• Sweetsea
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sweetsea9@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-29
  • จำนวนเรื่อง : 178
  • จำนวนผู้ชม : 123128
  • ส่ง msg :
  • โหวต 338 คน
Vo Wong Suwitya
Short stoies from one story to two ideas.
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/Sweetsea
วันอาทิตย์ ที่ 11 มิถุนายน 2560
Posted by Sweetsea , ผู้อ่าน : 528 , 09:29:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน อดุลย์ , แม่หมี และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

เงินได้ก้อนแรก

ฉันคิดถึงชื่อเรื่องมาหลายวันว่าจะเขียนเรื่องที่ผู้อ่านน่าใช้เป็นกรณีศึกษา

เผื่อว่ายังมีเวลาประยุกต์กับการใช้ชีวิตของตนเองได้           ฉันก็ยังไม่แน่ใจนักว่า

ผู้อ่านจะชอบไสต์การเขียนเรียงความแบบนี้ของฉันหรือไม่เรียกว่าเป็นเรื่องเป็นราวอยู่พอสมควร

แต่อิงกับข้อเท็จจริงในอดีตที่เกิดขึ้นผนวกกับแนวเขียนแบบใหม่ที่ฉันตั้งใจให้เกิดขึ้น

ฉันเริ่มรีบหาเงินใช้ด้วยตัวเองตั้งแต่อายุประมาณ 14 ปีนับเป็นงานง่ายๆของเด็กในวัยฉัน

ที่เกิดอยากได้เงินค่าขนมในช่วงปิดภาคเรียน                ฉันจำได้ว่าขณะนั้นเป็นช่วงปิดภาคเรียนใหญ่

พูดง่ายๆคือมีการหยุดเรียนยาวเลย      ถ้าเป็นช่วงเวลาปกติทั่วไปกิจกรรมที่ฉันชื่นชอบที่จะทำคือ

การเขียนจดหมายถึงเพื่อนรักเป็นกิจกรรมที่ส่งเสริมการใช้เงินค่าขนมอย่างมาก

เพราะกระดาษเขียนจดหมายกับซองต้องเป็นสีและลายเดียวกัน               

ฉันจำได้ว่าอุปกรณ์การเขียนจดหมายนั้นมีราคาแพง   แต่ฉันก็จะยอมอดขนม

เพื่อซื้อความสุขส่วนตัวแบบนั้นตั้งแต่เด็กๆ

งานแรกเริ่มขึ้นหลังจากฉันหยุดเรียนได้พักใหญ่แล้วชวนเพื่อนสนิทที่อยู่ใกล้ๆ

และสนใจหาเงินพิเศษโดยการไปสมัครรับเย็บเล่มสมุดลายไทยซึ่งร้านดังกล่าว

เป็นทั้งร้านขายข้าวมันไก่พร้อมทั้งมีกิจกรรมเย็บสมุดไปพร้อมๆกัน   

ออกจะน่าแปลกใจที่ฉันและเพื่อนมีเป้าหมายเดียวกันคืออยากได้เงินจากแรงงานของตนเอง

ดังนั้นเมื่อเราเห็นป้ายประกาศหน้าร้านจึงชวนกันไปสมัครเข้าทำงาน               

ฉันจำได้ว่าด้วยความที่ฉันเป็นเด็กที่ถนัดการใช้มือข้างซ้ายในการทำกิจกรรมต่างๆเป็นหลัก

ด้วยเหตุนี้กระมังที่ทำให้ฉันทำปริมาณงานได้น้อยกว่าเพื่อนที่ไปทำงานด้วยกัน                   

ในที่สุดเมื่อครบหนึ่งสัปดาห์และถึงเวลาจ่ายค่าแรงเจ้าของร้านก็จ่ายเงินจำนวน 72บาท

ซึ่งเป็นค่าแรงครั้งแรกในการทำงานให้แก่ฉัน    ในเวลานั้นฉันนึกไปถึงเงินก้อนใหญ่

ที่ฉันจะได้เห็นสะสมจนกว่าจะถึงเวลาเปิดภาคเรียน                แต่แล้วความฝันของฉัน

ก็จบลงอย่างรวดเร็วเมื่อเจ้าของร้านกำชับว่า             วันจันทร์หน้าฉันไม่ต้องมาทำงานแล้ว

เพราะคนมีหน้าที่ติดแผ่นใยสีน้ำตาลกับสันหนังสือคนเดียวก็น่าจะพอ      เพราะฉันใช้เวลานานกว่า

จะทำสมุดแต่ละเล่มได้เสร็จ     นั้นหมายความว่าฉันไม่ได้ทำงานต่อไปหลังจากทำงานได้เพียง 7วัน         

ฉันรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้มาทำงานกับเพื่อนที่ชวนกันมา   ที่สำคัญอดเสียดายข้าวมันไก่มื้อกลาง

วันที่เจ้าของจัดให้ทาน                แต่ก็ช่างเถอะเพราะอย่างน้อยฉันก็ได้เงินก้นถุงไว้

สำหรับซื้อหาสิ่งที่ฉันอยากได้                ฉันจำได้ว่าเย็นวันนั้นฉันกำเงินที่ได้ไว้ในมือ

ตอนกลับมาบ้านและได้พบคุณพ่อในตอนเย็นเพื่อโชว์ผลงานที่หาได้จากน้ำพักน้ำแรง

ของลูกคนเล็กอย่างฉัน   แม่รู้สึกยินดีกับฉันด้วยที่สามารถหาเงินได้แล้ว

ในขณะที่พ่อกลับซ้ำเติมว่าฉันคงทำงานได้ช้ามากจนเจ้าของร้านไม่ให้ทำงานต่อ

แต่อย่างไรเสียฉันก็ยังแอบเห็นแววตาชื่นชมผลงานของฉันในสายตาของคุณพ่อ

ที่ไม่จำเป็นต้องเอ่ยออกมาโดยตรง

ฉันเอาเงินก้อนนี้เก็บไว้ในกล่องพลาสติกสีฟ้าที่มีรูปทรงกระบอกและมีฝาเปิดปิดแบบสวมที่ปาก

ความของกล่องยาวราวหลอดยาสีฟัน                เมื่อมีเวลาว่างก่อนนอนฉันจะเอามันออกมาเท

แล้วนับจำนวนเงินที่ใส่ในกล่องด้วยความชื่นชม                ฉันได้แต่คิดในใจว่าคอยดูเถอะ

เมื่อฉันโตขึ้นฉันจะหาเงินให้มากกว่านี้แล้วเอาไปซื้อลูกอมจำนวนมากเท่าที่ฉันอยากได้

แทนการอดขนมเพื่อไปซื้ออุปกรณ์เขียนจดหมายที่ฉันพึงพอใจ      ฉันไม่อาจรู้ได้เลยว่านับจากวันนั้น

เป็นต้นมาฉันต้องรอคอยการมีรายได้ด้วยตนเองอีกยาวนานนับสิบปีกว่าจะถึงวันนั้นวันที่ฉันรอคอย

 

เงินได้ที่ไม่ต้องออกแรง

 

                ฉันหลงลืมความตั้งใจที่จะใช้น้ำพักน้ำแรงของตนเองไปเลย

แต่ก็ไม่วายเก็บหอมรอมริบเงินที่ได้จากวันตรุษจีนที่ได้มาจากคุณแม่และญาติผู้ใหญ่ตามประเพณีของคนจีน           

ก่อนเช้าวันตรุษจีนนอกจากฉันจะรอคอยการได้ทานเผือกหิมะขนมโปรดปราณที่หาซื้อไม่ได้

และเป็นขนมที่คุณแม่จะทำเพียงปีละสองครั้งคือวันตรุษจีนกับวันสารท์จีนเท่านั้น               

ฉันจำได้ว่าจะรู้สึกน้อยใจเล็กๆเวลาที่เปิดซองสีชมพูที่ฉันได้รับและผลก็คือจำนวนเงินในซองของฉัน

จะน้อยกว่าพี่ทุกคนในบ้าน   ฉันได้แต่ถึงในใจว่าผู้ใหญ่ช่างไม่ยุติธรรมเลย

ที่ต้องมาลดจำนวนเงินให้ฉันเนื่องจากวัยที่น้อยกว่าและแน่นอนฉันบอกกับตัวเองว่า

หากฉันจะเป็นผู้ให้เงินแต๊ะเอียแก่ลูกหลานฉันจะให้ทุกๆคนได้รับเงินจำนวนเท่ากัน

จะได้ไม่มีใครต้องน้อยอกน้อยใจแบบฉัน     

ในสมัยก่อนฉันไม่แน่ใจนักว่ามันเป็นประเพณีหรือเปล่าที่เมื่อเด็กๆได้เงินแต๊ะเอียมาแล้ว

จะต้องเอาเงินส่วนหนึ่งมาเล่นพนันกันโดยใช้สำรับไพ่ชุดเดิมๆในทุกปี                       

ฉันจำได้ว่าฉันน่าจะเป็นเด็กคนเดียวในบ้านที่ไม่ได้นั่งร่วมวงกับพี่ๆ   ได้แต่นั่งเป็นกองเชียร์อยู่ข้างๆพี่สาว

แล้วฉันจะรู้สึกดีใจทุกครั้งที่เมื่อการละเล่นจบลง   มีพี่บางคนมีเงินในกระเป๋ามากขึ้นหรือน้อยลง

แต่ฉันเป็นคนเดียวที่มีเงินในกระปุกเท่าเดิมแถมยังมากขึ้นกว่าก่อนวันตรุษจีน

                ฉันเริ่มรู้สึกเฉยๆกับการเพิ่มขึ้นของเงินแต๊ะเอียที่ได้รับทุกปี   เมื่ออายุเพิ่มแม้เงินของฉันจะมากกว่าที่

กระปุกสีฟ้าจะใส่ได้เพียงพอฉันต้องหาที่เก็บเงินใหม่   คราวนี้ฉันไม่ได้เห็นเงินแท้ๆในมือแต่กลายเป็นสมุด

ออมทรัพย์ของธนาคารออมสินซึ่งเป็นสมุดเงินฝากเล่มแรกของฉัน      มันเป็นสมุดเงินฝากสีแดงเข้ม

มีรูปกระปุกออมสินอยู่หน้าปก              คุณแม่เลือกสาขาออมสินสำนักงานใหญ่ที่ตั้งอยู่ที่ถนนราชดำเนิน

ให้ฉันเป็นที่สะสมเงินและด้วยการชักนำที่ดีของคุณแม่ของฉันนี่เอง

ที่ทำฉันเริ่มเห็นประโยชน์การเอาเงินไปฝากธนาคาร      เพราะนอกจากจะมีคนดูแลเงินของฉัน

ไม่ให้หดหายไปเพราะลูกอมของโปรดแล้วฉันยังได้เงินเพิ่มจากดอกเบี้ยเงินฉันในทุก 6 เดือนด้วย

ซึ่งเป็นเรื่องที่ฉันไม่ทราบเหตุผลที่ซ่อนอยู่จนกระทั่งฉันโตมากพอ

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
แม่หมี from mobile วันที่ : 11/06/2017 เวลา : 09.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ่านเพลินได้แง่คิด ตอนใหม่มาเมื่อไหร่ไปตามด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน