• Thanasit
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : panicna@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2014-04-16
  • จำนวนเรื่อง : 29
  • จำนวนผู้ชม : 19933
  • ส่ง msg :
  • โหวต 8 คน
Thanasit
ความทรงจำ ทำให้เราพบกัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/Thanasit
วันเสาร์ ที่ 26 ธันวาคม 2558
Posted by Thanasit , ผู้อ่าน : 1341 , 12:38:20 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน จิตราภรณ์ , แม่หมี และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

เดินขาไปบ้านผม

            “จะด้วยเท้า หรือจินตนาการ แต่ก็ทำให้เราออก ให้เราออก เดินทาง” เนื้อเพลงอาณาเขต ของ พี่เล็ก Greasy Café ได้กล่าวเอาไว้

          ครั้งนี้ผมออกเดินทางตามคำชวนของเด็กนักเรียนที่ว่า “เดินขาไปบ้านผมไหมครับ” ผมนิ่งเงียบไป 3 วินาที แล้วถามกลับไปว่าเดินขาหมายถึงอะไร แล้วก็ได้คำตอบว่าก็ไปเที่ยวบ้านผมโดยที่ไม่ขี่รถไปไงครับ

          บ้านแม่ชบาเป็น 1 ใน 2 หมู่บ้านที่ผมยังไม่เคยไปนอนพักค้างคืนที่นั้น ทุกทีที่ผ่านไปก็จะแวะกินข้าวและดื่มน้ำชาเพียงเท่านั้น

          ระยะทางจากโรงเรียนบ้านแม่ก๋อนถึงบ้านแม่ชบาวัดระยะทางได้โดยประมาณ 10 กิโลเมตรแต่เส้นทางไม่ได้เรียบง่ายเหมือนกับการใช้วิถีชีวิตของคนในหมู่บ้านแม่ชบาสักเท่าไหร่เพราะต้องเดินตามลำห้วย เดินขึ้นเขาและลงเขาสลับกันไปถ้าจะย่นระยะทางให้สั้นลง

                

          เที่ยงกว่าๆในวันศุกร์ หลังจากที่กินข้าวกลางวันเสร็จแล้วผมและเด็กนักเรียนจำนวน 14 คน ก็เริ่มออกเดินทางกลับบ้าน เด็กในกลุ่มที่เดินทางไปกับผม เป็นเด็กที่อาศัยอยู่ที่บ้านแม่ชบาเกือบหมด มีเพียงแค่ 3 คนเท่านั้นที่ไม่ได้อยู่ที่บ้านแม่ชบา

         การเดินทางในครั้งนี้จะใช้เวลาในการเดินประมาณ 3 ชั่วโมงกว่า ๆ ถ้าเดินได้ตามเวลานี้ผมก็คงจะไปถึงที่บ้านแม่ชบาเวลาบ่าย 4 โมงกว่าๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          แต่ออกเดินทางได้ไม่เท่าไหร่พวกเด็กๆก็แวะเก็บผลไม้ป่าตาม 2 ข้างทาง ผลไม้ลูกเล็ก ๆ มีรสเปรี้ยวมีสรรพคุณเพิ่มพลังในการเดินทาง ตามคำโอ้อวดของพวกเด็กๆ ผลไม้ชนิดนี้มีชื่อตามภาษาปกาเกอะญอว่า ตาซามีซู

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         เดินไปอีกหน่อยก็เจอดอกไม้ที่มีสรรพคุณเพิ่มพลังอีกละ ชื่อว่าพอโถ่เกาะ เมื่อเด็ดมาแล้วต้องรีบดูดน้ำหวานจากดอกไม้ทันทีไม่งั้นจะอดลิ้มรสความหวานของดอกไม้       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         เพิ่มพลังเสร็จแล้ว ก็ออกเดินทางต่อไปเส้นทางยังอีกยาวไกลแต่ไม่เป็นไรมีทางลัด แต่ทางลัดที่ว่านี้ต้องค่อย ๆ ไต่เขาขึ้นไปอย่างช้า ๆ สำหรับผมนะ ผมเงยหน้าขึ้นอีกทีเด็ก ๆ ก็นั่งรอและพูดพร้อมกันว่า “ถ่ายรูปให้หน่อยครับ”

         หลังจากถ่ายรูปให้พวกเด็ก ๆ เสร็จ ต่อไปก็ได้เวลาค่อย ๆ เดินลงเขาอย่างช้า ๆ เมื่อเดินลงเขาเสร็จเรียบร้อย เด็ก ๆ ก็รีบวิ่งกรูเข้าไปที่ต้นไม้และรีบเด็ดผลไม้เพิ่มพลังในการเดินทางอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         แวะเพิ่มพลังก่อนครับ เดี๋ยวต้องเดินขึ้นเขาอีกลูกนะครับครู เด็ก ๆ ถามผมว่าไหวไหมครับครู ทางขึ้นมันยากกว่าเมื่อกี้นะครับ เป็นไปตามคาดเมื่อผมปีนขึ้นมาถึงเด็กก็นั่งรอแล้วบอกเหมือนเดิมว่า“ ครูครับถ่ายรูปให้ผมหน่อย”

         

         ณ เวลาตอนนี้ก็เกือบบ่าย 3 โมงแล้ว เด็ก ๆ บอกกับผมว่า ครู ครับ หยุดพักแป๊บนะครับ ใกล้ถึงที่หมายแล้ว

         ถึงที่หมายแล้วบ้านแม่ชบา สิ้นสุดการเดินทาง ใช้เวลาในการเดินทางไปทั้งสิ้น 3 ชั่วโมง กว่า ๆ เด็กต่างพากันถามว่าครูครับคืนนี้ครูนอนที่ไหน  ครูนอนบ้านผมนะครับ ครูมากินข้าวบ้านหนูนะคะ

         ผมก็ตอบเด็กไปว่างั้นครูจะนอนบ้านพวกเราคนละ 2 ชั่วโมงดีไหมจะได้ครบทุกหลังดีส่วนเรื่องไปกินข้าวบ้านใครนั้น ครูไปทุกหลังนะ

         ก่อนที่จะออกเดินทางผมได้บอกกับเด็กว่า ไม่ต้องเอาอะไรมาต้อนรับหรือเลี้ยงให้มากมายให้กินแบบที่พวกเรากินกันทุกวันนะเพราะครูไม่เคยกิน และอีกอย่างครูต้องการดูสภาพความเป็นอยู่ของพวกเราว่าเป็นอย่างไร

       ผมลืมบอกไปว่าน้ำพริกของชาวปกาเกอะญอ นะอร่อยมาก ผมเคยกินน้ำพริกผักอีหลืน นะ อร่อยมาก เป็นเมนูแนะนำเลยนะครับ

      หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลาเดินสายกินข้าว ผมตัดสินใจอยู่นานว่าจะทำไงดี จะไปกินข้าวทุกหลังดีไหม ถ้าเรากินข้าวบ้านหลังนี้แล้วแต่เราไม่ไปกินข้าวบ้านอีกหลายหลังนั้น ผู้ปกครองจะโกรธเราไหม ผมก็เลยตัดสินใจไปกินข้าวทุกหลัง

      ดูเหมือนคำสั่งของผมจะใช้ไม่ได้ผล เมื่อเมนูอาหาร มีทั้ง หมู และ ไก่ แต่บางหลังก็มีเมนูน้ำพริกและเมนูที่ผมไม่เคยกิน เช่น น้ำพริกงา ครั้งแรกก็ติดใจแล้ว ถ้าผมไม่ได้บอกนักเรียนว่าให้ทำน้ำพริก ผมคงไม่ได้กินเมนูน้ำพริกที่แปลกๆแบบนี้

      หลังจากกินข้าวเสร็จก็นั่งพูดคุยกับผู้ปกครองของนักเรียนสักพักก็ต้องรีบนอนเอาแรงเพราะพรุ่งนี้ต้องเดินทางกลับโรงเรียนและอีกอย่างผู้ปกครองของเด็กก็ต้องรีบไปนาเพื่อไปเกี่ยวข้าวตั้งแต่เช้า น่าเสียดายที่ผมไม่ได้ช่วยเกี่ยวข้าวเพราะมีธุระต้องรีบลงไปในตัวเมืองแม่สะเรียงเย็นวันพรุ่งนี้

      เสียงโขลกน้ำพริกดังโป๊กๆดังขึ้นในเวลา ตี 4 กว่า ๆ อากาศในตอนนั้นหนาวมากผมลุกขึ้นแล้วเดินตามที่มาของเสียง เห็นผู้ปกครองของเด็กทำอาหารเตรียมไว้สำหรับมื้อเช้า

      ถึงเวลาที่ผมต้องออกเดินสายไปกินข้าวอีกแล้วหรือเนี้ย เมื่อเด็ก ๆ เดินมาเรียก อาหารมื้อเช้ายังมีเมนู น้ำพริกเป็นตัวชูโรงเหมือนเคย และก็มีเมนูแปลกๆที่ผมไม่เคยกินเช่นเคย

      ได้เวลาที่พวกเราต้องออกเดินทางกลับโรงเรียนกันอีกแล้วซินะ แต่ดูเหมือนเด็ก ๆ ยังไม่อยากกลับสักเท่าไหร่

         ระหว่างทางพวกเราแวะเก็บผักกูดและผักบุ้งเอาไว้เพื่อที่จะทำกินในมื้อเที่ยงเพราะถ้าถึงโรงเรียนก็คงประมาณเที่ยงวันพอดี

      เดินได้ครึ่งทางก็ได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซค์ดังขึ้นพวกเด็ก ๆ ต่างทายกันว่าเป็นเสียงรถของใครสักครู่เจ้าของเสียงก็ปรากฏตัวพร้อมกับเตือนพวกเราว่า ข้างหน้ามีร่องรอยของช้างให้พวกผมรีบเดินไว ๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      เมื่อได้ยินคำเตือนพวกเราก็รีบเร่งฝีเท้าให้ออกห่างจากบริเวณที่ช้างอยู่โดยเร็ว

          ระหว่างทางพวกเด็ก ๆ ก็ยังแวะเติมพลังด้วยผลไม้เพิ่มพลังและดอกไม้เพิ่มพลังอีกเช่นเคย

          เวลาเที่ยงกว่า ๆ พวกเราเดินทางมาถึงโรงเรียนกันครบทุกคน เด็กเข้าไปรายงานตัวกับครูเวร และก็มีเสียงตะโกนมาทางผมว่าครูครับ/ครูค่ะ ผักที่เก็บมาครูจะทำอะไรให้พวกผม/หนู กิน

         บางช่วงเวลาภาพต่าง ๆ ไม่สามารถบันทึกลงในเมมโมรี่การ์ดได้แต่มันก็สามารถบันทึกลงความทรงจำได้ เพียงแต่ไม่สามารถนำออกมาแชร์ให้เห็นว่าสวยงามเพียงใด แต่เราก็สามารถที่จะอธิบายหรือบรรยายความสวยงามได้ไม่แพ้กัน และอาจจะเพิ่มความอยากเห็นภาพนั้นมากกว่าเดิมก็ได้

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Thanasit วันที่ : 28/12/2015 เวลา : 21.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Thanasit

ต้นบ่าเหม้าที่ใส่แกงเห็ดถอบนะครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
จิตราภรณ์ วันที่ : 28/12/2015 เวลา : 20.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

ตาซามีซู...แถวบ้านพี่น่าจะเรียกว่า "บ่าตันขอ" หรือลูก "เล็บเหยี่ยว" ของภาคกลางนะคะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
Thanasit วันที่ : 28/12/2015 เวลา : 17.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Thanasit

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะครับ
ผมก็หวังว่าเมื่อเด็กๆโตขึ้นมาจะรักษาธรรมชาติให้สมบูณ์เหมือนตอนที่ยังเป็นเด็ก

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
BlueHill วันที่ : 28/12/2015 เวลา : 15.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ชอบอ่านครับ เรื่องแนวนี้ เขียนอีกบ่อยๆนะครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
แม่หมี วันที่ : 28/12/2015 เวลา : 12.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เชื่อว่าเด็กๆพวกนี้เติบโตขึ้น เขาจะรักธรรมชาติอย่างแน่นอน

ความทรงจำดีๆในวัยเยาว์ ขอบคุณคุณครูที่มอบสิ่งดีๆให้กับเด็กๆ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Thanasit วันที่ : 26/12/2015 เวลา : 20.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Thanasit

เดินสายกินข้าวช่วงเย็นไม่เท่าไหร่ครับแต่ช่วงเช้ากินเยอะไม่ได้เดี๋ยวเดินกลับโรงเรียนไม่ได้ครับ

ถึงบ้านสุดท้ายผมก็บอกกับผู้ปกครองเด็กว่า คืนนี้ผมนอนที่แล้วกันนะครับเดินต่อไปไม่ไหวแล้ว

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Torko วันที่ : 26/12/2015 เวลา : 16.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Climate

ขอบคุค่ะที่แชร์เรื่องดีๆๆ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
อนิรุฒ วันที่ : 26/12/2015 เวลา : 15.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Anirutrachampai

เป็นวิถีชีวิตที่คนเมืองมีทั้งอยากสัมผัสและส่ายหน้า ขึ้นอยู่กับความหนาบางของกิเลส อ่านแล้วน่าสงสารอีตอนต้องเดินสายกินข้าวนี่แหละ อยากรู้จังตอนถึงบ้านหลังสุดท้ายครูอยู่ในอาการแบบไหน...!!

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน