*/
  • ดวงไฟ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : F_A_N34@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-01-14
  • จำนวนเรื่อง : 70
  • จำนวนผู้ชม : 44680
  • จำนวนผู้โหวต : 48
  • ส่ง msg :
  • โหวต 48 คน
<< กันยายน 2019 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 8 มีนาคม 2552
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 572 , 16:57:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผ่านผู้คนบนทางที่ร้างรกใจสะทกอกหวั่นให้ขวัญหายไม่มีที่พึงแนบอิงแอบกายตามสุมทุมพุ่มไม้ ณ หนใดเดินบนทางร้างยาวที่ก้าวขาก็เห็นเพียงวาจาอันอ่อนไหวจนมีบ้างบางทีแอบดีใจว่ามีคนห่วงใย ให้อาทรเผลอหยุดพักหนักหน่วงแล้วห่วงหากับผู้ที่วาจาว่าออดอ้อนจนอยากกอดเก็บเกี่ยวทุกเสี้ยวตอนเอามาเพื่อริดรอนความอ่อนใจแต่แล้วเมื่อความฝันเริ่มบรรเทาเริ่มจืดจางบางเบาเกินเก็บไหวแล้วความจริงก็ทิ้งในห้วงใจว่าคงไม่มีใครเหมือนผ่านมาไ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 4 มีนาคม 2552
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 465 , 22:36:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ด้วยเหนื่อยอ่อนร้อนแรงกับแสงนี้ด้วยทดท้อเกินที่จักกล่าวถึงด้วยเพราะความหวั่นไหวหัวใจจึงหมดแรงซึ่งเดินหน้าฤาฝ่าไปปานจะดับลับลาหายหน้าหนีแล้วลาจากโลกนี้ไปไหน ๆด้วยเพราะความอ่อนพ่ายมาก่ายใจจนสิ้นแล้วหรือไรซึ่งกำลังไม่มีแม้แรงอยู่ให้รู้เห็นกับเรื่องราวที่เป็นในหนหลังอยากจะดับลับสิ้นปล่อยภินท์พังอยากจะไปสู่ภวังค์ ณ ห้วงใดห้วงใดที่ยังคอยให้ถอยกลับโดยไม่ต้องยิน-รับแม้สิ่งไหนอยู่ในฝันลอยล่องปล่อยท่องไปท่ามห้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 1 มีนาคม 2552
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 396 , 22:02:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กระแสชลวนเชี่ยวที่เลี้ยวผ่านบนเรือน้อยลอยนานกี่กาลผันมาวันนี้น้ำแรงลู่-สู้ไม่ทันเรือลอยคว้างอย่างนั้นด้วยห่อใจจักแข็งข้อต่อต้านให้ผ่านพ้นก็เหมือนสายแห่งชลจะรี่ไหลงัดพายสู้อยู่รอดเพื่อปลอดภัยเกินกำลังจะต้านไหวแล้วใจเอยท่ามสายธารผ่านมาก็ว่าโล่งแต่มิได้ปลอดโปร่งอย่างเปิดเผยอุตส่าห์สู้ผ่านพ้นจนล่วงเลยกลับต้องพบอย่างเคยที่ผ่านมาไม่เท่าไรที่เลี้ยวผ่านเคี้ยวคดก็ต้องจอดเรือจดไม่เทียบท่าเพราะกลางสายกระแสสินธุ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 279 , 22:45:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ที่เคยมีร่มใบอันใหญ่กล้าปกป้องความอ่อนล้าจากใจฉันวันนี้ใยร่มล้อมที่ห้อมกันหันทำร้ายเยี่ยงนั้นเหตุอันใดแล้วจากเคยอยู่ภาย-ใต้ห่อหุ้มเคยสดชื่นเย็นชุ่มสะบัดไหวจากที่เคยผลิดอกแลออกใบให้ได้กินได้ใช้ก็ไม่มีมีเพียงความอ่อนแอแพ้พ่ายยับที่เคยต้องเคยจับอยู่ตรงนี้ก็กระด้างร้างเดี่ยวมิเรียวดีเหมือนที่เคยทุกทีก็ผันไปเคยอยู่ใต้ชายคาผกากลีบก็กลายเป็นแบนลีบไม่พริ้วไหวกลายเป็นต้นแห้งเหี่ยวที่เกี่ยวใจเพื่อตอกย้ำความนัย....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 347 , 11:35:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อความรักหักลง ณ ตรงนี้ความห่วงหาที่มีกับแทรกเสริมทุกเวลาปรารถนามาต่อเติมมากองเพิ่มคณานับจนคับทรวงปรารถนาแห่งใจให้สุขขีแม้ต้องห่างทางนี้ด้วยแหนหวงแต่ฝากไว้ได้ไหมใจทั้งดวงที่แสนห่วงอาลัยแม้ไกลลาถึงไม่อาจร่วมเดินดำเนินสู่แต่จะขอมองอยู่อย่างห่วงหาจะส่งทุกห่วงใยจากสายตาไปถึงคนอีกฝั่งฟ้าทุกนาที....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 332 , 11:13:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อยามรักถักทอเป็นช่อฝันร่วมเคียงคู่ชูชันมิหวั่นไหวยามมองดาวพราวระยิบกระซิบใจบอกรักกันผ่านดวงใสของแววดาวเห็นจันทราสาดส่องลอยล่องสวยก็ฝากจันทร์บอกด้วยบนกลางหาวเอ่ยทั้งรักปักดวงใจในจันทร์-ดาวเอ่ยห่วงใยทุกคราวที่ก้าวเดินมาวันนี้ความรักที่หักลงเปลี่ยนเป็นเพียงปุยผงจงห่างเหินเหมือนแรงสาบหยาบใจไม่ร่วมเดินมองดาวหม่นเหลือเกินจักวายวางจันทร์ที่เคยลอยล่องกลับหมองมัวดูแสงจันทร์สลัวฤาอ้างว้างทั้งที่มีดาวล้อมน้....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 28 มกราคม 2552
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 311 , 17:28:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตะวันส่องท้องฟ้านภาแจ่มแลจนเห็นเมฆแย้มแตะแต้มสวยหมู่นกกาพาผินกันรินรวยสยายโยกโบกด้วยอำนวยลมท้องฟ้าสางกลางโลกที่โศกเศร้าหันไปเห็นเช่นเงาความขื่นขมแม้นกน้อยคล้อยเคลื่อนกันเลื่อนลมก็ไม่เห็นน่าชมสักเพียงใดเมื่อนึกรู้จดอยู่ในห้วงจิตพานให้ใจหวั่นคิดพาปลิดไหลออกจากห้วงดวงร้องสี่ห้องใจอีกไม่นานเท่าไหร่จะขาดเธอโอ้นกจ๋าลาจากที่พรากจรมาไกลถิ่นดินดอนว่อนเสมอคิดถึงรังฝังอยู่เคยดูเจอเหมือนที่ฉันพร่ำเพ้อหรืออย่างไร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 27 มกราคม 2552
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 363 , 18:06:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โอ้อกเอยหลั่งรินได้กลิ่นเศร้าแลตะคุ่มเป็นเงาเข้าเยาะหยันประหนึ่งว่าเคยห่วงพวงผูกพันจะต้องลากจากกันในทางจร เงาความโศกโยกย้ายเข้ากรายแนบมาแผงฤทธิชิดแอบแทบถอยถอนให้ทิ้งห่วงดวงใจไปไกลจรแต่พอหลับตานอนก็อ้อนจันทร์ ว่าเถิดหนาจันทร์เจ้าโปรดเข้าใจด้วยห่วงหาอาลัยอยู่ในฝันไม่อาจลืมหลงวางห่างจากกันต้องพะวงอย่างนั้นเหตุอันใด จากเคยใกล้ไม่เห็นเช่นวันก่อนมาวันนี้จากจรจนอ่อนไหวไม่เห็นคนเคยชิดห้วงจิตใจเลยเกิดความห่วง....

อ่านต่อ

Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 251 , 17:32:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เคยกล่าวเล่นเช่นยอว่าล้อเถียงเคยได้ยินสำเนียงขับขานขาเคยแนบชิดสนิทใกล้ไม่ห่างตาเคยเห็นกันเหมือนว่าไม่ต่างไปกับสิ่งที่มีอยู่ให้รู้เห็นก็เหมือนไม่จำเป็นสักแค่ไหนเพราะพบกันวันเล่าสักเท่าใดเห็นกันได้ใกล้ ๆ ไม่หวั่นเกรงมาวันนี้ความเหงาเข้าเร้ารุมความสับสนปนสุมกันข่มเหงไม่มีคนเคยแนบแอบวังเวงเหลือเพียงเสียงตัวเองสะอื้นครวญดูลมลอกบอกว่าจักลาแล้วเหมือนเสียงแว่วผ่านโชยให้โหยหวนหาสิ่งใดไหนเล่ามิเย้ายวนดั่งว่าโล....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 20 มกราคม 2552
Posted by ดวงไฟ , ผู้อ่าน : 300 , 11:58:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผ่านลมหนาวพราวพริ้วจนลิ่วลู่ทำหลงใหลมาสู่ห้วงแห่งนี้ห้วงแห่งความจงรักและภักดีด้านภาษากวีที่ผ่านมาอยากเก่งกาจอาจหาญประมาณหนึ่งหวังมาเพื่อพิงพึ่งซึ่งภาษาที่เหล่านักกลอนกานต์หว่านมนตราเอาไว้ประหนึ่งว่าค่าดั่งทอง....

อ่านต่อ


/4