• จอมโจร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : ankrub@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2006-12-22
  • จำนวนเรื่อง : 58
  • จำนวนผู้ชม : 307632
  • ส่ง msg :
  • โหวต 122 คน
JomJone
หลากหลายในสิ่งที่อยากเขียน ไม่จำกัดเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ทุกเรื่องมีความสำคัญต่อชีวิตและความทรงจำ...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/JomJone
วันจันทร์ ที่ 5 มกราคม 2552
Posted by จอมโจร , ผู้อ่าน : 6049 , 18:00:29 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          "คนอย่างเอ็งกว่าจะได้เป็นช่างปั้นดินเผา สงสัยโรงงานจะเลิกเสียก่อนวะ" หนุ่มใหญ่วัย 35 ปี ทบทวนความหลังประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่เพื่อนรักปรามาสไว้ หลังจากที่เพื่อนเขาเริ่มได้ดิบได้ดี เลื่อนขั้นเป็นช่างปั้น ขณะที่ตัวเขาเองยังจมจ่อมเป็นคนงานทั่วไปในโรงงานปั้นดินเผา ทว่าเขาไม่นำประโยคนั้นมาประทุษร้ายตัวเอง ทั้งยังนำคำกล่าวนั้นมาผลิตเป็นเชื้อเพลิงชั้นดี ที่จะจุดไฟพลังให้ลุกโชน พร้อมกับบอกตัวเองดังๆ ว่า


            "สักวันกูจะทำให้พวกมึงรู้ว่าคนอย่างกูก็ทำได้"


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

            หลังจากที่ไปด้อมๆ มองๆ "ศูนย์สาธิตแกะสลัก เครื่องปั้นดินเผาจ๋อมแจ๋ม" คราวนี้คงเป็นโอกาสดีที่จะได้ค้นพบความงามแห่งเกาะเกร็ด เมื่อเห็นช่างปั้น (ตัวเป็นๆ) มานั่งปั้นดินเป็นดาวอยู่ถึง 5 คน จอมโจรปรี่เข้าไปทักทายเขาเหล่านั้น แม้ด้วยหน้าที่การงานต้องใช้สมาธิ แต่ถึงกระนั้นเขาเหล่านั้นต่างตอบคำถามนักท่องเที่ยวด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แม้จะต้องตอบคำถามเดิมๆ ซ้ำๆ ว่า "ปั้นดินเผายากหรือเปล่า?"

เพชร ขณะตอบคำถามนักท่องเที่ยว

            ระหว่างที่เดินดูช่างปั้น จอมโจรรู้สึกสะดุดตากับลีลาการปั้นที่พลิ้วไหวของชายร่างเล็กคนนั้น ทำให้จอมโจรเดินเข้าไปหยุดมองและทักทาย เขาตอบกลับด้วยไมตรีเป็นเยี่ยม ทำให้จอมโจรไม่อาจที่จะละเลย จนกระทั่งการนำไปสู่การพูดคุยในเวลาถัดมา

           เพชร ศิริจันทร์ คือชื่อชายหนุ่มคนนั้น และด้วยถ้อยคำที่เขาเล่า ราวกับจะปลดปล่อยถึงที่มาว่ากว่าจะถึงจุดนี้ได้ ทำให้การทักทายกลายเป็นการพูดคุยที่ยืดยาวกว่าชั่วโมง

           เพชร ถ่ายถอดเรื่องราวในอดีตให้ฟังว่า เดิมเป็นคนกาญจนบุรี และมีพี่น้อง 3 คน เขาเป็นคนที่ 2 แต่ด้วยฐานะทางบ้านของคนบ้านนอก ทำให้เขาและพี่น้องคนอื่นๆ ไม่ได้เรียนหนังสือ แต่โชคดีที่ว่าพี่น้องแต่ละคนได้บวช เลยทำให้มีการศึกษาจากวัดเป็นหลัก

           เพชรเล่าว่า ก่อนจะมาถึงจุดนี้ได้ถือว่าเป็นโชคชะตาอย่างหนึ่ง เพราะเมื่อก่อนนอกจากทำไร่ไถ่นาแล้ว ชีวิตเขาก็ไม่มีอะไรอีกเลย

           "ชีวิตผมไม่ได้เรียนจบอะไรเลย เพราะตั้งแต่อายุ 6-7 ขวบ ผมไม่ได้เรียนหนังสือ เพราะต้องมาช่วยพ่อกับแม่ทำไร่ทำนา จริงๆ ผมไม่ใช่เด็กเกเร เพียงแต่ว่าตอนนั้นรู้สึกไม่อยากเรียน เลยมาช่วยพ่อแม่ทำไร่ วันๆ ผมแทบไม่ได้ทำอะไรนอกจากอยู่บ้านกับไร่ จนรู้สึกว่าเบื่อๆ เพราะมันไม่มีอะไรดีขึ้น จนกระทั่งอายุ 13 ปี เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง หลังจากน้าเดินทางมาจากกรุงเทพฯ และมาขอพ่อผมให้ผมไปช่วยทำงาน เพราะตอนนั้นคนงานในร้านที่น้าทำงานอยู่ขาดคน"

            เพราะจุดเปลี่ยนครั้งนี้นี่เอง ที่ทำให้เด็กชายเพชร ได้เดินทางเข้าสู่มหานครเมืองใหญ่เป็นครั้งแรก

            "ตอนนั้นผมเพิ่งเข้าทำงานหลังจากที่น้าไปฝากไว้กับเจ้าของกิจการค้าผ้า แรกๆ ผมก็ทำงานดี และไม่ค่อยได้เที่ยว เพราะผมเพิ่งไปอยู่ใหม่ๆ  เลยยังไม่ค่อยรู้จักเส้นทางในกรุงเทพฯ สักเท่าไร แต่พออยู่ได้สักปีสองปี ผมก็เริ่มเที่ยว แหม ผมเพิ่งจะอายุเท่าไร 14-15 มันอยากเที่ยวเป็นธรรมดา ทีนี้พอเที่ยวแล้วผมเริ่มหยุดบ่อย เดือนหนึ่งๆ ผมหยุดไป 4 วัน เฮียเขาเริ่มไม่ชอบผมแล้ว ทีนี้จะไล่เราก็ไม่กล้าไล่เพราะเกรงใจน้า เขาเลยหาเรื่องด้วยการกล่าวหาผมว่าผมขโมยเงิน ว่าไอ้เพชรเอ็งขโมยเงินไปใช่ไหม ผมบอกว่าถึงผมจะชอบเที่ยวแต่ผมไม่ใช่คนขโมยเงิน ผมเลยท้าให้เขาไปเรียกตำรวจมาตรวจสอบลายนิ้วมือที่ลิ้นชักว่าผมเป็นขโมยไปหรือเปล่า แต่เขาไม่เรียก น้าผมเลยบอกว่าอย่าให้เป็นเรื่องเป็นราวกันเลย และขอให้ผมออกจะได้หมดเรื่องหมดราว" สรุปแล้วเด็กชายเพชรในขณะนั้นได้รับบทเรียนที่แสนสาหัสเป็นครั้งแรกในชีวิต

 
         ฉากชีวิตของคนมันคงไม่จบแค่นั้น เมื่อน้ายังคงหวังดีกับเขา ด้วยการนำพาเขาไปฝากไว้กับอดีตเจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อมที่เกาะเกร็ด

             "พอผมออกจากที่โน้น น้าเขาก็หาที่ให้ผมอยู่ ด้วยการพาผมไปฝากให้เป็นลูกศิษย์วัดที่วัดไผ่ล้อม พอดีน้าเขารู้จักกับอดีตเจ้าอาวาส ตอนนี้ท่านมรณะไปแล้วเมื่อปี 2545 ผมเลยมีโอกาสอยู่ใกล้ชิดพระและยังได้เรียนหนังสืออีกด้วย”

             ชีวิตของเพชร ได้เดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนอีกครา และครั้งนี้นี่เองที่ทำให้ชีวิตของเขาก้าวมาสู่ "ดินแดนของเครื่องปั้นดินเผา"  เมื่อหลวงพ่อเป็นธุระหางานให้เพชรทำ

            "ตอนนั้นหลวงพ่อได้ไปถามเจ้าของกิจการเครื่องปั้นดินเผาว่า พอจะมีตำแหน่งว่างให้ผมทำบ้างหรือไม่ แต่เจ้เขาไม่ได้รับปากหลวงพ่อ แต่คงเป็นเพราะเกรงใจหลวงพ่อนั่นแหละ เลยบอกว่าจะพยายามดูให้ สุดท้ายเขามาบอกหลวงพ่อว่า ถ้าจะทำให้เป็นพนักงานทั่วไป เช่น ยกของ อะไรแบบนี้จะทำไหม หลวงพ่อมาถามผม ผมเลยบอกว่าทำ" จากดินธรรมดาบวกฝีมือ ศิลปะอีกแขนงที่ไม่รู้จักจบ

            หลังจากที่เพชรก้าวเข้าสู่วงการเครื่องปั้นดินเผา หนุ่มน้อยเริ่มฉงนกับสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า เมื่อดินก้อนหนึ่งถูกแปรเปลี่ยนเป็นรูปทรงต่างๆ ด้วยลีลาที่พลิ้วไหวของช่างปั้น ทำให้เด็กหนุ่มคนนั้นไม่อาจละสายตาจากตรงนั้นได้ ทั้งยังเกิดความคิดแว่บแรกขึ้นมาว่า “สักวันเขาจะต้องทำอย่างนั้นให้ได้”

            แต่ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ กว่าเขาจะก้าวขึ้นบันไดได้แต่ละขั้นต้องผ่านพ้นการเป็นคนงานมานับสิบปี

            "ผมมาทำงานที่นั่นเป็นที่แรก ทั้งหนัก ทั้งเหนื่อย ต้องยกของ แบกของ แบกดิน แบบที่คนงานทั่วไปทำกัน แถมค่าแรงได้วันละ 60 บาท แต่ต้องอดทน เพราะผมยังต้องส่งเงินไปให้พ่อแม่ใช้ที่บ้านด้วย แต่สิ่งที่ทำให้ผมทนอยู่ได้นั่นคืองานปั้นที่ผมเองก็แปลกใจว่า จากดินก้อนหนึ่งมันกลายเป็นรูปทรงต่างๆ ได้อย่างไร ตอนนั้นผมเกิดความรู้สึกว่าสักวันผมจะต้องทำอย่างนั้นให้ได้ แต่เราเป็นแค่คนงานเขาไม่ให้เราเข้าไปยุ่ง เวลาผมทำงานเสร็จผมมักจะมามองดูเขาปั้นทุกๆ วันแล้วมันค่อยๆ ซึมซับทีละเล็กละน้อย"

เพชรสาธิตวิธีการทำกระถางที่เป็นผลงานชิ้นแรกที่เขาเริ่มหัดทำ

            จากนั้นไม่นานเขาได้อพยพตัวเองไปสู่อีกโรงงานแห่งหนึ่ง เมื่อเขาพยายามร้องขอให้เจ้าของกิจการขึ้นเงินให้ แต่กลับถูกปฏิเสธ

            "ตอนนั้นผมไปบอกเจ้าของกิจการว่า ขอลากลับบ้าน จะบอกว่าไปทำที่อื่นก็ไม่กล้า เพราะกลัวเขาไม่ให้ออก อีกอย่างหลวงพ่อเป็นคนฝากให้ด้วย ผมเกรงว่าท่านจะเสียใจ ผมเลยโกหกไปว่าจะกลับบ้าน เจ้าของกิจการเลยให้ผมกลับ แต่จริงๆ แล้วผมไปทำงานอยู่ที่โรงงานเถ้าแก่หยง แรกๆ ยังไม่มีใครรู้ว่าผมทำงานอยู่ที่นั่น แต่เพราะเกาะมันมีอยู่แค่นี้ คนเขาเริ่มรู้กัน เขาบอกว่าไอ้เพชรไปทำงานอยู่ที่โน้น แต่เจ้านายคนเดิมไม่ได้ว่าอะไร มาทำอยู่ที่โรงงานนี้ได้รายได้วันละ 80 บาท และทุกๆ สิ้นปีจะขึ้นให้ปีละ 5 บาท จนได้เงินรายวันสูงสุด 100 บาท"

            และเพราะโรงงานเถ้าแก่หยงนี่เอง ที่ทำให้เพชรได้เริ่มฝึกวิทยายุทธ์ในการหัดปั้นดิน แต่ทว่ากลับไม่มีใครสอนเขา แม้ตัวเขาจะบอกว่าดูอยู่ทุกวัน เหมือนจะง่ายๆ แต่ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

            "ผมจะคอยดูว่าวันไหนที่เถ้าแก่ไม่อยู่ ผมจะไปลองนั่งแป้นพิมพ์เพื่อขึ้นรูป แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นผมต้องทำงานของตัวเองไม่ให้ขาดตกบกพร่องด้วย ไม่อย่างนั้นอาจจะมีปัญหากันได้ ส่วนจะเล่นเครื่องเขาไม่ว่า เพียงแต่ต้องเช็ดอุปกรณ์ให้สะอาดเรียบร้อยเหมือนเดิม แต่เท่าที่ผมทำ ทำยังไงก็ทำไม่ได้ไม่มีใครสอน เอ็งจะเล่นก็เล่นไปแต่ไม่สอน ผมพยายามของผมไปอย่างนี้เรื่อยๆ"

          แต่เมื่อกาลเวลาถึงสิ้นสุด เพชรได้บอกลาเถ้าแก่หยงหลังจากที่เก็บเกี่ยวประสบการณ์ถึง 3 ปีเต็ม เพื่อไปสู่อีกโรงงานขนาดใหญ่ โดยเขาให้เหตุผลว่า จะได้มีพื้นที่ที่ให้เขายืนเป็นช่างปั้นได้

            "ตอนนั้นผมกับเพื่อนย้ายมาทำโรงงานอีกแห่งหนึ่ง เพราะผมอยากจะเป็นช่างปั้นกับเขาบ้าง ทีนี้เพื่อนผมเขาไปเร็วกว่า เขาเลยได้ขึ้นเป็นช่างปั้นในปี 2535 ส่วนผมยังคงเป็นพนักงานทั่วไป แต่ที่เจ็บใจก็คือเพื่อนที่กินนอนด้วยกันมากลับพูดกับผมว่า คนอย่างเอ็งกว่าจะได้เป็นช่างปั้นดินเผาเป็น สงสัยโรงงานจะเลิกเสียก่อนวะ แล้วเขาก็หัวเราะกัน นั่นเป็นจุดที่ทำให้ผมรู้สึกว่าผมจะต้องเป็นช่างปั้นให้ได้"

            “ผมพยายามฝึกปรือตลอดแต่ทำยังไงก็ยังทำไม่ได้อยู่ดี จนกระทั่งมีคุณป้ายุพินเขาเห็นผม เขาเลยมาถามผมว่า เอ็งอยากเป็นช่างปั้นจริงๆ หรือเปล่า ผมเลยบอกว่าอยากเป็น ป้าเลยบอกว่า ถ้าอยากเป็นก็มายกครูแล้วจะสอนให้ ผมเลยถามไปว่ายกครูต้องทำไงบ้าง ป้ายุพินบอกว่า ไม่ต้องทำอะไรมาก แค่ซื้อเหล้าขาวมาให้ครึ่งขวดแล้วจะสอนให้”

            หลังจากที่เขายกครูด้วยเหล้าขาวครึ่งขวด ป้ายุพินและเขาต่างเป็นครูและศิษย์ที่ดี ที่คอยส่งให้งานปั้นของเพชรพัฒนาขึ้น จากชิ้นเล็กๆ ที่ไม่มีใครสามารถปั้นได้ แต่เพชรกะรัตนี้สามารถทำได้ทุกอย่างตามที่ใจเขาจินตนาการ 1 ปีจากนั้นทำให้เขาได้เป็นช่างปั้นสมใจอยาก


            แต่กว่าจะมายืนอยู่จุดนี้ได้มันไม่ง่ายอย่างนั้น

            เขาเล่าว่า ตลอดระยะเวลาของการเป็นคนงาน เขาพยายามเก็บหอมรอมริบ เพราะเขาฝันที่จะเป็นช่างปั้น เพราะช่างปั้นนั้นจะมีรายได้จากการปั้นเป็นจำนวนชิ้น เมื่อเขารู้เช่นนี้ เขาจึงบอกตัวเองว่า เงินจำนวน 4,000 พันบาท จะต้องส่งให้เขาเป็นช่างปั้นให้ได้


            “ตอนแรกๆ ผมปั้นงานช้ามาก จากรายได้รายวันที่เราเคยเป็นคนงานวัน วันละร้อยกว่าบาท มาเหลือวันละ 30-50 บาทจะพอกินอะไร เพราะฉะนั้นเงินจำนวน 4,000 บาทที่เราเก็บไว้นี่จะต้องใช้ให้พอและต้องขึ้นเป็นช่างปั้นฝีมือดีให้ได้ ไม่อย่างนั้นเราอยู่ไม่ได้ และผมอยากปั้นงานชิ้นใหญ่ๆ เพราะมันจะได้เงินดีกว่า แต่พองานชิ้นใหญ่ๆ ไม่มี เราต้องมาปั้นงานชิ้นเล็กๆ แรกๆ ชิ้นเล็กๆ นี่เราไม่อยากทำเพราะมันได้เงินน้อย แต่ทีนี้เขาไปที่ไหนๆ ไม่มีใครรับ ผมก็ต้องเอามาปั้น”

            เพราะเขาทำงานทุกอย่างโดยไม่เกี่ยงว่าจะชิ้นเล็กหรือชิ้นใหญ่ ทำให้มีคนเอางานมาให้เขาทำตลอดระยะเวลา เพชรบอกว่า งานชิ้นหนึ่งก็ทำสำเร็จไปชิ้นหนึ่ง เพราะรูปแบบใหม่ๆ ที่มีมาต่อเนื่องไม่หยุดนิ่ง ใครปั้นได้หลากหลายชนิดกว่าถือว่าผู้นั้นสำเร็จในอาชีพปั้น

            “ปี 2545 มีรายการของโก๊ะตี๋มาทำรายการ เขาเอาช่างปั้นในเกาะเกร็ดมาปั้นแข่งกัน เงินรางวัล 30,000 บาท แล้วเชื่อมั้ยว่าผมนะชนะรางวัลชนะเลิศ แต่เป็นเพราะผมไม่ใช่คนในพื้นที่ แต่ผมล้มพวกเขาได้ นี่มันสุดยอดมากๆ แต่เพราะผมบอกไว้ว่า ถ้าผมชนะผมจะเอาเงินรางวัลมาแบ่ง 3 ให้เท่าๆ กัน เพราะผมไม่อยากสร้างศัตรูอีกอย่างเขาเป็นช่างปั้นที่มีอายุกันทั้งนั้น ผมเลยคิดว่าวิธีนี้น่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด” เพชรเล่า

            และในปีนั้นนั่นเอง ที่เขาเริ่มหามุมมองใหม่ๆ ด้วยการเริ่มต้นแกะสลักและซื้อตำแหน่งปั้นเป็นของตัวเอง

จากคนที่ไม่ได้เรียนหนังสือแต่มาสู่ช่างปั้นฝีมือดี

            “ผมทำงานปั้นที่เป็นออเดอร์ให้กับโรงงานเสร็จ ผมเริ่มมาทำงานของตัวเองบ้าง เพราะผมคิดว่าเครื่องปั้นดินเผามันจะถึงทางตัน ผมเลยเริ่มหามุมมองใหม่ๆ ผมเริ่มแกะสลักเอง ค่อยๆ หัด กว่าจะได้ชิ้นงานขนาดนี้ต้องใช้เวลาฝึกมาก แต่ผมจะไม่ยุ่งกับโรงงานนะ อันนี้ผมถือว่าเป็นผลงานของตัวเอง” ว่าแล้วพี่เพชรรีบปรี่ไปเอาผลงานที่เขาตั้งใจทำมาโชว์ด้วยใบหน้าที่แจ่มใส

เพชร กับผลงานการแกะสลักที่เขาภูมิใจนำเสนอ

            เพชรบอกว่า ผลงานที่เขาทำนี่จะไปตั้งขายทุกวันเสาร์-อาทิตย์ โดยมีภรรยาของเขาเป็นคนขายที่บริเวณวัดไผ่ล้อม หรือสามารถโทรศัพท์เพื่อสั่งออเดอร์กับเขาได้ที่หมายเลข 083-712-3440 หรือ 086-562-6374


            ชีวิตคนเรากว่าจะสำเร็จและกว่าจะได้ทำงานที่ตัวเองรัก บางทีต้องผ่านด่านทดสอบ “ใจ” กันอย่างหนักหน่วง แต่เมื่อผ่านอุปสรรคตรงจุดนั้นมาได้ ความฝันที่เราตั้งใจไว้อย่างแน่วแน่ จะเป็นตัวพิสูจน์ความสำเร็จของเราเอง!


          และวันนี้ “เพชร” ได้ถูกเจียระไนจนเป็น “เพชร” เม็ดงามที่ติดทำเนียบช่างปั้นฝีมือดีแห่งเกาะเกร็ดไปแล้ว

     “...ตั้งต้นฉันจะทำไห                    ฉันต้องไปขุดดินมาก่อน
 ขุดดินเอามารดน้ำ                            หน้าฉันไม่งามต้องทำตามความจน
     จน จน จน                                 ฉันต้องอดทนเหยียบดินไปก่อน
เหยียบดินแล้วประดิษฐ์หาตอน            ไม่ทุกข์ไม่ร้อนดินตอนฉันก็มี
     พรุ่งนี้ฉันจะทำไห                         ฉันต้องไปคอยนายช่างก่อน
นายช่างให้นวดดินนวดตอน                 ไม่ทุกข์ไม่ร้อนดินดอนฉันก็มี
     ทำเถิด ทำเถิด พ่องามงอน             คลึงล้อไว้ก่อนแล้วยังทำต่อไป...”





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 06/02/2009 เวลา : 23.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม



ความคิดเห็นที่ 33 (0)
วิตามินบี วันที่ : 06/02/2009 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


เรียนสมาชิก oknature และ OKnation

หลังจากที่เราเริ่มล่ารายชื่อเพื่อสนับสนุนร่าง พรบ.อุทยานแห่งชาติ
ฉบับประชาชนกันไปบ้างแล้ว
เรามีความจำเป็นที่จะต้องทำความเข้าใจกับประชาชน
ในวงกว้าง สำหรับตัว พรบ.ที่จะร่างขึ้น

จึงขอเชิญสมาชิก ชมรมโอเคเนเจอร์และโอเคเนชั่น
ที่มีความสนใจ มาร่วมติดอาวุธทางปัญญาครั้งที่ 2
ร่วมกับตัวแทนและผู้สนใจในเครือข่ายรักษ์สิ่งแวดล้อม

การเสวนา พรบ. อุทยาน ฉบับประชาชน นี้
จะมีขึ้นในวันจันทร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2552
เวลาตั้งแต่ 09.30 -17.30 น. ณ สำนักงานกลางนักเรียนคริสเตียน เชิงสะพานหัวช้าง

หากท่านสนใจเข้าร่วม กรุณาสำรองที่นั่งล่วงหน้า
ที่บล็อก oknatureclub นะคะ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ซำมะแจะ วันที่ : 06/02/2009 เวลา : 21.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keepitup

ดองข้ามปีเลยอะ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
บังใบ้ วันที่ : 05/02/2009 เวลา : 11.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bangbai
เพียงผ่าน...จึงสัมผัส

ขอสนับสนุนคนสู้ชีวิต

ไปเยี่ยมบล็อก ณ ตานีของผมบ้างนะครับพี่จอมโจร

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
บอย_บางเบิด วันที่ : 03/02/2009 เวลา : 14.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siwadolrathee

5ทุ่ม พฤหัสฯนี้ เปิดทีวีไทยพีบีเอส ดูhamburger boys นะครับ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 03/02/2009 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

วันที่ไปไม่เจอคุณเพชร สงสัยมัวแต่ไปดูงานปั้นของเกียรติ (แพงโค-ต-ระ)

อ่านแล้วดีชีวิตมีบทเรียน

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
wadwangnoy วันที่ : 01/02/2009 เวลา : 20.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wadwangnoy

เจริญพร

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 31/01/2009 เวลา : 09.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

สวัสดีครับท่านจอมโจรปืนสั้น...

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
เปียแก้ว วันที่ : 30/01/2009 เวลา : 22.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krupia


สวัสดีค่ะ
จะทดลองส่งภาพมาให้ดูค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 30/01/2009 เวลา : 01.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ClubOffit
มิตรแท้นั้น..จะดีทั้งต่อหน้า และลับหลังเรา ..จะคอยส่งเสริมและมีแต่สิ่งที่ดีๆ ให้แก่กัน..นี่คือมิตรแท้..


ความคิดเห็นที่ 24 (0)
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 30/01/2009 เวลา : 01.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ClubOffit
มิตรแท้นั้น..จะดีทั้งต่อหน้า และลับหลังเรา ..จะคอยส่งเสริมและมีแต่สิ่งที่ดีๆ ให้แก่กัน..นี่คือมิตรแท้..


ความคิดเห็นที่ 23 (0)
เปียแก้ว วันที่ : 25/01/2009 เวลา : 12.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krupia


ซินเจียยู่อี่ ซินนี่ฮวดใช้
และเอาขนมมาฝากด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
เปียแก้ว วันที่ : 25/01/2009 เวลา : 12.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krupia


ซินเจียยู่อี่ ซินนี่ฮวดใช้
และเอาขนมมาฝากด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ตะวัน..ที่ปลายฟ้า วันที่ : 22/01/2009 เวลา : 12.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Plaifah

สวัสดีจ้า
เพชร ที่ถูกเจียรไน
คิดถึงเกาะเกร็ดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
เปียแก้ว วันที่ : 18/01/2009 เวลา : 13.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krupia

สวัสดีค่ะ..เจอกันอีกแล้ว คุณเพชรคงสบายดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
เปียแก้ว วันที่ : 18/01/2009 เวลา : 13.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krupia

สวัสดีค่ะ..เจอกันอีกแล้ว...จำคุณเพชรได้อิๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ซำมะแจะ วันที่ : 16/01/2009 เวลา : 23.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keepitup

หลับฝันดีค่ะ



เอ...คืนนี้จะไปย่องบ้านใครคะ??

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
เปียแก้ว วันที่ : 15/01/2009 เวลา : 21.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krupia

สวัสดีค่ะ...ก่อนอื่นต้องขอชมคนเขียน...ยังไม่เคยอ่านของใครได้ยาวๆขนาดนี้มาก่อน....ขอบอก....และภาพสวยมักมาก....(คำถาม...ทำตัวอักษรในภาพ ทำยังไงคะ..จะได้ลองทำบ้าง)

ขอชมคุณเพชรบ้าง...คุณเยี่ยมมาก...ถ้ามีโอกาสไปเที่ยวเกาะแห่งนี้..จะแวะไปเยี่ยมค่ะ...คนเราก็ต้องการความก้าวหน้าในชีวิตทั้งนั้น....ขอให้คุณเพชรโชคดีตลอดปี และตลอดไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
nupANg วันที่ : 15/01/2009 เวลา : 12.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nupANg

ไปเที่ยวก้อไม่บอกอยากกินทอดมันหน่อกะลาอ่ะ


คราวนี้ไปใหม่เดียวเอาพวกไปด้วย 5555555555555+

พวกหนูนะ5555555+

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
tengpong วันที่ : 13/01/2009 เวลา : 22.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

เอ้ย ฉากปั้นหม้อ ปั้นไห เนี่ยต้องมีนางเอก ไม่ใช่เอ๋อ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เล็กหมีพูห์ วันที่ : 13/01/2009 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/KingsMule
บันทึกเบื้องหลัง การทำหนังของผม


คงยังไม่สายเกินไป สวัสดีปีใหม่ครับ คุณจอมโจร

ผมอับบล็อกแล้วครับ เชิญไปชมภาพสวย ๆ กัน

http://www.oknation.net/blog/KingsMule/2009/01/13/entry-1

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 12/01/2009 เวลา : 15.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

ปั้นดินจริงๆครับผม..สุดยอดครับ..สวยครับผม..

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
วิตามินบี วันที่ : 10/01/2009 เวลา : 01.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


ชีวิตคนเรากว่าจะทำได้ดังฝัน
ช่างยาวนาน เเละยากเย็นเหลือเกิน
นี่ถ้าเพชรท้อ ก็คงเป็นได้เเค่คนงานรับจ้างไปชั่วชีวิต
ต้องขอบคุณเพื่อนเค้า ที่เป็นเเรงผลักให้เพชรด้วยคำดูถูก

นี่เป็นสกู๊ปชั้นเยี่ยม
ยกนิ้วให้เลยจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
tutu วันที่ : 09/01/2009 เวลา : 23.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tutu
...tutu...


หายไปไหนมา

ไม่มาหาเค้าเลย

รมณ์เสีย!!!!

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 08/01/2009 เวลา : 07.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม

สวัสดีครับ
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดี ๆ ต้อนรับปีใหม่
----------------------
ปั้นน้ำให้เป็นตัว พอทำได้ครับ
---------------------
รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ซำมะแจะ วันที่ : 07/01/2009 เวลา : 19.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keepitup

คนที่จะทำงานปั้นได้ต้องสมาธิดีมากๆ พี่คนนี้เก่งจังค่ะ

.....
ด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ
มีคนมาซอยแปลหล้ายหลาย
เสีย งัว ไปจักโตน้อนี่
ว่าแล้ว กะนับสาก่อน ....

คุณหนุ่มแปลกหน้า บ่แจก งัว เพราะว่าเป็นคนถาม
อย่าเพิ่งดีใจเด้อค่ะ ว่าซำมะแจะ เฮ็ดเผื่อคุณหนุ่มฯ คนเดียว
ใสเจีย..เสียใจ... มีคนถามตัดหน้าคุณหนุ่มฯ แล้วหลายคน
เอา แมว ไปแทน ...กะแล้วกัน

คุณจอมโจรกะบ่แจก คือกัน บ่ซอยแปล

คุณซันญ่า รับแจก งัว ไป 1 โต
เดาเอาว่า เพิ่นอาจสิมัก งัวโตผู้ เอาไว้ไล่หนุ่มๆ

คุณสายลมอิสระ ตกลง สิแปล หรือ บ่แปลค่ะ
มา งึมงำ งึมงำ ....?? หื๋อ ??

คุณสุภวรรณ บ่แจก เพราะว่า บ่แปล ....

คุณเจ้าอารมณ์ 1 โตค่ะ

คุณจ่าจินต์ 1 โตค่ะ

คุณ DAUNG 1 โตค่ะ

คุณไทบ้าน 1โตค่ะ

คุณอาอริยชน มีคะแนนเสน่หา เอาไป 2 โตค่ะ
ลำเอียงเห็นๆ

คุณแสงพูไชย 1 โตครึ่ง

คุณพรฯ แปลบ่ถือหม่องเด้อค่ะ
แต่ว่า กะซอยแปล ให้งัวน้อยไป 1 โต เป็นกำลังใจ

คุณยายติ่ง บ่แปล แต่หนูก็แจก ดอกไม้แทนก็แล้วกันค่ะ

คุณอ้ายสิบหมื่น แปลคือจังมานั่งอยู่ในใจ
เอางัวไปโลดดดดดด 3 โต

คุณปลาทองแก้มป่อง บ่แปล แต่มาย้องซื่อๆ
แจก แมว แทน งัว เด้อค่ะ

คุณเกริกฯ กะบ่แปลคือกัน อดได้ งัว
เสียใจนำหลายๆค่ะ

คุณคมเย็น บอกว่าแปลบ่ออก เว้ากันซื่อๆ
กะแจก งัว ไปซื่อๆ คือกันค่ะ

คุณตาตุ๊ก เอาไปโลดอ้าย โตหนึ่งอ้วนๆ

คุณปากกาศรีฯ เอ.... แปลหรือ บ่แปล น้อค่ะนี่ ...
เอาแต่หัว งัว ไปกะแล้วกัน

คุณพ.ประเทืองไทย แปลได้ถือใจหลาย
เอาไปเลย นะยะ งัว 2 โตอ้วนๆ

คุณไทอุบลฯ กะสิตามไปแจกเพิ่มอีก 1 โตคือกันค่ะ

ม่วนซื่นโฮแซว กับ ซำมะแจะ ...จั๊กแม่นผู้สาวบ้านได๋
สิบ่ได้หล่วมโตมากลายใกล้......


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 06/01/2009 เวลา : 17.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard


"สักวันกูจะทำให้พวกมึงรู้ว่าคนอย่างกูก็ทำได้"

ยกให้เป็นประโยคแห่งปีเลยจ้ะ...เคยไปนะ...เคยเจอเขาด้วยล่ะ

ปีนี้คงได้อ่านเรื่องราวดี ๆ จากบ้านนี้อีกเพียบใช่ป่ะ

คงยังไม่สายถ้าจะบอกว่า "สวัสดีปีใหม่ค่ะ"

ขอให้จอมโจรมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์ พร้อมพรักด้วยทรัพย์และความรุ่งเรืองในทุกสิ่งค่ะ

ด้วยความระลึกถึงค่ะ

B h i r i s @

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ChaiManU วันที่ : 05/01/2009 เวลา : 22.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

เพชร ยังไม่เก่งเท่าเป็ด(เหลิม)

เพชร ปั้นดินเป็นดาว
เป็ด ปั้นน้ำเป็นตัว


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
รัฐศิริ วันที่ : 05/01/2009 เวลา : 20.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rutdy

ปั้นดินเป็นดาวจริงว่าจะขุดดินข้างออฟฟิตมาปั้นวัวปั้นควายบ้างจัง

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ผู้หมวดจอมยุ่ง วันที่ : 05/01/2009 เวลา : 18.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happykanny
   Life is a road that i wanna keep going  

Inspiration + Hard work= success ^________^

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
อิมกุดั่น วันที่ : 05/01/2009 เวลา : 18.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

สวยจริงด้วย เก่งมากๆ มีโอกาสผ่านไป จะแวะไปนะ ชอบเครื่องดินมากๆ...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
พันลี้ วันที่ : 05/01/2009 เวลา : 18.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/punlee




ผลงานที่พี่เพชรภูมิใจเสนอ สวยมากเลย

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
จอมโจร วันที่ : 05/01/2009 เวลา : 18.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JomJone
ทุกเรื่องที่อยากเขียน เรื่องราวมากมายในชีวิต ทั้งด้านดีและด้านเลว

โห นักเจิมแห่งปีมาแล้ว

สวัสดีปีใหม่คับพี่ ไม่เจอหลายวัน คิดถึงนะคับเนี้ย


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 05/01/2009 เวลา : 18.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

เจิม

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น


<< มกราคม 2009 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31



[ Add to my favorite ] [ X ]