพราะเมื่อก่อนมายังไม่เคยเห็น...ถ้ามีโอกาสรอบหน้าจะขึ้นไปชมวิวเมืองแมนเชสเตอร์...

เอ๊ะ...กล้องถูกๆ นี่พอตั้งใจถ่ายมันก็ถ่ายออกมาสวยเหมือนกันนะ เอาไปเป็นโปสการ์ดได้เลย...

เดินไปเดินมา...ไม่รู้สึกเหนื่อยเลย เพราะว่ามีเพื่อนเดิน และไม่ได้ใส่รองเท้าส้นสูง ที่สำคัญวิวรอบข้างน่ามองเรื่อยๆ (แบบว่าคนมันนานๆ มาทีน่ะ ถ้ามาบ่อยๆ ก็คงไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่)

เดินไปเดินมาก็ชักหิว...จริงๆ หิวตั้งแต่อยู่บนเครื่องบินแล้ว แต่ไม่อยากทานอะไรข้างบนเพราะนัดกับแอนนี่ไว้ว่าจะมาหาอะไรอร่อยๆทานที่แมนเชสเตอร์...เมืองนี้อยู่แล้วรับรองว่าไม่อดตาย ร้านอาหารเยอะมาก...ไทย จีน ฝรั่ง ครบครัน...

ในที่สุดก็เดินมาถึงย่าน ไชน่าทาวน์...ไชน่าทาวน์นี่มัน around the world จริงๆ นะคะ ไปที่ประเทศไหนเมืองใดก็มีคนจีนอาศัยอยู่ทั่วไปหมด...แล้วส่วนใหญ่จะรวยๆ กันซะด้วย ประกอบธุรกิจ ขยันขันแข็ง

มีรูปสองสาวมาฝากไม่เยอะ เพราะว่าไม่ค่อยได้ถ่ายตัวเองกันเท่าไหร่...ห่วงแต่คุยๆๆ

แอนนี่...

เพื่อนแอนนี่...

ความว่างเปล่า...กับไชน่าทาวน์...

ถ่ายรูปแบบนี้มา ยังกับอยู่จีนแหนะ...

มาอังกฤษส่วนใหญ่ ถ้าเลือกได้จะไม่ค่อยทานอาหารไทยเท่าไหร่ ถ้าเจอร้านอาหารจีนแบบบุฟเฟ่ต์ เพราะราคาและความคุ้มค่ามันต่างกันเยอะ...จนคนชอบพูดว่า ถ้าจะทานอาหารจีนให้อร่อย แล้วคุ้มค่าต้องมาทานที่อังกฤษ เพระว่าคุณจะไม่เจออาหารจีนที่เป็นบุฟเฟ่ต์แล้วถูกแบบนี้ที่ไหนในโลกได้(แม้แต่ที่ประเทศจีน) นอกจากอังกฤษ...ก็ถูกจริงๆ อ่ะ ถ้าไปช่วงกลางวันก็แค่ ราวๆ 5-6 ปอนด์ ไปตอนเย็นก็ราวๆ 7-8 ปอนด์ อาหาร ของคาว ของหวาน รวมกันสามสิบกว่าอย่าง...ไม่คุ้มก็เกินไปแล้ว

ในขณะที่อาหารไทยอย่างเดียวก็ชามละ 5-6 ปอนด์ แล้วใครจะทานล่ะ กลับมาทำทานเองที่บ้านก็ได้...

มีรูปร้านอาหารไทยด้านนอกมาฝากค่ะ...

มีแต่รูปด้านนอกนะเพราะไม่ได้เข้าไปทานเลย...ดูป้ายด้านล่างนี้ คิดว่าแอร์ฯ การบินไทยมายืนไหว้เองซะงั้น...

ร้านสงขลา...สักวันจะตั้งร้านเชียใหม่ ขึ้นมาแข่ง อิอิ

รูปในร้านอาหารจีน ไม่มีมาฝากนะคะ เพราะเค้าไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปมาเลย (จริงๆ ก็เคยแอบถ่ายมาจากที่อื่น แต่หาไม่เจอละ ไว้หาเจอจะเอามาลงให้ดู ว่ามันอลังการณ์จริงๆ) กินจนอิ่ม รวมค่าน้ำดื่มหมดไปคนละ 9 ปอนด์...ตอนนี้ค่าเงินปอนด์ตก...อยู่ที่ราวๆ ปอนด์ละ 50 บาทเอง ก็เลยกลายเป็นว่าได้กินของถูกอีกแล้ว...450 บาทถูกกว่าทานบุฟเฟ่ต์ที่ไทยซะอีก

ทานเสร็จก้แวะไปซื้อของเล็กๆ น้อยๆมาฝากใครบางคน...(แต่ในที่สุดก็ไม่ได้เอาไปฝากเพราะเกิดเหตุการณ์อะไรบางอย่างขึ้น)...ไม่เป็นไรวันนี้นั่งทานคนเดียวก็ได้...ทานไม่หมดจะเอาลงไปให้ยามที่เฝ้าตึกทานด้วย...แบบว่ามีน้ำใจ เผื่อจะทำให้อะไรหลายๆ อย่างดีขึ้น...แต่ถ้ามันจะไม่ดีขึ้น ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของโชคชะตา...คิดซะว่า everything happened for the reasons...

ขนมด้านล่าง เหมือนขนมไข่ บ้านเราเลย แต่ทำแพคเกจสวยดี แถมราคาไม่ถึงปอนด์เลยซื้อมาชิมดู เห็นแอนนี่บอกว่าอร่อย...

อ่ะต่อไปเป็นของที่พลาดไม่ได้อยู่แล้วตามสโลแกน...แอร์โฮสเตสคืออาชีพหลัก หิ้วของขายคืออาชีพรอง...จะให้พลาดการซื้อของมาขาย มิได้ค่ะ มิได้...ก็เลยกวาดมาซ้าจะหมดห้าง...สนใจก็คลิกไปตามลิงค์ที่อยู่ตรง recommended ได้นะคะ ไม่ก็แอด MSN หรือ FB มาได้ที่ happytofly9@hotmail.com นะคะมีอะไรอัพเดทจะบอกผ่านตรงนั้น (ที่ blog นี้เค้าไม่ให้ขายของอ่ะค่ะ แต่นัยว่าแว๊บๆ เชิญชวนแบบนี้ นิดๆ หน่อยๆ ไม่น่าเกลียดมิเป็นไร)

ทานเสร็จแอนนี่ก็เดินมาส่งที่โรงแรม...เพราะเดินกลับเองไม่ถูกอยู่แล้ว บอกไว้ตั้งแต่ต้นว่าวันนี้ขอเดินตามเจ้าถิ่นอย่างเดียว ไม่ขอใช้พื้่นที่ในสมองในการจำทาง...พอถึงโรงแรมก็จัดการถ่ายรูปของไว้ก่อน (กลัวจะไม่มีเวลา) จากนั้นก็หลับ...ตื่นขึ้นมาก็บินกลับ...แบบมีความสุขมาก...เดือนหน้าจะขอบินมาที่นี่อีก...อยากแวะไปดู U of Man...

พอกลับมาหยุดหนึ่งวัน...นานๆ ทีจะได้อยู่เบส ก็เลยโทรชวนหนุ่มหน้าใสคนนี้ไปเดินเล่น เม้าท์ชาวบ้าน แล้วก็หาอะไรทานกัน...เดี๋ยวนี้ร้านอาหารไทยเราไม่เข้าแล้วค่ะ...ไฮโซอย่างเราต้องทานนี่เลย...PAUL เป็นร้านสไตล์ฝรั่งเศสเก๋ๆ ครัวซองอันนึงก็แค่ 70 บาทเองค่ะ (หุหุ)

แล้วก็เดินช้อปปิ้งนิดๆ หน่อยๆ ก็แยกย้ายกันกลับเพราะวันรุ่นขึ้นนอร์ทมีบินฮ่องกง...ลูกบัวมีบินต่อไปลอนดอน...กิ๊บเก๋มาก กลับมาออนไลน์ปุ๊บเจอเพื่อนที่อยู่การบินไทย ขึ้นป้ายในเอ็มว่า...London ก็เลยทักว่าอ้าว อยู่ลอนดอนเหรอเธอ (มึง) เพื่อนก็บอกว่าใช่สิ ไฮโซแบบผม (กู) ก็บินอะไรเทือกๆ นี้แหละ...(แหมมม ได้ข่าวว่าเมื่อก่อนบินแต่อุดร ขอนแก่น)

ก็เลยนัดเจอกัน...ทริปนี้เป็นอะไรที่อยากบอกว่า พิเศษสุดๆ ตั้งแต่ได้เจอแอนนี่ ไล่มาเจอนอร์ท แล้วก็อิท (คนล่างสุด) เพราะทั้งสามคนนี้ เป็นเพื่อนที่ลูกบัวได้เจอจากการเล่นเวบ thaicabincrew ตั้งแต่สมัยสาวๆ...ก่อนเข้าวงการแอร์ฯ แบบว่าตอนนั้นแต่ละคนก็อยากเป็นแอร์ ฯ เป็นสจ๊วต ดังนั้นพวกเราก็จะมีกลุ่มของพวกเรา ที่เอาไว้คุยกันในเรื่องสมัครงานทางด้านนี้โดยเฉพาะ...ไม่อยากคุยกะคนอื่น เพราะเค้าจะหาว่าพวกเราบ้า เพ้อฝัน...พอเจอกลุ่มคอเดียวกัน...ก็จะรู้สึกคุยกันถูกคอ แล้วสนิทกันเร็วมาก...keep in touch กันมาจนถึงทุกวันนี้...จะสิบปีแล้วอ่ะค่ะ...ก็ดีเนอะ ไม่น่าเชื่อว่าวันเวลาจะพาเรามาพบกันอีก...

ตอนนี้ลูกเรือการบินไทย เค้าย้ายมาพักโรงแรมใกล้ๆ กับโรงแรมที่สายการบินเราจัดให้พัก แค่เดินข้ามถนนไปก็เจอกันได้ละ...เลยสะดวกหน่อย

ไม่ได้ไปไหนมากมาย ทานข้าวหน้าเป็ด เสร็จก็เดินไปซื้อของร้านใกล้ๆ...ตอนนี้อิทกำลังมีแฟนใหม่ เรียกได้ว่าเห่อ ผู้หญิงใหม่สุดๆ  เห็นอะไรก็จะต้องซื้อไปฝากเธอผู้นั้น...แหมอย่างว่าแหละ ช่วงโปรโมชั่นเนอะ...

รูปนี้พยายามเก๊กหล่อ (อันนี้พยายามแล้ว...ได้แค่นี้เอ้งงง)

อันนี้เก๊กหลุด...

ซื้อของเสร็จก็แยกย้าย...เพราะอิทต้องบินกลับเย็นวันนั้นเลย เราก็กลับห้องมาสั่งอาหารจากร้านอาหารไทยที่ได้โพยมาจากมัน...ตอนทานของมันก็อร่อยดี อีข้าวหน้าเป็ด เราก็คิดว่าอาหารอื่นๆ จะอร่อยตามไปด้วย ก็เลยสั่งมาซะสามอย่าง...เพราะเห็นว่าถูก อย่างละ 5 ปอนด์เอง แถมไข่ดาว กับโค้กหนึ่งกระป๋องอีกต่างหาก...

อ้ะๆ แต่ขวดที่เห็นในรูปนั่นไม่ใช่ของแถมนะคะ...แบบว่าอยากดื่ม...โค้กเก็บไว้ดื่มที่เมืองแขกละกัน เพราะแอลกอฮอล์ที่เมืองแขกนี่หายาก แถมราคาแพง ต้องไปชิมนอกประเทศ...

ของด้านล่างทั้งหมดนี้ ย้ำว่า "สั่งมาทานคนเดียว" นะคะ...ให้มันได้อย่างนี้สิ...ปากกว้างกว่าท้อง...แต่ทานไม่หมดหรอก เยอะมาก จะทิ้งก็เสียดาย เลยแบกกลับมาด้วย อย่างน้อยในยามไม่มีอะไรทานของที่ว่าไม่อร่อยมันก็อาจจะอร่อยได้...

จริงๆ ได้ข้าวมา 3 กล่องเลยนะ...ข้าว 3 กล่อง กับ 3 อย่าง โค้ก 3 กระป๋อง หมดไป 15 ปอนด์...ถูกมาก เมื่อเทียบกับค่าครองชีพที่นั่น...(อย่าเอามาเทียบกับกระเพราไข่ดาวในไทยจานละ 35 บาทนะคะ ไม่งั้นจะทานไม่ลงเอา)

วันนี้ยาวหน่อย...นานๆ มาที เพราะไม่ค่อยว่าง...แต่ช่วงนี้หยุดสามวัน...หลังจากวันหยุดมีบินไปสต๊อคโฮม (ประเทศสวีเดน) ตั้งสองรอบแหนะ ... แล้วจะอัพเดทให้ได้ชมกันนะคะ

อย่าลืม...ฝากกรอกแบบสอบถามให้เพื่อนด้วยนะคะ ลิงค์อยู่ด้านบนค่ะ

ขอบคุณค่ะ





คอมเมนต์อ่านได้เฉพาะเจ้าของ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

คอลลาเจนเข้มข้น (นำเข้าจากนิวซีแลนด์)

ชื่อแบรนด์ : เฟิร์สท ไพรส์ ชื่อสินค้า : มารีน คอลลาเจน ปริมาณ : 100 กรัม ประเทศผู้ผลิต : นิวซีแลนด์ ราคา 1 กระปุก 650 บาท 2 กระปุก 1,200 บาท (@600) 6 กระปุก 3,000 บาท (@500)

View All
<< พฤษภาคม 2010 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]


ชอบอะไรใน Blog นี้กันบ้างเอ่ย?
ชอบแวะมาดูรูป
17 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องท่องเที่ยว
42 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องแอร์ๆ ชีวิตการทำงาน
183 คน
ชอบหมดเลย ทั้งรูปทั้งเรื่อง
910 คน
อื่นๆ (ส่งความคิดเห็นมาหลังไมค์ได้ค่ะ)
29 คน

  โหวต 1181 คน