• ลุงเอก
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : teerachai_kr@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-25
  • จำนวนเรื่อง : 15
  • จำนวนผู้ชม : 58398
  • ส่ง msg :
  • โหวต 504 คน
ชีวิตอิสระ บนโลกกว้าง ๆ
เดินทาง ท่องเที่ยว อย่างรู้คุณค่า และรู้จักที่จะเรียนรู้ และอนุรักษ์
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
วันพุธ ที่ 30 มกราคม 2551
Posted by ลุงเอก , ผู้อ่าน : 3786 , 20:54:00 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมืองปาย .... เมืองที่หลายคนหลงใหล
เมืองที่เงียบสงบในวันวาน....แต่คึกคักในวันนี้
เมืองที่มีรีสอร์ทสวย หรู เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว ทั้งไทยและเทศ
เมืองที่มีสิ่งอำนวยความสะดวก และเต็มไปด้วยแสงสียามค่ำคืน
แต่ใครจะรู้บ้าง...ว่าห่างออกไปเพียงไม่กี่กิโล
มีขุนเขาตระหง่านลูกหนึ่ง ยอดแหลมสูงเด่น หากแต่ไม่ค่อยมีใครจะคิด
ที่จะเดินขึ้นไปให้ถึง...ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ๆ

ที่นี่มีแต่ป่าและเขา ขาดสิ่งอำนวยความสะดวกใด ๆ
และที่สำคัญ ต้องลำบากในการเดินฝ่าความสูงชัน เพื่อที่จะไปพิชิตยอดนั่น!!!

จิกจ้อง (จิก แปลว่า หัวจุก หัวแหลม บริเวณยอดร่ม / จ้อง แปลว่า ร่ม)
จิกจ้อง จึงแปลความหมายตรงตัว ว่าหัวจุกร่ม ด้วยรูปพรรณสัณฐานที่มียอดแหลม
ดูโดดเด่นกว่ายอดอื่นที่อยู่รายรอบ.
....

เป็นทริปที่จะเรียกได้ว่าตั้งใจ...หรือไม่ตั้งใจก็ไม่รู้
เสียงสาวนางหนึ่ง ที่เป็นบล็อกเกอร์แห่งเว็บ OkNation แห่งนี้ แว่วมาตามสายเมื่อหลายเดือนก่อน
"พี่เอกขรา.....ไปดอยอ้นกันมั้ยค๊ะ"
"เดินง๊ายยย...ง่าย....เดินแค่สามชั่วโมงก็ถึง"
อารมณ์ที่อยากเดินถึก ณ ขณะนั้น ผมตอบรับทริปนี้ไปเรียบร้อยแล้ว

ผมเกือบจะไม่ได้ไปทริปนี้ซะแล้ว เนื่องจากภารหน้าที่ ที่ค่อนข้างรัดตัวเสียเหลือเกิน
จนกระทั่งทีแรก ผมต้องถอนตัวออกจากทริปไปเรียบร้อย

แต่แล้วก่อนหน้าเดินทางสองวัน...ผมไปหาเธอคนนี้ที่ตึกเนชั่นทาวเวอร์
แวะไปเยี่ยมเยียน และเอาของฝากไปให้...เราได้พูดถึงทริปนี้กัน
เธอบอกว่ามีคนถอนตัวหลายคน แล้วก็มีคนเสียบหลายคน จนกระทั่งเวลานี้ เหลือที่ว่างอีก 1 ที่
ผมยังบ่ายเบี่ยง จนกระทั่งเช้าวันเดินทาง ผมก็ดันตอบตกลงว่าจะไปด้วย
ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้จัดกระเป๋า ด้วยความรู้สึกสับสนเต็มที >_<

จนกระทั่ง 2 ชั่วโมงก่อนการเดินทาง มีข่าวคราวการเปลี่ยนแปลงแว่วมา
(จริง ๆ ก่อนหน้านี้มีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดของทริปมาโดยตลอด)
"ซาหรุบว่า...(เสียงเจื้อยแจ้ว แอ๊บแบ๊วสุดฤทธิ์ จากสาวตึกเนชั่น)....
เราจะเปลี่ยนจากดอยอ้นเป็นขึ้นดอยจิกจ้องแทน"
"เราจะอยู่บนจิกจ้องกัน 3 วัน 2 คืน ในลักษณะของทริปสำรวจ นำทางโดยพี่บัญญัติ...อิ๊ อิ๊..."

ผมเพิ่งเคยได้ร่วมทริปกับพี่บัญญัติครั้งหนึ่งเมื่อปีที่แล้ว แต่เป็นทริปสบาย ๆ
แต่ก็พอรู้ว่า แกชอบลักษณะของทริปสำรวจ โดยกางแผนที่ทหาร แล้วลากเส้นทาง
ไปบนแนวสันเขาหรือหุบ ที่คิดว่าน่าจะไปได้ แล้วก็ใช้ GPS นำทาง โดยที่อาจจะมี
คนพื้นที่นำทางหรือไม่ก็ได้ ถ้ามีก็ดีไป แต่ถ้าไม่มี ก็เตรียมตัวเตรียมใจเผื่อไว้สำหรับการหลง!!!
เพราะการเดินแบบนี้ บนเส้นทางจริงอาจจะมีเทรลหรือไม่มี ก็ไม่รู้
สนุกไปอีกแบบครับ ผมมีเวลานั่งทำใจ 2 ชั่วโมง อิอิ พร้อมเตรียมแรงไว้ถ้าเกิดเหตุการณ์หลงทาง

ราวสาย ๆ เราถึง อ.ปาย แวะกินส้มตำหน้าอำเภอกันอย่างอิ่มหนำสำราญ (เฮ้อ...เห็นเมืองปาย
แล้วอยากนอนสบาย ๆ ที่นี่จัง จิตใจอันแสนจะขี้เกียจของผมเริ่มงอแง)
เราเข้าไปในหมู่บ้านตีนเขา (จำชื่อหมู่บ้านไม่ได้แระ) เพื่อหาลูกหาบ
หลังจากได้ลูกหาบมา 2 คน ตกลงว่าจ้างเป็นที่เรียบร้อยก็เริ่มเดิน ช่วงแรกผ่านไร่ชาวบ้าน
พอเริ่มเข้าเขตป่าความชันเส้นทางก็ปรากฎขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เดินไต่ระดับความสูง
ไปเรื่อย เหมือนบันไดที่ไม่มีชานพักก็ว่าได้ มีแต่ขึ้น...ขึ้น...แล้วก็...ขึ้น
จนกระทั่งถึงจุดพักกลางทาง ลูกหาบคนหนึ่งเริ่มออกอาการว่าไม่อยากเดินต่อ
พูดเปรย ๆ อยู่ตลอดเวลา ทำนองว่า
"จะไม่ไปแล้วได้ไหม"
หรือ "ไปแค่วันเดียวได้ไหม...!!!"

ภาพ: ทิวทัศน์เมืองปาย จากจุดพักกลางทาง

ภาพ: เมืองปาย (ซูมใกล้เข้ามาอีกนิด)

เอาล่ะสิ งานนี้ถ้าไม่มีลูกหาบคงจะลำบาก เพราะแต่ละคนก็มีสัมภาระกันพอสมควร
เนื่องจากลูกหาบจะแบกสัมภาระกองกลาง จำพวกเครื่องครัว รวมทั้งเสบียง
จริงอยู่ถึงแม้ไม่มีลูกหาบ พวกเราก็ยังสามารถที่จะแบ่งสรรของกองกลางกันได้
แต่นั่นหมายความว่า จะทำให้พวกเราเดินช้าลง อีกอย่าง ลูกหาบซึ่งเป็นคนในพื้นที่
เขาเคยขึ้นดอยมาก่อน ย่อมรู้เส้นทางเป็นอย่างดี ทำให้พวกเราไม่ต้องเสียเวลากับ
การหลงหรือคอยจับพิกัด ซึ่งจะทำให้พวกเราถึงจุดหมายที่ต้องการได้สะดวกและ
รวดเร็วขึ้น

ภาพ:น้องเก๋น้อย (บล็อกของเธออยู่ที่นี่ครับ)

ภาพ:ต้นสนและท้องฟ้า

ภาพ: ดงเฟิร์นระหว่างทาง

พวกเราต่างก็ช่วยกัน ทั้งชักชวน เว้าวอน จูงใจ โอ้โลม...ต่าง ๆ นา ๆ (ผมเองไม่ค่อย
มีความสามารถในด้านนี้เท่าใดนัก ก็เลยอยู่เฉย ๆ ดีกว่า เดินถ่ายรูปเล่น เพราะฟ้ากำลังใส
แดดเริ่มทอแสงสีทอง รวมทั้งจุดนั้นยังมองลงไปเห็นเมืองปายด้วย)พูดคุยไปเรื่อย
จนในที่สุดลูกหาบก็ยอมเดินต่อ...(เฮ้อ.....)

เดินเลาะไปตามริมเขาอยู่ไม่นานนัก เวลาใกล้ค่ำมืดลงทุกที ๆ เดินผ่านเจ้าควายตัวหนึ่ง
ที่เจ้าของนำมาปล่อยเลี้ยงไว้บนนี้ พวกเราเดินผ่านมันอย่างระวัง เพราะตัวใหญ่ไม่ใช่เล่น
ผมเดินเป็นคนแรก ๆ ก็ไม่ค่อยมีปัญหาอะไร จนมาถึงจุดที่พักบริเวณใกล้ ๆ ปลักควาย
ปรากฎว่าเห็นคนที่เดินตามมากึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหน้าตาตื่น...แล้วบอกกับพวกเราว่า
โดนควายตัวนั้นไล่มา งานนี้เดือดร้อนลูกหาบ ที่ต้องช่วยไล่ควายให้เรา - -"

ฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อย ๆ พวกเราตัดสินใจเดินลงหุบ เพราะใกล้ๆ  นี้น่าจะมีแหล่งน้ำ เดินไปจน
กระทั่งถึงแถว ๆ ลานกว้าง กำลังเล็ง ๆ อยู่ ว่าจะนอนที่นี่ดีไหม ยังไม่ทันได้ตัดสินใจอะไรเลย
ควายฝูงหนึ่งราว 4-5 ตัว (แต่ละตัวล่ำบึกทั้งน๊านนนน) อยู่บริเวณนั้น พวกเราก็ทำ
เฉย ๆ เดินไปเรื่อย คิดว่าน่าจะผ่านไปด้วยดี แต่ที่ไหนได้ เดินไปแป๊ปเดียว พอมันเริ่ม
รู้ว่าพวกเราล้ำอาณาเขตมัน ควายทั้งฝูงต่างพร้อมใจกัน วิ่งกรูเข้ามาหาเรา!!!

มันคงไม่คิดว่าเรามาอย่างฉันท์มิตรแน่ ๆ วิ่งควบมาด้วยท่าทีขนาดนี้ โดยสัญชาติญาณ
ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว นักท่องเที่ยวแถวตอนเรียงก็กระจายกันไปคนละทิศละทาง เป้หนักบนหลัง
รวมทั้งความเหนื่อยล้าหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ ต่างวิ่งกระเจิงหนีเจ้าทุยตัวล่ำ แบบไม่คิดชีวิต
แล้วใครจะอยู่ให้มันเข้ามาขวิดหรือชนเล่นล่ะครับ ป๋มไม่ใช่พินโบว์ลิ่งนะ จะได้ให้พวกมัน
ทำสไตรค์ !!!

ภาพ: ควายเจ้าถิ่น

มารู้ตัวอีกทีก็มายืนพิงต้นไม้ ลิ้นห้อยหอบแฮกๆ เพื่อนฝูงก็อยู่กันคนละมุมในสภาพไม่ต่างกัน
เห็นพวกเราบางส่วนลงไปอยู่ริมลำธารด้านล่างกันแล้ว พวกเราก็เลยต้องใช้วิธี
เดินตัดลงไปเลย พออยู่ที่ริมลำธาร กำลังหาที่เหมาะ ๆ จะใช้หลับนอน ก็ปรากฎว่ามี
หนึ่งในทีมเจ้าทุย มาจากไหนไม่ทราบ มาไล่พวกเราอีกแล้ว งานนี้ก็หนีกระเจิงกันอีก - -'

บริเวณริมลำธารคงไม่มีสถานที่กว้างพอให้พวกเราตั้งแคมป์ได้
พวกเราเลยตัดสินใจเดินขึ้นไปตรงลานที่เมื่อกี้โดนควายไล่มา แล้วทำเป็นไม่กลัว
(จริง ๆ ก็ยังหวั่น ๆ อยู่) กลับไปไล่มันแทน ได้ผลแฮะ มันมาทีนึงก็ไล่ไปทีนึง ไป ๆ มา ๆ
อยู่สัก 3-4 ครั้งเห็นจะได้ ทุยเจ้าถิ่นก็ไม่มายุ่งกับเราแล้ว อิอิ ตั้งแคมป์ ทำกับข้าว
อากาศบนนี้หนาวเย็นมาก ๆ ด้วยความสูงราว ๆ 1600 ช่วงค่ำวัดอุณหภูมิได้ราว ๆ
11-12 องศา (ไม่ใช่เล่นเลยนะเนี่ย)

มีสมาชิกคนหนึ่งเดินมาบอกข่าวร้าย....
หนึ่งในลูกหาบ เขาจะขอกลับบ้าน และกลับคืนนี้เลย!!!
อ้าว...เอาล่ะสิ เรามีลูกหาบมากัน 2 คน หนึ่งในนั้นเขากลับลงไป อีกคนหนึ่งเขาก็
ไม่ขออยู่ครับ พวกเราต่างผลัดกันไปพูดคุย ชักชวน เกลี้ยกล่อม ให้เขาเปลี่ยนใจ
เขาก็ยังยืนยันหนักแน่นว่าจะกลับ ผมสังเกตตั้งแต่ทีแรกแล้ว เพราะปกติ ลูกหาบ
เมื่อเขาช่วยหาฟืนหุงหาอาหารแล้ว เขาก็จะไปเตรียมที่พักของตนเอง ก่อกองไฟ
เพราะพวกเขาจะไม่มีถุงนอนหรือเต็นท์ดี ๆ เขาก็จะใช้วิธีก่อกองไฟที่ปลายขา
แต่นี่ไม่เลยครับ นั่งเฉย ๆ ตลอด ผมเองก็พอสังเกตเห็นความผิดปกติเหมือนกัน
ณ เวลานี้ ยังไงๆ เขาก็ยืนยันว่าจะกลับลงไป

ผมคิดว่าเป็นอีกจุดหนึ่งที่เราพลาดครับ เนื่องจากที่นี่เขาไม่ได้เป็นลูกหาบโดยอาชีพ
เขาไม่เคยต้องดูแลนักท่องเที่ยว จริง ๆ พวกเราก็พอเห็นอากัปกิริยาตั้งแต่แรก
แล้วครับ ว่าหนึ่งในนั้นเขาไม่อยากมาด้วยสักเท่าไหร่ แต่เพื่อนอีกคนอยากจะมา
แต่จะมาคนเดียวก็ยังไง ๆ อยู่ ขอมีเพื่อนมาอีกคนหนึ่ง อะไรประมาณนี้
จริง ๆ ถ้าเป็นการหาลูกหาบแบบขอแรงชาวบ้าน ๆ ไปด้วยกัน เรามักจะเข้าถึง
ระดับผู้ใหญ่บ้าน หรือใครก็ได้ที่เป็นที่นับถือของหมู่บ้าน เพื่อให้เขาช่วยเหลือจัดหาคน
รวมทั้งบอกกล่าวว่ายังมีนักท่องเที่ยวพวกเราขึ้นไปบนภูเขาหลังหมู่บ้านเขา
หากมีเหตุการณ์ใด ๆ ที่ไม่คาดคิด ในช่วงระยะเวลา 2-3 วันนี้ เขายังจะพอหาหนทาง
ที่ช่วยเหลือนักท่องเที่ยวได้บ้าง แต่งานนี้ เราเจอ 2 คนนี้ ตกลงราคาค่าจ้าง
แล้วเริ่มเดินกันเลย โดยผู้หลักผู้ใหญ่ในหมู่บ้านนี้ไม่ได้รับรู้อะไร...

ลูกหาบเองก็ทำไม่ถูก เพราะเมื่อรับปากแล้ว ก็ควรจะทำอย่างที่รับปาก ถ้าไม่งั้นก็ควรจะปฏิเสธตั้งแต่แรก เพื่อที่เราจะได้หาคนอื่น ไม่ใช่มาปล่อยพวกเรากลางป่า!!!

เราจะโทษลูกหาบ 2 คนนี้เลยก็ไม่ได้เสียทีเดียว เพราะหนึ่งในนั้นเอง เขาก็ไม่ได้
อยากจะขึ้นมากับเราตั้งแต่แรกแล้ว แต่พวกเราก็คะยั้นคะยอกันจนเขาใจอ่อน
อีกอย่าง ราคาค่าจ้างมันก็ไม่มากมายอะไร คงเทียบไม่ได้กับรายได้ประจำที่เขา
ทำอยู่ (มาเห็นทีหลังครับ ว่าบ้านเขาหลังใหญ่มีอันจะกินพอสมควร ไม่ได้ดูแร้นแค้น
อะไรเลยครับ ถ้าผมเป็นเขาผมก็คงไม่มาด้วยหรอก อิอิ)  เขาปลูกพืชผักขาย
แล้วกำลังเป็นช่วงเก็บเกี่ยวเพื่อส่งไปขาย ก็น่าเห็นใจเขาอยู่เหมือนกัน ผมเอง
ก็ได้แต่นั่งทำใจครับ จะเป็นไงก็เป็นกัน

หลังอาหารเย็น พวกเรานั่งล้อมวง คุยกันตามเรื่องราว พี่บัญญัตินั่งเป็นประธานกลุ่ม
คอยชี้แจงว่าพรุ่งนี้เราจะเดินแนวสันเขาไหนดี แล้วตามด้วยเรื่องราวประสบการณ์
ผ่านคำพูดของพี่บัญญัติ ในอดีตสมัยแก่หนุ่ม ๆ ที่เคยเข้าร่วมขบวนการต่อต้านอำนาจรัฐ
ที่หลายคนฟังก็ยังทึ่ง

คุยกันไปคุยกันมาเริ่มดึก เราหันไปมองลูกหาบเป็นระยะ ๆ ว่าเขาจะไปกันรึยัง
ก็เห็นจะไป ๆ หลายที แต่ในที่สุดครับ เขาก็ยอมเปลี่ยนใจ....
"เย๊........."
พวกเราร้องพร้อมๆ กัน เสียงดังพอสมควร อิอิ
ด้วยความดีใจนี่ครับ และแล้วในที่สุด เราก็มีลูกหาบอยู่เคียงบ่าเคียงใหล่กับเรา
ที่จะไปให้ถึงยอดจิกจ้อง.... ^o^
(เฮ้อ...โล่งอกเสียที นึกว่าพรุ่งนี้ต้องแบกหนักเสียแล้วววว)

ราว 4 ทุ่มพวกเราต่างแยกย้ายกันไปนอนด้วยความเหนื่อยอ่อน มีหลายคนนอนเปล
ส่วนผมขี้เกียจแบกเปลขึ้นมา ก็เลยใช้วิธีนอนปลาทูรวมกับเพื่อน ๆ อีกราว 5-6 คน
หวาดเสียวเหมือนกันว่ากลางดึก เจ้าทุยจะมาเยี่ยมเยียนรึป่าว...แต่ที่แน่ ๆ คืนนี้
หนาวเสียเหลือเกิน อุณภูมิวัดได้ล่าสุดก่อนนอน ก็ต่ำกว่า 10 องศาซะแล้ว...

....
สักราว 6 โมงเช้ากลางป่าลึกบนเทือกจิกจ้อง พวกเราเริ่มทะยอยตื่นกันทีละคนสองคน
อากาศที่หนาวเย็นเมื่อคืน ทำให้ผมหลับ ๆ ตื่น ๆ มีบางคนตื่นขึ้นมาดูเทอร์โมมิเตอร์
เห็นว่าวัดได้อยู่ราว ๆ 7 องศา ถุงนอนของผมไม่ได้รองรับอุณหภูมิได้ต่ำขนาดนี้
เมื่อคืนเลยนอนหนาว ทั้งมือและเท้าเย็นไปหมด แต่ก็ยังพอจะหลับลงได้เพราะความเหนื่อยล้า

กาแฟและอาหารเช้ากลางป่าที่แสนจะเงียบสงบ เป็นอะไรที่ดูจะมีความสุขเสียจริง ๆ
ใครจะรู้ว่าห่างออกไปเพียงไม่กี่กิโลเมตร คือเมืองปาย เมืองที่แสนจะคึกคักในยามนี้
เมืองแห่งผู้คนที่หลั่งไหลมาท่องเที่ยวในยามหนาว มีสิ่งอำนวยความสะดวกอยู่มากมาย
มีเซเว่นอีเลฟเว่น มีรีสอร์ทสวย ๆ ตั้งแต่ราคาคืนละไม่กี่ร้อย ไปถึงราคานับหมื่นบาท มีเสื้อผ้า
กันหนาวหลากสีสัน เด็ก วัยรุ่นหนุ่มสาว หรือคนสูงอายุ ทั้งไทยและเทศ เดินกันให้ขวักไขว่
แต่บนยอดพันหก กลับต่างกันราวฟ้ากับดิน ที่นี่อากาศหนาวเหน็บ มีแค่เพียงผืนป่าที่โอบล้อม
มีคนราว 12 ชีวิตที่อยู่บนนี้ รวมตัวกันอยู่อย่างเงียบ ๆ ใช้ชีวิตให้ห่างไปจากความ
ศิวิไลซ์ที่เคยชิน
...

เจ้าทุยหนึ่งตัวในฝูงเริ่มค่อย ๆ เดินเข้ามา เรียบ ๆ เรื่อย ๆ จนกระทั่งเข้าใกล้กลุ่ม แรก ๆ
พวกเราก็หวั่น ๆ ไล่ "ชิ้ว..ชิ้ว" ไปบ้างเป็นระยะ ๆ พอหลัง ๆ ต่างฝ่ายต่างคุ้นชิน เจ้าทุย
ก็เลยทำเนียนเข้ามาอยู่ใกล้ ๆ กลุ่มพวกเรา พวกเราเลยถือโอกาสแตะตัวมันเล่นบ้าง
แต่มันก็ยังไม่ค่อยไว้ใจพวกเราเสียทีเดียวนัก ได้แต่คอยเล็มหญ้าอยู่ใกล้ ๆ พวกเราก็
ไม่ว่าอะไร ดูเหมือนจะมีสมาชิก(ชั่วคราว) เพิ่มขึ้นมาอีก 1 ชีวิต มาอยู่ได้ไม่นานนัก
มันก็ละจาก หายเข้าไปในพง

ภาพ: ยอดแหลมที่เรามองเห็นจากด้านล่างครับจุดสูงสุดจะเป็นก้อนหินใหญ่

ภาพ: ทิวสน กับ ท้องฟ้า

ภาพ: สาวนางหนึ่งที่ร่วมทริป

ราว 10 โมงพวกเราเริ่มเดินเท้ากันต่อ เทรลวันนี้เดินไม่ยาก แต่ชันชะมัด สาวเท้าแต่ละก้าว
ได้ความสูงเพิ่มขึ้นโดยตลอด เดินไม่กี่ก้าวก็ต้องพัก ยังดีที่จุดนั่งพักแต่ละที่มีลมเย็นโชย
มาปะทะทำให้หายเหนื่อยได้อย่างรวดเร็ว เดินไปพักไป คุยไปกินไป ราวบ่ายสอง ก็ถึงจุด
ตั้งแคมป์ในคืนนี้ ที่ความสูงระดับ 1900 อากาศยามบ่ายที่รายรอบด้วยต้นไม้ใหญ่
พอหายเหนื่อยปุ๊บก็รู้สึกหนาวปั๊บ นี่ขนาดตอนบ่ายยังรู้สึกได้ถึงความหนาวเย็นยะเยือก
กลางคืนจะเป็นยังไงล่ะเนี่ย

ภาพ: ถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน บนยอดแหลมๆ

ภาพ: สภาพความชันของเส้นทาง

ภาพ: ป่าโบราณระหว่างทาง

ตั้งแคมป์เป็นที่เรียบร้อยทีนี้ก็เป็นโปรแกรมเดินเที่ยว คราวนี้ขึ้นยอดเพื่อพิชิตยอดจิกจ้อง
ที่ความสูง 1996 (ถ้าจำไม่ผิด)เพราะเห็นเจ้าดำเกิงบอกว่า ให้กระโดดตัวลอยอีกนิด ก็จะถึง
สองพันแล้ว อิอิ ทางเดินเที่ยวรกชะมัด มุดนั่นมุดนี่ เดินไต่สันขึ้นเรื่อย ๆ เดินไปตามสันเขา
ที่ข้างทางเต็มไปด้วยดงสาบเสือ จนกระทั่งมองเห็น 2 ยอดอยู่คู่กัน

ภาพ: ยอดจิกจ้อง ที่เต็มไปด้วยสาบเสือ

ภาพ: แสงสาด

ยอดแรกที่เห็นดูจะสูงกว่า แต่บนยอดนั้นมีแต่ต้นสาบเสือเต็มไปหมด หาต้นไม้ใหญ่ได้
น้อยมาก ๆ ส่วนยอดที่สอง ดูจะต่ำกว่า แต่มีต้นไม้ใหญ่รกครึ้มไปหมด พวกเราขึ้นถึงยอด
แรกไปแล้วดูจากสายตาแล้วยอดนี้แหละน่าจะสูงที่สุด แต่พี่บัญญัติแกเดินนำไปไกลแล้ว
ร้องวู๊ว...วู๊ววววว ให้พวกเราตามไปยอดที่ 2 เพราะตามพิกัดแผนที่ทหาร ยอดที่ 2
คือยอดสูงสูดของเทือกจิกจ้อง พวกเราก็หันมามองกัน เจ้าดำเกิงเดินตามมาคอนเฟิร์ม
บอกว่าตามข้อมูลแล้วต้องไปยอดที่ 2 พวกเราก็เลยเดินต่อ โดยเดินลงเนินจากยอดแรก
แล้วเดินขึ้นไปยอดที่ 2 ปรากฎว่าพอไปถึงจุดสูงสุดของยอดที่ 2 ตัววัดทุกตัว (GPS
4 ตัว กับนาฬิกาที่วัดความสูงได้อีก 2 เรือน) ให้ข้อมูลที่ตรงกันทั้งหมด ว่ายอดแรก
สูงกว่า แปลว่าข้อมูลจากแผนที่ทหารวัดผิด!!! เนื่องจากแผนที่ทหารจะวัดความสูง
จากยอดไม้

แป่ววววว!!!! เดินกลับดิครับ จะอยู่ทำไม
กลับไปยืนยอดแรกเหมือนเดิม สูงก็สูงกว่า วิวก็เปิดมากกว่า เหนื่อยเหมือนกัน ตอนเดิน
กลับไปที่ยอดแรก ผมหอบไปหลายหอบ....

ภาพ: อยู่ว่าง ๆ ก็เอา GPS กับนาฬิกาที่วัดระดับได้ มาถ่ายรูปเล่นซะ

ภาพ: ยอดจิกจ้อง ช่วงรอพระอาทิตย์ตก

หลายคนกลับลงไปแล้ว แต่ยังมีอีกราว ๆ 5-6 ชีวิต ที่อยู่รอพระอาทิตย์ตก ช่วงที่รอไป
ก็ถ่ายรูปเล่นไปเรื่อย คุยกันไปเรื่อย บ้างก็นั่งหลบข้าง ๆ ต้นสาบสาบเสือ เพราะข้างบน
ลมพัดหนาวเย็นอย่างมาก ดูจาก GPS แล้ว วันนี้เราน่าจะได้เห็นพระอาทิตย์ตกราว
5.45 น. เป็นไปดังคาด พอถึงเวลาปุ๊บ ดวงอาทิตย์ตกจริง ๆ แต่แทนที่จะเป็นดวงกลมสี
แดงแจ๋ กลับโผล่ออกมาทีละเสี้ยว ๆ เนื่องจากมีริ้วเมฆกลุ่มใหญ่มาบดบัง (ฮ่วยยยย)
จะขำก็ขำ จะเจ็บใจก็เจ็บใจ ไม่รู้จะยังไง ได้แต่หัวเราะกันถ้วนหน้า กับความโชคดี
แล้วก็เดินลง

ฟ้าเริ่มมืดลงทุกขณะในทุกก้าวที่เดินอยู่ เส้นทางที่รกชัฏ และไม่ค่อยชัดเจนนักเนื่องจาก
ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวทั่วไป จึงมีเพียงเส้นทางของชาวบ้าน ซ้ำร้ายกว่านั้น มันมีหลาย
เส้นทางเดินที่เดี๋ยวแยกไปเดี๋ยวบรรจบกัน พันไปพันมาอย่างนี้อยู่โดยตลอด การเดินลง
จะมีโอกาสเสี่ยงที่จะหลงทางสูงกว่าการเดินขึ้นยอด ถ้าไม่เคยชินเส้นทาง หากเล็งผิดสันเขา
นั่นหมายความถึงเราหลงทาง และต้องใช้พละกำลังหนักหนาสาหัสพอสมควร ในการที่
จะกลับสู่ทางที่ถูกต้อง ครั้งนี้ก็เช่นกัน ทางเดินที่ค่อนข้างรก พวกเราเดินดิ่งลงเรื่อย ๆ
ทางเดินก็รกมากขึ้น ๆ จนกระทั่ง สุดทาง!!!

ไม่ทางเดินต่อ มีแต่กอไม้รก ๆ อยู่รอบตัว ทุกคนพยายามจะช่วยกันฝ่าออกไป แต่ก็
หมดหนทาง บางมุมน่าหวาดเสียวกว่านั้น ตรงที่ถ้าฝ่าดงไม้ออกไปจะเป็นหน้าผา
นั่นหมายถึงเราเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ - -"

ดำเกิง หนึ่งในกลุ่มที่หลงมาด้วยกันหยิบ GPS ขึ้นมาเช็ค ปรากฎว่าเราออกนอกเส้นทาง
จริง และที่พักจะต้องเดินไปอีกด้านหนึ่ง ดำเกิงบอกเจ้าจู ให้เอา GPS อีกเครื่องขึ้น
มาเช็คพิกัด ปรากฎว่าทั้ง 2 เครื่องแจ้งพิกัดมาเหมือนกัน สรุปคือหลงทาง!!!
ด้วยความรกของเส้นทาง จึงทำให้พวกเราเดินลงผิดสันเขา งานนี้มีทางเดียว ก็คือ
เดินย้อนขึ้นไปแล้วลงสันเขาให้ถูกต้อง หรือไม่อย่างนั้น ถ้ามีทางเดินตัดจากสันเขา
หนึ่งไปสันเขาหนึ่ง ก็ตัดสันเขาไปเลย เราใช้วิธีอย่างหลัง ซึ่งเป็นระยะทางที่ใกล้กว่า
แต่ก็เหนื่อยพอดู เดินหลงไปไม่เยอะหรอกครับ ผิดไปแค่ 2 สันเขาเอง อิอิ
ดูเหมือนน้อยครับ แค่สันเขาเดียวผมว่าก็หอบแล้ว ช่วงใกล้ที่พักก็เริ่มเห็นแสงไฟ
พวกเราพยายามกู่เรียก ลูกหาบและพี่บัญญัติพยายามกู่ตอบกลับเพื่อให้พวกเราจับ
ทิศทาง (เป็นอันรู้กัน ว่ากู่เรียกขนาดนี้ หลงแหงมๆ ฮ่าๆๆๆ) ไปโผล่เอาริมหน้าผา
อีกด้านหนึ่ง เดินกันมาทุกลักทุกเลพอดู กว่าจะกลับเอาถึงที่พักได้แทบหมดแรง
(จะหมดแรงเลยก็ไม่ได้ครับ ไม่อยากตายกลางป่า อิอิ)

ถือซะว่าแรงเหลือครับ ใช้แรงไปซะให้หมด ๆ อีกอย่างได้เที่ยวมากกว่าคนอื่น ฮุๆๆๆ
คืนนี้เป็นอีกคืนหนึ่งที่อากาศหนาวเย็น เป็นคืนที่ไม่มีควายมากวนใจ
และเป็นคืนที่ลูกหาบไม่ร้องกลับบ้านแล้วครับ วันนี้ดูลูกหาบเขาเริ่มมีท่าทีสนิทกับ
พวกเรามากขึ้น เทคแคร์ดีขึ้น ต่างจากวันก่อนโดยสิ้นเชิง
ผมนอนปลาทูกับเพื่อน ๆ เช่นเคย ผลอยหลับ ด้วยความเหนื่อยอ่อน....

วันสุดท้ายเราเดินลงมาถึงหมู่บ้านตอนบ่าย ๆ กลับลงมาด้วยความประทับใจที่ว่า...
"เอ๊ะ...เราขึ้นไปกันทำไมล่ะนี่????"

ภาพ: ยอดจิกจ้อง (แหลม ๆ ทางขวามือ)

ภาพ: แม่น้ำปาย บริเวณสะพานประวัติศาสตร์

ภาพ: น้องเก๋น้อย


หมายเหตุ

ข้อ 1 ทริปนี้ ที่ประทับใจสุด คงจะไม่ใช่ขุนเขาหรือผืนป่าหรกครับ แต่เป็นควาย กับ ลูกหาบ ต่างหาก
งานนี้พวกเรากับควาย และพวกเรากับลูกหาบ สุดท้ายลงเอยกันด้วยดี (แฮปปี้เอ็นดิ้ง) ครับ

 
ข้อ 2 ถ้าผู้อ่านอยากรู้รายละเอียดอื่น ๆ เพิ่มเติม ลองไปถาม
เจ๊วิกกี้ ดูครับ เธอทราบดี !!!

ภาพ: เจ๊วิกกี้

ภาพ: สะพานปัจจุบันเคียงกับสะพานประวัติศาสตร์





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
ลุงเอก วันที่ : 23/02/2008 เวลา : 20.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@AnnieLove: เวลานั้นก็ขำไม่ค่อยออกหรอกครับ อิอิ ต้องหนีเอาตัวรอด แต่พอผ่านพ้นเวลานั้นมาก็นึกทีไร ก็ขำทุกที ฮ่าๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
AnnieLove วันที่ : 23/02/2008 เวลา : 10.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Annielove


เรื่องในวันนี้ทำให้แอนนี่ยิ้ม และ ขำได้คะ
แต่ถ้าต้องถูกความวิ่งไล่คงขำไม่ออก
ดีใจนะคะที่ทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัยและมีเรื่องเล่าสนุกๆ ภาพสวยๆ มาฝากกัน

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
ลุงเอก วันที่ : 14/02/2008 เวลา : 17.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@ซันตะวันยิ้ม: สุขสันต์วันแห่งความรักเช่นกันครับ

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 14/02/2008 เวลา : 11.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

สุขสันต์วันแห่งความรัก
และขอให้มีความรักทุกวัน
จะได้มีความสุขทุกวัน

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
ลุงเอก วันที่ : 07/02/2008 เวลา : 00.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@จอมโจร: ท่าทางผมจะแพ้แล้วล่ะครับ เพราะผมไปอัพบล็อกเรียบร้อยแล้ว ฮ่าๆๆๆ
ขอบคุณที่นำโอกาสดี ๆ มาให้ครับ ผมคิดว่าฝีมือผมยังต้องพัฒนาอีกเยอะอ่ะ ไม่ค่อยกล้า
ส่งประกวดกับใครเขา อิอิ
@@ครูเจี๊ยบ: ขอให้ครูเจี๊ยบมีความสุขมาก ๆ เช่นกันครับ ซิน เจีย ยู่ อี่ ซิน นี้ ฮวด ใช้...ครับ
@@ความทรงจำเก่าๆ: ใช่แล้วครับ ก่อนที่เมืองปายจะเละไปมากกว่านี้ เราควรที่จะช่วยกัน
รักษาความเป็นเมืองปายให้น่าอยู่เหมือนเดิมดีกว่าครับ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 22.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...บรรยากาศ เตะบอลให้ได้บุญ สนับสนุนเด็กน้อยให้ได้เรียน#11 

ปายเมืองในฝันของหลายๆท่าน...

..ช่วยเก็ปายใส่กุญแจไว้...
อย่าให้ใครทำลายปายก่อยเอย...



ความคิดเห็นที่ 39 (0)
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

แวะมา
ซินเจีย ยู่อี่ ซินนี้ ฮวดใช้ ค่ะ
ขอให้ลุงเอกมีความสุขมากๆนะคะ

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
จอมโจร วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 17.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JomJone
ทุกเรื่องที่อยากเขียน เรื่องราวมากมายในชีวิต ทั้งด้านดีและด้านเลว

หวัดดีลุงเอก

ขี้เกียจรอลุงเอกอัพบล็อกแหละ

งั้นมาแข่งกันดีกว่า

ใครอัพบล็อกก่อน "แพ้"

ดีมั้ยลุง

5 5 5 5

เออ คุณลุงมีข่าวดีมาแจ้ง เห็นคุณลุงถ่ายภาพสวย ไม่ทราบว่าสนใจส่งภาพประกวดชิงรางวัลในโครงการพระราชดำริเปล่า


ถ้าสนใจ เชิญหา นสพ.คมชัดลึก หน้า 16 วันนี้ อ่านเองนะ

อิอิ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
ลุงเอก วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 17.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@INDYLOVE: ขอบคุณครับ ขอให้ป้าติ๊กมีความสุขมาก ๆ เช่นกันครับ ซิน เจีย อยู่ อี่ ซิน นี่ ฮวด ใช้...

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
INDYLOVE วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 15.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ นะจ๊ะลุงเอก
ขอให้มีความสุข เงินทองไหลมาเทมา
สุขภาพแข็งแรง เที่ยวให้สนุกนะจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
ลุงเอก วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 12.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@จอมโจร: จ๊ากกก เพิ่งจะรู้ว่าบล็อกป๋มมีคนมาคอยติดตามอ่านด้วยยยย ฮ่าๆๆ ได้ครับ ๆ เดี๋ยวจะรีบอัพบล็อกให้
โดยด่วน (แบบว่ามันมีเรื่องเที่ยวเยอะครับ แต่เลือกไม่ค่อยถูก...ว่าจะเอาเรื่องไหนมาเขียนดี อิอิ)
@@ยายตุ๊ก: ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยือนครับ อาจมีสักครั้งนะครับ ที่เราอาจจะไปเจอกันที่ปาย
@@vickie: เจ๊อ่ะ มะต้องมาขำเยย เดี๋ยวจะรีบเขียนเรื่อง อัพบล็อกให้ครับ

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
vickie วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 11.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vickie
       เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว      http://www.oknation.net/blog/vickie1

เอิ๊ก ๆ ขำจอมโจร

น่านจิลุงเอกขร๋า มะไหร่อัพบล็อกอีกคร๊า
รูปสวยๆ มาลงก็ได้น๊า

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
ยายตุ๊ก วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 10.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tuktuk

ปาย....เป็นอีกสถานที่หนึ่งซึ่งถ้ามีโอกาส จะไปให้ได้เลยค่ะ...มาเยี่ยมเยือนเพื่อนร่วม blog ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
จอมโจร วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 08.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JomJone
ทุกเรื่องที่อยากเขียน เรื่องราวมากมายในชีวิต ทั้งด้านดีและด้านเลว

แวะมาสวัสดีคับคุณลุงเอก

เมื่อไรจะอัพบล็อกเสียทีละคับ

อ่าน 11 เรื่อง เวียนไปเวียนมา

เบื่อจะตายอยู่แล้ว

อัพบล็อกด่วนๆๆ อิอิ

ผู้หิวกระหายการเดินทางอยากอ่าน

(ไม่มีปัญญาไป 555)

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ลุงเอก วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 08.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@วิตามินบี: เดี๋ยวผมจะลองไปสำรวจดูว่า มีอะไรพอจะช่วยเหลือได้บ้าง แล้วจะแจ้งอีกทีนะครับ ขอบคุณสำหรับโอกาสดี ๆ เช่นนี้ครับ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
วิตามินบี วันที่ : 06/02/2008 เวลา : 00.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


เรียนเชิญร่วมบุญกับบีหน่อยนะคะ

@การเป็นผู้ให้ในวันนี้ จะทำให้เราเป็นผู้รับในวันหน้า

การที่เราทำงานอะไรก็ติดขัด หรือเกือบจะสำเร็จแล้ว
แต่ก็มีอุปสรรคมาขัดขวางทุกคราวไป
ให้พลาดโอกาส ให้งานสะดุด ให้ความหวังหลุดลอย
ลองแก้ด้วยการให้ทานซิคะ ผลแห่งการให้ทานจะช่วย
ให้เราทำอะไรติดขัดน้อยลง

บีจึงมาบอกบุญชวนคุณร่วมบริจาคหนังสือสำหรับเด็ก เช่น หนังสือให้ความรู้ การ์ตูน พจนานุกรม ซีดีการ์ตูน สารคดี หรือจะเป็นอุปกรณ์การเรียนทุกชนิด ของเล่น(ของใหม่)
ถุงเท้า กระเป๋า ขนม ออมสิน

เพื่อนำไปมอบให้กับเด็กในโรงเรียนยากจนที่จ.สระแก้ว ซึ่งขณะนี้ยังขาดอีกเป็นจำนวนมาก คุณสามารถส่งไปตามที่อยู่ด้านล่างก่อนวันที่20 กพ.นี้ค่ะ
ขอให้บุญในคราวนี้ ส่งผลให้คุณได้รับสิ่งที่หวังและตั้งใจอย่างง่ายดายในเร็ววัน

ส่งได้ที่ คุณ ชาลี วาระดี (โอเคเนชั่นบล๊อก)
บ. เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ชั้น 12A
1855 ถนน บางนา-ตราด
แขวงบางนา เขต บางนา
กทม. 10260
(จากบล็อกเกอร์..............)

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
ลุงเอก วันที่ : 04/02/2008 เวลา : 22.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@พีน็อคคีโอ: จริงเหรอครับ น่าอิจฉาจัง
@@ครูเจี๊ยบ: ยินดีอย่างยิ่งครับ ส่วนกำหนดการนั้น ขอเช็คตารางชีวิตนี๊สสสนึงนะครับ ถ้าไม่ติดอะไร ว่าจะขอไปร่วมทำบุญด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 04/02/2008 เวลา : 22.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

ลุงเอกไปทำบุญด้วยกันนะคะ
http://www.oknation.net/blog/baan-koo-kai/2008/02/04/entry-1/comment#post

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
พีน็อคคีโอ วันที่ : 03/02/2008 เวลา : 18.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/my-mint

บรรยากาศดีค่ะ..มีญาติอยู่ที่นั่นค่ะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ลุงเอก วันที่ : 02/02/2008 เวลา : 16.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@ครูเจี๊ยบ: ว่าง ๆ ก็แวะมาเที่ยวอีกนะครับ ขอให้มีความสุขเช่นกันครับ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 02/02/2008 เวลา : 14.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

ตามมาเที่ยวด้วยคนค่ะ
มีความสุขมากๆค่ะลุงเอก

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ลุงเอก วันที่ : 01/02/2008 เวลา : 21.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@ทิพย์อาภา: ลดความอิจฉาลงได้ ด้วยการลุยเองเลยครับ ไปตอนกลางดินกินกลางทราย
ผจญควาย แล้วก็ง้องอนลูกหาบ อิอิ จะว่าไปเขาก็ไม่ถึงกับใจดำหรอกครับ
@@INDYLOVE: จริง ๆ อยากให้ป้าติ๊ก ไปร่วมทริปด้วยกันมากกว่าครับ จะเขียนบรรยาย
ยังไงก็ไม่เหมือนกับได้ไปเจอเองจริง ๆ ครับ
@@แพนด้ามหาภัย: คงชอบรูปต้นไม้ที่ตัดกับท้องฟ้ามั้งครับ อิอิ ผมว่าถ้ามีโอกาสคงได้
กลับไปเยือนเมืองปายใหม่ แต่ต้องเอาช่วงคนน้อย ๆ หน่อยครับ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
แพนด้ามหาภัย วันที่ : 01/02/2008 เวลา : 20.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pandapanda
+ + My Life as a Bitter Sweet Chocolate + +

ชอบรูปต้นไม้ในนี้จังเลย
เพิ่งไปมาเมื่อต้นปีเหมือนกัน แต่มีเวลาน้อย
คิดว่าต้องหาโอกาสกลับไปอีกให้ได้แน่ๆ ค่ะ ^^

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
INDYLOVE วันที่ : 01/02/2008 เวลา : 16.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

พึ่งมีเวลามาอ่านจนจบ อ่าแล้วเหมือนได้ไปด้วยเลย...
ลุงเอกเล่าซะละเอียดยิบเลย...สนุกดี...น่าตื่นเต้นตอนวิ่งหนีควาย
ดีนะที่ไม่หลงไปคนละทิศละทางไม่งั้นคงตามหากันวุ่น...
ปีนี้ติ๊กเตรียมฟิตร่างกายแล้วนะ...ไปไหนก็ชวนกันบ้างนะลุงเอก...

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ทิพย์อาภา วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 19.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rpa

โอ้โห แบบนี้ซิถึงเรียกว่านอนแนบดินกินกลางทราย

อะไรจะหนุกขนาดนั้น ตื่นตาตื่นใจไปกับ

กองทัพควาย ลูกหาบใจดำ ไหนจะหลงทางอีก

แบบนี้ซิค่ะ ถึงเรียกว่าตลุยถึงแก่นธรรมชาติ

ลุงเอกทำหนูอิจฉานะเนี๊ยะ


ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ลุงเอก วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 17.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@หนุมานชาญสมร: จะเป็นความโชคดีหรือโชคร้ายดีล่ะครับ ที่เจอฝนหลงฤดูเนี่ย เพราะตอนนี้
เขาไม่ให้นักท่องเที่ยวขึ้นดอยหลวงฯ ช่วงฤดูฝนแล้ว ป๋มว่าน่าจะถือว่าโชคดีนะครับ อิอิ
@@eggs: เมืองปายในวันนี้เริ่มเปลี่ยนไปจากเดินพอสมควรแล้วครับ บางมุมของปายก็สงบเงียบ
แต่ก็มีบางมุมก็คับคั่งไปด้วยนักท่องเที่ยวจากทั่วสารทิศครับ
@@พราวนภา: ขอบคุณที่แวะเวียนมาเยี่ยมชมกั๊บ การเดินป่าคงไม่ต้องใช้แรงมหาศาลแต่อย่างใดครับ ผมเองก็
ไม่ได้เดินนาน(หลายเดือน) ก็ยังพอไหวครับ อิอิ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
พราวนภา วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 16.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yui

สวัสดีค่ะลุงเอก..
เล่าเรื่องได้สนุกมากค่ะ..เลยไปคิดถึง เพชรพระอุมาบางตอนค่ะ..
ชอบทริปแบบนี้ แต่ตัวยุ้ยเองคงไม่มีโอกาสได้ทำ เพราะร่างกายไม่แข็งแรงพอ..
..
ขอบคุณลุงเอกนะคะที่ไปทักทาย..มีเรื่องสนุกๆอีก ก็บอกนะคะ..
..

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
eggs วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 14.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/psitirat
“All truths are easy to understand once they are discovered.” Galileo 

คงต้องหาโอกาสไปเมืองปายให้ได้ เพราะหลายคนกล่าวขวัญถึงเหลือเกินครับ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
หนุมานชาญสมร วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

นึกถึงความหนาว ทำให้หวนคิดถึงยอดเชียงดาวในฤดูหนาวที่มีฝนหลงฤดูกระหน่ำ นอนในเต็นท์ น้ำเจิ่งนอน

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ลุงเอก วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 11.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@จอมโจร: ถูกต้องนะคร๊าบบบบ สิ่งเหล่านี้เราคงหาไม่ได้จากวิถีชีวิตท่ามกลางความศิวิไลซ์ครับ อยากได้ก็ต้องดั้นด้นเข้าป่าเอง
@@เสือจุ่น: ขอบคุณคร๊าบบบบบ ที่แวะเข้ามาเยี่ยมชม

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
เสือจุ่น วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 10.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tigerjun
สู่ฝัน กรุงเทพฯ เมืองจักรยาน ติดตามข่าวได้ที่ Bangkok Bicycle Campaign

ลุงถ่ายรูปสวยจัง

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
จอมโจร วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 08.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JomJone
ทุกเรื่องที่อยากเขียน เรื่องราวมากมายในชีวิต ทั้งด้านดีและด้านเลว

หวัดดีคับ คุณลุงเอก

อ่านมาตั้งนาน ดั๊นน มาสรุปว่า "เอ๊ะ...เราขึ้นไปกันทำไมล่ะนี่" หุหุ

ไม่รู้ว่าเซเว่นอีเลฟเว่น จะมีพันธุ์ไม้นานาพันธุ์ให้เราชมหรือไม่ รีสอร์ทสวยๆ ก็ไม่รู้จะมีควายมาทักทายเราหรือเปล่า
มีเสื้อผ้ากันหนาวหลากสีสัน ใยจะสู้ความละมัยในคืนที่มีกองไฟเป็นเพื่อน

ความศิวิไลซ์หากันง่ายคับ แต่ชีวิตแบบนี้ หาไม่ง่ายเลย


ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ลุงเอก วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 08.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/WidelyLife
ท่องเที่ยวไป...ด้วยใจอนุรักษ์และรู้คุณค่า

@@auguzzy: หนาวมาก ๆ ครับ ถ้าถุงนอนเรารับไม่ได้ จะหนาวจนนอนไม่หลับเชียวครับ
@@สิงห์มือซ้าย: อิอิ ตอนวิ่งหนีควาย อารมณ์นั้นมันก็กลัวอ่ะนะครับ / GPS ก็เป็นเครื่องมืออีกชิ้นหนึ่งที่ช่วยเราครับ
ขอบคุณที่มาติดตามครับ
@@hooknoi: ไปเดินกะเจ้าดำเกิง ต้องทำใจครับ อิอิ เผื่อแรงไว้หลง หรือไม่ก็แบกของเพิ่ม ด้วยครับ
@@เป๊ปซี่: หาโอกาสไปจิครับ ที่นี่สวยใช้ได้ทีเดียว ใกล้เมืองปายด้วย
@@ลิตเติ้ลเก๋: ฮ่าๆๆๆ ดูเรา 2 คนจะงอแงที่สุดในทริปล่ะมั้ง เดินไปบ่นไปตลอดทาง ว่าอยากลงไปนอนที่ปาย อิอิ
@@vickie: อย่างที่บอกแหละครับเจ๊ ทริปนี้ แค่เรื่องควาย กับ ลูกหาบ ก็กินขาดแล้ว
@@ลูกเสือหมายเลข9: ยินดีอย่างยิ่งครับ แล้วมาเที่ยวด้วยกันอีกนะครับ
@@สายล่อฟ้า: ถ้าไปอยู่ในสถานการณ์จริง จะมันส์กว่านี้อีกครับ อิอิ
@@Mr.M-77: พี่ว่าน้องเอ็มก็คงแบกของเหนื่อยเท่ากันนะ ฮุๆๆๆๆๆ
@@Supawan: สวัสดีครับพี่ ไปปีนเขาลูกไหนของปางมะผ้าอ่ะครับ เผื่อผมจะไปตามรอยบ้าง
@@feng_shui: หนาวเข้ากระดูกนี่มันทรมานจริง ๆ ครับ แต่อย่างว่า เราเดินป่า จะแบกถุงนอนหนักมากก็ไม่ไหวอ่ะครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
feng_shui วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 07.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ภาพงาม น่าเที่ยวมากๆค่ะ
เจอประสบการณ์ หนาวเข้ากระดูก คล้ายกันเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
Supawan วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 06.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

สวัสดีวันพฤหัสบดีค่ะ ...

เพิ่งจะไปปีนเขาที่ปางมะผ้ามาค่ะ .. กลับมาที่ปายตอนวันจะกลับค่ะ

***********************************
ขอเชิญชวนบริจาคหนังสือ และแบ่งปันน้ำใจให้กับเด็กสระแก้ว ในโครงการสัญจรน้ำใจ oknation ที่เราจะเดินทางไปกันในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ที่จะถึงนี้ .. มาร่วมสร้างโอกาสให้เด็กๆกันนะคะ ..

http://www.oknation.net/blog/supawan/2008/01/28/entry-2

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
Mr.M-77 วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 04.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/m-77

สวยดีครับ....
แต่ป๋มเดินแบบนี้ไม่ไหวแล้วแหละ.....ขอไปแบบรถถึงนะ(แค่หอบของลงจากรถก็แย่แล้ว)

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
สายล่อฟ้า วันที่ : 31/01/2008 เวลา : 00.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/theerapongbh

สุดยอดทริปจริงๆครับ...

สวยมากครับ...


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 30/01/2008 เวลา : 23.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

มาเที่ยวด้วยคนครับ..
เที่ยวผ่านตัวอักษรและภาพ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
vickie วันที่ : 30/01/2008 เวลา : 23.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vickie
       เด็ดดอกไม้  สะเทือนถึงดวงดาว      http://www.oknation.net/blog/vickie1

ป๋มจำควายไปลืมเจงๆ เป้บนหลังร่วม 10 โล นี่ ไม่หนักจริง จริ๊งงง อีตอนหนีขึ้นเขาอีกฝั่ง ....5 5 5 แต่เรื่องลูกหาบที่งอแงระหว่างทางป๋มไม่ค่อยรู้อ่ะ เพราะมัวแต่เดินปิดท้าย อิ อิ อิ

อ่านที่คุณ Hooknoi เขียน ทำให้ป๋มรับรู้ได้ว่า ทริปเจ้าเกิงจัดนี่ ท่าทางมีลุ้นแบกเองซู๊งสูง 5 5 5 5 ป๋มเจอมาแว้วววว

ปล.
หมู่บ้านที่เราขึ้นเป้ ชื่อ บ้านป่ายาง (ป๋มชอบตอนเดินลง ที่ต้องผ่านป่ายางต้นสูงใหญ่) อยู่คนละแยกกับทางไปน้ำตกหมอแปง ขอร๊าบ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ลิตเติ้ลเก๋ วันที่ : 30/01/2008 เวลา : 23.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/little-kae

อย่าว่าแต่ลูกหาบเลยลุงเอก ตอนเริ่มเดินขึ้นดิ่งๆๆอ่ะ ลุงกะเก๋ยังบ่นกันเลยว่ารู้งี้นอนรอที่ปายดีกว่า อิอิอิอิ



สนุกดีค่ะ ดีใจที่ได้ไปลำบากด้วยกันอีกนะฮ้า
แล้วก็ขอบคุณสำหรับรูปสวยๆฮ้า

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 30/01/2008 เวลา : 22.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8


เป็นอีกสถานที่หนึ่งครับ....ที่อยากไปแล้วก็ยังไม่ได้ไป.....

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
hooknoi วันที่ : 30/01/2008 เวลา : 22.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hooknoi
บ้านนายนกฮูก

ภาพสวยครับ...เห็นแล้วอยากไปเดินด้วยเลยอ่ะ แต่ว่าไม่เคยเดินแบบมีควายมาเดินด้วยเลย ยิ่งโดนควายไล่นี่ ไม่เคย ไม่เคย

ส่วนเรื่องลูกหาบนี่บางทีก็ทำเราอึ้งเหมือนกัน จำได้ว่าไปโมกูจูกะพี่ดำเกิงเมื่อปีที่แล้ว ปรากฏว่าไปถึงอุทยานแล้วลูกหาบหมดเฉยเลย....แต่ไหนๆมาแล้ว ก็แบ่งๆกันหาบไปจนถึงแหละ (ท่ามกลางเสียงบ่นนิดหน่อย หุหุ)

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 30/01/2008 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMueSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

ลุงเอก เล่าเรื่องได้เห็นภาพเลยค่ะ
อ่านไปหัวเราะไปเพราะความขำ

เดินป่าแล้วหลงทางนี่น่ากลัวนะคะ ยังดีที่มีจีพีเอส
และกลับมาได้ ไม่งั้นคงต้องหิวอยู่กลางป่า

ภาพสวยเหมือนเคยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 30/01/2008 เวลา : 21.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMueSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

มันคงไม่คิดว่าเรามาอย่างฉันท์มิตรแน่ ๆ วิ่งควบมาด้วยท่าทีขนาดนี้ โดยสัญชาติญาณ
ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว นักท่องเที่ยวแถวตอนเรียงก็กระจายกันไปคนละทิศละทาง เป้หนักบนหลัง
รวมทั้งความเหนื่อยล้าหายไปไหนหมดก็ไม่รู้ ต่างวิ่งกระเจิงหนีเจ้าทุยตัวล่ำ แบบไม่คิดชีวิต
แล้วใครจะอยู่ให้มันเข้ามาขวิดหรือชนเล่นล่ะครับ ป๋มไม่ใช่พินโบว์ลิ่งนะ จะได้ให้พวกมัน
ทำสไตรค์ !!!

พรอ่านถึงตอนนี้แล้วก็ำขำกลิ้งไปเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
auguzzy วันที่ : 30/01/2008 เวลา : 21.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

โดนคล้ายๆ กันครับ ขนาดผมกางผ้าใบคลุมเต้นท์ แล้วในเตต้นท์ยังมีถุงนอน ยังเอาไม่อยู่เลยครับ ใจแทบขาด

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มกราคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]