*/
  • Hoopoeman
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nancanoe@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2009-02-18
  • จำนวนเรื่อง : 26
  • จำนวนผู้ชม : 107586
  • จำนวนผู้โหวต : 26
  • ส่ง msg :
  • โหวต 26 คน
<< มีนาคม 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 10 มีนาคม 2552
Posted by Hoopoeman , ผู้อ่าน : 1992 , 13:44:33 น.  
หมวด : ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ต่อจากตอนก่อน)

สามปีหลังจากนั้น โดมในวันนี้อายุยี่สิบปีแล้ว เขายังไม่เคยลืมสัญญลักษณ์สำคัญที่สุดของการได้ไปอยู่บนจุดที่สูงที่สุดในวันนั้น หลังจากกลับมาเขาได้ติดต่อกับพี่เลี้ยงหลายๆคน ที่ร่วมในประสบการณ์สำคัญครั้งนั้นกับเขา หลายคนก็วุ่นกับงาน หลายคนก็ไม่มีเวลา ก็คงได้แต่ผมนี่แหละที่เขาได้โทรคุยด้วยบ่อยหน่อย

สามปีมาแล้ว ผมรับปากเขามาตลอดว่าจะหาเวลามาเยี่ยม  จนแล้วจนรอดก็เพิ่งได้มาเอาครั้งนี้

ผมจอดรถเรียบร้อยแล้วก็ตามเขาเข้าไปในบ้าน หลังเดิมที่เคยมาเมื่อคราวกลับลงมาจากเชียงใหม่ด้วยกันแล้วแวะมาส่งเขา  โดมเรียกน้ำ น้องสาวของเขาออกมาทักทายพี่ๆ  ผมส่งไก่ย่างวิเชียรบุรี แต่ขายที่ปทุมธานีให้พร้อม ขนมตาลอีกห่อย่อมๆให้เป็นของฝาก

 น้ำและโดมมีอาการทางร่างกายเหมือนกันทุกประการ จริงๆแล้วเขามีพี่น้องสามคน แต่ พี่สาวคนโตก็จากไปก่อนหน้านี้แล้วที่บ่อน้ำหน้าบ้านนั่นเอง เพราะอาการแบบเดียวกับพวกเขา.. เขาจึงต้องระมัดระวังเสมอรวมทั้งคอยดูแลน้องไปด้วยตลอดเวลากลางวันที่พ่อและแม่ไม่อยู่

 นั่งคุยกับโดมและน้ำได้สักพัก แม่โดมก็กลับมาที่บ้านเพราะโดมโทรไปตามมา บอกว่ามีพี่ๆมาเยี่ยมที่บ้าน  เธอไปรับจ้างเลี้ยงเด็กอ่อนให้คนแถวๆบ้าน ที่เป็นพ่อค้าปลาแห้งเร่ขายตามตลาดนัด ค่าแรงรับเลี้ยงเด็กก็ไม่ได้มากมายนัก พอเพียงได้ซื้อข้าวปลากินกันไปวันๆเท่านั้น ส่วนพ่อของโดม ก็ออกไปเป็นแรงงานก่อสร้างบ้านหลังหนึ่งไม่ไกลกันนัก

โดมกับน้ำ เรียกตัวเองว่าหนูทุกคำเมื่อพูดกับแม่ ครอบครัวเล็กๆที่มีความยากจนและด้อยโอกาสเป็นเพื่อนแท้อบอุ่นกว่าหลายครอบครัวที่ผมเคยเห็นมา บ้านหลังเล็กฝาบ้านมุงใบไม้หลังนี้อบอวลไปด้วยความรักและห่วงใยกันอย่างน่าอิจฉา

 

ไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุอันใดที่ทำให้ทั้งสามพี่น้องต้องเป็นเช่นนี้ ทั้งที่พ่อและแม่ของเขาก็สมบูรณ์ทุกประการไม่ได้มีอาการพิการแต่อย่างใด แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ต้องดูแลตัวเองไปให้ได้

 

อาการของโดมไม่ได้เป็นมาแต่กำเนิดครับ มันมาแสดงผลเอาก็ตอนที่โดมใกล้จะจบ ป.6 กล้ามเนื้อที่แข็งแรงดี จู่ๆก็ลีบเล็กและอ่อนแรงลงไป จนในที่สุดก็แทบจะเคลื่อนไหวใดๆมิได้  เขาพยายามจะไปโรงเรียนในระยะแรกๆ แต่ด้วยความยากลำบากที่จะต้องมีคนดูแลตลอดเวลา และ ฐานะทางบ้านที่นับว่ายากจน รวมๆกันเข้าแล้ว การไปโรงเรียนซึ่งโดมรักรักมาก กลับยากเกินไปเสียแล้วสำหรับเขาและครอครัว

สุดท้าย ความฝันที่จะได้เรียนหนังสือเพื่อเป็นตำรวจให้ได้ ก็เป็นอันต้องยุติลงตรงนั้น

โดมไม่ได้ยอมแพ้กับความพิการที่เห็นเลยแม้แต่น้อยครับ เขาใช้ความสามารถเต็มที่เท่าที่มีในการทำมาหากินเพื่อแบ่งเบาภาระของพ่อและแม่ ด้วยการออกไปรับซื้อเศษขยะ เศษของเหลือใช้ตามบ้านในละแวกนั้นเพื่อเอาไปขายต่อให้พ่อค้าที่รับซื้อต่อไปอีกที

 ทุกวันเขาจะเดินทางไปด้วยรถเข็นคันเดิมคันนี้ ตระเวณไปตามบ้านใกล้เรือนเคียงเพื่อไปสอบถามหาซื้อขวด ซื้อของเก่าที่มีคนอยากขาย ด้วยรถเข็นคันเล็กๆ เขาผูกเขากระเตงเอามาของเขาได้ ลำบากนักก็ให้ลูกค้ามาส่งให้ที่บ้าน

 จากรายการที่ได้ถ่ายทำไปคราวนั้น โดมได้รางวัลเป็นของชิ้นหนึ่ง ที่เขาต้องการมาก เรียกว่า สาลี่ จะว่าไปแล้วมันก็เป็นรถสามล้อคันหนึ่งนั่นเอง ที่จะสามารถเข็นของที่รับซื้อมาในปริมาณที่มากขึ้น หรือไม่ก็เอาสาลี่ผูกเข้ากับรถมอร์เตอร์ไซค์แล้วให้แม่บิดพาไปรับของนั้นกลับมาที่บ้าน

 เวลานั้นหลายคนที่ได้พบโดม อยากช่วยเหลือเขาเพียงให้เขาบอกออกมาว่าต้องการสิ่งใด สุดท้ายโดมไม่ได้เรียกร้องอะไรที่แสดงว่าเขาสิ้นไร้ไม้ตอกเลยครับ เขาขอเพียงรถเข็นสามล้อคันนี้มา เพียงเพื่อเขาจะได้ทำงานซื้อของเก่าได้มากขึ้น เท่านั้นเอง

ปัจจุบันโดมขยับขยายกิจการขึ้นบ้างเล็กน้อย โดยไม่ต้องออกไปหาของมาขายด้วยตัวเองบ่อยนัก ก็จะมีคนเอาของมาส่งขายให้ที่บ้าน วันๆหนึ่งเขาก็จึงไม่ต้องเหนื่อยตรากตรำมากนักเหมือนแต่ก่อน พอมีเวลาได้หย่อนใจกับเพื่อนฝูงอยู่บ้าง

 เพื่อนของโดมอาศัยในละแวกบ้านนั่นเอง วันนั้นเขาพาผมไปรู้จักทุกคน เป็นเด็กๆอายุไม่กี่ขวบทั้งสิ้นครับ พ่อแม่ของไอ้หนูอีหนูเหล่านี้เป็นพม่าที่เข้ามาเป็นลูกจ้างในฟาร์มกล้วยไม้ หรือ โรงงานแถวบ้านโดมนั่นเอง

เพื่อนเยาวชนของโดม เล่นที่โคนต้นมะม่วงนี้ทุกวัน และ โดมก็มานั่งเล่นลมโชยที่นี่ทุกวันเช่นกัน หลังจากทำงานแยกของที่รับซื้อมาเสร็จประมาณบ่ายโมง ก็จะมานั่งที่นี่ เด็กๆก็เหมือนจะรู้กันพากันมาพร้อมที่ร่มมะม่วงทุกวันโดยไม่ต้องนัดหมาย พ่อแม่เด็กเหล่านี้ ฝากโดมดูแลลูกเขาให้ด้วยในตอนกลางวันที่เขาต้องไปทำงาน โดมก็จะคอยดูเพื่อนเด็กๆไม่ให้เล่นไกลไปถึงถนน หรือ ไม่ลงไปใกล้บ่อน้ำ

แม่ของโดมเล่าให้ฟังว่า เด็กๆพวกนี้จะมีรายได้พิเศษ หากวันใดโดมได้ของมามาก ก็จะจ้างไอ้หนูพวกนี้เป็นแรงงานคอยไปเข็นรถของมาให้ บางที รวมค่าขนม ค่าโอที บวกสวัสดิการต่างๆแล้วแทบไม่เหลือกำไรก็มี

 รถขายลูกชิ้นวิ่งผ่านมา ผมถามเขาว่าจะกินไหม ผมจะซื้อเลี้ยง โดมส่ายหน้า บอกว่า กินมาบ่อยแล้ว กินติดไว้ก็มี ฟังแรกๆผมก็หัวเราะนึกไปว่า เขากินเชื่อกินติดไว้กับพ่อค้าลูกชิ้น แต่ฟังเขาอธิบายแล้วมันกลับไปทางตรงกันข้าม

“ ผมกิน แล้วให้เงินเขาเผื่อไว้เลยไม่ต้องทอน กินวันหลังจะได้ไม่ต้องจ่ายเงิน”

อย่างนี้ก็มีด้วย ผมคุ้นเคยแต่เห็นคนที่เอาของกินของใช้ของคนอื่นไปก่อน ไม่มีเงินก็เลยเชื่อเขาไปก่อน แต่นี่กลับมาแปลก กลับให้เงินเขาไปก่อนทั้งที่ยังไม่ได้กินไม่ได้ใช้ของเขาเสียด้วยซ้ำ

 

ใจใหญ่ไม่เบาเลยโดม

(ยังไม่จบดีกว่า มันยาว ขอต่ออีกตอนครับ)



แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน