• Nutcha
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nutchanath.tipk@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-03-25
  • จำนวนเรื่อง : 22
  • จำนวนผู้ชม : 46985
  • จำนวนผู้โหวต : 72
  • ส่ง msg :
  • โหวต 72 คน
เพื่อนใหม่ต่างแดนมากด้วยน้ำใจ

SAN & Dat You are my mind.

View All
วันจันทร์ ที่ 1 มีนาคม 2553
Posted by Nutcha , ผู้อ่าน : 1784 , 20:07:48 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ภาคต่อจากลี่เจียงค่ะ

การเดินทางแสนง่ายเดินทางโดยรถบัสจากลี่เจียงไปแชงการีล่า ระหว่างทางเป็นหุบเขาน้ำแข็งสลับกับท้องทุ่ง มองลงไปเบื้องล่างเป็นเหวทุกที่มีแม่น้ำไหลผ่านตลอดทาง อุณภูมิเริ่มเย็นมากขึ้นเนื่องจากพื้นที่อยู่กลางหุบเขา แม้ระยะทางจะไม่ไกลแต่เพราะเป็นหุบเขาและถนนเป็นแบบเลนเดียว จึงใช้เวลาพอประมาณ คิดแล้วก็ 5 ชั่วโมง

ธรรมชาติของแชงการีล่าคงความสงบและกลิ่นไอของวัฒนธรรม เมื่อรถถึงสถานีขนส่งเราจึงต่อเท็กซี่ไปยังกู่เฉิงเพื่อหาที่พัก กู่เฉิงของที่นี่เล็กกว่าลี่เจียง สงบไม่วุ่นวายนัก ที่พักคืนเเรกเป็นสไตล์ทิเบตห้องพักสะอาดตา ห้องน้ำก็ดี อากาศคืนนี้หนาวเหน็บอุณหภูมิ -7 องศา ทำเอาเท้าชาเดินแทบไม่ออก การหาอาหารรับประทานสะดวกและประหยัด ผักกรอบๆ และอาหารอร่อยๆ ถูกปากยิ่งนัก

วันถัดมาตื่นแต่เช้าเพื่อเอาสัมภาระไปเก็บยังที่พักอีกที่ซึ่งมีฮีทเตอร์ในห้อง ราคาที่ 600 บาทเท่ากับคืนแรก ห้องเป็นแบบฝรั่งมีเตาผิงตรงกลางบ้าน สายๆจึงออกเดินทางไปยังวัดโปตาลาน้อยที่มีสถาปัตยกรรมแบบทิเบต เราใช้วิธีการนั่งรถเมล์สาย 3 บนรถได้พบกับคนที่แต่งกายแบบทิเบตซึ่งมีอัฒยาศัยดี ยิ้มแย้มตลอด

จนสุดสายจึงเสียค่าบัตรผ่านเป็นเงินประมาณ 800 Bth แพงจนตกใจ รู้สึกไม่สมกับการรอเพราะสถานที่จริงไม่สวยงามเหมือนที่คาดหวังนักแต่ก็ประทับใจองค์ลามะ เดินชมทั่วบริเวณรู้สึกชอบมากที่สุดก็ตรงด้านล่างที่ทะเลสาบน้ำแข็ง มองเห็นทิวทัศน์แบบทุ่งหญ้าสลับกับภูเขาน้ำเเข็ง สวยมาก จนบ่ายจึงนั่งรถเมล์ไปยังตลาด เห็นวิถีชีวิตแบบคนทิเบตแท้ๆ  เพลินตาดี ผู้คนดูเป็นมิตร เมืองไม่พลุกพล่านจนเกินไป แวะซื้อหมูกรอบที่โรยพริกเกลือ อร่อยมาก

พลบค่ำจึงแวะเที่ยววัดใกล้ๆกู่เฉิง วัดอยู่สูงมองเห็นวิวรอบๆสวยงามมาก หลังจากนั้นจึงเดินไปยังไปลานที่เป็นศูนย์รวมของหนุ่มสาว วันนี้โชคดีมีชาวพื้นเมืองเต้นรำ มองซักพักจึงเริ่มเต้นด้วย จนกลุ่มเริ่มใหญ่เพราะมีผู้คนมาร่วมวงมากขึ้น สนุกมากค่ะซัก 3 ทุ่มจึงกลับเข้าที่พัก

วันรุ่งขึ้นตื่นแต่เช้าเพื่อไปตลาดซื้อหินทิเบตเป็นของฝาก ช๊อบกันเพลินเพราะเข้าใจว่าจะหาที่แลกเงินหยวนได้ แต่ผิดคาดไม่มีธนาคารใดให้แลกเงิน ไม่ว่าสกุลใดก็ไม่มี จาก Bank of China ที่เคยแลกที่ลี่เจียง มาที่แชงการีล่ากลับไม่ได้ บัตรวีซ่าที่มีใช้ไม่ได้เพราะเค้าจำกัดว่าต้องเป็นบัตรจีนเท่านั้น เงินที่ติดตัวก็ช๊อบเกือบหมดตัว เพราะความประมาทแท้ๆทำให้ต้องปวดหัว หนทางสุดท้ายตัดสินใจแลกกับพนักงานโรงแรมด้วยค่าเงินที่แสนแพง ทำไงได้ไม่มีทางเลือกนี่นา ก็ต้องกลับไปให้ทันเครื่องบินที่ลี่เจียงนี่

การเดินทางจากแชงการีล่าไปลี่เจียงค่อนข้างฉุกละหุกเพราะมัวแต่หาที่แลกเงิน ถึงลี่เจียงก็ฉิวเฉียด ซ้ำโดนเท็กซี่ที่ลี่เจียงโก่งค่าโดยสารเพราะสนามบินอยู่ไกลตัวเมืองมาก แต่การเดินทางแบบแบ็คแพ็คเสน่ห์ก็อยู่ตรงนี้แหละ ไม่มีความราบรื่นตลอดการเดินทาง 

สนามบินลี่เจียงยามพลบค่ำที่ตั้งกลางหุบเขา สวยงามมาก เราเดินทางจากลี่เจียงหกโมงถึงสิบสองปันนาตอน 19.30 น. เพื่อพักก่อนเดินทางกลับไทย ค่ำคืนที่สิบสองปันนารู้สึกปลอดภัยเพราะมีผู้คนพูดไทยได้เยอะ นั่นคือคนไทลื้อ ออกตระเวณราตรีก่อนเดินทางกลับไทยในวันรุ่งขึ้นโดยรถบัสระหว่างประเทศตอน 7 โมงเช้า

ขากลับการเดินทางเร็วกว่าขามาเพราะรถดีกว่ามาก ค่ารถประมาณ 600 บาท ถึงบ่อแก้ว 5 โมงเย็น ได้ข้ามเเดนไทยเพื่อต่อรถมาอำเภอเมืองเชียงรายก่อนนั่งเครื่องกลับกรุงเทพในวันถัดมา

การเดินทางแบ็คเเพ็คในประเทศจีนสิ่งที่ประทับใจไม่มีลืมเห็นจะเป็นห้องส้วม ต่อให้มีชักโครกก็ยังบ่ยั่น บางที่ไม่มีประตูปิดขนาดสนามบินก็ยังไม่มีประตู้ส้วม และอีกอย่างเห็นจะเป็นการถ่มน้ำลาย คนจีนถือเป็นเรื่องปกติแต่คนไทยแบบเราแทบอาเจียนเลยล่ะ การเดินทางอาจไม่สะดวกสะบายแต่ก็ประทับใจที่ได้สัมผัสวิถีชีวิตชาวเมืองต่างๆ ได้ความรู้สึกต่างจากไปกับกลุ่มทัวร์ค่ะ


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1
เท้าบ่น วันที่ : 01/03/2010 เวลา : 21.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taobon

(0)
"แต่การเดินทางแบบแบ็คแพ็คเสน่ห์ก็อยู่ตรงนี้แหละ ไม่มีความราบรื่นตลอดการเดินทาง "...อันนี้เห็นด้วยอย่างแรงครับ บางครั้งความลำบากก็เปรียบได้ดังความสุขอย่างหนึ่ง...คนถ้าคิดจะแบกเป้เดินทาง ก็จะต้องรู้ว่ามันจะหนัก...ผมก็ชอบไปแอ่วแบบนี้เหมือนกันครับ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน