• ลูกบัว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-03
  • จำนวนเรื่อง : 293
  • จำนวนผู้ชม : 1745299
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1303 คน
HappyToFly By ลูกบัว @ แอร์ฯ ไทยในสายการบินต่างชาติ...
++แอร์โฮสเตส คืออาชีพหลัก...หิ้วของขายคืออาชีพรอง งานเขียนคือสิ่งที่รัก++ว่างๆ แวะมาอ่านได้นะคะ อ้อ...แล้วอย่าลืมอ่านเรื่องราวดีๆ ย้อนหลังด้วยนะคะ พลาดไปเสียใจแย่.
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/HappyToFly
วันศุกร์ ที่ 22 กรกฎาคม 2554
Posted by ลูกบัว , ผู้อ่าน : 6143 , 22:13:54 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันนี้มาแบบรวมมิตรเช่นเคย นานนานมาที แต่มาแบบเยอะๆ ให้หายคิดถึงกันเลยทีเดียว

หลายๆ คนคลิกมาอ่าน blog นี้แล้วอาจจะรู้อิจฉ๊า อิจฉา กับชีวิตแอร์ฯลูกบัว ดูคุณเธอช่างไฮโซเสียนี่กระไร เมื่อวานเพิ่งอยู่ที่ออสเตรเลีย วันนี้บินไปยุโรป สองสามวันถัดมาบินไปอเมริกา อ้าว อีกวันถัดมาโผล่มาอยู่ญี่ปุ่นซะแล้ว หูยยย ช่างเป็นชีวิตที่เพลิดเพลินอะไรเช่นนี้ นี่คุณลูกบัวเค้าอยู่สายการบินอะไรเนี่ย ได้บินแต่รูทบินดีดีทั้งนั้น...แต่ในความเป็นจริง...

มีหลายสถานที่ มีเมืองอีกหลายเมือง หลากหลายประเทศที่ลูกบัวบินไปแล้ว ยังไม่ได้นำรูปและเรื่องราวมาเล่านะคะ จะให้บินแต่รูทหรูๆ ก็คงจะเป็นไปไม่ได้ อย่างวันก่อนนั้นเพิ่งทำไฟล์ทไปดักก้า ประเทศบังคลาเทศมาค่ะ...ใครกันอยากไปประเทศนี้ ลูกบัวคนหนึ่งละไม่อยากไป ... แต่จริงๆ คือพวกที่เค้าชอบ discovery the world อะไรสไตล์นี้เค้าจะชอบเมืองอะไรแปลกๆ แบบนี้นะคะ แต่ลูกบัวเอ่อ...ไม่ใช่ค่ะ

บินมาที่นี่หลายครั้งก็ไม่เคยออกไปที่ไหน แต่ครั้งนี้ได้อยู่ที่นั่นเต็มๆ ถึงสองวัน ก็เลยคิดว่าเอาน่าไหนๆ ก็ไหนๆ ละถ้าไม่ได้เป็นแอร์ฯ ให้ซื้อตั๋วเครื่องบินมาเที่ยวที่นี่ก็คงไม่มา เอาวะ ออกไปสำรวจบ้านเมืองเค้าซะหน่อย...หาแนวร่วมไม่มีเล้ยยย ทุกคนอยู่โรงแรม ไม่ออกไปไหนกันทัั้งนั้น อันนี้ก็เข้าใจ เราก็เป็นไม่ใช่ไม่เป็น...

ก็เลยจ้าง taxi ของโรงแรมให้ไปส่งนั่นแหละง่ายดี อยากไปเดินดูตลาดบ้านเมืองเค้า เพราะได้ข่าวว่ามีเสื้อผ้าแบรนด์ดังๆ อย่างเช่น Zara,  Mango, H&M อะไรราวๆ นี้ราคาถูกขายอยู่ทั่วเมือง เพราะสินค้าพวกนี้ บางส่วนใช้โรงงานผลิตที่นี่ค่ะ ดังนั้นเนี่ยก็จะมีพวกเสื้อผ้าที่ไม่ได้มาตราฐาน หรือผลิตมาเกินจำนวนที่เค้าสั่ง ต้องผลิตมาเกิน เช่น เค้าสั่งให้ผลิต 1,000 ก็ต้องผลิต 1,200 เพราะว่าเผื่อไอ้เจ้าหนึ่งพันนั้นน่ะ จะมีอะไรที่ไม่ได้มาตราฐานเค้าก็จะคัดออกๆ ดังนั้นเนี่ยเสื้อผ้าที่เค้าคัดออก ตลอดจนเสื้อผ้าที่ดี แต่ผลิตมาเกิน ก็จะถูกนำออกมาจัดจำหน่ายในราคาโรงงานแถวๆ ประเทศนี้นี่เอง...เราต้องไปตามหา...

ดูบรรยากาศระหว่างทางให้เพลิดเพลินตาเล่นๆ นะคะ...ฝนตก รถติด และรูปด้านล่างนี้ คือการขับรถปกติ ไม่ได้ชนกันนะคะ ต้องขับมาชิดๆ กัน ให้หวาดเสียวเล่น

ผ่านห้างสรรพสินค้าของเค้า...อารมณ์ประมาณเซ็นทรัลอะไรสักสาขาหนึ่งของกรุงเทพเลย

เซ็นทรัลพระราม 3 มั้งค์

และแล้วเราก็มาถึงตลาดที่เค้าว่ามีสินค้าพวกนั้นอยู่...เอ่อเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกลูกเรือคนอื่นๆ มันไม่ยอมมาด้วย ^^" แล้วสุดท้ายก็ไปค้นๆ รื้นๆ ได้มา...กรี๊ดดด หลายต่อหลายชิ้น เป็นสินค้าที่เรียกได้ว่า ชน กับ ร้านแบรนด์เลยค่ะ (ออกขายพร้อมๆ กัน ไม่ได้เป็นสินค้าตกเทรน เพราะหลังจากซื้อมาแล้วก็ไปเดินห้างที่ประเทศอื่นเจอแบบเดียวกันเป๊ะ เราซื้อมาตัวละไม่เท่าไหร่ ขึ้นห้างปุ๊บ บวกเข้าไปอีกเกือบ 10 เท่า สะใจ สะใจ)

แต่ต้องดูดีดีนะคะ เพราะสินค้าหลายชิ้นมีตำหนิค่ะ เช่นจะมีรูขาด ไม่ก็ตะเข็บตัดมาเบี้ยว แต่ของดีดี ก็มีเยอะมากค่ะ ลูกบัวเลยได้เสื้อผ้าแบรนด์มาใช้ในราคาเบาๆ ...

เหนื่อยมาก ครั้นจะทานกับข้าวที่ตลาดนั้นก็กระไรอยู่ ไม่ได้เป็นคนกินยากอยู่ยากอะไร แต่มันก็ซะหน่อยนึงนะ...ไปหากินที่อื่นดีกว่า เลยบอก taxi ให้พาไปร้านอาหารไทยหน่อยสิเค้าก็เลยพาไป (มีจริงๆ ด้วย ฮาๆ) ก็อร่อยดีสั่งมาทาน แต่ที่สะดุดตาก็คงเป็น Coke กระป๋องนี้ล่ะ เขียนภาษาท้องถิ่นด้วย ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงซื้อติดกลับบ้านด้วยแล้ว เพราะว่าสะสมโค้ก แต่ละประเทศค่ะ แต่ที่เลิกสะสมเพราะว่าล่าสุดกลับเชียงใหม่ไป หาโค้กไม่เจอ ตามหาอีกที มันเปลี่ยนตำแหน่งจากตู้โชว์ กลายเป็นอยู่ในตู้เย็น....และถูกเปิดใช้งานเพื่อรับรองแขก คุณพ่อ คุณแม่ที่สุดแสนจะน่ารักไปเรียบร้อยแล้ว แง๊ๆๆ เค้าแบกมาตั้งไกล เอาของเค้าไปดื่มกันหม๊ดดด...เลิกสะสมดีกว่า

อ่ะอันนี้เสื้อผ้าบางส่วนที่ได้มา (เป็นเสื้อผ้าเด็กค่ะ) ซื้อมาฝากลูกเพื่อนๆ บ้าง ขายบ้างอะไรบ้าง เฮ้อ เพิ่งรู้ตัวเหมือนกันว่าโครตจะชอบการเลือกซื้อเสื้อผ้าเด็ก มันน่ารักๆ ทั้งนั้นเลย น่าเสียดายที่ไม่มีลูก ไม่มีสามีด้วย อิอิ แล้วจะมีลูกได้ไงฟระ ซื้อให้คนลูกคนอื่นไปก่อนละกัน ถึงวันนั้นถ้ามีโอกาสได้มีลูกจริงๆ ก็คงไม่ต้องซื้อเอง

อีกวันถัดมา ไม่รู้จะทำอะไร เลยชวนคุณแอร์ฯ ทั้งหลายไปกินอาหารเกาหลีกันดีกว่า ปกติจะชอบทานคนเดียว ไปคนเดียว แต่การกินอาหารเกาหลี ปิ้งๆ ย่างๆ คนเดียว ก็คงจะไม่เหมาะ ... อร่อยใช้ได้ค่ะ สรุปว่าลูกบัวเนี่ยต่อให้บินไปที่ไหนก็ต้องหาอาหารไทย กับอาหารเกาหลีกินให้ได้ว่างั้นเหอะ อาหารท้องถิ่นไม่เน้น เพราะไม่ค่อยชอบของแปลก...

จากดักก้า ข้ามไปเวียดนามกันต่อ...วันนั้นบินไปโฮจินมินท์ และอยู่ที่นั่น 4 วัน 3 คืน อยู่นานยังกับได้แพคเกจทัวร์ไปเที่ยว

ตอนนี้ทางสายการบินเปลี่ยนโรงแรมละ น่าเสียดายเมื่อก่อนอยู่ใจกลางตัวเมือง เดินออกโรงแรมไม่ว่าจะเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา หรือเดินทะลุหลังโรงแรมอะไรยังไงก็มีห้างร้าน และร้านอาหารเต็มไปหมด แต่โรงแรมใหม่นี้ไม่ค่อยมีอะไรเลย...ข้อดีคืออยู่ใกล้สนามบิน ^ ^"

มีน้ำดื่มให้ฟรี มีอินเตอร์เนตให้ นักบินและหัวหน้าประจำเที่ยวบิน (ซึ่งก็คือข้าพเจ้าเองอิอิ) ฟรีตลอดเวลาที่พักอยู่ส่วน คนอื่นๆ จะได้ฟรี คนละ 1 ชั่วโมงต่อวัน แต่ถ้าอยากเล่นมากกว่านั้นก็ซื้อเอา ราวๆ วันละ 400 บาท ไม่แพงค่ะ

เดินออกไปชมวิวทิวทัศน์ข้างๆ โรงแรมก็จะเห็นอะไรแบบนี้ คล้ายๆ เมืองจีนเหมือนกันแฮะ

รอบๆ โรงแรมไม่ค่อยมีอะไรเลยนั่ง taxi มาห้างนี้ เพื่อที่จะหาอะไรกิน ซะหน่อย

ข้างในห้างก็เหมือนบ้านเรานะ ไม่ได้กระจอกๆ บ้านนอกๆ อะไรไม่ใช่ มีเกือบทุกแบรนด์ที่เรามีเล้ย พวกเครื่องสำอางค์อะนะ ส่วนเสื้อผ้ามีน้อยกว่าบ้านเราเยอะ

แต่ลูกบัวไม่สนใจที่จะ shopping ของอะไรพวกนั้นหรอก หาแต่ของกินอย่างเดียว ซึ่งปกติ จะไม่อยู่ช้นบนสุดก็จะอยู่ชั้นล่างสุด ยังไม่เคยเห็น ศูนย์อาหารห้างไหนอยู่ชั้นตรงกลางเลยค่ะ...

คิดไม่ผิดเลยที่เลือกมาห้างนี้ อาหารครบครันมาก ไทย จีน เกาหลี เวียดนาม อาหารฝรั่ง โอ้ยสารพัด

แต่มาถึงเวียดนามจะให้สั่งต้มยำกุ้งทานก็ดูกระไร

มันต้องนี่เลย...เฝ๋อ

อย่างเดียวไม่พอ อยากกินปอเปี๊ยะด้วย เห็นตัวแค่นี้แต่เวลากินนี่ เยอะกว่าผู้ชายตัวโตๆ ซะอีกนะคะ

อยู่เวียดนามก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรมากมาย กินๆ นอนๆ แล้วก็ออกไปนวด ไปทำสปา ทำเล็บ ทำผม อะไรตามประสา เหมือนมาพักผ่อน

ตกเย็นมาก็สั่ง room service ทาน เพราะอาหารที่โรงแรมนี้ถูกมาก ต่อชามประมาณ 120 บาทเองค่ะ (นี่คืออาหารที่ขายในโรงแรมนะ ราคานี้ถือว่าถูกมากๆ ถูกสุดๆ ไม่เคยทานอาหารโรงแรมที่ไหนถูกและอร่อยเท่านี้มาก่อน)

สั่งกินมันทุกวันเลยค่ะ สรุปว่าอยู่เวียดนาม สี่วัน กินอาหารไป มากกว่า 12 มื่้อ

กินอาหารเวียดนามเบื่อ ก็สั่งอาหารไทยมากินบ้าง กระเพราะเป็ดคิดว่าจะอร่อยเหมือนแฟรงเฟิร์ต ปรากฎว่าไม่อร่อยเลย...น่าเสียดาย แต่ไม่เป็นไร ไม่แพง

แหนมเนือง...มาถึงเวียดนามไม่ได้กินแหนมเนืองก็จะกระไรอยู่ แต่ลูกบัวว่าแหนมเนืองที่ขายตามบ้านเราอร่อยกว่าเยอะ โดยเฉพาะแหนมเนืองยี่ห้อ แดง ที่ขายตรงพารากอน ชั้นหนึ่ง อันนั้นขั้นเทพ ลองหามาทานดูค่ะ

กินมันเข้าไป ทุกวันๆๆ มารู้ตัวตอนต้องใส่ยูนิฟอร์มเพื่อเตรียมตัวบินกลับว่ามันคับอย่างเห็นได้ชัด แทบไม่น่าเชื่อ แต่ก็ต้องเชื่อเมื่อเห็น แค่บางส่วนของอาหารที่ข้าพเจ้าสั่งมาทาน

อ้อ ถ้าใครได้บินไปเมืองนี้แล้วพักโรงแรมนี้ แนะนำให้ลองทางบุฟเฟ่ต์ตอนเที่ยง ไม่ก็ตอนเย็นของโรงแรมด้วยนะคะ ราคาหัวละราวๆ 500 บาท ได้กินครบทุกอย่าง อิ่มแบบคุ้มเลยค่ะ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมาฝาก

ไหนๆ ก็เขียนแต่เรื่องกินๆ มาแล้วก็ขอต่อซะหน่อยนะคะ...วันก่อนเห็นคนในเฟสบุ๊ค ใครๆ ก็กินคั่วกลิ้งๆ ไอ้เราก็ยิ่งหิวๆ อยู่ด้วย ก็เลยตื่นมาทำคั่วกลิ้งทานตั้งแต่เช้าตรู่

ไม่เคยทำมาก่อนหรอกเจ้าคั่วกลิ้งเนี่ย แต่ยุคสมัยนี้ความรู้หากันได้ง่ายมาก แค่มีอินเตอร์เนต ก็สามารถหาอะไรๆ ทีอยากรู้ได้จากเวบ google.com

ก็เลยเข้าเนตหาวิธีทำดูซึ่งก็ไม่ยากเลย แต่ปัญหาคือ เราไม่ได้มีวัตถุดิบครบครันขนาดนั้น ก็เลยทำเท่าที่มีก็พอ

หอมแดง, กระเทียม, ข่า, ตระไคร้, ใบมะกรูด, พริกขี้หนู, เกลือ, กะปิ, เครื่องแกงเผ็ด และพริกไทย 

และที่ขาดไม่ได้ก็คือเนื้อสัตว์ วันนี้ใช้ไก่ค่ะ

สาวคนนี้ผู้ช่วยทำครัว...แฟลตเมทคนใหม่ของลูกบัวเอง หน้าคุ้นๆ ไหมคะ เอาไว้จะเขียนเล่าเรื่องน้องคนนี้ให้ฟัง พร้อมรูปประกอบ (ตัวจริงสวยมาก) นี่แค่เห็นใส่ชุดอยู่บ้าน แบบว่าเพิ่งปลุกเธอลุกมาจากที่นอนเพื่อทำคั่วกลิ้งนะคะ ส่วนคอมพิวเตอร์ที่เห็นวางอยู่ ก็เพราะเราเอามาดูวิธีทำค่ะ ตลอดจนเอาไว้คุยกะใครบางคนไปด้วย (ใครวะ?)

วิธีทำก็ง่ายๆ ค่ะตั้งนำมันให้ร้อน แล้วก็นำส่วนผสมลงไปคลุกๆ กันใส่เนื้อไก่ลงไป คลุกๆ คั่วๆๆ อย่าให้มีน้ำมันเยอะไป และไม่ต้องใส่น้ำ เดี๋ยวจะกลายจากคั่วกลิ้งเป็นแกงเผ็ด

และสุดท้ายเราก็ได้คั่วกลิ้ง ฝีมือลูกบัว กับการทำคั่วกลิ้งครั้งแรกในชีวิต ผลออกมาคะแนนเต็มร้อย ให้แปดสิบละกันค่ะ ^ ^ อร่อยใช้ได้ วันหลังจะทำกินอีก แต่ก็ไม่รู้ว่าคนอื่นๆ จะอยากกินด้วยอีกไหม ห้าห้า

วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อน ถ้าว่างๆ จะมาอัพเดทใหม่นะคะ

เค้าฝาก Face Book Fan Page เค้าด้วยน๊า คลิก Like เพื่ออัพเดทความเคลื่อนไหวได้จ้า






คอมเมนต์อ่านได้เฉพาะเจ้าของ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

คอลลาเจนเข้มข้น (นำเข้าจากนิวซีแลนด์)

ชื่อแบรนด์ : เฟิร์สท ไพรส์ ชื่อสินค้า : มารีน คอลลาเจน ปริมาณ : 100 กรัม ประเทศผู้ผลิต : นิวซีแลนด์ ราคา 1 กระปุก 650 บาท 2 กระปุก 1,200 บาท (@600) 6 กระปุก 3,000 บาท (@500)

View All
<< กรกฎาคม 2011 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            



[ Add to my favorite ] [ X ]


ชอบอะไรใน Blog นี้กันบ้างเอ่ย?
ชอบแวะมาดูรูป
17 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องท่องเที่ยว
42 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องแอร์ๆ ชีวิตการทำงาน
183 คน
ชอบหมดเลย ทั้งรูปทั้งเรื่อง
910 คน
อื่นๆ (ส่งความคิดเห็นมาหลังไมค์ได้ค่ะ)
29 คน

  โหวต 1181 คน