• KungDoi
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kung_pai@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2011-01-11
  • จำนวนเรื่อง : 10
  • จำนวนผู้ชม : 23273
  • จำนวนผู้โหวต : 27
  • ส่ง msg :
  • โหวต 27 คน
วันอังคาร ที่ 17 พฤษภาคม 2554
Posted by KungDoi , ผู้อ่าน : 1091 , 17:33:36 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

         
"เย็นนี้ไปกินหมูกะทะกันเหอะ..ตกลงนะ"
นี่เป็นประโยคชักชวนกึ่งบังคับแบบกลาย ๆ ของฉัน 
"ยังไม่แน่ใจค่ะ ต้องถามลูลู่ก่อน" และนี่ก็เป็นประโยคกึ่งรับกึ่งสู้ของครูปลาทู...
แต่ฉันก็ยังไม่ยอมแพ้ ด้วยว่ากลัวจะไม่ได้ไป ก็เลยพูดประโยคเด็ดโดนใจไปว่า "ไปเหอะ..ถือว่าเป็นการเลี้ยงฉลองวันเกิดให้กับครูติ๊ปด้วยไง และก็มีเด็ก ๆ ไปด้วยอีกหลายคนนะ นะ" 
พอได้ยินคำอ้อนแบบเนี่ยะ..มีรึครูปลาทูจะทนได้ ฮิ ฮิ และอีกสักประเดี๋ยวครูปลาทูก็เดินหน้าบานมาบอกประโยคที่ฉันอยากได้ยินเป็นที่สุดในยามนั้นว่า "ตกลงว่าไปค่ะ ครูกุ้นบอกเด็ก ๆ ให้เตรียมตัวเลย อีกสิบนาทีเจอกันที่รถนะคะ" เมื่อทุกอย่างพร้อมการเดินทางก็เริ่มขึ้น โดยที่เด็ก ๆ ได้เตรียมเสื่อและเสื้อกันหนาว เป็นอันเสร็จขั้นตอนการเตรียมตัว ราชรถที่ว่าเป็นของครูลูลู่ซึ่งเป็นแฟนของครูปลาทูอีกที ถึงจะไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่ แต่ก็เอาฟร่ะ ด้านเป็นได้อายเป็นอด (อันนี้แอบคิดเอาไว้ในใจเท่านั้นนะ) มิกล้าพูดออกมาให้ตอกย้ำตัวเอง ^_^

เมื่อทุกสิ่งอย่างพร้อม เป็นอันว่าการเดินทางไปกินหมูกะทะแบบเอิกเริกก็เริ่มต้นขึ้น  โดยที่เด็ก ๆ นั่งอยู่ที่ท้ายกะบะ ส่วนเหล่าครูทั้งหลายแหล่ นั่งหน้าสลอนกันข้างหน้า  เนื่องจากไม่ได้มีอาการแพ้แอร์แบบเด็ก ๆ (จะนับว่าเป็นข้อดีได้หรือเปล่านะ ยังสงสัย?) เอ๊ะ!! หรือว่าเด็ก ๆ จะเมาโค้งก็ม่ายรู้แฮ่ะ.. ติดไว้ก่อนก็แล้วกันค่ะ ถ้ามีเวลาจะพิสูจน์สมมุติฐานนี้ดูสักทีก็ดีเหมือนกัน  ไอ้เรื่องวิชาเกิน ๆ แบบเนี่ยะ ครูกุ้นชอบเป็นยิ่งนัก ฮ่าาาาาา

                           
การเดินทางระหว่างภูเขา ซึ่งก็หนีไม่พ้น 3 โค้งค่ะ โค้งที่ว่านี่ก็คือโค้งซ้าย,โค้งขวาและโค้งอันตราย


ด้วยว่าครูลูลู่ผู้ชำนาญทาง ใช้เวลาแค่ยี่สิบนาทีกับระยะทางกว่ายี่สิบกิโล ถ้าจะนับโค้งก็หลายโค้งอยู่หนา  แค่กระพริบตาก็มาถึงหน้าร้านหมูกะทะเจ้าประจำซะแล้ว... ร้านนี้อยู่หน้าโรงพยาบาลแม่ฟ้าหลวงพอดี  ที่เลือกร้านนี้ก็ด้วยเหตุผลหลายอย่าง เช่น ถูกปาก ถูกใจ ถูกกะตังค์ และเหตุผลสุดท้ายก็คือ ถ้าใครกินเยอะจนถึงขั้นพุงแตก ก็ลากเข้าไปรักษาได้ทันที เพราะมีโรงพยาบาลอยู่ใกล้ ๆ เป็นอันว่าอุ่นใจ  เหตุผลเพียบซะขนาดนี้...ร้านนี้ก็เลยเป็นที่ถูกใจของพวกเรา
เมื่อทุกคนนั่งประจำที่เรียบร้อยแล้ว ก็ต้องมีการนับหัวกันเกิดขึ้น เพื่อจะได้ทำใจจ่ายกะตังค์          หนึ่ง สอง สาม สี่.... เบ็ดเสร็จ โอ้ยต๊ายตาย เพิ่งรู้นะเนี่ยะว่ามากันซะเยอะขนาดเนี่ยะ  ตั้งสิบคนเชียวนะ คนละ 59 บาท โอ้แม่เจ้า..ตั้ง 590 เชียว นี่ยังม่ายรวมค่าน้ำดื่มต่างหากนะเนี่ยะ  ไอ้ทีแรก..เราจะเป็นเจ้ามือสักหน่อย มากันซะเยอะขนาดเนี่ยะต้องรีบหาตัวช่วยซะแร้น...หันซ้าย หันขวา ก็ได้การหล่ะ ได้สบตากะครูติ๊บเจ้าของวันเกิด...มีคนช่วยหารแล้วเฟ้ย เย้ ๆๆๆ

อาหล่ะคราวนี้กิจกรรมการกินก็เกิดขึ้น .... บรรยากาศภายในร้านจากที่แรกสงบ ๆ มีแขกอยู่บางโต๊ะ  แต่พอพวกเรามาเท่านั้นแหล่ะบรรยากาศสงบก็เปลี่ยนไป กลายเป็นสมรภูมิรบไปโดยปริยาย  เพราะเด็กแต่ละคนรู้หน้าที่เป็นอย่างดี  เริ่มจากเดินกันให้ขวักไขว่...เดี๋ยวคนโน้นหยิบจาน เดี๋ยวคนนี้หยิบหมูหมัก หยิบถ้วยน้ำจิ้ม หยิบผัก หยิบโน้น หยิบนี่.... เห้อ..แค่มองตามก็ทำให้เกิดอาการตาลายคล้ายจะเป็นลม  เมื่อทุกอย่างลงตัวการกินก็เกิดขึ้น มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนแทบจะไม่รู้ตัวเลยก็ว่าได้
เสียงที่จอแจ เจี้ยวจ้าว ก็เงียบไป กลายเป็นเสียงเคี้ยวหมุบหมับ ทุกคนที่มาด้วยมีคุณสมบัติการกินไม่แพ้กันเลย  ทั้งกินเร็ว กินจุ เป็นคุณสมบัติติดตัวที่หาคนเปรียบได้ยาก ถ้ามีแข่งในระดับโอลิมปิค รับรองว่าได้เหรียญทองแน่ ๆ
 

ส่วนเหล่าครูนั้นก็มัวแต่เม้าท์กัน ไฟในกะทะก็กำลังแรง ทำให้หมูที่อยู่ในกะทะก็เป็นอันว่าไหม้ดำเกรียมเชียว  จำเป็นต้องคีบออกจากกะทะและวางที่ไว้บนจาน   สักพักก็ได้ยินเสียงลูกศิษย์ที่ชื่ออาจูมงถามว่า "คูคับ ทำไมคูไม่กินหมูไหม้ ๆ หล่ะคับ?"   เออเนอะ...ช่างเป็นคำถามที่สอดคล้องกับสถานการณ์จริง ๆ เล้ย ลูกศิษย์เรา (แอบปลื้มอยู่ในใจ) เอาหล่ะ นี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะสวมวิญญาณครู  คิดได้ดังนั้น ฉันก็จัดแจงวางตะเกียบลง และพยายามอธิบายว่าการกินของปิ้งย่างที่สุก ๆ ดิบ ๆ หรือว่าที่ไหม้จนเกรียมดำปี๋นั้นไม่ดีต่อร่างกาย เพราะอาจจะทำให้เป็นโรคมะเร็งได้  เจ้าอาจูมงผู้ยิงคำถามเมื่อได้ฟังคำตอบก็ทำท่าเป็นเข้าใจ มีการพยักหน้าหงึก ๆ หงัก ๆ ประกอบด้วย  จากนั้นก็หันไปบอกกับเพื่อน ๆ ด้วยเสียงดังฟังชัดว่า
"อ๋อ...ที่พวกคูเค้าไม่กินหมูไหม้ ๆ ก็เพราะว่ากัวเป็นมะเร็น เข้าใจป่ะ?" พออาจูมงพูดจบประโยคปุ๊บ ด้วยความที่ฉันเป็นครูสอนภาษาไทยก็อดไม่ได้ที่จะแก้ไขคำพูด
"ไหนลองพูดใหม่ซิจ๊ะ มะเร็งจ๊ะ ไม่ใช่ มะเร็น"
อาจูมงก็แสนดี พยายามออกเสียงพูดคำนี้ แต่พูดเท่าไหร่ก็ไม่ชัดสักที กี่คำ ๆ ก็เป็นมะเร็นหมด
ส่วนพวกครูทั้งหลายก็ได้แต่นั่งอมยิ้ม บางคนก็พยายามกลั้นหัวเราะซะอย่างยากเย็น  ส่วนตัวฉันเองแล้วเป็นคนที่นิสัยไม่ดีเอามาก ๆ เลย เพราะเป็นคนที่หัวเราะเสียงดังอดที่จะขำกับความพยายามนี้ ก็ได้แต่นั่งหัวเราะกันแบบไม่มีการเกรงใจเด็กเอาซะเล้ย  มันหยุดไม่ได้จริง ๆ หง่ะ ไอ้ที่หัวเราะเนี่ยะไม่ใช่ว่าจะหัวเราะเยาะเด็กหรอกนะ  หัวเราะในความพยายามของเค้าที่พยายามพูดให้ชัดให้ได้ แต่จสุดท้ายเหล่าครูทั้งหลายก็ตบะแตก หัวเราะกันจนโต๊ะสั่น ทำให้เด็กขาดความมั่นใจเลยละความพยายาม และก็ทำหน้าเหรอหราใส่ มีคำถามในใบหน้ามากมาย

สุดท้ายเด็กก็เลยหันหน้ามาถามฉันตรง ๆ ว่า "คูคับ..คำไหนถูกคับคู?"

ขอขอบคุณรูปภาพที่บังอาจโหลดมาจากลุงกูเกิ้ลและรูปภาพที่ได้มาจากเหล่าเพื่อนพ้องน้องพี่ค่ะ




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7
โก๊ะก๊ะนะโม วันที่ : 18/05/2011 เวลา : 14.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/above

(0)
@ คุณผีเสื้อพเนจร
@ คุณลุงวร
ขอบคุ๊ณสำหรับกะลังจัยค่ะ..จะพยายามเขียนต่อไป
ความคิดเห็นที่ 6
โก๊ะก๊ะนะโม วันที่ : 18/05/2011 เวลา : 14.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/above

(0)
@ kroo-ngoe ม่ายต้องมาแซวเค้าเลย... ^_^ ยังมีเรื่องฮา ๆ อีกนะ ติดตามอ่านแร่ะกัน รับรอง ไม่ช่ายแค่ "มะเร็น" อย่างเดียวหรอก หุ หุ
ความคิดเห็นที่ 5
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 18/05/2011 เวลา : 11.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

(0)
อ่านเพลินเลยครับ สนุกดี
ความคิดเห็นที่ 4
ลุงวอ วันที่ : 18/05/2011 เวลา : 10.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/welder

(0)
ความคิดเห็นที่ 3
kroo-ngoe วันที่ : 18/05/2011 เวลา : 09.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smcmfb
http://www.oknation.net/blog/swcmband วงดนตรีบำบัดhttp://www.oknation.net/blog/my  กีฬา+นานาสาระ

(0)
5 5 5
ที่ ถู่ ต้อ เป "มะเร็น" แน่ ๆ เลย
5 5 5
ความคิดเห็นที่ 2
โก๊ะก๊ะนะโม วันที่ : 17/05/2011 เวลา : 18.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/above

(0)
นั่นดิคะ..ตกลงว่า "มะเร็งหรือมะเร็น" กันแน่เนอะ เอิ๊กกกกก อิ่ม...
ความคิดเห็นที่ 1
Dogstar วันที่ : 17/05/2011 เวลา : 18.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dogstar

(0)

ฮ่าๆ เอิ๊กๆๆ เด็กใส ไร้เดียงสา มีแต่ครูแหละทำเอาเด็กๆงง
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน