• รักษ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mo_tri@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-02
  • จำนวนเรื่อง : 12
  • จำนวนผู้ชม : 35938
  • ส่ง msg :
  • โหวต 23 คน
http://www.oknation.net/blog/ R-A-K
เป็นมากกว่าที่เป็น
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/R-a-k
วันพุธ ที่ 5 กันยายน 2550
Posted by รักษ์ , ผู้อ่าน : 854 , 21:28:27 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                สองสามสัปดาห์แล้วที่ฉันเป็นบ้าเป็นหลังนั่งดูหนังซีรีส์เกาหลี “รักเกินหักใจ” ซึ่งเพิ่งฉายทางฟรีทีวีไปเมื่อไม่นานมานี้ ครั้งแรกที่ฉันยอมนั่งดู คือชอบนางเอก ฉันสะดุดตาที่โครงหน้า ตา ปาก แต่ก็สัญากับตัวเองว่าจะไม่ถลำลึกลงไปมากกว่านั้น เพื่อนหลายคนเป็นแฟนซีรีส์เกาหลีตัวยง ในที่ทำงานสาวๆ พูดกันถึงพระเอกหล่อแบบเกาหลี เกมส์โชว์พยายามแต่งตัวเลียนแบบเกาหลี นั่นคือ สิ่งที่ตามมาหลังจากความชอบในตัวพระเอก และหนัง

 

                ฉันไม่อยากพูดถึงเนื้อหาของหนังหรอก ก็อย่างที่ฉันบอกตอนแรกว่าผมชอบนางเอก ก็เท่านั้น

                แต่ฉันเพียงแต่จะบอกถึงการดำเนินเรื่องของหนัง ฉันชอบที่หนังปล่อยให้หลายๆ อารมณ์บ่มเพาะความคิดถึง ขึ้นมาในใจ

                คิดถึงอดีต คิดถึงความหลัง เรื่องหลัง ที่ไม่มีวันหวลกลับมาและไม่มีประโยน์ที่จะให้มันย้อนกลับมา เพราะฉันเองก็ไม่ต้อการเช่นนั้น เพียงแต่อยากสัมผัส มันเป็นบางครั้งบางคราวเท่านั้น

                เพื่อนรักของฉัน ในรายทางชีวิตเขาได้หยุดเดินและลองค้นหาเส้นทางใหม่

                ใช่มันก็แค่เส้นทางใหม่ที่รู้อยู่แล้วว่ามันไม่ใช่เส้นทางที่เขาเลือก แต่ก็ทำให้ไอ้หนุ่มว้าวุ่นไปไม่น้อย

                ว้าวุ่นเพราะ “ความคิดถึง”

                คุณเคยบ้างมั๊ย เมื่อคิดถึงใครบางคน รู้สึกทรมาน เพราะคิดไปว่า เขาคนนั้นอาจจะไม่ได้คิดถึงคุณอยู่ ถึงแม้ว่าการได้คิดถึงใครสักคนนั้นจะเป็นทุกข์บ้าง แต่ก็ชุ่มชื่นหัวใจ ทำให้คุณต้องมานั่งคิดกระวนกระวายว่า  คุณมีความหมายสำหรับเขาบ้างหรือเปล่านะ เขาจะแคร์คุณบ้างไหมนะ ลองสังเกตพฤติกรรมตัวเองซิ

                คุณจะรีบรับโทรศัพท์ทันที เพราะคิดว่า อาจเป็นเขาคนนั้น

                คุณมองออกไปนอกหน้าต่าง เพราะคิดว่า เขาอาจจะปรากฎตัวอยู่ที่นั่น

                คุณนั่งอยู่หน้าทีวี แต่จิตใจกลับคิดถึงเขาคนนั้น จนทำให้พลาดตอนอวสานของละครเรื่องโปรด

                คุณเอนกายลงบนเตียง ก็พลันคิดถึงช่วงเวลาที่ไปไหนต่อไหนด้วยกัน คุณคิดถึงแต่ว่าคงจะได้มานั่งมองดาวด้วยกันอีก คุยกันทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นความฝัน หรืออนาคต คุณออนไลน์อินเทอร์เน็ต เพื่อหวังจะได้พบเขา และก็เริ่มวิตกกังวลว่าเขาจะเป็นอะไรไปหรือเปล่า เมื่อเขาไม่ได้ออนไลน์ หรือตอบ mail กลับมา

                การได้คิดถึงใครบางคน เป็นหนทางหนึ่งที่ช่วยให้คุณเติบโต และได้สัมผัสกับความเปลี่ยวเหงา มันสอนให้คุณเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความอ้างว้าง และทำให้คุณรู้จักอีกความรู้สึกหนึ่ง นั่นคือ ความว่างเปล่า

                บางครั้ง มันก็รู้สึกดีนะ ที่ได้คิดถึงใครสักคน  เพราะมันทำให้คุณรู้ว่า คุณใส่ใจใครคนนั้น และคุณปล่อยใจที่จะสัมผัสความรู้สึกรัก และใส่ใจที่มีเขา  แต่ในขณะเดียวกัน การที่คิดถึงใครคนนั้น โดยที่เราไม่รู้ว่า เขารู้สึกเหมือนเราหรือเปล่า ช่างเป็นความรู้สึกที่ทรมานเหลือเกิน และคุณกลับรู้สึกว่า คุณโดนทิ้งไว้เพียงลำพัง

                ดังนั้น หากคุณคิดถึงใคร จงบอกให้เขาได้รับรู้บ้าง และเช่นเดียวกัน ถามเขาซิว่า เขารู้สึกอย่างเดียวกันหรือเปล่า อย่าปล่อยให้ความรู้สึกคิดถึง เปลี่ยนแปรเป็นความ “อิจฉา” หรือความ “หวาดระแวง” ว่าเขาทำอะไร อยู่ที่ไหน อยู่กับใคร เขามีความสุข ในขณะที่ปล่อยให้คุณโดดเดี่ยว

                หากใครคิดถึงคุณ และคุณก็รับรู้ ขอจงบอกเขาเถิดว่าคุณรับทราบแล้ว หากคุณคิดถึงเขาตอบ ก็จงบอกเขาเช่นกัน

                เพราะความรัก ความคิดถึง ถ้าไม่บอกก็คงไม่รู้

หมายเหตุ : เรื่องนี้ตีพิมพ์ในนิตยสาร TheCityJournal

                   ฉบับที่ 74 วันที่ 1-15 กันยายน 2550





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เจ้าอารมณ์ วันที่ : 05/09/2007 เวลา : 21.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimeiei
http://www.jaoarom.com


นั่นสินะคะไม่บอกแล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าคิดถึง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ผู้หญิงร้อยความฝัน วันที่ : 05/09/2007 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Paraneelovely
รสชาติ ความจริง บางครั้งก็ "ขมเกิน" กลิ่นของความฝันบางคราวก็ไช่ว่าจะ "หอมพอ"

ไช่ค่ะ ...ไม่บอกก็ไม่รู้ .....
แวะมาเยี่ยม ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
HObangkOK วันที่ : 05/09/2007 เวลา : 21.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nara
    ห้องเสื้อ THANARA ธานาร่า          www.THANARA.com   


......good....!!!!

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน