• Pakojung
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2013-03-23
  • จำนวนเรื่อง : 6
  • จำนวนผู้ชม : 12027
  • ส่ง msg :
  • โหวต 3 คน
Fon Pako
บันทึกมุมมองส่วนตัว หลากเรื่องหลายรส เปลี่ยนไปตามอารมณ์ อาจจะมองต่างบ้าง อาจมีภาษาไม่สุภาพบ้าง เพ้อเจ้อบ้าง เพ้อฝันบ้าง และโลกส่วนตัวสูง..แต่นั่นแหละตัวฉัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/Pakojung
วันพุธ ที่ 11 กันยายน 2556
Posted by Pakojung , ผู้อ่าน : 6901 , 21:04:55 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 10 คน วาชิ , ลูกแมวหน้าโรงหนังลุง และอีก 8 คนโหวตเรื่องนี้

2 เม.ย.56

บางทีโชคชะตาก็ชอบเล่นตลกกับชีวิตของเราอยู่เสมอ กว่าที่คนคนนึงจะเติบโตมาจนถึงวัยเลข 3 เศษๆนี้ก็ต้องผ่านหลายร้อนหลายหนาวในหลายๆเส้นทางมาด้วยกันทั้งสิ้น ไม่เชื่อก็ดูสิว่าต้องผ่านเดือนเมษามาตั้ง 30 กว่าครั้ง ไม่หลายร้อนยังงัยไหว ฮ่าๆๆ อ้าวไม่ขำหรอกเหรอ ;-p ในวัยเด็กที่ผู้ใหญ่มักจะพูดให้เราฝังหัวว่า “นี่ไม่ใช่เรื่องของเด็ก เด็กๆไม่รู้เรื่องหรอก” เราก็จะจำขึ้นใจและรอคอยวันที่จะได้เป็นผู้ใหญ่กับเค้าซักที จวบจนเข้าสู้วัยเรียนก็ต้องผ่านความลำบากและน่าเบื่อของการต้องตื่นเช้าไปโรงเรียนซ้ำๆอยู่เป็น 10 ปี ไหนจะต้องเรียนหนังสือ ต้องทำการบ้าน และต้องเตรียมตัวสอบ ลุ้นผลสอบอยู่ทุกเทอมอีก ก็อยากจะเรียนให้จบๆ จะได้ทำงานหาเงิน และรอคอยวันที่จะได้เติบโตขึ้นไปให้มันเร็วๆ จวบจนเรียนจบ เริ่มทำงานที่แรกและมาถึงวันนี้ วันที่เราคงจะพูดได้เต็มปากแล้วสินะว่าเป็นวัยผู้ใหญ่ เพราะถ้าเลยจากนี้ไปน่าจะอายุสูงขึ้นไปอีกขั้นละ จะเรียกว่าวัยอะไรดีน้าาา... แต่ที่แน่ๆเราคนนึงแหละ ที่จะไม่มีวันยอมให้ความแก่เป็นเพียงแค่ตัวเลขของอายุที่มากขึ้นหรือการทิ้งร่องรอยอารายธรรมบนผิวหน้าเท่านั้นอย่างแน่นอน อิอิ

 

ซึ่งสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตนั้นได้ให้ประสบการณ์ที่มีคุณค่ากับเราทั้งสิ้น บ้างเป็นเรื่องดี บ้างก็เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจะดีนัก อย่าพูดว่าเป็นเรื่องร้ายเลยเนอะ ตั้งแต่สมัยวัยเรียน จนวัยทำงาน การมีเพื่อน การทะเลาะกับเพื่อน การเริ่มมีความรัก จนกระทั่งการจากลา ทั้งลาเป็น และลาลับ ของคนที่เรารักในหลากหลายรูปแบบก็ผ่านมาหมดทุกรสของชีวิตแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงมีเรื่องใหม่เข้ามาได้อีกในทุกๆวัน ตราบเท่าที่โลกของเรายังคงไม่หยุดที่จะหมุนไปข้างหน้า..

 

จากพนักงานออฟฟิตระดับผู้จัดการการตลาดที่มีฐานเงินเดือนร่วมครึ่งแสน และสวัสดิการแสนจะจูงใจ ก็ได้ตัดสินใจลาออกจากงานประจำด้วยความคิดที่ว่าไม่อยากเป็นลูกจ้างที่มีเงินเดือนดีในธุรกิจที่เป็นทุนนิยมสุดโต่งนี้อีกต่อไปแล้ว อยากจะลองท้าทายตัวเองที่ฝันมาตลอดว่าซักวัน เราจะเป็นเจ้าของกิจการของตัวเอง แต่..เราจะทำอะไรดีนะ

ร่วม 10 ปีที่ใช้ชีวิตการทำงานอยู่ใจกลางถนนสุขุมวิท แถบห้างดังอย่างเอ็มโพเรียม ทำงานบนตึกสูง แต่งตัวเกร๋ๆ เดินเฉิดฉายอยู่ตามห้างชั้นนำระดับ Top 3 ของประเทศ จับจ่ายใช้สอยเงินได้ตามใจปรารถนา พอช่วงที่เบื่อๆชีวิตในเมือง ก็ออกเดินทางไปท่องเที่ยวตามเขาตามดอย บ้างก็ไปตามเกาะแก่งต่างๆที่ใครๆเค้าว่าสวย ในประเทศบ้าง ต่างประเทศบ้าง การเดินทางที่ไกลและลำบากไม่เคยเป็นอุปสรรคถ้ามีแนวร่วมเดินทาง ขอแค่ระหว่างทางมีวิถีชีวิตของผู้คนทีมีน้ำใจต่อกัน และปลายทางได้พบธรรมชาติที่สมบูรณ์สวยงาม หรือบางครั้งก็เปลี่ยนบรรยากาศไปบินอยู่ใต้ผืนน้ำเค็มแบบไร้แรงโน้มถ่วง หายใจผ่านอ๊อกโทปุสและสายส่งอ็อกซิเจนจากแท๊งที่แบกอยู่บนหลัง การเดินทางอย่างเนินช้าแหวกผ่านฝูงปลาด้วยตีนกบ มันช่างเป็นชีวิตที่อิสระเสมือนบินได้ซะจริงๆ ความเงียบสงบที่ใต้ทะเลลึก ได้ยินเพียงแต่เสียงน้ำ และเสียงหายใจของเราเท่านั้น (อ้อ..มีเสียงเคาะแท๊งบ้าง เวลา Dive Leader เรียก แหะๆ) มันมีความสุขมากจริงๆนะ (แต่ต้องเป็นช่วงที่น้ำไม่ขุ่น และคลื่นใต้น้ำไม่แรงนักด้วยอะนะ) ซึ่งก็ล้วนเป็นสิ่งที่อยากทำ ก็ได้ทำเกือบหมดละ เหลือแค่การปืนเขาอีกอย่างที่อยากแต่ยังไม่มีโอกาสได้ทำ..

จากชีวิตของมนุษย์เงินเดือนที่หรูหราฟู่ฟ่า ใช้ชีวิต 5 วันทำงานอยู่ใจกลางเมืองดัดจริต..ชีวิตก็คงจะต้องป๊อบสินะ 555+ กว่า 10 ปีที่ไต่เต้าจนมาถึงจุดหนึ่งที่บางทีเงินก็ไม่ใช่คำตอบทั้งหมดของชีวิตที่เราต้องการ มันคงไม่ใช่ตัวเราแล้วน่ะสิ ยิ่งโตขึ้นความเป็นตัวของตัวเองในความคิดเราก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ระยะหลังๆเราก็แอบรู้สึกว่าชีวิตเรานั้นสั้นนัก จะทำอะไรควรรีบทำในช่วงที่ยังมีแรงมากอยู่ และหลายครั้งก็ยังรู้สึกว่าเราจะเหมือนตัวเอกในโฆษณาน้ำตาลวังขนายขึ้นไปทุกทีๆ การประชันกันของวัตถุแบรนด์เนม นับวันจะมีให้เห็นมากขึ้นทุกวัน บางคนยอมเป็นหนี้ธนาคารจ่ายดอกแพงๆเพื่อจะได้มีของหรูๆแพงๆใช้ ให้ทัดเทียมคนอื่นในสังคม แต่เงินในกระเป๋าไม่มีนะ รูดปื้ดๆมันไปเรื่อยๆ ใช้เงินในอนาคตที่ไม่มีอยู่จริงไปก่อน เดือนหน้าเงินเดือนออกค่อยผ่อนจ่ายเอาละกัน เรื่อยไปเป็นวงจร....เยี่ยงนี้แล และนี่คือชีวิตจริงของพนักงานเงินเดือนสูงบางคนที่ดูจะมีชีวิตน่าอิจฉาในสายตาคนทั่วไปในสังคมของโลกออนไลน์โดยเฉพาะในโลกของ “เฟสบุ๊ค”

Royalty-free Image: Business people talking in meeting

เราเลยขอจบการใช้ชีวิตแบบตัวประหลาดลงด้วยการ...ออกมาเป็นแม่ค้าซะเลย คิดถูกรึเปล่าก็ไม่รู้ 555 ชีวิตหักเห จากคนเคยเดินซุปเปอร์มาร์ตเก็ตแอร์เย็นฉ่ำ เข็นรถเข็นสบายๆ ก็หันมาเดินตลาดพื้นโชคเลือดของสิ่งมีชีวิตนานา พร้อมกลิ่นคาวต่างๆ บางทีปลาเป็นๆก็ยังออกมาเดินเล่นอยู่ตามทางเดินเดียวกันคนก็ยังมี ใช้แรงมือและแขนหิ้วของหนักข้างละร่วม 10 กก. (มึงบ้ารึเปล่าคะนั้น) ความวุ่นวายของคนเข็นผักที่รีบเริ่งในตอนเช้า รถกระบะขนหมูที่จอดขวางทางรถอื่น เพื่อส่งหมูหลายชีวิตด้วยปริมาณเต็มอัตราในการขน แต่เพื่อให้ได้จอดใกล้ร้านที่มาส่งให้มากที่สุด ซึ่งจะต้องทำให้การจราจรติดขัดมากใช้ได้ ความเหน็ดเหนื่อยของผู้คนที่นอกจากงานจะหนักเพราะใช้แรงกายเป็นหลักแล้ว อากาศก็ยังจะใกล้เดือนเมษาเข้าไปอีก แต่ที่น่าแปลกคือคนที่ทำงานเหนื่อยๆลำบากตรากตรำจนเหงื่อโทรมกายในตลาด ที่ดูจะปากร้าย หน้าตาก็ไม่ค่อยจะรับแขกเหล่านี้นั้น กลับมีน้ำใจกว่าคนแต่งตัวสวยๆหน้าตาดีๆที่เดินช็อปปิ้งในห้างฯติดแอร์อยู่เป็นไหนๆ แค่เข็นรถเข็นในห้างสบายๆก็ยังจะเบียด จะชน จะแซงกัน แบบไม่มีคำว่าขอโทษ จะแย่งกันไปถึงไหนคะ ได้เสียเงินกันทุกคนอยู่แล้วค่ะ ไม่ต้องรีบขนาดนั้นหรอกนะคะ บ้านคุณไม่หนีไปไหนหรอกปะคะ 555

 

แล้วดูน้ำใจเล็กๆน้อยๆจากผู้คนในตลาดสดเหล่านี้สิ ถึงน้ำใจนี้จะเล็กน้อย..แต่ก็หายากขึ้นทุกวัน ยิ่งกับคนในสมัยนี้ด้วยแล้ว

ขณะที่แม่ค้าร้านนึงกำลังเรียงถุงผักขนาดใหญ่ที่เพิ่งมาส่ง เพื่อจัดหน้าร้าน ทันใดนั้นถุงมะเขือเปาะก็กลิ้งทำท่าจะหล่นลงกระแทกพื้น ซึ่งน่าจะทำความเสียหายให้มะเขือเหล่านั้นช้ำได้มากพอสมควร ขณะที่ถุงนั้นกำลังกลิ้งลงมา ก็เห็นชายหน้าตาไม่เป็นมิตรคนนึงซึ่งบังเอิญอยู่ในตำแหน่งถุงผักหล่นพอดี๊ Heก็ยื่นขาออกไปรับมะเขือถุงนั้น เพื่อลดแรงกระแทกก่อนจะตกถึงพื้นให้เบาลง แล้วชายคนนั้นก็เดินจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดชึ้น ในขณะที่แม่ค้าก็ยังก้มหน้าจัดผักต่อไปเพราะไม่เห็นเหตุการณ์ แต่ชายคนนั้นได้ช่วยแม่ค้าลดความเสียหายลงได้มากนะ..ช่างปิดทองหลังพระจริงๆพ่อคุณ

หรือ แม้กระทั้งเรากำลังหาที่จอดรถในจังหวะที่ไม่มีช่องว่างให้จอดเหลือเลย ซึ่งไอ้ความที่เป็นคนมือใหม่หัดเดินตลาดก็คงขับรถเงอะๆงะๆไม่รู้ว่าว่าตรงไหนที่จอดได้อีกบ้าง ไม่กล้าจอดสุ่มสี่สุ่มห้า ทันใดนั้นก็มีผู้ชายวัยคราวพ่อ หน้าไม่ยิ้ม ดูเหมือนเป็นเถ้าแก่แต่แต่งตัวโทรมๆเดินผ่านรถเรามา แล้วก็วาดมือไปชี้ตำแหน่งที่สามารถจอดรถได้ที่ไม่ได้เป็นช่องจอดรถที่จัดเป็นช่องชัดเจนให้เราเฉยเลย ทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จักกัน แล้วเค้าก็ไม่ใช่พี่ยามตามห้างฯที่ต้องมาทำหน้าที่แบบนี้ด้วย รอยยิ้มก็เกิดขึ้นได้ง่ายๆอีกครั้ง

ความมีน้ำใจของผู้คนที่เดินตลาดชานเมืองมันต่างจากชีวิตของคนกลางเมืองขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ทุกคนตั้งใจทำงาน ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเอง ขยัน มีน้ำใจ แต่ไม่สร้างภาพ สิ่งที่เห็นล้วนเป็นเนื้อแท้ที่ไม่ได้ปรุงแต่งอะไรเลย การคืนสู่สามัญบ้าง มันก็ดีแบบนี้เองเนอะ ถือเป็นความสุขเล็กๆในวันที่เหงื่อโทรมกายช่วงต้นเดือนเมษายน บางทีการตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตครั้งใหญ่ครั้งนี้ของเราอาจจะคิดไม่ผิดก็ได้นะ :-)  





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 Pakojung ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BangkokSeaEvents วันที่ : 11/11/2013 เวลา : 16.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/scubadivingkohchang
ณ Dolphin Divers เกาะช้าง

เห็นหน้าปกบล๊อกเป็นรู้นักดำน้ำ เลยเข้ามาอ่าน ยังไงก็ไปดำน้ำอีกนะคะ เชียร์ๆ

ความคิดเห็นที่ 8 Pakojung ถูกใจสิ่งนี้ (1)
วาชิ วันที่ : 22/10/2013 เวลา : 22.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fawachi
 

ความสำเร็จสูงสุดอาจจะไม่ได้แปลว่าจะนำมาถึงความสุขเสมอไป

ความคิดเห็นที่ 7 Pakojung ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลูกแมวหน้าโรงหนังลุง วันที่ : 12/09/2013 เวลา : 16.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sri

ความสุขเกิดได้จากการที่ได้ทำงานที่เรารัก.

ความคิดเห็นที่ 6 Pakojung ถูกใจสิ่งนี้ (1)
toondee วันที่ : 12/09/2013 เวลา : 15.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

ความสุขอยู่ที่ใจเราปรารถนาค่ะ ความทุกข์ก็อยู่ที่ใจเราสั่งอีกนั่นแหละ

ความคิดเห็นที่ 5 Pakojung ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 12/09/2013 เวลา : 14.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

เอาใจช่วยครับ

ความคิดเห็นที่ 4 Pakojung ถูกใจสิ่งนี้ (1)
4BANK วันที่ : 12/09/2013 เวลา : 11.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bankbank
4BANK

เรียนจบมา อยากทำงานใน office อยากเป็น VP
พอได้เป็น ก็เริ่มจะรู้ว่า มันไม่ใช่ .......
ความสุขคือ ความสบายใจครับ

ความคิดเห็นที่ 3 Pakojung ถูกใจสิ่งนี้ (1)
อ.ไชยแสง วันที่ : 12/09/2013 เวลา : 11.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaisang
บ้านหวั่งหลี ซัวเถา

เพื่อน มธ. ทำงานบริษัทน้ำมันใหญ่ในไทย พอมีวิกฤติถูกปลดเมื่อ4ปีก่อน พาเมียขายขนมปังปิ้งในตลาดสด จากเงินเดือนเกือบแสน ขายขนมปังชิ้นละ10บาท ยังสู้ชีวิตเพื่อลูกๆที่ยังเรียนอยู่ จนทุกวันนี้ สู้ให้ถึงที่สุดนะครับ จนกว่าคนหน้าเหลี่ยมจะตาย แผ่นดินไทยจะได้สงบ

ความคิดเห็นที่ 2 Pakojung ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 11/09/2013 เวลา : 21.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ใช้ชีวิตได้คุ้มค่ามากๆ ทีเดียวครับ
เก่งมากนะครับดำน้ำลึกได้เสียด้วย

ความคิดเห็นที่ 1 Pakojung , ลุงวอ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
interhomestay วันที่ : 11/09/2013 เวลา : 21.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TravelByHearts

ชอบนะจ้ะ เขียนเก่ง มีหลายคนเป็นแบบคุณ แต่ชีวิต อยู่ที่เราคิดเป็นและเก็บเกี่ยวความสุข ที่ใจ... เป็น

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน