• ลูกบัว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-02-03
  • จำนวนเรื่อง : 293
  • จำนวนผู้ชม : 1745297
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1303 คน
HappyToFly By ลูกบัว @ แอร์ฯ ไทยในสายการบินต่างชาติ...
++แอร์โฮสเตส คืออาชีพหลัก...หิ้วของขายคืออาชีพรอง งานเขียนคือสิ่งที่รัก++ว่างๆ แวะมาอ่านได้นะคะ อ้อ...แล้วอย่าลืมอ่านเรื่องราวดีๆ ย้อนหลังด้วยนะคะ พลาดไปเสียใจแย่.
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/HappyToFly
วันอาทิตย์ ที่ 20 พฤศจิกายน 2554
Posted by ลูกบัว , ผู้อ่าน : 12448 , 05:21:05 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน palmmypoko โหวตเรื่องนี้

มาทำงานอยู่เมืองบ่อน้ำมัน (ประเทศอาหรับแห่งหนึ่งย่านตะวันออกกลาง) เนิ่นนานหลายปี แต่บางทีก็ไม่ได้รู้สึกหรอกนะว่าจากบ้านมาไกล อาจเป็นเพราะอาชีพที่ทำ ทำให้ได้เดินทางไปนู่นไปนี่อยู่ตลอดเวลา และที่สำคัญได้กลับไทยเกือบทุกๆ เดือน บางเดือนก็กลับมันซะทุกอาทิตย์ ไม่ว่าจะเป็นทำไฟล์ทกลับในฐานะแอร์ฯ  ไม่ก็กลับเองในวันหยุดบ้าง ยอมเสียค่าตั๋วเครื่องบิน 10% ซึ่งก็ไม่ได้ถือว่าแพงอะไรเมื่อเทียบกับรายได้ที่ได้รับ (บินไปบินกลับก็ราวๆ สี่พันบาท) 

กลับบ่อยจนกระทั่งแรกๆ คนรอบข้างสงสัยว่านี่ลูกบัวเค้าทำงานอยู่ต่างประเทศจริงเหรอ ทำไมเห็นหน้าเค้าบ่อยจัง เดี๋ยวก็มา เดี๋ยวก็มา บางทีบินกลับเชียงใหม่บ่อยกว่าคนเชียงใหม่ที่เข้ามาทำงานในกรุงเทพซะอีก...แต่ตอนนี้ทุกๆ คนชินแล้ว 

เดือนนี้รู้สึกไม่ค่อยอยากจะกลับไทยเท่าไหร่ เพราะปัญหาน้ำท่วมนี่แหละค่ะ ไม่อยากกลับไปเห็นบรรยากาศหดหู่ กลับไปก็ไม่รู้จะไปไหน เพื่อนๆ ก็ออกไปต่างจังหวัดกันหมด ก็เลยตัดสินใจอยู่เที่ยวเมืองแขกละกัน อีกอย่างตั้งใจเอาไว้ว่าจะใช้ชีวิตการเป็นแอร์ฯ ที่เหลืออยู่ให้คุ้มที่สุด จะใช้ตั๋วฟรี และตั๋วราคาประหยัด ให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้ จะไปในที่ที่ไม่เคยไป เพราะอีกหน่อยถ้าออกจากอาชีพนี้ไป คงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะได้เดินทางข้ามประเทศแบบนี้

ช่วงนี้บ้าการเดินทางเอามากๆ แม้กระทั่งการขอตารางบินก็รีบเก็บ destination (จุดหมายปลายทาง) ที่ยังไม่เคยบินไป ไม่หวั่นแม้ว่าไฟล์ทนั้นๆ จะเจอผู้โดยสารแบบไหน หรือชั่วโมงบินจะสั้น จะยาว เงินจะเยอะจะน้อย เรียกว่าไม่เกี่ยงทั้งนั้น ขอแค่ให้ได้ไปในที่ที่ยังไม่เคยไป เรียกได้ว่าอารมณ์ช่วงนี้รู้สึกแค่ว่าอยาก discovery the world....ประมาณนั้น

ตอนแรกกะว่าวันหยุดที่มีอยู่ 4 วันติดนี้จะไปทัวร์ทั้งทะเลทรายและทัวร์ในตัวเมืองดูไบทุกซอกทุกมุมให้รู้แล้วรู้รอด กะว่าจะไปคนเดียว เพราะมันก็คุ้นๆ เคยๆ อยู่ แต่ในระหว่างที่กำลังคิดว่าจะออกไปคนเดียว จู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนคนไกลที่เป็นแอร์ฯ อยู่อีกประเทศหนึ่ง เค้าบอกว่ากำลังจะบินมาแถวนี้...และจะอยู่โดฮา (กาต้าร์) หนึ่งวัน และดูไบ (UAE) อีกสามวัน เรางี้โครตจะกรี๊ดเลย 

จู่ๆ ฟ้าก็ส่งให้ลูกบัวมีเพื่อนติดสอยห้อยตามไปทัวร์ทะเลทรายแล้ว ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยได้ไปทัวร์ทะเลทรายแบบเต็มๆ เลย จำได้แต่ว่ามาตอนแรกๆ มีรุ่นพี่แอร์ฯ กลุ่มนึงเค้าชวนไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนๆ แฟนๆ เค้าเราก็ติดสอยห้อยตามเค้าไป แต่ก็ไปแค่ใกล้ๆ ยังไม่เคยไปแบบจริงๆ จังๆ เลยสักครั้ง ครั้งนี้เลยจะยอมเสียเงินแบบจริงๆ จังๆ เพื่อให้ได้ไปสักครั้งในชีวิต อิอิ

ตอนเจอกันกับเพื่อนก็ไม่ได้วางแผนอะไรกันจริงๆ จังๆ ว่าจะไปไหกันบ้าง เพราะเวลาเราค่อนข้างเยอะก็เอาเป็นว่าคิดมันวันต่อวันนี่แหละ ให้มันชิลล์ๆ ไม่รีบเร่ง แต่ยังไงต้องมีสักวันที่เราไปทัวร์ทะเลทรายกันนะ นัดกันจริงๆ จังๆ แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว เรื่องอื่นๆ ค่อยว่ากัน

 วันแรกก็กินข้าวอะไรกันก่อน เพราะเจอกันก็เย็นแล้ว จากนั้นพรุ่งนี้จะไปไหน จะใช้ทัวร์อะไร ตื่นแล้วค่อยว่ากัน...คืนนั้นก็นอนด้วยกันทั้งคืน โดยเราสองคนจะมีนิสัยเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งคือเวลานอนถ้าวันรุ่งขึ้นเป็นวันหยุด เราจะไม่ตั้งนาฬิกาปลุกค่ะ จะปล่อยให้ร่างกายได้พักผ่อนแบบเต็มที่ อยากตื่นเมื่อไหร่ก็ตื่น แต่ก็แอบคุยกับเพื่อนว่าไม่ต้องกลัวหรอก ไม่เป็นไร เพราะปกติเนี่ยลูกบัวเป็นคนตื่นเช้ามาก แล้วเดี๋ยวถ้าตื่นจะปลุกมากินข้าวเช้าด้วยกันนะ...จากนั้นเราสองคนก็นอนหลับไป บนเตียงเดียวกัน...

นอนด้วยกัน
วันแรกตื่นขึ้นมา เวลาเกือบเที่ยงวัน...
วันที่สอง ตื่นกันซะบ่ายโมง...
วันที่สาม...นั่นแน่ กำลังจะทายว่าบ่ายสองโมงใช่ไหมคะ...เปล่าเลย เราตื่นกันเช้าค่ะ...ล่อเข้าไปซะบ่ายสาม...
เห้ย...สาบานได้เลยนะว่านี่นอนกันจริงๆ ไม่ได้นอนกินบ้านกินเมือง...

แต่ถึงจะตื่นสายยังไงเราก็สามารถหาอะไรทำได้ค่ะ บอกแล้วว่าชิลล์...หาทัวร์กันจากโรงแรมนี่แหละ กว่าจะหาได้ก็ยากเหมือนกัน เพราะทัวร์แต่ละที่เต็มหมดละ เค้าบอกว่ามันเป็นวันหยุดต้องจองล่วงหน้า อีกอย่างช่วงนี้เริ่มเข้าหน้าหนาวแล้วคนนิยมไปทัวร์กัน ไอ้เราก็อ้าวเหรอ คิดอะไรช้ากว่าคนอื่น ทำอะไรก็ช้ากว่าคนอื่นเค้าตลอด แต่ก็ไม่เป็นไรลองโทรไปเรื่อยๆ คงจะมีสักที่ ที่จะมีที่ว่างสำหรับสองเรา...และมันก็มีจริงๆ

อ่ะ เอารูปนี้ขึ้นก่อน...เพราะชอบสุด...รูปนี้ต่างคนต่างถ่ายกับเพื่อน สรุปที่ได้รูปเก๋ๆ แบบนี้มาก็เพราะเพื่อนมันถ่ายสวยนั่นเอง...


Photobucket

ท้วร์ทีว่านี้เริ่มต้นตอนบ่ายสามโมงครึ่ง ค่อยยังชั่ว ยังพอมีเวลาให้อาบน้ำแต่งตัวกินข้าวกลางวัน ...​พอถึงเวลาเค้าก็มารับที่ดูไบมอลล์ เพราะเราแวะไปทานข้าวกลางวันกันที่นั่นก็ให้เค้าไปรับที่นั่นแหละง่ายดี แล้วเราก็ออกเดินทาง...

Photobucket

ระหว่างทางก่อนที่จะเข้าเขตทะเลทราย เค้าก็แวะจอดให้ซื้อของกิน และเข้าห้องน้ำ แล้วบอกว่าที่นี่เป็นจุดสุดท้ายที่จะสามารถเข้าห้องน้ำได้ หลังจากนี้ถ้าปวดก็ต้องอะไรมันตรงทะเลทรายเลยนะ ไม่มีห้องน้ำไปอีกราวๆ 1 ชั่วโมง ไอ้เราก็ยังไม่ปวด แต่ก็ต้องเข้าตุนไว้ก่อน เพื่อความอุ่นใจ...

Photobucket

บางคนเค้าก็พาเจ้านกเหยี่ยว (falcon)ตัวนี้ไปด้วย เป็นสัตว์ที่นิยมเลี้ยงของคนแถวนี้ค่ะ ถ้าเป็นบ้านเราสัตว์ที่จะได้ไปเที่ยวด้วยก็คงเป็นน้องหมา น้องแมว...

Photobucket

เริ่มเข้าเขตทะเลทรายแล้วค่า...

Photobucket

ระหว่างทางก็จะเจอคนเค้าตั้งแคมป์กันแบบนี้ เอ่อ ก็ชิลล์ตามประสาเค้าเนอะ บ้านเราไปตั้งแคมป์ ตั้งเต้นท์กันบนป่า บนเขา ส่วนบ้านเค้าเมืองเค้าไม่ม่ป่า ไม่มีเขา ก็ตั้งมันตรงทะเลทรายนี่แหละ...

Photobucket

นี่คือหน้าตารถที่พาเรามา ระหว่างทางก็ขับกันได้แบบว่าสมบุกสมบันมากๆ ปีนขึ้นๆ ลงๆ ทำเอาหวาดเสียวจนเพื่อนกับลูกบัวร้องเสียงหลง อิอิ ต้องคอยเตือนกันและกันว่ามีผู้ชายที่ไม่รู้จักกันมาก่อน แบบว่าต่างคนต่างซื้อทัวร์ เค้าก็เอามารวมกัน ซึ่งพวกเค้านั่งอยู่ด้านหน้าตั้งสี่คน ซึ่งพ่อหนุ่มทั้งสี่นี่นั่งเงียบกริบไม่กรี๊ด ไม่ส่งเสียงอะไรทั้งนั้น ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าที่นิ่งๆ นั้นน่ะ เพราะรู้สึกเฉยๆ ไม่ได้กลัวหรือตื่นเต้นอะไรกับการที่รถเค้าขับหวาดเสียวแบบนัน หรือว่ามัวแต่นั่งเกรงเพราะเสียงของพวกเรา อิอิ

Photobucket

มากันสิบกว่าคันเลยค่ะทัวร์นี้

Photobucket

ทรายที่นี่ละเอียดมาก...เมื่อก่อนอยากเอาน้ำมันกลับไทย แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจอยากได้ทรายกลับไปช่วยกันน้ำท่วมแทน^^"

Photobucket

กิจกรรมของทัวร์ที่ระบุไว้เค้าก็จะมีการเล่นแซนบอร์ด...ซึ่งรู้สึกว่าถูกหลอกยังไงก็ไม่รู้ รถมากันสิบกว่าคัน คนมากันเป็นร้อย แต่มีเจ้าเครื่องมือนี้ติดมาแค่อันเดียว ใครอยากเล่นก็ไปต่อแถวกันเล่น หึหึ ปล่อยทิ้งไว้ราวๆ10 นาที ใครมันจะเล่นได้...
Photobucket

วิ่งๆ มาถ่ายรูปด้วยกันดีกว่า...

Photobucket

วิ่งมาเหนื่อยเกิน...นอนซะเลย...

Photobucket

รูปด้านล่างนี้แอบปลีกตัวมาอยู่คนเดียวเพื่อถ่ายรูปวิว...ดูเวิ้งว้างดีเนอะ โดดเดี่ยวท่ามกลางทะเลทราย...ว่าแต่ทำไมรอยเท้าเราใหญ่จัง...


Photobucket



มาถ่ายรูปคู่กันซะหน่อย...
แว่นตากันแดดเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยเวลามาเที่ยวทะเลทราย หรือแม้แต่อยู่ในตัวเมืองของบ้านเมืองนี้ ก็ควรจะใส่ค่ะ เพื่อปกป้องสายตาจากแสงแดด เพราะว่าแดดแถวนี้ค่อนข้างแรงมากๆ

Photobucket

จากนั้นก็ไปขี่อูฐ...ฟรี (รวมอยู่ในค่าทัวร์ครึ่งวันที่ราคาประมาณคนละ 1600 บาท)

Photobucket

และด้านในนี้ก็จะเป็นแคมป์ที่สำหรับให้เรารับประทานอาหารแบบบุฟเฟต์ ซึ่งบอกไว้ในทัวร์ว่ากินได้ไม่อั้น แต่จริงๆ แล้วทำได้แย่สุดๆ เป็นอาหารอาราบิค ปนกับอาหารอินเดีย และเค้าจะคอยตักให้เหมือนโรงทานค่ะ กินอะไรก็แทบจะไม่ได้ ที่พอจะกินได้ก็มีแต่ไก่ย่างแค่อย่างเดียว เราขอเค้าให้ตักแค่ไก่ให้อย่างเดียวก็พอ เค้าตักให้เราแค่ชิ้นเดียว หนึ่งชิ้นที่ว่านี่ไม่ได้ชิ้นใหญ่นะคะ มันคือชิ้นเท่ากับชิคเค้นวิงค์น่ะ่ โครตจะเล็กเลย ใส่ปากเคี้ยวเข้าไปนี่อาจไม่ตกถึงท้อง เพราะติดฟันหมด...เล็กจัด (อธิบายได้เห็นภาพไหมคะ)

เค้าบอกว่าถ้าอยากได้อีกต้องมาต่อแถวใหม่ ไม่เมคเซ้นส์เอามากๆ ก็เห็นๆ อยู่ว่าอย่างอื่นไม่เอาอะไรมาเลย แค่ขอไก่เพิ่มอีกชิ้นทำไมไม่ให้...โอเคไม่เป็นไรกลับไปที่โต๊ะ แล้วมาต่อแถวใหม่ เอาจานใบเล็กมารับเพิ่ม กลับถูกพนักงานหยิบจานออกจากมือแล้วเขวี้ยงลงพื้น ย้ำว่าเค้าหยิบจานจากมือเรามาและ "เขวี้ยง" ลงพื้น

 บอกว่าจานใบเล็กไม่อนุญาตให้ใช้ตักอาหาร ต้องใช้จานใหญ่เท่านัน ตอนนั้นเรายังงงๆ อยู่ว่าทำไมทำแบบนี้ แต่ไม่ได้อยากมีเรื่อง ก็เลยคิดว่าไม่เป็นไรหรอก ไม่ได้หิวหรืออยากกินเท่าไหร่ด้วย แต่ก็ไปเล่าให้เพื่อนฟัง และเพื่อนก็บอกว่าเค้าก็เห็นเหตุการณ์อยู่ รู้สึกไม่พอใจเอามากๆ เลยจัดการคอมเพลน จะเอาเรื่องให้ได้ เพราะรู้สึกเหมือนกับว่าเค้าทำสิ่งที่ค่อนข้างแย่มากๆ เหมือนกับว่าเรามาขออาหารเค้ากินฟรีๆ ทั้งๆ ที่พวกเราก็จ่ายเงินกันมานะ อีกอย่างคนพวกนี้มันชอบดูถูกคนเอเชียแบบเราๆ ยังไงก็ต้องจัดการ !!

หัวหน้าเค้าเลยเข้ามาเคลียร์ โดยการเรียกคนนั้นไปด่า พวกเรานั่งมองอยู่ไกลๆ จากนั้นสักพักหัวหน้าก็เอาไก่มาให้เต็มจานใหญ่ๆ เราก็บอกว่าไม่กิน ไม่ได้อยากกิน แค่อยากให้รู้ไว้ ว่าสิ่งที่พนักงานคนนั้นทำ เป็นสิ่งที่พวกเรารับไม่ได้ เค้าก็เลยขอโทษและบอกว่าตอนนี้ ได้นำพนักงานคนนั้นไปอยู่ด้านหลังแล้ว จะไม่มาให้เห็น และพรุ่งนี้เค้าจะถูกเรียกตัวไปอบรม เราก็เลยของคุณเค้าที่อย่างน้อยเค้าก็ได้ทำอะไรให้ เพราะถ้าเกิดเค้าปล่อยไว้ไม่ทำอะไรเลย เรากับเพื่อนตัดสินใจว่าจะยกหูโทรศัพท์ไปคอมเพลนกับต้นสังกัดแน่ๆ อย่างเซ็งกร่อยเลยค่ะ สรุปก็ไม่ได้กินดินเนอร์ ถามว่าประทับใจไหมกับทัวร์นี้ ก็เรียกได้ว่าอย่างอื่นโอเค แต่ถ้าจะให้แนะนำคนอื่นให้ใช้บริการไหม บอกได้เลยว่า ไม่ค่ะ แต่ใครอยากใช้บริการก็เชิญ...




Photobucket

เอาละไม่เครียดๆ กินเสร็จก็นั่งรถคันเดิมกลับ แต่ขากลับเค้าก็พากลับทางถนนปกติ ไม่ต้องขับผ่านทะเลทรายละ ค่อยยังชั่ว...ถึงห้องก็อาบน้ำแล้วก็แว๊บๆ ไปเที่ยวกลางคืนต่อสักหน่อย เพราะเพื่อนๆ อีกกลุ่มคะยั้นคะยอให้ไป ซึ่งจริงๆ แล้วเราไม่ชอบเที่ยวกลางคืนเอามากๆ ไปเมื่อไหร่ก็แอบหนีกลับก่อนตลอด ครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน อิอิ...

วันรุ่งขึ้นก็อย่างที่บอกตื่นกันมาเที่ยงวัน...ก็ออกไปหาอะไรกินกัน แต่ครั้นจะเล่าหรือบรรยายให้หมด ก็เกรงว่าจะเยอะหรือยาวไป เอาไว้มาติดตามกันต่อตอนที่สองนะคะ....

ทิ้งรูปไว้ให้ดูเล่นๆ ก่อน ว่าท่ามกลางทะเลทรายอันแห้งแล้ง ก็มีอะไรที่สวยๆ งามๆ เมืองๆ ให้ได้เอนจอยกันเหมือนกัน...

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket


แล้วพบกันใหม่นะคะ .... ว่างๆ แวะไปชมเฟสบุ๊ค เพื่อตามติดชีวิตแอร์ฯ (ลูกบัว) ได้นะคะ
www.facebook.com/happytofly







คอมเมนต์อ่านได้เฉพาะเจ้าของ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

คอลลาเจนเข้มข้น (นำเข้าจากนิวซีแลนด์)

ชื่อแบรนด์ : เฟิร์สท ไพรส์ ชื่อสินค้า : มารีน คอลลาเจน ปริมาณ : 100 กรัม ประเทศผู้ผลิต : นิวซีแลนด์ ราคา 1 กระปุก 650 บาท 2 กระปุก 1,200 บาท (@600) 6 กระปุก 3,000 บาท (@500)

View All
<< พฤศจิกายน 2011 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      



[ Add to my favorite ] [ X ]


ชอบอะไรใน Blog นี้กันบ้างเอ่ย?
ชอบแวะมาดูรูป
17 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องท่องเที่ยว
42 คน
ชอบแวะมาอ่านเรื่องแอร์ๆ ชีวิตการทำงาน
183 คน
ชอบหมดเลย ทั้งรูปทั้งเรื่อง
910 คน
อื่นๆ (ส่งความคิดเห็นมาหลังไมค์ได้ค่ะ)
29 คน

  โหวต 1181 คน