• SHUTTERTD
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : oil_cameraman@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-03
  • จำนวนเรื่อง : 91
  • จำนวนผู้ชม : 472172
  • จำนวนผู้โหวต : 674
  • ส่ง msg :
  • โหวต 674 คน
ใครโยกเก้าอี้

เงาใครโยกเก้าอี้

View All
<< ธันวาคม 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 5 ธันวาคม 2550
Posted by SHUTTERTD , ผู้อ่าน : 1945 , 00:01:06 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                        ผมไม่รู้ว่าครอบครัวอื่นจะเป็นเหมือนครอบครัวของผมหรือเปล่า แต่ครอบครัวของผม ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกชายดูจะห่างเหินกันเหลือเกิน เมื่อครั้งที่ยังเด็กอายุไม่ถึงเจ็ดขวบ จำได้ว่าพ่อของผมมักกอดรัดฟัดเหวี่ยงกอดและหอมด้วยความรัก แต่ผมกลับรู้สึกรำคาญเพราะพ่อมักเอาหนวดเคราที่แหลมคมทิ่มตำตามใบหน้า ด้วยเพราะว่ายังเด็กเล็กนักจึงสัมผัสไม่ได้กับความรักของพ่อที่มีให้

                        เพียงช่วงเวลาที่ผ่านไปเพียงไม่กี่ปี เมื่อแม่ของผมเสียชีวิตลง ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับผม ยิ่งห่างเหินกันมากขึ้น พ่อของผมต้องเอาผมไปฝากไว้กับป้าข้างบ้านซึ่งเปรียบเสมือนญาติสนิท ทั้งๆ ที่จริงๆ ตามฐานะแล้วไม่ได้เป็นญาติกันเลย เมื่อพ่อนำผมไปฝากไว้กับป้าแล้ว พ่อก็ย้ายตัวเองจากเชียงใหม่ กลับมาใช้ชีวิตอยู่ที่กรุงเทพฯ ปล่อยผมให้อยู่กับป้าเป็นเวลาเกือบสองปี พ่อยังกลับไปเยี่ยมเยียนผมที่เชียงใหม่บ้าง ครั้งหรือสองครั้ง ซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ให้ ซื้อของเล่นให้ แต่ก็ยังไม่ทำให้ความรู้สึกห่างเหินนั้นหายไป แต่ผมก็เริ่มสัมผัสได้ว่าพ่อทั้งรักและเป็นห่วง

 

                     หลังจากที่พ่อรับผมมาอยู่ด้วยที่กรุงเทพฯ ความรู้สึกห่างเหินก็ยังคงอยู่ ด้วยเพราะว่าพ่อต้องทำงาน ด้วยวัยของผมที่เริ่มโตขึ้น จะให้พ่อมากอดรัดฟัดเหวี่ยงเหมือนเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก ก็คงดูขัดเขินไม่เหมาะสม อีกอย่างพ่อของผมก็ไม่ใช่คนพูดเก่ง ไม่ใช่คนที่จะแสดงความรู้สึกอะไรออกมาง่ายๆ เหมือนเมื่อครั้งหนุ่มๆ แต่พ่อก็จะคอยตักเตือนผมบ้างในบางครั้ง อย่างเช่นให้ตั้งใจเรียน อย่าเกเร สิ่งที่พ่อพร่ำบอกอยู่เสมอๆ ก็คือ ให้ผมเรียนหนังสือให้ได้ระดับสูงๆ จะได้ไม่เหมือนพ่อที่เรียนมาน้อย และต้องมาทำงานหนัก ผมจำคำของพ่อได้ขึ้นใจ ถึงแม้บางครั้งบางช่วงเวลาผมจะออกนอกลู่นอกทางบ้างแต่ก็ไม่มากถึงกับเสียคนทิ้งการเรียน สามารถร่ำเรียนได้จนสำเร็จ

                       จนมาถึงเหตุการณ์ของเรื่องที่คิดถึงทีไรน้ำตาไหลทุกที เมื่อเข้าวัยหนุ่มอายุเลยวัยเบญจเพศได้หนึ่งปี ตามวัฒนธรรมประเพณีไทยที่ลูกผู้ชายจะต้องบวชพระทดแทนบุญคุณพ่อแม่ ผมก็ไม่ลืมที่จะปฏิบัติตามวัฒนธรรมประเพณีนั้น ผมเก็บเงินจากการทำงานได้จำนวนหนึ่งเป็นค่าใช้จ่ายในการบวชทดแทนคุณ ถึงแม้ว่าจะมีบางวัดที่สามารถบวชได้แบบไม่ต้องมีค่าใช้จ่าย งานบวชพระเป็นเรื่องปกติ และการบวชเป็นพระใช้ชีวิตในเพศสมณะก็เป็นเรื่องปกติ แต่สิ่งที่ตามมาหลังการบวช เมื่อได้รับคำแนะนำจากพระอุปัชฌา ท่านบอกว่าหลังจากที่ลาสิกขาบทกลับบ้านไปแล้ว สิ่งแรกที่ต้องทำก็คือ กลับไปถึงบ้านให้ก้มลงกราบพ่อหนึ่งครั้ง แล้วขอพรจากท่าน สิ่งนั้นจะเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด

                     อย่างที่กล่าวแล้วว่าพ่อของผมเป็นคนประเภท "รักนะแต่ไม่แสดงออก รักนะแต่พูดไม่ออก" ผมจินตนาการหลังจากที่ผมลาสิกขาแล้วกลับบ้าน ผมจะหาโอกาสไหนที่จะก้มลงกราบแทบเท้าของพ่อได้ จนผมกลับถึงบ้านผมก็ยังรู้สึกลังเลใจว่าผมจะทำอย่างที่ตั้งใจไว้ดีมั้ย จะทำได้หรือเปล่า พ่อของผมกำลังยืนเหม่อมองทอดอารมณ์อยู่ริมหน้าต่างคงยังไม่ทราบว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ ผมเดินเข้าไปหาพ่อจูงมือท่านแล้วบอกกับท่านว่า ช่วยนั่งลงตรงนี้หน่อยได้มั้ย พ่อทำท่าทาง งงๆ ไม่รู้ว่าผมจะทำอะไรแต่ก็ยอมนั่งลง แล้วผมก็ก้มลงกราบพ่อที่ตัก ณ เวลานั้น พ่อของผมคงอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก หรือว่า ด้วยความที่พ่อเป็นคน "รักนะ แต่พูดไม่ออก" พ่อก็ได้แต่เงียบไป จนผมต้องบอกกับพ่อว่า "พ่อจะไม่ให้ศีลให้พร หรืออวยพรอะไรหน่อยเหรอ?" พ่อผมถึงได้เอ่ยออกมาว่า "เออ...เอ็งน่ะเป็นคนดีนะ พ่อก็ดีใจที่มีลูกดีๆ อย่างเอ็ง" แล้วพ่อก็ลูบหัวผมแทนคำอวยพร เพียงเท่านั้น น้ำตาของผมก็หลั่งไหลออกมาอย่างพรั่งพรู ความรู้สึกห่างเหินที่มีมาหลายปีหายไปหมดสิ้น ผมโอบกอดพ่อแล้วร้องไห้อยู่อย่างนั้น จนพ่อต้องเอ่ยออกมาด้วยเสียงสั่นเครือว่า "ไปล้างหน้าล้างตาเถอะ" ผมถึงได้ปล่อยเอวพ่อ แล้วพ่อก็เดินไปยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเดิม ผมไม่รู้ว่าพ่อผมคิดอะไรอยู่ แต่ ณ เวลานั้น ผมรู้สึกรักพ่อมากที่สุด จนถึงทุกวันนี้ผมก็ยังรักพ่อผมมากที่สุด คิดถึงเหตุการณ์นี้ทีไรความรู้สึกตื้นตันจนน้ำตาไหลก็เกิดขึ้นได้ทุกที

(ขอขอบคุณ เพลง "พ่อ" ศิลปิน : คุณปั่น ไพบูลย์เกียรติ  เขียวแก้ว)


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 37
มะลิจัง วันที่ : 28/12/2007 เวลา : 14.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/marijung

(0)
อ่านแล้วเศร้าอ่ะ
ความคิดเห็นที่ 36
siampatriot วันที่ : 26/12/2007 เวลา : 08.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siampatriot
แวะมาเยี่ยมคร๊าบบบบ

(0)
ความคิดเห็นที่ 35
ทวิน วันที่ : 21/12/2007 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/twin

(0)
แวะมาซึ้งกับความรักของพ่อ ที่รักนะแต่ไม่แสดงออกเหมือนกันทุกบ้านเลย
ความคิดเห็นที่ 34
SUPERGiRL วันที่ : 19/12/2007 เวลา : 21.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supergirl2u2d
* แบกความฝันจากหาดใหญ่.. เดินทางไกลสู่เชิงดอยสุเทพ *    Come n' see My World  : http://supergirl2u2d.multiply.com     

(0)
ตอนเล็กๆ ไม่ชอบให้พ่อหอมแก้ม หอมทีไรหนวดจิ้มจั๊กกะจี๋ทุกที..

ตอนนี้.. เป็นเราเองที่ไปหอมแก้มพ่อ

ลดช่องว่างที่ต่างคนต่างมองไม่เห็น
ความคิดเห็นที่ 33
วิตามินบี วันที่ : 09/12/2007 เวลา : 17.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  

(0)

ไม่อยู่บ้าน
ฝากบ้านไว้กับยามหรือยังคะ
บีเป็นยามรับเฝ้ายามบล็อกให้ทั่วราชอาณาจักรโอเคค่ะ
ความคิดเห็นที่ 32
lady วันที่ : 08/12/2007 เวลา : 20.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ladystudio

(0)
ทำให้นึกถึงวันพ่อเมื่อหลายปีก่อน ไม่รู้นึกอะไร ถึงได้ซื้อพวงมาลัยมาไหว้ปาป๊า มาม๊า คือแบบว่าที่บ้านเป็นคนจีนไง เรื่องแบบนี้ไม่เคยทำ เขินมากเลย แต่ก็ทำให้ต่อมน้ำตาแตกได้...

ว่าแต่กลับมาจาก...ปาย...แล้วนะ อย่าลืมแวะไปดู blog ละ
ความคิดเห็นที่ 31
apooh วันที่ : 08/12/2007 เวลา : 19.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

(0)
ซึ้งจัง
ความคิดเห็นที่ 30
ครูสบเมย_แม่ฮ่องสอน วันที่ : 08/12/2007 เวลา : 11.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krubaantong
ครบรอบ  ๒๐  ปี พอดี...

(0)
ยินดีด้วยครับ..ทั้งพ่อและลูก...
ไม่มีความคิดเห็นครับ..ซึ้ง...
ความคิดเห็นที่ 29
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 08/12/2007 เวลา : 05.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

(0)
คุณ ทำเอาตุ้มจิ๋วน้ำตาคลอเลย ถึงแม้เราจะห่างด้วยการสัมผัส และ คำพูด การกระทำ
แต่ลึกๆ เราก็ต่างรู้ว่า รักและผูกพันกันเพียงใด เคยเป็นมั๊ยตอนเด็กๆ บางทีเหงาจะตาย
คิดถึง และ อยากเจอหน้าพ่อ แต่เจอกัน ไม่รู้จะพูดอะไรและคำถามซ้ำๆ ทำไมไม่เอาลูกไปอยู่ด้วย
เป็นคำถามที่อยู่ในใจ แต่ ไม่เคยมีคำตอบ
แต่สิ่งนึงที่เราจะได้ เมื่อเรามีครอบครัว เราจะรู้ว่าคนใกล้ชิดเราต้องการอะไร
ขอให้คุณมีความสุขกับครอบครัวนะคะ และ ดูเหมือนว่าคุณจะเป็นคนอ่อนโยนเน๊อะ...

: )
ความคิดเห็นที่ 28
rainny วันที่ : 07/12/2007 เวลา : 12.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rainny
 [มีอาการคล้ายๆ ขี้เกียจเขียนบล็อก] 

(0)
คนเขียนน้ำตาไหล คนอ่านน้ำตาซึม

พ่อกับลูกชาย บางทีก็ไม่ค่อยแสดงความรักกันซักเท่าไหร่ สำหรับเราก็คล้ายๆ กัน แต่รู้ว่า เรารักพ่อ พ่อรักเรา สำหรับเราพ่อเป็นทั้งเพื่อนและพ่อ เป็นคนให้คำปรึกษาในทุกๆ เรื่อง ยกเว้น....เรื่องความรัก

ขอบคุณสำหรับเรื่องนี้ค่ะ ซาบซึ้งใจมากๆ
ความคิดเห็นที่ 27
ล้านเล็กๆ วันที่ : 07/12/2007 เวลา : 07.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lan-car-fair

(0)
ความคิดเห็นที่ 26
บังใบ้ วันที่ : 07/12/2007 เวลา : 06.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bangbai
เพียงผ่าน...จึงสัมผัส

(0)
ตื้นตันมากครับ
เขียนได้เร้าอารมณ์มาก
และภาพประกอบที่สวยสุดๆอีก
.............................................
ขอบคุณครับ
ว่างๆแวะไปเยี่ยมบล๊อก ณ ตานี ของผมบางนะครับ
ขออนุญาตแอดเป็นบล๊อกเพื่อนบ้านนะครับ
ความคิดเห็นที่ 25
ทิพย์อาภา วันที่ : 06/12/2007 เวลา : 21.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rpa

(0)
อ่าน...และจินตนาการตาม เข้าใจความรู้สึกค่ะ

"รักแต่ไม่แสดงออก"

คุณ ทีดีก้มลงกราบพ่อที่ตัก ....

คนอ่านอย่างทิพย์อาภา ก็น้ำตาซึม

มีโอกาสก็รีบทำซะนะคะ ทำบ่อยๆ

ไม่ใช่แค่ใจเราเองที่มีความสุข

เชื่อว่าคนเป็นพ่อสุขกว่าเราหลายเท่านัก คุณว่ามั๊ย

...
ความคิดเห็นที่ 24
นายตะเกียง วันที่ : 06/12/2007 เวลา : 14.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naitakeing

(0)
ซึ้งมากครับ...ผมยังไม่มีโอกาสได้บวชทดแทนคุณพ่อแม่เยลครับ..แต่งงานเสียก่อน..
ความคิดเห็นที่ 23
ย่าดา วันที่ : 06/12/2007 เวลา : 13.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

(0)
ไม่น่ามาอ่านเลย น้ำตาไหลตามไปด้วย
ซึ้งจริงๆ
คุณชัตเตอร์ถ่ายอะไรก็สวยนะ ขนาดดอกพุทธรักษา
สีเหลืองยังถ่ายได้สวยเด้งจริงๆ
ความคิดเห็นที่ 22
แพนด้ามหาภัย วันที่ : 06/12/2007 เวลา : 12.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pandapanda
+ + My Life as a Bitter Sweet Chocolate + +

(0)
T____T อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะ คิดถึงพ่อเราจัง
ความคิดเห็นที่ 21
ฉัตร/ณ/สมุย วันที่ : 06/12/2007 เวลา : 10.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chatsamui
CHAT@HAdyai

(0)
โห ซึ้งสุดๆ
ความคิดเห็นที่ 20
โม้งหัวครก วันที่ : 06/12/2007 เวลา : 07.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/think49
ข้าราชฯ

(0)
สุขสันต์วันพ่อ...ทุกๆคนนะครับ
ความคิดเห็นที่ 19
LittleBird วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 23.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yukiokung
แสงสว่างไม่ต่างอะไรกับความมืดมิด

(0)
พูดไม่ออกแล้วครับ
น้ำตามันจะไหล
ความคิดเห็นที่ 18
คนช่างเล่า วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 21.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

(0)
ความรักของพ่อมีต่อลูกยิ่งใหญ่เสมอ แต่เพราะพ่อเป็นผู้ชาย ที่ต้องครุ่นคิด อะไร หลายอย่าง พ่อ จึงเก็บความในใจไว้ เพราะฉะนั้น ว่าที่พ่อทั้งหลาย บ้างครั้งเมื่อลูกสอบได้ดี ก็ต้องชมบ้าง

เมื่อเช้านี้ เจ้าลูกชาย เดินมาบอกว่า สอบ ดีกว่าก่อน เราก็ชมเขาด้วยจริงใจ แล้วเขาจะภูมิใจ
ความคิดเห็นที่ 17
ตะวันแดง วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 20.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tawan642
จงเลี้ยงชีพ ด้วยเศรษฐกิจพอเพียง

(0)
ความรักของพ่อ ยิ่งใหญ่เสมอครับ
ความคิดเห็นที่ 16
hooknoi วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 20.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hooknoi
บ้านนายนกฮูก

(0)
ประทับใจครับกับเรื่องราวดีๆอย่างนี้ คือคนสมัยก่อนมักจะไม่ค่อยแสดงความรักความรู้สึกออกมาตรงๆ ยิ่งถ้าเป็นครอบครัวคนจีนอย่างครอบครัวผมยิ่งแล้วเลยครับ แต่เหมือนกับรู้กันอยู่ว่าทุกคนรักกัน

สุขสันต์วันพ่อครับ
ความคิดเห็นที่ 15
tuty วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 19.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tuty

(0)
อืมม์ น้ำตาปริ่มๆ อีกบ้านแล้ว
ความรักของพ่อแม่...ยิ่งใหญ่เสมอค่ะ
ความคิดเห็นที่ 14
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 19.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guide007
ฉันถอดเสื้อสีแล้ว!!!! คุยกับฉันได้ไหมเพื่อนมนุษย์!!!!

(0)
เป็นเรื่องที่สั่นสะเทือนเบ้าน้ำตาผมได้เลยครับ
เพลงประกอบยอดเยี่ยม เคล้าอารมณ์ บ่มเศร้าให้ระโหยหา
นานแล้วที่ไม่ได้อ่านอะไรแบบนี้
ความคิดเห็นที่ 13
Ch.Minivet วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 18.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

(0)
อ้าว! เม้นท์ Ch.Minivet หายไปหนาย..
เออ! ใช่..ตอนเม้นท์เสร็จ ขึ้น error นี่ ลืมๆ
... ... ...
เม้นท์ใหม่ แต่สั้นกว่าเดิม..นะคะ
ดอกไม้เหลืองกับท้องฟ้า Ch.Minivet ชอบมาก..
" รักนะแต่ไม่แสดงออก.." พ่อ Ch.Minivet เป็นรุป่าวมะรู้แฮะ..ครือพ่อไม่อยู่ง่ะ..ตอนอยู่ก็ไม่ได้ใกล้ชิด..
... ... ...
คิดถึงพ่อจัง
ความคิดเห็นที่ 12
นักข่าวบ้านนอก วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 17.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/opel

(0)
รักพ่อค่ะ...วันนี้พาพ่อไปทานข้าวกลางวันมาค่ะ..
ความคิดเห็นที่ 11
kamolnum วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 15.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

(0)
ประทับใจมากๆครับ

รูปสวยสุดๆตามเคย
ความคิดเห็นที่ 10
Yai_Nid วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 15.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/YaiNid
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะhttp://www.oknation.net/blog/konlangkow

(0)
อ่านถึงบรรทัดสุดท้าย น้ำตาก็หยดลงพอดีด้วยซาบซึ้งใจ
แม้ว่าจะไม่มีโอกาสทำเช่นนั้นบ้างก็ตาม
ความคิดเห็นที่ 9
ดาวอักษร วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 15.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dao-aksorn
"ดาวอักษร" เคียงคู่ฟ้าศิลปากร เธอคงได้พรจากเทพองค์ใดในสวรรค์ แสงเรืองรองเพ็ญผ่องพระจันทร์ ยังเลือนหมดสิ้นแสงพลัน พ่าย "ดาวอักษร" 

(0)
คุณใช้คำที่ทำให้คนอ่านมองเห็นภาพราวกับเห็นเหตุการณ์นั้นแบบสดๆ เลย
ความคิดเห็นที่ 8
ปฐม วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 13.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

(0)
ผมไม่ขอพูดนะครับ... แต่เรื่องคุณทำให้ผมอึ้งเป็นรอบที่สอง

ความรักของพ่อกับลูกช่างยิ่งใหญ่จริง ๆ นะครับ
ความคิดเห็นที่ 7
mookie วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 13.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

(0)
วันนี้...

เป็นวันที่ไปบ้านไหน

เหมือนคนสายตาสั้น...

ตลอดเวลา

น้ำตามันบังตา

อ่านไม่ชัดซักบ้านเลย...
ความคิดเห็นที่ 6
มะอึก วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 09.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

(0)
คนเป็นพ่อ มักจะไม่ค่อยพูดอะไรมากครับท่าน
ซึ้งใจ...และเข้าใจ
ความคิดเห็นที่ 5
นกบ้านนา วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 09.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nokbanna

(0)
........"ช่วยนั่งลงตรงนี้หน่อยได้มั้ย พ่อทำท่าทาง งงๆ ไม่รู้ว่าผมจะทำอะไรแต่ก็ยอมนั่งลง แล้วผมก็ก้มลงกราบพ่อที่ตัก ณ เวลานั้น พ่อของผมคงอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก หรือว่า ด้วยความที่พ่อเป็นคน "รักนะ แต่พูดไม่ออก" พ่อก็ได้แต่เงียบไป จนผมต้องบอกกับพ่อว่า "พ่อจะไม่ให้ศีลให้พร หรืออวยพรอะไรหน่อยเหรอ?" พ่อผมถึงได้เอ่ยออกมาว่า "เออ...เอ็งน่ะเป็นคนดีนะ พ่อก็ดีใจที่มีลูกดีๆ อย่างเอ็ง" แล้วพ่อก็ลูบหัวผมแทนคำอวยพร เพียงเท่านั้น น้ำตาของผมก็หลั่งไหลออกมาอย่างพรั่งพรู ความรู้สึกห่างเหินที่มีมาหลายปีหายไปหมดสิ้น ผมโอบกอดพ่อแล้วร้องไห้อยู่อย่างนั้น ".....

อ่านถึงตอนนี้แล้ว น้ำตาไหลพรั่งพรูออกมา เหมือนยืนดูอยู่ในเหตุการณ์ด้วย

...ไม่เคยอ่านเรื่องของใครแล้วนั่งร้องไห้ได้มากมายอย่างนี้เลย........
ความคิดเห็นที่ 4
เสี่ยวป้อ วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 08.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seaugpor
  "เสวนา กับ เสี่ยวป้อ มีสาระบ้าง ไร้สาระบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเน้นไปทางอันหลังมากกว่า 555"

(0)
ประทับใจคับ
ขออณุญาติแอดเป็นเพื่อนบ้านนะคับ
ความคิดเห็นที่ 3
วิตามินบี วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 01.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  

(0)

ตอนพ่อบีหนุ่มๆ ก็จะเป็นประเภท
รักนะแต่ไม่แสดงออกเหมือนคุณพ่อคุณเลยค่ะ
แต่พอท่านอายุมากขึ้นเรื่อยๆก็จะเริ่มแสดงออกบ้าง
เช่น มีการแบ่งทุเรียนเก็บไว้ให้บีตอนกลับจากโรงเรียน
มีชวนคุย ชวนดูหนังจีนกำลังภายในด้วยกัน
แต่เราไม่เคยกอดกันเลย เพราะพ่อเป็นคนจีนที่เลี้ยงลูกแบบสมัยก่อน แต่บีรู้ว่าพ่อรักบี แค่นี้ก็พอแล้ว
ความคิดเห็นที่ 2
midnightcopy วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 00.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/midnightcopy

(0)
ประทับใจค่ะ
ความคิดเห็นที่ 1
ผ่านมาระบาย วันที่ : 05/12/2007 เวลา : 00.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Sodoyouthinkyoucanblog
Keep reading and tell me what i am   

(0)
อ่านแล้วน้ำตาซึมค่ะ

เราเองก็มีพ่อ ที่ไม่ชอบแสดงอารมณ์หวาน ๆ กับลูก ๆ
พ่อมักจะทำหน้าเครียดๆ ใส่มาตลอดยี่สิบกว่า ปี
แค่พ่อถามไถ่ ว่า เรากินข้าว กินปลายัง เราก็ซึ้งสุด ๆ แล้ว
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน