*/
  • มัชฌิมาปกร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nuiwytg2@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2009-03-12
  • จำนวนเรื่อง : 193
  • จำนวนผู้ชม : 524961
  • จำนวนผู้โหวต : 475
  • ส่ง msg :
  • โหวต 475 คน
<< ธันวาคม 2018 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 17 ธันวาคม 2561
Posted by มัชฌิมาปกร , ผู้อ่าน : 530 , 18:42:56 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน แม่หมี , Chaoying และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

 

เสียงเพรียกหาจากสาละวิน ๕ จนกว่าจะพบกันอีก

 

ค่ำวันที่ 11 ธันวาคม 2561

                หลังจากที่คณะเราบางส่วนลงเล่นน้ำสาละวินในช่วงเย็น ทีมครัวบางส่วนจะขึ้นมาก่อน ที่เหลือคือทีมสตรีเหล็กได้ประลองวิทยายุทธฟุตบอลกับทีมพะละอึ นำโดย เจ้านางนนท์นี่ที่ยอมลงจากเสลี่ยงมาคลุกดินทรายล้มลุกคลุกคลาน เจ้าพี่โอ๋ เหล่าสามสหาย หมอเก๋ เล่นบอลกันประหนึ่งชิงถ้วยประจำเผ่า เราก็ลงเล่นน้ำสาละวินแล้วก็ขึ้นฝั่งไปอาบน้ำ

                อาหารมื้อเย็นวันนี้เราพยายามประยุกต์จากวัตถุดิบที่เหลืออยู่ ก็เลยมีเมนูที่หลากหลาย เราก็ได้อิ่มหนำสำราญกันเช่นเคย แม้สมาชิกจะมีน้อยลง แต่เสียสนทนาพูดคุยก็ยังคงไม่ลดน้อยไปกว่าเดิม สักพักหนึ่งหลังอาหารเย็น สมาชิกของเราบางคนได้แอบหลบเข้านอนด้วยเหตุผลส่วนตัว เช่นว่า ระบมจากการออกกำลังกายแบบชายชาญบ้างละ เตรียมตัวเดินทางสำหรับพรุ่งนี้บ้าง ตามความเหมาะสม

                ได้เวลาพอเหมาะที่แกงค์สามสหายเริ่มปฏิบัติการแล้ว มีการเสิร์ฟน้ำมะพร้าวอมฤทธิ์ หวานกินตาย วันนี้เราไม่ลงไปที่ชายหาด เพราะดูสมาชิกจะอิดโรยกันหลายราย เลยนั่งคุยกันที่อาคารเอนกประสงค์ ยิ่งดึกเหลือสมาชิกไม่ถึงครึ่ง ผมก็อยู่ได้ไม่นานต้องปลีกตัวออกไปนอน แต่ก่อนนอนได้ยินเสียง ยังกะเอาแห่ขันหมาก อะไร โห่ ฮิ้ว ๆ ดังอยู่หลาย ๆ รอบ ด้วยความเหนื่อยและเพลียเลยเผลอหลับไป

 

เช้าวันที่ 12 ธันวาคม 2561

                ผมยังคงตื่นเช้าเหมือนเดิม เจอพี่เขียวตรงที่ล้างหน้า แกถามว่า “ได้ข่าวว่าเมื่อคืนใครอ๊วก” ผมตอบไปว่าไม่ทราบจริง ๆ เพราะนอนหลับสบายสูดโอโซนเต็มปอด ความมากระจ่างเอาตอนสาย ๆ ก็ได้รู้กันไปว่าใครเป็นใคร กลายเป็นเรื่องเล่าประจำทริปนี้ไปเลย ส่วนเสียง โห่ที่ผมสงสัยนั่นคือ เขาเล่นเกมกัน แต่จะด้วยฤทธิ์ของน้ำมะพร้าวที่นังอ๊อดกับนังน้ำแข็งมันใส่เสน่ห์เข้าไปด้วยหรือเปล่า ก็เลยเหมือนกับ งึก ๆ งัก ๆ มันเป็นงึก ๆ งัก ๆ อะไรประมาณนั้น

                เช้านี้เราต้องเร่งจัดแจงเก็บข้าวของแล้วครับ เพราะเป็นวันที่เราจะเดินทางกลับกันแล้ว เจ้านางนนท์นี่และพี่กบจะต้องรีบกลับไปที่แม่สะเรียงให้ทันตอนบ่าย 3 เพราะจองรถตู้ไปเชียงใหม่ในเวลาดังกล่าวไว้ เราจึงต้องควบคุมเวลาให้เหมาะสม หลังจากรับประทานอาหารเช้ากันเสร็จแล้ว  เราใช้เวลาเล็กน้อยเก็บข้าวของสัมภาระเตรียมไว้ แต่ช่วงสาย ๆ มีพิธีมอบสิ่งของต่าง ๆ ไว้ให้กับศูนย์ เช่นอุปกรณ์กีฬา เสื้อผ้า รองเท้า ถุงเท้านักเรียน ที่ทางกลุ่มข้าวเปลือกต้นกล้าได้เตรียมไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ตั้งแต่การสำรวจความต้องการของคนที่นี่และตอบสนองความต้องการเหล่านั้นตามกำลัง แต่ผมว่าน่าจะเป็นการตอบสนองได้อย่างสมบูรณ์ที่สุด นอกจากนี้เรายังมอบผ้าห่มให้คุณครูอุทาน  ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน และทหารพราน โดยมอบให้ครบตามจำนวนคน ชาวบ้านและเด็ก ๆ มารอพวกเราเช่นเคย วันนี้ไม่มีกิจกรรมใด ๆ แล้ว หลังจากมอบสิ่งของต่าง ๆ ถ่ายรูปเป็นที่ระลึก แล้วก็ได้เวลาตามสมควรที่จะต้องร่ำลากัน ถือว่าได้สิ้นสุดภารกิจโครการค่ายอาสากลุ่มข้าวเปลือกต้นกล้าที่บ้านพะละอึ ตำบลแม่สามแลบ อำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตั้งแต่วันที่ 8-12 ธันวาคม 2561 อย่างสมบูรณ์

                เราทยอยขนของลงไปที่เรือด้านล่าง ซึ่งมารอเราตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เด็ก ๆ และชาวบ้านต่างช่วยกันขนของกันคนละไม้ละมือ ก่อนหน้านี้เสียงกล่าวขอบคุณของผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านที่กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ความจริงคณะเราทำด้วยใจ และเต็มใจมา เป็นสิ่งที่คณะเราต้องทำเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมายของเราอยู่แล้ว

                แม่น้ำสาละวินยังคงไหลแรงลุ่มลึก ด้วยช่วงหนึ่งของแม่น้ำยังเป็นเขตแดนกั้นของสองประเทศ และสองฝากฝั่งของแม่น้ำสายแห่งชีวิตนี้ ได้หล่อเลี้ยงสิ่งมีชีวิตนานา เต็มไปด้วยความหลากหลายทางธรรมชาติ ชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ริ่มฝั่งแม่น้ำสาละวินต่างก็ยังคงมีวิถีที่เรียบง่าย แม้จะเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัยและเทคโนโลยีที่เข้ามา ก็ยังเป็นไปในทิศทางที่ค่อยเป็นค่อยไป การด้อยความเจริญทางวัตถุไม่ได้เป็นอุปสรรคของการใช้ชีวิตหรือเป็นจุดด้อยที่มีผลกระทบทางใจ การอยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติและความกลมกลืนจากการปรับตัวดำรงชีวิตให้เข้ากับสภาพแวดล้อม ทำให้พวกเขายังคงหล่อหลอมจิตใจรวมกันได้อย่างเข้มแข็ง สาละวินสร้างชีวิตและความงดงามตามธรรมชาติ อีกทั้งยังโอบอุ้มอารยธรรมของมวลมนุษย์ที่อาศัยอยู่รายล้อม เราจึงได้เห็นรอยยิ้ม เสียงหัวเราะอันบริสุทธิ์ใจไม่เสแสร้งจากเด็ก ๆ และชาวบ้าน นี่จึงเป็นเสียงกระซิบเบา ๆ ที่กลายเป็นเสียงเพรียกหาจากสาละวินทำให้คณะเราต้องค้นหาและติดตามกันต่อไป

                แม้ว่าอีกฟากฝั่งของเทือกเขาเหล่าดอยคือเมืองศิวิไลซ์ ซึ่งแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่นั่นไม่ได้มีผลอะไรกับชีวิตของคนที่นี่ บางทีสิ่งที่สังคมมีอาจไม่ใช่สิ่งจำเป็นสำหรับคนที่นี่ พวกเขาไม่ได้ยากลำบากหรือทุกข์ยากแต่อย่างใด พวกเรามาด้วยใจเพื่ออย่างน้อยเราเพียงอยากแสดงให้เห็นถึงความเป็นเพื่อนมนุษย์ชาติที่มีหน้าที่ต้องปฏิบัติต่อกัน คณะเราฯ ไม่ได้มามอบสิ่งของหรือเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่อะไรที่นี่ เรามาเพื่อให้พวกเขารู้ว่าความรู้สึกจากคนพื้นราบ ความหวังดี ความปรารถนาดี มีมามอบให้กับพวกเขา มันเป็นเพียงเส้นใยบาง ๆ ที่ค่อย ๆ สานความรู้สึกเข้าไปถึงในใจ หากความบริสุทธิ์ที่มีต่อกันย่อมผสานเชื่อมโยงเจตนาของเราได้อย่างสมบูรณ์

                หลายคนคงสงสัยว่าทำแล้วได้อะไร มันเป็นตรรกะที่ง่ายมาก ตามหลักของศาสนาพุทธแล้ว ปลูกพืชเช่นใดย่อมได้ผลเช่นนั้น ทำดีย่อมได้ดี คำว่า “ได้ดี” คำนี้แหละบางคนรอคอยสิ่งที่จะตอบสนองกลับมา นั่นแสดงว่ายังไม่ได้ทำด้วยใจอันบริสุทธิ์อย่างแท้จริง ที่เราลงแรงกายแรงใจแรงทรัพย์เสียสละเวลาดั้นด้นหาที่ยากลำบาก ให้มดให้ยุงกัด เสี่ยงต่ออันตรายต่าง ๆ ตากแดดตากฝน เดินไกล นอนเสื่อไร้หมอนหนุน เราได้ทุ่มเททำโดยไม่ได้มุ่งหวังอะไรมากมาย แต่เมื่อทำเสร็จแล้วสิ่งที่ได้ก็คือ “ความสุขใจ” และ “ความอิ่มเอมใจ” นั่นแหละคือ “ความดีที่เราได้” นั่นคือสิ่งดี ๆ ที่คืนสู่จิตใจของพวกเรา มันจะสะสมเป็นพลังงานในร่างกายและจิตใจให้เรามีกำลัง มีพลังในการต่อสู้ชีวิต มีแนวความคิดที่ดี และมีความสุขในชีวิต นี่คือสิ่งที่ทุกคนต้องการไม่ใช่หรือ

                อันว่าหากเราต้องการที่จะมั่งมีร่ำรวยมีเงินทองทรัพย์สินเป็นหมื่นเป็นแสนล้าน ชาตินี้ไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้ไหม ตอบเลยตอนนี้ว่าเป็นไปไม่ได้แน่นอน เราไม่ต้องรอถึงขนาดนั้นแล้วค่อยแบ่งปันช่วยเหลือคนอื่นหรอก เพราะความเป็นจริงนั้น ความดีมันทำได้เลยตอนนี้เดี๋ยวนี้ ไม่ต้องรอต้องหา ไม่ต้องลงทุน ทำเท่าที่แรงกายแรงใจแรงทรัพย์เรามี ภาระกิจของพวกเรามันเป็นแค่เศษเสี้ยวหากจะนับถึงคนในประเทศ ยังมีคนอีกมากมายที่ต้องการไออุ่นรักและความปรารถนาดีอย่างบริสุทธิ์ใจเช่นที่คณะเราได้มอบให้ ซึ่งแม้ว่าผมจะมารวมกลุ่มอาสานี้เป็นปีแรก แต่กลุ่มอาสาก็ได้ดำเนินกิจกรรมสืบเนื่องมาตลอด 16 ปี เราเป็นเพียงแสงตะวัน จาง ๆ ที่ส่องผ่านร่มเงาใบไม้กระทบผิวดิน แต่ด้วยแสงสว่างเพียงเล็กน้อยนี้ สามารถทำให้เมล็ดพันธุ์งอกขึ้นมาจากผิวได้ และเจริญเติบใหญ่ไปตามวิถีของตน เราไม่ใช่ฮีโร่ ไม่ได้แบกความหวังของคนทั้งโลก แต่เราแค่แบ่งปันสิ่งที่เอ่อล้นออกมาจากใจ นั่นคือความรักความหวังดี ความสุขที่เรามีให้ เมื่อเราพบเรื่องราวใด ๆ ที่เราสามารถดำเนินการช่วยเหลือแก้ไขได้ เราก็จะทำ เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจนั้นแล้ว มันก็คือสิ้นสุดในแต่ละสิ่งแต่ละอย่าง

                ธรรมชาติสร้างทุกสิ่งทุกอย่างมาเท่า ๆ กัน สิ่งมีชีวิต ธรรมชาติ สภาพแวดล้อม และสร้างกลไกควบคุมสิ่งเหล่านั้นให้มีความสมดุลกัน พวกเราก็เปรียบเหมือนสารละลายที่ทำหน้าที่ปรับความสมดุลเหล่านั้นได้บ้างไม่มากก็น้อยในฐานะมนุษย์ตัวน้อย ๆ ที่รวมกลุ่มกัน ความสุขของเรานั้นเกิดขึ้นได้เสมอเมื่อเรารู้สึกว่าเราพอ เรามี คนเราส่วนใหญ่มักจะมีความสุขจากการที่ได้ มากกว่ามีความสุขกับสิ่งที่มี บางคนเห็นเขามีรถใหม่ก็อยากได้ พอได้มาไม่นานความรู้สึกพอใจ ดีใจนั้นก็หายไป ของเก่า ๆ ไปก็อยากได้ใหม่ แต่บางคนมีความสุขกับสิ่งที่มี มีใช้มีอยู่มีกินก็มีสุขพอแล้ว อันไหนที่ใช้ได้ก็ใช้ไปเรื่อย ๆ หากมันไม่ชำรุดผุพัง

                จากที่เคยได้ยินชื่อ สาละวิน จากภาพยนตร์ เห็นการอพยพเข่นฆ่า ความเลวร้ายของผู้คน วันหนึ่งเมื่อได้มาเยือนสาละวิน เรื่องราวที่วุ่นวายโหดร้ายนั้นไม่ใช่เกิดจากธรรมชาติ แต่เกิดจากมนุษย์เป็นเหตุ สาละวิน ในด้านของผมมันมีแต่ความงดงามและความทรงจำที่ดี มีความสุขใจเสมอที่ได้มาเยือน เรืองราวชายขอบประเทศไทยแถบตะวันตกนี้ถูกถ่ายทอดไว้ในงานเขียนของท่าน พลตำรวจเอก วสิษฐ เดชกุญชร (โก้ บางกอก) ซึ่งเสียชีวิตไปเมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา) งานเขียนของท่านไม่ว่าจะเป็น สารวัตรเถื่อน, แม่ลาวเลือด, หักลิ้นช้าง, อวสานสายลับ, บ่วงบาศ, ประกาศิตอสูร ฯลฯ กล่าวถึงเรื่องราวแถบลุ่มน้ำสาละวินเป็นส่วนใหญ่ นี่เป็นส่วนหนึ่งที่ชักจูงผมอยากมาที่สาละวิน

                เรือพาเราวิ่งทวนน้ำมาเรื่อย ๆ ข้าวของสัมภาระของเรามีเพียงของใช้ส่วนตัว ทำให้เรือแล่นได้ฉิวกว่าขามา ซึ่งใช้เวลาจากพะละอึถึงแม่สามแลบราว 1 ชั่วโมง พวกเราก็ขึ้นฝั่งกันที่นั่น ในเวลาประมาณบ่ายโมงเศษ การประสานงานเกิดผิดพลาดเล็กน้อย รถที่จะมารับคณะยังมาไม่ถึง ผมเอารถจอดไว้ที่สำนักงานป่าไม้ฯ จึงรับเจ้าพี่นนท์นี่กับพี่กบไปด้วย เพื่อไปให้ทันรถเที่ยวบ่าย 3 โมง โชเฟอร์เก๋ ทำหน้าที่ในช่วงนี้ เราไปถึงแม่สะเรียงเวลาประมาณบ่าย 2 กับอีก 20 นาที มีเวลาสำหรับอาหารเที่ยง เราแวะร้านหนึ่งสั่งผัดซีอิ้ว (ของโปรดของผม) กินกันอย่างรวดเร็ว แต่เพื่อความปลอดภัย ผมจึงขับรถไปส่องพี่นนท์กับพี่กบที่ท่ารถตู้ก่อน แล้วก็กลับมาที่ร้านอีกทีเพราะทุกคนยังอยู่ที่นั่น อาหารมื้อนี้ได้รับความอนุเคราะห์จากพี่นนท์นี่ ขอกราบขอบพระคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ พวกเรายังคงนั่งกันต่ออีกสักพัก เพราะบางคนสั่งกาแฟและไอติมทอดร้านข้าง ๆ มากิน จึงต้องรอก่อน

                ตอนมาถึงร้าน ด้วยความหิวแบบหน้ามืดตาลาย เก๋ เป็นคนจดเมนู  สั่งกันครบหมดแล้ว 6 คน เหลือน้ำแข็งคนเดียวเพราะเดินไปเข้าห้องน้ำ พนักงานที่ร้านก็มารอรับออเดอร์ เก๋ ก็พูดขึ้นมาว่า “เดี๋ยวเหลือน้ำแข็งยังไม่ได้สั่ง”  พนักงานได้ยินดังนั้นก็ตอบมาเป็นภาษาเหนือว่า

                “อ๋อ ร้านนี้น้ำแข็งฟรีเจ้า  บริการตัวเองได้เลยเจ้า” ผมก็หันไปมองหน้าเก๋ แล้วก็พูดเหมือนที่พนักงานพูด แต่เก๋ก็ยังยืนยันคำเดิม คือสมองคงไม่คิดเรื่องอื่นแล้ว “เหลือน้ำแข็งยังไม่ได้สั่งเลย”  เก๋พูดย้ำ พนักงานก็งง ทีแรกผมก็งง ทำไม หมอเก๋มันพูดไม่รู้เรื่อง สักพัก น้ำแข็งเดินมาจากห้องน้ำ แหม ผมนี่นึกถึง “เอ๊ะอ๋อ” เลยทีเดียว ลืมไปว่า “น้ำแข็ง” เป็นชื่อคน โธ่เอ้ย แต่คิดว่าพนักงานก็ยังคงงงอยู่

                เสร็จสรรพ เวลาประมาณบ่ายสามโมงครึ่ง พวกเราก็ออกเดินทางจากแม่สะเรียงมุ่งหน้า สบเมย ท่าสองยาง แม่สอด โดยผมพยายามมองหา “ฟักทอง” กะซื้อไปฝากแม่ เพราะที่บ้านชอบทำอาหาร เก๋เป็นคนขับ ก็เลยพะวงเรื่องการมองหาร้านขายฟักทองสองข้างทางเป็นระยะ ในที่สุดก็เจอร้านขายฟักทอง ซื้อมา 3 ลูก 90 บาท (กก. ละ 10 บาท) หลังจากนั้นเราก็เดินทางแบบไม่คิดชีวิตมุ่งตรงมายังแม่สอด บางช่วงมีฝนตกลงมาเล็กน้อย เราจอดแวะที่ แม่เงา เข้าห้องน้ำ แต่อ๊อดมันเมารถหรือเมาค้างก็ไม่ทราบได้ เห็นลงมานั่งล้วงคออยู่ข้างถนน

                เรามาถึงแม่สอดราว 2 ทุ่ม ก็ได้เวลาอาหารเย็น เลยแวะร้านข้าวต้มตรงใกล้กับสี่แยกแม่สอด ได้เวลาเปลี่ยนคนขับแล้ว เพราะหมอเก๋หมดวาระแล้ว ช่วงนี้เป็นหน้าที่ของน้ำแข็ง นั่งหน้าคู่กับ นิน ผมย้ายมานั่งหลังกับอ๊อด ส่วนเก๋ นั่งแถว 3 เราแวะตลาดมูเซอ เลยได้ผลไม้กับผักมาเล็กน้อย ก่อนจะออกเดินทางต่อไปจนถึงนครสวรรค์ ช่วงนี้ นิน เป็นคนขับ เพราะเหลืออีกแค่ 100 กว่ากิโลเมตรจะถึงลพบุรี ซึ่งเราไปถึงที่นั่นในเวลาประมาณ ตี 2 กว่า แล้วผมก็ขับจากนั้นไปเรื่อย ๆ  จนถึงที่หมาย ซึ่งต้องไปส่งเก๋กับอ๊อดก่อนแถวลาดกระบัง แล้วถึงขับรถกลับมารังสิต ถึงบ้าน นอนในเวลาตี 4 กว่า ๆ

                เรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิต ได้ถูกบันทึกไว้ในความทรงจำอีกครั้ง คนเราจะมีคุณค่าได้นั้นก็ด้วยการทำให้คนอื่นได้เห็นคุณค่าในตัวเรา ภารกิจเสร็จสิ้นและกลับถึงบ้านโดยปลอดภัย นับเป็นทริปที่สนุกสนานอีกทริปหนึ่ง

                สุดท้ายนี้ขอขอบคุณ ผู้ร่วมบริจาคทุกท่าน ที่โอนเงินเข้าบัญชีของผม ผมได้มอบเงินจำนวน 10,000 บาท ให้กับประธานนิวเพื่อเป็นค่ายาที่เราซื้อมาสำหรับหมู่บ้าน เป็นเงินค่ายา 29,000 กว่าบาท ส่วนนี้ได้ทำตามเจตนารมณ์ที่แจ้งไปยังทุกท่านว่าเป็นค่ายา จึงเหลือเงินอีกส่วนหนึ่งจำนวน 16,300 บาท ในวันต่อมา ประธานกลุ่มข้าวเปลือกต้นกล้า ได้มอบเงินสดให้ 5,000 บาท และพี่ตุ๊กบริจาคเพิ่มอีก 1,500 บาท เพื่อสมทบทุนจัดซื้อเครื่องมือแพทย์สำหรับโรงพยาบาลภูเพียง จังหวัดน่าน สรุปแล้วตอนนี้มีเงินคงเหลือ 22,800 บาท จะแบ่งเป็น 2 ส่วนด้วยกัน คือส่วนที่จะนำไปซื้อเครื่องใช้ส่วนตัว ผ้าอ้อม สำหรับมอบให้กับโรงพยาบาลน่าน เพื่อผู้ป่วยอนาถา และส่วนที่เหลือจะมอบให้กับโรงพยาบาลภูเพียง จังหวัดน่าน

                

ขอขอบคุณมิตรภาพที่ดีของคณะเราทั้ง 24 ท่าน (รวมผมเป็น 25) ยังจำชื่อสมาชิกได้ไม่หมด หวังเป็นอย่างยิ่งว่าในโอกาสต่อไปคงจะได้ร่วมงานกันอีกครั้ง  ขอบคุณประธานนิว

ขอบคุณทีมครัว พี่นนท์ พี่หยัง พี่แฮม พี่โอ๋ ป้าแอ๊ด ป้าอี๊ด พี่ตุ๊ก พี่เขียว คุณเก๋ (ญ) แมว

ขอบคุณทีมแพทย์ พยาบาล หมอแอ้ม หมอขวัญ หน่อง พี่กบ เก๋ พี่ติ๊ก น้ำฝน

ขอบคุณทีมนันทนาการและเอ็นเตอร์เทน อ๊อด น้ำแข็ง นิน 

ขอบคุณทีม Support   ต้น  ป้าเต้ย นัย นี้

                ลาก่อนสาละวิน จนกว่าจะพบกันอีก

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 20/12/2018 เวลา : 11.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม

สวัสดีครับ

ขอขอบคุณ แม่หมี และเจ้าหญิงนะครับ ที่ยังไม่ลืมกัน
ลูก ๆ ของแม่หมีสบายดีนะครับ

ยังคิดถึงทุก ๆคนอยู่ครับ
ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
แม่หมี from mobile วันที่ : 18/12/2018 เวลา : 17.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ชื่นชมคนทำดีค่ะ ยอดเยี่ยมมากๆ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Chaoying วันที่ : 18/12/2018 เวลา : 07.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

อิ่มอก อิ่มบุญ อิ่มท้องน้อยๆ ของเด็กๆ
ปรบมือให้กิจกรรมดีๆ ของผู้ใหญ่ใจดีทุกคนค่ะ
น้ำสาละวินไหลแรงมาก และสีแดงแบบนี้ น่ากลัว แต่ก็มีที่ตื้นๆ เหมือนกันเนอะ
เด็กๆ คงมีความสุขที่ได้จัดงานปีใหม่ และรับของขวัญ รวมทั้งชาวบ้านด้วย
คนหนุ่ยเคราครึ้มเลยนะคะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน