*/
  • Rosefinchy
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : theerarat_ka@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-06-24
  • จำนวนเรื่อง : 65
  • จำนวนผู้ชม : 227611
  • จำนวนผู้โหวต : 74
  • ส่ง msg :
  • โหวต 74 คน
<< ตุลาคม 2008 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 27 ตุลาคม 2551
Posted by Rosefinchy , ผู้อ่าน : 7299 , 10:41:29 น.  
หมวด : ต่างจังหวัด

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลากหลายเรื่องราวที่ได้ยิน ได้ฟัง มาจากหลายสื่อ ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ อินเตอร์เนต ทำให้เราอยากไปเยือนตลาดร้อยปี สามชุก จังหวัดสุพรรณบุรีสักครั้ง

และความขลังของตลาดแห่งนี้ ก็ไม่ทำให้ผิดหวังกับการเดินทางไม่ถึง 2 ชั่วโมง จากกรุงเทพฯ

ภาพตลาดจากสะพานสูง มุมนี้ที่เป็นมุมที่คุ้นตา ที่เห็นตามเวบไซต์ และหนังสือต่างๆ ใครมาก็ต้องไม่พลาดมุมถ่ายรูปมุมนี้ (ประหนึ่งว่า ไม่มีมุมนี้ ยังมาไม่ถึง ซะงั้น)

ตลาดเริ่มคึกคักตั้งแต่เช้า มุมนี้ก็อีกเช่นกัน (พวกเราต้องมาถ่ายป้ายเช่นเคย)

ร้านขายข้าวอบใบบัว บะจ่าง อาหารที่ใครมาที่นี่ ต้องลิ้มลอง (อีกเช่นกัน) แต่ร้านมีหลายร้าน ก็เลือกเอาตามชอบใจ

รูปนี้ถ่ายตอนก่อนออกรถ เมื่อคืนฝนตก ชอบรูปนี้เป็นการส่วนตัว

โค้งสวย ถนนระหว่างทางเดินทางไปตลาดสามชุก

ตลาดสามชุก

เป็นตลาดห้องแถวไม้ 2 ชั้นขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสุพรรณบุรี(ท่าจีน) และรายล้อมด้วยบรรยากาศของบ้านเรือนรวมถึงเรื่องราวของผู้คนในอดีต โดยแทบไม่มีการดัดแปลงเสริมแต่ง ย้อนอดีตกลับไปยุคสมัยที่ตลาดสามชุกเฟื่องฟู ยุคนั้นชาวบ้านจะนำของพื้นเมือง รวมทั้ง เกลือ ฝ้าย แร่ สมุนไพร มาแลกเปลี่ยนซื้อขายให้กับพ่อค้าที่เป็นชาวเรือ

ต่อมาเมื่อริมแม่น้ำสุพรรณ กลายเป็นแหล่งทำนาที่สำคัญ มีโรงสีไฟขนาดใหญ่เกิดขึ้นหลายแห่ง ตลาดสามชุกก็กลายเป็นตลาดข้าวที่สำคัญ มีการค้าขายกันอย่างคึกคัก ทำให้ตลาดสามชุกไม่จำกัดบริเวณอยู่เฉพาะริมน้ำ แต่ยังขยายมาถึงริมฝั่ง โดยแต่ละปีมีการเก็บภาษีได้จำนวนมาก พร้อมๆกับมีการตั้งนายอากรคนแรก ชื่อ “ขุนจำนง จีนารักษ์”
       
ช่วงเวลาเฟื่องฟูของตลาดสามชุกกินเวลานานหลายสิบปี แต่หลังจากที่มีการตัดถนนผ่านสามชุก ผู้คนเปลี่ยนไปใช้ถนนเป็นเส้นทางสัญจรมากขึ้น ส่งผลให้ วิถีชีวิต ความเป็นอยู่ และการค้าที่ตลาดสามชุกเริ่มซบเซา แต่ตลาดสามชุกก็ยังคงดำเนินวิถีของตลาดห้องแถวไปอย่างต่อเนื่อ

ด้วยความที่ วิถีชีวิตและลักษณะทางกายภาพของชุมชนตลาดสามชุกมีกาลเปลี่ยนแปลงน้อยมาก แม้ว่าจะผ่านกาลเวลามานับร้อยปี เหตุนี้ประชาคมชาวตลาดสามชุกจึงได้มีการปรับปรุง ฟื้นฟู และร่วมกันอนุรักษ์สถาปัตยกรรมไม้ของตลาดสามชุกไว้เป็นมรดกทางวัฒนธรรม รวมทั้งพัฒนาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์และแหล่งเรียนรู้ของชุมชน เพื่อให้ตลาดสามชุกกลับมีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง

และตลาดสามชุกก็มีชีวิต ชีวา ดังว่าจริงๆ ค่ะ

เริ่มต้นจากซอยแรกที่เราเดิน โรงแรมอุดมโชค โรงแรมสำหรับแขกที่เดินทางมาค้าขายในอดีต ปัจจุบันไม่ได้ดำเนินกิจการแล้ว แต่ก็เปิดให้เข้าชมโรงแรมในยุคกว่าร้อยปี

บรรยากาศลอบบี้ของโรงแรมอุดมโชค

มีพิพิธภัณพ์เล็กๆ แฝงตัวอยู่ในตลาดแห่งนี้ ที่รวบรมเรื่องราว สินค้า รูปภาพต่างๆ ของเครื่องดื่มอัดลมน้ำดำ "ร้านบ้านโค้ก" ซึ่งจัดห้องแถวเล็กให้เป็นพิพิธภัณฑ์ของสะสมจากความรักของเจ้าของที่มีต่อสินค้าแบรนด์นี้

ของตกแต่งน่ารักๆ ภายในร้านบ้านโค้ก ใครรัก ใครชอบ น้ำอัดลมยี่ห้อนี้ น่าจะชอบทีเดียว

ร่มโค้กหลากสีสัน ก็นำมาตกแต่งภายในร้านได้น่ารักไปอีกแบบ

ร้านนี้น่าสนใจมากๆ ขายหมีกรอบ เอ๊ย หมี่กรอบ แต่มีหมี่กรอบที่ทำเป็นตัวหมี นั่งโชว์ตัวอยู่ด้วย น่ารัก น่ากินเพลินๆ

ร้านนี้ขายทองม้วนโบราณ หน้าตาไม่เหมือนทองม้วนที่เราเคยเห็น แต่รสชาติหวาน เค็ม กรอบอร่อยแบบวางไม่ลง หอมกลิ่นงาดำอีกด้วย คุณป้าที่ขายน่ารัก ใจดี แถมคุยด้วยว่าทองม้วนแกออกทีวีด้วยน๊ะ (มีรูปยืนยันตั้งไว้หน้าร้านด้วยนะ เอ๊า ทำเป็นเล่น)

โปสการ์ดหลากหลายแบบ วาดภาพมุมต่างๆ ของตลาดร้อยปีแห่งนี้ ยังมีที่ติดตู้เย็น เข็มกลัดที่เราได้ติดไม้ติดมือกันมา

บรรยากาศภายในตลาด

ชอบภาพนี้ อาม่านั่งอ่านหนังสือในบ้าน ซึ่งเป็นห้องแถวเล็กๆ อย่างสบายอารมณ์

ของที่ระลึก ที่คนขายบอกว่า ทำขายทั้งที่ในตลาด แล้วยังส่งออกต่างประเทศด้วย

เรื่องที่น่ารักอีกอย่างของตลาดแห่งนี้ คือ มีเด็กๆ มีเล่นดนตรีไทยขับกล่อมให้การเดินเที่ยวตลาด มีเสน่ห์ขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ เป็นเรื่องที่ดีมากๆ ที่เด็กๆ เยาวชนได้มีเวลาทำกิจกรรมอื่นๆ ในเวลาว่าง หรือ เสาร์ อาทิตย์ ดีกว่าไปติดอยู่ร้านเกมส์เป็นไหนๆ

ร้านนี้เป็นอีกร้านที่ต้องไปเยือน ร้านถ่ายภาพศิลป์ธรรมชาติ ที่ยังเปิดบริการรับถ่ายภาพด้วยฟิล์ม แถมมีต้นแบบโปรแกรมโฟโต้ช็อบให้ได้ดูด้วย ใครที่อยากรู้ว่าเป็นอย่างไร ต้องไปร้านนี้เลย เจ้าของน่ารัก ใจดี

คริส เพื่อนรุ่นน้องที่มาจากสิงคโปร์ (แต่เจ้าตัวคนประเทศนอร์เวย์...รึเปล่าหว่า ชักจะลืม) โดนพวกเรายุให้ถ่ายภาพแนวโบราณ โดยแปลงโฉมใส่โจงกระเบน เป็นท่านเจ้าคุณ ถือไม้เท้า ดูขึงขัง ถูกใจเจ้าตัวเป็นอย่างมาก

ออกมายืนหน้าร้าน คนเดินผ่านไปมา นึกว่านายแบบหลงยุค (รองเท้าไม่ได้ใส่ด้วยนะ ลืมทิ้งไว้ที่ห้องแต่งตัว)

ท่าทางให้เป็นเจ้าคุณนะเนี่ย (ไม่ได้ขออนุญาต คริส แต่ว่า คริสคงไม่ว่านะ น่ารักดีค่ะ)

" แฟนเก่า" ........................ เสียงแว่วมาจากกลุ่มของเราเอง  แปลว่า พัดลมเก่า

อาม่าร้านศิลป์ธรรมชาติ น่ารัก ใจดี (อีกแล้ว)

อีกมุมน่ารักของร้านขายโปสการ์ด เจ้าของร้านยังเป็นวัยรุ่น แต่ฝีมือการถ่ายภาพโปสการ์ดไม่ธรรมดา น้องอีกคนที่ไปด้วยบอกไม่ชอบเลย ร้านนี้ ไม่สวย (จริงๆ แล้ว คือ ที่ร้านถ่ายได้ดีกว่าตัวเอง รับความจริงไม่ได้ 55)

ของที่ระลึก สีสันจัดจ้าน

ร้านนี้ใช้ขวดน้ำที่เราดื่มแล้วก็ทิ้งไป มาตัด ทาสี ดัด เป็นโคมไฟดอกลีลาวดีได้สวยงาม น่าชื่นชมกับการดัดแปลงสิ่งของที่ไม่ใช้แล้วให้มีมูลค่าเพิ่ม (คุณลุงจะโดนลอกเลียนแบบมั้ยเนี่ย)

บ้านขุนจำนงค์จีนารักษ์ บ้านอดีตนายอากรที่อนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ชอบตู้เย็นใบนี้ ท่าทางจะเก็บของได้เยอะเลย

ลายกระเบื้องปูพื้นที่บ้านขุนจำนงค์สวยมากๆ

ชอบมุมนี้ น่านั่งจิบน้ำชาเวลาบ่าย (กระเบื้องลายไม่เหมือนกัน แต่สวยอีกแล้ว)

นี่ก็กระเบื้องอีกลาย พื้นกระเบื้องสะอาดๆ เย็นๆ น่านั่งเล่นเย็นๆใจ

ศาลเจ้าเล็กๆ ในตลาด

"Girl in the market "

ชอบรูปนี้ด้วย ขออนุญาตเอารูปลงบล็อกหน่อยนะจ๊ะน้องสาว

ร้านกาแฟโบราณ มาที่นี่เจอแต่คำว่าโบราณ ทองม้วนโบราณ กาแฟโบราณ ดีนะที่ขนมจีบที่ซื้อมาเมื่อกี้ไม่ใช่ขนมจีบโบราณด้วย ไม่รู้เดินตลาดนี้นานๆ หน้าจะโบราณตามไปด้วยรึเปล่า

เดินกันเหนื่อย อาหารที่นี่ก็มีให้เลือกหลากหลาย เช่น ข้าวห่อใบบัว ที่ร้านคนแน่น เราก็เลยไม่ตามกระแส ไปทานข้าวอบกุ้งกันแทน ห่อใบตองมาหน้าตาน่าทาน แถมน้ำซุปเปรี้ยวหน่อยแบบต้มยำน้ำใส อืมมม....อร่อยเด็ด

ตามด้วยไอติมเขย่าๆ แบบโบราณ และคนกินก็โบราณ (อีกแล้ว)

ตลาดร้อยปีแห่งนี้ถือเป็นอีกแห่งที่อนุรักษ์ไว้ได้เป็นอย่างดี คนในชุมชนมีอาชีพจากการท่องเที่ยว และผู้คนที่นี่ก็มีน้ำจิต น้ำใจที่ดี ยิ้มแย้มแจ่มใส ต้อนรับด้วยความอบอุ่น แถมได้เห็นเด็กๆ มาเล่นดนตรีไทยด้วย ยิ่งทำให้ตลาดแห่งนี้มีสีสันและมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก ขนาดชาวต่างชาติที่มาเที่ยวตลาดกับเราด้วยความงงๆ ก็ยังชื่นชอบวิถีชีวิตของไทยเรา ถือเป็นชุมชนตัวอย่างที่น่าชื่นชมและเหมาะสำหรับการพักผ่อนแบบไม่ไกลจากกรุงเทพฯ สำหรับใครที่เบื่อทะเล เบื่อห้างซุปเปอร์สโตร์ต่างชาติ ขอแนะนำตลาดสามชุก ร้อยปี จังหวัดสุพรรณบุรีค่ะ

::@@@@@@@@@@ :::

Creditted ข้อมูล http://www.thai-tour.com/thai-tour/Central/Suphanburi/data/place/samchuk.htm



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
Rosefinchy วันที่ : 29/01/2009 เวลา : 10.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Rosefinchy
::: Live EveryDay as if It wereYour LasT :::


คุณ Driftworm -- โอ้โห ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ สำหรับข้อมูลแน่นเอ๊ยดแบบรู้จริง ฟังเรื่องบ้านโค้กแล้วก็อืมมม...พูดยากค่ะ แต่ในมุมมองของนักท่องเที่ยว ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่เป็นสีสันนะ ไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่อง make (เพราะเดี๋ยวนี้ ที่ไหนๆ ก็ make มาก make น้อย ต่างกันแค่นั้นเอง)

-เพิ่งรู้ว่าคุณอาม่า ที่แอบถ่ายท่าสบายอารมณ์เป็นลูกสาวขุนจำนงค์จีนารักษ์ พอรู้อย่างนี้ ยิ่งทำให้สนุกขึ้นเลยค่ะ

- ไม่น่าเชื่อว่าตู้เย็นเครื่องใหญ่ขนาดนั้น จะใช้น้ำมันก๊าดปั่นเครื่องได้นะคะ เป็นความรู้ใหม่จริงๆ

-กระเบื้องปูพื้นมาจากสิงคโปร์เลยหรือนี่ สวยคลาสสิคค่ะ

ปล. เสียดายนะคะ ที่ทักฝรั่งคริส แล้วไม่เจอกัน ไม่งั้นก็ได้ไกด์กิตติมศักษ์แล้ว

::Rosefinchy::

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ChaiManU วันที่ : 28/01/2009 เวลา : 22.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

ขออณุญาตนำรูปแผนที่ ไปเติมเต็มใน Entry ผมนะครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ChaiManU วันที่ : 28/01/2009 เวลา : 20.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

มาตามลายแทงครับ

คราวหลังก็โทรนัดกันก่อน จะได้ไปพร้อมกัน ประหยัดน้ำมันดีครับ

ปล. ถ่ายภาพได้มุมมองที่สวยงามครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
driftworm วันที่ : 28/01/2009 เวลา : 18.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

ตู้เย็นที่ตั้งอยู่ชั้นล่างบ้านขุนจำนงฯนั้น ใช้น้ำมันก๊าดปั่นเครื่องครับ

กระเบื้องพื้นและลวดตาข่ายช่องลมบ้านขุนจำนงฯ ในยุคนั้นมาจากสิงคโปร์ครับ
.

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
driftworm วันที่ : 28/01/2009 เวลา : 18.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

เก็บภาพได้สวยมากครับ

- ร้านบ้านโค้กไม่ได้มีมาแต่เดิมครับ เดิมเป็นร้านตัดเสื้อผ้าแบบดั้งเดิมของคุณมนตรี พอสามชุกเริ่มจะบูม หลานสาวคุณมนตรีที่อยู่หนองผักนากจึงเข้ามาปรับปรุงร้านพร้อมกับแฟนน่ะ ปัญหามีอยู่ว่า กรมธนารักษ์เจ้าของพื้นที่ที่ยึดกุมคำมั่นสัญญาว่า จะรักษารูปแบบอาคารดั้งเดิมเค้าจะยอมอนุโลมรูปแบบที่แผกต่างจนโดดนี้ไปอีกกี่ปี เขาเลิกทนเมื่อไหร่ก็ถอนแนวคิดอนุรักษ์ทั้งตลาด นี่ยิ่งทียิ่งมีคนเอาอย่างมากขึ้นทุกที พื้นที่บนทางเท้าที่อามาตั้งตุ๊กตา ตั้งซุ้ม ก็เป็นสิทธิ์ของกรมธนารักษ์อยู่ ... แต่ก็นั่นละนะ เป็นเรื่องที่ต้องหาข้อสรุป แนวทางกันต่อไป คนมาเที่ยวบางคนถึงกับเอาไปพูดต่อว่า สามชุกเป็นตลาดที่ make ขึ้นเพื่อโปรโมททางการค้า

- คุณป้าที่นั่งสบายอารมณ์อ่านหนังสือพิมพ์นั้น คือลูกสาวของขุนจำนงจีนารักษ์ครับ ถือสิทธิ์มรดกในบ้านหลังที่ยกให้ทำพิพิธภัณฑ์นั่นล่ะ แกเป็นคนถือเครื่องขันหมากแม่ผมครับ ก่อนปี ๒๕๐๐

- ดูร้านศิลป์ธรรมชาติสิครับ สามารถสร้างเสน่ห์ได้ เป็นระเบียบสวยงามได้ โดยไม่ต้องเสริมแต่งส่วนประกอบสมัยใหม่ที่ "หลุดชุด" เข้าไปครับ

- อ๋อ รู้แล้ว วันนั้นผมก็ทักฝรั่งคนนี้นี่ครับ แหะแหะ แต่ไม่รู้ว่าเป็นบล๊อกเก้อร์ในโอเคเนชั่น นึกว่าเป็นคนประตูน้ำบ้านทึงซะอีก ยินดีที่รู้จัก ว่าเป็นคนบางเดียวกัน (บางโอเคไง)
.

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Rosefinchy วันที่ : 27/10/2008 เวลา : 19.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Rosefinchy
::: Live EveryDay as if It wereYour LasT :::

สวัสดีค่ะ คุณ Canary ไปช่วงปลายปี อากาศเย็นๆ
น่าจะโรแมนติกเชียวล่ะค่ะ

ไปแล้วมาเล่าบ้างนะคะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Canary วันที่ : 27/10/2008 เวลา : 19.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ajhara

ได้ยินแต่ชื่อ เห็นรูปแล้วต้องจัดตารางไปเที่ยวซะแล้ว...

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Rosefinchy วันที่ : 27/10/2008 เวลา : 17.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Rosefinchy
::: Live EveryDay as if It wereYour LasT :::

อ้าว คนท้องถิ่นมาทักทายด้วย สวัสดีค่ะ

มักเป็นแบบนี้ล่ะค่ะ คนอยู่ไกล้ๆ มักไม่ได้ไปเยือนหรอก เพราะคิดว่า เดี๋ยววันไหนค่อยไป แค่นี้เองน่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Phithak_C. วันที่ : 27/10/2008 เวลา : 15.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phithak1970

อะโหย!ลุยมาเหยียบมาเยี่ยมกันถึงถิ่นเลย แต่เสียดายว่าไม่เคยแวะไปสักที ทว่าอ่านเรื่องและดูภาพเยอะๆแล้วก็อิ่มตาอิ่มใจดี
น่าภูมิใจแทนคนท้องถิ่นที่นั่น ฮ่า!

ขอบคุณขอ-รับ ไปล่ะ! ปรู๊น ปรู๊น น น...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน