*/
  • มัชฌิมาปกร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nuiwytg2@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2009-03-12
  • จำนวนเรื่อง : 193
  • จำนวนผู้ชม : 529052
  • จำนวนผู้โหวต : 475
  • ส่ง msg :
  • โหวต 475 คน
<< สิงหาคม 2009 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 18 สิงหาคม 2552
Posted by มัชฌิมาปกร , ผู้อ่าน : 2501 , 08:17:05 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน


กินตีนไหม ภาค ๒ ตอน “ศึกชิงตะหลิวทองคำ ไม่ใช่ศึกทรพี”

                หากว่าท่านยังไม่เคยอ่าน “กินตีนไหม” ท่านก็คงจะงง ว่าภาคสองมันเกี่ยวอะไรกัน ก็สามารถอ่านได้ที่นี่เลยครับ เชิญคลิกเข้าไปอ่านตามใจชอบ 

                เมื่อวันเสาร์ที่ ๑๕ สิงหาคม ที่ผ่านมา เป็นวันที่ผมต้องทำงานตามปฏิทินของบริษัทฯ รวมถึง พี่อ้อย (แสงระวีย์) น้องแก้ว (ไผ่หวาน) พี่โย (ya_tak_OK) ภพและฟานอีกคน  เนื่องจากเรามีนัดกันไปทัศนาจรอีกครั้ง คราวนี้ไปที่เดิม นั่นก็คือ ศุภาลัย  ติดกับแม่น้ำป่าสัก อำเภอแก่งคอย ห่างจากอำเภอแก่งคอยไป ๑๐ กว่ากิโลเมตร

                พอเลิกงานเราก็นัดรวมกัน และเอารถไปคันเดียว ๖ คน ซึ่งฟานจอดรถไว้ที่หนองแค กว่าจะได้ออกเดินทางก็ ๖ โมงเย็น เราแวะที่ตลาดสดสะดวกซื้อที่แก่งคอย ในเวลาประมาณทุ่ม เพื่อซื้อเสบียงสารพัด รวมแล้ว ๖๐๐ กว่าบาท โอ้โห มีทั้งผักกาด เห็ดหอม บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป น้ำมันพืช มันฝรั่งสำหรับทอด ผลไม้ก็จะมี ลองกอง แตงโม แก้วมังกือ เอ้ย แก้วมังกร นี่จะไปอยู่กันเดือนกันหรืออย่างไร ไม่รวมพวกของขบเคี้ยว ต่าง ๆ อีกหลายรายการ

                ที่เราไม่น่าซื้อบ่อยก็คือ มีด คราวที่แล้วก็ซื้อ สมาชิกบางคนถึงกับเอ่ยว่า “ถ้าครบปีแล้วช่วยนับมีดหน่อยนะ” เพราะว่าเราไปปิคนิคกันบ่อย ๆ นี่เอง เราจำเป็น้องมีเครื่องมือ ถ้วยจานชามช้อน ก็ต้องมีมีด อย่างน้อยเอาไว้ปอกผลไม้  หั่นผัก แต่ว่า ลืมเอามาเลยต้องซื้อ แล้วซื้อบ่อย ๆ นี่มันคงไปกองอยู่บ้านใครที่ไหนสักแห่ง

                ย้อนความไปถึงคราวไปอุ้มผาง จะเห็นฉากทำอาหารบ่อยมาก คราวนั้นเราไม่ได้ซื้อเสบียงอาหารไปมาก แม้แต่เกลือก็ไม่ได้ซื้อไป ต้องไปขอที่ครัวของรีสอร์ท ดูสิว่าพวกเรา “เค็ม” กันขนาดไหน 

                ตอนที่รอพวกพ้องซื้อของอยู่นั้น เนื่องจากเป็นวันใกล้หวยออก เห็นแผงล๊อตเตอร์รี่อยู่เจ้าหนึ่ง เลยเข้าไปถามกับพี่อ้อยเสียหน่อย เนื่องจากพี่อ้อยเป็นคนไม่ชอบเสี่ยงโชค ผมก็เลยกะจะอาศัยบารมีท่านให้ช่วยชี้นำพาโชคลาภมาให้เสียหน่อย เดินเข้าไป แล้วหาเลขกันใหญ่เลย

                “เท่าไหร่ครับ”

                “ด้านนี้ คู่ละ ๑๑๐ บาท ส่วนด้านบน ร้อยยี่สิบ ครับ” ว่าพลางชี้นิ้วส่วนบนและล่าง ได้ฟังดังนั้นพี่อ้อยก็สงสัย

                “อ้าวแล้วมันต่างกันยังไงละ”

                “มันก็เหมือนปลาหมึกยังไงละพี่อ้อย” ผมตอบแทน แล้วก็ขำกันสองคน ไม่สนใจว่าคนขายเขาจะเคือง ประมาณว่า “พวกแกจะไม่ซื้อก็ไม่ว่านะ รบกวนหลบไปจากแผงของฉันได้ไหม”  แต่ยังไม่จบแค่นั้น มีคนเดินมาถามคำถามเดียวกับเรา แล้วเขาก็พูดขึ้นอีกว่า “อ๋อ เหมือนปลาหมึกเลย แถวบนแพงสุด”  ผมได้ยินก็ยิ่งหัวเราะดังขึ้นอีก แต่ต้องเดินเลี่ยงออกมา ไม่งั้นอาจจะเกิดความไม่ปลอดภัยต่อร่างกายได้ สรุปแล้วก็ไม่ได้ซื้อ

                ว่าไปแล้ว เรื่องล๊อตเตอรี่เกินราคา นี่เป็นปัญหาที่ง่ายแสนง่าย คือ เป็นปัญหาของ อุปสงค์และอุปทาน การเสนอขายและความต้องการซื้อ  ความต้องการซื้อมีมากกว่าการเสนอขาย ย่อมทำให้ราคาเพิ่มขึ้นเป็นธรรมดา เออ ก็แล้วทำไมไม่ผลิตให้มันพอขายละนะ คิดไม่ได้ คิดไม่ออก หรือไม่ได้คิด คิดแต่ทำไม่ได้ หรือไม่อยากทำ ยุคนี้สมัยนี้เหมือนคนไม่มีความหวัง ตอนที่ผมซื้อล๊อตเตอรี่ครั้งหนึ่ง เพื่อนผมถามอย่างทีเล่นที่จริงว่า “เดี๋ยวนี้หมดหวังถึงขนาดต้องพึ่งหวยเลยหรือ” พูดน่าคิดเลยทีเดียว แต่ผมเคยเขียนเรื่องหวยไว้เอ็นทรี่หนึ่ง

                เราไปถึงที่พักเวลาประมาณ เกือบสองทุ่ม เพราะซื้อของเพลิน เหตุผลที่เราเลือกศุภาลัย ป่าสัก รีสอร์ท ก็เพราะว่า เขาคิดราคาเหมาเป็นห้อง คืนหนึ่งแค่ พันเจ็ดร้อย ไม่สนใจหรอกว่าจะพักกันกี่คน ดูสิ ครั้งนี้พักกัน ๖ คน มี ๒ ห้อง คือ ห้องนอนและห้องโถง

                ขนของลงเสร็จแล้ว ผมมีหน้าที่ทำอาหาร แต่พี่อ้อยเก่งอยู่อย่างหนึ่งคือ เตรียมอาหาร คุณพี่ท่านหั่นผักและเห็ดหอมได้อย่างเรียบร้อยงดงาม แล้วผมก็มีหน้าที่จุดเตาแก๊ส ซึ่งเป็นแบบกระป๋อง ในครั้งก่อนก็เป็นที่นี่แหละครับ ที่ผมเผลอไม่อยู่ห้องตอนเช้าแป๊บเดียว ไฟเกือบไหม้รีสอร์ท ก็เล่นใช้แก๊สกระป๋องไม่เป็น จุดกันจนแก็สกระจาย ระเบิดวูบวาบ จะไหม้ผมรนหน้ากันไป อุตส่าห์นอนตามกำหนดเวลาเพื่อรักษาหน้าตึง จะมาเหี่ยวก็ตอนจุดแก๊สแล้วโดนไฟไหม้นี่แหละ แต่คราวนี้ผมก็ต้องรับหน้าที่เป็นคนทำอาหารเหมือนเคย  วันนี้เรามี ผัดผักรวม ไข่เจียว ส่วนหมูทอดและข้าวเหนียวนั้นพี่อ้อยเตรียมมาแต่วัน ผมเตรียมอุปกรณ์ทำอาหารมาพร้อม มีกระทะ หม้อต้มเล็ก และตะหลิว

                คราวนี้เตรียมกระทะมาทอดไข่ได้อย่างเต็มใจ เพราะคราวก่อนทอดในชามแสตนเลส เสร็จแล้วก็ผัดผัก เรียบร้อย จัดขึ้นโต๊ะ แต่เอ๊ะ เราไม่มีโต๊ะ วางกับพื้นกันเลย ตรงกับคำในเพลงสาวลาดพร้าว คือ Food floor house เขาแปลว่า อาหารพื้นบ้าน นอกจากนี้แต่ก่อนเคยมีเพื่อนพูดตลก ๆ อยู่บ่อย ๆ ว่า อยากกิน Orange small fish อะไรของมันวะ อ๋อ “ส้มปลาน้อย”  นั่นเอง

                กินกันอิ่มหนำสำราญมาก แถมยังมีผลไม้รวม อันได้แก่ แก้วมังกร ลองกอง มะม่วงดิบ มะม่วงสุก แตงโม ที่ซื้อมานี่ครึ่งราคาทุกรายการนะครับ ขอบอก แต่คราวนี้เราไม่ลืมซื้อเกลือมาหรอกครับ ผมเป็นคนไปหยิบเอง

                ดึกดื่นพอควร กว่าที่เราจะพักผ่อนหลับนอนกัน ตื่นประมาณ ๗ โมงเช้าในวันอาทิตย์ที่ ๑๖ สิงหาคม ผมโดนพี่อ้อยแซวว่าตื่นสาย เพราะปกติผมจะไปถ่ายรูปตอนเช้า ๆ แต่คราวนี้ผมไม่ตื่น เพราะผมเคยถ่ายหมดแล้ว อย่างตอนดอกเข็ม และตอนดอกสุพรรณิการ์ ผมก็เลยไม่ต้องตื่นเช้า แต่อาหารเช้าเรามีคูปองแค่ ๒ ใบ เลยต้องมีหน้าที่ทำอาหารเช้ากินเอง

                รายการอาหารเช้านี้คือ ผัดผักรวม (อีกครั้ง) ไข่เจียว (อีกหน) ผัดบะหมี่ (กึ่งสำเร็จรูป) และ ข้าวผัด สงสัยไหมครับว่าเอาข้าวมาจากไหน ก็เมื่อวานซื้อมาจากร้านนั้นแหละครับ ถุงละ ๒ บาท ๕ ถุง ก็บอกแล้วว่าเขาลดราคา เอาข้าวสวยเหล่านั้นแช่ตู้เย็นไว้ แล้วก็เอาผมาผัดใส่ไข่ มีไข่เหลืออยู่ ๗ ฟอง ทอด ๓ ฟอง ดาว ๒ ฟอง ใส่ข้าวผัด ๒ ฟอง เรียบร้อย อุ่นหมูทอด และ คั่วกลิ้งอีก อืม..หมูทอดพี่อ้อยตกระดับไปเลย เหลืออีกต่างหาก

                แต่อาหารเช้านี่ มีรสชาติขึ้นมาเยอะมาก เพราะเมื่อวานตอนเย็น อาหารมีแต่รสเค็มนิด ๆ ผมบ่นว่าเราไม่มีน้ำตาล เช้านี้ น้องแก้วกับพี่โย รับหน้าที่เอาคูปองไปสังหาร ทำหน้าที่ได้สมบูรณ์มากครับ เมื่อเธอทั้งสอง ได้ห่อน้ำตาลทรายมาด้วย พร้อมเนยหนึ่งก้อน ดังนั้นผัดผักและ ข้าวผัดจึงมีรสดีขึ้น ด้วยประการฉะนี้ น้ำตาลยังแอบเลยนะครับ คราวก่อนขอเกลือ คราวนี้ห่อน้ำตาลมา

                อาหารเช้าเสร็จ ผมก็ต้องทอดมันฝรั่งอีก  เรื่องทอดมันฝรั่งนี้มีเรื่องคาใจยิ่งนัก ก่อนหน้านี้มีความพยายามมากในการซื้อมันฝรั่งเป็นหัวมาหัดทอด แต่มันก็ไม่เหมือนที่ไปกินในร้าน เลยต้องซื้อแบบกึ่งสำเร็จแช่แข็งมาทอด แต่ตอนที่ไปอัมพวา จนเป็นเหตุของเรื่อง อัมพวาราตรี และ อันเนื่องมาจากอัมพวาราตรี ในครั้งนั้นมานึกดูแล้ว ผมทำร้ายน้ำใจน้องเขาเกินไปหรือเปล่า คือแฟนของน้องอีกคนเขาไปด้วย แล้วเราก็มัวนั่งทำอะไรกันอยู่ หญิงสาวผู้นั้นเธอก็อาบน้ำมา แต่งตัวสวยเลิศเพริดพริ้ง กะมานั่งแอบอิงกับกลุ่ม ผมไม่รู้นึกอะไรขึ้นมา เห็นว่ามีมันฝรั่งที่เตรียมไว้อยู่ในตู้เย็น และประกอบด้วยน้องเธอว่าง ๆ ผมจึงเอ่ยปากใช้ให้เขาไปทอดมันซะงั้น มารู้สึกตัวทีหลังก็ตอนโดนเพื่อนในกลุ่มเดียวกันค่อนแคะว่าไปใช้น้องเขาทำงั้นได้ไง พวกนั้นขำกลิ้งเลย ยังไม่มีโอกาสได้คุยกับน้องเขาเลย จะขอโทษเสียหน่อย มิน่าละ คราวนี้น้องเขาไม่มาด้วยเลย (ไม่เกี่ยวน้องเขาไม่ว่าง)

                มันฝรั่งทอดก็อร่อยดี แต่ว่า พี่โยโรยเกลือเสียมากมาย พี่อ้อยก็ซัดเข้าไปเต็ม ๆ เค็มพอ ๆ กับตัวเองเลย ไม่ใช่ครับ พี่อ้อยออกจะใจดีมีเมตตาอย่างมีหลักเกณฑ์

                ตอนเย็นกลับมาถึงบ้านราว ๕ โมง แม่ถามว่า

“แกเอาตะหลิวไปหรือเปล่า”

“ใช่ครับแม่” ทำไมเหรอ

“โอ๊ะ ก็หาตะหลิวกันทั้งวัน”  อ้าว ใครจะไปรู้ละ ความจริงแล้ว ที่บ้านผมมีตะหลิวเพียงอันเดียวเท่านั้น แต่ผมเอาไปตั้งแต่เช้าวันเสาร์แล้ว ก็ไม่เห็นมีใครสงสัยและโทรไปถาม แต่ตรงกันข้ามครับ เรื่องตะหลิวหายนี่เป็นปัญหาใหญ่มากสำหรับคนในบ้าน ไข่เจียวก็กลายเป็นไข่คน ทอดอะไรก็ไม่ได้ หลังจากสอบสวนปากคำกันเสร็จเรียบร้อยก็ได้ความว่า

                ที่บ้านก็จะมี แม่สามี (แม่ผม) ลูกสะใภ้ (ภรรยาผม) และพี่สาวสามี (พี่สาวผม) เด็กอีก ๒ คน สามหญิงอยู่รวมกันต่างวัย และเปิดประเด็น การล่องหนของตะหลิวกันอย่างเมามัน เมื่อท้องหิวหาตะหลิวไม่เจอ ก็เกิดอารมณ์คุกกรุ่นกันทั้งบ้าน

                “ตะหลิวมันหายไปไหน นี่ถ้าเป็นของอย่างอื่นจะไม่สงสัยเลย ตะหลิวด้ามตั้งยาว มันจะหายไปไหน หรือว่าปนไปกับขยะ” เรื่องขยะนี่มันก็มีประวัติ ขนาดที่กรองเศษอาหารก็ยังหาย แล้ววันนั้นพี่สาวผมซื้อพริกสดมาก็รวมเอาไปทิ้ง พอพูดถึงขยะ ทีมงานอีกสองคนก็ไปค้นขยะหน้าบ้าน อันได้แก่ แม่สามี และพี่สาวสามี

                ระหว่างนั้น บรรยากาศยังคงอึมครึมเรื่องตะหลิว ออกความคิดเห็นกันไปต่าง ๆ นา เรื่องราวชักจะลุกลามไปเรื่อย จนป้าบ้านตรงข้ามเริ่มสงสัยว่าสองแม่ลูก พากันมาขุดคุ้ยขยะหาอะไรกันหน้าบ้าน

                “หาอะไรกันน่ะยาย”                                                                                                                     

                “หาตะหลิว” เอาสิ  งง ใคร ๆ เขาก็คงงง บ้านนี้ แค่ตะหลิวก็รักษาไม่ได้ มาหาอะไรที่ขยะ ว่าแล้วป้าแกก็เลยเอ่ยขึ้นว่า “เห็นพ่อน้องคินเขาถือกระทะ หม้อแกงอะไรไปด้วย น่าจะมีตะหลิวนะ”

                ทุกคนถึงบางอ้อ... บรรยากาศกีเริ่มแจ่มใสขึ้นเรื่อย พอแม่เล่าจบ ก็ขำกันกลิ้งเลย เฮ้อ...ไม่คิดว่าแค่หยิบตะหลิวออกบ้านแค่นี้ เขาจะรู้กันทั้งซอยเสียแล้ว ดีนะที่กลับมาบ้าน เธอไม่ได้ถามว่า “กินตีนไหม” อีก

(ภาพถ่ายดอกไม้ตอนไปโคราช ทริป DNA)



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
chedtha วันที่ : 27/08/2009 เวลา : 00.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)


สวัสดีครับ คุณหนุ่ย

ดอกไม้สวยดีครับ

เรื่องราวอ่านสนุก ขำดี ตะหลิว ทำไมมีแค่อันเดียว ทำไมไม่มีหลายอันล่ะครับ
บ้านผมมีตะหลิวเกือบสิบอัน แขวนไว้ข้างฝาห้องครัว
ถ้าหายไปสักอัน คงไม่ได้สังเกตแน่ๆ คิดว่ายังไม่ได้ล้างไง

แม่บ้านผมใช้ตะหลิวเปลืองครับ
ทอดอะไรแต่ละที ต้องใช้สองอัน มือซ้ายมือขวา ถือตะหลิวคนละอัน ช่วยกันพลิก
ทอดเสร็จ โยนตะหลิวใส่อ่างล้างจาน จะผัดอะไรต่อ เอาตะหลิวอันใหม่อีก

เอ้อ! ใช้ตะหลิวเปลืองอย่างเดียว อย่างอื่นมีใช้แค่อันเดียวละครับ

................................................


เนื่องจากยังอยู่ในระหว่างพักร้อน ก็เลยไม่มีเวลาต่อเนื่องอยู่หน้าคอมพิวเตอร์
เพิ่งโพสต์ภาพเพิ่มเติมไปเป็น 48 ภาพ กระท่อมกลางน้ำ บรรยากาศสวยงามริมทะเลสาบ
ที่ใครๆคิดว่าเป็นรีสอร์ทที่เมืองไทยนั้น แท้จริงแล้วคืออะไรกันแน่
เฉลยให้แล้วครับ
http://www.oknation.net/blog/chedtha/2009/08/24/entry-1

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ไผ่หวาน วันที่ : 21/08/2009 เวลา : 07.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/FONGKLERN

มารายงานตัวเจ้าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
MT-PONG วันที่ : 20/08/2009 เวลา : 16.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NICHAKHAN
ห่างเพียงนิด ก็ คิดถึง เพราะไกล จึง คนึงหา


หวัดดีค่ะ

แวะมาส่งผลงาน

อิอิ พอดีเป๊ะ!!

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
โทโทโร่ วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 13.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TOTORO

ทีหลังจะทำอะไร ต้องรู้จักขออนุญาตผู้บังคับก่อนน่ะครับผม...

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ได้ได้ วันที่ : 19/08/2009 เวลา : 10.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ican
 ร่วมกันสร้างสรรสังคม เพาะบ่มความคิดดีดี

555 เห็นชื่อเรื่องแล้วนึกถึงหนังสือการ์ตูนเรื่อง

จอมโหดกะทะเหล็ก

รูปสวยดีนะครับ วันหลังสงสัยต้องปวาราณาตัวเป็นศิษย์

อ้อ อยากไปเที่ยวด้วยจัง สงสัยจะสนุกมากแน่เลย

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
กลองไท วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 19.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kraitong
ไทนาหว้า

ภาพดอกไม้สวยครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 18.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม


http://www.oknation.net/blog/kintaro/2009/08/18/entry-1
--------------------
สวสดียามเย็น
ต้องขอขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเป็นกำลังใจให้
วันนี้ขยันครับ ลง 2 เรื่องควบเลย 2 รส 2 รูปแบบ

ขอบคุณ วิตามินบี
ขอบคุณ คนโทใส่น้ำ
ขอบคุณ นายเคียงดาว
ขอบคุณ ปรัชญาชนบท
ขอบคุณ SHIW
ขอบคุณ พี่ชาลีครับ

ขอบคุณ ทุก ๆ ท่านที่แวะเข้ามาครับ อ่านเรื่องนี้จบแล้ว ไปอ่านเรื่องเพื่อนของผมด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
BlueHill วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 15.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

มองหาตีนที่จะกินไม่เจอเลย มีแต่ไม้ดอกไม้ประดับเต็มไปหมดครับคุณหนุ่ย

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
SHIW วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 14.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pasinee


ดอกไม้สวยจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ปรัชญาชนบท วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 13.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/j-direk

เรื่องสนุก ดอกไม้สวย

ธรรมะสวัสดี

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
นายเคียงดาว วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 13.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bannana
บ้านนานา ดอยสูง ดาวสวย

มาดูดอกไม้สวย ๆ
แต่ตีน...ไม่กินครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 13.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

ไม่รู้จักดอกไม้พวกนี้เล้ย สวยๆ ทั้งนั้น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
วิตามินบี วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 12.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


เราต้องเร่งปลูกผลไม้
ในสวนที่สุพรรณบ้างละ
เห็นแล้วอิจฉา

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 12.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม


สวัสดียามเที่ยงครับผม

อืม..ไปสระบุรีคราวนี้ นึกว่าจะไม่มีอะไรให้เขียนให้บ่น ที่ไหนได้กลับมาบ้านเจอ แจ๊คพอร์ต

ขอบคุณ ผีเสื้อพเนจร
ขอบคุณ หวาน หวาน
ขอบคุณ จ่าจินต์
ขอบคุณ MT-PONG
ขอบคุณ มุสิกะตะวัน

ขอบคุณ ทุก ๆ ท่านที่แวะเข้ามาครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
มุสิกะตะวัน วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 12.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mataharee


ทะเลงามยามสกุณาถลาโถม
ทะเลโลมลวงคลื่นตื่นจากฝัน
นางนวลหนึ่งซึ่งร่ายรำช่างจำนรร
ทะเลฝันตะวันคล้อย คอยนางนวล

เรื่องเล่าน่าสุนกจัง ยินดีครับที่มาเยือนพร้อมกลอนงาม

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
MT-PONG วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 11.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NICHAKHAN
ห่างเพียงนิด ก็ คิดถึง เพราะไกล จึง คนึงหา

โห

เห็นดอกไม้บ้านนี้ สดชื่น ณ บัดเดี๋ยวนี้

สวยยยยยยยยยยยยยยยยยย มักๆ

ชอบจัง

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 09.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

ชอบดอก..
ทุกดอก..
ขอหนึ่งดอกซิครับท่าน..

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
หวานหวาน วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 09.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/warnwarn
คาราโอเกะกับหวานหวาน http://www.oknation.net/blog/warnwarnsong

สวัสดีค่ะคุณมัชฌิมาปกร
มีภาพสวยๆเยอะนะคะ
จะกลับมาเยี่ยมใหม่ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 18/08/2009 เวลา : 08.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

ดอกไม้สวยมากๆครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน