*/
  • ต้นไม้น้อย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-26
  • จำนวนเรื่อง : 110
  • จำนวนผู้ชม : 95097
  • จำนวนผู้โหวต : 43
  • ส่ง msg :
  • โหวต 43 คน
วันพุธ ที่ 8 สิงหาคม 2550
Posted by ต้นไม้น้อย , ผู้อ่าน : 324 , 17:58:33 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันนี้เธอบอกว่าเธอเหงาเธอบอกว่าเขาไม่ใส่ใจเธอบอกฉันว่าเขามีคนใหม่เธอไม่เหลือใครนอกจากฉันคนเดียวไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงกับความเป็นไปที่เกิดขึ้นที่ทำได้แค่ยิ้มแบบฝืน ๆซ่อนความรู้สึกข่มขื่นไว้ข้างในพยายามเอื้อมมือเข้าไปปลอบแล้วบอกว่าไม่ชอบที่เธอร้องไห้นิ่งซะนะอย่างน้อยฉันก็อยู่ตรงนี้ไงเป็นเพื่อนใกล้ ๆ เป็นอุ่นไอให้เธอพักพิง ยิ้มให้เธอทั้งที่ในใจมันสุดฝืนทั้งขมทั้งขื่นเธอรู้บ้างไหมเจ็บที่เธอเจ็บ เจ็บที่เธอ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 สิงหาคม 2550
Posted by ต้นไม้น้อย , ผู้อ่าน : 285 , 17:35:02 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันและคืนเดินทางต่างวิถีล้วนมีที่เส้นทางที่ต่างสายมีสว่างมืดดำชักนำไปมีความนัยซ่อนไว้แตกต่างกันเปรียบชีวิตคนเราก็ไม่ต่างมีเส้นทางหลายอย่างให้พบเห็นดีหรือชั่วอยู่ที่ตัวเลือกจะเป็นอยากพบเห็นแสงเจิดจ้าหรือฟ้าดำเลือกเอาเถิดเมื่อเกิดมาเป็นคนเลือกให้พ้นจากสัตว์เดรัจฉานกรุณา เมตตาจิต อย่าคิดพาลก่อตำนานสร้างสานคุณความดี....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 31 กรกฎาคม 2550
Posted by ต้นไม้น้อย , ผู้อ่าน : 334 , 16:53:58 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คืนนี้ พระจันทร์เหงา ดาวอับแสง ลมพัดแรง แสงไฟ ไหวสะท้าน เมฆหมอกหนา ลิ่วเลื่อนเคลื่อน ตัวผ่าน เป็นสัญญาณ พายุหนัก จักทักทาย กอดกระชับ นิ่มน้อง ประคองไว้ พายุร้าย ทำเจ้าขลาด หวาดผวา อสุนี คอยสำแดง แสงสาดมา โอ้กานดา ตัวเจ้าสั่น พี่หวั่นใจ ไม่เป็นไร นะคนดี ของพี่เอ๋ย อย่ากลัวเลย พี่ยังอยู่ ไม่หนีหาย จะประคอง กอดเจ้า ไว้แนบกาย พายุร้าย สายฝนสาด อย่าหวาดกลัว... ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 28 กรกฎาคม 2550
Posted by ต้นไม้น้อย , ผู้อ่าน : 340 , 14:30:24 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

....ฝนตกอยู่นอกหน้าต่าง ต้นไม้ใบหญ้าต่างชูคอรอรับสายฝน หนึ่งเม็ดสองเม็ดที่ได้ยล ดุจน้ำทิพย์จากเบื้องบนหล่นชโลม ...ฝยเอ๋ยฝนหยาดที่ปราถนาหล่นร่วงลงมาโลมดินถิ่นแห้งแล้งสร้างความหวังให้คนยากพอมีแรงได้เห็นแสงเห็นทางที่ถางรอ ....ฝนเอ๋ยฝนหนักที่ทักโถมแรงลมโหมซัดสาดหวาดผวาน้ำท่วมนองเอ่อคลองล้นนัยย์ตาตกลงมาบ้าคลั่งไม่รั้งรอ...เป็นเส้นทางสองอย่างของสายฝนหยาดเพื่อล้างทุกข์ทนของคนแล้งหรือเทโถมโหมใส่คนไร้แรงต่างแ....

อ่านต่อ

Posted by ต้นไม้น้อย , ผู้อ่าน : 332 , 13:50:57 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เกิดเป็นคนบนผืนแผ่นเดียวกันใยมิปันความดีที่หลงเหลือใยต้องแลกเชือนเชือดด้วยเลือดเนี้อใยมิคิดจะกูลเกื้อเผื่อแผ่กันความโหดร้ายรุนแรงใครสอนสั่งคำพ่อตั้งให้รักสมัครสมานแต่นับวันยิ่งรุนแรงแข่งกันพาลมิสงสานซ้ำเฆ่นฆ่าบ้าทารุณเราจะเหลือสิ่งใดในชีวิตหากมิคิดหันหน้ามาประสานสิ่งสุดท้ายที่ทิ้งไว้คือร้าวรานทั่วทุกบ้านร้อนรุ่มดั่งสุมไฟสิ่งนี้หรือคือจิตที่ประสงค์ความเจ็บปวดห่อนลงขาดสะบั้นความเจ็บแค้นทิ้งไว้ให้จาบรรณ....

อ่านต่อ


/22