• ช่างนอกตำรา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-12-26
  • จำนวนเรื่อง : 80
  • จำนวนผู้ชม : 812873
  • ส่ง msg :
  • โหวต 100 คน
ช่างซ่อมภาษา
มาช่วยกันซ่อมแซม แก้ไข การใช้ภาษาไทยของเราให้ถูกต้องกันเถอะ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/VRThai
วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤษภาคม 2551
Posted by ช่างนอกตำรา , ผู้อ่าน : 49330 , 14:29:43 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สุภาษิตพระร่วง

 

อาทิตย์ที่  ๔ พฤษภาคม ๒๕๕๑

  

บทความเรื่อง สุภาษิตพระร่วง ที่นำเสนอครั้งนี้ ขอเรียนว่าเป็นบทความที่นำมาจากการสืบค้นข้อมูลทางเว็บไซด์ เมื่อครั้งที่มีเพื่อนบล็อกเกอร์ในโอเคเนชั่นฯ (คุณปอจู ที่เพิ่งจะสรุปผลประกอบการไตรมาสแรกไปเมื่อเร็ว ๆ นี้) ได้กล่าวถึงข้อความที่เคยท่องสมัยเด็ก ๆ แต่จำได้ไม่หมด และขอให้ผมช่วยหาให้ด้วย...ก็อาศัย Google นี่แหละครับ..จึงได้รวบรวมมาจนครบ จึงขอนำมาฝากเพื่อน ๆ ไว้ด้วย เพราะเห็นว่าเป็นสุภาษิตที่ยังใช้ได้ทุกยุคทุกสมัย โดยเฉพาะในสถานการณ์ปัจจุบัน ผมว่า บางบทบางตอนเหมาะกับบางคนยิ่งนักครับ.....

เพื่อน ๆ ก็อ่านและเลือกเอาไปใช้ได้ตามอัธยาศัยนะครับ.....

 

เนื่องจากบทความที่คัดมามีความยาวมาก ผมจึงได้แบ่งออกเป็น ๒ ตอนครับ

 

ตอนแรก กล่าวถึง ผู้แต่ง ลักษณะการแต่ง จุดประสงค์ในการแต่ง และเนื้อเรื่อง

 

ตอนที่สอง จะเป็นเรื่องของ คุณค่าและความสำคัญของสุภาษิตพระร่วง ซึ่งได้มีการได้แยกแยะออกเป็น ๒ ประเภท คือ สุภาษิตไทยแท้ และ พุทธศาสนสุภาษิต. ครับ

 

๑. ผู้แต่ง

ยังไม่มีข้อสรุปแน่นอนว่า สุภาษิตพระร่วงแต่งในสมัยใด แต่จากการศึกษาของผู้รู้ทางวรรณคดี เชื่อกันว่าเป็นผลงานที่แต่งขึ้นในสมัยสุโขทัย แต่มีการแต่งเพิ่มเติมในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น จึงปรากฏว่ามีภาษาใหม่ๆ เข้าไปปะปนอยู่ด้วย ท่านผู้รู้ต่างๆ ได้แก่ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าฯ พระวรเวทย์พิสิฐ พระสารสาส์นพลขันธ์ และนายฉันทิชย์ กระแสสินธุ์ ท่านเหล่านี้เชื่อว่าแต่งในสมัยสุโขทัย โดยอาจแต่งในสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช และสมเด็จพระมหาธรรมราชาลิไท

๒. ลักษณะการแต่ง

สุภาษิตพระร่วงเป็นวรรณคดีเล่มแรกที่แต่งเป็นคำประพันธ์ประเภทร่ายโบราณ จบแบบร่ายสุภาพ นั่นคือจบด้วยโคลงสองสุภาพ และมีโคลงกระทู้ลงท้ายตอนจบอีก ๑ บท บางท่านเรียกว่า ร่ายลิลิต เพราะมีร่ายแล้วมีโคลงตอนจบ ๑ บท เป็นภาษิตไทยแท้ ใช้ถ้อยคำอย่างพื้นๆ ยังไม่มีภาษิตต่างประเทศเข้ามาปะปน แสดงว่าเป็นภาษิตไทยเก่าแก่ที่ติดปากคนไทยสืบมา

 

๓. จุดประสงค์ในการแต่ง

เพื่อสั่งสอนประชาชน และเพื่อสร้างวัฒนธรรมและอุดมการณ์ของคนไทย

 

๔. เนื้อเรื่อง

เริ่มต้นกล่าวถึงพระร่วงเจ้ากรุงสุโขทัยทรงมุ่งประโยชน์ในกาลภายหน้า จึงได้ทรงบัญญัติสุภาษิตไว้สอนประชาชน โดยมีสาระคำสอนที่กว้างขวาง เป็นสุภาษิต ๑๕๘ บท ครอบคลุมหลักควรปฏิบัติในด้านต่างๆ เช่น การผูกไมตรี การคบคน การวางตัว การหาวิชาความรู้ การรู้จักรักษาตัวรอด ฯลฯ

 

ปางสมเด็จพระร่วงเจ้า        เผ้าแผ่นภพสุโขทัย

มลักเห็นในอนาคต            จึ่งผายพจนประภาษ

เป็นอนุสาสนกถา              สอนคณานรชน

ทั่วธราดลพึงเพียร            เรียนอำรุงผดุงอาตม์

อย่าเคลื่อนคลาดคลาถ้อย   เมื่อน้อยให้เรียนวิชา

ให้หาสินเมื่อใหญ่             อย่าใฝ่เอาทรัพย์ท่าน

อย่าริร่านแก่ความ             ประพฤติตามบุรพระบอบ

เอาแต่ชอบเสียผิด            อย่ากอปรกิจเป็นพาล

อย่าอวดหาญแก่เพื่อน       เข้าเถื่อนอย่าลืมพร้า

หน้าศึกอย่านอนใจ           ไปเรือนท่านอย่านั่งนาน

การเรือนตนเร่งคิด             อย่านั่งชิดผู้ใหญ่

อย่าใฝ่สูงให้พ้นศักดิ์         ที่รักอย่าดูถูก

ปลูกไมตรีอย่ารู้ร้าง            สร้างกุศลอย่ารู้โรย

อย่าโดยคำคนพลอด         เข็นเรือทอดข้างถนน

เป็นคนอย่าทำใหญ่           ข้าคนไพร่อย่าไฟฟุน

คบขุนนางอย่าโหด            โทษตนผิดรำพึง

อย่าคนึงถึงโทษท่าน         หว่านพืชจักเอาผล

เลี้ยงคนจักกินแรง             อย่าขัดแย้งผู้ใหญ่

อย่าใฝ่ตนให้เกิน              เดินทางอย่าเดินเปลี่ยว

น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ         ที่ซุ้มเสือจงประหยัด

จงเร่งระมัดฟืนไฟ             ตนเป็นไทอย่าคบทาส

อย่าประมาทท่านผู้ดี          มีสินอย่าอวดมั่ง

ผู้เฒ่าสั่งจงจำความ           ที่ขวากหนามอย่าเสียเกือก

ทำรั้วเรือกไว้กับตน           คนรักอย่าวางใจ

ที่มีภัยพึงหลีก                 ปลีกตนไปโดยด่วน

ได้ส่วนอย่ามักมาก            อย่ามีปากว่าคน

รักตนกว่ารักทรัพย์            อย่าได้รับของเข็ญ

เห็นงามตาอย่าปอง           ของฝากท่านอย่ารับ

ที่ทับจงมีไฟ                   ที่ไปจงมีเพื่อน

ทางแถวเถื่อนไคลคลา       ครูบาสอนอย่าโกรธ

โทษตนผิดพึงรู้                สู้เสียสินอย่าเสียศักดิ์

ภักดีอย่าด่วนเคียด            อย่าเบียดเสียดแก่มิตร

ที่ผิดช่วยเตือนตอบ           ที่ชอบช่วยยกยอ

อย่าขอของรักมิตร            ชอบชิดมักจางจาก

พบศัตรูปากปราศรัย           ความในอย่าไขเขา

อย่ามัวเมาเนืองนิจ            คิดตรองตรึกทุกเมื่อ

พึงผันเผื่อต่อญาติ             รู้ที่ขลาดที่หาญ

คบพาลอย่าพาลผิด           อย่าผูกมิตรไมตรี

เมื่อพาทีพึงตอบ              จงนบนอบผู้ใหญ่

ช้างไล่แล่นเลี้ยวหลบ         สุวานขบอย่าขบตอบ

อย่ากอปรจิตริษยา            เจรจาตามคดี

อย่าปลุกผีกลางคลอง        อย่างปองเรียนอาถรรพณ์

พลันฉิบหายวายม้วย         อย่ายลเยี่ยงถ้วยแตกมิติด

จงยลเยี่ยงสัมฤทธิ์แตกมิเสีย ลูกเมียอย่าวางใจ

ภายในอย่านำออก            ภายนอกอย่านำเข้า

อาสาเจ้าจนตัวตาย            อาสานายจงพอแรง

ของแพงอย่ามักกิน           อย่ายินคำคนโลภ

โอบอ้อมเอาใจคน            อย่ายลเหตุแต่ใกล้

ท่านไท้อย่าหมายโทษ       คนโหดให้เอ็นดู

ยอครูยอต่อหน้า               ยอข้าเมื่อแล้วกิจ

ยอมิตรเมื่อลับหลัง            ลูกเมียยังอย่าสรรเสริญ

เยียวสะเทินจะอดสู           อย่าชังครูชังมิตร

ผิดอย่าเอาเอาแต่ชอบ        นอบตนต่อผู้เฒ่า

เข้าออกอย่าวางใจ            ระวังระไวหน้าหลัง

เยียวผู้ชังจะคอยโทษ        อย่ากิ้วโกรธเนืองนิจ

ผิวผิดปลิดไป่ร้าง              ข้างตนไว้อาวุธ

เครื่องสรรพยุทธอย่าวางจิต คิดทุกข์ในสงสาร

อย่าทำการที่ผิด               คิดขวนขวายที่ชอบ

โต้ตอบอย่าเสียคำ            คนขำอย่าร่วมรัก

พรรคพวกพึงทำนุก           ปลุกเอาแรงทั่วตน

ยลเยี่ยงไก่นกกระทา         พาลูกหลานหากิน

ระบือระบิลอย่าฟังคำ          การกระทำอย่าด่วนได้

อย่าใช้คนบังบด               ทดแทนคุณท่านเมื่อยาก

ฝากของรักจงพอใจ           เฝ้าท้าวไทอย่าทระนง

ภักดีจงอย่าเกียจ              เจ้าเคียดอย่าเคียดตอบ

นอบนบใจใสสุทธิ์             อย่าขุดคนด้วยปาก

อย่าถากคนด้วยตา            อย่าพาผิดด้วยหู

อย่าเลียนครูเตือนด่า          อย่าริกล่าวคำคด

คนทรยศอย่าเชื่อ             อย่าแผ่เผื่อความคิด

อย่าผูกมิตรคนจร              ท่านสอนอย่าสอนตอบ

ความชอบจำใส่ใจ             ระวังระวังที่ไปมา

เมตตาตอบต่อมิตร            คิดแล้วจึงเจรจา

อย่านินทาผู้อื่น                อย่าตื่นยกยอตน

คนจนอย่าดูถูก                ปลูกไมตรีทั่วชน

ตระกูลตนจงคำนับ            อย่าจับลิ้นแก่คน

ท่านรักตนจงรักตอบ          ท่านนอบตนจงนอบแทน

ความแหนให้ประหยัด        เผ่ากษัตริย์เพลิงงู

อย่าดูถูกว่าน้อย               หิ่งห้อยอย่าแข่งไฟ

อย่าปองภัยต่อท้าว           อย่ามักห้าวพลันแตก

อย่าเข้าแบกงาช้าง            อย่าออกก้างขุนนาง

ปางมีชอบท่านช่วย           ปางป่วยท่านชิงชัง

ผิจะบังบังจงลับ                ผิจะจับจับจงมั่น

ผิจะคั้นคั้นจนตาย             ผิจะหมายหมายจงแท้

ผิจะแก้แก้จงกระจ่าง          อย่ารักห่างกว่าชิด

คิดข้างหน้าอย่าเบา           อย่าถือเอาตื้นกว่าลึก

เมื่อเข้าศึกระวังตน            เป็นคนเรียนความรู้

จงยิ่งผู้ผู้มีศักดิ์                 อย่ามักง่ายมิดี

อย่าตีงูให้แก่กา               อย่าตีปลาหน้าไซ

ใจอย่าเบาจงหนัก             อย่าตีสุนัขห้ามเห่า

ข้าเก่าร้ายอดเอา              อย่ารักเหากว่าผม

อย่ารักลมกว่าน้ำ              อย่ารักถ้ำกว่าเรือน

อย่ารักเดือนกว่าตะวัน        สบสิ่งสรรพโอวาท

ผู้เป็นปราชญ์พึงสดับ          ตรับตริตรองปฏิบัติ

 

โดยอรรถอันถ่องถ้วน         แถลงเลศเหตุเลือกล้วน

เลิศอ้างทางธรรม              แลนาฯ

 

            บัณ เจิดจำแนกแจ้ง     พิสดาร ความเอย

            ฑิต ยุบลบรรหาร         เหตุไว้

            พระ ปิ่นนัคราสถาน      อุดรสุข ไทยนา

            ร่วง ราชนามนี้ได้        กล่าวถ้อยคำสอน

 

จบตอนที่ ๑ โปรดติดตามตอนที่ ๒ เร็ว ๆ นี้ครับ.....สวัสดี...

ที่มา : นาง สุวลักษณ์ รัตคธา, ทุ่งกะโล่วิทยา, วันที่ 24 พฤษภาคม 2545

http://www.school.net.th/library/create-web/10000/literature/10000-6006.html




คอมเมนต์อ่านได้เฉพาะเจ้าของ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< พฤษภาคม 2008 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31



[ Add to my favorite ] [ X ]