*/
  • เป๊ปซี่
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pepsi8@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-14
  • จำนวนเรื่อง : 163
  • จำนวนผู้ชม : 920090
  • จำนวนผู้โหวต : 774
  • ส่ง msg :
  • โหวต 774 คน
<< เมษายน 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 4 เมษายน 2551
Posted by เป๊ปซี่ , ผู้อ่าน : 3038 , 23:21:00 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       

...เพื่อนรักที่เคารพ...ตอนสู้งานสู้ชีวิต

                 อดุลย์ลงไปทำงานที่หาดใหญ่ โดยไปเป็นลูกมือให้เถ้าแก่คนหนึ่ง เถ้าแก่คนนั้นค้าขายพวกเครื่องใช้ไฟฟ้า และแน่นอนว่าเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ “หนีภาษี” อาชีพยอดฮิตของคนหาดใหญ่สมัยนั้น ถ้าไม่ค้าของเถื่อน ก็ต้องค้าผู้หญิง ซึ่งถือเป็นอาชีพผิดกฎหมายที่สังคมยอมรับ อดุลย์ทำอาชีพที่น่าจะเป็นฝ่ายตรงกันข้าม กับอาชีพของผมที่เป็นศุลกากร มีหน้าที่จับของเถื่อนโดยตรง

          แต่การณ์กลับเป็นว่า อดุลย์กลับช่วยเหลือกิจการศุลกากร โดยเฉพาะเหล่านักเรียนศุลการักษ์รุ่น 17 ซึ่งเป็นรุ่นที่ผมจบมาจากโรงเรียนศุลกากร สมัยนั้นหาดใหญ่มีปัญหาเรื่องของหนีภาษี เป็นอันมาก มีขบวนการขนของเถื่อน หรือที่เรียกว่า “มด” อยู่มากมาย หลายรูปแบบ ทั้งขนขึ้นรถไฟจากปาดังเบซาร์ มาลงหาดใหญ่ นั่งกันมาเต็มขบวน อยู่บนหลังคาบ้างก็มี แล้วก็อย่านึกว่าจะเก็บค่ารถไฟได้ ก็ไหนๆก็ขนของหนีภาษีแล้ว ก็หนีค่าโดยสารรถไฟเสียด้วยจะเป็นไรไป ถ้าท่านนึกรูปแบบของขบวนการไม่ออก ลองไปหาหนังแผ่นเรื่อง “ผีเสื้อและดอกไม้” มาดู อย่างนั้นเลย

          แต่จะว่าไป พวกนี้ดูน่ากลัวด้วยจำนวนคนมากมายก็จริง แต่ถ้าดูถึงประเภทของและจำนวนที่ขนแล้วก็ยังถือว่าน้อย เพราะแบกกันมาคนละไม่เท่าไหร่ และของที่ขนมาก็ไม่ใช้ของแพงอะไร เป็นพวกของกินของใช้เสียมากกว่า เช่น แป้งข้าวสาลี ที่เขานำมาทำโรตี น้ำมันปาล์ม ซึ่งคนมุสลิมเขานิยมของมาเลย์เพราะถือว่านับถือศาสนาเดียวกัน เนสกาแฟฝาแดง ซึ่งสมัยก่อนนิยมกันมาก สบู่ยี่ห้ออะไรผมก็จำไม่ได้แล้ว ก้อนใหญ่ๆ นิยมกันเหลือหลาย ลิ้นจี่กระป๋อง นี่ก็คนชอบซื้อกันมาก เครื่องคิดเลข ตอนนั้นเพิ่งจะมีใหม่ๆ จิปาถะ ซึ่งล้วนแต่เป็นของใช้ในชีวิตประจำวันทั้งนั้น ศุลกากรก็ใช้วิธีไล่จับเอา ได้บ้างไม่ได้บ้างก็ว่าไปตามเกม

         

          รถไฟจากปาดังเบซาร์จะมีอยู่สองสถานี สถานีหนึ่งคือสถานีปาดังเบซาร์ของมาเลเซีย พวกมดจะขนของขึ้นที่สถานีนี้แหละ แล้วก็ห่างมาสักร้อยเมตรก็เป็นสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ของไทย ศุลกากรก็จะขึ้นตรวจที่นี่แล้วก็ไล่จับกันที่สถานีนี้ ซึ่งเรียกกันว่า “สถานีสอง” วิธีจับก็คือเข้าไปกระชากลากถู ของที่เขาวางอยู่ หรืออยู่ในมือพวกขนของแล้วก็เอาลงมากองไว้ ที่สถานีให้เจ้าหน้าที่ศุลกากรด้านล่างเฝ้าไว้ เรียกกันว่าพอรถไฟเข้าสถานีสอง ก็ไม่ต้องมาพูดพล่ามทำเพลงกัน พวกขนของก็จะแตกฮือ เอาของไปซ่อนบ้าง อุ้มของหนีบ้าง เจ้าหน้าที่ก็จะไล่กวดทันบ้างไม่ทันบ้าง ได้ของมาบ้างไม่ได้ของมาบ้าง ก็ว่ากันไป แต่ไม่เคยเลยสักวันที่จะจับคนขนของ

          ทั้งนี้ทั้งนั้น มันมีกติกานักเลงอยู่ว่า จับได้แต่ของจะยอมให้ ถ้าจับคนเมื่อไหร่ เป็นเรื่องแน่ คือถ้าจับคนไปด้วย จะจลาจลแน่ เพราะจะต้องเกิดอาการไม่ยอม ลุกฮือกันเข้ามา อาจถึงขั้นทำร้ายลุกลามบานปลายไปได้ และต่อไปก็อาจจะต้องมีการใช้อาวุธ หนักข้อกันขึ้นไปอีก ต่างฝ่ายต่างก็จึงเคารพกติกานักเลง เสียยิ่งกว่า กติกาตามกฎหมาย เว้นเสียแต่มีการชกต่อยกันอาจจะด้วยอารมณ์ ของแต่ละฝ่าย เนื่องด้วยต่างฝ่ายต่างก็อยากทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด อย่างนั้นก็อาจจะต้องจับกุมตัวเอากันบ้าง แต่ในที่สุดแล้วก็มักจะรอมชอม ขอโทษขอโพยกันไป

          อันที่จริงแล้ว ของที่พวกนี้ขน ก็หาใช่เป็นของที่ตัวเองซื้อหาเพื่อจะไปขายต่อไม่ แต่เป็นของที่เถ้าแก่ในหาดใหญ่ให้มาขน โดยมีเงินรางวัลล่อใจใครขนได้มาก ก็ได้เงินมาก ใครขนได้น้อยก็ได้เงินน้อย ที่สำคัญที่ทำให้พวกนี้ทำงานสุดฝีมือก็คือ หากใครขนแล้วไม่โดนจับ ก็จะได้รับการยกย่องให้เป็นลูกพี่ คุมเหล่าเด็กๆรุ่นใหม่ต่อไป และทำนองเดียวกันใครขนแล้วถูกจับบ่อย ทำให้เถ้าแก่เขาเสียของ ต่อไปก็จะไม่ได้ขน

          พวกขนของทางรถไฟมีมากก็จริง แต่พวกนี้ไม่ได้น่ากลัวอะไร ส่วนใหญ่เป็นเด็กวัยรุ่นที่เพิ่ง ก้าวเข้ามาสู่ขบวนการ พวกขนของทางรถยนต์หรือรถมอเตอร์ไซด์ พวกนี้จะน่ากลัวกว่า เพราะส่วนใหญ่เป็นพวกที่ข้ามรุ่นมาจาก พวกแรกมาแล้ว แถมของก็มักจะมีราคามากขึ้น บรรทุกของมาครั้งละทีมากๆขึ้น พวกมอเตอร์ไซด์จะใช้วิธีบรรทุกของ เช่น เครื่องเล่นวีดิโอ ที่แต่ก่อนนิยมกันมาก ซ้อนท้ายสูงนับเป็นสิบๆเครื่อง แล้วก็ขี่มอเตอร์ไซด์ลัดเลาะสวนยาง มาอย่างชำนาญ เจ้าหน้าที่ก็ใช้มอเตอร์ไซด์เช่นกัน แล้วก็ต้องหัดขับขี่ให้ชำนาญเสมอกัน ไม่งั้นก็จับไม่ได้

          มีอยู่ครั้งหนึ่ง มีเจ้าหน้าที่หัวใส ใช้เชือกผูกกับต้นยางแล้วคอยขวาง ทางที่รถมอเตอร์ไซด์วิ่ง ปรากฏว่าเกิดความโกลาหลขึ้น เพราะมอเตอร์ไซด์ล้มลุกคลุกคลานบาดเจ็บไปตามๆกัน แม้ศุลกากรจะจับของได้ทั้งหมด แต่ก็มีเรื่องมีราวตามมา มีการยกพวกกันขึ้นมาขวางถนนขณะที่ รถเจ้าหน้าที่จะเอาของกลาง กลับไปด่านศุลกากร เจ้าหน้าที่ก็มิอาจจะกระทำอะไรได้มากกว่า ยอมให้พวกขบวนการขนของตัวเองกลับไป ต่อมาก็เลยต้องมีการนัดเจรจาตกลงกติกานักเลงกันขึ้นมาอีกข้อ คือห้ามใช้เชือกกั้น ส่วนพวกขบวนการก็ห้ามใช้อาวุธ และต้องยอมรับในกติกา ว่าหากถูกจับได้ ก็ต้องยอมเสียของแต่โดยดี หากใครก้าวข้ามล้ำเส้น เช่นจับได้แล้วยังมีการฮึดฮัดหรือด่าทอ ลูกพี่ของขบวนการกลุ่มนั้นจะต้องจัดการ

          ส่วนพวกรถยนต์ พวกนี้ก็ยิ่งกว่ามอร์เตอร์ไซด์หลายเท่านัก พวกนี้มักจะมีการขนแบบเป็นขบวน โดยมีรถขนของคันหนึ่งและรถสกัดอีกคันหนึ่ง ทั้งนี้แล้วแต่ว่ากลุ่มไหนจะถนัดอย่างไร บางกลุ่มก็ใช้รถสกัดอยู่หน้า บางกลุ่มก็ใช้รถสกัดอยู่หลัง เวลารถด่านฯขับไล่ รถสกัดหลังก็จะคอยสกัด ไม่ให้รถด่านฯพุ่งเข้าจับได้โดยง่าย หรืออย่างรถสกัดหน้าเมื่อ เจอรถด่านฯขวางหน้าพวกนี้ก็ใช้การชน หรือสกัดเอาไว้ให้รถของหนี  เพราะรถขนของนั้นหนักหนียาก จึงต้องมีรถคอยสกัดอยู่อีกคัน รถด่านฯก็จึงต้องพัฒนาตัวเองขึ้นไป โดยไปใส่เดือยเหล็กแหลมไว้ข้างหน้า สำหรับพุ่งชนหรือเสียบสกัดรถขนให้อยู่

          กรมศุลกากร เล็งเห็นปัญหาของพวกขบวนการขนของเถื่อนพวกนี้ จึงระดมกำลังจากส่วนอื่นลงมาอยู่ที่หาดใหญ่เพื่อทำการปราบปราม อยู่หลายหน่วย ซึ่งในจำนวนนั้นก็มีเพื่อนรุ่นเดียวกับผมอยู่หลายคน และทุกคนก็จะรู้จักอดุลย์ในฐานะเป็นเพื่อนผม และอีกฐานะหนึ่งก็คือคนค้าของเถื่อนคนหนึ่ง อดุลย์อยู่ตรงกลางระหว่างคนด่านฯกับคนค้าของเถื่อน ได้อย่างน่าพิศวง เพราะอย่าลืมว่าเมื่ออดุลย์มาคลุกคลีอยู่กับพวกผม พวกค้าของเถื่อนก็มักจะระแวงว่าอดุลย์ จะเอาความลับในการค้าของของตนไปบอกเจ้าหน้าที่ ซึ่งก็อาจจะเป็นอันตรายต่อชีวิตอดุลย์เอง

          กลับกัน พวกเราก็อาจจะระแวงอดุลย์ว่า จะเอาความลับในเรื่องการทำงานไปบอก คนอื่น ซึ่งก็จะทำให้การทำงานลำบากมากขึ้น แต่อดุลย์เองก็เข้าใจทั้งสองฝ่าย อดุลย์เองจึงไปประกาศกับพวกค้าทุกกลุ่มว่า เขาเป็นเพื่อนกับด่านฯก็จริง แต่เขาจะไม่พูดไม่คุยเรื่องใดๆ ที่ไม่เกี่ยวกับเขา แล้วเขาก็ทำอย่างนั้นจริงๆ ไม่ว่าพวกเราจะหลอกถามอย่างไร อดุลย์ก็ไม่พูด นานไปเราก็รับทราบกติกาซึ่งกันและกัน ก็จะไม่ถามไม่พูดถึงอีก

          ผลดีของการที่อดุลย์มาคลุกคลี อยู่กับพวกเราก็คือ เมื่อเวลาที่รามีปัญหาผิดใจกันกับ ผู้ค้าของกลุ่มอื่นถึงขึ้นฮึ่มๆที่จะราวีกัน อดุลย์ก็จะเข้ามาช่วยประสานงาน พูดจาทำความเข้าใจ จนผ่อนคลายกันไปได้ทั้งสองฝ่าย ยังเรื่องของที่เราจับกันมาได้อย่างมากมาย บางครั้งเราก็ไม่รู้จะขายใคร เพราะนโยบายของกรมฯเอาแน่เอานอนไม่ค่อยจะได้ บางยุคก็ไม่ให้ขายในพื้นที่ ให้ส่งไปขายทอดตลาดที่กรมศุลกากร คลองเตย บางยุคก็ห้ามไม่ให้ขายทอดตลาด แต่ให้ขายปันส่วนข้าราชการ เพื่อไม่ให้มีใบเสร็จจากการี65เพราะบางทีต้องซื้อจนไม่มีเงินจะซื้ออยู่แล้ว ก็ได้อดุลย์นี่แหละที่เอาของไปปล่อยให้ แถมได้กำไรกลับมาด้วย

          ส่วนงานของอดุลย์เอง แรกเริ่มเดิมทีก็เป็นลูกมือเถ้าแก่เขา แล้วแต่ว่าจะถูกใช้ให้ไปขนของหรือเอาของไปส่งที่ไหน งานของอดุลย์มักไม่ค่อยจะผิดพลาดให้ถูกจับ เนื่องจากความเป็นคนใจถึงและมีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีของเขา บางทีถูกตำรวจจับนั่งคุยกันไปคุยกันมา  กลับกลายเป็นเพื่อนกับตำรวจผู้นั้นไปก็มี เวลาเจอกันอดุลย์มักจะเล่าประสบการณ์ ในการทำงานของเขาให้ผมฟังเสมอ จนบางครั้งผมก็ถึงกับอึ้งไปในความเด็ดเดี่ยวและมีน้ำใจของเพื่อน ต่อมาเมื่อเติบใหญ่ขึ้นอดุลย์จึงลาออกมา แล้วก็ดำเนินกิจการของตนเองแต่ก็ยังไม่พ้น กิจการค้าของเถื่อนที่ตนเองถนัดแต่อย่างใด

          ผมเองยังได้มีโอกาสไปขนของอย่างพวกมดด้วย เมื่อฝึกทหารเกณฑ์ไปได้สามเดือน เสร็จสิ้นการฝึกเป็นพลทหารเต็มตัว ถึงเวลาแยกหน่วยออกไปทำงานตามหน่วยต่างๆใน จังหวัดทหารบกชุมพร ทีแรกพวกครูฝึกเขาจะให้ผมเป็น ผู้ช่วยครูเพราะเห็นผมมีวี่แววดีเนื่องจากเคยเรียน ร.ด. มีพื้นฐานมาก่อนแล้ว การเป็นผู้ช่วยครูมีผลดีตรงเมื่อจบการเกณฑ์ออกมาแล้ว จะได้รับยศสิบตรีทหารบก แต่ก็ช้าไปกว่าคุณแม่ผมที่ไปวิ่งเต้นไว้เรียบร้อย ให้ขึ้นเป็นทหารรับใช้ ผู้กองคนหนึ่งในค่าย เพียงแต่ว่าผมไม่ต้องไปเป็นพลทหารรับใช้จริงๆ อย่างพลทหารอ่ำใน “ผู้กองยอดรัก” มิฉะนั้น ผมจะกลายเป็นอีกตำนานหนึ่งแน่ เพราะลูกสาวผู้กองนั้นสวยใช้ได้

          แต่ผมก็ต้องเซ็นชื่อโอนเบี้ยเลี้ยงและเงินเดือนของผมให้ผู้กองแทน ก็ตกประมาณเดือนละ พันกว่าบาท ส่วนตัวผมจะไปไหนก็ไป ผมก็คว้างเพราะไม่มีเงินเดือนเลี้ยงตัว เหมือนตอนอยู่กรมศุลกากร ก็เลยระเห็จลงใต้ไปคลุกอยู่กับอดุลย์และเพื่อนร่วมรุ่นที่นั่น และแล้วผมก็มองเห็นแสงสว่างของตัวเอง เมื่อเห็นพวกมดขนของกันจากปาดังเบซาร์เข้าหาดใหญ่ ผมก็เอามั่งแต่ผมต้องลงทุนเอง ไม่เหมือนพวกมดที่ขนให้เถ้าแก่ ของถูกจับก็ไม่เป็นไรแค่เสียเครดิต แต่ของผมถ้าถูกจับทุนหายกำไรหด ผมไปซื้อโทรทัศน์สี 14 นิ้วเครื่องหนึ่ง ซึ่งสมัยนั้นกำลังฮิตมากๆเหมือนสมัยนี้ที่ฮิตจอ  LCD กัน โทรทัศน์สี 14 นิ้วสมัยนั้น ท้องตลาดจะขายกันหมื่นสองถึงหมื่นสามพันบาท แต่ฝั่งมาเลย์ที่ปาดังเบซาร์ ราคาเพียง 7,000 บาท ผมซื้อมาแค่เครื่องเดียว กะว่าขายสักหนึ่งหมื่นบาท ก็ได้กำไร 3,000บาท พออาศัยอยู่ไปได้เดือนหนึ่ง

          เดือนใหม่...เมื่อกลับมาชุมพร เข้าไปเซ็นชื่อในค่ายทหารเพื่อโอนเงินเดือนและเบี้ยเลี้ยงให้ผู้กอง ผมก็ต้องลงไปหาดใหญ่ เพื่อแปลงร่างเป็นพวกมด เพื่อค้าโทรทัศน์สี 14 นิ้ว อยู่ทุกเดือนไปจนปลดประจำการ 1 ปี แน่นอนแหละว่าผมไม่ถูกจับ เพราะเพื่อนๆก็มักจะทำเป็นมองไม่เห็นผม ส่วนผมก็จะเอ้อระเหยลอยชายอยู่ไม่ได้ ต้องหาทางหนีทีไล่อยู่เหมือนกัน เพราะหากปะหน้าคนไม่รู้จักจะโดนจับไปด้วย อีกอย่างหนึ่งยังมีด่านกลางทางอีกเยอะที่จะขึ้นมาตรวจ เช่นด่านฯที่ชุมพร ที่บางคนผมก็ไม่รู้จักและจะไปแสดงตัวมากก็ไม่ได้ ว่าเป็นพวกเดียวกันเอง เพราะมันจะกลายเป็นที่ครหาติฉินนินทาในสายตาประชาชน ว่าพวกเดียวกันเองมันไม่จับ ทีของเรามันเที่ยวไล่จับ ผมจึงรู้ซึ้งถึงความรู้สึกของพวกขนของเป็นอย่างดี ว่าพวกนี้จะเครียดตลอดเวลา นั่งรถก็นอนไม่หลับ กลัวแต่ว่าจะเจอเจ้าหน้าที่ ไม่มีความสุขเลย

          แต่ผมก็รอดมาได้ จนปลดประจำการและกลับมาเข้ารับราชการในกรมศุลกากร การณ์จะเป็นอย่างไรรออ่านตอนต่อไปนะครับ.........



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 13.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

ตามมาเก็บค่ะ ไม่ได้เข้า internet มาหลายเพลา

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
เสดพีร์ วันที่ : 11/04/2008 เวลา : 14.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chao
*+* เพียงแวะเข้าไปทัก..เราก็แอบฮักคุณอยู่ ในใจ._/|\_.

เรื่องแบบนี้ เขียนเล่าเป็นตอนๆ ของคนในแวดวงจับของเถื่อน เมื่อมีเนื้อหาเยอะแล้ว น่าจะหาที่พิมพ์รวมเล่ม เพราะถ้าคนทีไม่ได้เข้ามาเป็นเองก็ไม่รู้เรื่องราวเหล่านี้ดีอย่างพี่เป็ปซี่หรอก

หรือจะเขียนเป็นนิยาย อย่างเรื่องนางฟ้าก็ได้ แต่นี่เป็นแวดวงนายสีกรมท่า

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 11.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 


สุขสงกรานต์นะคร้า

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
Ch.Minivet วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 11.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

รอดูรูปจากกล้องพี่ค่ะ

... ... ...

มะไหร่เอามาลงคะ

17-19/5 ป่าปิด Conf นะคะ ซื้อตั๋วมะไหร่ แป๋มจะมาสะกิดค่ะพี่

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
ปฐม วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 00.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

หวัดดีครับพี่

เห็นภาพพี่แล้ว เท่ห์มากอ่ะ

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 21.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

ครั้งหนึ่ง ในชีวิต ผมเคยปีนขึ้นไปบนหลังคาโบกี้รถไฟ
ไม่ได้เป็น "มด" ขนของหนีภาษีหรอก
แต่ตามเพื่อน...ไม่ยอมซื้อตั๋ว นะเอง
(ร.ร.มัธยมหารเทา อยู่ใกล้สถานีรถไปหารเทา)
--------------------------
กลับถึงด่านสะเดา หรือยังครับ พี่เป๊ปซี่
แวะไปรับ ความขอบคุณ ฉลอง 1 ปี เขียนบล็อก ด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 19.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 


รางวัลนี้

หารสอง !!




ความคิดเห็นที่ 39 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 19.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 


ตัวจริง

เท่ห์มั่กนะคร้า




ความคิดเห็นที่ 38 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 19.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

คห.13

เมนต์นี้ใช้สติปัญญามั่กมั่กเยย

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
ครูหลังเขา วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 19.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/parding


ขอบคุณนะค่ะที่แวะไปเยี่ยมบ่อยๆ เรื่องน่าอ่านดีนะค่ะ :
A1:

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
แม่หมี วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 14.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เคยดูสารคดีที่พวกมดขนของหนีภาษีค่ะ เด็กๆทั้งนั้นเลยวิ่งหนีกันหน้าตาตื่น ดูแล้วก็น่าสงสาร แต่พวกเขาก็ทำความผิดจริง เรื่องของคุณอดุลย์น่าสนใจและน่าติดตามมากค่ะ
ฝากบอกคุณหมูนะคะว่าแม่หมีคิดถึง

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
Ch.Minivet วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 13.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

บอกตรงๆ นะคะ งานเขียนของพี่ กะตัวจริงๆ ที่แป๋มเห็น

... ... ...

มะเหมือนกันโรยง่ะ



17-19 พ.ค นี้นะคะ ป่าปิด .. แป๋มซื้อตั๋วมะไหร่ จะแจ้งพี่อีกครั้งค่ะ

ล็อคตัวให้พี่เดินนำ ... ดักทางทาก ส่วนแป๋มจะได้เดินสบาย กรั๊กๆ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
อึ่งอ่าง วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 10.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunyarat
บางทีชีวิต...ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่า    ความทรงจำดีๆ เอาไว้ให้คิดถึง

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมตอนที่อัมไม่อยู่

วันนี้มาส่งยิ้มไว้ก่อนเวลาน้อย

พรุ่งนี้ต้องเดินทางอีก กลับมาแล้วจะมาอ่านนะคะ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
..ขิงชมพู.. วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 09.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khingchomphuu

สวัสดีค่ะพี่เป๊ปซี่...

เรื่องราวของพี่เป๊ปซี่+เพื่อน...น่าติดตามมากเลยนะคะ...


รออ่านตอนต่อไปค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
อุต-ศิลป์02 วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 09.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/industrialart02

สวัสดีช่วงสายของวันทำงานกลางสัปดาห์ค่ะ
ใกล้สงกรานต์แล้วไปเที่ยวไหนค่ะ

-----------------------------------

แล้วจะกลับมาเยี่ยมอีกนะคะ


ความคิดเห็นที่ 31 (0)
raksanok วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 06.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net


วันที่ 7 ไปคะพี่ แต่ไปถึงงาน 16.30 น. อะคะ

เขากำลังเลิกงานกันพอดีเลยไม่เข้าไปคะพี่

เสียดายเหมือนกันที่เข้าไปไม่ทัน

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ปฐม วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 00.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

ขาหายเจอกันครับพี่

ผมเตรียมหนังสือให้พี่ไปนอนอ่านหลายเล่ม

แต่ไม่มีโอกาศเสียที

ไว้ครั้งหน้า พบกันครับ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
หัวผักกาด วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 21.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bowwy

เสียดายจังค่ะ ที่ไม่ได้ไปงานวันที่ 7 เพราะดันงานเข้าตอนเย็นซะงั้น ตั้งใจไว้เต็มที่เลยแต่อด แล้วพี่ได้ไปไหมคะ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
อุต-ศิลป์02 วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 21.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/industrialart02

เดินทางขึ้นๆลงๆ คงเหนื่อยมาก
ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

----------------------------------

แล้วพี่เป๊ปซี่ไม่เอารูปมาลงให้ดูหรือคะ
บ้านหลังอื่นเอาให้ดูเยอะแล้วค่ะ
แต่กว่าจะดูครบคงอีกนาน

-----------------------------------

แล้วจะกลับมาเยี่ยมอีกนะคะ



ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ครูทิพย์ วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 20.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Tip2
Every minute is precious if every minute I have you. ทุกนาทีจะมีค่า หากทุกเวลาฉันมีเธอ 


หวัดดีค่ะคุณเป๊ปซี่...เมื่อวานไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไรเลย...แค่เห็นหน้าก็ชื่นใจแล้วเนอะ คริ คริ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
WiKi วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 19.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wiki
   (◡) ๑۩۞۩๑ⓦⓘⓚⓘ & ⓝⓘⓝ ๑۩۞۩๑ ♫ ♬ ♪  

เสียดายจังคะที่ไม่ทราบว่าคนไหนกัน
-*-

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 18.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

สวัสดีครับ ดีใจที่ได้พบกัน แต่ผมคุยไม่เก่งเลยไม่กล้าคุยนาน แอบถ่ายรูปมาด้วย ขอบคุณที่ถ่ายรูปกับหลวงพี่ให้ครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
roselobster วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 18.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Memyself
 º°” ไม่มีความรักใดในโลกจะยิ่งใหญ่เท่าคนไทย รักในหลวง””°

ความคิดเห็นที่ 91
เป๊ปซี่ วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 18.08 น.
http://www.oknation.net/blog/Pepsi8



สวัสดีจ๊ะกุ้ง....พี่กลับมาถึงสะเดาแล้ว....

ขอโทษทีที่เจอในงานมึทติ้งแล้วไม่นึกว่าเป็นกุ้ง.....

......................

แล้วคิดว่าเป้นใครเหรอพี่เป๊ปซี่












ความคิดเห็นที่ 23 (0)
phiroj วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 18.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phiroj
"..... ฟุตบอลไม่ใช่ความเป็นความตาย... แต่มันมีความหมายมากกว่านั้น "  : บิล แชงค์ลี่ย์

ทุกวันนี้นักท่องเที่ยวยังนิยมซื้อของหนีภาษีที่หาดใหญ่อยู่ครับ พี่
ส่วนผมจะซื้อพวกเหล้าครับเพราะถูกกว่ามาก

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
walkaway วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 14.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ake-yanee
สิ่งที่เขียนคือสิ่งที่เห็นและเป็นจริงเสมอ

ชีวิตที่ต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอด..ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจะรอดหรือไม่รอดกันแน่..คุณเป๊ปซี่เขียนเรื่องน่าสนใจอย่างต่อเนื่อง..รออ่านต่อนะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
มาลีรัตน์ วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 23.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maleerat

ชีวิตน่าสนใจมากนะคุณเป๊ปซี่ วันนี้มาประจำการแล้ว ทบทวนประสบการณ์ เขียนให้เพื่อนอ่านเยอะๆนะคะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ครูเก๋ วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 15.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/clear
www.facebook.com/callmeclear

หวัดดีตอนบ่ายแก่ๆค่า

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
Hudjung วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 09.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Hudjung

เดี๋ยวนี้ยังเป็นแบบนี้อยู่ไหมน๊า

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
สายล่อฟ้า วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 01.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/theerapongbh

ดูเป็นเรื่องราว...ประสบการณ์...ที่เข้าท่าเลยนะครับ...


แต่ว่า...ผู้กองท่านนั้น...เงินทหารพันกว่าบาทยังเอาอีกเหรอครับ...



ความคิดเห็นที่ 17 (0)
สายธาร วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 21.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cyberfrogy
 http://www.facebook.com/groups/dhammayatrahttps://www.facebook.com/BAAN.RAI.SAITHARN http://www.oknation.net/blog/DigitalTour

เพื่อนรัก...เป็นคำนิยามที่มีความหมาย..

เพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่ครับ...

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
pimahn วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 16.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2

โหวตให้ด้วยความขอบคุณยิ่ง สำหรับเรื่องราวน่าสนใจ น่าเรียนรู้ น่าติดตาม
ประทับใจกับบุคลิกภาพของอดุลย์ ที่เป็นคนมีสัจจะ ไม่ขายความลับของนาย
และมีมนุษยสัมพันธ์ดีกับเจ้าหน้าที่

เรื่องราวอย่างนี้ ถ้าไม่ใช่คนที่มีประสบการณ์โดยตรงมาถ่ายทอด
ผมคงไม่มีโอกาสได้รับรู้
ไม่นึกเลยว่า "ผู้กอง" จะมีนิสัย มักได้เล็กๆน้อยๆ
เอาเงินเดือน พลทหาร แค่ พันกว่าบาท ไปได้ลงคอได้อย่างไร
เงินก็ไม่ได้มากมายอะไรเลย คนเรา งก เงิน จน ลดคุณค่าของจิตใจตัวเองได้

http://www.oknation.net/blog/pimahn/2008/04/06/entry-2
เมื่อดอกซากุระร่วง - อนิจจัง

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
AJ.p วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 16.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TheTaleOfFourTribes
- - " หูยาว จ้าวป่า " - - (นะจ๊ะ)

แวะมาทักทาย เพราะหายกันไปหลายวันครับ พี่เป๊บซี่

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
auguzzy วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 15.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

ขอลอกคห.9 นะคับ

แล้วก้อรู้สึกว่าเห็นด้วยที่ว่า เครียดมากเวลาทำอะไรผิดแล้วกลัวถูกจับได้

โดยเฉพาะทำผิดยามวิกาล

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
auguzzy วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 15.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

ขอลอกคห.9 นะคับ

แล้วก้อรู้สึกว่าเห็นด้วยที่ว่า เครียดมากเวลาทำอะไรผิดแล้วกลัวถูกจับได้

โดยเฉพาะทำผิดยามวิกาล

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
อุต-ศิลป์02 วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 00.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/industrialart02

ขอบคุณที่วันก่อนแวะไปส่งข่าวถึงที่บ้านค่ะ ถ้าที่สะเดามีอะไรเปลี่ยนแปลงและน่าสนใจ รบกวนพี่เป๊ปซี่ส่งข่าวด้วยนะคะ (ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ)

ช่วงที่แฝดน้องอยู่สะเดาเคยได้ยินเรื่องราวเหล่านี้เหมือนกันค่ะ มีคนบอกด้วยว่าส่วนมากเค้าใช้เส้นทางไหน และก็บอกด้วยว่ารถคันไหนขนของเถื่อน

แวะมาทักทายตอนดึกๆค่ะ
จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ


ความคิดเห็นที่ 11 (0)
artemis-tai วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 21.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/artemis-inside

อัพแล้วค่าพี่เป๊ปซี่
กลัวๆแล้ว
เด่วพี่เป๊ปซี่ไม่ไปเยี่ยม^^

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
แมวเหมียว วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 19.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wassanok

อ่านเพลินเลยค่ะ
อยากรู้ตอนต่อไป

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 16.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 

ชอบมั่กมั่กอ่ะค่ะ

เอนทรีนี้



+หวอตนะคร้า

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
raksanok วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 11.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net

อ่านทีแรกก็เป็นกลอนดีไหงอ่านไปๆถึงกลายเป็นลูกบิดไป

ได้ล่ะรักสนุก....5555

ใช่แล้วเพื่อนไม่จำต้องร่ำรวยเงินตรา...

เพียงแต่ร่ำรวยน้ำใจอย่างอดุลย์เพื่อนรักที่เคารพของพี่ไง....
....................................
ก็บอกแล้วงัยว่าแต่งกลอนไม่เป็น

อ่านได้แต่ก็ไม่เป็นกลอนอีก

คะพี่ คริ คริ คริ

ขอบคุณคะพี่ที่อ่านจากกลอนกลายเป็นลูกบิด
...........................................
แล้วจะรออ่านตอนที่ 3 ต่อไปนะคะพี่

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 09.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

จากกติกานักเลง ถึง กติกาลูกผู้ชาย ของ ชายชื่ออดุลย์
ซาบซึ้งเลยครับพี่

เอ ศุลกากร กลายเป็น มด เอง ถึงจะเข้าใจความรู้สึกของ มด ครับ

มิน่าล่ะพี่ ช่วงปี 27-28 พ่อผมพาไปเที่ยวสุราษฎร์
ขากลับ รถทัวร์ จะถูกตรวจแถวชุมพร หาว่ามีของหนีภาษีหรือเปล่า

แต่พ่อผมเองก็เคยไปหิ้ววีดีโอเครื่องโตมาจาก ปาดังเบซาร์ ครับ
พาหนะคือ ฮ. ของตำรวจครับ ซึ่งก็ต้องมีบ้างเช่นกันที่ ตำรวจ บางคนก็ทำ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
cancer วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 08.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ION

รออ่านตอนต่อไปเช่นกัน....
ขอให้มีความสุขนะคะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ปฐม วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 01.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

ผมยังไปไม่ได้เลยครับพี่ ขายังเดินไม่ได้เลยอ่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Thaihippy วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 00.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Thaihippy

มาดึกเลย ..ยังไม่นอนรึ?

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
หัวผักกาด วันที่ : 04/04/2008 เวลา : 23.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bowwy

จะรออ่านนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลานเทวา วันที่ : 04/04/2008 เวลา : 23.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........


มาดึกเลย
ที่ทำงานใหม่เป็นไงบ้าง ลงตัวรึยัง
สบายดีนะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
roselobster วันที่ : 04/04/2008 เวลา : 23.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Memyself
 º°” ไม่มีความรักใดในโลกจะยิ่งใหญ่เท่าคนไทย รักในหลวง””°

ตั้งตารออ่านตอนต่อไปค่ะพี่เป๊ปซี่

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน