*/
  • ธีร์.ฤทธินาคา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-08-22
  • จำนวนเรื่อง : 72
  • จำนวนผู้ชม : 128664
  • จำนวนผู้โหวต : 62
  • ส่ง msg :
  • โหวต 62 คน
<< มิถุนายน 2011 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 13 มิถุนายน 2554
Posted by ธีร์.ฤทธินาคา , ผู้อ่าน : 855 , 13:56:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

๐ ลำนำไพรไขขานแดนบ้านป่าใต้นภาฟ้าไกลท่ามไพรสณฑ์แดนอ้างว้างกว้างใหญ่แทบไร้คนกลับมากล้นมนต์เสน่ห์ทุกเวลา๐ เรไรหรีดกรีดเสียงสำเนียงแว่วเสียงนกไพรในแถวหลังแนวป่าระงมร้องก้องกึกพฤกษ์พนาดังสัญญาว่ารวีจะลี้จร๐ สุริยาลาดวงจากห้วงฟ้าเดือนดารามาเยือนเกลื่อนสลอนฝูงเนื้อทรายกรายหลบหลังคบคอนค้างคาวร่อนว่อนบินทุกถิ่นทาง๐ สายลมเอื่อยเฉื่อยพัดไม่จัดจ้านบางสุมาลย์บานช่อรอน้ำค้างงามสพรั่งยังพร้อมกลิ่นหอมจางสวยสล้างกลา....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 11 มิถุนายน 2554
Posted by ธีร์.ฤทธินาคา , ผู้อ่าน : 1105 , 09:25:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๏ ทะเลงามยามเย็นไม่เห็นเจ้าพี่ทนเฝ้ารอคอยบนรอยหม่นสุริยาลาหายกลางสายชลหนึ่งกมลทนฝืนเฝ้ายืนคอย๏ เห็นเกลียวคลื่นกลืนหายบนทรายขาวมันเหน็บหนาวร้าวกมลจนท้อถอยรักคงร้างจางเจือไม่เหลือรอยใจจึงพลอยคล้อยเคลื่อนเหมือนทะเล๏ อาทิตย์ดับลับไปใจคนคว้างฟ้าดูชืดจืดจางช่างว้าเหว่เสียงนานับสับสนจนปนเปท่ามคลื่นเห่ทะเลห้อมกลับตรอมตรม๏ ทะเลฝันรัญจวนครวญครั่นครื้นทะเลหลับหรือตื่นคลื่นทับถมเหมือนใจคนวนไหวในระทมก่อนดิ่งจมล้ม....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 มิถุนายน 2554
Posted by ธีร์.ฤทธินาคา , ผู้อ่าน : 753 , 22:34:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

๏ สายรุ้งพร่างขวางทาบระนาบฟ้าขับนภาฟ้าพรายหลากหลายสีประหนึ่งแก้วแววเพชรเกล็ดมณีเรื่อรุจีรวีวรรณอนันต์กาล๏ หมายรุ้งเรียวเกี่ยวใจเอาไว้มั่นร่วมประคองคล้องฝันแห่งวันหวานสานสลักรักไว้ให้เนานานชูช่อบานจารจรุงดั่งรุ้งทอ๏ เมื่อสัมพันธ์นั้นกลายจากหมายมาดเรียวรุ้งขาดพาดเกลียวดุจเรียวขอภาพรุ้งงามยามเราเคียงเคล้าคลอก็หักงอต่อหน้าท่ามฟ้าคราม๏ พิรุณร่ำฉ่ำรินจนสิ้นสายลำรุ้งพรายคล้ายแล้วสิ้นแววหวามสิ้นสายฝนหล่นรินใ....

อ่านต่อ

Posted by ธีร์.ฤทธินาคา , ผู้อ่าน : 555 , 14:21:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

อีทิสังฉันท์ ๒๐๏ ยามระวีละสายก็มายก็เมาเฉลิมฉลองก็ถองฉะเหล้า..........บเว้นวาย๏ เมียจะด่าจะว่าจะสาธยายก็ปล่อยก็วางระหว่างระบาย.........มิสบตา๏ ใจสะทกสะท้านมิหาญมิกล้ามินานก็เบื่อเพราะเหลือระอา........ก็ราไป๏ ใช่จะเกรงจะกลัวจะหวาดฤทัยกระดกจะซดเพราะอดมิไหว.........มิได้ฟัง๏ ค่อยละเลียดละเมียดละไมมิยั้งมิดื่มสุราละล้าละลัง..................ระทมแสน๏ เมาสะวิงสะวายจะส่ายจะแอ่นอุษานภาสว่างก็แจ้น................

อ่านต่อ


/1