*/
  • ฝนเดือน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : fontree 1970@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2007-07-24
  • จำนวนเรื่อง : 162
  • จำนวนผู้ชม : 129614
  • จำนวนผู้โหวต : 72
  • ส่ง msg :
  • โหวต 72 คน
<< พฤษภาคม 2020 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


ท่านคิดอย่างไรกับผลงานของฝนเดือน
พอจะนับได้ว่าเป็นงานวรรณกรรมที่ใช้ได้
0 คน
ควรรักษาระดับ และพัฒนาต่อไป
0 คน
มีความสร้างสรรค์ ชวนคิด และติดตามบ้าง
3 คน
พออ่านได้ แต่ก็ยังต้องปรับปรุง
0 คน
ไม่น่าสนใจ เพราะไม่มีอะไรใหม่ ๆ
0 คน

  โหวต 3 คน
วันอังคาร ที่ 15 ธันวาคม 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 810 , 07:41:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1หอคอยเตือนภัยตะวันออกเปล่งประกายในสนธยา บรรดานักโทษหยุดพักราวจิ้งจกบนก้อนหิน2นักเปียโนนั่งลงยามตีสามบทเพลงของเขาหยาดลงคล้ายผลลูกพลัม3อาทิตย์อุทัยสาดแสงยังห้องขังคนเมาเดินโซเซคล้ายแมลงพิการบนพื้นคุก4จะเขียนเพลงบลูส์สักเพลงคือการรวบรวมพวกกบฏและเด็ดอัญมณีออกมาจากความบึ้งตึง5ต้นพีแคนใบโกร๋นลากเงาดินสอลงบนเนินหิมะภายใต้แสงจันทร์6เกล็ดหิมะร่วงหล่นไม่สามารถบรรเทาความเจ็บปวดรุนแรงลงได้และไม่เข้ากันกับความสง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 27 สิงหาคม 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 756 , 08:22:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ตีฉันสิ! แทงฉันสิ!ทำให้ฉันสารภาพออกมาว่า ฉันเป็นคนก่อเหตุขึ้นมาเลือดบนเสื้อกีฬาของฉันและรองเท้าหนังกลับสีน้ำตาลของฉันใบหน้าคล้ายแจ็ค โอ แลนเทิร์นภายใต้หมวกสีเทาหลุบต่ำยิงฉันสิ! ตีฉันสิ!ให้เสียงกรีดร้องโหยหวนดังออกมาเช่นเดียวกับเสียงระเบิดเตะสามครั้งเข้าที่หว่างขาเป็นเตะที่สามารถฆ่าเด็กน้อยให้ตายคาที่แต่ฉันอาจตายในวันพรุ่งนี้ลูกกรงและพื้นจรวดระเบิดคล้ายกับแท่งเทียนโรมันเมื่อคุณสาดน้ำเย็นใส่ฉันฉันจะลง....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 11 สิงหาคม 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 747 , 09:04:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มนุษย์ผู้แข็งแกร่งยังคงดำเนินต่อไปคาร์ล แซนด์เบิร์กพวกเขาลากคุณมาจากบ้านเกิดพวกเขาล่ามโซ่คุณไว้ในโลงศพพวกเขาไล่ต้อนคุณด้วยความงมงายในชิ้นเนื้อตามประกาศบนหน้าหนังสือพิมพ์พวกเขาขายคุณเพื่อช่วยอำนวยความสะดวกเล็กน้อยให้กับสุภาพบุรุษ พวกเขาทุบตีคุณเช่นเดียวกับทุบวัวพวกเขานำความฉิบหายมาให้คุณพวกเขาตีตราหน้าคุณ พวกเขาทำกับผู้หญิงของคุณเหมือนแม่พันธุ์ผลิตลูกพวกเขาเพิ่มจำนวนของคุณด้วยลูกไม่มีพ่อพวกเขาสอนถึงศา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 1 พฤษภาคม 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 892 , 11:17:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

4นกพิราบบินคล้อยต่ำพังทลายอากาศลงมาด้วยเปลวแห่งความโชติช่วงสยดสยองจากสิ่งที่ลิ้นประกาศออกไปผู้ซึ่งปล่อยตัวเองจากบาปและความผิดพลาดคือความหวังหนึ่งเดียว หรือแยกออกจากกันอีกครั้งถ้อยคำโกหกในการเลือกสอดส่อง หรือสอดส่องการไถ่ถอนจากเปลวไฟด้วยไฟความรัก ผู้ซึ่งมีความสามารถหาทางออกจากความทรมานความรักคือชื่อที่ไม่คุ้นเคยเบื้องหลังบรรดามือซึ่งถักทอเสื้อแห่งการปราศจากความอดกลั้นของเปลวเพลิงซึ่งพลังของมนุษย์ไม่อา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 13 มีนาคม 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 768 , 09:56:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มีสามเงื่อนไขซึ่งบ่อยครั้งแลดูคล้ายคลึงกันแม้จะต่างกันก็ตามที เติบโตขึ้นในเครื่องกีดขวางรัดตรึงกับตัวตนและสรรพสิ่งกับผู้คนโดยแยกออกจากกันจากตัวตน จากสรรพสิ่ง จากผู้คน และการเติบโตระหว่างพวกเรา ในความแตกต่างซึ่งคล้ายคลึงกับผู้อื่น ดังความตายของชีวิตที่คล้ายคลึงกันเป็นอยู่ระหว่างสองชีวิตปราศจากการผลิดอกระหว่างชีวิตและความตายของการยั่วโทสะ นี่คือประโยชน์ของความทรงจำสำหรับการปลดปล่อยที่ไม่น้อยไปกว่าความร....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 827 , 08:59:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขี้เถ้าบนชายแขนเสื้อของชายชราคือขี้เถ้าจากการเผาไหม้ของกลีบกุหลาบ ฝุ่นละอองในอากาศหยุดตัวลงชั่วครู่ทำเครื่องหมายสถานที่ที่เรื่องสั้นจบลงฝุ่นละอองในลมหายใจคือบ้านหลังหนึ่งกำแพง ไม้ประกับผนัง และหนูตัวหนึ่งความตายของความหวัง และความสิ้นหวังนี่คือความตายของอากาศมีน้ำท่วมและความแห้งแล้งเหนือดวงตาและในปากสายน้ำที่ตายลง และผืนทรายตายซากการช่วงชิงเพื่อให้ได้ฝ่ามือที่อยู่เบื้องบนผืนดินที่ถูกชำแหละโดยความแห้ง....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1111 , 11:10:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ฉันรู้จักบรรดาแม่น้ำนั่นเป็นอย่างดีฉันรู้จักสายน้ำซึ่งเก่าแก่พอ ๆ กับอายุขัยของโลกและแก่ชรากว่าเลือดซึ่งไหลรินไปตามเส้นเลือดในกายมนุษย์วิญญาณของฉันเติบโตและลึกซึ้งดุจบรรดาแม่น้ำฉันอาบน้ำในแม่น้ำยูเฟตีสขณะอรุณรุ่งยังเยาว์วัยฉันสร้างบ้านใกล้กับแม่น้ำคองโก และเสียงของเธอขับกล่อมฉันให้หลับใหลฉันมองไปยังแม่น้ำไนล์และก่อสร้างปิรามิดเหนือลำน้ำนั่นฉันได้ยินเสียงร้องเพลงแห่งมิสซิสซิปปี้ขณะลินคอร์นย่ำเท้าล่อง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 30 มกราคม 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1275 , 09:08:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ฤดูใบไม้ผลิกลางฤดูหนาวคือฤดูกาลโดยตัวของมันเอง    ความคิดเปียกโชกมุ่งสู่อาทิตย์อัสดงหยุดลงชั่วคราวในเวลา ระหว่างขั้วโลก และเส้นศูนย์สูตรกลางวันแสนสั้นสว่างไสวที่สุด พร้อมด้วยน้ำแข็งและไฟช่วงอาทิตย์ส่องแสงยาวนานขึ้น จุดเปลวเพลิงลงบนน้ำแข็งสระน้ำและท้องร่องในความเย็นเยียบปราศจากลมนั้นคือหัวใจของความร้อนรนสะท้อนบนบานกระจกผิวน้ำแสงสว่างเจิดจ้านั่นคือความมืดบอดก่อนเที่ยงวันแล้วเพิ่มความเข้มข้นกว่าความโชต....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 27 มกราคม 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1683 , 16:17:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ต้นหญ้าเดือนเมษายนช่างเขียวขจียามย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิท้องฟ้าช่างสดใส เป็นสีฟ้าบนท้องฟ้าเงินเงา สำหรับฉันในการอ้อยอิ่งอยู่ที่นี่...อนิจจาขณะสายลมแห่งความสุขสราญหัวเราะพัดผ่านไปปล่อยชั่วโมงสีทองไว้ภายในเรือนชานชโลมบานหน้าต่างและขัดถูไปบนบรรดาพื้นบ้าน ช่างเป็นค่ำคืนเมษายนที่งดงามช่างหวานลึกล้ำสำหรับปวงดอกไม้ เดือนพฤษภาคมหมู่ดาวอีกาสว่างไสวสำหรับฉันในการใช้ชีวิตยามเย็นขณะท้องทุ่งสดสะอ้านและลำธารกำลังโ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 9 มกราคม 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 888 , 15:18:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันกำลังพยายามเรียนรู้ที่จะเดินอีกครั้งความตึงเครียดและหวั่นไหวฉันพยายามอย่างยิ่ง และอย่างหนักไม่เหมือนกับการเดินเตาะแตะแบบโงหัวไม่ขึ้นของเด็ก ๆ ซึ่งคือฝ่าเท้าใหม่อันเต็มไปด้วยความห่วงใยหรือฝีเท้าซึ่งเต็มไปด้วยความอาทรก้าวเตาะแตะไปด้วยความหลงใหลในการเดินหรือเหมือนกับการตีน้ำด้วยความแข็งขันของนักว่ายน้ำหนุ่มสาวสาเหตุใหม่ที่ทำให้ฉันยอมจำนนมันดูคล้ายคนขี้เรื้อนขี้ขลาดได้รับคำสั่งให้ลุกขึ้นจากเตียงนอนที่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 5 มกราคม 2552
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1036 , 11:07:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เสียงหัวเราะด้วยความพอใจของวัยรุ่นกับบรรดาโสเภณีสาวแรกรุ่นมองความงดงามแห่งเรือนร่างแกว่งไกวกายคลุมด้วยผ้าครึ่งท่อนเสียงของเธอคล้ายผสานผสมกับเสียงฟลุทซึ่งเป่าบรรเลงโดยนักดนตรีผิวดำในวันหยุดพักผ่อนเธอร้องเพลงและเต้นรำด้วยความเบิกบานและสงบผ้าตาข่ายบางเบาแขวนไว้หลวม ๆ บนร่างกายของเธอสำหรับฉันแล้วเธอดูคล้ายต้นปาล์มแกว่งไกวไปมาด้วยความภาคภูมิใจเติบโตด้วยความรัก รักเพื่อผ่านวันแห่งพายุบนลำคอระหงของเธอคือลอ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 18 ธันวาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 951 , 15:04:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 มัสตาห์ เคิร์ธซ์  เขาตายแล้วหนึ่งเพ็นนี สำหรับผู้เฒ่าผู้นี้1พวกเราคือคนไม่มีแก่นสารเราคือมนุษย์ตายซากกองสุมรวมกันหมวกเต็มไปด้วยฟาง  อนิจจา!เสียงความตายของเรา ขณะเราส่งเสียงกระซิบร่วมกันคือความเงียบงันปราศจากความหมายคล้ายสายลมในพงหญ้าแห้งหรือรอยตีนหนูเหนือต้นหญ้าหัก ภายในห้องเก็บของปราศจากความชื้น รูปร่างปราศจากรูปแบบ แลเงาปราศจากสีพลังทำให้เป็นอัมพาต การให้สัญญาณปราศจากการเคลื่อนไหว ผู้ซึ่งผ่านไปพร้....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 15 ธันวาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 859 , 08:24:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพราะฉันมีรักอย่างลึกซึ้งเพราะฉันมีรักอย่างยาวนานพระผู้เป็นเจ้าในความกรุณาอันไม่มีประมาณของท่านมอบของขวัญแก่ฉันด้วยบทเพลงเพราะฉันรักอย่างหลงใหลและขับขานเพลงด้วยลมหายใจแห่งความภาคภูมิใจพระผู้เป็นเจ้าในความเมตตาอันไม่มีประมาณท่านจึงมอบสิ่งที่ทรงคุณค่าแก่ฉันด้วยความตาย พอล ลอเรนซ์ ดันบาร์ (1872-1906) ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 8 ธันวาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 954 , 08:39:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ฤดูหนาวมาถึงพร้อมความยะเยือกแผ่วเบาน้ำค้างฉ่ำเย็นและผืนดินปริร้าวเมื่อรวงข้าวพร้อมต้อนรับการเก็บเกี่ยวท้องอันหิวโหยและความคิดที่ตีบตันของชาวนาไม่อาจทนไหวไฟจึงถูกจุดขึ้นเพื่อขับไล่ความเหน็บหนาวแต่ความหนาวก็ใช่เด็กน้อยที่จะตกใจง่าย ๆ ต่อดวงไฟหากยังยืนยันอย่างดื้อดึงเหมือนวัวหนุ่มกำลังติดสัดซึ่งยังคงมุ่งหน้าต่อไปบนความชื้นเย็นและสีเหลือง สีน้ำตาลที่ฤดูหนาวได้บันดาลให้ถึงวาระแห่งความตายโอ...ความตายชาวนา....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 3 ธันวาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 819 , 09:14:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 “ฤดูหนาวกำลังมาถึง เราเป็นส่วนหนึ่งของมันเป็นช่วงเวลาเลวร้ายที่สุดของปีสำหรับการเดินทาง และการเดินทางอันยาวนานเช่นนี้หนทางถูกฝังลึกลง ขณะมวลอากาศทารุณเป็นความอำมหิตของฤดูหนาว”ความขมขื่นของฝูงอูฐ เท้าเจ็บระบม ดื้อดึงเอนกายลงบนผืนหิมะกำลังละลายเป็นช่วงเวลาที่เราเสียใจขณะปรารถนาพบฤดูร้อนอยู่ที่ราบสูง ระเบียงบ้านเด็กหญิงในชุดไหมนำเครื่องดื่มผสมน้ำผลไม้ชายผู้ขี่อูฐสาปแช่งด้วยความไม่พอใจและวิ่งจากไป พวกเข....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 พฤศจิกายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 822 , 13:45:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ใจเราในใจเขามองเห็นด้วยตาที่หกเปื้อนเปรอะบนพื้นสกปรกรกเรื้อเหมือนสวนร้างดวงใจดวงนั้นที่เต้นอยู่มองดูความรู้สึกของตัวเองด้วยดวงตาดวงนั้นเห็นความฝันปลดเปลือยตัวเองเห็นชีวิตที่เป็นส่วนหนึ่งของบทเพลงด้วยการมองเห็นจากตาดวงที่หกนกไม่ใช่นก คนไม่ใช่คนเป็นแก้วเปล่าที่บ่าล้นด้วยน้ำชาชืดเย็นดวงตาในดวงใจดวงนั้นมองเห็นทุกคนร่ำไห้เงียบ ๆ ในรอยยิ้มทุกคนหัวเราะเงียบ ๆ ในหยดน้ำตาดวงตาดวงที่หกเป็นเรื่องโกหกพกลมเป็นก้....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 25 พฤศจิกายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 899 , 12:48:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถูกนำมาที่นี่โดยเรือขนทาส เป็นน้ำมันดินลอยอยู่ในทะเลรักศัตรูของคุณภาษาถูกนำจากไป วัฒนธรรมถูกพรากไปรักศัตรูของคุณทำงานเช้าจรดค่ำรักศัตรูของคุณรับค่าแรงคนสุดท้าย คนแรกที่ถูกไล่ออกรักศัตรูของคุณข่มขืนแม่ของคุณรักศัตรูของคุณแขวนคอพ่อของคุณรักศัตรูของคุณระเบิดโบสถ์ของคุณรักศัตรูของคุณฆ่าเด็ก ๆ ของคุณรักศัตรูของคุณบังคับให้รบในสงครามของเขารักศัตรูของคุณเก็บค่าเช่าแพงที่สุดรักศัตรูของคุณขายอาหารบูดเน่าให้คุ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 20 พฤศจิกายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1426 , 10:50:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อเธอเหยียบย่างเข้ามายังศาลาการเปรียญเปลี่ยวร้างและเงียบเหงาเหมือนหนึ่งความเศร้าในอากาศจะรวมเป็นอันเดียวกับความคิดในตัวเธอทำไมต้องมามาแล้วจะทำอะไรหรือมิใช่เพื่อปิดทองคำเปลวซึ่งแบบบางกว่าศรัทธาของผู้ยากไร้เพียงคำพูดไม่กี่ประโยคธนบัตรใบละสิบบาทไม่กี่ใบก็สามารถกวัดแกว่งหัวใจพวกเขาสั่นระรัวและลืมเลือนคุณค่าที่มีในตัวเองไปเสียสิ้นเธอยิ้มได้หรือหากมิเคยรู้จักเสียงร้องอันเจ็บปวดมาก่อนเธอจะยืนอยู่เบื้องหน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 พฤศจิกายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 932 , 08:23:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 จงล่องไปเถิดโมเสสยังหนทางในดินแดนแห่งอียิปต์บอกกับองค์ฟาโรห์ชราด้วยว่าโปรดปลดปล่อยประชาชนของฉันเป็นอิสระเมื่ออิสราเอลตกอยู่ภายใต้ดินแดนอียิปต์โปรดปลดปล่อยประชาชนของฉันไปการกดขี่หน่วงหนักทำให้พวกเราไม่อาจทนทานโปรดปลดปล่อยประชาชนของฉันเป็นอิสระล่องไปเถิดโมเสสยังหนทางในดินแดนแห่งอียิปต์บอกกับองค์ฟาโรห์ชราด้วยว่า“โปรดปลดปล่อยประชาชนของฉันเป็นอิสระ”“และนั่นคือวัจนะของพระผู้เป็นเจ้า” โมเสสกล่าว“โปรดปลดปล่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 พฤศจิกายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 863 , 08:47:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เรามองเห็นใบไม้สู่ความรุ่งโรจน์แล้วเก็บทั้งหมดสู่การเคลื่อนคล้อยจากไปบนทางเดินสู่ท้องถนนและในที่สุดก็ยุติเรื่องราวลงถูกบีบเค้น จ่อมจม และกลายเป็นอดีตในวันหนึ่งแห่งสายฝนโปรยเราได้ยินเสียง “มันจบลงแล้ว” กู่คำรามช่วงเวลาหนึ่งของปีที่ใบไม้ถูกปลดปล่อยโอ   เราสร้างเรื่องราวของการรักษาและการคงไว้ทว่าก็เพียงการลืมเลือนความเปล่าเปลืองของช่วงเวลาสำหรับหลับนอนความเปล่าเปลืองของการร่ำไห้จากความปลาบปลื้มปิติด้วย....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 12 พฤศจิกายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 841 , 08:23:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 “เฮอคิวลิส  เฟอเรนส์  ตื่นขึ้นจากความเป็นจริงว่าด้วยอารมณ์โกรธแค้นและความไม่รู้ ทำให้เขาฆ่าลูกของตัวเอง” ทะเลอะไร  ชายฝั่งใด  หินสีเทาก้อนใด และเกาะแก่งแห่งไหนน้ำอะไร สาดซัดหัวเรือกลิ่นต้นสนและนกธรัชป่าส่งเสียงร้องผ่านหมอกภาพใดกันเล่าที่กลับมาโอ ลูกสาวของฉันผู้เหลาเขี้ยวสุนัข หมายถึงความตายผู้ซึ่งแสงแพรวพรายด้วยรัศมีของนกฮัมมิ่งความหมายคือความตายผู้ซึ่งนั่งอยู่ในความสันโดษความหมายคือความตายผู้ซึ่งเจ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 10 พฤศจิกายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 889 , 08:11:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 โปรดขุดหลุมฝังศพของฉันไว้แห่งใดก็ได้ที่คุณต้องการในทุ่งหญ้าราบต่ำหรือบนเนินเขาขุดมันขึ้นท่ามกลางหลุมศพของแผ่นดินอ่อนนุ่มแต่ไม่ใช่ดินแดนที่ผู้คนตกเป็นทาส ฉันไม่อาจหลับลงหากรอบหลุมศพของฉันยังกังวานไปด้วยเสียงฝีเท้าของทาสผู้โซซัดโซเซเงาของเขาที่ทอดทาบลงบนหลุมศพของฉันจะทำให้มันกลายเป็นสถานที่เศร้าโศกและน่าสะพรึงกลัว ฉันไม่อาจหลับลงหากได้ยินเสียงโซ่แห่งความทารุณซึ่งนำไปสู่โรงฆ่าสัตว์และเสียงมารดาหวีดร้อง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 พฤศจิกายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 967 , 08:26:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เปล่าประโยชน์ที่จะร่ำไห้เปล่าประโยชน์ที่จะคร่ำครวญร่วงหล่นลงในสวนอันเปลี่ยวเหงาเธอไม่อาจได้เนื้อหากไม่ยอมเลาะกระดูกออกไปร่วงหล่นลงในสวนอันเปลี่ยวเหงามองดูถ้อยคำแห่งความขมขื่นสิว่า เธออยู่ในอากาศนั่นได้อย่างไรร่วงหล่นลงสู่สวนอันเปลี่ยวเหงาทว่าแห่งใดกันเล่าที่เธอได้รับมันไว้เคียงข้างเธอร่วงหล่นลงสู่สวนอันเปลี่ยวเหงาหาใช่ฤดูฝนและหิมะตกร่วงหล่นลงสู่สนธยาหม่นเศร้าของฉันเธอไม่อาจแม้จะทานข้าวในครัวของฉันและ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 4 พฤศจิกายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1131 , 16:30:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“แม้ว่าคำพูดจะธรรมดาต่อทุกคน ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ชีวิตราวกับว่าพวกเขามีอัจฉริยภาพเป็นพิเศษเฉพาะตน”“การเดินทางขึ้นและลงคือหนึ่งเดียวและเหมือนกัน”                                                เฮราลิตุส1กาลปัจจุบันและกาลอดีตบางคราวปรากฏในช่วงเวลาแห่งอนาคตและเวลาแห่งอนาคตบรรจุไว้ด้วยเวลาแห่งอดีตหากเวลาทั้งหมดเป็นปัจจุบันนิรันดร์สิ่งที่อาจเป็นไปได้คือนามธรรมคงไว้ซึ่งความเป็นไปได้ตราบกัลปาวสานเพียงในโลกแห่งกา....

อ่านต่อ

Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 941 , 16:09:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 หากฉันคิดว่าฉันกำลังตอบคำถามใดของบางคนผู้ซึ่งจะกลับคืนสู่ผืนโลก เปลวไฟนี้จะไม่สั่นไหวอีกต่อไปแต่เพราะไม่มีใครเคยฟื้นจากหลุมนี้ และหากสิ่งที่ฉันได้ยินมาเป็นความจริงฉันจะตอบคุณโดยไม่กลัวเสียชื่อเสียงดังเต้ เราไปกันเถิด  เธอกับฉันขณะยามเย็นแผ่ขยายสู่ท้องฟ้าดุจคนไข้ถูกทำให้สลบไสลอยู่บนโต๊ะเราไปกันเถิด  ผ่านท้องถนนซึ่งครึ่งหนึ่งรกร้างการเดินย่ำกลับมาพร้อมเสียงบ่นพึมพำของราตรีปราศจากการพักผ่อน ในค่ำคืนหนึ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 31 ตุลาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 958 , 11:51:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 คุณผู้หญิงชราให้คำมั่นกับฉันว่าเมื่อหล่อนตาย เธอจะปลดปล่อยฉันเป็นอิสระหล่อนมีชีวิตยืนยาว ในหัวเต็มไปด้วยความร้ายกาจและยังไม่มีทีท่าว่าจะตายจากไปง่าย ๆ คุณนายผู้หญิงกล่าวกับฉันว่าแซมโบ้ ฉันรู้ดีว่าเวลาใดจึงสมควรปล่อยเธอเป็นอิสระแต่เมื่อในหัวของหล่อนเต็มไปด้วยความร้ายกาจอันแยบยลกฏหมายสามารถฆ่านางด้วยการขย้ำครั้งใหญ่สีเขียวนายผู้หญิงของฉันยังไม่ตายทั้งจมูกและผิวหน้าแห้งเหี่ยวแต่นางก็จากไปในวันหนึ่งและป....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 28 ตุลาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1382 , 08:46:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เราปลูกข้าวสาลีพวกเขาให้ข้าวโพดแก่เราเราทำขนมปังพวกเขาให้เปลือกขนมปังแก่เราพวกเราบริการอาหารให้เขาพวกเขามอบเปลือกผลไม้ให้กับเราพากเราแล่เนื้อพวกเขามอบหนังให้กับเราและนั่นคือวิธีที่เขากระทำต่อเราพวกเราล้างหม้อให้กับเขาพวกเขาให้เหล้าแก่เราและกล่าวว่า นั่นก็ดีถมไปแล้วสำหรับนิโกร บทกวีพื้นบ้านบทกวีสีนิล เป็นบทกวีของคนอเมริกันผิวดำ(แอฟโฟรอเมริกัน) ผมได้เล่มชื่อว่า Black Poets มานานหลายปีแล้ว ในช่วงมีเวลา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 17 ตุลาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1209 , 08:59:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ชีวิตหนึ่งก้าวเข้ามาพร้อมด้วยพื้นรองเท้าที่เหยียบย่ำลงบนพรมหญ้าเพื่ออ่านป้ายหินคำจารึกเหนือสุสานบนเนินเขาทางเดินภายในสุสานจูงชีวิตหนึ่งนั้นแน่นิ่งทว่าหาใช่ความตายที่เพิ่มขึ้นไม่เหนือหลุมศพกับจารึกถ้อยคำกล่าวอาลัยและยังคงกล่าวต่อไป“ผู้ยังมีชีวิตอยู่และมาเยือนในวันนี้เพื่อผ่านศิลาจารึกและจะจากไปพรุ่งนี้ความตายก็จะกลับมาและพำนักอยู่ต่อไป”แน่นอนว่าจารึกแท่นหินแห่งความตายไม่อาจยืนยงตลอดกาลซึ่งไม่มีความต....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 ตุลาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 984 , 09:27:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ภาพถ่ายแห่งอดีตบังอนาคตของคนเหล่านั้นชายชราแก่หง่อมเหมือนใบไม้ใกล้หล่นหญิงสาวแต่งงานแล้วมีลูกสองคนหญิงชราผู้นั้นตายไปแล้วด้วยโรคมะเร็งความตายของนางกลายเป็นงานบุญและวันพบญาติบ้านหลังนั้นถูกรื้อถอนไปแล้วเป็นบ้านหลังใหม่ของหลานสาวและลูกของหล่อนทุกคนยิ้มอย่างมีความสุขทุกคนในความคิดตอนนั้นมีกันและกันเหมือนหัวใจที่ต่างเต้นในทรวงอกเดียวกันต่างเป็นธรรมชาติ ต่างที่มาจากที่เดียวกัน พบกันเป็นความหลัง เป็นภาพอด....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 8 ตุลาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 897 , 08:50:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 โอ  ยามเช้าแสนบอบบางของตุลาคมที่เงียบสงบใบไม้ของเธอถูกพัดไกวร่วงหล่นสายลมของพรุ่งนี้หากมันจะยังคงพัดพรายต่อไปก็จะทำให้ใบไม้ทั้งมวลเป็นปลิดปลิวลงฝูงกาเหนือผืนป่าส่งเสียงร้องวันพรุ่งนี้ของเขาอาจมาและไปโอ  ยามเช้าแสนบอบบางของตุลาคมที่เงียบสงบความเป็นอยู่ในโมงยามของวันนี้ดำเนินไปอย่างเนิบช้าทำให้วันเวลาหดสั้นในความรู้สึกของเราหัวใจไม่ได้รังเกียจที่จะหาความเพลิดเพลินการฆ่าเวลาในแนวทางที่เธอรู้สึกหาความสำ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 6 ตุลาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1905 , 08:37:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ฉันร้องไห้ในชั่วโมงภาษาไทยเพราะเรียงความเรื่องของฉันได้สองดาวและมันกลายเป็นสัญลักษณ์ของความอายดวงหนึ่งและความหวาดกลัวอีกหนึ่งดวงสำหรับตัวเองเป็นตัวเองที่พูดถึงตัวเองสำหรับชั่วโมงภาษาไทยและการร้องไห้ที่น่าอับอายฉันไม่รู้ว่าอายสิ่งใดอายความคิดตัวเองหรือเพื่อนร่วมห้องมันเป็นเรื่องการเรียน ความรักที่จะเรียนความวาดหวังที่จะรักและมีอยู่อย่างเงียบ ๆ ฉันขลาดกลัวที่จะกลับไปอ่านข้อความของความทรงจำนั้นฉันเริ่ม....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 23 กันยายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1111 , 09:14:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 1สามสิบปีมาแล้วที่ห้องเก็บของถูกสร้างขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจแต่เป็นไปตามอำนาจการบังคับบัญชาของกงเกวียนภายนอกห้องดูยังไม่ทรุดโทรมมากนักได้รับการตกแต่งอย่างเรียบ ๆ ปราศจากรูปแบบในสายตาของคนทั่วไปเป็นห้องที่ไม่น่าสนใจแต่อย่างใดและสำหรับฉันมันเป็นงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำนับจากวันที่พบกับผู้เฒ่าคนหนึ่งปราศจากค่าตอบแทน ปราศจากเวลาพักฉันจึงเริ่มต้นการสำรวจห้องเก็บของนั้นอย่างช้า ๆ ครุ่นคิดแต่ความคิดนี่เองที่ไม่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 19 กันยายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1129 , 11:56:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บางคนกล่าวว่า โลกจะถึงกาลอวสานด้วยเปลวไฟขณะบางคนกล่าวว่า จากน้ำแข็งทว่าจากสิ่งฉันทดสอบมาแล้วจากความปรารถนาฉันเห็นด้วยกับผู้ที่มีความคิดสนับสนุนเปลวไฟทว่าหากโลกจะต้องถูกทำลายลงเป็นครั้งที่สองฉันรู้ว่า ฉันรู้ดีพอ เกี่ยวกับชะตากรรมซึ่งจะกล่าวว่า  การทำลายล้างจากน้ำแข็งก็ยิ่งใหญ่เช่นกันและนั่นก็คงเพียงพอ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 10 กันยายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1007 , 08:34:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสียงเพลงจากหญิงคนนั้น “รู้เขาหลอก”ใครหลอกใครบนความรื่นรมย์ที่น่าสัมผัสด้วยความรู้สึกรักที่จะอยู่ร่วมในบรรยากาศของยามเย็นเสียงนกใต้ชายคาเสียงเด็กจากสนามเด็กเล่นพวกเขาวิ่งเล่นและส่งเสียงอย่างมีความสุขความเศร้าเป็นคนนอกของเสียงเพลงความสุขเป็นของหญิงสาวคนนั้นหล่อนต้องการแบ่งโลกออกเป็นชิ้นส่วนอย่างน้อยก็เพื่อโลกนี้ที่หล่อนจะได้มีความสุขต่อไปบนความรื่นรมย์การคาดหวังทางอารมณ์สัมผัสแห่งภาษาศาสตร์ศิลปะภาพยนต....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 8 กันยายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 7872 , 08:48:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 แม้ข้าจะกลับมายังมาตุภูมิในฐานะของคนแปลกหน้าแต่รกรากของข้าก็ยังอยู่ที่นี่ไม่มีใครรู้อย่างแท้จริงว่าข้ากลับมาทำไมและไยจึงกลับมาในเมื่อโบยบินจากไปแล้วเนิ่นนานนานจนเมล็ดพันธุ์ข้าวในแปลงนาก็เปลี่ยนไปรอยยิ้มและลมหายใจของผืนดินก็เปลี่ยนไปดุจกันโอ...บ้านเกิดแม้ข้าจะตายไปแล้วจากความทรงจำของคนที่นี่แต่ความรักและปรารถนาดีในใจของข้าไม่เคยเปลี่ยนในเมื่อข้ากลับมาในฐานะของผู้รู้และรับรู้ถึงรสชาติของความเจ็บปวดข้า....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 กันยายน 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1801 , 08:53:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 คีตกวีบางคนเขียนเพลงระบำดอกหญ้าปล่อยให้ดอกหญ้าสั่นไหวแต่ลึกลงในหัวใจดวงน้อยที่เต้นอยู่ใครเลยหยั่งรู้เพราะไม่ปรารถนาเป็นอื่นนอกจากงอกงามตามหน้าที่ปกปิดปฐพีจากความร้อนและเหน็บหนาวท่ามกลางแดดเผาไหม้เกรียมหญ้าจะเติบโตท่ามกลางความยะเยือกของน้ำแข็งหญ้าจะรอคอยเธอรู้ว่าเมื่อใดเวลาของเธอจะมาถึงแม้ว่าเวลาทั้งหมดเป็นของเธอเพียงน้ำค้างจากราตรีมืดมิดก็อาจยังความเขียวชอุ่มมาสู่โลกผ่านภาษากระจิดริดของดอกหญ้าผู้ต้อ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 27 สิงหาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 908 , 09:19:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เพลงไพเราะสักเพลงเมรัยที่บ่มเพาะอย่างดีสักจอกกัลยาณมิตรเพียงหนึ่งท่ามกลางสงครามอันเหี้ยมโหดโลกอาจไม่ร้ายไปกว่าที่เราคิดปล่อยให้การโรมรันดำเนินต่อไปเถิดหรือจะเข้าร่วมขบวนแห่งการรณรงค์นั้นด้วยใจฮึกเหิมเพื่อมีชัยเพียงครั้งเหนือหัวใจตนเองโลกก็มิใช่สถานที่เลวร้ายเกินไปที่จะมีชีวิตอยู่จะดื่มกินหรือซื้อหาความสุขชั่วแล่นไม่หรอก...พวกเขาต่างต้องการมากกว่านั้น ถึงความสุขนิรันดร์แต่จะหาจากหนใดเมื่อโลกร้อนเป็นท....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 สิงหาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1407 , 08:36:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ฉันไม่ได้อยู่บนชายหาดและไม้ได้ยินเสียงคลื่นและเสียงสะอื้นของผืนทรายฉันอยู่กับตัวเองและได้ยินเสียงความคิดสาดซัดไปมาดุจคลื่นเป็นเสียงสะอื้นของความรู้สึกทว่ามันก็หลอกหลอนฉันได้ตลอดเวลาเป็นภาพหลอนเกิดจากการซ้อนสลับระหว่างอดีต อนาคต และปัจจุบันฉันไม่อาจปฏิเสธกาลเวลาได้เช่นเดียวกับอาหารและปัจจัยสี่แต่ฉันปรารถนากาลเวลาที่ไร้กาลเวลาคงเป็นเช่นนี้เอง  บทเพลงแห่งคลื่นเคลื่อนไหวประกอบอยู่ในความสงบและความคึกโครม....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 21 สิงหาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1442 , 09:51:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ไกลออกไปจากท้องทุ่งและป่าเขาและเหนือไปจากบรรดากำแพงที่ฉันได้ก่อไว้ฉันปีนขึ้นเนินเขาแห่งรูปทรงและมองลงมายังโลกและลาดต่ำลงไปฉันมาจากบ้านโดยทางหลวงและต่ำลงไปสู่จุดสิ้นสุดบรรดาใบไม้ต่างตกตายบนผืนดินเก็บไว้เพียงใบของต้นโอ๊คที่ความรักเก็บรักษาเอาไว้เพื่อปลดปล่อย ปลิดปลิวไปทีละใบ ๆ และปล่อยให้มันกวัดไกว คืบคลานไปเหนือผืนหิมะ ขณะใบไม้อื่น ๆ กำลังหลับใหลใบไม้แห้งเหี่ยวนอนสงบแน่นิ่งไม่นานนักก็ถูกกวัดไกวเหี่ยว....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 19 สิงหาคม 2551
Posted by ฝนเดือน , ผู้อ่าน : 1204 , 09:03:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 มีคนบอกว่าหากปรารถนาสวรรค์จงมองท้องฟ้าและปรารถนาภาพนรกจงมองไปที่ใต้ฝ่าเท้าบนราวสะพานแห่งนี้ก้าวซ้ายที่อ่อนล้าคือนรกและเท้าขวาที่เหยียดย่างต่อไปคือสวรรค์ซึ่งเพิ่มพื้นที่การค้นพบในโลกนี้เสียงดนตรีดังมาจากริมบึงในความลึกและเล็กเรียวเหมือนปลายเข็มเสียดร้อยการกระจัดกระจายให้อยู่ในสายตาของเอกภาพเพียงหนึ่งเดียวข้ามฝั่งทั้งสองของความคิดถูกและผิดดีและเลวฆาตกรคนนั้นยืนอยู่บนราวสะพานเป็นคนดีของลูกและเมียเป็นคน....

อ่านต่อ


/5