*/
  • กฤตบวรวิชญ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-09
  • จำนวนเรื่อง : 43
  • จำนวนผู้ชม : 228106
  • จำนวนผู้โหวต : 95
  • ส่ง msg :
  • โหวต 95 คน
วันศุกร์ ที่ 12 มีนาคม 2553
Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 1816 , 15:55:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ความผูกพันที่มี  เพราะบางสิ่งที่ขาดหาย เหงาอยู่ในใจลึกๆ ฟ้าคืนนี้มืดมิด อยากอยู่ใกล้ใครสักคน...ทีเรารัก สายลม..กาลเวลาที่ผ่านไป ความจริงที่ปวดร้าว เธอ...อยู่ที่นั่นกับผู้ใด จบเถอะ...ความผูกพันที่มี เธอบอก จ๊ะคนดี...โชคดี...ฉันจะไป ฉันรักเธอมากนะ แต่มิอาจจะรั้งตัวเธอไว้ แม้ได้ตัว..แต่หัวใจเธอให้ใคร ไปเถอะไป..คนดีไม่ต้องแคร์ ไม่มีเธอ..ฉันดูแลตัวเองได้ ถึงเจ็บปวดรวดร้าวสักเพียงใด แต่หัวใจจะไม่คลายรักจาก....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 มีนาคม 2553
Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 1718 , 15:06:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

รอ..ในมุมเหงา คนบางคน..รอคนไกลห่าง ด้วยหัวใจที่โหยหา..ไม่เปลี่ยนแปลง ฟ้ากว้าง สายลมหนาว แสงดาวใส หลับตาเห็นภาพฝัน...ที่มีเพียงสองเรา แต่ความจริง...ฉันเหงา และ เดียวดาย คนดี...เราสองคนต่างหลุดพ้น ต่างคนต่างแอบซ่อนในมุมเหงา คิดถึงวันเก่าเก่าไม่หวลคืน  ***       กฤตบวรวิชญ์....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 มีนาคม 2553
Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 1355 , 16:07:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใจตัวเอง  ความปราถนาที่โหยหา ทั้งหมด..แตกหักเป็นซากไร้ความหมาย “ความรัก”...เพื่อเธอฉันยอมเดินจากไป ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีน้ำตา ฉันยินดี และ เต็มใจ การจากลา “คนที่รัก”  กับหัวใจที่แตกร้าวเดียวดาย อารมณ์ตรมท่ามกลาวความหวั่นไหว หัวเราะ...ให้กับคนทำร้ายใจตัวเอง *************        กฤตบวรวิชญ์....

อ่านต่อ

Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 1027 , 15:46:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กวีจร ค่ำคืนผวาตื่น...เงียบหนาว น้ำตารินหลั่งไหล...เหว่ว้า สายลม  สายน้ำ  ดวงดาว  จันทรา บอกเธอคนดีว่า...ห่วงใย ออกสัญจร รอนแรม ร่อนเร่ ทุกถิ่นที่ กวีจร ก้าวเดินไป...หาจุดหมาย ความรู้สึก “เจ็บ” ร้าวรานหัวใจ เหนื่อยล้า พักกาย “บ้าน ภู เล” ************ กฤตบวรวิชญ์....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 5 มีนาคม 2553
Posted by กฤตบวรวิชญ์ , ผู้อ่าน : 1138 , 15:55:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถ้าพรุ่งนี้ ดวงดาวที่ส่องแสง...บอกว่า ผู้หญิงคนดีที่ห่างไกล ...คิดถึง... ลมพัดเอื่อย จันทร์นวลผ่อง ดาวเต็มฟ้า ราตรีกาลแห่งขุนเขา....นานเนิ่น มิอาจบอกกับใครว่า..ฉันหนาวเหน็บเหลือเกิน ถ้าพรุ่งนี้ ถ้าพรุ่งนี้...ไม่มีฉัน จะมีใครซักคน...คอยรอ ****************************        กฤตบวรวิชญ์....

อ่านต่อ


/9