*/
  • ดวงไฟ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : F_A_N34@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-01-14
  • จำนวนเรื่อง : 70
  • จำนวนผู้ชม : 44389
  • จำนวนผู้โหวต : 48
  • ส่ง msg :
  • โหวต 48 คน
<< สิงหาคม 2019 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 27 สิงหาคม 2556
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 925 , 02:54:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

แค่โขงขั้นกั้นกลางระหว่างชาติ หรือจะอาจผลักไสหัวใจสอง กระแสเชี่ยวค่ำเช้ายังเฝ้ามอง คิดถึงน้องนวลพี่ที่ฝั่งไทย   อยู่ทางนี้คงครวญให้หวนหา เมื่อไกลตากลัวว่าพี่หวั่นไหว จักหลงลืมเรื่องราวกับสาวไทย แม่โขงไหลน้ำตาร่วงห่วงทุกยาม   ทุกเซ้า-แลงแสงส่องยังมองหา เป็นจังได๋หนอหล่าจึงฝากถาม ฝากกระแสโขงเชี่ยวเทียวติดตาม เมื่อเดือนสามจักพบพ้อจงรอคอย   ทุกค่ำ-วันห่วงหาน้ำตาตก สั่นสะทกอกไหวแต่ไม่ถอย ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 พฤศจิกายน 2554
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 792 , 13:09:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ดึกดื่น โดดเดี่ยว และเปลี่ยวเหงาเงียบ ๆ หงอยเงา ตามประสา จดจ่อ จ่อมจม ลมมายา รอร่าง ร้างลา กลับคืน *กลืนกล้ำ กำเก็บ ความเจ็บปวดรกร้าง ร้าวรวด เกินฝืน นั่งนอน หนาวเหน็บ ก็เก็บกลืน ย่ำยืน ย่องย้าย ตามสายทาง*ล้มลุก ร่วงโรย ก็โอยโอด เกิดเกลียด กี่โกรธ ที่ถากถาง เหนื่อยหน่าย นิดหน่อย แล้วปล่อยวางเบื่อ ๆ บ่นบ้าง อย่างเคย ๆ *....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 9 กรกฎาคม 2554
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 642 , 20:13:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ราตรีดาวพราวแพรวแก้วระยับแสงใหญ่น้อยประดับทั่วเวหนระยิบพรายฉายล่องส่องจิตคนสะท้อนความหมองหม่นออกจากใจ*ทันใดที่ความเงียบเข้าเทียบท่าเสมือนกับใจข้ายิ่งหวั่นไหวนั่งนิ่ง ๆ สิ่งหนึ่งไม่พึงใจก็โผล่พรวดทันใดกลางกมล*นั่นคือความเศร้าจิตด้วยคิดถึงฝากถ้อยคำรำพึงล่องเวหนออกจากสี่ห้องใจใครหนึ่งคนบวกด้วยความสับสนนานาพันธ์*ฝากไปถึงผู้ใดซึ่งไกลนักด้วยดวงใจแห่งรักจากฉันอาจดินฟ้าจำพรากเราจากกันฝากความลับไปกับจันทร์ว่า....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 เมษายน 2554
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 829 , 17:57:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

ด้วยเลือดเนื้อเชื้อไขจากใครกันให้มารดาอุ้มครรภ์พร้อมฟันฝ่าจนได้ถือกำเนิดและเกิดมาเป็นเพียงเด็กกำพร้าไร้บิดร*ต้องพลัดพรากพ่อไกลไร้ใครเหลียวไม่มีแม้สักเสี้ยวพ่อสั่งสอนมีเพียงแม่กล่อมเห่ไกวเปลนอนไร้ซึ่งความอาทรจากบิดา*ในสำนึกรู้ไม่พอว่าพ่อรักหวังเพียงอยากรู้จักและพบหน้านับแต่ถือกำเนิดเปิดเปลือกตาแค่อยากรับรู้ว่าเป็นลูกใคร*ก็ดั้นด้นฟันฝ่าตามหาพ่อยังตั้งตาคอยรอเผื่อวันไหนไปอยู่ ณ แห่งหนตำบลใดจะได้โอบกอดใก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 10 เมษายน 2554
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 618 , 18:23:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ลมโชยพัดหยอกอยู่นอกเรือนพระจันทร์ส่องคือเพื่อนในคืนเหงาบทบรรเลงเพลงกล่อมรอบล้อมเรายินสำเนียงเพียงแผ่วเบา...เนิ่นนาน.คิดถึงใครบางคนบนทางฝันในห้วงแห่งภาพวานวันอันไหวหวานนั่งคิดจนเพลิดเพลินเสียเกินกาลห้วงภวังค์ก็อันตรธานหายไป.สะดุ้งพรวดขึ้นมาน้ำตาหยดปล่อยน้ำตารินรด หลั่งไหลปล่อยตัวเองอิงเอื่อย เรื่อยไปให้น้ำตาเป็นเพื่อนใจ...คนคอย.....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 มีนาคม 2554
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 501 , 20:51:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

คงคลอเคียงเสียงสะอื้นซบผืนผ้า รับรู้ไว้ด้วยว่ายังคิดถึงฝากทุกถ้อยร้อยคำที่รำพึงฝากไปยังผู้หนึ่งซึ่งห่วงใย*จะสุขทุกข์หนาวร้อนในตอนนี้ ก็ขอให้คนดีอย่าหวั่นไหวฉันสาดส่งหนึ่งแสงแห่งแรงใจฝากไปถึงคนไกลด้วยอาทร*ยังระบายความรู้สึกแม้ดึกนักลมก็โชยพัดหนักปลิวสลอนมีเพียงผ้าผืนเก่าส่งเข้านอนกลิ่นอ่อน ๆ ทาบทับกล่อมหลับไป*....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 611 , 20:25:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

เรื่องในใจคราวหลังยังฝังลึกสุขรู้สึกบางอย่างยากจางหายเคยมีพี่กอดเกี่ยวปลอบเดียวดายยามทุรนทุรายก็เคียงกัน*คอยออดอ้อนร้อนหนาวผะผ่าวอกสั่นสะทกก็อยู่เคียงเพียงเธอ-ฉันยังส่งยิ้มทุกเมื่อเพื่อกันและกันจนผ่านคืนผ่านวันเธอเปลี่ยนไป*เคยปลอบขวัญบรรเทาใดเศร้าสร้อยกี่มากน้อยทำเอาเราหวั่นไหวขอแค่เพียงเคียงกันทุกวันไปแต่ทำไมไม่รู้ดูผันแปร*ลดลงแล้วหรือไรในความรักไม่เห็นแวะทายทักสิ้นแยแสจึงต้องปล่อยความเเหงาเข้ารังแก....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 536 , 21:23:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เหนื่อยมากใช่ไหมในวันนี้ในทุกท่วงนาทีกี่ปัญหากี่สุข โศก ยิ้ม เศร้า ก็เข้ามาจนอาจมีน้ำตาตกใน*แต่รับรู้ไว้อย่างว่าทางเดินต้องระหกระเหินสักแค่ไหนกี่ปวดร้าวหนาวเหน็บหรือเจ็บใดยังมีอีกหนึ่งใจเคียงใกล้กัน*ยามพี่เหนื่อยอ่อนล้าพริ้มตาหลับยามที่พี่พบกับภาพแห่งฝันอาจสุขโศกโลกสร้างไว้ต่างกันเป็นไปได้ขอปันความทุกข์ใจ*อันหนาวเหน็บเจ็บลึกในดึกนี้ฉันขอรับแทนพี่ไว้ได้ไหมแต่เมื่อตราบภาพฝันนั้นศิวิไลซ์ฉันก็ขอยกให้พี่ผ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 27 ตุลาคม 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 978 , 18:14:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

ล่วงแล้วเอยขวบปีแห่งสีโศกใบไม้โบกทักถามกับความเหงากระแสเนตรหลั่งไหลมิใช่เบาวันคืนเก่าย้อนกลับยามหลับตา*เห็นอุ่นอกของแม่คอยแผ่คุ้มยินสำเนียงเสียงนุ่มคอยห่วงหาเสียงเห่กล่อมแว่วร้องนั้นท่องมาตามสายลมเบื้องหน้าให้ชื่นเย็น*สะดุ้งตื่นจึงทราบว่าภาพนั้นได้พร้อมพบครบครันแค่ฝันเห็นแล้วลืมตาทันทีสิ่งที่เป็นคือความเย็นยะเยียบอย่างเงียบงัน*ณ มุมเดิมบ้านเก่าเราคุ้นเคยมีเพียงความชาเฉยกับใจฉันโต๊ะเก้าอี้ตั้งอยู่ยังค....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 ตุลาคม 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 543 , 16:21:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ละคำคายเจ็บแสบเสียแทบสิ้นเมื่อได้ยินเธออ้างว่าร้างหายจึงขื่นขมดั่งคมเคียวทำเดียวดายทำใจหายวูบตกอกจะพัง*หลายเหตุการณ์ทำให้ใจนึกถึงได้ยอกย้อนคำนึงจึงหมดหวังว่าโลกนี้ไม่มีความจีรังจึงไม่อาจยับยั้งการจากลา*ยังเห็นคนวิ่งชนกันบนโลกก็ต้องมีทั้งเศร้าโศกและโหยหาเมื่อไปพบก็ต้องจบด้วยจากมาคือเหตุแห่งกาลเวลาเท่านั้นเอง*....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 1 ตุลาคม 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 903 , 20:41:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

กระโตกกระตากโวยวายก็หลายครั้งไม่คิดหน้าคิดหลังหรือฟังไหนศัพท์แต่ว่าด่าเถียงระเรียงไปจะมึงมันหรือใครก็ตามที*ไม่รักการผูกมิตรสนิทสนมไม่ชอบการชื่นชมผสมสีทั้งขาวดำหลายหลากอีกมากมีกลัวใครจะเด่นดีแทนที่กู*เก่งแต่การใส่ร้ายและป้ายโคลนกับด่าทอกล่าวตะโกนลั่นรูหูเมื่ออารมณ์บ้าคลั่งนั้นพรั่งพรูใครผ่านดูก็สมเพชเวทนา*ละหยาบคายรายคำล้วนดำเหม็นส่อกำพืชที่เป็นเสียหนักหนาใครผ่านพบล้วนตำหนิกิริยาอีกทั้งคำวาจามันส่อแวว....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 11 กันยายน 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 1206 , 16:46:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ถ้อยคำแม่ดังชัดแล้วบัดนี้บอกเอาไว้อย่างดีเมื่อวันนั้นเฝ้าฝังปลูกเพื่อให้ลูกได้รู้ทันกับเหตุการณ์ปัจจุบันอันมารยา*เคยสั่งนั่นสั่งนี่คอยชี้นำเคยพูดแล้วพูดย้ำเสียหนักหนาห่วงเจ้าจะพลาดพลั้งหลั่งน้ำตาจึงได้บ่นได้ว่าทุกคราไป*ห่วงเจ้าจะระรื่นการตื่นแต่งห่วงเจ้าระริกแสงแม่หวาดไหวเนื่องด้วยแม่เคยเห็นความเป็นไปมาก่อนเจ้าเติบใหญ่เสียนานนม*แม่เลี้ยงเจ้าก็ถนอมไม่ยอมห่างจึงหวงลูกทุกอย่างแม้ปลายผมนั่นไม่เท่าห่วงเจ้....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 21 สิงหาคม 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 1285 , 16:17:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่รู้ลมใดเล่ามาเย้าหยอกเหมือนเอ่ยบอกกับข้าในครานี้ให้ในห้วงสำนึกรู้สึกดีตราบแต่มีตัวเขามาเคล้าคลอ*ที่เคยเหงาเศร้าหาไม่ปรากฏทุกหยาดหยดเคยรินก็สิ้นหนอเปลี่ยนเป็นการโอบปลอบทุกรอบรอก็เพียงพอหายเหงาเมื่อเขาเคียง*ที่เคยท้อเคยทุกข์ก็สุขนักที่เคยเจ็บเพราะรักก็สิ้นเสียงมีเพียงความสดใสเข้าไล่เรียงเป็นสำเนียงเสียงสะท้านว่าหวานใจ*อยากบอกลมห่มข้าในครานี้ว่าข้ารู้สึกดีขนาดไหนอยากให้ลมช่วยทีสักขีใจประคองรักต่อไปอย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 15 สิงหาคม 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 845 , 15:34:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จะมีใดใหญ่ยิ่งและจริงแท้เท่ากับรักของแม่ที่มอบให้จะมีห่วงใดเล่าเท่าห่วงใยที่ออกจากหัวใจพระมารดา*ถึงสองมือหยาบกร้านก็ทานทนยังสู้แดดสู้ฝนจนหนักหนาทั้งค้าขายหาบแบกแลกเงินตราเอามาเพื่อลูกยาประทังกาย*แม่ยังคงพากเพียรให้เรียนรู้ไหนค่าข้าวค่าครูอีกหลากหลายค่าน้ำนมยามอยากอีกมากมายสิ่งสุดท้ายขอเจ้าเพียงเข้าใจ*เข้าใจในรักแท้ที่แม่มอบไม่ได้หวังแทนตอบด้วยสิ่งไหนหวังเห็นเจ้าก้าวเดินเจริญวัยหากวันใดแม่ไม่กลับนอนหล....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 27 มิถุนายน 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 639 , 01:33:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โลกคับแคบจนแทบหมดทางหนีอากาศที่พอมีก็หดหายทุกคืนวันวิ่งวนทุรนทุรายให้ชีวิตรอดตายอีกนาที*ข้าวหอมหุงปรุงรสก็อดออมหาฟูกหมอนฤาพร้อมอุ่นสุขีเพียงแค่เสื่อขาดวิ้นเกือบสิ้นชีวีกับหมอนเก่าใบนี้ที่คู่เคียง*จะหานวมอุ่นอกมาปกคลุมจะหาปุบยขาวนุ่มกลับไร้เสียงไม่เคยมีห้อมล้อมความพร้อมเพียงขอก็แต่เสบียงไว้กันตาย*อีกโรงหมอโรงยาก็หายากอยู่บนความลำบากกันหลากหลายรอแต่ความช่วยเหลือเผื่อพิงกายแต่ก็ยังคงเดียวดายเพียงลำพัง*น....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 23 มิถุนายน 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 623 , 05:22:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อยากขอพรเทวาสักคราครั้งให้เธอมีพลังสู้ฟันฝ่าให้มากมายรายล้อมพร้อมเงินตราอีกทรัพย์สินนานาสารพัน*จะจับจ่ายสิ่งใดให้สมปองละครั้งพบภาพผองแห่งสุขสันต์ให้มั่งมีมิ่งมิตรนิจนิรันดร์ให้ผู้คนล้อมขวัญกันมากมาย*เถอะประเดิมศรัทธาแห่งวาระขอพรแห่งองค์พระสถิตย์ฉายบันดาลเถิดสิ่งฝันพรรณรายให้สมหวังสมหมายคล้ายจับวาง*หากศัตรูหมู่มารก่อการใดอริพลคนไหนคิดขัดขวางให้ดับพ้นจนพ่ายจงวายวางให้ทุกสิ่งทุกอย่างมิขัดใจ*อยากได้ทองก็....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 มิถุนายน 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 738 , 03:31:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ล่วงเวลาฤกษ์งามแล้วยามนี้หอมกลิ่นแห่งมาลีเบ่งสีสันเหล่านกกาพากล่องของกำนัลเก็บมาเป็นรางวัลแด่ผู้ใด*รางวัลแห่งนักสู้และผู้กล้ารางวัลแห่งศรัทธามิหวั่นไหวจะผ่านกี่แดดผ่าวหรือหนาวใดยังมีหนึ่งหัวใจทรนง*ดาราเรียงเคียงฟ้าในครานี้จันทราเด่นเป็นสักขีคอยสื่อส่งทอดแสงสู่ผู้หนึ่งซึ่งมั่นคงจึงอวยพรขอจงให้ก้าวไป*ก้าวไปสู่ทางฝันดั่งบันดาลและในอีกมินานสิ้นหวั่นไหวสิ่งใดเคยมืดดับหรือคับใจจากวันนี้ต่อไปให้แสนดี*....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 มิถุนายน 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 655 , 03:54:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถนนสายชีวิตลิขิตฝันแม้มีสิ่งต้องฝ่าฟันมากเพียงไหนก็เอาเถอะสมยอมและพร้อมใจจะก้าวขาฝ่าไปโดยลำพัง*แม้นจะเป็นทางตีบใช่กลีบดอกไม้ก็ยังพร้อมยอมตายบนทางหวังเมื่ออยู่นิ่งแล้วบรรลุแต่ผุพังก็ไม่คิดยับยั้งการก้าวเดิน*อาจมีความหวั่นหวาดบนลาดวิถีแต่หัวใจที่มีพร้อมเหาะเหินจึงเก็บความผิดชอบในรอบเผชิญที่ผ่านพ้นการก้าวเดินล่วงมา*เก็บมาเป็นบทเรียนเพื่อเขียนวาดเมื่อก่อนนี้นั้นอาจอนาถาเป็นแค่เพียงเด็กน้อยที่ด้วยปัญญาพอป....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 มิถุนายน 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 754 , 02:33:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อยากเก็บดาวเก็บเดือนที่เปื้อนฟ้ามาเรียงร้อยดาราเป็นของขวัญอยากเก็บแสงจันทร์ส่องล่องอำพันมาอวยพรให้กันวันแสนดี*วันที่มีหนึ่งใครในโลกหล้าส่งเสียงร้อง-ลืมตาท่ามสุขีล่วงละรอบตอบ-ถามด้วยความดีจึงควรแล้วควรที่จักอวยชัย*ขอพยานเทวาร่วมอารักษ์ร่วมกันช่วยปกปักษ์เธอได้ไหมให้พ้นจากขอบเขตแห่งเภทภัยให้พ้นจากวิสัยของคนพาล*ให้พบเพียงมิ่งมิตรสนิทขวัญผู้ใดคิดประจัญฤาหักหาญให้ร่วงล้มจมจุกทุกรอบกาลจากวันนี้จนนานจงสุขใจ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 16 พฤษภาคม 2553
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 1131 , 03:08:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ด้วยดุดันเดือดดาลจนบานปลายจึงวอดวายวิ่งวุ่นทำหมุนหัวเล็งกระบอกปืนลั่นร่างสั่นรัวจะเกรงกลัวใดเล่าเฝ้าด่าทอ*จึงสบแล้วกระสุนลุ้นตาย-เป็นต้นเหตุแห่งประเด็นเช่นนี้หนอให้สัมภาษณ์ละครั้งไม่รั้งรอตะเบ็งคอดุดันกี่วันวาน*กี่พาดพิงชิงชังทั้งตวาดอวดเก่งกล้าสามารถเบ่งอาจหาญความคิดผิดผู้อื่นอย่างยืนกรานไม่กี่นานก็พับเกือบดับไป*....

อ่านต่อ


/4