• STILLWATER
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : stillwater_y@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-09
  • จำนวนเรื่อง : 182
  • จำนวนผู้ชม : 478564
  • ส่ง msg :
  • โหวต 33 คน
STILLWATER
อ่าน...อ่านหนังสือ ดู...ดูหนัง ดูคอนเสิร์ต ฟัง...ฟังเพลง และบทความ ความเรียง เรื่อยเปื่อย กับเวปรวม งานเขียนในนามปากกา STILLWATER ,เจ้าเสือร้าย และหนัง๔จอ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/STILLWATER
วันอาทิตย์ ที่ 27 เมษายน 2551
Posted by STILLWATER , ผู้อ่าน : 4131 , 07:50:47 น.  
หมวด : ภาพยนตร์/ละคร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            ในห้วงมหาสาครใหญ่      กว้างไกลสุดหูสุดตา

ชีวิตนานับที่เกิดมา                      เวียนไหว้ตายเกิดเป็นธรรมดา

ลมหายตายจากเป็นธรรมดา         เป็นกฎเกณฑ์...เป็นกฎเกณฑ์...

ปลาใหญ่กินปลาน้อย                  สัตว์ใหญ่กินสัตว์น้อย      เป็นกฎเกณฑ์...ไม่ใช่คน...

            ท่อนนำผสมท่อนฮุคของ บทเพลงหนึ่งในตำนานวงดนตรีเพื่อชีวิตที่พึ่งฉลองครบรอบขวบเบญจเพศไปไม่กี่เดือนมานี้  แทรกล่องลอยอย่างปัจจุบันทันด่วนขณะผมกดปุ่มออฟตามด้วยรีเจคของรีโมทเครื่องเล่นดีวีดีตัวเก่งลง   แผ่นดีวีดีภาพยนตร์เรื่อง  The Corporation:บรรษัทวิปลาส จำกัด ไหลกระเด้งออกมาให้ผมนำกลับเข้าตำแหน่งซองเดิมของมันคือ ปกหลังด้านในของวารสารสำหรับคนคอแข็งนาม ฟ้าเดียวกันซึ่งเป็นฉบับล่าสุดประจำเดือนเดือน กรกฎาคม-กันยายน 2550    ใช่ครับ...มันเป็นของแถมประจำเล่มของวารสารเนื้อหาข้นคักด้านการเมือง การปกครอง เล่มนี้ที่บางฉบับถูกขึ้นบัญชี ‘ต้องห้าม’มาแล้ว

          เพลงปลาใหญ่กินปลาน้อย  มีความหมายทำให้ผมเข้าใจอะไรๆ และกินอาณาบริเวณความรู้อันอ่อนด้อยด้านเศรษฐกิจ ธุรกิจทุนนิยม ของตนเองได้มากมายกว่า   ชื่อเป็นทางการที่ติดมาบนแผ่นอย่างแน่นอน      ยิ่งคำว่า ‘บรรษัท’ คิดว่าหลายคนคงสับสนว่าต่างหรือเหมือนกับบริษัทยังไง  ภาพยนตร์สารคดี The Corporation กระตุ้นต่อมอยากรู้ได้ตั้งแต่ต้นเรื่อง เมื่อให้นิยามคำว่า บรรษัท ได้อย่างน่าตามติด  ทีละความหมาย ดังต่อไปนี้

            บรรษัท คือ ทีมอเมริกันฟุตบอล ที่บางคนคอยป้องกันและรับมือ  บางคนคอยพาลูกบอลวิ่ง  บางคนขว้างลูกบอล  แต่ทุกคนมีเป้าหมายร่วมกันที่ความสำเร็จขององค์กร

            บรรษัท เป็นเหมือนครอบครัว  ทุกคนในบรรษัททำงานร่วมด้วยช่วยกัน เพื่อเป้าหมายเดียวกัน

            บรรษัท เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นมาเหมือนอสูรกายที่พยายาม สวาปามกำไรให้มากที่สุด โดยไม่สนใจว่าใครจะเสียหายบ้าง

ส่วนนิยามที่โดนใจข้างซ้ายของผมเป็นการให้นิยามของอาจารย์ท่านหนึ่งจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ที่ว่า

“ ผมคิดว่า เมื่อชั่งน้ำหนักดูแล้ว บรรษัท เปลี่ยนแปลงชีวิตมนุษย์ไปในทางที่ดีขึ้นเหมือนนกอินทรี  เหินฟ้า ตาคม ชอบแข่งขัน พร้อมโจมตีแต่ไม่ใช่แบบอีแร้ง  สูงส่ง มีวิสัยทัศน์ สง่างาม น่าศรัทธาและเป็นแรงบันดาลใจหนุนให้โบยบินขึ้นไปจนสูงลิบ  ผมว่ามันเป็นโลโก้ที่ดี สำหรับบรรษัทที่มีวินัย...เฮ่อ เอาล่ะ...โอเคพรรคพวก มันทุเรศพอแล้ว ” (ha)

            ถ้ายังมองมองไม่ออกว่าต่างจากคำว่าบริษัทอย่างไร  น่าจะอยู่ที่ความต่างของไซด์ขนาดที่บรรษัทใหญ่กว่าเยอะ  จนสามารถครอบงำระดับสถาบันหญ่าย เช่นเดียวกับ ศาสนจักร ระบบกษัตริย์ พรรคคอมมิวนิสต์   อาจสรุปสั้นๆในที่นี้ว่า บรรษัท กินความหมายใหญ่กว่าบริษัท(หรือบริษัทเป็นซับเซตของบรรษัท) เนื่องจากโยงใยไปถึงเรื่องการลงทุนเข้าในตลาดหุ้นเงินลงทุนมากมาย ที่มักมีคำติดปากว่า บรรษัทข้ามชาติ นั่นเอง

            หนังสารคดีเรื่องนี้นำเสนออย่างเป็นลำดับขั้นตอนสไตล์สาร(ะ)คดีข้อมูลแน่นเอี๊ยด  เพราะถัดจากไล่เรียงความหมาย The Corporation เบื้องต้นแล้ว  การแยกเป็นบทๆตอนย่อยๆเบรคอารมณ์ ขั้นจังหวะว่าจะพูดถึงเรื่องนี้แล้วนะ ก็ช่วยให้ผ่อนคลายลงได้บ้าง   เนื่องจากความยาวกว่า 145 นาทีนั้นสร้างความหนักอึ้งในหนังแนวสารคดีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว  อาจทำให้ผู้มีภูมิต้านทานน้อยหน่อย เบือนหน้าหนี หรือ เซย์โน บ๊าบบายไปก่อนได้  อีกทั้งส่วนใหญ่เป็นภาพครึ่งตัวหน้าตรงของผู้เชี่ยวชาญ นักวิชาการ ผู้เกี่ยวข้องออกมาพูด..พูด...พูด.เหมือนการรายงานข่าวหรือการสัมภาษณ์พิเศษนั้นถือเป็นยานอนหลับ ชนิดย่อมๆอยู่แล้วด้วย

            กลวิธีของหนังเรื่องนี้จึงจัดลำดับความคิดทีละตอนไล่เรียงได้ดังนี้ กำเนิดของบรรษัท สถานภาพทางกฎหมาย คดีในแฟ้มประวัติ อาการทางจิตของธุรกิจการค้า พันธะที่วิปริต ทัศนคติที่ฝังแน่น ปัญหาว่าด้วยขอบเขต การฝึกขั้นพื้นฐาน บริหารภาพพจน์ ชัยชนะของหน้าม้า ขยายพรหมแดน บัญชีที่ปิดไม่ลง แผนการขยายอำนาจ บรรษัทประชาธิปไตยจำกัด การบำบัดทางจิต การพยากรณ์โรค

            โดยภาพรวมทั้งหมด พอจะเห็นว่าเจตจำนงของผู้สร้าง  ที่ต้องการกล่าวหาความวิปลาสวิปริตของบรรษัทข้ามชาตินั้นๆ  จากนิยามในตอนต้นๆถึงสภาพทางกฎหมายที่อ้างว่า บรรษัทมีสภาพเทียบเท่าบุคคลคนหนึ่งตามหลักกฎหมาย  ฉะนั้นจึงมีสิทธิ์ด้านการทำธุรกรรมต่างๆ เช่น เป็นเจ้าของที่ดิน จ้างงาน ซื้อ-ขาย ผลิตสินค้า ฟ้องร้องคดีความในศาล ฯลฯ ได้ในนามของคณะกรรมการบอร์ด ทีมผู้บริหาร นิติบุคคลเช่นเดียวกับที่หนังตั้งคำถามลอยๆว่า คุณคิดว่าบรรษัท เป็นบุคคลแบบไหน? คำตอบจึงได้ออกมาประมาณนี้

            ไนกี้ เป็นหนุ่มสาวมีชีวิตชีวา

            แมคโดนัลด์ อายุน้อยเป็นมิตร

            ดิสนีย์ บ๊องๆเหมือนกูฟี่

            ไมโครซอฟท์ ก้าวร้าว

            มอนซานโต แต่งตัวเนี๊ยบ

            เจนเนอรัลอิเล็กทริค เป็นคนแก่ใจดี ที่มีเรื่องเล่าแยะ

            หลังจากรู้จักบรรษัทพอสมควร แล้วการตราหน้าว่า ธาตุแท้จริงๆแล้ว บรรษัทมีจุดประสงค์อยู่อย่างเดียว คือการทำเงินให้มากที่สุด  เท่าที่จะมากได้ในทุกไตรมาส ไม่รู้จักพอ พยายามลดต้นทุนให้ได้ทุกระยะ  อันนี้ประสบการณ์ส่วนตัวของผม เห็นด้วยโดยตรงเพราะเคยไปอยู่ในสายการผลิตของโรงงานผลิตรองเท้าเล็กๆแห่งหนึ่ง  ภายใต้กรอบภาระงานประจำวันจะพยายามให้บันทึกว่า ใช้เวลากี่ชั่วโมงในการทำงานเสร็จขั้นตอนหนึ่งเช่น การคิวซีรองเท้าที่ผลิตได้  จะต้องใช้แรงงานคนกี่คนตามจำนวนสายการผลิตไหม?   ปกติใช้กี่คน  หากต้องการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตมากกว่านี้ต้องทำอย่างไร?  ที่สังเกตดูแล้วสามารถย้อนไปตรวจเช็คถึงการทำงานรายตัวรายบุคคลของพนักงาน  อันจะมีผลต่อการพิจารณาเงินเดือนต่อไปว่า คนนี้ขยันกว่าคนโน่น ว่าเข้าไปนั่น

ซึ่งจำได้ว่าตอนนั้นยังมีปัญหาค้างคาใจว่า มันจะทำรวดเร็วเร่งรีบไปถึงไหน  ภายใต้กรอบคำสวยหรูว่าแผนกนี้ทีมนี้มีประสิทธิภาพการทำงานเพิ่มกว่าเดือนก่อน หรือพนักงานยอดเยี่ยมรายเดือน   แล้วมันจะทำเร็วไปถึงไหน(ว่ะ) คนนะไม่ใช่หุ่นยนต์(โว๊ย)  ซึ่งคาดว่าตามโรงงานต่างๆในปัจจุบันก็อีหรอบนี้แหละ วังวนครับวังวน

            ข้อกล่าวหาว่า บรรษัททั่วไป เป็นเสมือนคนที่ไม่รู้จักพอ หวังแต่กำไรลูกเดียว ไม่สนใจใครอิงจากข้อมูลเสริมที่มีผลกระทบกับผู้เกี่ยวข้องต่างๆทั้ง คนงานในแรงงานเอง ผู้บริโภค ธรรมชาติสิ่งแวดล้อม ฯลฯ  ที่สามารถแยกออกตามภัยผลกระทบ ได้เป็น

            ภัยที่กระทำต่อแรงงาน – การลอยแพ บ่อนทำลายสหภาพแรงงาน  โรงงานนรก  ไฟไหม้โรงงาน

            ภัยต่อสุขภาพมนุษย์ – ผลิตภัณฑ์อันตราย ขยะพิษ  มลภาวะ  สารเคมีสังเคราะห์

            ภัยที่กระทำต่อสัตว์ – การทำลายที่อยู่อาศัยในธรรมชาติ การเลี้ยงสัตว์แบบอุตสาหกรรม การทดลองต่างๆในสัตว์ ตัวอย่างเช่น ปี 1989 บรรษัทมอนซานโตใช้ฮอร์โมนเร่งความเจริญเติบโตในวัว rBGH และฮอร์โมนเทียม BST ที่ทำให้เกิดโรคเต้านมอักเสบ ส่งผลให้มีปริมาณแบคทีเรียเจือปนในนมสูงขึ้น

          และภัยที่กระทำต่อโลก – เขาหัวโล้น การปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์  กากนิวเครียร์ เป็นต้น

            ไม่รู้จักพอ เห็นประโยชน์แต่ตนเองหรือเห็นแก่ตัวว่างั่นเถอะ  แถมยังก่อเภทภัยแก่คนรอบข้าง  อย่างนี้ก็แย่เกินทนแล้ว   หากเปรียบบรรษัทเป็นมนุษย์ปุธุชนคนหนึ่ง  อย่างนั้นเอาง่ายๆหากเราท่านพบคนประเภทนี้ข้อสันนิษฐานแรกๆก็คือ  ไอ้คนนี้มันบ้ารึเปล่า?   อย่างนี้ต้องตรวจเช็คสภาพจิตดู   โดยในหนังได้นำเสนอให้ติ๊กเป็นข้อๆตามรายงานการวินิจฉัยบุคลิกภาพ ขององค์การอนามัยโลก ICD-10 จากคู่มือความผิดปรกติทางจิต DSM-1V  พบว่าบรรษัทมีสภาพเป็นในทุกข้อดังนี้

            1 จิตใจกระด้าง ไม่สนใจความรู้สึกของผู้อื่น เช่น พอค่าจ้างแรงงานสูงขึ้นจนไม่สามารถทำกำไรได้สูงกว่านี้  ก็ย้ายโรงงานไปประเทศโลกที่สามที่มีแรงงานราคาถูกกว่า อย่างการตัดเย็บเสื้อผ้าในโดมินิกันค่าแรงต่อชั่วโมงเพียง 8 เซนต์เท่านั้น

2 ไม่สามารถรักษา ความสัมพันธ์ที่ยั้งยืน เป็นผลพวงเดียวกับกรณีข้างต้น ในการเลิกจ้างงาน

3 ไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของผู้อื่น เช่น กรณีการใช้สารที่ไม่ย่อยสลาย อย่างยาฆ่าแมลง ดีดีที อันเป็นสารก่อมะเร็งส่งผลให้ปัจจุบัน มีผู้ชาย 1 ใน 2 คน (ผู้หญิง 1 ใน 3 คน)จะเป็นมะเร็งในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิตขัย   และภายใต้ข้อคิดเห็นอันน่าเจ็บปวดของผู้เชียวชาญคนหนึ่งกล่าวว่า 

“ ถ้าผมยิงคุณนั่นคืออาชญากร  ถ้าผมทำให้คุณต้องสัมผัสกับสารเคมีทั้งๆที่รู้ว่ามันจะฆ่าคุณ  แล้วมันจะแตกต่างกันยังไง  ก็แค่เพียงคุณตายช้าๆ ลงเท่านั้น ” 

4 ปลิ้นปล้อน โกหกซ้ำซาก และหลอกหลวงผู้อื่นเพื่อผลกำไร กรณีหลอกให้ใช้ฮอร์โมนเทียมในฟาร์มโคนม  จนส่งผลให้ผู้บริโภคได้รับยาปฎิชีวนะทางอาหารเข้าไปด้วย

5 ไม่เคยยอมรับว่าตัวเองมีความผิด กรณีการใช้ฝนเหลืองในสงครามเวียดนาม จนเกิดโรคพิการในเด็กรุ่นถัดมา  แล้วมีใครรับผิดชอบบ้างไหม?

6 ล้มเหลวที่จะปฎิบัติตามบรรทัดฐานทางสังคม  กรณีที่ได้ฉายาว่าเป็น ‘ระบอบทรราชข้ามรุ่น’ ในเรื่องการทิ้งมรดกอันเลวร้ายจากการทำลายสิ่งแวดล้อมให้ลูก-หลาน-เหลน-โหลนของเรา

คำถามว่า บรรษัท มีอาการทางจิตมากน้อยแค่ไหน?  ถ้ามองว่าเป็นบุคคลตามกฎหมายดูจากอาการวิปลาสทางจิตทีละข้อข้างต้น จะสรุปได้ว่า บรรษัท เป็นบุคคลที่ป่วยทางจิต (Psychopath) ในทางการแพทย์

ใช่ว่าแนวทางของหนังสารคดีเรื่องนี้จะเสนอเป็น ขาวจัด ดำจัด ไปเสียหมด   อันนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับวิจารณญานและต้นทุนความรู้ความคิดของแต่ละปัจเจคชน  หนังเน้นให้ข้อมูลมากๆโดยเอนเอียงในทางด้านร้ายแรงของระบอบทุนนิยมที่ได้ผลพวงออกมาเป็น บรรษัทนี้  ซึ่งในหนังยังมีตัวอย่างและประเด็นศึกษาอีกมากมายกว่าบทความนี้เยอะ    ส่วนตอนท้ายได้เสนอวิธีแก้ไขไว้เพียงเล็กน้อยด้วยเรื่องการนำวัตถุดิบกลับมาใช้ซ้ำ พลังงานทดแทน  ก็คงเป็นตาชั่งน้ำหนักให้คนดูคนชมนำไปคิดต่อ เฉกเช่นเดียวกับประโยคฝากทิ้งท้ายในหนังที่ว่า

“ เชื่อว่า...ต้องมีบ้างใครสักคนสองคนแหละ  ที่ดูหนังเรื่องนี้จบแล้ว  จะลงมือทำอะไรสักอย่าง อะไรก็ได้ และทวงคืนโลกใบนี้กลับมาอยู่ในมือของเราอีก ”

โดยประสบการณ์ใกล้ตัว การมีเพื่อนสนิทชิดเชื้อถูกเลย์ออฟหลังจากทำงานตั้งแต่เรียนจบใหม่ๆ ทำอยู่บริษัทเดียวที่เดิมกว่า 15 ปี รู้และชำนาญอยู่งานประเภทเดียวอย่างเฉพาะเจาะจง   เมื่อบริษัทมีการย้ายฐานการผลิตไปประเทศเวียดนามเพราะแรงงานถูกกว่า  จึงต้องถูกยุบทั้งแผนกทั้งโรงงาน  เพื่อนผมจึงต้องมานับหนึ่งเริ่มชีวิตการงานใหม่  นั่นนับว่าเป็นแรงกระเพื่อมที่พบเห็น  อย่างนี้หลังจากดูหนังเรื่องนี้จบจะไม่ให้ผมนึกถึงเพลง ปลาใหญ่ปลาน้อยได้อย่างไรครับ...เพราะมัน...เป็นกฎเกณฑ์...เป็นกฎเกณฑ์...

ปลาใหญ่เป็นเพื่อนปลาน้อย         สัตว์ใหญ่เป็นเพื่อนสัตว์น้อย

เป็นกฎเกณฑ์...สร้างกฎเกณฑ์(ใหม่)กันเถิดคน

หมายเหตุ   ภาพยนตร์สารคดีเรื่องนี้สร้างจากหนังสือ The Corporation: The Pathological Pursuit of Profit and Power ของโจเอล  บาคาน กำกับโดย มาร์ค  อัชบาร์ และเจนนิเฟอร์ แอบบอทท์ ออกฉายในปี 2003 คว้ามา 26 รางวัลนานาชาติประเภทภาพยนตร์สารคดี  ขณะนี้เป็นหนังแผ่นแถมในวารสาร ฟ้าเดียวกัน ฉบับล่าสุด ประจำเดือนกรกฎาคม-กันยายน 2550




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
waddaw วันที่ : 27/04/2008 เวลา : 20.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waddaw

หัวข้อ 1-6 ที่บอกมา
คล้าย san dan อดีตผู้นำการเมืองเลยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ชานบ้านชานเมืองทัวร์ วันที่ : 27/04/2008 เวลา : 12.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chanbaantravel
บ้างครั้งเราก็บอกว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้ แต่สิ่งนั้นสิ่งนี้ก็เพราะเราคิดว่า แต่นั้นอยู่ที่ว่าจริงเท็จหรือไม่อยู่ที่ความรู้ของผู้มีปัญญาตัดสินเท่านั้นเอง

ธรรมดาที่โลกจะไม่สังคมกัน คือความเห็นแก่ตัวนั้นกระจายไปทั่ว

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน