*/
  • สำรวจฟ้า
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2010-12-07
  • จำนวนเรื่อง : 156
  • จำนวนผู้ชม : 301023
  • จำนวนผู้โหวต : 567
  • ส่ง msg :
  • โหวต 567 คน
<< ธันวาคม 2010 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 10 ธันวาคม 2553
Posted by สำรวจฟ้า , ผู้อ่าน : 2478 , 13:19:26 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน vinitvadee , สำรวจฟ้า และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

นัดสาว

 

 

๑๖.๒๕ น. แท็กซี่เขียวเหลืองจอดหน้าสำ นักงาน โอ่โถงใจกลางกรุงเทพมหานคร หน้าปัดมิเตอร์ตัวเลขดิจิตอลแจ้งราคาค่าโดยสาร ๔๕ บาท ผมควักธนบัตรใหม่เอี่ยมยื่นส่งให้โชเฟอร์แท็กซี่ไม่ต้องทอนครับโชเฟอร์รีบรับธนบัตรยัดใส่กระเป๋าเสื้อข้างซ้าย แล้วรีบขอบคุณผมเสียงระรัวขอบคุณครับ "

 

ต้นทางที่ผมเรียกรถมา ไม่ห่างจากสำนักงานแห่งนี้มากนัก แต่เป็นเพราะรถราในกรุงเทพมหานครที่ใหญ่ติดอันดับต้นๆของโลกใบนี้ช่างมากมายเสียเหลือเกิน ผมนั่งมาในรถรู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อย กลัวว่าจะผิดเวลานัดหมาย ซึ่งผมถือว่าเป็นเรื่องสำคัญสำหรับผม ผมก้าวลงจากแท็กซี่แล้วปิดประตูดังปึก รีบก้าวเท้าไปที่ประตูทางเข้าสำนักงาน ในระยะก่อนถึงประตูกระจกบานมหึมาสักสองเมตร ผมหยุดชะงักนิดหนึ่งเพื่อสำรวจร่างกายจากเงาสะท้อนของบานกระจก ดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้า เนคไท ว่าอยู่ในสภาพเรียบร้อยดีหรือไม่  วันนี้ผมสวมเสื้อสีขาวบริสุทธิ์ กางเกงสีดำสนิท ไม่มีร่องรอยของเตารีดที่นาบลงไป จนเกิดรอยด่างๆดำๆขาวๆ เนคไทที่ใส่ ผมเลือกเส้นที่ซื้อมาจากศูนย์ศิลปาชีพบางไทร จังหวัดอยุธยาเมื่อสองปีก่อน ที่เดินทางไปท่องเที่ยวอุทยานประวัติศาสตร์ พระนครศรีอยุธยา เป็นผ้าไหมสีม่วงอมน้ำตาลแดง รองเท้าที่สวมใส่ผมทำความสะอาดจนเห็นเงาสะท้อนของดวงอาทิตย์ วันนี้เป็นวันนัดสาวที่ไม่เคยเจอกันมานานกว่าสิบปี ผมเอื้อมมือยื่นไปจะผลักประตู ผมชะงักอีกครั้งหนึ่ง เมื่อประตูบานใหญ่ที่สะท้อนเงาตัวเราเองแยกออกและเลื่อนไปทั้งซ้ายและขวา ผมสาวเท้าเข้าไปในสำนักงานที่แอร์คอนดิชั่นทำงานแข่งกับความร้อนภายนอกที่ร้อนระอุดังเปลวไฟ ความเย็นค่อยๆชำแรกเข้าไปในร่างกาย สร้างความสดชื่นให้ผม   ผมยกมือข้างซ้ายที่มีนาฬิกาแขวนอยู่บนข้อมือ เพื่อดูเวลาอีกครั้งหนึ่ง เหลือเวลาประมาณเจ็ดแปดนาทีจะถึงเวลานัด ผมสอดส่ายสายตาไปหาเป้าหมาย ตามที่เธอบอกไว้ว่า ให้นั่งรอตรงบริเวณเครื่อง Automatic Teller Machine   ตามที่เธอบอกผมตั้งแต่แรกจะมีเก้าอี้นวมอยู่ประมาณสี่ห้าตัว นั่นยังไงผมเห็นแล้ว ใจโล่งขึ้นเป็นลำดับ เดินตรงไปแล้วหย่อนก้นลงบนเบาะนุ่มจนเกือบจะหงายหลัง เพราะผมไม่ได้เตรียมตัวให้ถนัดถนี่ก่อนที่จะหย่อนก้นลงนั่ง เมื่อขยับตัวให้เข้าที่เข้าทางแล้วก็นั่งรอเวลานัดหมาย ดูผู้คนที่เดินกันขวักไขว่ แต่ละคนดูจะเร่งรีบจนไม่มีเวลามองใคร บางคนสวมเสื้อผ้าสีสดใส รูปทรงทันสมัย บางคนก็สวมใส่เสื้อผ้าที่ชวนให้หวาดเสียว ทรงผมก็มีสีสันแปลกตา ผมนั่งมองแล้วมองเล่าจนสมองเริ่มจะมึนงง แต่ก็ยังกังวลว่าเมื่อถึงเวลานัดแล้วจะคลาดกับเธอตามที่นัดไว้ นั่งฝืนทนอย่างกระสับกระส่าย  พอถึงเวลา ๑๖.๔๕ น. ผมรีบลุกขึ้นมองสาวที่นัดไว้อย่างใจจดใจจ่อ คนแล้วคนเล่า  ผ่านไปแล้วผ่านไปเล่า จะใช่เธอหรือเปล่า ในเมื่อแต่ละคนเมื่อเดินผ่านผมไปก็ไม่ได้หยุดถามหรือทักทาย  ผมชักจะไม่แน่ใจเสียแล้วละ สาวที่ผมนัดไว้จะลืมหรือเปล่า แต่เธอคงจะไม่ลืมแน่นอนเพราะเพิ่งจะคุยกับเธอทางโทรศัพท์เคลื่อนที่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมานี่เอง หรือว่าเธอคงจะยุ่งกับงานจนเลยเวลานัดหมาย

 

๑๖.๕๐ น. สายตาของผมและเธอก็ประสานกัน ใจของผมเต้นไม่เป็นจังหวะ จนอดไม่ได้ที่ต้องเอามือไปคลำไว้ที่หน้าอก ผมแน่ใจว่าคงจะต้องเป็นเธอแน่นอน เพราะภาพที่เธอไปตระเวนดูซากุระบานที่ญี่ปุ่นถูกส่งมาให้ดูทางจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ ที่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆในการส่ง ความรวดเร็วในการส่งเพียงแต่เธอคลิกที่ตรงข้อความ Sent ทั้งรูปและข้อความต่างๆก็จะมาถึงตู้รับของผมในเวลาไม่ถึง ๑๐ วินาที ความรวดเร็วของมันช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ ผมยังนึกฉงนใจอยู่ว่ามันมาได้อย่างไร มันมาทางเส้นสายอะไร แต่ผมก็ไม่ได้ใช้เวลาคิดคำนึงในเรื่องนี้มากนัก นึกแต่ว่าคนที่คิดค้นการติดต่อสื่อสารแบบนี้ช่างก้าวหน้าจริงๆ มีความฉลาดเฉลียวจริงๆ จนผมไม่สามารถจะอธิบายในความมหัศจรรย์ของมันได้เพราะทุกวันนี้มันคือสิ่งธรรมดาๆของชีวิตการทำงานทั่วๆไปในอ๊อฟฟิช ถึงแม้ว่าจะเอาคนที่มีอายุราวๆ ๘๐ ปีที่ยังมีความจำดีๆและสุขภาพแข็งแรงและสามารถพิมพ์ดีดได้ มานั่งทำงานแบบนี้ก็คงจะทำได้ เพียงแต่พิมพ์ข้อความที่ต้องการ เสร็จแล้วก็คลิกตรง Sent ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะไปปรากฏในตู้จดหมายปลายทาง

 

ก่อนที่จะได้มีการติดต่อกันทางจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ ผมขอยกย่องความดีของระบบเก่าๆว่าเป็นสิ่งที่คลาสสิกมากๆ หากว่าวันนั้นผมไม่ได้จัดเก็บสิ่งของที่มีอยู่มากมากก่ายกองในลิ้นชักให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ก็คงไม่มีวันนี้แน่นอน ผมนั่งจัดเก็บสิ่งของต่างๆให้อยู่ในหมวดหมู่เดียวกัน จดหมายเก่าๆของพ่อที่ส่งมาให้พร้อมธนานัติในตอนสิ้นเดือน ขณะที่ศึกษาอยู่ในเมืองหลวง และจดหมายของเพื่อนๆ มันอยู่ในลิ้นชักจนเกือบจะล้น โดยเฉพาะจดหมายของพ่อก็ร่วมสามสี่สิบฉบับ ยังมี ส...อีกนับร้อยๆ ที่เพื่อนๆส่งให้ในช่วงปีใหม่หลายๆปีที่ผ่านมา ผมนั่งเปิดดูและระลึกถึงเพื่อนๆเหล่านั้นได้เกือบทุกคน มีบ้างที่ลืมๆเลือนๆไปบ้าง แต่ก็นั่งนึกจนออก แต่มี ส...ใบหนึ่งลงชื่อ Puk นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก Puk คือใคร? ใครคือ Puk ?  วันหยุดงานวันนั้นหนึ่งวันผมไม่ได้งานใดๆขึ้นมาเลย นอกจากจัดเก็บรวบรวมจดหมาย ส... แล้วรำลึกถึงความทรงจำเพื่อนๆ น้องๆ พี่ๆที่ส่งความปรารณาดีมาให้ในช่วงปีใหม่ มันเป็นประเพณีของคนที่ดีต่อกันคิดถึงกัน แล้วก็ส่งความปรารถณาดีให้กัน พร้อมกับคำอวยพรให้มีแต่ความสุขทั้งส่วนตัวและครอบครัว รวมทั้งความเจริญรุ่งเรืองในหน้าที่การงาน ถึงแม้ว่าวันนี้จะเราจะอยู่ในโลกการสื่อสารไร้พรหมแดน สามารถส่งข่าวสารอวยพรวันปีใหม่ วันเกิด หรือแสดงความยินดีในโอกาสต่าง โดยใช้ระบบไอที แต่ผมยังคงใช้การ์ด ส...ส่งให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ตลอดมา ผมยังคิดถึงการสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์ในปัจจุบันที่เราส่งอวยพรวันปีใหม่หรือวันอะไรต่างๆ ถึงแม้ว่าจะถึงเร็วทันใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไปไม่นานมันก็จะกลายเป็นขยะไปในที่สุด มีน้อยมากที่จะจัดเก็บไว้ในในตู้รับจดหมายส่วนตัวเพราะจดหมายมันมีทุกวันวันละนับสิบๆฉบับ เวลาล่วงเลยไปซักหนึ่งสัปดาห์จดหมายเหล่านั้นก็จะห่างหายไปจากสายตาของเรา แล้วมันก็กลายไปเป็นขยะในที่สุด

 

วันรุ่งขึ้นไปทำงาน ผมก็มานั่งรื้อหนังสืออนุสรณ์รุ่นที่มีการอบรมในหมู่พนักงานหลายหลักสูตรทีเดียว แล้วผมก็เจอ เพราะในอนุสรณ์นั้นมีการลงชื่อเล่นไว้ด้วย หลังจากนั้นผมก็ส่งข่าวสารและติดต่อกับเธอเรื่อยมา แลกเปลี่ยนข่าวสาร

กันตลอด แล้ววันนี้ก็มาถึง ผมเดินทางเข้าเมืองหลวง ก่อนการเดินทางสองสามวันผมแจ้งข่าวการเดินทางให้เธอทราบว่ามีธุระที่จะเข้าเมืองหลวง เธอรับทราบและยินดีที่จะพบจะเจอกับผม ก่อนเดินทางสองสามวันผมยังนึกถึงบุคลิกของเธอไม่ออกว่าจะเป็นอย่างไร จะอย่างไรก็ตามในวันนี้ผมกำลังจะเจอเธอแล้วในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

 

๑๖.๕๒ น. ผมเดินรี่เข้าไปทักเธอ น้อง Puk ใช่ไหม? ใช่คะ น้ำเสียงที่เธอตอบมาช่างสดใส หน้าตาก็สดใสร่าเริง หัวใจของผมสั่นระรัว แต่ไม่มากไปกว่า 90 ครั้งต่อนาที นี่หรือน้อง Puk ผมกับเธอทักทายกันอย่างยินดี เป็นเวลานับสิบปีทีเดียวกว่าจะเจอกัน มันไม่ใช่เป็นสิ่งบังเอิญ แต่เป็นเพราะเรามีความรู้สึกที่ดีต่อกันชอบอะไรคล้ายๆกัน เธอชอบการท่องเที่ยว ผมก็เช่นกัน มีโปรแกรมอะไรดีๆก็ส่งข่าวให้ทราบกันตลอด วันนี้ผมกับเธอมาพบกัน ผมชวนเธอไปทานอาหารมื้อเย็นแต่เธอก็ปฎิเสธ เพราะอยู่ในช่วงกินเจ แม้กระนั้นเธอก็ชวนผมไปดื่มกาแฟStarbucks เป็นร้านกาแฟที่โด่งดังไปทั่วโลก มีสาขามากมายทั่วทุกมุมโลก แม้แต่พระราชวังต้องห้ามในกรุงปักกิ่งก็ยังมีสาขา Starbucks ตั้งอยู่หน้าพระราชวัง ลูกค้าของร้านส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรปหรืออเมริกัน ลูกค้าชาวไทยก็มีสัก 30 เปอร์เซ็น และน่าจะมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนสูง ผมคิดอย่างนั้นนะ เพราะราคากาแฟที่ร้านนี้มันต่างกับร้านกาแฟที่เปิดกันทั่วๆไปตั้ง 300 เปอร์เซ็น หรืออาจจะไม่ใช่ก็ได้ แต่เป็นค่านิยมของคนทั่วๆไป ที่มีรายได้พอจับจ่ายใช้สอย ร้านกาแฟกับสำนักงานที่เธอทำงานอยู่ห่างกันไม่มากนัก เราเดินไปด้วยกันพูดคุยกันหลายเรื่องหลายราวส่วนใหญ่เธอจะเป็นผู้เล่าเรื่องให้ผมฟัง ถึงร้านกาแฟหรูผมก็ทำอะไรไม่ค่อยจะถูก  หาดใหญ่ที่เห็นว่ามีอะไรเกือบจะครบทุกอย่างแล้ว พอเทียบกับเมืองหลวงมันก็คนละอย่าง ทั้งๆที่ผมคิดว่าตัวเราก็ไม่เชยสักเท่าไหร่ ผ่านการใช้ชีวิตในเมืองหลวงมาเกือบสิบปีเช่นกัน ผม ออร์เดอร์ Cappuccino  ผมไม่ใช่คอกาแฟ จำได้แต่ cappuccino,espresso ก็สั่งๆไปยังงั้นแหละ ที่ดื่มที่กินอยู่ทุกเช้า ก็ Coffeemix 3 In 1 แถม Sugar อีกหนึ่งช้อนชา ส่วนเธอสั่งน้ำมะม่วงปั่น เพราะอยู่ในช่วงกินเจ ขณะที่พนักงานนำ Coffee มาให้ผมและน้ำมะม่วงปั่นมาให้เธอตรงเคาน์เตอร์ เราต้องไปจัดการกับเครื่องดื่มว่าต้องการรสชาดอย่างไร จะเติมอะไรบ้าง ผมได้แต่ยืนงงๆ ไม่รู้จะเติมอะไรดี เธอชี้ไปที่โถแก้วแล้วพูดเป็นภาษาอังกฤษ ผมก็ฟังไม่ค่อยถนัดนัก คิดว่าเธอน่าจะพูดว่า Sirupy ผมก็พอจะเข้าใจว่าน่าจะเป็นน้ำเชื่อมหรือน้ำหวานแน่นอน ยังงั้นก็เลยต้องตักมาหนึ่งจวัก คนๆให้เข้ากับกาแฟ รสชาดเป็นยังไงบ้างก็ไม่ทราบ เลือกโต๊ะนั่งที่มุมสงบๆ นั่งจิบกาแฟพร้อมเค๊ก นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ เวลามันล่วงเลยไปเร็วจริงๆ ได้เวลาพอสมควรก็ชำระเงิน วันนี้เธอขอเป็นเจ้าภาพอย่างอ้อนวอน ผมเลยปฏิเสธไม่ได้ จึงยอมให้เธอเป็นเจ้าภาพ   ออกจากร้านแล้ว ก็เดินย้อนกลับมาที่สำนักงานของเธอเพื่อเอารถยนต์กลับบ้านพัก ก่อนแยกจากกันผมยืนมองใบหน้าของเธอ  พร้อมทั้งดูลึกลงไปในดวงตาของเธอ เพื่อค้นหาคำตอบที่มีอยู่ในใจของผมว่า เธอมีครอบครัวหรือยัง แต่ผมนะ    เมียนะ  มีแล้ว " เฮอ

__________________________________________________

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 01/01/2011 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


ในวาระ ดิถี ขึ้นปีใหม่
ขออำนวย อวยชัย ท่านทั้งผอง
สุขภาพ สมบรูณ์ อุดมพร
การงานคล่อง ว่องไว ให้เจริญ

ให้มีทรัพย์ ร่ำรวย ด้วยยศศักดิ์
ให้ประจักษ์ แก่ปัญญา มหาศาล
ให้มีรัก มีครอบครัว สุขสำราญ
ตลอดกาล ตลอดไป ให้โชคดี

~*~ สายลมที่ผ่านมา ~*~

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
สำรวจฟ้า วันที่ : 16/12/2010 เวลา : 21.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

ขอบคุณครับท่านสมโชค101
ขอบคุณคุณเพชรชมพู ดื่มกาแฟเท่านั้นเองครับ
ขอบคุณคุณรวงข้าวล้อลม ที่เปิดอ่านท่านแรก

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เพชรชมพู วันที่ : 14/12/2010 เวลา : 14.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinkdiamond
                      

เวรกำ

แล้วถ้าเมียรู้ละคะ ถึงชีวิตรึป่าว


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 12/12/2010 เวลา : 23.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

สวัสดีตอน 5 ทุ่มครับคุณสำรวจฟ้า แวะมาเยี่ยมและมารับสมาชิกใหม่ครับ

โหวดให้กำลังใจครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 10/12/2010 เวลา : 13.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน