*/
  • มัชฌิมาปกร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nuiwytg2@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2009-03-12
  • จำนวนเรื่อง : 202
  • จำนวนผู้ชม : 564886
  • จำนวนผู้โหวต : 477
  • ส่ง msg :
  • โหวต 477 คน
<< ธันวาคม 2019 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 18 ธันวาคม 2562
Posted by มัชฌิมาปกร , ผู้อ่าน : 999 , 21:13:53 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน แม่หมี , Chaoying และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้

สาละวิน ๖๒ (๔)  ร.ร. ตชด. ๙๐๕ จอปร่าคี

               ราตรีแรก ณ โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน 905 จอปร่าคี ที่เหน็บหนาวและเยือกเย็น ผมหลับใหลไปด้วยความเพลีย ในห้องที่นอนมีกัน 4 คนนอนเรียงกันไป ครูใหญ่เอามุ้งมาให้ แต่เราไม่ได้กาง เพราะดูแล้วไม่มียุง เนื่องจากไม่ได้ยินเสียง คิดว่ายุงมันคงหนาว ไม่มายุ่งกับพวกเราหรอก กลางคืนผมนอนไป ตกใจตื่นขึ้นมานึกว่านอนบนเรือ เหมือนได้ยินเสียงเครื่องยนต์ อ้าว นี่มันเสียงกรนของพี่เมฆ ปัดโธ่

                ผมเป็นคนเวลานอนตื่นตอนเช้าก็จะไม่นอนต่อ ดูเวลาราวสัก ตี 5 กว่า ๆ ผมก็ลุกออกจากผ้าห่ม เปิดประตูห้องออกมา มุ่งเข้าหากองไฟที่ทางเจ้าหน้าที่ก่อไว้ให้เมื่อคืน มันมอดไปแล้วแต่ยังมีความอบอุ่นอยู่ เห็นหมานอนล้อมอยู่ 2-3 ตัว ผมเก็บฟืนที่ไหม้ไม่หมด มาสุมรวมกัน ไม่นานไฟก็ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง พอขับไล่ความหนาวเย็นลงไปได้ สักพัก ได้ยินเสียงคนตื่นมา น่าจะเป็นพี่หยัง เพราะปกติพี่หยังจะเป็นคนตื่นเช้าเข้าครัว ต้มน้ำร้อนไว้บริการทุก ๆ คน ผมเองก็หวังอยากจะได้น้ำร้อนเช่นเดียวกัน อากาศหนาวเช่นนี้ ได้ของอุ่น ๆ มากระซวกคอคงจะดีไม่น้อย  ผมไปช่วยพี่หยังในครัว แต่เนื่องจากปีนี้เราไม่ได้เตรียมกาต้มน้ำมา เลยใช้หม้อแกงต้มน้ำ พอได้ดื่มกินกันไป เรามีเตาแก๊สที่นำมาบริจาคในครั้งนี้ โดยลำเลียงมาก่อนหน้านี้แล้ว ทำให้เราทำอาหารได้สะดวกขึ้น แต่ก็ต้องก่อเตาฟืนเพิ่ม พอน้ำเริ่มร้อน ผมได้จิบกาแฟซองที่ซื้อมาจากบ้าน มันช่างเป็นรสชาติที่สุดแสนอร่อยจริง ๆ

                เมื่อคืนตอนเดินทางมาถึงโรงเรียนเป็นกลุ่มแรก ๆ ครูใหญ่ได้ทักทายและแนะนำตัวเอง ผมกับหมอแอ้มกำลังเหนื่อย ๆ อยู่ ไม่ค่อยได้คุย อะไรมาก ก่อนหน้านี้มีคณะครูและ ตชด. เดินทางมาพร้อมเรา หลังจากจด ๆ จ้อง ๆ กันอยู่นานบนเรือ เจ้าหน้าที่และครูที่มาพร้อมกับคณะเรา จึงได้ทราบภายหลังว่า มีครูสนั่น เพราะครูใหญ่แจ้งว่า ครูสนั่นไม่เดินทางมาพักที่โรงเรียนในคืนนี้ แต่จะพักที่ท่าน้ำแทน สงสัยจะสื่อสารกันผิด สักพักมีรายงานมาใหม่ว่า ครูสนั่นพักที่โรงเรียนปอเมื้อ กับครูชาวไต้หวันที่มาสำรวจ อย่างที่เรียนให้ทราบ ณ ตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่าใครเป็นใคร เพราะฉายเดี่ยวมาตั้งแต่ต้นจนจบ คิดว่าเดี๋ยวก็น่าจะได้รู้จักกัน ส่วนอีกท่านหนึ่งคือ ครูหนุ่ม ตชด. ที่เป็นพลขับมารับเราจากท่ารถทัวร์เมื่อวานตอนเช้า เมื่อคืนก็ไม่ได้เจอกัน ไม่รู้ว่าพักที่ไหน ต้องขอขอบคุณคณะครูและเจ้าหน้าที่ในพื้นที่ ที่มาต้อนรับและดูแลเราตลอดทาง แม้จะไม่ทั่วถึง เพราะพวกเรามีเยอะกว่า แต่ก็ช่วยเหลือพวกเรามาด้วยดี

                สักพัก ทีมครัวเริ่มตื่นกันแล้ว ป้าอี๊ด พี่ตุ๊ก พี่แฮม พี่นนท์ พี่โอ๋ กลุ่มนี้คือทีม Support ยอดขุนพล ทีมหลังบ้านกองเสบียงของพวกเรา ที่ทำค่ายมาเป็นสิบ ๆ ปี ต่างคนต่างทำหน้าที่กันอย่างไม่พูดพล่ามทำเพลง จริง ๆ แล้วผมได้ยินทีมครัวหาข้าวของเตรียมงานกันจนถึงเกือบเที่ยงคืน เช้านี้ผมทำหน้าที่หุงข้าวด้วยเตาฟืน เป็นโจทย์ที่ยากมาก เพราะถ้าเป็นเตาถ่านจะหุงง่ายกว่า เนื่องจากไฟจะร้อนสม่ำเสมอ และเป็นการหุงแบบไม่เช็ดน้ำ การหุงข้าวมี 2 แบบ คือ แบบเช็ดน้ำและไม่เช็ดน้ำ คนรุ่นใหม่คงจะเริ่มไม่ค่อยรู้จักวิธีหุงข้าวแบบนี้ เพราะใช้หม้อหุงข้าวไฟฟ้า ส่วนรุ่นผมยังทัน ปัญหาของผมตอนนี้คือ ผมไม่รู้ว่าข้าวที่ใช้มันอ่อนหรือแข็ง เก่าหรือไม่ แต่ที่รู้คือเป็นข้าวผสม เนื่องจากข้าวที่เราเตรียมมาไว้สำหรับทำเสบียงนั้น ยังไม่ได้ขนขึ้นมา

 

                นี่เป็นข่าวที่ไม่สู้ดีนักของทีมครัว ผิดความคาดหมายที่ข้าวของขนมาไม่หมด ด้วยแรงกำลังมีไม่พอ ทำให้ของบางส่วนยังคงอยู่ที่ท่าน้ำ แต่....ของที่เราจะต้องใช้ต้องนำมาประกอบอาหารก็มาไม่ครบเช่นเดียวกัน นี่คือโจทย์ข้อสำคัญที่ทางทีมครัวจะต้องแก้โดยฉับพลันทันด่วน เรื่องเมนูอาหารนั้น ทางทีมครัวเป็นคนคิดและจัดเตรียมกันมา ทีมงานอื่น ๆ จะไม่ทราบรายละเอียด ผมเองเป็นทีม Support ทำอะไรได้ก็ทำ ดังนั้นเช้านี้ ผมทำหน้าที่หุงข้าวแบบวัดดวง อย่างที่บอกแล้วเพราะไม่รู้ว่าข้าวอะไรที่เอามาหุง ตกลงก็ล้างข้าวตั้งหม้อแล้วก็หุงไป ข้าง ๆ มีพี่นนท์ พี่โอ๋ ป้าแอ๊ด พี่หยัง ที่ช่วยกันทำอาหาร ข้างนอกครัวจะเป็นส่วนของการจัดเตรียมวัตถุดิบ จะรับคำสั่งจากด้านในว่าใครจะต้องเตรียมอะไร ได้ยินว่าเช้านี้ก็จะมีเมนู พีกะหล่ำปัด ผัดกะหล่ำปลี ซูมาย อะรีดอย ใส่หมู อร่อยดี อีกรอบหนึ่ง เนื่องจากเรามีวัตถุดิบที่เป็นกะหล่ำปลีเป็นหลัก ณ ตอนนี้ ทางทีมครัวหัวหน้ากุ๊กจะเป็นคนตัดสินใจว่าจะทำอะไร ไม่มีใครพูดอะไรมาก มีแต่คนทำ ๆๆๆ และช่วยกันทำ อาหารเลยออกมาไวมาก หลากหลายเมนู นี่ขนาดไม่รู้จะทำอะไร เช่น มีหมูแดดเดียว ไข่ทอด ต้มมันฝรั่งเป็นซุป

                ผมหุงข้าวเสร็จแล้ว สรุปว่าเป็นข้าวผสม ที่แข็งมาก และหุงเกือบไม่สุก คือเป็นข้าวที่ไม่อร่อย เท่าที่ชิมดู แต่เราไม่มีทางเลือก เมื่อวานตอนเย็นนั้น เราให้เด็ก หุงข้าวเตรียมไว้ให้ เขาใช้ข้าวของทางโรงเรียน ข้าวจะอ่อนกว่านี้ แต่ไม่เป็นไร ยังไงก็ข้าว ระหว่างนี้ทีมงานอื่น ๆ ก็ตื่นกันมาเกือบหมดแล้ว เพราะมันเริ่มสายแล้ว  น้ำแข็งและเก๋เอาเต้นท์มากางนอนคนละหลัง ตรงลานใกล้เสาธง นี่ถ้าไม่รีบตื่นเดี๋ยวเด็กนักเรียนจะมาเหยียบเอาได้ เพราะเขาต้องเคารพธงชาติ

วันศุกร์ที่ 6 ธันวาคม 2562

                เวลาที่เราจะอยู่ในที่นี้มีไม่เกิน 36 ชั่วโมง นับตั้งแต่มาถึง เวลาช่างเดินไวเหลือเกิน รวมเวลาพัก และทำธุระส่วนตัวไว้พร้อมด้วย อาหารออกมาพร้อมแล้ว พวกเราทยอยกันกินข้าวเช้า เด็ก ๆ ก็เริ่มมากันมากขึ้น ที่โรงเรียนแห่งนี้ มีนักเรียนกินนอนประมาณ ๔๐ กว่าคน มีนักเรียนทั้งหมดรวม 144 คน ถือว่าเป็นโรงเรียนที่มีนักเรียนมากเหมือนกัน เด็ก ๆ แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าชุดนักเรียนสดใส ตั้งแต่อนุบาลจนถึง ป.6 ในขณะที่พวกเรารับประทานอาหารเช้ายังไม่ทันจะเสร็จดี กิจกรรมหน้าเสาธงก็เริ่มขึ้น เด็ก ๆ เข้าแถวเคารพธงชาติ ตอนนั้นผมก็ทำอะไรไม่ถูก นั่งกินข้าวไป มองเด็ก ๆ เข้าแถวไป สักพัก นึกขึ้นได้ต้องไปถ่ายภาพและวีดีโอ เลยทิ้งจานข้าววิ่งไปเปลี่ยนเสื้อผ้า และไปถ่ายรูปเด็ก ๆ ตอนทำกิจกรรมยามเช้า มีบทเพลงหนึ่งที่ฟังแล้วสะดุดหูมาก ไม่รู้ว่าเพลงอะไร พยายามฟังว่าเด็ก ๆ ร้องว่าอะไร ผมถ่ายภาพเคลื่อนไหวได้ช่วงท้าย ๆ เพลง เป็นเพลงที่ไม่เคยฟังมาก่อน เด็ก ๆ ตั้งใจร้องเปล่งเสียงดังพร้อมเพรียง ฟังแล้วขนลุก

               

พอหลังจากนั้น ครูแจ้งเด็ก ๆ ว่า วันนี้ไม่มีการเรียนการสอน เพราะคณะเรามา เท่านั้นแหละครับ ทีมงานของพวกเราก็เข้าไปสวมบทบาททันที ทีมสันทนาการ น้ำแข็งโดยตำแหน่งนางงามมิตรภาพดาวรุ่งพุ่งลงสาละวิน เธอเพิ่งได้รับมงกุฎจากปีที่แล้ว คราวไปบ้านพะละอึ ปีนี้เธอก็มารักษาตำแหน่งนั้นไว้ พร้อมกับ นางสาวอ๊อดดี้ ที่พร้อมจะกระชากมงกุฎคนข้าง ๆ ได้เสมอ จริง ๆ แล้วเราจะต้องมอบมงกุฎให้คนละอันไปเลย คนนี้ได้ตำแหน่งนางงามอ่อยเหยื่อดีเด่นเลอเลิศประเสริฐศรีไปครอง ทั้งสองนางนี่รับบทดูแลเด็ก ๆ และทำกิจกรรม แต่จะมีปัญหาคือเด็กเล็ก เนื่องจากผมยืนอยู่ตรงหน้าแถวเด็กเล็กพอดี พวกเธอก็หันมาสบตากัน แล้วก็พูดขึ้นว่า

                “พี่หนุ่ยเอาเด็กอนุบาลไปก็แล้วกัน” เอิ่ม เราก็ไม่อาจจะโต้แย้งอะไรได้ ปีที่แล้วก็ทีหนึ่งละ ที่หนักใจก็คือ เด็กน้อยนี่พูดสื่อสารกันไม่ค่อยรู้เรื่อง ได้แต่มองตากันแป๋ว ๆ บางคนขี้มูกไหล ตาละห้อย โอ้ย น่าเอ็นดู ผมก็ต้อน ๆ เด็ก ๆ ได้สักพัก คุณแม่ของน้ำแข็ง พี่นี้ มาช่วย นึกขึ้นได้ เด็กเล็กนี่ไม่ต้องเล่นเกมส์ให้เสียเวลา แจกขนมไปเลยจ้า ว่าแล้วก็บอกทีมงานแจกขนมกันเถอะครับ ส่วนเด็กโต น้ำแข็งและอ๊อดเหมาไปหมดครับ

                โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน 905 จอปร่าคี ตั้งขึ้นตามพระราชกระแสของ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งทรงห่วงใยพสกนิกรที่อยู่ห่างไกล  โดยกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 33 รับผิดชอบดำเนินการจัดตั้งก่อสร้างอาคารเรียนและสิ่งอำนวยความสะดวก พร้อมเปิดทำการเรียนการสอน ตั้งแต่ชั้นอนุบาล – ประถมศึกษาปีที่ 1 ในปีการศึกษา 2551 เป็นต้นมา มีนักเรียนครั้งแรก 77 คน เป็นชาย 42 คน หญิง 35 คน โดยได้แต่งตั้ง ร.ต.ท.สุรพล รินแต้ว ทำหน้าที่ครูใหญ่ ต่อมาจึงมีการสร้างอาคารอื่น ๆ เพิ่มเติมขึ้นเรื่อย ๆ  วันที่ 27 มกราคม 2554 ทรงเสร็จพระราชดำเนินมาติดตามผลความก้าวหน้าในการดำเนินงานเป็นครั้งแรก

               ตามแผนแล้ว คณะเรามีเวลาอยู่ที่นี่เพียงไม่เกิน10 โมงของวันพรุ่ง ดังนั้นจากนี้ไปเหลือเวลาอีกเพียง 24 ชั่วโมงเท่านั้น เราไม่มีเวลาว่างเหมือนปีที่แล้วที่เรามีเวลาทำกิจกรรมเกือบอาทิตย์หนึ่ง ดังนั้นจึงไม่มีเวลาแม้แต่จะมานั่งคุย นั่งจิบกาแฟ กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา ไม่เลย ทุกคนตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่อย่างไม่คิดชีวิต ทีมครัวตั้งแต่ตื่นมาก็ยังไม่เห็นได้หยุด เพราะนอกจากจะทำอาหารเช้าเลี้ยงพวกเราชาวคณะแล้ว ต้องเตรียมอาหารเบรกสำหรับเด็กตอน 10 โมง แล้วก็เตรียมอาหารเที่ยงให้เด็ก ๆ ด้วย

 

                กิจกรรมวันนี้เราทำทุกอย่างไปพร้อม ๆ กันแบบไม่ต้องรีรอ ได้แก่ กิจกรรมตรวจสุขภาพ กิจกรรมสันทนาการสำหรับเด็ก การเตรียมงานสอยดาวในช่วงเย็น พวกเราก็แบ่งงานกันทำตามความถนัด ถ้าไม่ถนัดอะไรก็ค่อยช่วยเหลือ ทุกคนต้องหางานทำกันเอง ไม่มีใครบอกว่าคุณจะต้องทำอะไร แต่คุณต้องบอกตัวเองว่า “ฉันจะทำอะไรที่ฉันถนัด” มันต้องทำได้สักอย่างหนึ่ง แม้บางคนบอกว่าไม่ถนัดอะไรเลย เพราะเวลาทุกนาทีมีค่า อุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงนี่ ใช้เวลาเพียงแค่ 36 ชั่วโมงรวมเวลาพัก จนตอนนี้ 10 โมงเช้าแล้วก็เหลือเวลาอีกไม่เท่าไหร่ ไม่มีใครได้คุยอะไรกับใคร นอกจากก้มหน้าก้มตาทำงานกันไป

ผมเองเป็นฝ่ายสนับสนุน วิ่งไปวิ่งมาทั่วโรงเรียนพอดี เริ่มจาก “เป่าลูกโป่ง” ทีมงานเป่าลูกโป่งปีนี้ ได้แก่ พี่เมฆ น้องแพน พี่แจ๊คและผม สูบมีอันเดียว เลยให้พี่เมฆเป่าลม เพราะเห็นว่าแกเก็บลมไว้ในท้องเยอะ เสร็จแล้วก็เอาไปประดับ ทีมงานเตรียมงาน เห็นบางคนไปตัดกิ่งไม้มาเตรียมทำต้นสอยดาว  ทีมงานสาธารณสุข ก็เตรียมสถานที่ โต๊ะจ่ายยา โต๊ะตรวจ โต๊ะคัดกรองคนไข้  และรับคนไข้ (ลงทะเบียน)

 

-           งานสาธารณสุข ได้แก่ การตรวจสุขภาพ รักษาเบื้องต้น จ่ายยา โดยทีมแพทย์ และ พยาบาล งานกิจกรรมสันทนาการและการเรียนรู้สำหรับเด็ก ได้แก่ เล่นเกมส์ ศิลปะ การประดิษฐ์ การดูแลความสะอาดร่างกาย  งานนี้มักจะต้องใช้ล่ามภาษาเผ่านั้น ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นครู และนักเรียน หรือ ผู้นำหมู่บ้าน ตชด. มาช่วยเป็นล่ามให้ ทีมนี้จะมีหมอแอ้ม เป็นหลัก ส่วนปีนี้มีหมอแก้ว หมอฟาโรห์ หมอบิลลี่ มาช่วย ทีมพยาบาล เภสัช มีหลายส่วน เริ่มตั้งแต่ซักประวัติ ตรวจเบื้องต้น จ่ายยา แต่ละส่วนก็จะมีความเชี่ยวชาญต่างกันไป มีคณะทำงานพอสมควร ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายซักประวัติ ได้แก่ ป้าเต้ย เก๋ ปีนี้มี น้องแพท มาช่วย ทีมจ่ายยามี หน่อง เป็นผู้ดูแลตั้งแต่ทะเบียนยา และการจัดหา การจ่ายยานั้นมีผู้ช่วยมากมาย ไม่ว่าจะเป็นพี่กบ น้ำฝน แมว นอกจากนี้มีซี มีหง ช่วยดูแลผู้ที่มารักษา

             ลานว่างของโรงเรียนตลบอบอวนไปด้วยเกมส์การละเล่นของเด็ก ๆ ที่มีน้ำแข็งและอ๊อดคอยดูแล ทีมอื่น ๆ ที่ว่างก็จะมาช่วย เช่นน้องแพน บุ๋ม ผมก็มาช่วยบ้าง บางทีก็วิ่งไปดูทีมครัวบ้างว่ามีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ลานกับเด็ก ๆ หันไปดูทีมเด็กเล็ก เห็นพี่นี้ และแม่น้ำแข็งช่วยกันต้อนเด็ก ๆ ที่คุยกันรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง สำหรับเด็กอนุบาล เห็นพาเด็กเดินเกาะกันเป็นแถว ลอดอุโมงค์บ้าง ถือว่ามีความเพียรพยายามมากครับ ชาวบ้านก็มารอดูอยู่ห่าง ๆ

                สาย ๆ กลุ่มของครูสนั่นก็เดินมาจากบ้านปอเมื้อมาสบทบ พร้อมกับครูหนุ่ม (ตชด.) จริง ๆ อย่างที่บอกว่าครั้งนี้เรามีเวลาน้อยมากที่จะทำความรู้จักกัน ครูสนั่น ก้างยาง เป็นศึกษานิเทศน์ ของ กศน. แม่สะเรียง  เป็นที่ปรึกษาของกลุ่มข้าวเปลือกต้นกล้า ในการดำเนินโครงการในพื้นที่อำเภอแม่สะเรียง และมีบทบาทสำคัญในการประสานงานและช่วยผลักดันให้กลุ่มดำเนินการกิจกรรมได้สำเร็จ ในทุก ๆ ครั้งที่กลุ่มไปทำกิจกรรมที่อำเภอแม่สะเรียง ครูสนั่น เป็นคนที่มีหัวใจเดียวกันกับกลุ่มข้าวเปลือกต้นกล้า คือมีจิตอาสา และทำงานในพื้นที่แม่สะเรียงมายาวนาน จึงเป็นบุคคลที่ชำนาญพื้นที่มากคนหนึ่ง ต้องขอขอบคุณครูสนั่นมา ณ โอกาสนี้ ที่สละเวลาเดินทางมาพร้อมกับคณะเรา และคอยให้ความช่วยเหลือ ให้คำปรึกษา และดำเนินกิจกรรมเตรียมงานมาตั้งแต่ช่วงก่อนหน้านี้ ข้าวของที่ส่งมาก่อน ครูสนั่นก็เป็นคนจัดการลำเลียงขึ้นมาให้

                ชาวบ้านเริ่มมาตรวจกันมากขึ้น ความจำเป็นในการใช้ล่ามของเราเลยมีไม่เพียงพอ มีคุณครูผู้หญิงคอยช่วยแปลให้ แต่เรามีโต๊ะคัดกรอง 2 คน หมออีก 3 โต๊ะ จ่ายยาอีก แต่ละจุดเราจะต้องมีล่าม ผมจึงต้องขอแรงพี่ ๆ ตชด. มาช่วยแปล รวมถึงนักเรียนโต น่าจะเป็นประธานนักเรียน มาคอยช่วยแปลให้ ถ้าไม่แปลเดี๋ยวจะเกิดความผิดพลาด อย่างที่เคยมีคนเล่าต่อกันมาว่า มีหน่วยแพทย์ไปรักษาคนไข้ถึงพื้นที่ มีชาวเขาคนหนึ่ง เป็นผู้หญิงวัยกลางคนมาหาหมอ ก็คุยกับหมอกันสองคน หมอถามว่า

                “วันนี้เป็นอะไร ไม่สบายตรงไหน”  หมอทักคนไข้ด้วยอัธยาศัยไมตรี

                “ไม่เป็นอะไรมาก แค่โตะเขา” คนไข้ก็พอสื่อสารได้บ้าง

                “อ๋อ ตกมานานหรือยังครับ”

                “เป็นมานานหลายวันแล้ว”

                “เจ็บอะไรตรงไหนบ้าง”

                “ไม่ค่อยเจ็บ มันตกเขา”

                “คงจะมีฟกช้ำบ้าง งั้นหมอให้ยาทาแก้ฟกช้ำไปก็แล้วกันนะ เป็นตรงไหนก็ทาตรงนั้นนะ” ว่าแล้วหมอก็จ่ายยาทาไป ประเภทยาหม่อง ตกบ่ายมีผู้ชายวิ่งตะลนตะลานมาหาหมอ

                “หมอครับ ๆ เมื่อเช้าเมียผมมาหาหมอ พอหมอจ่ายยาไป ตอนนี้เมียผมนอนปวดแสบปวดร้อนอยู่ที่บ้านไม่เป็นอันกินอันนอนเลยครับ ดิ้นทุรนทุรายอยู่ครับตอนนี้”

                “อ้าวเมื่อเช้ายังดี ๆ อยู่เลย ไหนบอกตกเขาไม่เป็นอะไรมาก”

                “ไม่ใช่ครับหมอ เมียผม เป็น “ตกขาว” ครับ”  อันนี้เป็นตัวอย่างของความผิดพลาดด้านการสื่อสาร

อีกเรื่องหนึ่งก็เป็นเรื่องชาวเขาเหมือนเดิมนี่แหละครับ คือสามีเขามาหาหมอ

                “หมอครับ ภรรยาผมไม่สบายครับ”

                “อ้าว แล้วตอนนี้ภรรยาอยู่ที่ไหนละ”

                “นอนอยู่ที่บ้านครับ”

                “ไปเลย ไปเอาเมียมา”

                “ต้องไปเอาเมียมาก่อนเหรอครับหมอ”

                “ก็ใช่สิ ไม่เอามาจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นอะไร”

                “ครับ ๆ “ ว่าแล้วหนุ่มคนนั้นก็เดินกลับไปบ้าน ไม่กี่อึดใจต่อมา เขาก็มาหาหมออีกรอบเพียงลำพัง พอหมอเห็นดังนั้นจึงทักขึ้นว่า

                “อ้าว บอกให้ไปเอาเมียมา ทำไมกลับมาคนเดียว”

                “เอ่อ...ผมก็ไปเอาเมียมาละครับ หมอถามอาการได้เลยครับ”

                “โอ้ย ไปเอาเมียมาก่อน ไม่งั้นจะคุยกันรู้เรื่องได้ไง”

                “ผมต้องไปเอาเมียมาอีกใช่ไหมครับ”

                “ไป ๆ รีบไป เดี๋ยวมันจะค่ำ” หนุ่มผู้นั้นก็เดินกลับบ้านไปอีกรอบ ไม่นานนักก็เดินกลับมา

                “ตกลงภรรยาเป็นอะไรมากไหม ถึงมาหาหมอไม่ได้”

                “ตอนนี้ผมนี่จะเป็นหนักกว่าภรรยาอีกครับ ผมไม่มีแรงจะเดินแล้ว คุณหมอบอกให้ผมไปเอาเมียมา ผมไปเอาตั้งสองรอบ หมอก็ยังไม่ยอมจ่ายยาให้ผมเอาไปรักษาเมียเลย”

                “...............” หมออึ้งไปพักหนึ่ง เลยนึกได้ว่าการสื่อสารไม่ครบกระบวนความ ก็เป็นปัญหาได้ แต่ในงานนี้ไม่มีเคสแบบนี้แน่นอนครับ เพราะเรามีผู้ช่วยมากมายหายห่วงครับ

                กิจกรรมรักเด็กของน้ำแข็งและอ๊อดดำเนินไปอย่างราบรื่น ความจริง อ๊อดและน้ำแข็งเพิ่งมาค่ายอาสาฯ นี้เป็นครั้งที่สองเท่านั้นเอง ด้วยความที่มีความสามารถในการทำกิจกรรมสำหรับเด็ก ๆ ทำให้เด็กสนุกสนานกับการเล่นเกมส์ การร้องเพลง และมีแง่คิดให้กับเด็ก ๆ อีกด้วย ทั้ง ๆ ที่ความจริง โดยส่วนตัวแล้วน้ำแข็งเป็นคนไม่ค่อยชอบสุงสิงกับเด็กเท่าไหร่นัก แต่พวกเขาก็มาสร้างรอยยิ้มและความสุขให้กับเด็ก ๆ ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

                มีคำที่ทีมงานใช้เล่นกับเด็ก ๆ คือ ถ้าเข้าใจสิ่งที่พูดหรืออธิบายให้ตอบ “อ๋อ” ถ้าไม่เข้าใจให้ตอบ “เอ๊ะ” เช่นถ้าถามว่า “เอ๊ะ-อ๋อ” ก็แปลว่า เข้าใจหรือเปล่า ทีนี้ผมไปค้นหาคำในภาษากระเหรี่ยงสกอร์ คำว่า เอ๊ะ น่าจะแปลว่า “ไม่” ใช้ต่อท้ายคำใด ๆ จะเป็นคำปฏิเสธ เช่นคำว่า

                อุยห์ แปลว่าอร่อย

                อุยห์ เอ๊ะ แปลว่าไม่อร่อย

                โอ เอ๊ะ  แปลว่าไม่มี

                ซี ยา เอะ แปลว่า ไม่ทราบ

                ภาษาที่ใช้เล่นเกมส์เลยทำให้เด็ก ๆ ชอบมาก ไม่ว่าจะเป็นคำว่า “พร้อมไหม ๆ “ เด็ก ๆ จะตอบว่า “พร้อมแล้ว ๆ ตื่นเต้น ๆ “ เพราะครูน้ำแข็งสอนไว้อย่างนั้น

                ช่วงที่หมอยุ่ง ๆ ผมก็วิ่งไปดูหน่อย ปรากฏว่า หมอหิวน้ำ ผมต้องวิ่งไปที่โรงครัว ไปหาขวดน้ำที่เรากินมาเมื่อคืน มาใส่น้ำให้หมอ ได้  2 ขวด แล้วมีของว่างพวกขนมที่เราเอามาแจกเด็ก เราก็แจกหมอพยาบาลไปด้วย คือต่างคนก็ต่างหิว คนไข้ทยอยกันมา ส่วนเวลาพักเบรกของเด็ก ๆ เราจะให้เด็ก ๆ ไปล้างมือก่อนเดินไปที่โรงอาหาร ดื่มนม และเครื่องดื่มที่เราเตรียมไว้ เสร็จแล้วก็มาเล่นต่อ แต่มีช่วงหนึ่ง น้ำแข็งให้เล่นตี่จับ เจ้าประคุณเอ้ย บนลานดินก็คละคลุ้งไปด้วยฝุ่นตลบอบอวน ว่าจะไล่ให้ไปเล่นที่อื่น ดีที่ลมมันพัดออกไปคนละทิศกับที่ตรวจสุขภาพ เลยปล่อยให้เล่นคลุกฝุ่นกันอยู่อย่างนั้นแหละครับ

                ช่วงเช้าเราได้รับการประสานงานว่า จะมีคนและเด็ก ๆ อีกกลุ่มหนึ่งเดินไปที่บ้านจอท่า เพื่อไปขนของขึ้นมา ทีมงานพร้อมทั้งเดินและมอเตอร์ไซค์ก็ออกเดินทางไป ซึ่งจะกลับมาที่โรงเรียนก็คงจะราว ๆ เที่ยง ๆ หรือบ่าย ทีนี้ก็จะเป็นความหวังของคณะเรา โดยเฉพาะทีมครัว ทำอาหารไป ตั้งหน้าตั้งตารอด้วยความหวัง ของชุดแรกที่มาคือ มะระ ครับ มะระมาถึง ทำเอาทีมครัวเฮกันเลยทีเดียว เพราะมันมีเมนู มะระยัดไส้ แต่เมนูนี้ ทำวันนี้ได้กินพรุ่งนี้นะครับ ดังนั้นทีมครัวก็จัดการกับมะระ ซึ่งมันจะต้องตุ๋นกันเป็นคืนเลยทีเดียว เมนูนี้เด็ดมากครับ ผมก็ชอบ ของทยอยกันมาเพิ่มเรื่อย ๆ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด มีผักต่าง ๆ เยอะขึ้น ผักเคียงลาบ โบรคเคอรี่ เมนู เหล่านี้ปรุงสำเร็จภายในพริบตา พ่อครัวแม่ครัวเราเหมือนเนรมิต

                อาหารเที่ยงเรามีเลี้ยงเด็ก ๆ ด้วย มีอาหารหลากหลาย ผัดวุ้นเส้น มีต้มซุป มีไข่เจียว ผัดผัก อันไหนหมดก็ทำมาเพิ่ม ส่วนพวกทีมงานก็ผลัดกันมากินข้าว วันอันเต็มเปี่ยมไปด้วยกิจกรรมที่นำมาสู่ความอิ่มเอมใจ โดยเฉพาะรุ่นน้องที่เพิ่งมาปีแรก เห็นแต่ละคนมีความหวังและกำลังใจ ช่วยงานอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย และดูจะมีความสุขที่ได้ทำกิจกรรมในครั้งนี้ ทุกคนลืมความเหนื่อยล้าและยากลำบากที่ผ่านมาเมื่อคืนกันจนหมดสิ้น บางทีสิ่งต่าง ๆ ที่เราทำ ณ ที่นี้ คือยารักษาใจกายอันดีเยี่ยมสำหรับพวกเราก็เป็นได้

                แล้วพบกันใหม่ตอนต่อไปครับ

 

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 20/12/2019 เวลา : 07.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม

ขอบคุณแม่หมี และเจ้าหญิงครับ

อาจจะเป็นเพราะอานิสงค์แห่งความดีที่ทำให้คณะเราปลอดภัย และมีสุขภาพแข็งแรง ทำกิจกรรมได้โดยไม่เหน็ดเหนื่อย

ขอบคุณที่ติดตามรับชมครับ

ความคิดเห็นที่ 5 มัชฌิมาปกร , wullopp ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี from mobile วันที่ : 19/12/2019 เวลา : 10.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ชื่นชมคนทำดี ปรบมือให้รัวๆ

การสื่อสารสำคัญมากจริงๆ เมียป่วยแต่ไม่มาหาหมอเลยให้สามีไปตาม ก็ยังไม่มา ที่สุดสามีป่วยอีกคนเพราะเดินหลายรอบ

พีกะลำปัด ซูมาย อะรีดอย มื้อนี้ขอบาย เพราะใส่หมูนี่ล่ะค่ะ

เกิดทันหุงข้าวแบบเช็ดน้ำไม่เช็ดน้ำ แต่ที่บ้านคุณแม่ชอบหุงด้วยซึ้ง หลังๆมีหม้อหุงข้าวไฟฟ้านี่ดีใจมากๆ เพราะหุงด้วยซึ้งมันต้องใส่ถ้วยอะลูมิเนียมเล็กๆวางเรียงกัน ที่บ้านลูกเยอะหุงสองชั้น เลยต้องล้างถ้วยเยอะหน่อย

หน้าที่พี่เมฆเหมาะแล้ว กับการเป่าลูกโป่ง 555

ขอบคุณจิตอาสาทุกคนค่ะ

และสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณที่สมเด็จพระกนิษฐา ทรงสร้างโรงเรียนแห่งนี้ ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

ความคิดเห็นที่ 4 wullopp , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 19/12/2019 เวลา : 08.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม

Chaoying

ใช่ครับ การเดินทางของเราใช้เวลาถึง กว่า 24 ชั่วโมงเต็ม ๆ จาก กทม. เพื่อมาทำกิจกรรม เดิน ขึ้นเขา 11.5 กม. ในยามกลางคืน ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้ว นับถือหัวใจของทุก ๆ คนที่มาร่วมกิจกรรม โดยเฉพาะ คุณหมอทั้ง 4 ท่าน ที่สละเวลามาลำบาก และทำเพื่อคนในพื้นที่ห่างไกลครับ
ขอบคุณความดีที่ทำให้เราได้มาพบกัน

ความคิดเห็นที่ 3 wullopp , แม่หมี และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
Chaoying วันที่ : 19/12/2019 เวลา : 08.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

เห็นแล้ว ปลื้มใจ และชื่นใจ มาก แต่คุณหนุ่ยและทีม คงจะสุดปลื้มอกปลื้มใจกับกิจกรรมดีๆ เช่นนี้ มากๆ เป็นบุญ
กิจกรรมดีๆ ให้น้องๆ ในถิ่นทุรกันดาร และห่างไกลมาก นับถือทุกคน ขอปรบมือให้คนดีมีใจจิตอาสาเพื่อสังคมทุกคน แผ่นดินของเราจะได้งดงาม
..น้องๆ แต่งชุดนักเรียน น่ารักมาก แม้ในที่ทุรกันดาร น้องๆ ก็ให้เกียรติแต่งตัวสุภาพเรียบร้อยมาต้อนรับ เด็กเล็ก ก็น่ารักเป็นธรรมชาติมาก
..แค่ได้เห็น เจ้าหญิงก็สุดปลื้มใจค่ะ (ใครไม่ไปไม่รู้เนอะ เวลาที่ทำกิจกรรมแบบนี้ มึความสุขในใจจริงๆ)

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 18/12/2019 เวลา : 22.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 1 แม่หมี , มัชฌิมาปกร ถูกใจสิ่งนี้ (2)
wullopp วันที่ : 18/12/2019 เวลา : 21.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/health2you

ขอ แสดงความชื่นชม
การลงมือทำดี

ของทุกๆ ท่าน
มาด้วยความเคารพ ครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน