• ลูกบัว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-03
  • จำนวนเรื่อง : 293
  • จำนวนผู้ชม : 1739854
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1303 คน
HappyToFly By ลูกบัว @ แอร์ฯ ไทยในสายการบินต่างชาติ...
++แอร์โฮสเตส คืออาชีพหลัก...หิ้วของขายคืออาชีพรอง งานเขียนคือสิ่งที่รัก++ว่างๆ แวะมาอ่านได้นะคะ อ้อ...แล้วอย่าลืมอ่านเรื่องราวดีๆ ย้อนหลังด้วยนะคะ พลาดไปเสียใจแย่.
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/HappyToFly
วันศุกร์ ที่ 3 มิถุนายน 2554
Posted by ลูกบัว , ผู้อ่าน : 15862 , 06:22:51 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยุ่งมากจริงๆ ค่ะ แต่ก็จะไม่ทิ้ง blog นี้ไปไหน ว่างเมื่อไหร่ก็จะแวะมาอัพเดททันที ถึงแม้จะนานๆ ทีราวๆ เดือนละหนึ่งครั้งโดยประมาณ ก็ยังดีกว่าทิ้งให้เป็น blog ร้างเนอะ...

เดือนที่ผ่านมาก็ไปมาหลายที่เลยค่ะ เดี๋ยวปล่อยให้รูปเล่าเรื่อง เช่นเคยนะคะ...

เริ่มต้นด้วยต้นเดือน ก็ได้ทำไฟล์ทญี่ปุ่นอีกรอบติดๆ หลังจากเพิ่งกลับมาจากญี่ปุ่นตอนปลายเดือนที่แล้ว แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเบื่อหรือขี้เกียจไปบินเลย ถึงแม้ว่าจากเมืองบ่อน้ำมันแห่งนี้ บินไปญี่ปุ่นใช้เวลาเกินสิบชั่วโมง ก็ไม่ย่อท้อ...เพราะชั้นจะไป shopping และกินอาหารญี่ปุ่น

ก่อนไปบินไฟล์ทนี้ได้รับโทรศัพท์จากน้องแอร์ฯ คนสนิท..."พี่ลูกบัว คืนนี้เจอกันนะคะ ห้ามป่วย ห้ามตาย ห้ามสาย ห้ามขาด ห้ามลา นานๆ จะได้บินด้วยกันที"

ได้เล้ย ไฟล์ทนี้ถึงป่วยพี่ก็จะลากสังขารไปบินค่ะคุณน้อง ไม่ต้องห่วง ^^

ระหว่างที่ทำไฟล์ทก็สนุกสนานกันมาก เพราะว่าข้าพเจ้าเป็นหัวหน้าลูกเรือ ที่ค่อนข้างจะชิลล์โครตๆ ใคร ใคร่ทำอะไรทำ ไม่เคยจิก ไม่เคยด่า ไม่เคยต่อว่าลูกเรือแบบแรงๆ (แบบเบาๆ มีบ้างนานๆ ที)

ตราบใดที่เค้าทำงาน เค้าทำให้ผู้โดยสารมีความสุข ช่วยเหลือเพื่อนร่วมงาน ไม่ทะเลาะกัน แค่นี้ก็พอละไม่ต้องอะไรมากมาย บริษัทเค้าจ้างมาทำงาน ก็ขอให้ทำงานจริงๆ เค้าจ้างมา 100 ก็ทำให้ 100 ก็พอ มากไป น้อยไปไม่ดีทั้งนั้น...ทุกวันนี้ทำงานเอาเงิน ไม่ได้ทำงานเอาโล่

มาถึงญี่ปุ่นก็ออกไปหาอะไรกินเช่นเคย เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องออกค่ะ...ย่านนี้เป็นแหล่งร้านอาหาร เดินไปจนสุดถนน ก็เลือกไม่ได้สักทีว่าจะกินอะไร เพราะมันเยอะมาก เห็นอะไรก็อยากกินไปหมด

Photobucket

สุดท้ายก็กินของสิ้นคิดเช่นเคย...โซบะ กินบะหมี่นี่แหละง่ายดี ชามนี้ 1,000 เยน (เกือบสี่ร้อยบาทเฟร้ย) ก็อร่อยดีค่ะ แต่ถ้าเทียบกับก๋วยเตี๋ยวเรือ ก๋วยเตี๋ยวต้มยำละก้อ...โซบะชามนี้ชิดซ้ายค่ะ

Photobucket

กินเสร็จก็ไปเดิน shopping กันต่อทันที เอ่อลืมบอก หน้าตาน้องแอร์ฯ คนนี้คุ้นๆ ไหมคะ...ก็น้องยุ้ยไงคะ พรีเซนเตอร์ครีม We Angel นั่นแหละ นี่ถ้าน้องยุ้ยไม่ใช้ครีม We Angel นี่ผิวพรรณก็คงไม่สดใสขนาดนี้นะคะ ขอบอก

เดินผ่านร้านนาฬิกามือสองยุ้ยตัดสินใจอยู่นานจะซื้อไม่ซื้อ ซื้อไม่ซื้อ สุดท้ายก็ไม่ซื้อ...กูว่าแล้ว (อุ้ยหลุด)

จริงๆ ราคานาฬิกามือสองที่ญี่ปุ่น ถ้ารู้แหล่ง กับร้านเด็ดๆ จะน่าซื้อทีเดียวค่ะ เพราะราคาถูกชวนจูงใจมาก ส่วนร้านทั่วไปราคาไม่ได้ต่างจากไทยมากมายค่ะ ยิ่งตอนนี้ค่าเงินเยนพุ่งพรวด ก็ยิ่งทำให้ไม่น่าซื้อ...

Photobucket

เดินต่อไปเรื่อยๆ ในย่านนัมบะ ก็จะมีร้านกระเป๋าแบรนด์เนม มือสอง อยู่ตลอดสองข้างทาง...สังเกตุหน้าน้องยุ้ยรูปด้านล่างนี้นะคะ ว่าชีมีความสุขแค่ไหนที่ได้อยู่ท่ามกลางกระเป๋า Hermes มากมายขนาดนี้...

ใบที่น้องยุ้ยถือราคาราวๆ 200,000 เยนค่ะ (เกือบ 80,000 บาท) ถือว่าถูกมากๆ แล้วสำหรับกระเป๋ายี่ห้อนี้...ส่วนใบที่อยู่ด้านหลังก็ราวๆ 3-500,000 เยนได้ ... ถ้าเป็นราคามือหนึ่งก็ราวๆ ใบละสองสามแสนบาทเลยนะคะสำหรับ Hermes ...

สาบานได้เลยนะคะว่าราคาที่บอกนี่คือราคาของกระเป๋าไม่ใช่ทองคำ ไม่ใช่บ้าน ไม่ใช่รถ เค้าว่ากันว่าคนที่ซื้อกระเป๋ายี่ห้อนี้ใช้ ไม่ได้ต้องการซื้อมาเพื่อใช้ใส่สิ่งของค่ะ แต่ซื้อมาใช้เพื่อ "แสดงสถานะทางสังคม"

Photobucket

เลือกไปเลือกมา ลูกบัวเลยได้ติดไม้ติดมือมาสองใบ...ใครสนใจก็ตามไปซื้อใน FB ได้นะคะ (แต่ทว่าต้องรอรอบต่อไปนะคะ เพราะว่าใบที่เห็นด้านล่างนี้ขายไปตั้งแต่สามสิบนาทีแรกที่ประกาศขายแล้วค่ะ...ไหนใครว่าคนไทยเราไม่มีเงิ๊น...ไม่จริ๊งงง

 Photobucket

เดินต่อไปเจอร้านเครปสุดแสนอร่อย ที่ใครเดินผ่านไปผ่านมาที่นี่ต้องแวะชิมค่ะ...มีหรือเราจะพลาด

Photobucket

เนื้อแป้งจะแตกต่างจากบ้านเราคือจะเป็นเครปที่เนื้อนุ่มๆ อ่ะค่ะ อร่อยมาก...

Photobucket

เสร็จแล้วก็แวะเข้าห้างบ้างคราวนี้...เจอตัวแล้วค่ะ กระเป๋ายี่ห้อนี้ ดังมาได้สักพัก (ใหญ่ๆ) แล้วแต่มาญี่ปุ่นทีไรลูกบัวหา shop มันไม่เคยเจอ ที่แท้ก็มาหลบมุมอยู่นี่เอง นี่ถ้าไม่มีน้องยุ้ยช่วยออกเสียง pleats please เลียนแบบสำเนียงคนญี่ปุ่นก็คงยากที่จะตามเจอ ^^"

Photobucket

แวะเข้าร้านเครื่องสำอางค์ ANNA SUI ซะหน่อย...แบรนด์นี้เค้าจะขึ้นชื่อมากในเรื่องของแพคเกจค่ะ...ออกแบบแพคเกจมาได้น่ารัก วินเทจ เจ้าหญิง ถูกใจสาวๆ ทุกวัยเลยทีเดียว เมื่อก่อนสมัยที่แบรนด์นี้กำลังดังในช่วงแรกๆ ลูกบัวชอบใช้มาก เพราะมีความรู้สึกว่าเวลาถือขึ้นมาใช้แล้วมันดูน่ารัก เหมือนเจ้าหญิง คุณหนู๊ คุณหนู อะไรราวๆ นั้น แต่หลังๆ มานี่เลิกใช้แล้วค่ะ เพราะรู้สึกว่าคุณภาพไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เน้นขายแพคเกจไปหน่อย...

Photobucket

ดูดิ นี่แค่แป้งนะคะ ยังทำออกมาได้น่ารักขนาดนี้ (สักวันครีม we angel จะออกแบบแพคเกจสไตล์แบบนี้มาบ้างดีกว่า)

Photobucket

เดินไปเดินมา เจอร้านโคโก๊ะยากิ แสนอร่อย ก็แวะซื้อกินกันอีก วันนั้นทั้ังวันมีแต่กินกับ shopping แบบสิ้นคิดๆ กันจริงๆ สองคนน้องยุ้ย ไม่มีใครห้ามใคร มีแต่เชียร์ เอาเลยพี่ ซื้อเลยน้อง ^^"

แล้วก็จบท้ายทริปกันแบบแทบจะวิ่งกลับโรงแรมกันเลยทีเดียว เพราะว่ามัวแต่ shopping กับกินแหลก จนเกือบไม่มีเวลานอนพักผ่อนก่อนทำไฟล์ทบินกลับ...

Photobucket

จากญี่ปุ่นก็โผล่ไปมิลาน (อิตาลี) ต่อ...อยู่ที่นั่น สามวันได้ ตั้งใจเอาไว้ว่าจะไป outlet ของแบรนด์เนมดังๆ และจะกว้านซื้อมาให้หมด outlet ฮาๆ

แต่หลังจากเช็คราคาค่ารถ แล้วก็วิธีไป outlet ที่อยู่นอกมิลานนั้นไม่ไหวค่ะ ราคาแพงและใช้เวลานาน นอกซะจากว่าถ้ามีคนขับรถได้ แล้วเช่ารถไป จะไปง่ายมาก...แต่ใครจะเช่าขับไปให้ชั้นล่ะนั่น...ก็เลยต้องนั่ง taxi เพื่อไป outlet ที่อยู่ในตัวเมืองมิลาน เห็นเค้าพูดกันว่าดีนักหนา มีแบรนด์ดังๆ อยู่เต็มไปหมด

แล้ว taxi ก็พามาจอดอยู่หน้า outlet ที่หน้าตาแบบนี้... 

Photobucket

ชื่อ outlet คือ ilsalvagente จำไว้นะคะ จำไว้ๆ ว่าชื่อนี้ ใครจะไปเที่ยวมิลานถ้ามีทัวร์หรือใครก็ตามชวนไปที่นี่ "อย่าไปๆๆ"

Photobucket

ดูสภาพนะคะ...ก็เหมือนจะใหญ่โต มีของเยอะแยะ

Photobucket

ทำไมถึงบอกว่าอย่าไปๆ เพราะว่าของมันก็จะมีแต่เสื้อผ้าอะไรแบบนี้แหละค่ะ นอกจากจะไม่สวย (ไม่สวยมากๆ) ราคาก็ยังแพงอีกด้วย ไม่ได้ถูกเลย...กระเป๋าแบรนด์เนมอะไรที่คุยไว้ใน website ของเค้าก็ไม่มีสักอย่าง...หลอกกันนี่หว่า เจ็บใจๆ

Photobucket

กลับไป shopping ในตัวเมืองต่อดีกว่า...เดินไปเดินมาเจอป้ายโฆษณาอันนี้แล้วรู้สึกว่า...เอ่อ อยากอยู่ตรงกลาง กรี๊ดดด...

Photobucket

เจอรถคันนึง น่าสนใจมาก กำลังจอดชาร์ทไฟอยู่...สงสัยว่าจะเป็นรถที่ใช้พลังงานไฟฟ้าค่ะ

Photobucket

เอาละจบเรื่องมิลาน...

ไปต่อกันที่โจฮันเนสเบิร์ก...ซึ่งเมืองนี้นานๆ จะมีบินไปที แต่ก็ไม่ได้รู้สึกโหยหาเท่าไหร่ เพราะไม่ชอบ ไม่รู้จะไปทำอะไร คนอื่นๆ เค้าชอบไปที่นี่กันเพราะว่าสเต๊กที่เมืองนี้จะขึ้นชื่อค่ะ แต่ไอ้เราคนไม่กินเนื้อสัตว์ใหญ่ (ยกเว้นหมู) ก็ไม่ค่อยจะปลื้มเท่าไหร่ ส่วนใหญ่เวลามาที่นี่ก็จะเดินไปกินอาหารไทย / ญี่ปุ่น ที่อยู่ข้างๆ โรงแรมซะมากกว่า

แต่ครั้งนี้เตรียมตัวมาผิดจังหวะ คิดว่าเป็นช่วง summer ของเค้าก็เลยเตรียมจัดเสื้อผ้าแบบหน้าร้อนมาใส่...เครื่องแตะพื้นกัปตันประกาศอุณหภูมิที่โจฮันเนสเบิร์ก 12 องศาเซลเซียส...ซวยเลยกรู

ก็เลยอยู่แต่ในโรงแรมแล้วก็สั่งอาหารมากินง่ายๆ ประทังชีวิตไปวันๆ ... แค่เนี่ย...450 บาท

Photobucket

ก่อนบินโจฮันเนสเบิร์กมีเรื่องขำขัน (หรือเปล่า) ที่ทำให้ลูกบัวต้องอมยิ้มตลอดระยะเวลาที่ทำไฟล์ทนั่นก็คือ มีน้องใน face book คนนึงจู่ๆ เค้าก็ทักมาว่า "พี่ลูกบัวคะ เมื่อไหร่จะมีบินมา โจฮันเนสเบิร์กบ้างคะ อยากได้ครีม we angel ค่ะ"

เรางี้แบบว่า อึ้งเลยค่ะ น้องเค้าทักมาตรงเวลาเป๊ะ (ซึ่งลูกบัวก็ไม่ได้ป่าวประกาศนะคะว่าจะไปที่นั่น) ก็เลยกรี๊ดใส่ไปนิดนึง (อันนี้กรี๊ดเบาๆ นะคะ เดี๋ยวอ่านต่อๆ ไปจะมีเรื่องให้กรี๊ดได้แรงขึ้น)

ก็เลยบอกว่าเนี่ยค่ะ กำลังจะบินไปคืนนี้ แล้วเดี๋ยวจะเตรียมครีมวีไปส่งให้นะคะ ก็นัดแนะกันไปว่าให้น้องเค้ามาหาที่โรงแรมนะ อะไรราวๆ นั้น สักพักน้องเค้าก็ชวนคุย ว่าเนี่ยติดตามอ่าน blog พี่ลูกบัวมานานละ สมัยอยู่ไทยเปิดอ่านอยู่ พี่ชายหนูเค้าก็เดินมาดู แล้วก็ทำหน้านิ่งๆ บอกว่าอ่าน blog นี้ด้วยเหรอ เพื่อนพี่เอง...

เราก็อ้าวเหรอ พี่ชายหนูเป็นเพื่อนกะพี่เหรอ ไหนชื่ออะไร...ยังไม่ทันจะรอคำตอบก็คลิกเข้าไปดูโปรไฟล์ของน้องเค้าก่อนเลย เห็นหน้าตาน้องเค้าชัดๆ ในเฟสบุ๊คแทบไม่ต้องถามว่าเป็น น้องสาวใคร ^^"

น้องสาวแฟนเก่านี่หว่า กรี๊ด ดังๆ เลยรอบนี้ หลังจากห่างๆ กันไปเกือบสิบปีที่แล้ว ก็ไม่ได้ทราบข่าวคราวกันอีก แล้วก็จำไม่ได้แล้วด้วยว่าทำไมถึงห่างๆ กันไป รู้แต่ว่าไม่ได้โกรธ ไม่ได้เกลียด ไม่ได้มีเรื่องอะไรที่ให้ต้องทะเลาะกัน อาจเป็นด้วยเรื่องของเวลา ระยะทางหรืออะไรต่างๆ นานา เลยห่างหายกันไป...

วันนั้นก็เลยไม่นอนก่อนบินละ นั่งคลิกไล่ดูรูปพี่ชายของคุณน้องต่อดีกว่า ฮาๆ เจือกเรื่องชาวบ้าน คลิกไปคลิกมาก็เห็นรูปแฟนเค้าจนได้ อิอิ เห็นแล้วก็เหมือนเคยอ่ะ ตามประสาผู้หญิงขี้อิจฉา มั่นใจ ไร้สติ...เชอะ ไม่เห็นสวยเลย ชั้นสวยกว่าตั้งเยอะ ว่าแล้วก็ปิดคอมเข้านอนดีกว่า...

จากโจฮันเนสเบิร์ก ก็ไปต่อกันที่ บราซิล และอาเจนตินาร์

ยังไม่เคยบินไฟล์ทนี้เลย แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าอยากจะบิน พยายามจะแลกออกแล้ว เพราะไม่ชอบบินไฟล์ทยาวๆ (ยกเว้นญี่ปุ่น) และที่สำคัญผู้โดยสารไฟล์ทนี้มักจะเต็ม และกินเยอะ ไม่หลับไม่นอน แต่ก็แลกออกไม่ได้ เพราะไม่มีคนเอา แปลกมาก...จริงๆ ไฟล์ทนี้ใช้ระยะเวลาการทำงานแค่ 4 วัน เพียงแค่สี่วันเท่านั้นนะคะ ก็จะได้เงินเบ็ดเสร็จราวๆ เกือบ สามหมื่นบาท (ไม่รวมเงินเดือนนะคะ อันนี้เฉพาะค่าบินกับค่าอาหารเฉยๆ) ถือว่าเป็นไฟล์ทที่ทำเงินได้ดีมาก (ถ้าทำงานที่ไทย บางอาชีพ เค้าต้องทำงานกันทั้งเดือนเลยนะคะกว่าจะได้เงินสามหมื่นบาทเนี่ย...อันนี้ไม่ได้เขียนข่มค่ะ แต่เขียนปลอบใจตัวเองให้มีแรงฮึดสู้เวลาเจอไฟล์ทหนักหนาอะไรแบบนี้)

ใช้ระยะเวลาบินทั้งสิ้นจากเมืองบ่อน้ำมันไปถึงบราซิลที่ 14 ชั่วโมงครึ่ง พักนอนหลับระหว่างไฟล์ทไปซะ สี่ชั่วโมงครึ่ง ทำงานสิบชั่วโมง เหมือนจะไม่เหนื่อย แต่พอไปถึงโรงแรมเท่านั้นล่ะ หลับเป็นตายเลยค่ะ เพราะเกิดอาการ jet lag นั่นเอง เวลามันแตกต่างกันมากกับที่เราอยู่ ปกติจะชินกับการบินยุโรปที่เวลาต่างกันไม่กี่ชั่วโมง แต่ที่บราซิล จะต่างกันที่ 6 ชั่วโมง ถ้าเทียบกับเวลาไทยก็ต่างกัน 10 ชั่วโมง ร่างกายมันก็จะรวนๆ มึนๆ บินข้ามโซนเวลา บินไปเหอะ ยังไงก็ไม่สว่าง หรือบางครั้งก็บินไปเหอะยังไงก็ไม่มึด...

ตื่นมาก็จะงงๆ ว่าเอ่อ นี่ฉันอยู่ที่ไหน...เท่าที่คุยกันกับลูกเรือ "ทุกคน" เกิดอาการนี้กันถ้วนหน้าค่ะ เพราะว่าพวกเราจะบินไปหลายเมือง หลายประเทศ แล้วก็จะเข้านอนในที่แปลกๆ โรงแรมนั้นที โรงแรมนี้ที อยู่ตลอดเวลา ดังนั้นบางครั้งตื่นมาก็จะเกิดอาการงง อย่างที่บอกไป

วันนั้นตื่นขึ้นมาก็จะได้วิวแบบนี้...ณ ห้องพักโรงแรมหรู Hilton Brazil

Photobucket

สั่ง room service มากินดีกว่า ไม่มีแรงออกไปข้างนอก ออกไปคนเดียวก็ไม่ได้ เพราะมันอันตราย...เค้าแนะนำว่า เมืองนี้ไม่ควรออกไปไหนคนเดียวนะจ้ะ โดยเฉพาะคนต่างชาติแบบเรา ไม่ปลอดภัยเอามากๆ ก็ฟังไว้ เชื่อไว้ไม่เสียหายค่ะ ใครอยากออกไปคนเดียวก็เชิญอ่ะ แต่เราไม่ดีกว่า ไว้รอมาอีกรอบแล้วไม่เหนื่อยแบบนี้ค่อยหาเพื่อนออกไปสำรวจเมือง

ใช้ชีวิตแบบหรูบ้าง อะไรบ้าง...กินอาหารไป มองวิวรอบๆ ไปก็มีความสุขได้

Photobucket

แต่อย่ามองราคาอาหารนะคะ...แพงเอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะ  แค่นี้อยู่ที่ราวๆ 1,500 บาท (ราคาหลังส่วนลดแล้วนะคะ นี่ถ้าจ่ายราคาเต็มจะแค่ไหน) เอ่อว่าแต่...เค้าคิดค่าถาดด้วย สองร้อยกว่าบาท...(เหมือนคิดค่าส่งถึงห้องน่ะค่ะ)

ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้ชอบกินแซนวิชค่ะ มันจะมาเป็นช่วงๆ บางช่วงถ้าย้อนกลับไปดู blog ก่อนๆ เวลาสั่งอะไรจะสั่งเดิมๆ ไม่ว่าจะบินไปที่ไหนก็จะสั่งแบบนั้นแหละ ช่วงก่อนชอบสั่งเมนู หมู ไม่ก็อาหารเอเชีย ช่วงนี้ก็เปลี่ยนเป็นแซนวิช ต่อไปจะเปลี่ยนเป็นมาม่าละนะ ประหยัดดี อิอิ

Photobucket

ขากลับมีเวลานิดหน่อยได้แวะซื้อของที่ดิวตี้ฟรี (ตามไปชมได้ที่เฟสบุ๊คนะจ้ะ) ก็เลยซื้อผ้าขนหนูลายแบบนี้มาด้วย เก็บไว้เป็นที่ระลึก ฮาๆ ดูแล้วมันบราซิ้ลล บราซิลน่ะค่ะ

Photobucket

 

คลิกติดตามกันผ่าน FB ได้นะคะ ใครไม่ได้คลิก Like กรุณาคลิกด้วยค่ะ มีอะไรใหม่ๆ มาอัพเดทกันอยู่ตลอดเวลานะคะ (พลาดไปเสียใจแย่)

พักผ่อนแล้วดีกว่า แล้วว่างๆ จะกลับมาเขียนเรื่องใหม่นะคะ






คอมเมนต์อ่านได้เฉพาะเจ้าของ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

คอลลาเจนเข้มข้น (นำเข้าจากนิวซีแลนด์)

ชื่อแบรนด์ : เฟิร์สท ไพรส์ ชื่อสินค้า : มารีน คอลลาเจน ปริมาณ : 100 กรัม ประเทศผู้ผลิต : นิวซีแลนด์ ราคา 1 กระปุก 650 บาท 2 กระปุก 1,200 บาท (@600) 6 กระปุก 3,000 บาท (@500)

View All
<< มิถุนายน 2011 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    



[ Add to my favorite ] [ X ]


ชอบอะไรใน Blog นี้กันบ้างเอ่ย?
ชอบแวะมาดูรูป
17 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องท่องเที่ยว
42 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องแอร์ๆ ชีวิตการทำงาน
183 คน
ชอบหมดเลย ทั้งรูปทั้งเรื่อง
910 คน
อื่นๆ (ส่งความคิดเห็นมาหลังไมค์ได้ค่ะ)
29 คน

  โหวต 1181 คน