• Thanasit
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : panicna@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2014-04-16
  • จำนวนเรื่อง : 28
  • จำนวนผู้ชม : 15834
  • ส่ง msg :
  • โหวต 8 คน
Thanasit
ความทรงจำ ทำให้เราพบกัน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/Thanasit
วันพุธ ที่ 16 ตุลาคม 2562
Posted by Thanasit , ผู้อ่าน : 424 , 23:15:18 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน Chaoying , อดุลย์ โหวตเรื่องนี้

ตอนจบ เรื่องเล่าโคโหล่โกล

วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2561

          การดินทางครั้งนี้สำคัญกับผมมากและอาจเป็นการเดินทางไปที่แห่งนี้เป็นครั้งสุดท้ายก็ได้ ดังคำที่กล่าวไว้ว่า “อย่าปล่อยให้โอกาสล่องลอยเหมือนอากาศ”

          เมื่อผมบอกกับเพื่อน ๆ ว่าผมจะไปเที่ยวบ่อน้ำกินารี ก็มีเพื่อน ๆ ต่างก็สนใจที่จะร่วมออกเดินทางไปด้วยกันโดยไถ่ถามช่วงเวลาที่จะออกเดินทาง

          แต่เมื่อใกล้วันที่จะออกเดินทาง เพื่อน ๆ ก็ทยอยโทรมายกเลิกการเดินทางไปด้วยกันในครั้งนี้ ทำให้การเดินทางในครั้งนี้ผมต้องออกเดินทางเพียงลำพัง

          ความกังวลในการเดินทางในครั้งนี้ทำให้ใจผมเต้นดังพอ ๆ กับเสียงปลุกของโทรศัพท์ดังขึ้น เวลา 05.30 น. และก็หวังว่าจะมีเสียงโทรศัพท์จากเพื่อน โทรมาร่วมเดินทาง แต่ก็ไร้วี่แวว

      การเดินทางในครั้งนี้ผมใช้เส้นทางแม่สะเรียงถึงบ้านโพโซ โดยคาดไว้ว่าน่าจะใช้เวลาในการเดินทางสักประมาณ 3 ชั่วโมง ถนนถูกลาดด้วยคอนกรีตเป็นอย่างดี เกือบจะถึงหมู่บ้านโพซอโดยเหลือเพียงอีกแค่ 3 กิโลเมตรเท่านั้น

      ฝนตกหนักเมื่อคืนทำให้มีต้นไม้ล้มและกิ่งไม้ขวางถนนเกลื่อนอยู่เต็มเส้นทางทำให้ต้องลดความเร็วของรถเพราะว่ายังไม่คุ้นเส้นทางจึงทำให้ต้องระมัดระวังเป็นอย่างมาก

      เช้านี้อากาสดีมากไม่มีแสงแดดสาดส่องลงมาในช่วงเช้า มีเพียงสายหมอกลงมาเชื้อเชิญให้แวะกดชัตเตอร์ แต่ด้วยที่ต้องเร่งทำเวลาผมจึงเลือกปฏิเสธคำเชื้อเชิญความงามของธรรมชาติไว้ โดยเลือกที่จะกดชัตเตอร์ไว้ในความทรงจำเพียงเท่านั้น

      ในเมื่อปฏิเสธความสวยงามของธรรมชาติ ธรรมชาติก็ปฏิเสธความสะดวกสบายในการเดินทาง เพราะเส้นทางต่อจากนี้ต้องใช้ความระมัดระวังให้มากไม่อย่างนั้นอาจได้สัมผัสธรรมชาติอย่างใกล้ชิดก็เป็นไปได้

 

      เข้าสู่เขตป่าแม่ก่อนเส้นทางเริ่มดีและใกล้ถึงที่จุดหมายผมแวะฝากรถไว้ที่หน่วยพิทักษ์ป่าสบแงะ เวลาในตอนนี้ 08.30 น.    ผมเข้าไปขอรหัสไวไฟจากเจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์ป่าสบแงะเพื่อที่จะส่งข้อความไปหานักเรียนเพื่อบอกว่าตอนนี้ได้มาถึงที่ท่าเรือ    สบแงะแล้วตอนนี้กำลังรอเรือน่าจะถึงบ้านไม่เกินเที่ยงวัน

      หลังจากส่งข้อความให้เด็กเสร็จผมแวะลงไปที่แพร้านค้าร้านเดิม เจ้าของแพเข้ามาไถ่ถามว่าจะไปไหน และยกสำรับกับข้าวมาให้ พร้อมกับสอบถามว่ามีเรือที่จะขึ้นไปบ้านแม่นึ๊ท่าไหม เจ้าของร้านค้าบอกกับผมว่า “เดี๋ยวก็มารอสักครู่ ทานข้าวก่อนครู” ผมนั่งทานข้าวตามคำชวนของเจ้าของร้านค้า นั่งเหลือบไปเห็นลูกของเจ้าของร้านค้ากำลังสวมเสื้อชูชีพ ผมจึงตะโกนไปว่าจะเล่นน้ำตั้งแต่เช้าเลยหรือไง เจ้าขอร้านค้าตอบแทนลูกชายว่า วัน ๆ หนึ่งกระโดดเล่นน้ำเป็น สิบ ๆ รอบ ล่ะครู ว่าแต่ครูไม่สนใจเล่นน้ำบ้างหรือ

      ผมนั่งมองดูเหล่าเด็กน้อยเล่นน้ำกันอย่างมีความสุข สักพักเรือบรรทุกวัวและควายแล่นผ่านมา น้ำกระเพื่อม ๆ พร้อมกับคลื่นน้ำที่พัดมาทางแพร้านค้าเหมือนชวนผมให้ลงแช่น้ำเย็น ๆ ท่ามกลางอากาศร้อน ๆ ในยามเช้า

      10 โมง ผ่านไป 11 โมงก็แล้ว เจ้าของร้านค้าได้ทำกับข้าวเตรียมไว้สำหรับมื้อกลางวันพร้อมกับคำพูดที่ให้ความหวังว่า “เดี๋ยวก็มานะครู เดี๋ยวทานข้าวด้วยกันอีกมื้อก่อนนะ” พอเจ้าของร้านค้าพูดจบ ลูกเจ้าของเรือก็โบกมือเรียกเรือให้จอดเทียบแพ พร้อมกับบอกกับคนขับเรือให้ไปส่งถึงที่หมายและบอกผมว่าจะต้องจ่ายค่าเรือกี่บาท เจ้าของร้านค้าก็ตะโกนชื่อผมและยื่นเสื้อชูชีพให้ผมสวมใส่ ผมรับเสื้อชูชีพจากมือของแกพร้อมกับรอยยิ้มและบอกว่าตะบลึ

 

      ความรู้สึกในการนั่งเรือครั้งนี้ไม่เหมือนกับการนั่งเรือในทุก ๆ ครั้ง ผมรู้สึกมีความกังวลในการเดินทางในครั้งนี้ กลัวกระแสน้ำและความเชี่ยวของแม่น้ำสาละวิน รู้สึกว่าที่หมายทำไมมันไกลเหลือเกินทั้งที่เส้นทางในการเดินทางในครั้งนี้ผมคุ้นชินเป็นอย่างดี

      เรื่อแล่นเข้าเขตบ้านแม่นึ๊ท่า บริเวณริมหาดทรายแม่น้ำสาละวิน มีแต่ผู้คนร่อนทองกัน เป็นจุด ๆ สักพักมีเสียงตะโกนเรียกชื่อผม ดังขึ้น และมีเด็กผู้ชาย 2 คน ยืนโปกมือ เด็ก ๆ พาผมไปหาผู้ปกครอง เมื่อมาถึงบ้านของเด็ก ๆ ผมเข้าไปทักทายกับผู้ปกครองของเด็ก ๆ และพวกเราก็ออกเดินทาง

      ผมถามผู้ปกครองของเด็กว่าจากนี้ไปบ่อน้ำกินารีนี้ไกลไหม ผู้ปกครองตอบมาว่าประมาณ 3 ชั่วโมง ผมแหงนหน้ามองบนฟ้า เมฆก็ครึ้ม ๆ เกือบครอบคลุมทั่วท้องฟ้า ผู้ปกครองก็บอกว่าเมื่อวานนี้ฝนก็ตกหนักมาก พอเรือแล่นผ่านมาได้สักระยะ ผู้ปกครองเด็กก็ชี้ว่าเดี๋ยวขากลับมาจะแวะมาเก็บผักและผลไม้ที่สวน เพื่อไปทำกับข้าวกินกัน

      เสียงเครื่องยนต์ดับลง ผู้ปกครองของเด็กส่งสัญญาณว่าถึงที่หมายเรียบร้อยแล้ว เด็ก ๆ และผู้ปกครองค่อย ๆลงจากเรือ และในมือแต่ละคนก็จะมีขวดน้ำเปล่า เพื่อมาตักน้ำในบ่อกินารีกลับไปที่บ้าน 

      สิ้นสุดซะที บ่อน้ำกินารี ในที่สุดผมก็ได้มาชมความสวยงามและความอัศจรรย์ ของบ่อน้ำกินารี 

 

         เสียดายที่เราแวะชมความสวยงามของบ่อน้ำกินารีเพียงแค่ 10 นาที เท่านั้น เพราะฝนตกลงมาทำให้พวกเราต้องรีบกลับไปหลบฝนที่สวนของผู้ปกครองของเด็ก

      เมื่อมาถึงที่สวนของผู้ปกครองเด็ก ฝนก็หยุดตก ผู้ปกครองเด็ก พาไปเก็บผักเพื่อจะทำอาหารในมื้อเย็นนี้ ส่วนมากจะปลูกมะละกอ และมะเขือ และผักต่าง ๆ ผมถามเด็ก ๆ ว่า ปลูกมะละกอ ทำไมเยอะแยะ เด็ก ๆ ตอบผมว่า เอาไว้ต้มให้หมูกินครับ

      หลังจากกินข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เด็ก ๆ พาผมไปอาบน้ำ บริเวณริมฝั่งแม่น้ำสาละวิน มีทั้งหญิงและชายอาบน้ำเต็มไปหมด เด็กคนแรก ถอดเสื้อถอนกางเกง เสร็จก็กระโดดลงน้ำ ส่วนเด็กคนที่สองบอกผมว่า ครูถอดแค่เสื้อ ก็พอครับ ครูไม่ต้องอายครับ ที่นี้เขาอาบแบบนี้ครับ 

      และแล้วผมก็ได้ลงอาบน้ำที่สาละวินอีกครั้ง ดังคำที่กล่าวว่าสาละวินแห่งนี้มีมนต์ขลัง 

 

ขอบคุณเพื่อนร่วมเดินทางทุกคน

ครอบครัว บอบอ และครอบครัวบี่บี





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Thanasit วันที่ : 25/10/2019 เวลา : 18.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Thanasit

ใช่แล้วครับ ไม่ว่าจะช่วงหน้าร้อน หรือหน้าฝน การเดินทางทางเรือก็มีเรื่องให้ลุ้นตลอดเวลา ครับ

ความคิดเห็นที่ 1 Thanasit ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Chaoying วันที่ : 18/10/2019 เวลา : 20.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวนะคะ สนุกดี
แม่น้ำสาละวิน กว้างใหญ่มาก ไหลเชี่ยวมาก เจ้าหญิงเห็นแม่น้ำสาละวินมาหลายแห่งแล้ว เธอเป็นแม่น้ำที่ใหญ่มากทีเดียว ใหญ่กว่าเจ้าพระยาเสียอีก..น่ากลัว ..ก็ควรกลัวค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน