• อ.มด
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : ajarnmod@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-26
  • จำนวนเรื่อง : 11
  • จำนวนผู้ชม : 26386
  • ส่ง msg :
  • โหวต 5 คน
วราภรณ์ นพวงศ์ ณ อยุธยา
วันศุกร์ ที่ 4 เมษายน 2551
Posted by อ.มด , ผู้อ่าน : 1125 , 00:16:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อยู่ดีๆ ...ก็หนีหน้า...แปลกจริงหนา...คนเรานี่รักกัน...อยู่ดี...ดีทำเป็นหนี...หน้าไม่มองความจริง...หลายๆสิ่งไม่เคยนิ่ง...หยุดซ้ำสองความรักที่เคยครอง...วันหนึ่งหมอง ...ครองระทมที่แหล่ะ...ที่สอนไว้...ยึดสิ่งใด...ไม่เป็นผลความรัก...ไม่มีทนสุขสุดล้น...ล้วนผ่านไปวันคืน...เคยชื่นสุขสุขที่สุด...หยุดไม่ไหวความรัก...ความห่วงใยมิเคยใช่...ความแน่นอนความจริง...ของชีวิตเป็นลิขิต...จากสวรรค์ความรัก ...อาลัยกันสุขสุ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 3 เมษายน 2551
Posted by อ.มด , ผู้อ่าน : 968 , 03:35:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บังเอิญจังที่เรา...เข้ามาพบได้ประสบพบคุย... มิเห็นหน้าสื่อภาษาเพียงคำพูด...แทนวาจาแปลกหนักหนา...คุ้นเคยนัก...จักงุนงงหลับก็ตื่น...ฝื้นภวังค์...ฝังใจคิดแปลกที่จิต....คิดถึง...คนึงหาอยากพบคุย...แม้เป็น...เพียงวาจาน่าเชื่อว่า...เธอฉัน...สัมพันธ์จริงนอนเท่าไหร่...ใจไม่หลับ...กลับยังตื่นจึงต้องฟื้นวาจา...เป็นกลอนนี่สื่อความคิด ความถึง...ที่คงมีไม่รู้ที่...กลับเป็นมา...น่าสงสัยหรือว่าเรา...หงอยเหงา...เศร้า....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 2 เมษายน 2551
Posted by อ.มด , ผู้อ่าน : 1609 , 00:52:13 น.  
หมวด : ส่งการบ้านครู

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เหงา...เหงา...อยากเอา...รักมาฝากรักนี้จากหัวใจ...ให้เพียงสองหวังรักนั้น...อยู่มั่น...นิรันดรสุขที่ครอง...ร้อยดวงใจ...ไว้ใกล้กันมองดูดาว...พราวบนฟ้าน้ำตา...หลั่ง...คิดถึงครั้ง...เราสองครองรักคู่สุขสุดสม...คนนิยมชมเชิดชูเราทั้งคู่...รักกัน...มั่นคงจริงแต่ไม่นาน...วานวัน...ผันหายจากสุขที่วาดหวังไว้...มลายสิ้นน้ำตาไหล...ใจละลาย...สลายจริงกว่าจะทิ้ง...ถอดถอนใจ...ได้ดั่งเดิมวันและคืน...เลยล่วง...ห่วงความหล....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 1 เมษายน 2551
Posted by อ.มด , ผู้อ่าน : 926 , 20:00:46 น.  
หมวด : ดารา/นักร้อง/คนดัง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โอบเอื้อ และเกื้อหนุน จานเจือจุน ทำบุญมาแบ่งปัน และเมตตาบุญนำพา ชีวิตไปมุ่งสู่ ณ ความว่าง ที่ซึ่งห่าง ณ แสนไกล วันหนึ่ง คงได้ไปเพียรฝึกไป ด้วยใจจริง ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 31 มีนาคม 2551
Posted by อ.มด , ผู้อ่าน : 968 , 22:44:05 น.  
หมวด : การศึกษา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เราควรอยู่กับปัจจุบัน ที่นี่...เดี๋ยวนี้...เท่านั้นเพราะเราอาจไม่มีพรุ่งนี้ให้มาถึงเรามีแต่วันนี้ ...เดี๋ยวนี้ .... และ ...นาทีนี้ เท่านั้น ขณะปัจจุบันนี้ ...เท่านั้น ที่เป็นของจริงพรุ่งนี้ ไม่เคยมาถึง...เพราะเมื่อมาถึง...พรุ่งนี้ ก็กลายมาเป็นวันนี้วันนี้...และนาทีนี้ จึงมีค่ากับเราและเมื่อ...วันนี้ผ่านไปแล้ว...ก็จะกลายเป็นอดีต...อดีต...ผ่านมาแล้ว...ย้อนไปไม่ได้ อนาคต...ยังมาไม่ถึง...อยู่กับปัจจุบัน.....

อ่านต่อ


/3