• ก้อนหินรำพัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : RACHATA_GEO@YAHOO.COM
  • วันที่สร้าง : 2007-09-09
  • จำนวนเรื่อง : 73
  • จำนวนผู้ชม : 215780
  • จำนวนผู้โหวต : 583
  • ส่ง msg :
  • โหวต 583 คน
วันจันทร์ ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 3229 , 16:33:24 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ท่องทางใต้แสงดาว...จาก “ศรีเทพ” ถึง “โป่งก้อนเส้า”

(..เรียวปีกรักบนริ้วดอกจาน...ก่อนผลิบานที่บ้านเกิด..)

.

(๑)

“...มนุษย์นั้นมากด้วยอารมณ์ความรู้สึก

ท่านต้องการให้ตัวเองไม่ไปคิดถึงคนคนนั้น

แต่ในสมองก็ปรากฏเงาของคนนั้นอยู่...ทุกเวลานาที

.

ความรู้สึกเช่นนี้ แม้จะมิใช่คมดาบ

แต่กลับทำให้ใจคนเหมือนมีดาบเฉือน

บาดแผลบนร่างกายอาจมีนับร้อยพันแห่ง

รอยแผลในหัวใจ กลับมีอยู่เพียงรอยเดียว...”

.

เปล่าเลย...เปลวแดดเริงแรงที่ ‘เมืองเก่าศรีเทพ’ – เพชรบูรณ์

มิได้ทำให้ชายหนุ่มจับไข้...จนเพ้อออกมาเป็นถ้อยรำพันของ ‘โก้วเล้ง’ แต่อย่างใด

หากแต่เป็นแดงเพลิงดอกจาน

ซึ่งเต้นระริกไหวอยู่ตรงหน้านั่นต่างหากเล่า

ที่ทำให้ข้างในฟุ้งซ่านขึ้นมาด้วยแรงขับเคลื่อนทางภาวะอารมณ์

.

ลำเนาไม้ในฤดูใบแล้งร่วงราน ผลิเพียงกลีบเกสรสล้างออกมาอวดโฉม

งิ้วเหลือง-แสดส้ม ลั่นทมขาวนวล

ทอดร่างปูทางลงแทบกองอิฐหิน – ศิลาแลง ที่เมืองเก่าริมลำน้ำ ‘ป่าสัก’

.

ชายหนุ่มขยับมือขึ้นลูบโหนกแก้มด้านซ้ายของตัวเอง

บาดแผลจากอุบัติเหตุ – สะเก็ดหินที่ปลิวมากระทบรอยนั้น

ผ่านเลยมาร่วมสิบปีแล้ว

มันเคยทำให้เขาต้องเย็บแผลสด ๆ ถึงห้าเข็ม

แต่ก็นับว่าเคราะห์ยังดี เพราะเหนือขึ้นมาไม่เกินเพียงนิ้ว

นั่นหมายถึงดวงตาอันบอบบางที่ไร้ซึ่งสิ่งป้องกัน

.

บนความโชคร้ายอาจกลายเป็นความโชคดีเล็ก ๆ

ครั้งนั้น...ในสถานภาพนักศึกษามอดินแดงชั้นปีที่สาม

ชายหนุ่มพบว่าบน ‘รอยแผล’ ที่ปวดแปลบ กลับมี ‘รอยยิ้ม’ หนึ่งที่มาช่วยสมานริ้วลึก

ให้ทุเลาเบาบางลงอย่างรวดเร็ว

.

เดือนปีนั้น..คงเป็นคำตอบได้ว่า

ไย..แดงดอกจานที่เมืองขอนแก่น คราออกงานค่ายอาสาฯ ร่วมกับรุ่นพี่-รุ่นน้อง

มันจึงเบ่งบานน่ามองยิ่งกว่าทุกครั้ง

.

.

(๒)

"...จากไปแล้วดังลมรำเพย โอ้ อกเอ๋ยไม่หวนกลับหลัง

ดั่งราตรีที่ลืมรุ้งราง ดุจดาวที่หลงฟ้ากว้าง

ดั่งทางที่ร้างสัญจร..."

.

ใกล้ถึงวันแห่งความรัก

เรียวปีกทรงจำต่อบทเพลง ‘ลมรำเพย’ ของน้าหมู ‘พงษ์เทพ’ กลับยิ่งเผยชัด

ชายหนุ่มพยายามจับจ้องสายตาลงบนแผ่นพับนำเที่ยวอุทยานประวัติศาสตร์

แต่เขาก็จับใจความได้เพียงสั้น ๆ เท่านั้นเอง...ว่า

.

“ศรีเทพ”..เป็นเมืองโบราณที่มีการอยู่อาศัยของผู้คนมายาวนาน

และนับเป็นเมืองสำคัญของลุ่มน้ำป่าสัก ในฐานะที่เป็นจุดแวะพักระหว่างเส้นทางการค้า

ของชุมชนในภาคกลางกับภาคอีสาน

ตั้งแต่เมื่อประมาณ ๒,๐๐๐ ปีมาแล้ว ก่อนจะพัฒนาขึ้นมาภายใต้วัฒนธรรมทวารวดี

ในช่วงพุทธศตวรรษที่ ๑๑ – ๑๒

และยังรับวัฒนธรรมเขมรโบราณหรือลพบุรีในระยะต่อมา

จนกระทั่งถูกทิ้งร้างไปในช่วงต้นของสมัยสุโขทัย

ระยะรุ่งเรืองของเมืองนี้จึงอยู่ที่ราว ๗๐๐ ปี

.

จากรากอารยธรรมอินเดียที่แผ่เข้ามายังแหลมอินโดจีน

เมืองศรีเทพเดิมนั้นเลือกนับถือศาสนาฮินดู

แต่เปลี่ยนมาถือ ‘พุทธ’ แบบมหายานในภายหลัง

ผลการขุดค้นทางโบราณคดี ได้พบโครงกระดูกมนุษย์ ช้าง ภาชนะดินเผา

ลูกปัดแก้ว-หินคาร์เนเลียน กำไลสำริด และเครื่องมือหิน-โลหะมากมาย

.

รอยจำหลักในรูปของจารึกบนหินทรายเนื้อละเอียดสีเทาเขียว

บ่งบอกถึงที่มา-ที่ไปของมนุษย์แต่โบราณกาล

แต่ชายหนุ่มกลับละความสนใจไว้เพียงแค่นั้น

ครั้นแลเห็นดอกงิ้วเหลืองลิ่วคว้างไล้ธุลีดิน

เขาเริ่มหันมาทบทวนถึงรอยจำหลักในตัวเอง บนเข็มไมล์ที่เคลื่อนผ่านไปทุกขณะ

.

จุดเปลี่ยนเล็ก ๆ ในชีวิต

กำลังจะเดินทางมาถึง...ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

เขาพยายามนึกถึงคำแปลจากสำเนียง ‘I am A Rock’ ของ ‘Simon & Garfunkel’

.

“...อย่าพูดถึงความรักเลย ฉันเคยได้ยินคำนี้มาก่อนแล้ว

มันหลับอยู่ในความทรงจำของฉัน

......

ฉันคือหินผา ฉันคือเกาะ

หินผาไม่รู้สึกเจ็บปวด และเกาะไม่เคยร้องไห้...”

.

แพรลมพัดฝุ่นปลิวฟุ้ง ชายหนุ่มสะดุดเท้าเข้ากับเชิงบันไดปราสาท

เปิดแผลถลอกเล็ก ๆ ที่ข้อศอกขวา แต่ก็มีเพียงเขาเองที่รู้ว่า

รอยแผลนี้ช่างห่างไกลจากหัวใจ...แตกต่างจากแผลแรกมากมายนัก

.

"...เหม่อมองแล้วเมื่อไรจะมา

ห่วงหนักหนาว่าจะสับสน

ไต่แสงดาวกับใครกี่คน ไปเพื่อจะหลุดพ้น

หรือตั้งใจไปเหงา..."

.

.

(๓)

.

“...ผ่านไปคล้าย..ดั่งสายน้ำไหล

จากไกลแล้วไม่ลืมคำ..สัญญา

ฝากดวงดาว..ส่องแสงส่องนำชีวา

แผ่นดินกว้างกว่า..พาเราห่างกันแสนไกล...”

.

พ้นจากเส้นทางประวัติศาสตร์ศรีเทพ

ก้าวสู่ท่วงทำนองบนคอกีตาร์ ‘Takamine’ ที่เขาหยิบยืมเพื่อนมาเฉพาะกิจ

ชายหนุ่มพบว่าตัวเองต้องเริ่มต้นรื้อฟื้นอย่างยากลำบาก

จากคอร์ด G , Em , C ไป D

‘บทเพลงใต้แสงดาว’ เพียงสี่คอร์ดของพี่จุ้ย – ศุ บุญเลี้ยง

ซึ่งเขาเชื่อมั่นว่าคุ้นเคยกับมันมานาน

แต่นิ้วเจ้ากรรมกลับกลายแข็งทื่อราวพบพานสิ่งแปลกหน้า

รวมถึงโปสการ์ดนับสิบแผ่นที่เรียงรายรอให้เขาระบายถ้อยคำ

ก็ยังสงบนิ่งอยู่ตรงนั้นเช่นเดิม

.

จากเพชรบูรณ์ถึงสระบุรี...จาก ‘ศรีเทพ’ ถึง ‘โป่งก้อนเส้า’

กระทั่งถึงวันเสาร์ที่ ๗ ก.พ. ความรู้สึกก็พลันสับสนปนเป

ระหว่างเบิกบาน เริงร่า ประหม่า และขัดเขิน

แต่เขาก็ยังประคับประคองความเป็นตัวของตัวเอง...ไว้ได้พอควร

.

‘คำยินดี’ ด้วยแววตาจริงใจจากหลากหลายเพื่อน-พ้อง-น้อง-พี่

ถูกตอบแทนไปด้วย ‘คำขอบคุณ’...ครั้งแล้วครั้งเล่า

ชายหนุ่มรู้สึกคล้ายว่ากำลังเดินอยู่ในโลกกึ่งจริง – กึ่งเพ้อ

บนหนทางเล็ก ๆ ที่ถากถางมาด้วย ‘แรงใจ-ไฟฝัน’ ของตัวเอง

.

“...อาจมีเมฆมาบดบัง

แต่เราก็ยังเฝ้ารอ....เฝ้ารอ

ค่ำคืนหนาวที่แสงแห่งดาวถักทอ

ขอเธออย่าท้อ...ฝากความห่วงใยส่งไปถึงกัน...”

.

.

(๔)

.

“...กรุ่นไกลไอดิน บ้านเรายังหอม

ถึงได้ดมดอม..แค่เพียงภาพจำในใจ

มองตะวันลา ใจก็ลับหาย

โบยบินไปซุกไออุ่นบ้านที่จากมา...”

.

จันทร์เพ็ญในคืนมาฆบูชาสว่างนวล

หลังอาหารมื้อค่ำรสมือ ‘แม่’...ผู้ปฏิบัติต่อเขาราวยังเห็นเป็นเด็กอยู่เสมอ

บางคำพูดก็หล่นลงกลางวงสนทนา

.

“ลงหลักปักฐานได้แล้วมั้ง หลาน ๆ โตจนตัวจะเท่าอาหมดแล้ว”

.

ชายหนุ่มนิ่งฟังเงียบ ๆ ตามวิสัย

หรืออีกนัย...เขาอาจเพิ่งเริ่มเข้าใจในบางสิ่งที่มีความหมาย ?

.

เลื่อมลายชีวิตหลายปีบนหนทางจร...เขาคงไม่มีทางรู้ซึ้ง

หากว่าไม่ได้เดินทางกลับบ้านเกิดพร้อมพ่อ-แม่ และญาติมิตรในวันนี้

ว่าดอกจานแห่งไหน ก็ไม่มีทางงดงามเท่าที่ท้องทุ่งถิ่นเดิม

และไม่มีจันทร์ดวงใด จะกระจ่างฟ้าเท่ากับพระจันทร์เหนือหลังคาบ้านเกิด

.

เขาเผลอยกมือขึ้นลูบรอยแผลบนแก้มซ้ายของตัวเอง

และพบว่ามันเลือนลงสิ้นไปนานแล้ว

ในความวูบไหว...เขาลองขยับเลื่อนนิ้วไปเปิดอ่านข้อความยินดี..อีกครั้ง

จากเบอร์ที่ไม่คุ้นตา แต่ทว่ากับคำลงท้าย...เขากลับจำชื่อนั้นได้ขึ้นใจ

.

จะจริงอย่างคำหรือไม่..?

ไออุ่นของแม่...อาจทำให้ริ้วลายบาดแผลสมานเร็วขึ้น

และคงคล้ายกัน..กับรอยแผลบางแห่ง

มันก็ทำให้ผู้ชายบางคนได้เรียนรู้เพื่อจะเติบโต

.

“...เดือนที่แรมดวง ยังห่วงท้องฟ้า

คนไกลบ้านมา เฝ้าฝากถ้อยคำกลับไป

เมื่อความลำเค็ญ...เบาบางลงวันไหน

จะหอบดวงใจกลับไปฝันดีที่บ้านเรา...”

.

ดาวดึกร้าวร่วงใต้เพดานฟ้า ชายหนุ่มคิดว่าตัวเองควรพักผ่อนเสียที

เขายังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนให้กับแม่ แต่เชื่อว่าท่านจะเข้าใจ

ว่าจังหวะชีวิตของเขาเคลื่อนไหวช้าลงกว่าเดิมมากแล้ว

และเขารู้สึกสัมผัสถึงกลิ่นหอมของบ้านเกิด

.

พรุ่งนี้...แม่คงจะลุกขึ้นมาทำกับข้าวแต่เช้าตรู่

เพื่อรอให้พ่อและทุกคนในบ้านได้อิ่มหนำกัน...อย่างเคยเป็นมา

และจะยังคงเป็นไป...เช่นทุกทุกวัน

.

.


ศุ บุญเลี้ยง - บทเพลงใต้แสงดาว


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 128
ha-o08 วันที่ : 20/07/2009 เวลา : 23.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yaitualek

(0)
ก้อนหิน..
อะไรก็สามารถเกลามันได้
แต่..
หัวใจ..
ต้องใช้"หัวใจ"เท่านั้น
จึงจะเข้าถึงมันได้
ความคิดเห็นที่ 127
จ่าจินต์ วันที่ : 19/05/2009 เวลา : 13.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

(0)
เอาที่อยู่มาให้หิน..จ.ส.ต.จินตวีร์ เกียงมี
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
อาคาร 19 ชั้น 11
เขตปทุมวัน
กทม. 10330
ความคิดเห็นที่ 126
ทิพย์อาภา วันที่ : 04/05/2009 เวลา : 19.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rpa

(0)
เข็มทิศหาย ...
แนะนำ...ให้หักกิ่งไม้
หรือ...โรยหนมปัง
กันหลงทาง
เหมือนตอนเรียนเนตรนารี

ความคิดเห็นที่ 125
rainny วันที่ : 01/05/2009 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rainny
 [มีอาการคล้ายๆ ขี้เกียจเขียนบล็อก] 

(0)
ท่าทางจะทำเข็มทิศหาย
ความคิดเห็นที่ 124
ontheway วันที่ : 26/04/2009 เวลา : 19.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ohnaam

(0)
สวัสดีค่ะ

ไม่ได้แวะมานาน
อ่านเอนทรีนี้แล้ว บอกอารมณ์ไม่ถูกแฮะ
เหมือนจะเศร้าแต่เศร้าไม่สุด เหมือนจะอุ่น แต่ยังไม่เชิง
เศร้าแบบขมุกขมัวยังไงไม่รู้

แต่ชอบอารมณ์ของเรื่องที่เล่าอยู่ดี
ภาษาสวยงามเหมือนเคยค่ะ

ชอบข้อความเปิดเรื่อง ของโกวเล้ง บทนี้จัง
ความคิดเห็นที่ 123
riverpoem วันที่ : 15/04/2009 เวลา : 22.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/riverpoem
สุดมือสอยก็ปล่อยมันไป

(0)
แวะมาบอกว่า อ่านเอ็นทรี่แล้วนะ

อ่านหลายวันแล้วด้วย
ขอบคุณ สำหรับ กำลังใจ และความห่วงใยที่มีให้กัน

พี่แข็งแรง ขึ้นเรื่อยๆ
และ ฟื้นตัวเร็ว (ใครๆก็ว่างั้น)

จนทำเอา คนที่ออกอาการ "เป็นห่วง" งง

ไม่คิดเหมือนกัน ว่า "หัวใจ" ตัวเอง จะแข็งแรง ปานนี้
ก่อนหน้า ที่ดูแล แม่
เคยคิดว่า จะอยู่อย่างไร ถ้าไม่มีท่าน
คงแย่ แน่ๆเลย

แต่ที่สุดแล้ว
เมื่อวันนั้น มาถึง จริงๆ
พี่กลับ ยอมรับ สภาพและทำใจ ได้
"ชีวิตต้องเดินต่อไป"
นั่นคือ สิ่งที่เราสองคนพี่น้องบอกกัน
ไม่ฟูมฟาย ไม่กล่าว "โทษ" ต่อสิ่งใด
แม้จะ คิดถึง "แม่" อยู่มากมาย
แต่เราก็ปลอบตัวเองอยู่เสมอว่า
ท่านอยู่ในใจเรา และเฝ้ามองเราอยู่

พี่เชื่อเช่นนั้น
ก้อนหินฯ จะเชื่อด้วยก็ไม่ว่ากัน

ความคิดเห็นที่ 122
rainny วันที่ : 11/04/2009 เวลา : 23.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rainny
 [มีอาการคล้ายๆ ขี้เกียจเขียนบล็อก] 

(0)
เขียนเอนทรี่ใหม่ได้แล้วมั้ง.......

การเมืองก็ได้นะคะ อยากอ่าน
ความคิดเห็นที่ 121
Mothemon วันที่ : 11/04/2009 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Mothemon

(0)
หวัดดีค่ะก้อนหินรำพัน
แวะมาเยี่ยมเยียนหลังจากหายไปนาน 5555
และขอแสดงความยินดีอีกครั้งกับหนังสือค่ะ..อยากได้มั่งต้องทำไงอ่ะ

คุณก้อนหินฯสบายดีนะ
คารมยังเฉียบขาดเหมือนเดิม
ความคิดเห็นที่ 120
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 28/03/2009 เวลา : 09.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

(0)
หวัดดีท่านก้อนหินฯ
ปีนเขาอยู่เพชรบูรณ์ก้า...ดีจังเนาะ...
ว่าแต่ชอบส่งโปสการ์ดด้วยอ่ะ...ชอบ ๆ เหมือนกันอ่ะ
ตอนนี้กำลังเห่อวาดสีน้ำบนโปสการ์ดน่ะ
อยากได้สักใบมั้ยจ้ะท่าน...
ว่าแต่ตั้งแต่เป็นนักเขียนน่ะ...ไม่มี่เวลา Up Blog เลยนิ
ปล่อยให้ Fan Club ถามหากันใหญ่...หุหุ

ว่าแต่อีฉันก็ไม่ค่อยมีเวลาเข้า Blog เหมือนกันเพิ่งได้ Up เมื่อวาน...ด้วยความระลึกถึงก็เลยแวะมาหาจ้า

ขอให้มีความสุขมากมายกับการทำงานจ้า
ความคิดเห็นที่ 119
ละอองดิน วันที่ : 26/03/2009 เวลา : 19.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LaOngDin
เมื่อหัวใจออกเดินทาง....ดอกไม้สองฝากฝั่งก็เบ่งบาน...อีกครั้ง

(0)
อ่านความคิดเห็นที่ 116 ของคุณก้อนหินรำพัน
เลยหยิบเพลงนี้มาฝากค่ะ

http://www.imeem.com/people/1vR-uQp/music/XnUrUcbJ//

เธอยังคงจดจำเรื่องราวที่ผ่านมาในวันนั้น
เพียงแต่ฉัน.....
กำลังจะลืมมันให้หมดไปจากใจในวันนี้

สบายดีน๊ะค่ะ....
ความคิดเห็นที่ 118
riverpoem วันที่ : 26/03/2009 เวลา : 15.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/riverpoem
สุดมือสอยก็ปล่อยมันไป

(0)
ลป. ลืมบอกไป ...

คิดถึง อย่างหาที่สุดมิได้
ความคิดเห็นที่ 117
riverpoem วันที่ : 26/03/2009 เวลา : 14.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/riverpoem
สุดมือสอยก็ปล่อยมันไป

(0)
หืมม์ ไม่อัพบล็อก แต่ยิ่งกว่า อัพบล็อกหรือเปล่านั่น

ใน "ความรัก"

ไม่มีใครสามารถแนะนำใครได้....

แม้คนที่คิดว่า ฉลาดที่สุด ไม่เคยยอมใคร

ในวันหนึ่งที่ ความรักเข้าตา

เราก็มักจนแต้มง่ายๆ

สำหรับพี่

แม้จะเจ็บปวดกับมัน(บ้าง)

แต่ ลึกๆ ก็ดีใจ ที่ได้ทำความรู้จักกับมัน

อย่างน้อย สักครั้งหนึ่ง ในชีวิต

เราก็ได้ทุ่มเท ทำอะไร เพื่อใครสักคนบ้าง

นี่ละมัง ที่เรียกว่า "ความรัก"

เลือกที่จะยอมเจ็บ ยอมจำ ....

และอยากดูหนัง เรื่องนี้ จัง
.........
ตั้งแต่ หายไป เพิ่งมาเม้นต์ บ้านนี้ได้เป็นเรื่องเป็นราว

เด๋วก็โดนข้อหา riverpoem ลำเอียง อีกหรอก

.......
อยากกินข้าวด้วย ทำไง
ความคิดเห็นที่ 116
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 26/03/2009 เวลา : 11.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

(0)
เรียน...ท่านผู้มีอุปการะคุณ โปรดทราบ

วันวาร...25 มีนาคม 2552

เหนือความสูงราว 1,100 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง บนยอดเขาค้อ เพชรบูรณ์ ในวันที่ละอองฝนโอบคลุมกาลเวลาไว้ด้วยความคิดถึง

ผมนั่งมองพรูพราวของเม็ดฝนอยู่เนิ่นนาน แช่มช้าและเชือนแชไว้ด้วยความสุขเล็ก ๆ จาก "บทเพลงเดียวดายของคนเดินทาง"

"ไป..ไปให้ไกลสุดฟ้ากว้าง...
ไป ตามเส้นทางของเรา
อาจมีบางคนผ่านมา จะมีบางคนผ่านไป
แต่ยังมีฉัน บนเส้นทางอย่างเดียวดาย

เธอ คงไม่มากับฉันหรอก
บอก กับแผ่นดินด้วยความเหงาใจ
ก็ภูผายังทนง อีกทะเลยังกว้างใหญ่
ฉันจะไป จะไป แม้เดียวดาย".....

เข็มวินาทีเคลื่อนผ่านไปอย่างเรียบเฉย
ขณะปฏิทินถูกพลิกขึ้นมาเตือนย้ำ
สองสิ่งที่ผุดพรายขึ้นมาในใจ
มีเพียงภาพของคู่รักสองคู่ จากหนังเรื่อง
"ความจำสั้น แต่รักฉันยาว"
และประโยคบางประโยคในนั้น

"รักที่อยากจำกลับลืม
รักที่อยากลืมกลับจำ"

"เพราะคนไม่ใช่ปลาทอง
เราจึงลืมความรักกันไม่ได้ง่ายๆ
และแม้จะรู้ว่ายิ่งจำยิ่งเจ็บ
เราก็ยังเลือกที่จะต่อสู้เพื่อมีรักอันยาวนาน"

เงาบ่ายทาบทาให้สายฝนจางหาย
พร้อมเสียงเพลงแห่งฤดูกาลของตัวเองในคืนวันนี้

"ปฏิทินจะพลิก ไปสักกี่ครั้ง
นาฬิกาจะเดินวนไปเท่าไร
ก็ไม่เคย ลบเลือนภาพเธอจากใจ
เธอรู้บ้างหรือเปล่า
ว่าใจฉันไม่เคยรักใคร ได้เท่ากับเธอ

หรือว่านี่คือราคา แลกกับการได้รักเธอ
คือยังจะต้องเจ็บ และจำเธอฝังใจ
ไม่เปลี่ยนไป

อาจจะมีชีวิตอยู่ในวันนี้
แต่อยู่กับความรักที่มีวันนั้น
ค่ำลงทุกคืนหลับตาทุกคราว
ก็ยังคิดถึงเธอ แล้วมีน้ำตา

http://www.imeem.com/musiccente/music/wwSbSBgl//
..........

ขออภัยกับการห่างหาย ขออภัยกับโปสการ์ดหลายแผ่นที่ยังเดินทางไปไม่ถึงผู้รับ และขออภัยกับทุกอีเมล์ที่ยังไม่มีคำตอบกลับไป

ฟังดูคล้ายไม่ค่อยเอาใจใส่ต่อมิตรภาพที่ดีงาม แต่อยากให้เพียงเข้าใจว่า...เจ้าของบลีอกนั้นมีเวลาและพลังเล็กน้อยเกินไป ที่จะใช้วิ่งหาร้านเน็ตในอำเภอเล็ก ๆ นับแต่แถบพื้นที่ "ชนแดน เนินมะปราง วังทอง นครไทย ชาติตระการ ด่านซ้าย น้ำหนาว หล่มสัก" จนถึง "เขาค้อ" ในวันวาน

คาดไว้ว่าอีกสักสองถึงสามวันข้างหน้า คงจะได้กลับมาอัพบล๊อกอีกครั้ง ด้วยความตั้งใจ และคงได้กลับไปทยอยเยี่ยมเยือนเพื่อนบ้านเหมือนเช่นเดิม

ขอบคุณในทุกน้ำใจไมตรีนะครับ
ความคิดเห็นที่ 115
MeeMee วันที่ : 25/03/2009 เวลา : 07.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/memoria
recall for Memory Episode II

(0)
หมูหินฯ ไปปีนก้อนหินอยู่ ณ ภูผาใด

โปรดกลับมา Up Blog ด่วน ๆ

ความคิดเห็นที่ 114
สเลเต วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 18.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mahahong

(0)

แวะมาบอกว่า
ช่วงนี้ยังไม่อยู่ในอารมณ์อยากที่จะอัพบล็อกเลยค่ะ
เป็นเช่นนั้นจริงๆ
ความคิดเห็นที่ 113
theeratatt วันที่ : 24/03/2009 เวลา : 07.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier

(0)
ก้อนหิน ถ้าว่างก็ อัพเรื่องใหม่แล้วครับ
ความคิดเห็นที่ 112
แพรจารุ วันที่ : 21/03/2009 เวลา : 11.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parjaru
มาช่วยกันไล่เซฟรอนออกจากทะเล

(0)
พี่เพิ่งได้หนังสือของก้อนหินฯ คุณสิงห์มือซ้ายฝากคุณจ่าจินต์มาให้

อ่านเรื่องแรกที่ไปเที่ยวกับพ่อ มีความสุขดีที่ได้อ่านค่ะ

พ่อพี่เสียไปนานแล้ว ตอนนี้เหลือแต่แม่

ตอนหนึ่งที่รู้สึกว่า เหมือนกันเลย นั่นคือที่เล่าว่า ไม่เคยได้ยินพ่อกับแม่ทะเลาะกันเลย พ่อกับแม่พี่ก็เหมือนกัน พี่ไม่เคยได้ยินเสียงเขาทะเลาะหรือพูดจาไม่ดีให้กันเลย

เขามีความรักที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ และไม่ต้องอ้างว่าเพราะเหนื่อยยาก เพราะบ้านพี่มีลูกชายหญิงถงสิบคน ผู้หญิงคนหนึ่งมีลูกสิลคน ผู้ชายคนหนึ่งทำสวนเลี้ยงลูกสิบคน นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าทำได้อย่างไร และทำได้ดีด้วย

แล้วค่อยคุยกันใหม่ค่ะ แล้วจะไปอ่านเรื่องต่อไป
ความคิดเห็นที่ 111
raksanok วันที่ : 15/03/2009 เวลา : 08.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net

(0)
นานๆเข้ามาทีเพราะช่วงนี้ไม่มค่อยว่างเลย

ตามมาอ่านด้วยความคิดถึง

ท่านพี่สบายดีนะค่ะ

ช่วงนี้อากาศร้อนดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ
ความคิดเห็นที่ 110
veerin วันที่ : 13/03/2009 เวลา : 09.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

(0)
เรื่องราวบ้านนี้งดงามเสมอ

ภาพประกอบงดงาม..ตัวอักษรก็เช่นกัน

กับเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้น..ขอให้คุณก้อนหินมีความสุขกับสิ่งนั้นและขอให้สานฝันในวันต่อๆไปเหมือนเคยนะคะ
ยินดีด้วยใจอีกครั้งค่ะ ^_^

ไม่ได้เข้ามาทักทายเพราะเกรงใจน่ะค่ะ
ไม่อยากให้เป็นภาระที่จะต้องไปอ่านงานย้อนหลังที่บ้าน

ไม่ว่าอย่างไรขอให้คุณก้อนหินมีความสุขเสมอๆนะคะ ^_^

ป.ล.เพลงโดนใจมากๆ
ความคิดเห็นที่ 109
ทิพย์อาภา วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 21.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rpa

(0)

รูปอ้างอิง คห.ร้อยแปด
ตะกี้ลืม!!
ความคิดเห็นที่ 108
ทิพย์อาภา วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 21.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rpa

(0)

กลับมาใส่หมวกแต่งเครื่องแบบนักธรณีเต็มยศ
จะไปเคาะหินปีนเขาอีกแล้วเหยอ?
ความคิดเห็นที่ 107
ทิพย์อาภา วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 20.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rpa

(0)
ถาม...ทำไมก้อนหินจมน้ำ
ตอบ... เพราะก้อนหินว่ายน้ำไม่เป็น
ฮ่าๆๆ
อ่านเจอเมื่อเที่ยงเลยจำมาแปะที่ตู้เย็นบ้านนี้
ความคิดเห็นที่ 106
มูเสคี วันที่ : 11/03/2009 เวลา : 11.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/green13

(0)

ขอบคุณมากครับ ...สำหรับบันทึกหิน
ความคิดเห็นที่ 105
MeeMee วันที่ : 09/03/2009 เวลา : 07.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/memoria
recall for Memory Episode II

(0)
หวัดดี หมูหินฯ

...
ความคิดเห็นที่ 104
สเลเต วันที่ : 08/03/2009 เวลา : 20.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mahahong

(0)

กลับมาแก้คำผิดค่ะ
ที่ถูกต้องคือเช่นนี้

"ไม่ได้ไปศรีเทพมาเนิ่นนานกว่า10ปีแล้ว
แม้ว่าจะมีโอกาสผ่านบ่อยครั้งก็ตาม
แต่ก็มิได้แวะ...
สักวัน...คงได้ไปทักทาย
เพื่อหวนรำลึกถึง...ความรูสึกอุ่นละไม
ครั้งหนึ่ง...เมื่อวันวาร
วันที่รู้สึกราวกับมีผีเสื้อนับร้อยพัน
บินว่อนอยู่ในหัวใจ
ยามที่ได้สบตากับใครบางคน "

มาตอบคำถามที่ไปถามไว้ที่เอนทรีดองเค็มข้ามชาติค่ะ
ยังไม่ได้เสนอสำนักพิมพ์เลยค่ะ
ทั้งๆที่เสร็จแล้ว...
มีผู้เขียนตำนิยมให้แล้วด้วย
คือพี่ไวท์... ศักดิ์ศิริ มีสมสืบ
เกรงว่า...สนพ.จะปฎืเสธ
เพราะยอดขายทั้ง2เล่มที่ผ่านมา
ไม่ไปไปอย่างสนพ.คาดหวัง
จึงทำให้กริ่งเกรงใจ..อยู่จนถึงวันนี้ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 103
สเลเต วันที่ : 08/03/2009 เวลา : 20.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mahahong

(0)

ไม่ได้ไปศรีเทพมาเนิ่นานกว่า10ปีแล้ว
แม้ว่าจะมีโอกาสผ่านบ่อยครั้ง
แต่ก็ได้แวะ...
สักวัน...คงได้แวะเวียนไปทักทาย
เพื่อหวนรำลึกถึง...
ครั้งหนึ่ง...เมื่อวันวาร
วันที่รู้สึกราวมีผีเสื้อนับร้อยพัน
บินว่อนอยู่ในหัวใจ
ยามที่ได้สบตากับใครบางคน
ความคิดเห็นที่ 102
rainny วันที่ : 08/03/2009 เวลา : 00.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rainny
 [มีอาการคล้ายๆ ขี้เกียจเขียนบล็อก] 

(0)
"ศรีเทพ" เคยเห็นชื่อผ่านตาอยู่บ่อยครั้ง ตอนที่นั่งดูแผนที่วางแผนการเดินทาง แต่สุดท้ายก็ได้แต่ผ่านมาผ่านไป ยังไม่เคยได้ไปเยือนสักที ดูสวยและเงียบสงบดีนะคะ

ชอบดอกไม้ในเอนทรี่นี้เป็นพิเศษ ไม่รู้ว่าเพราะเป็นสีส้มหรือเปล่า เลยนั่งดูอย่างไม่รู้เบื่อ

นี่คงเป็นการเปิดตัวหนังสือเล่มแรกในชีวิต และคิดว่าต้องมีเล่มต่อๆ ไปแน่นอน ยินดีด้วยอีกครั้งค่ะ

เพลงเพราะดีนะคะ
ความคิดเห็นที่ 101
เอื้องดอย วันที่ : 04/03/2009 เวลา : 19.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aungdoi

(0)
ว๊าว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เก๋ไก๋เป็นที่สุด มาเยือนทุกครั้งได้รับแต่ความอิ่มเอมจากบ้านหลังนี้
ขอบคุณเรื่องราวดีๆ ที่แบ่งปัน
ความคิดเห็นที่ 100
Din วันที่ : 01/03/2009 เวลา : 17.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/372smallroom
ดินน้อมรับคำปรามาสแล้วผลิดอกเพื่อตอบแทนชมรมคนรักษ์ภาษาไทย

(0)

แสดงความยินดีย้อนหลังยาวนานต่อเนื่องไปถึงวันหน้าค่ะ
ความคิดเห็นที่ 99
เพลงฝน วันที่ : 01/03/2009 เวลา : 16.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

(0)

มีคนหนีฝนเมืองกรุงมาหลบฝนที่บ้านเรา
เลยได้ลองกล้องใหม่ ราคาแพง จับแล้วมือสั่น อิอิ

ทีนี้ฟ้าทำหน้าตาแบบคนกลั้นสะอื้นตั้งแต่เช้า
เห็นแล้วไม่สบอารมณ์
เลยต้องหาอะไรทำปรับอารมณ์

แล้วก็ได้เนี่ย...มาฝากก้อนหิน
ทายสิ ไอ้เจ้าต้นนี้เนี่ยเค้าเรียกอะไร
ความคิดเห็นที่ 98
แม่หญิงแห่งดวงใจ วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 23.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nuntiyanun
เพียงใครสักคน...คนเดียวเท่านั้น...ที่จะร่วมทางฝัน..

(0)
แวะมาทักทายค่ะ รูปสวยมากเลยคะ ชอบเรื่องราวที่ร้อยเรียงเป็นตัวอักษรออกมาจังค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ขอแอดเป็นเพื่อนบ้านใหม่ด้วยคนนะค่ะ
ความคิดเห็นที่ 97
ซำมะแจะ วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 19.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keepitup

(0)
สำบายดีเจ้า


เขียนได้น่าอ่านดีจังค่ะ อ่านได้เรื่อยๆ จนจบแม้เรื่องจะยาว

.
.
.
.
ขอบคุณเจ้าที่แวะไปให้กำลังใจ
ความคิดเห็นที่ 96
ก้อนหินสีน้ำเงิน วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 18.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/marinestone
สองมือ  สองเท้า  หนึ่งสมอง  หนึ่งหัวใจ  รวมร้อยเป็นหนึ่งก้อนหินสีน้ำเงิน

(0)
“...อาจมีเมฆมาบดบัง

แต่เราก็ยังเฝ้ารอ....เฝ้ารอ

ค่ำคืนหนาวที่แสงแห่งดาวถักทอ

ขอเธออย่าท้อ...ฝากความห่วงใยส่งไปถึงกัน...”

........

หนาว ... ห่มด้วยความห่วงใย จากที่เรารัก และรักเรา

สุขเหมือนสิ่งอื่นใด

ก้อนหินชอบข้อความของพี่ชายที่ฝากเม้นท์ไว้ที่บล็อกมาก ๆ เลยค่ะ จงแบ่งปันความรักของเราให้กับคนรอบข้างเพื่อสร้างโลกที่น่าอยู่ จริงเลยค่ะ เพียงแค่เรายิ้มและส่งความปรารถนากับคนรอบ ๆ ข้าง เราเองก็สุขใจ คนรับก็สุขใจ โลกเราเลยน่าอยู่มากขึ้น เนอะ
ความคิดเห็นที่ 95
จ่าจินต์ วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 14.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

(0)
ที่เงียบหายกำลังฟังเสียงหัวใจตนเอง...
ขอให้มีความสุขบนถนนสายฝัน...
พรุ่งนี้หรือวันไหนไหน..
จะยืนข้างนายเสมอ...
หากที่พอช่วยเหลือได้..ยินดีและยินดี..
ความคิดเห็นที่ 94
ครูสบเมย_แม่ฮ่องสอน วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 21.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krubaantong
ครบรอบ  ๒๐  ปี พอดี...

(0)
อย่าโหมงานจนลืมดูแลสุขภาพนะครับ..
ความคิดเห็นที่ 93
ครูสบเมย_แม่ฮ่องสอน วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krubaantong
ครบรอบ  ๒๐  ปี พอดี...

(0)
กำลังหาหนังสืออยู่......สักวันคงได้เป็นเจ้าของ..
ความคิดเห็นที่ 92
นางสาวไปรเวต วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 19.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/missprivate

(0)
อ่านแล้ว อิจฉานะเนี่ย
ความคิดเห็นที่ 91
นางสาวไปรเวต วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 19.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/missprivate

(0)
มายินดีด้วยกับผลงานเล่มนะคะ

จะติดตามต่อไปค่ะ
ความคิดเห็นที่ 90
ภู_เชียงดาว วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 13.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phuchiangdao

(0)
มาท่องทาง
สู่
ข้างใน
ความคิดเห็นที่ 89
จ่าจินต์ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 10.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

(0)
มาละเลียดอ่านในวันที่เซ็งส์กับชีวิต..
โดนอย่างแรง..แต่ใจกับเฉยชา..
พรุ่งนี้..มันจะดีกว่าวันนี้..
แล้วถนนสายฝันมันอีกยาวไกล...
ฟังเพลงตั๊กแตนคิดถึงบ้านฉิบ..
ความคิดเห็นที่ 88
KonLangKow วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlangkow
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะBy..Yai_Nid

(0)
ปีนต้นจาน
....เก็บดอกจาน
.......ดูดน้ำหวานจากเรณู เมื่อครั้งยังเด็กๆ
เป็นอีกหนึ่งความประทับใจค่ะ
ดีใจที่ได้เห็นภาพดอกจานอีกครั้ง
ขอบคุณค่ะ
ความคิดเห็นที่ 87
ธมลวรรณ วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 20.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tamonwan


(0)
สวัสดี ก้อนหินรำพันค่ะ
.
คุณครูมาช้า เพราะว่ามัวแต่ยุ่งกับเด็กๆ นั่นเอง
พวกเธอกำลังปิดเทอม
คุณครูจึงมีโอกาสกลับมา
.
ใยเศษหินชิ้นเล็ก
กับรอยแผลที่ใช่ว่าลึก
ย้อนรอยรักตกผลึก
อยู่ในส่วนลึกของหัวใจ
.
กลอนอะไรของคุณครูล่ะเนี่ย
.
ขอบคุณกับมิตรไมตรีที่เนิ่นนาน
ยินดีกับความสำเร็จ
ที่ควรจะได้ยินดีมาเนิ่นนานแล้ว
.
เพราะถ้อยคำอันละไม
และเยื่อใยดอกไม้กับก้อนหิน
.
จึงเป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้ชอบงานบ้านนี้เช่นกัน
อีกหนึ่งนั่นคือ
มักจะแอบเห็นลีลาวดี ประมาณว่าลั่นทม
ตกหล่นอยู่บ้าง
ข้างๆ ดอก (เด่น) อื่นๆนั่นเอง
ความคิดเห็นที่ 86
turtlerun วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 19.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/turtlerun

(0)
ครั้นได้อ่านเรื่องราวทั้งจากในบล็อคและในหนังสือเล่มล่าก็ให้สัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนของก้อนหินครับ...
ความคิดเห็นที่ 85
มูเสคี วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 11.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/green13

(0)
ตามหา หนังสือ ที่หาดใหญ่ ไม่เจอ
มาถึงไหม...หมูหิน
ความคิดเห็นที่ 84
ญิ๋งณัฐ วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 08.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uranus
บ้าน ญิ๋งณัฐ ยินดีเป็นมิตร ค่ะ

(0)

สวัสดีค่ะ ก้อนหิน
..
อ่านเรื่องของก้อนหินทีไร แอบยิ้มกับการเดินทาง ทุกที
ทั้งๆ ที่อากาศตอนนี้ ร้อน เหลือเกิน
ก็ยังอ่านเพลิน พร้อมกับ เปลี่ยน คอร์ด G , Em , C ไป D
ตามที่(พี่จุ้ย) แนะนำ
..
เดินทางไปพร้อมกับ หัวใจที่มีดนตรี นี่มันดีจริงๆ
ไม่เคยศึกษา ประวัติศาสาตร์ เขมร ซะด้วย ก็เลยยังเดินตาม
ก้อนหินไม่ค่อยทัน (เดี๋ยวแวะมาอ่านอีกรอบ)
..
ยังสงสัยอยู่ว่า ผู้ชายที่เขียนหนังสือได้ละเมียดละมัย
เวลาเค้าพูดคุย ........... จะเหมือนเช่นนั้นหรือป่าวหนอ
แต่เท่าที่ ... รู้จักผู้คนมา (มักเป็น) ในทางตรงกันข้าม
ส่วนมากมักจะพูดน้อย ยิ้มเยอะ ๆ ขี้อาย แอบมองเวลาเผลอ
ก้อนหิน.......... เป็นเช่นนี้หรือไม่ หนอ....
..
ขอบคุณที่แวะไปเที่ยวตลาดบางพลี ที่บ้านนะจ๊ะ (เอาข้าวสวยร้อน ๆกับไข่พอง ๆ จากตลาดมาฝาก จ๊ะ)
ความคิดเห็นที่ 83
จ่าจินต์ วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 01.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

(0)
มาฟังเพลงยามดึกของอีกวัน...
เทคแคร์แล้วกันเจ้าหินรำพัน..
สองเพลงที่ฟังมันคนละอารมณ์...
แต่โอเคๆ..มันกินใจยามเหงา..
กลางเมืองใหญ่..อยากกลับบ้านแย้วส์...
ความคิดเห็นที่ 82
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 00.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

(0)
ละเมียดละไมอีกตามเคย...
มีถ้วนถ้อยหลายร้อยคำที่ทำให้ใจสั่น ๆ ทั้งซาบซึ้งและสะเทือนในหัวใจของคนอ่านค่ะ...
มันอาจตรงกับอาการตอนนี้ก็ได้...

รู้สึกว่าตอนนี้อยากเป็นหินผา หรือเกาะค่ะ...เพราะถ้ารู้สึกไม่เจ็บได้คงจะดีมิใช่น้อย...

แสดงความยินดีกับผลงานเล่มแรกนะคะ...(หรือเปล่าเอย)
ยังไม่มีเวลาไปเดินห้างดูตามร้านหนังสือค่ะมีขายที่ไหนบ้างค่ะ...หรือหาซื้อได้กับเพื่อน Blog หรือเปล่า อยากอ่านจังค่ะ

อ๋อ! ขอบคุณที่ยังระลึกถึงเสมอค่ะ...ช่วงนี้อะไรก็วุ่น ๆ ไปหมดค่ะ...แต่ก็สบายดีค่ะ...ไม่เจ็บไข้ ตัวร้อน...

อ๋อ! วันที่ 8 มีนาคมว่าจะไปงานแต่งเพื่อนใน Blog คนหนึ่งค่ะ เพื่อนที่เคยแวะไปหาเขาใน Entry เก่า ๆ ที่เคยเขียนนั่นแหละ เขากำลังจะแต่งงาน...น่าตื่นเต้นชะมัด...เพราะการพบเจอของเขาน่าสนใจมาก ๆ

ไว้ไม่เกินสัปดาห์หน้าจะ Post เอามาให้อ่าน...
ไม่ได้มาซะนาน...เลยเขียนยาวซะงั้น...เผื่อไว้ Entry หน้าเลยจ้าาาาา...

ไปล่ะ...ราตรีสวัสดิ์
ความคิดเห็นที่ 81
ปราณชลี วันที่ : 22/02/2009 เวลา : 23.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/narapong-sak
  นัยน์ตา...มีตีน   ในตีน...มีแก่นชีวิต   

(0)
ตั้งใจมา 'อ่าน' และ 'ฟัง'
ก่อนหลับฝันถึงวัน 'พระจันทร์' ขึ้น ๑๓ ค่ำ
อิ่มสุขครับ !!
ความคิดเห็นที่ 80
แพรพันวา วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 23.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/eleven
แพรพันวา

(0)
เพิ่งไปเมืองโบราณมาเหมือนกันค่ะ

สวยมาก

มีความสุขน่ะค่ะ
ฝันดีค่ะ
ความคิดเห็นที่ 79
ภูผาน้ำฝน วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 14.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/augustrain
Into each life some rain must fall.

(0)

แวะมาสวัสดีค่ะ
มีความสุขกับทุกการท่องทาง
ใต้แสงดาว แสงจันทร์ และ แสงตะวันค่า
ความคิดเห็นที่ 78
กู่ วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 12.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/shadowy
 ขอบคุณค่ะสำหรับทุกถ้อยคำแห่งน้ำมิตร ขอบคุณจริงๆ   

(0)
เพลงเพราะจริงๆค่ะ


ภาพถ่ายสวยด้วย
ความคิดเห็นที่ 77
ละอองดิน วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 11.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LaOngDin
เมื่อหัวใจออกเดินทาง....ดอกไม้สองฝากฝั่งก็เบ่งบาน...อีกครั้ง

(0)
เพลงที่มอบให้มามันเป็นเพลงโปรด
และยังเป็นอยู่เสมอด้วยค่ะ
มีอะไรบางอย่างให้จดจำ
และบางครั้งก็ทำให้ใจหวนคิดถึง
แต่คอร์ดกีต้าร์ที่ให้มาเพียงครึ่ง
ที่เหลือนี่ให้ไปแกะเองใช่ป่าวค่ะ...

ขอบคุณเช่นกันค่ะ
หวังว่าจะรักษาสุขภาพให้สบายดี
ความคิดเห็นที่ 76
เพชรชมพู วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 09.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinkdiamond
                      

(0)
ตกลงวันนั้นได้แปลงร่างเป็นอุลตร้าแมนรึป่าวคะ ฮิฮิ
แอบถามมาว่า ก้อนหินพูดเป็นไงมั่ง เห็นบ่นงอแงว่ามะอยากขึ้นไปพูด
ก็ได้คำตอบมาว่าทำได้ดี ... น่ารักสมวัย ฮ่าๆๆ

แต่ยังไงก็อย่าลืมเซนต์หนังสือให้เค้าด้วยล่ะ ... ไม่งั้นมีเคือง




.
ความคิดเห็นที่ 75
พระจันทร์ วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 04.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sasithorn
เพราะเชื่อว่า...โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ...รู้หรือไม่รู้...เท่านั้นเอง

(0)
ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ

ถ้อยคำที่งดงามยิ่ง...
รำพันด้วยภาษาอันอ่อนโยนนัก....
ของก้อนหิน...


พระจันทร์
ความคิดเห็นที่ 74
วนา วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 22.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vana

(0)
ซาหวัดดีคนถือฆ้อนค่ะ

เรื่องเรียนน่ะ เรียบร้อยโรงเรียน "วนา" ไปแล้ว...เฮ้อ!!!

แต่ที่ไม่มีเวลาอัพบล็อคน่ะ...ก็เพราะงานมันรัดจนแกะไม่ออกเลยน่ะซีคะ

เนี่ยป่านนี้วนายังนั่งตัดต่อวีดีโออยู่เลย พรุ่งนี้ต้องไปเวียงจันทร์แต่เช้า...ป่านฉะนี้ยัง บ่ได้กลับไปรีดผ้าเลย

ไว้กลับจากเวียงจันทร์...แล้วจะอัพไม่อั้นเลยค่ะ

มีความสุขเสมอนะคะ..และขอบคุณที่ยังระลึดถึงกันเสมอ

วนาเอง
ความคิดเห็นที่ 73
เรือนข้าหลวง วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/banklangtung

(0)
มีบางอย่างบอกว่า
เธอไม่ใช่จะธรรมดา..ธรรมดา
ความคิดเห็นที่ 72
อธิฏฐาน วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 20.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sandstone
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

(0)
"...จากไปแล้วดังลมรำเพย โอ้ อกเอ๋ยไม่หวนกลับหลัง

ดั่งราตรีที่ลืมรุ้งราง ดุจดาวที่หลงฟ้ากว้าง

ดั่งทางที่ร้างสัญจร..."

.
.......
บางอย่างจากไปแล้ว แต่ความทรงจำดังเม็ดทรายที่ค่อยก่อตัวเป็นหินอันแข็งแกร่ง รอกาลเวลากัดกร่อนอีกครั้ง

มาบ้านนี้แล้วอยากจะเขียนอะไรที่มันลึกกว่าความคิดของตนเอง แต่เป็นไปไม่ได้ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 71
ชลัยรัญญ์ วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 17.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalairan

(0)
แสดงความยินดีอีกครั้งนะคะ
ความคิดเห็นที่ 70
แม่สีไฟ วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 15.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting

(0)
มะมีปัญญา นะคะ ไม่ใช่ ปัญหา

เอ!...ทำไมเราเป็นคนยังงี้หนอ...?

เฟอะฟะเป็นอาจินต์

ความคิดเห็นที่ 69
แม่สีไฟ วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 15.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting

(0)
ประเดี๋ยว คน"ยิ้มแย้มอย่างเยือกเย็นอยู่อย่างเยิ่นเย้อ "
จะกัดคอ "หมูก้อนหิน" ให้ดู อิ อิ

ช่วงนี้จนจัง มะมีปัญหาซื้อหนังสือของหมูก้อนหินอ่านง่ะ

รอลูกค้าคนนี้ก่อนนะ จัดพิมพ์ไปเท่าไหร่
คงยังไม่หมดใช่ป่ะคะ

ไม่สนใจของฟรีนะ จาบอกให้



หมดแรงไต่แสงดาว
ใครจะฉุดลากสักกี่คนดาวก็ยังอยู่แส๊น.....ไกล

(คนเริ่มอายุมาก เริ่มจะเฉื่อยน่ะค่ะ)

...

วันนี้อารมณ์ดีฮับ
เลยมาวิ่งเล่นบ้านก้อนหินรำพันจ้ะ
ความคิดเห็นที่ 68
ดินเดินทาง วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 15.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

(0)
"...เหม่อมองแล้วเมื่อไรจะมา

ห่วงหนักหนาว่าจะสับสน

ไต่แสงดาวกับใครกี่คน ไปเพื่อจะหลุดพ้น

หรือตั้งใจไปเหงา..."

.

...............................

รอลายเซ็น หนังสืออยู๊ คริคริ

ได้ยังอ่ะ เซ็นให้ สัก 1 กระดาษ เอ 4 ก้อได้นะ อิอิ
.......................................
ขอให้ความดีที่คุณทำนี้ ส่งผลให้ชีวิต
ของคุณพบเจอแต่ส่งที่ดีดีและผ่านพ้น
ปัญหาต่างๆไปได้อย่างสวยงาม
........................................
ชอบทั้งหมด...กอปลงาว่างในเม้นท์

ถ้าชีวิตจริง ทำได้อย่างนี้ก้อดีสินะ
ความคิดเห็นที่ 67
theeratatt วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 14.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier

(0)
เพิ่งได้หนังสือของคุณเมื่อวานนี้

คุณพรสิงห์มือซ้ายกรุณาซื้อมาฝากจากงานเปิดตัว
ถ้าว่างเมื่อไรจะรีบอ่านเลยครับ

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ
ความคิดเห็นที่ 66
อารมณ์ฝัน.. วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 14.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tiw24

(0)
สวัสดีค่ะ..
ความคิดเห็นที่ 65
BlueHill วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 14.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

(0)
กำลังสัมผัส"คนเคาะหิน"อยู่ครับ

ลีลาไม่เบาจริง ๆ
ความคิดเห็นที่ 64
ก้อนหินสีน้ำเงิน วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 23.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/marinestone
สองมือ  สองเท้า  หนึ่งสมอง  หนึ่งหัวใจ  รวมร้อยเป็นหนึ่งก้อนหินสีน้ำเงิน

(0)

สวัสดีค่ะพี่ชายใหญ่ของตระกูลอนุบาลก้อนหิน

ก่อนอื่นเลย + 1 ด้วยความประทับในถ้อยคำ ถ่วงทำนองของภาษากินใจจริง ๆ ค่ะ

เข้ามาอ่านงานเขียนของพี่ก้อนหินรำพันเมื่อใด ความอบอุ่น ความละมุนละไมของการใช้ภาษายังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง มาเอนทรี่นี้ยอดเยี่ยมอีกตามเคย กลิ่นไอของความอบอุ่นทั้งภาษา และเสียงเพลงมีให้สัมผัสไม่เบื่อเลยจริง ๆ ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 63
เพ็นนี วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 19.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thanisa
  สิ่งที่ทำแม้ถูกต้อง  แต่อาจไม่ถูกใจใครเลย. 

(0)

แค่อยากรู้..เธอยังไม่ลืมฉัน ...ขอบคุณที่เข้าไปเตือนความจำถึงบ้าน
อ่านอีกครั้ง..ก็ยังน้ำตาซึม..

เอ..เขามารำอะไรกันในบ้านนี้หน๋อ..

เพ็นนีกระบี่กระบอง

ความคิดเห็นที่ 62
เด็กหญิงหว่านกล้า วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 17.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/weed
V.-บทเพลงหัวใจของเด็กเดินทาง-.V : กลุ่มเขียนข้าว

(0)
หว่านกล้ารำแพน .
ความคิดเห็นที่ 61
เป๊ปซี่ วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 15.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

(0)
...ก้อนหินรำพัน...

...พระจันทร์รำพึง...

...เป๊ปซี่รำพัด...!!!
ความคิดเห็นที่ 60
เพลงฝน วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 15.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

(0)
แหะๆ คนเค้าชวนจิบแตออแต่เช้า
ก็แปลว่าจิบแตออไง ไม่มีไฮขวดเขียวเอี่ยว
แม้จะซื้อน้ำกระป๋องเขียวๆ มาตุนไว้เต็มช่องฟรีตแล้วก็ตาม

หลังจากใช้ร่างกายอย่างไม่ถนอมรักษามาหลายวัน
ก็ได้เวลาดูแลสุขภาพบ้างสิน่า

เย็นนี้ก็จะมีเมนูเพื่อสุขภาพอีก ชวนพี่สาวลูกป้า น้องสาวลูกน้า มาร่วมปาร์ตี้คนรักผัก

กินผักกินปลาเยอะๆ เผื่อจะฉลาดกับคนอื่นเค้ามั่งไง (ฮา)


ไปทำงานสักชิ้นละ หาตังค์มาซื้อผักซื้อปลา
ความคิดเห็นที่ 59
MeeMee วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 15.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/memoria
recall for Memory Episode II

(0)
หมูหินฯ

ขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่เกิดจาก "ร้านอาหารแห่งหนึ่งที่เสียงดังที่สุด" ย่านรามอินทรา

ขอบคุณน้ำเสียงที่เป็นมิตรยามได้พุดคุย
ขอบคุณสำหรับสิ่งเล็ก ๆ ที่มอบให้ในวันสำคัญที่ผ่านมา
ขอบคุณสำหรับมุมบางมุมของภาพ ภาพหนึ่ง หลังเจ้าหมีน้อยตัวนั้น

ภาพนั้น เดินทางมาจากที่แสนไกล ใครเห็นใครก็ชมว่าสวย คัดสรรให้ หมูหินเป็นพิเศษเชียวนะ จาบอกให้
มอบให้เป็นการขอบคุณในมิตรภาพอันน่ารัก ๆ ที่เกิดจาก บ้าน OK..และขอแสดงความยินดีกับความสำเร็จของหมูหินฯ คนเก่ง...จ้ะ



ความคิดเห็นที่ 58
mookie วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 14.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)
ฝากถาม คห.50

เอ่อ แล้วแบบว่า ถ้าหนังสือจำนวนหน้ามันหารไม่ลงตัว เหลือเศษอยู่หนึ่งหน้า มิต้องเอาหน้านั้นมาหาร 3 แบ่งกันบนกลางล่างอีกหรือ...

เฮ้อออออ
ความคิดเห็นที่ 57
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 10.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

(0)
ดีจังค่ะ ได้รู้ที่มาของบทเพลงนี้
ขอบคุณ คุณหมู ก้อนหินรำพันมากๆค่ะ
ที่นำที่มาของการแต่งเพลงนี้มาให้อ่านค่ะ
ความคิดเห็นที่ 56
จ่าจินต์ วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 08.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

(0)
เช้านี้ก่อนนั่งรถไปทำงานที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ..
ขอเขียนถึงหิน...ฉันเคยมีเพื่อนตำรวจชื่อหิน..
ความผุกพันชั่วลูกหลานกระมัง...
วันหนึ่งหินกับเมียไม่มีเงินติดตัวมาสักบาท..มาหาฉันที่พัก..เพื่อขอยืมเงิน...แค่ไม่กี่พันบาท..
จนวันนี้สิบห้าปีผ่าน...
ฉันผู้ลืมไปแล้ว..เพื่อนกับเมียของเพื่อนทำไมถึง
ได้ดีกับฉันมากมาย...วันนี้...
หากหินไม่เอ๋ยเรื่องเงินนั้น...ฉันก็ไม่รับรู้ความในใจ..
ของหินและเมียของเขา...
ทั้งๆที่เงินนั้นหินส่งคืนฉันมาแสนนาน..
ยามที่ขัดสน..เขาไม่มีใครเขาบอกมีเพื่อนอย่างฉันคนเดียว..ในโลกนี้เขาก็ภูมิใจแล้ว..อยากให้หินก้อนนี้หามิตรภาพให้เจอ...มิตรภาพที่จริงใจ..
ความคิดเห็นที่ 55
หนุมานชาญสมร วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 07.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

(0)
ภาพในงานทั้งหมดจะจัดเก็บไว้ให้ครับ ไว้เจอกันจะนำไปฝากนะครับ
ความคิดเห็นที่ 54
หนุมานชาญสมร วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 07.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

(0)
เมื่อไหร่จะได้มีโอกาส
ดูแลรูปเล่มในแนวนิยายบ้างครับ
เฝ้ารอ ...
ผลงานชิ้นตอไปของชายหนุ่มผู้มาก...
ความคิดเห็นที่ 53
ฅนผ่านทาง วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 14.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konphantang
ร่างไร้วิญญาณของคุณน้าผ่องพรรณนอนสงบนิ่งอยู่ในโลงศพหน้าเตาเผา หากไม่มีบรรยากาศของพิธีการแห่งความโศกเศร้า ก็คงไม่ต่างกับภาพการนอนหลับของผู้หญิงวัยเกษียณที่ยังมีเค้าความสวยให้เห็น..

(0)
กับสิ่งที่ตั้งใจทำและสำเร็จลุล่วง
คงไม่มีคำอื่นใดมากไปกว่าการแสดงความยินดี
และความรู้สึกที่มีให้กันที่ได้แสดงเอาไว้ในเอนทรี่
ที่ชื่อว่า "หิน.. ก้อนที่อ่อนนุ่มที่สุดเท่าที่เคยเจอมา"

มีความสุขกับสถานะที่เพิ่มเข้ามาอีก 1 สถานะนะครับ
ความคิดเห็นที่ 52
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 10.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

(0)

หวัดดียามสายนะครับ

ขอบคุณทุกท่าน..สำหรับกำลังใจ และรอยยิ้ม ยังยืนยันว่าจะต้วมเตี้ยมไปเยี่ยมถึงบ้านกันแน่นอน

ตอนนี้..ขออนุญาตตอบคำคุณพี่จ่าจินต์ (คห. 39-40) สักนิดนะครับ

หนังสือ "ยิ่งกว่าขุนเขา ตราบชั่วฟ้าดินสลาย" ของพี่ถนอม ไชยวงษ์แก้ว เป็นหนึ่งเล่มที่อยู่ในใจผมมานาน

ในคำนำ...เขียนไว้ว่า..หนังสือเล่มนี้ อาจชวนให้นึกถึงกาแฟแก้วแรกที่ได้จิบกลางแดดอุ่น ลมเย็นยามเช้าของต้นฤดูหนาว สบตาคนรักพร้อมสนทนาปัญหาที่ค้างคา

และปล่อยให้ธรรมชาติและเวลาทำหน้าที่เยียวยาทุกสิ่ง

ขอบคุณครับ กับ "แรงใจ" อันยิ่งใหญ่ที่ส่งผ่านมาจากพี่แพรจารุ ผมเอง ในฐานะ "นักอยากเขียน" ตัวเล็ก ๆ เคยอ่านงานของพี่เขาบางเล่ม รวมทั้งบทสัมภาษณ์ในนิตยสาร "สีสัน" เมื่อหลายปีก่อนด้วย ชื่นชมและชื่นชอบอยู่ห่าง ๆ มานาน

มีความสุขเสมอนะครับพี่จ่าจินต์... โอกาสดีดีคงได้ร่วมทางกัน และขยับมือเขียนไดอารี่ให้พี่สักทีนะครับ
ความคิดเห็นที่ 51
อะหนึ่ง วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 02.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

(0)
เส้นทางกลับบ้านสายเดิม
มันยังคงงดงามเสมอ

ยินดีกับหนังสือเล่มใหม่ครับ
หน้าตาปกเป็นเช่นไร จะไปอุดหนุนอ่าน

เพราะอ่านผ่านบล็อก (จอ) มันไม่ค่อยรื่นรมย์
เท่าหน้ากระดาษแบบเดิมๆ
ความคิดเห็นที่ 50
ทิพย์อาภา วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 19.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rpa

(0)
มางอน คห.44-45 และแม่ยกที่ชื่อพี่กลอน
แหม!!! อะไรๆๆๆๆๆก็ยกให้ก้อนหินฯ
เข้ามาเห็นแล้วอาการ wednesday child กำเริบบบบบ

.
.
เอ่อ...อ
หนังสืออารัยหง๊ะ
มีเล่มเดียวในโลก
เล่มนึงมีกี่หน้า หาร 3
แบ่งให้เท่าๆ กัน
ไม่งั้น งอนข้ามชาติ
ความคิดเห็นที่ 49
เพลงฝน วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 17.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hyacinth
   เรามีตาคนละดวง มีโลกคนละใบ และเราไม่ใช่คนเดียวกัน จึงมีชุดความจริงต่างกันก็เท่านั้นแหล่ะ 

(0)
"อย่าพูดดถึงความรักเลย
ฉันเคยได้ยินคำนี้มาก่อนแล้ว
มันหลับอยู่ในความทรงจำของฉัน
และฉันจะไม่รบกวนการหลับ
ของความรู้สึกที่ได้ตายไปแล้ว"
.
.
.
เมื่อความรู้สึกที่เคยตาย
ฟื้นคืนกลับมาใหม่
ฉันพบว่า...หัวใจยังคงเป็นอวัยวะที่ซื่อสัตย์ที่สุดเช่นเดิม
มันไม่เคยจารจำความเจ็บปวดครั้งก่อน

วานเย็นระหว่างเดินทางจากหาดใหญ่สู่เมืองกรุง
บนความสูงของเครื่องบินช่วงย่ำค่ำ
เมื่อมองก้มไปฉันเห็นคล้ายดาวบนดินส่องสว่างนำใจคนเดินทางให้คิดถึงบ้าน
หากเมื่อเงยหน้ามอง บนท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม
ดาวศุกร์พลันปรากฎตนส่องสว่างใกล้ยิ่งกว่าเคยใกล้
น้ำตาฉันรินไหลเงียบๆ จากความรู้สึกไม่อาจไปถึงดาวดวงใหญ่
และไม่อาจคืนกลับไปยังที่ที่จากมา
ความคิดเห็นที่ 48
anytime วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 17.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anytime

(0)
ได้อ่านเม้นท์ทรงคุณค่า คห.44, 45
น้ำตามันพาลจะไหล
อบอุ่นจริงๆ ป้ามุกกี้

ป้ามุก I love you
ความคิดเห็นที่ 47
anytime วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 17.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anytime

(0)
อบอุ่นหัวใจยังไงบอกไม่ถูก เม้นท์ไม่ออกน่ะค่ะ
ไม่รู้จะเม้นท์ยังไงดี ที่จะเป็นเม้นท์ที่ทรงคุณค่า
แต่รู้สึกยินดี อบอุ่น และภูมิใจแทนมากๆเลย

ไม่มีสิ่งใดจะมอบให้
นอกจากกำลังใจจากฉัน
หนทางข้างหน้าที่ต้องฝ่าฟัน
ขอให้เธอมุ่งมั่นอย่างตั้งใจ
อย่าท้อถอย
ฉันคนนี้จะคอยเป็นแรงใจให้
เหน็ดเหนื่อยอ่อนล้าสักเท่าใด
จงเข้มแข็งเข้าไว้อย่ายอมแพ้


เริ่มเปิดอ่านหนังสือของฝากจากป้ามุกแล้วค่ะ เพิ่งทราบว่าเราก็เป็นเพื่อนกันจริงๆเลยเนาะ เกิดปีเดียวกันเลย
ความคิดเห็นที่ 46
เพ็นนี วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 16.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thanisa
  สิ่งที่ทำแม้ถูกต้อง  แต่อาจไม่ถูกใจใครเลย. 

(0)
มีความสุขที่ได้เข้ามาอ่าน

ไม่แปลกเลยที่ใครๆต่างชื่นชม ก้อนหินที่อ่อนนุ่มก้อนนี้

ภาษาสละสลวย งดงาม

ชื่นชมค่ะ
ความคิดเห็นที่ 45
mookie วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 16.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)
อ้อ ลืมขอบคุณเรื่องราวในเมล์ ที่ถ่ายทอดให้ได้อมยิ้มไปด้วย... คุณพ่อคงปลื้มใจแย่ที่ก้อนหินฯ เป็นตัวแทนของหนึ่งความฝันของท่าน...

พี่รู้สึกดีมากนะ ที่ได้มีโอกาสเห็นครอบครัว (ใหญ่) ของก้อนหินฯ พร้อมหน้าพร้อมตาในวันงาน...

จะมีความภาคภูมิใจใด ยิ่งใหญ่ไปกว่าเมื่อมองหันหลังกลับมา แล้วได้เห็นครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา ยิ้มรับ และยินดีปรีดาไปกับความสำเร็จของเรา....

ถึงแม้มันจะเป็นความสำเร็จเล็กๆ ในสายตาของใคร แต่สำหรับครอบครัว มันยิ่งใหญ่เกินกว่าจะบรรยาย...

พี่ยินดีกับก้อนหินฯ ด้วยจริงๆ ... ครับ
ความคิดเห็นที่ 44
mookie วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 15.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)

มาสวัสดีกันอีกครั้งครับ คุณน้องก้อนหินฯ ผู้เงียบงัน... หลังจากที่เมื่อวานมาวิ่งเล่นป่วนบ้านเค๊าซระ

ในที่สุดเราก็ได้เจอกัน (เสียที) ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ของการพบกัน แต่การพูดคุยกันผ่านหน้าบล็อกมาเป็นระยะเวลายาวนานนั้น ทำให้การพบเจอกันเป็นครั้งแรกของเรา ไม่รู้สึกเก้อเขินแต่ประการใด (พี่รู้สึกอย่านนั้นนะ ไม่รู้ว่าก้อนหินฯ รู้สึกเหมือนกันหรือเปล่า)

ก่อนเดินทางไปงานคุณแตร้วส่งของที่ระลึกฝากไปยังพี่เก๋ (รีเวอร์) น้องเรนนี่ส่งของที่ระลึกฝากมากับพี่ พี่กับพี่เก๋ก็เลยคุยกันว่า จะมีอะไรเป็นกำลังใจให้น้องกันดี...

ในที่สุดพี่เก๋ก็ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว มอบหนังสือที่มีเพียงเล่มเดียวในโลก (เพราะเล่มอื่นไม่รู้กระจัดกระจายไปอยู่ ณ ที่แห่งใดบนโลกใบนี้กันบ้าง) ให้กับก้อนหินฯ พี่อ่ะนะ ได้แต่รับฟังน้ำยายไหย๋ ถามแกไปคำว่า "แล้วเค๊าอ่ะ" พี่เก๋งึมงำตอบว่า "ช้านว่าแว้ววว" แกถามพี่ว่าจะถ่ายเอกสารให้ เอามั๊ย พี่บอกไม่อาวหรอก แต่ขอเจ๊อย่าง อย่าห่อมานะ ขอให้เค๊าได้หยิบ ได้จับ ได้สัมผัส ได้เปิดดู ได้รู้ ได้เห็น ก็เป็นบุญตา บุญใจ แระล่ะ

ส่วนพี่ ก่อนที่จะเดินทางไปร่วมงานพี่ได้แวะไปหาอาซ้อแฟนเฮียกมลหนุ่ม เพื่อเอาอารัยอาหย่อยๆ ไปให้รับประทาน พอดีมีร้านดอกไม้อยู่ข้างๆ ร้านอาซ้อพอดี เดินเข้าไปดูก็เห็นดอกไม้ช่อนี้ (ดอกไม้อร่อยๆ ของหลานๆ) ตอนที่พี่เห็น พี่ก็รู้สึกเหมือนหลานๆ เหมือนกัน (ในฐานะคนรักช็อกโกแลต) และที่สำคัญ มันเป็น "สีส้ม"....

เล่าให้ฟังเฉยๆ บางเรื่องบางเหตุการณ์เมื่อมันมีที่มา เวลาเรานึกถึง เราก็จะรู้สึกเป็นสุข ไม่ต่างอะไรกับการเดินทางของตัวหนังสือของก้อนหินรำพัน ที่มาจนถึงวันนี้ เวลาก้อนหินฯ นึกย้อนกลับไป พี่ก็คาดว่าจะต้องอมยิ้มได้ในหลายๆ ครา และ ท้ายนี้ อยากจะขอบคุณที่สุด ที่ให้เกียรติมีชื่อพี่ อยู่บนหนังสือในตอนท้าย ทั้งๆ ที่พี่ ไม่ได้ทำอะไรให้ก้อนหินฯ สักอย่างเดียว... ขอบคุณสำหรับตัวหนังสือดีดี และคอมเมนท์ทรงคุณค่า ที่มีให้กันเสมอมา...

ความคิดเห็นที่ 43
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 13.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

(0)
เหมือนสายน้ำ ไหลผ่าน.......

และอ้อยอิ่ง ไม่ยอมจากลา.....

...... มาบ้านก้อนหินรำพันเมื่อไหร่


.... ได้ทั้งความรู้สึกอบอุ่น

และมีความสุขกับอักษรทุกตัวที่ได้อ่านคะ
ความคิดเห็นที่ 42
ปุณณดา วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 12.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonnada

(0)
อ้าวพิมพ์ผิด..มาแต่วันค่ะ
ความคิดเห็นที่ 41
ปุณณดา วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 12.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonnada

(0)


ยินดีด้วยเช่นกันนะค่ะ
เป็นอีกวันดีๆ ที่จะระลึกถึงตลอดไป

ปล.อืมมม แม่ยกจากหนองคายแกมาแต่ใันเลย 555
แซวเล่นนะเจ๊..
ความคิดเห็นที่ 40
จ่าจินต์ วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 12.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

(0)
อยากให้นายได้เจอพี่ถนอม.แฟนพี่แพรจารุ...
ด้วยกันสักครั้งหนึ่ง...เมื่อนายจะเดินบนถนนสายอักษร..
อยากให้นายได้อ่านความคิดถึงและดอกเบญจมาศ..
อยากให้นายได้อ่านรักใครคนหนึ่ง..และถูกรัก...
อยากให้นายได้อ่านกับความอาดูร..ที่สูญสิ้น..และอีกนับสิบๆเรื่องของพี่ถนอม...
พี่ถนอมนักร้องกีตาร์ตัวยง..ที่เขียนถึงนายนี้...
มันยังกรุ่นรอบกายพี่อยู่เลย...บนหุบเขาผาแดง..
กับเสียงบทเพลงรางวัลแด่คนช่างฝัน..ที่พี่ถนอม..
ร้องให้พี่ฟัง..มันน่าจะเป็นนาย...ถ้าโลกมันกลมอาจะเดินไปด้วยกัน...กับมาลา..คำจัทนร์กวีซีไรซ์...เพื่อนรัก...
ของพี่ถนอม..ที่จะพาไปรู้จัก..และขอลายเซ็นต์....
ความคิดเห็นที่ 39
จ่าจินต์ วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 12.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

(0)
กลับมาจากดอยเชียงดาว.เอาดอกเสี้ยวบานมาฝาก...
บางทีถนนสายนี้มันอาจจะยากเกินที่จะตอบ...
ถึงอย่างไร..ดอกจานที่บ้านเกิดมันสวยงาม
กว่าที่ไหนไหน...ดอกจานที่ศรีเทพบ้านฉัน...
ก็คงสวยไม่ต่างที่บ้านบุรีรัมย์ของนายหรอก...
..อยู่ที่ว่าแผลอันนั้นมันสร่างซาไป
จากหัวใจเราหรือเปล่า...ยังเป็นกำลังใจให้เสมอ..
บางทีคำพูดมากมายมันก็สู่ลงมือทำเพียงครั้งเดียว
ไม่ได้หรอกก้อนหินเอ๋ย...
ความคิดเห็นที่ 38
anew วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 11.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/onew

(0)
ขอบคุณค่ะ ได้อ่รมณ์ไปอีกแบบ
ความคิดเห็นที่ 37
ChaiManU วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 10.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

(0)
กระทั่งถึงวันเสาร์ที่ ๗ ก.พ. ความรู้สึกก็พลันสับสนปนเป
ระหว่างเบิกบาน เริงร่า ประหม่า และขัดเขิน

มิน่า ถึงหล่นคำว่า "ผมเองก็ว่าจะไม่มาแล้วเหมือนกัน"
ความคิดเห็นที่ 36
วนา วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 10.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vana

(0)
สวัสดีหลังวันแห่งความรักค่ะ...คุณก้อนหิน

อ่านเอนทรีนี้ด้วยความรู้สึกเหมือน...นอนแช่น้ำในธารธรรมชาติ...มันไหลละเมียดและนุ่มลึกจริง ๆ ค่ะ

อบอุ่นในความรู้สึกตามไปด้วยนะคะ...เขียนได้ดีเช่นเดิม

ขอบคุณความรู้ทางประวัติศาสตร์ที่แทรกผ่านอารมณ์ และความรู้สึก...ศรีเทพ...เมืองท่า ทวารวดี

ยินดีกับความสำเร็จด้วยค่ะ...แม้เล่มหนึ่งยังไม่ได้มาครอบครอง...แต่วนาหวังว่าจะมีเล่ม 2 3 4....ตามมานะคะ

มีความสุขเสมอค่ะ...และขอให้ได้ลงหลักปักฐานสมใจคุณแม่ไวไวนะคะ
ความคิดเห็นที่ 35
แม่สีไฟ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 22.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting

(0)
แวะมาส่งยิ้มค่ะ



ความคิดเห็นที่ 34
phithak-P วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 22.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phithak-P

(0)
อืมม!ความรู้สึกรู้สาคงไม่แตกต่างจากท่านผู้อ่านคนอื่นๆเท่าไหร่นัก
ละเอียดอ่อนร้อยละมุนเหลือเกิน
อืมม!เชื่อล่ะว่าเราต่างเป็นคนนิ่งๆอายๆเหมือนกัน ฮา ฮา.. โดยเฉพาะค่ำคืนนั้นที่นั่งตรงไหนก็ยินยอมที่จะนั่งอยู่ตรงนั้น(จนถึงเช้า ฮา)

ปล.จากหัวข้อที่อยากได้หนังสือเล่ม"เดียวดายฯ"ของพี่เรืองรอง(เมื่อหลายๆเดือนก่อนโน้น)บัดนี้เพิ่งได้มาครอบครองแล้วหลายเล่ม และยินดีแบ่งปัน(ส่ง)มาให้ตามคำสัญญาขอ-รับ

ไปล่ะคร้าบบบ! ขอบคุณครับ
หาดใหญ่ ปรู๊น ปรู๊น น น น น น....
ความคิดเห็นที่ 33
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 22.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

(0)
คห.32 เม้นต์ไม่ออก

เพราะทึ่งกับความงามของพระจันทร์รำพึง
ที่วันนี้งามอย่างมีคุณค่า
งามไม่เกรงใจใคร
งามแบบพระจันทร์รำพัน...

ฟ้าให้มีจันทร์ประดับ ใยต้องให้เจี๊ยบมาประชัน

555

ขออนุญาตนอกเอนทรีสักนิด เพราะอ่านแล้วก็เม้นต์ไม่ออกเหมือนกัน
ความคิดเห็นที่ 32
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 21.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

(0)
อ่านจบแล้ว....
แต่โนคอมเมนต์
มันอึ้งตั้งแต่โกวเล้งแระ
เอาว่า..ชอบ
ความคิดเห็นที่ 31
วาริท_วิมล วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 21.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waritwimol
Right to Respect

(0)
"แผ่นดินกว้างกว่า พาเราห่างกันแสนไกล..."

แต่ "แรงใจ" ที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ทางฟิสิกส์...ผมว่ามันรู้สึกได้และส่งถึงได้นะครับ ....

ชอบลีลาวดีที่ร่วงคว้างลงดิน ทุกรูปครับ

งดงาม

คิดถึงเมืองลาว....
ความคิดเห็นที่ 30
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 21.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
แม้ว่าจะไม่มีโอกาสได้แวะไปทักทาย
แต่เชื่อมั่นว่า กำลังใจฝากสายลมไป
คงจะได้รับ

แวะมาชื่นชมด้วยจริงใจอีกครั้งน่ะครับ
ความคิดเห็นที่ 29
ต้นฝ้าย วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 21.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

(0)

ก้าวแรกบนเส้นทางมักเป็นก้าวที่ยากเสมอ...

แต่ก้าวแรกของเส้นทางอักษร ได้แสดงตัวตนไปแล้วที่แดนดินแห่งหินสามก้อน(โป่งก้อนเส้า)...ก้าวต่อๆไปคงมีอุปสรรคน้อยลง...ผมเชื่อเช่นนั้น

แต่ก้าวแรกของการสานต่อคำพูดนี้ "ลงหลักปักฐานได้แล้วมั้ง หลาน ๆ โตจนตัวจะเท่าอาหมดแล้ว"
ไม่รู้จะยากเหมือนเส้นทางอักษรหรือเปล่า...
.
.
.
นำรูปดอกจานจากโป่งก้อนเส้ามาเป็นกำลังใจให้สำหรับสานฝันของแม่ครับ...
ความคิดเห็นที่ 28
ปวิภา วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 20.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pavipa
ปวิภา วัฒนวราสิน...@ บูชาคนดี...ไว้เชิดชู...แผ่นดินไทย @ 

(0)

ยินดีด้วยนะคะ...สำหรับใจ...ที่ยิ่งใหญ่
ความคิดเห็นที่ 27
ทิพย์อาภา วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 19.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rpa

(0)
มาเจิม ไม่ทัน
ขอมาร่วมแสดงความยินดี...อีกครั้ง
.
.
"ท่องทางใต้แสงดาว...จาก “ศรีเทพ ถึง โป่งก้อนเส้า”
ญาตมิตรคับคั่ง
แม่ยกก็มา
พี่ยกก็มา
เพื่อนอุ้มก็มา (ฮา)
ครื้นเครง... ครื้นเครง
ความคิดเห็นที่ 26
plejang วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 19.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plejang
::  Plejang  ::  + + ... ข อ ใ ห้ รั ก จ ง เ จ ริ ญ ....+ + ::

(0)
สวัสดีคะ....

อืม...เขียนได้ดี..สมกับที่หลาย ๆ คนพูดถึง...

เค้าถึงเรียกได้ว่า พรสวรรค์ส่วนบุคคล...ชื่นชมในงาน..

ภาพประกอบก็สวย.....

แวะมาทักทายและสวัสดีค่ะ..

เปิ้ลจัง

PS... ขอให้หนังสือขาย ดี ๆ นะคะ ....ไว้จะไปขอลายเซ็นต์ อิอิ
ความคิดเห็นที่ 25
เจ้าอารมณ์ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 18.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimeiei
http://www.jaoarom.com

(0)
การเวลาที่ผ่านไป

บาดแผลที่ไร้ร่องรอย

การเดินทางที่ช้าลง

ลงหลังปักฐานสิ่งที่แม่ต้องการ

เรียบเรียงเป็นอักษรได้งดงามค่ะ

ชื่นชมและขอส่งกำลังใจให้นะคะ



ความคิดเห็นที่ 24
น้ำทะเล วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 18.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soda
เ พ ร า ะ พี่ เ ป็ น พี่ ... ที่ ... ว่ า ง เ ป ล่ า 

(0)
เมื่อไหร่ เจ้าของหนังสือ
จะลงลายเซนให้เราบ้างน๊อออออออ
ความคิดเห็นที่ 23
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 18.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

(0)
สำหรับรินไม่คิดค่าหนังสือ
คิดแค่ค่าจัดส่ง 150 บาท
บวกค่าที่ปรึกษาอีก50
เป็น200
พิเศษเฉพาะรินคนเดียว ดีแมะ
ความคิดเห็นที่ 22
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 17.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinn

(0)
เผื่อครูเจี๊ยบ จะไม่คิดค่าหนังสือ 55++
ความคิดเห็นที่ 21
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 17.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinn

(0)
รูปครูเจี๊ยบ ในบ้านนี้สวยอ่ะ

ง่ะ..เม้นท์ไม่เกี่ยวกะเอนทรี่จิเนี่ย
ความคิดเห็นที่ 20
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 17.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

(0)
"เพราะแม้เราไม่มีโอกาสได้ร่วมทางกัน

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะมอบความรักให้แก่กันไม่ได้

เพราะความรักย่อมเกิดขึ้นได้กับทุกคนที่มี....หัวใจ "

ชอบประโยคนี้ของคุณหมอ เลยนำมาฝาก
http://mantadoctor.multiply.com/photos/album/104
ความคิดเห็นที่ 19
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 17.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

(0)



ความคิดเห็นที่ 18
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 17.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

(0)
เพลงนี้เพราะจัง
ความคิดเห็นที่ 17
riverpoem วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/riverpoem
สุดมือสอยก็ปล่อยมันไป

(0)
หวาน .... จัด

จนเม้นต์ ไม่ออกเลยล่ะ จะบอกให้

เมื่อไหร่ จะได้ร้องเพลงนี้

"ให้เป็นเหมือนดังตะวัน
จากกันแล้วยังหมุนเวียน
กลับมา กลับมา...
หากชีวิต เผชิญ กับโชคชะตา
ให้วันเวลา "บ่ม" เธอขึ้นมาสู้มัน"

กลับมาใหม่ แน่ๆ ....
ไปธุระ แป๊บนุง
ความคิดเห็นที่ 16
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

(0)
เลื่อมลายชีวิตหลายปีบนหนทางจร...เขาคงไม่มีทางรู้ซึ้ง

หากว่าไม่ได้เดินทางกลับบ้านเกิดพร้อมพ่อ-แม่ และญาติมิตรในวันนี้

ว่าดอกจานแห่งไหน ก็ไม่มีทางงดงามเท่าที่ท้องทุ่งถิ่นเดิม

และไม่มีจันทร์ดวงใด จะกระจ่างฟ้าเท่ากับพระจันทร์เหนือหลังคาบ้านเกิด

.

เขาเผลอยกมือขึ้นลูบรอยแผลบนแก้มซ้ายของตัวเอง

และพบว่ามันเลือนลงสิ้นไปนานแล้ว

ในความวูบไหว...เขาลองขยับเลื่อนนิ้วไปเปิดอ่านข้อความยินดี..อีกครั้ง

จากเบอร์ที่ไม่คุ้นตา แต่ทว่ากับคำลงท้าย...เขากลับจำชื่อนั้นได้ขึ้นใจ


วันนี้อ่านจนจบได้ เพราะก๊อปปี้ไปใส่เวิร์ดแพดก่อน
ชอบสองพารากราฟข้างบนจัง
สงสัยก้อนหินอยากลงหลักปักฐานบ้างแล้วมั๊ง
ความคิดเห็นที่ 15
mookie วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)
แบบว่า .... ฉงฉัย...


“ลงหลักปักฐานได้แล้วมั้ง หลาน ๆ โตจนตัวจะเท่าอาหมดแล้ว”


ทำไมไม่ตอบคุณแม่ แบบเดวกับที่ตอบจ่าจินต์ ...
ความคิดเห็นที่ 14
mookie วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)
เมล์ก็อยากจะตอบน้อง เอนทรี่ก็อยากจะเมนท์...

เฮ้ออออ ไปตั้งหลักก่องน้า เด๋วค่อยมาใหม่

ความคิดเห็นที่ 13
anytime วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anytime

(0)
ติดไว้ก่อนคุณหมู เดี๋ยวพรุ่งนี้มาใหม่นะคะ
ขอปั่นงานตรงหน้าก่อน

ยินดีด้วยนะคะกับความสำเร็จก้าวแรก ขอให้มีก้าวต่อๆไปนะคะ
ความคิดเห็นที่ 12
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

(0)
อ้าวเด็กๆจ๊ะ
เล่นกันไปก่อน
ซักหกโมง
ไปที่บล็อกด้วย
จะขายหนังสือ
ความคิดเห็นที่ 11
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

(0)
ตกลงจะยกกันไปหนาย
ก้อนหินน่ะหนักเน้อ
วางๆเห๊อะ
ความคิดเห็นที่ 10
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

(0)
คห. 5
เล่นซะแล้ว
ขอเปลี่ยนเป็นเพื่อนอุ้ม ได้ป่ะ
ความคิดเห็นที่ 9
mookie วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)
โถ่ โถ ๆ ๆ ๆ ๆ

อาแอน คห.5 น้องยกเค๊าก๊ะมา
ความคิดเห็นที่ 8
anytime วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anytime

(0)
ขอโทษค่ะครูเจี๊ยบตั้งใจแซวพี่มุกกี้
ความคิดเห็นที่ 7
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

(0)
แปลว่า ยังมีชีวิตอยู่
แต่ยังไม่อ่าน
ความคิดเห็นที่ 6
mookie วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)
เจ๊.... อ่านจบแล้ว เมนท์ไม่ออกอ่ะ เอางัยดีเนี่ย ขอคำปรึกษาหน่อย
ความคิดเห็นที่ 5
anytime วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anytime

(0)
แต่คนนี้พี่ยก
V
V
V
ความคิดเห็นที่ 4
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

(0)
ความคิดเห็นที่ 3
mookie วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)
55555 แม่ยกมา
V
V
V
ความคิดเห็นที่ 2
riverpoem วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/riverpoem
สุดมือสอยก็ปล่อยมันไป

(0)
จุ๊บส์
ความคิดเห็นที่ 1
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 16/02/2009 เวลา : 16.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

(0)
ตามมาอ่านด้วยความชื่นชม...
สวัสดีและขอบคุณครับ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน