• Katig
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tignakhon@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2011-05-31
  • จำนวนเรื่อง : 9
  • จำนวนผู้ชม : 12737
  • ส่ง msg :
  • โหวต 1 คน
จากจรดทรายสู่ชายเล
เรื่องเล่าจากดูไบถึงปาปัว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/MemoryFromDubaiToPapau
วันจันทร์ ที่ 6 มิถุนายน 2554
Posted by Katig , ผู้อ่าน : 1646 , 12:35:51 น.  
หมวด : อาหาร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน Surakant โหวตเรื่องนี้

ลูก...ใจแตกหนีโรงเรียน....แถมขอเปลี่ยนสัญชาติ


       ในขณะที่ผมเดินจับจ่ายใช้สอย หาผัก หาปลา เพื่อประทังชีวิต ตลาดบนเกาะหนึ่งของปาปัวฯ ที่ห่างไกลกับแนวความคิดใหมๆ  และเทคโนโลยีสมัยใหม่ ชีวิตหรูหราบรแสงสี ความสมถะบนเกาะอย่างหนึ่ง คือการรับประทานผัก และผลไม้ อาหารหลักคือ มัน และถั่วลิสง โดยเฉพาะถั่วลิสงดิบ ที่เดินรับประทานกันเป็นขนมขบเคี้ยว ไม่ว่าจะเป็นวัยรุ่น ลูกเด็ก เล็กดำขนาดไหน หนุ่มน้อย สาวใหญ่แค่ไหน นิยมมาก ผมเองอยากหลิวตาตาม แต่ทานไม่ไหว กลัวท้องอืดเรอบูด เคี้ยวไป พูดไป ทักทายกันตามวิถีธรรมชาติที่ไม่ต้องปรุงแต่งมากมาย  บดถั่วไปพร้อมกับการเจรจา ให้แป้งขาวที่เกิดจากการบดอัดของฟัน ทำให้มีสีขาว ยิ้ม หรือพูดจะมีเสนห์ในรูปแบบฉบับของพวกเขา.....ให้ดีให้น้ำแป้งกระเด็นโดนคนข้างๆ จะยิ่งเป็นแสดงออกว่า รักกันจริง....หรืออร่อยจริง...

              ดึงไปนอกเรื่อง...ต้องการปรุงแต่งเพื่ออยากให้มีสีสรร และเกิดภาพไปกับผม... ตลาดที่ว่าเป็นตลาดโก้งโค้ง  แบกะดิน  แบบธรรมชาติ ติดชายทะเล ผมเลือกซื้อที่มีให้เลือกนับชนิดได้ และบังเอิญวันนี้ เดินไปเจอผลไม้ชนิดหนึ่งยังไม่รู้ว่าจะตั้งชื่อว่า...ลองหยิบขึ้นมาลองพินิจดู  หวังว่าจะรีบชิมเจ้าให้รู้แน่ว่าเป็นอะไร  รีบควักเงินจ่ายในทันใด เด็ดเจ้าออกจากพวง ใช้มือหยิกหวังให้อาภรณ์ที่ห่อห่ม หลุดออกมาหวังชมเนื้อใน สองมือสองเล็บหยิกกะแย้ม แต่กลับไม่ปริพริ้มให้เห็นเลยนี้กระไร  เจ้าของผู้นำเจ้ามาขาย คงจะอายต่อการกระทำของเจ้าที่ดื้อดาน หรือการกระทำของเราที่พยามใช้ความรุนแรงขัดขืนเจ้า จึงรีบคว้ามีดมาหวังให้ตายเป็นแน่แท้ (ที่นี้จะพกมีดใหญ่แบบมีดถางป่า พกกันติดตัวเวลาไปไหนมาไหน) ดึงเจ้าไปจากเราแล้วหั่นลงบนตัวเจ้า อาภรณ์ที่ติดตัวมา หลุดร่วงออกมา เนื้อในที่ปกปิดมานาน โชว์ให้เห็นเป็นสีขาวนวล เมื่อตกอยู่ในมือเราจึงไม่รอช้า รีบให้ลิ้นชิมรส และฟันหน้าอันทรงพลังของเรา ดึงเจ้าหลุดจากอาภรณ์ชิ้นสุดท้าย หวังว่าจะหวานมัน จนลิ้นพันผัว ที่กลับกลายตรงกันข้าม เจ้าช่างเปรี้ยว เคี้ยวไม่ลง เนื้อเจ้าเกาะแน่น กับเม็ดใน ไม่ว่าจะดึงจะรั้งอย่างไรไม่ยอมหลุดออกมา  ได้แต่อมๆ แล้วดูด ชิมรดน้ำจากตัวเจ้า และความโมโห จึงกัดอย่างรุนแรง เพื่อหวังดูเม็ดใน ปริออกมากลายเป็นเม็ดเงาะนี้เอง.......

ได้สอบถามไป.....จึงได้รู้ว่าเป็นเงาะชนิดหนึ่ง ไม่มีผม ไม่มีขน ผมกุด หรือหยิก ติดหนังเปลือก พัฒนาสายพันธ์มาอย่างไรไม่รู้  จึงออกมาเป็นสายพันธุ์ชนิดนี้  ไม่มีเจตนาจะลบลู่หรือพาดพิงแต่อย่าง ผมนึกถึงคนท้องถิ่นที่มีผมหยิก และติดหนังศีรษะ เงาะสายพันธุ์นี้คงพัฒนาตามกลุ่มคนเพื่อให้มีความกลมกลืนตามสภาวะแวดล้อมที่เป็นอยู่....ซึ่งอาจจะมาจากเงาะบ้านเรา หรือถูกผสมผสานกลายเป็นเงาะท้องถิ่น แต่ไม่รักดีไม่ยอมไปโรงเรียน....และยอมเปลี่ยนสายพันธุ์ หรือสัญชาติ ตามที่เห็นนั้นแหละ......เรื่องเป็นเช่นนี้เอง....ส่วนอื่นๆ บนพื้นโลกอาจจะมี แต่ที่นี้เป็นครั้งแรกของผมได้รู้จักกัน เจ้าเงาะนิโกร...(คำนี้ไม่ได้เป็นการเย้ยหยันนะครับ แต่ต้องการให้เข้ากับบรรยากาศ เท่านั้น).........






อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Katig วันที่ : 07/06/2011 เวลา : 10.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MemoryFromDubaiToPapau

ขอบคุณครับ แล้วจะนำมาเสนอครับ ส่วนเรื่องรดชาดหนักไปทางเปรี้ยวและไม่ร่อนเหมือนเงาะบ้านเราครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Katig วันที่ : 07/06/2011 เวลา : 10.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MemoryFromDubaiToPapau

ขอบคุณครับ แล้วจะนำมาเสนอครับ ส่วนเรื่องรดชาดหนักไปทางเปรี้ยวและไม่ร่อนเหมือนเงาะบ้านเราครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
หญิงหลิง วันที่ : 06/06/2011 เวลา : 22.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ruanglao

หน้าตาแปลกดี ตอนแรกคิดว่าเป็นลิ้นจี่ กลายเป็นเงาะไม่งามแงะไปได้
มีทุเรียนพันธ์ดั้งเดิมด้วยมั้ยคะ อยากเห็น
เขียนเยอะๆนะคะจะคอยอ่าน น่าสนใจดีมีอะไรแปลกๆ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Surakant วันที่ : 06/06/2011 เวลา : 17.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ThailandBest
 อ ยู่ เ มื อ ง ไ ท ย  ส บ า ย ที่ สุ ด ใ น โ ล ก

คงกินง่ายดี อร่อยป่าว

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน